အခန်း (၁၉-၂၁)
Vol. 2 Ch. 19-21
အခန်း ၁၉ - အချက်အချာကျသော ပြဿနာနှင့် တင်းမာနေသော အခြေအနေ
ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည် စီနီယာမူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်စဉ် သူ၏ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် လေးလံမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်းမှာ ငါတို့ဂိုဏ်းက နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် စီနီယာတွေထဲက ဘယ်သူတွေ အပြင်ထွက်ခဲ့လဲ...”
စီနီယာမူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူမှ အပြင်မထွက်ခဲ့ပါဘူး...”
လီချင်းရှန်းသည် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားပြီး လှပသော မိန်းကလေးငယ်အား ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်လော့... ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် စီနီယာတွေထဲက ဘယ်သူမှ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်း တောင်ပေါ်ကနေ မဆင်းခဲ့ကြပါဘူး... ငါတို့ဂိုဏ်းက ဘယ်သူကများ မင်းတို့ဂိုဏ်းကို စော်ကားမိခဲ့လို့လဲ မသိဘူးနော်...”
လော့လီသည် ပြန်မဖြေဘဲ သူ၏ဂျူနီယာမောင်လေး ဂျွန်မော့ရှောင်ကိုသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဂျွန်မော့ရှောင်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လာခဲ့သည်။ ဤလူငယ်သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မျက်နှာနှင့် နံနက်ခင်း ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူသည် လီချင်းရှန်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ တိုးညင်းလေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်လီ... ခင်ဗျားအနေနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်းမှာ ဂိုဏ်းကနေ အပြင်ထွက်ခဲ့ဖူးတဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်အောက် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ပေးပါ... ငါ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ စစ်ဆေးမယ်...”
လီချင်းရှန်းသည် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မိမိရှေ့မှ ဤလူငယ်သည် မိမိထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တစ်ဆင့်နိမ့်သော်လည်း မိမိအပေါ် များစွာသော ဖိအားများကို ပေးနေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွန်စွာ သန်မာလှသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံတိုင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေသည်။ သူသည် တကယ့်ကို ရှားပါးလှသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဤလူငယ်နှင့် မိန်းကလေး နှစ်ဦးလုံးမှာ ဧကရာဇ်အဆင့်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသဖြင့် အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေရာ လီချင်းရှန်းမှာ အလောတကြီး လှုပ်ရှားရန် ပို၍ပင် သတိထားနေမိသည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လီချင်းရှန်းသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းကသာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စီနီယာမူကို ပြောလိုက်သည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လအတွင်း ဂိုဏ်းကနေ အပြင်ထွက်ခဲ့တဲ့ တပည့်တွေ အားလုံးကို ပင်မရင်ပြင်မှာ စုဝေးခိုင်းလိုက်ပါ...”
“ကောင်းပါပြီ ဂိုဏ်းချုပ်...”
စီနီယာမူသည် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အတွင်းဘက်သို့ အမြန်ဝင်သွားတော့သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အခက်အခဲကို နားလည်ပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ဤနတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ လူငယ်နှစ်ဦးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းအနေနှင့် သူတို့ကို စော်ကားရန် တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
လီချင်းရှန်းသည် လော့လီကို နောက်တစ်ကြိမ် အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“အထဲကို ကြွခဲ့ကြပါအုံး...”
လော့လီသည် ဂျွန်မော့ရှောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဂျွန်မော့ရှောင်သည် သူမ၏ အရိပ်အယောင်ကို နားလည်သွားသဖြင့် သူ၏ကိုယ်ဟန်မှာ လှုပ်ခါသွားပြီး အနက်ရောင်ရထားလုံး၏ အရှေ့ဘက်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရထားလုံးကို တောင်တံခါးဝမှနေ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။
လီချင်းရှန်း၏ မျက်လုံးများအတွင်း အလင်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤရထားလုံးကို အတင်းအကျပ် ယူဆောင်လာချင်ကြသနည်းဟု သူသည် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် သိချင်စိတ် ရှိနေသော်လည်း သူသည် အနက်ရောင်ရထားလုံးကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ လမ်းပြပေးလိုက်သည်။ လော့လီသည် သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် လူအုပ်စုမှာ ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
တပည့်များသည် ရင်ပြင်အတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာကြပြီး သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ လျင်မြန်စွာ များပြားလာခဲ့သည်။ ဂျွန်မော့ရှောင်သည် ရထားလုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ ရင်ပြင်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ သိမ်းငှက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အကြည့်များဖြင့် ရောက်ရှိလာသော တပည့်တစ်ဦးချင်းစီကို စစ်ဆေးကာ မိမိယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသောသူကို ရှာဖွေနေသည်။ သို့သော် ရင်ပြင်ရှိ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း တပည့်များထဲတွင် ထိုနေ့က မိမိတွေ့ခဲ့သော ရထားလုံးမောင်းသူမှာ ပါဝင်မနေပေ။ ဂျွန်မော့ရှောင်သည် စိတ်မလောဘဲ ဆက်လက်၍သာ အသာအယာ ရှာဖွေနေမိသည်။
လူများမှာ ပို၍ပို၍ စုဝေးလာကြပြီး အရေအတွက်မှာ ထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိလာခဲ့သည်။ တပည့်အများအပြားမှာ ဤအခြေအနေကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြရာ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်... လူတွေ အကုန်ရောက်ပါပြီ...”
စီနီယာမူသည် တပည့်များကို ရေတွက်ပြီးနောက် လီချင်းရှန်းကို တင်ပြလိုက်သည်။ လီချင်းရှန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဂျွန်မော့ရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဂျွန်မော့ရှောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရထားလုံးမောင်းသူကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
“လူတွေ အကုန်လုံး တကယ်ရောက်တာ သေချာလား...”
ဂျွန်မော့ရှောင်သည် စီနီယာမူကို ထက်မြက်သော အကြည့်များဖြင့် အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
“သေချာပါတယ်...”
စီနီယာမူသည် ဂျွန်မော့ရှောင်၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် အေးစိမ့်သွားသဖြင့် အမြန်ပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး...”
ဂျွန်မော့ရှောင်သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါ အဲ့ဒီနေ့က ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်... သူ ဒီထဲမှာ မပါဘူး...”
လီချင်းရှန်းသည် စီနီယာမူကို ကြည့်လိုက်သည်။
“စီနီယာမူ... သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... တစ်ယောက်ယောက် ကျန်နေသေးလား...”
စီနီယာမူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏နဖူးကို ချက်ချင်း ရိုက်လိုက်သည်။
“ဩော်... တောင်နောက်ဘက်က ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ သီးသန့်ကျင့်ကြံရာနေရာမှာ အလုပ်အကျွေးပြုတပည့် နှစ်ယောက် ရှိတယ်... သူတို့လည်း တောင်ပေါ်က ဆင်းဖူးကြတယ်...”
“ဒါဆို ဘာစောင့်နေတာလဲ... သူတို့ကို အခုချက်ချင်း ဒီကို ခေါ်လာခဲ့စမ်း...”
ဂျွန်မော့ရှောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ စီနီယာမူ၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လီချင်းရှန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်... အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က ဘာမှ ပြဿနာမရှိပါဘူး... သူတို့ တောင်ပေါ်ကနေ တစ်ခါပဲ ဆင်းခဲ့တာပါ...”
လီချင်းရှန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အခြေအနေတွေက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီပဲ။ မိမိအနေနှင့် စီနီယာမူကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားခိုင်းရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ထို့ပြင် မိမိသည် ဤနှစ်ဦးနှင့် ရန်သူမဖြစ်ချင်ပေ။ အကယ်၍ ဤနတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်မှ သန်မာသူနှစ်ဦးသည် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းနှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်သွားလျှင် မိမိတို့အနေနှင့် သူတို့ကို အနိုင်တိုက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ပေးဆပ်ရမှုမှာ များပြားလှပေလိမ့်မည်။ မိမိသည် သေးငယ်သော ကိစ္စလေးတစ်ခုအတွက်နှင့် ဂိုဏ်းအား ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမျိုး မကြုံတွေ့စေချင်ပေ။
စီနီယာမူသည် အမိန့်ကို လက်ခံပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် အသက် ၃၀ ခန့်ရှိသော အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဂျွန်မော့ရှောင်၏ အကြည့်မှာ သူတို့အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများမှာ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုလူငယ်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“သူပဲ...”
လီချင်းရှန်းသည် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုတပည့်၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁ မျှသာ ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁ ပဲလား။
“ဂိုဏ်းချုပ်လော့... ငါ့ဂိုဏ်းက ဒီတပည့်လေးက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဒီလောက် နိမ့်ပါးတာကို... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းတို့နဲ့ ရန်သူဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
လီချင်းရှန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဂျွန်မော့ရှောင်သည် ရုတ်တရက် လက်ကို လှမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအားဖြင့် ဆွဲယူခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် ခေါင်းငုံ့ထားသော ထိုတပည့်မှာ သူ၏ထံသို့ ပါလာခဲ့သည်။
“မင်း ငါ့ကို မှတ်မိသေးလား...”
ဂျွန်မော့ရှောင်သည် သူ့အား အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ထိုတပည့်သည် ခေါင်းမော့လာပြီး ဂျွန်မော့ရှောင်၏ မျက်နှာကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ ကြည့်လေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်လာလေလေဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်လာတော့သည်။ သူသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းဖြစ်နေရတာလဲ... မင်း တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းမှာ သေသွားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား...”
“ငါ အသက်ရှင်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းကြောင့်တော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့...”
ဂျွန်မော့ရှောင်က ထပ်ခါတလဲလဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုတပည့်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး လီချင်းရှန်းထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုတပည့်သည် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်ရင်း အော်ဟစ်နေမိသည်။
“ဒါ မဟုတ်သေးဘူး... အဲ့ဒီတုန်းက မင်းက ချီစုစည်းမှုနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး လဝက်အတွင်းမှာ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၄ က ကျင့်ကြံသူကြီး ဖြစ်သွားရတာလဲ...”
ဂျွန်မော့ရှောင်သည် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုမေးခွန်းကို ပြန်ဖြေရန် မထိုက်တန်သကဲ့သို့ နေလိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ လီချင်းရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ သူတို့၏ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။
‘ချီစုစည်းမှုနယ်ပယ်မှ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်သို့ လဝက်အတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်တဲ့လား... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...’
ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် မိမိတို့ဂိုဏ်းမှ ဤတပည့်မှာ ရူးသွားလေပြီဟုပင် ထင်မှတ်သွားကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒီ ကလေးမသာနှစ်ကောင်က ဘယ်ကနေ ပေါ်လာတာလဲ... ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းပြီး ငါ့ရဲ့ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှာ လာပြီး ပြဿနာရှာရုံတင်မက ငါ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကိုပါ ဖမ်းဆီးထားရတာလဲ...”
ထိုအသံမှာ ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားကာ ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်စင်း လွယ်ထားသည့် သူအိုကြီးတစ်ဦး ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထို သူအိုကြီးသည် နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေသည်။
“နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး...”
ရောက်ရှိလာသူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီချင်းရှန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန်ပင် ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ ရင်ပြင်ရှိ အခြားတပည့်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်သံများမှာ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။
“ရှူး... ရှူး... ရှူး... ရှူး...”
ထို့နောက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ပုံရိပ်များ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့မှာ ဂိုဏ်း၏ အခြားသော နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် ဘိုးဘေးများဖြစ်ကြပြီး ဘိုးဘေးကြီး ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“လီချင်းရှန်း... မင်းက တကယ့်ကို သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ... ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းက ဒီလောက်အထိ အနှိမ်ခံနေရတာတောင် မင်းက ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေသေးတာလား... မင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရော ဟုတ်ရဲ့လား...”
အထွတ်အထိပ်ဘိုးဘေးကြီးသည် လီချင်းရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ လီချင်းရှန်း၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်နေမိသည်။ မိမိသည် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းအား ဆုံးရှုံးမှုများ မကြုံတွေ့စေချင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း အထွတ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ အမြင်တွင်မူ ဤသည်မှာ သူရဲဘောကြောင်မှုဟု ထင်မြင်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“ဘာရှင်းပြချက်မှ မလိုဘူး...”
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ဓားကိုဆွဲပြီး ဒီနှစ်ယောက်ကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်စမ်း...”
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေး၏ ဒေါသကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီချင်းရှန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ရတနာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ အခြားသော နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် စီနီယာများသည်လည်း မျက်လွှာချလျက် သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး ဓားဦးများကို လော့လီနှင့် ဂျွန်မော့ရှောင်တို့ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ ခဏတာအတွင်း၌ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် တင်းမာသော အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး လေထုမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများကြောင့် အေးစက်လေးလံနေတော့သည်။
ရထားလုံးအတွင်း၌...
ရီယွင်သည် ဤအခြေအနေကို မဲ့ပြုံးလေးပြုံးရင်း စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ ဤ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးမှာ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူပုံစံမျိုး ပေါက်နေသော်လည်း ကိစ္စရပ်များမှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းနိုင်ပေ။ သို့သော် ထို ရထားလုံးမောင်းသူမှာ ဂျွန်မော့ရှောင်ကို တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းသို့ ခေါ်သွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်မှာတော့ အမှန်ပင်။ ဤ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်မှာတော့ အတည်ပြုရန် စောလွန်းသေးသည်။ တကယ့်တရားခံမှာ အလွန်နက်နဲစွာ ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုက ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးကို စီစဉ်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းနှင့် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ မည်သည့်ဆက်ဆံရေးမျှ မရှိကြသဖြင့် ဤ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးတွင်လည်း တိုက်ရိုက်လှုပ်ရှားရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ပိုမိုကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေရပေမည်။
အခန်း ၁၉ ပြီးပါပြီ။
အခန်း ၂၀ - ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းနှင့် အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခြင်း
“ဟားဟားဟား...”
နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်မှ သန်မာသူအချို့အပါအဝင် လူအုပ်ကြီးသည် လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာခဲ့ကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူများ ဝန်းရံထားခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း ဂျွန်မော့ရှောင်သည် သူ၏သွေးများ ဆူပွက်လာကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။
“ဂျူနီယာမောင်လေး... ဒီနေ့တော့ ငါတို့ရဲ့ ဒေါသတွေကို ဖောက်ခွဲပစ်ရမယ့် အလှည့်ပဲ... ငါတို့တွေ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရတဲ့ ဘဝကနေ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်...”
လော့လီက ကြေညာလိုက်သည်။ သူမသည် အနှိုင်းမဲ့ရွှေနဂါးဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီမြန်းနေသည်။
“မှန်တယ် စီနီယာအစ်မ...”
ဂျွန်မော့ရှောင်က ထောက်ခံလိုက်သည်။ မူလစကြဝဠာအကန့်အသတ်မဲ့ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သူ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမောသော မျက်နှာထက်တွင် ဆန်းကြယ်ပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြင်းထန်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
သူသည် လော့လီ၏ ခံစားချက်ကို နားလည်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့သည် လမ်းဘေးခွေးများကဲ့သို့ လူတကာ၏ လိုက်လံနှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ ယနေ့သည် သူတို့သင်ယူထားသမျှကို ပြသရန်နှင့် ဘိုးဘေးများကို ဂုဏ်တက်စေရန် ရရှိသော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ခြေနင်းတုံးအဖြစ် ပထမဆုံး အသုံးချမည်ဖြစ်သည်။
“သတ်ကြစို့...”
လော့လီသည် သန်မာသော ရန်သူများကို အကဲခတ်ကြည့်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ ရဲရင့်ပြတ်သားမှုများဖြင့် ဟိန်းထွက်သွားသည်။
“ဘုန်း...”
သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အသာအယာ နင်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏နောက်တွင် နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤနဂါးနတ်ဘုရားမှာ ရွှေဝါရောင်ရှိပြီး ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသည်။ ပုံရိပ်ယောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ တကယ့်အစစ်အမှန်အလား ခံစားရပြီး အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေသည့် ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက်မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ ထူးခြားလှသည်။
ဂျွန်မော့ရှောင်သည်လည်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သူ၏နောက်တွင်လည်း ရွှေနဂါးပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်၏ စစ်မှန်သော အဖွင့်သဏ္ဌာန်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျောပြင်တွင် ရွှေနဂါးပုံရိပ်ကို ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် ဓားတစ်စင်းတည်းနှင့်ပင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ ရွှေနဂါးပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် မည်သူမျှ ယှဉ်ပြိုင်ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။
လွန်ခဲ့သည့် လဝက်အတွင်း ရီယွင်သည် သူတို့ကို အပတ်တကုတ် သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်ကို အစမှအဆုံး ပြန်လည်ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သင်ကြားမှုများသည် ရီယွင်၏ ၁၃ ဆက်မြောက်မှ လော့လီ၏ ၂၉၈ ဆက်မြောက်အထိ မျိုးဆက်များစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် သိသိသာသာ ဆုတ်ယုတ်ခဲ့ရသည်။ ရလဒ်အနေနှင့် လော့လီနှင့် သူမ၏သက်တူရွယ်တူများ သင်ယူခဲ့ရသော နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်မှာ မူရင်း၏ ၁၀ ပုံ ၁ ပုံမျှသာ ရှိတော့သည်။
ဤ နဂါးခေါ်ယူခြင်း အဖွင့်ကွက်သည် နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်၏ အမှတ်အသားတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကျောပြင်တွင် ရွှေနဂါးပုံရိပ်ကို ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် သူတို့အတွင်းရှိ ဆူပွက်နေသော နဂါးသွေးများမှာ ရေစီးသန်သော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ စွမ်းအားများကို ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်ရာ နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ဒါ... ဒါက...”
ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ရွှေနဂါးနှစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား ဖြူလျော်သွားကြပြီး နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်ပြေးကြသည်။
ရလဒ်အနေနှင့် ကျယ်ပြောလှသော ရင်ပြင်တွင် နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်မှ သန်မာသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးသည် ထို ရွှေနဂါးပုံရိပ်ယောင်နှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ နက်နဲကာ မည်သည်ကို တွေးနေသည်မှာ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည်လည်း ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၄ ရှိသော လူငယ်လေးထံမှ ဖြစ်သည်။ မိမိသာ လှုပ်ရှားမိလျှင် သေချာပေါက် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသွားလိမ့်မည်ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကြိုတင်နိမိတ်ကို လီချင်းရှန်း ခံစားနေရသည်။
ဤသည်မှာ ဘယ်လိုမျိုး ဓားသိုင်းနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ သန်မာနေရသနည်း။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်မှ စီနီယာများအားလုံးမှာလည်း ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် အချို့မှာ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၁ သို့ ရောက်ရှိကာစသာ ရှိကြသေးသည်။
“သူတို့ကို သတ်လိုက်စမ်း... ဘယ်သူ့ကိုမှ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနဲ့...”
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ဓားကို ကောင်းကင်ယံသို့ မြှောက်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပေးလိုက်သည်။
လီချင်းရှန်းသည် ပထမဆုံး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ပစ်မှတ်မှာ ဂျွန်မော့ရှောင်မဟုတ်ဘဲ လော့လီ ဖြစ်သည်။ သူ၏အမြင်တွင် နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၁ သာရှိသော လော့လီမှာ ပို၍ လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
“ရှူး... ရှူး...”
လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များအလား ဓားအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ ဤသည်မှာ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဝှိုက်ယွမ်ဓားသိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ လီချင်းရှန်းသည် ဤဓားသိုင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ များပြားလှပေသည်။
“လာစမ်းပါ...”
လော့လီက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ သူမ၏ကျောပြင်ရှိ ရွှေနဂါးပုံရိပ်ယောင်မှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် တုန်ခါလာခဲ့သည်။ သူမသည် အနှိုင်းမဲ့ရွှေနဂါးဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လီချင်းရှန်းထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူမ၏ဓားသွားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချီမှာ ရစ်ခွေနေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လီချင်းရှန်း၏ တိမ်တိုက်ကဲ့သို့သော ဓားအလင်းတန်းများဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
“ဘုန်း...”
မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးသည် လေထုထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။ သူမ၏ ရွှေနဂါးဓားချီသည် ထိုးဖောက်ရခက်လှသော ဝှိုက်ယွမ်ဓားသိုင်းကို ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းလိုက်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြွေတစ်ကောင်အလား ကွေ့ကောက်နေသည့် ရွှေရောင်ဓားချီမှာ သူ၏ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လီချင်းရှန်းသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ဓားကို အမြန်ဝေ့ယမ်းကာ ကာကွယ်လိုက်ရင်း ဘေးသို့ အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
မထင်မှတ်ဘဲ ထိုရွှေနဂါးဓားချီမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။ ၎င်းသည် လားရာကို ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရာ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
“ရွှပ်...”
“ဖူး...”
ထိုအသံများမှာ တပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားလေ၏။ သွေးများပန်းထွက်နေသော လက်မောင်းအရင်းကို အုပ်ရင်း လီချင်းရှန်းသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ အမြန်ပင် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။
“ဟင်...”
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးသည် ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် မှင်တက်မိသွားမိသည်။ ဤ မိန်းကလေးငယ်မှာ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် နိမ့်ပါးသော်လည်း ဤမျှ အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ပြန်လည်ခုခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ စစ်တလင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် အခြားသော စီနီယာများသည် ဂျွန်မော့ရှောင်ကို ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူသည် နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ဓားအလင်းတန်းများမှာ နတ်နဂါးများအလား ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအများအပြားမှာ သူ၏ဓားချက်များ ထိမှန်ကာ ဒဏ်ရာအသီးသီး ရရှိကုန်ကြသည်။ မည်သူမျှ ဂျွန်မော့ရှောင်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခါသွားသည်။ ဤလူငယ်နှစ်ဦးမှာ ဤမျှအစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူသည် ပထမဆုံးအနေဖြင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။
“မိန်းကလေး... သေစမ်း...”
သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို ဝေ့ယမ်းကာ လော့လီထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေး မိမိထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လော့လီမှာ သတိမမူဘဲ မနေဝံ့ပေ။ နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို အားကိုး၍ သူမသည် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ဓားဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဓားချီ ခုနစ်စင်း၊ ရှစ်စင်းခန့်မှာ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။
ထိုနှစ်ဦးသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို လျင်မြန်စွာ ဆင်နွှဲကြတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဤ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးမှာ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ၌ ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ လော့လီ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မည်မျှပင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းစေကာမူ သူမနှင့် အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးကြားတွင် သိသာသော ကွာဟချက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်အပြီးတွင် သူမမှာ အားနည်းချက် ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို အားကိုးခြင်းဖြင့် သူမမှာ ချက်ချင်း အန္တရာယ်ဖြစ်မည့် အခြေအနေတွင် မရှိခဲ့ပေ။
ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဂျွန်မော့ရှောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အစွမ်းပြနေပြီး နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်နှင့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ်မှ စီနီယာတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်။ ခဏတာအတွင်း၌ တိုက်ပွဲမှာ အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေပြီး အရှုံးအနိုင် မပေါ်သေးပေ။
တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းဝင်များမှာ ဒဏ်ရာများ ပို၍ပို၍ ရရှိလာကြသည်။
「အနက်ရောင်ရထားလုံးအတွင်း၌...」
ရီယွင်သည် အသက်လုတိုက်ပွဲကို အပြုံးလေးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် လက်တင်ခုံကို အသာအယာ တောက်နေသည်။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မရွေးချယ်သေးပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် လေ့ကျင့်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု သူသည် တွေးနေမိသည်။ ဤနှစ်ဦးမှာ ငယ်ရွယ်သေးသည်။ ဤကဲ့သို့သော သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများကို ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။
တိုက်ပွဲမှာ ပို၍ပြင်းထန်လာပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဂျွန်မော့ရှောင်၏ နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ် ထုတ်ဖော်မှုမှာ ပိုမိုချောမွေ့လာပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာလည်း ပို၍သန်မာလာခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူသည် အသာစီး ရရှိလာခဲ့သည်။ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များနှင့် စီနီယာများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒဏ်ရာရကာ လဲကျကုန်ကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
“ရှူး... ရှူး... ရှူး...”
ရွှေရောင်နဂါးဓားချီ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ကြာပန်းတစ်ပွင့်အလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပွင့်အာထွက်ပေါ်သွားသည်။ နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းသံနှင့်အတူ ဓားချီများမှာ လှံများအလား ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာအများအပြားမှာ ချက်ချင်းပင် လဲကျကုန်ကြသည်။
ဂျွန်မော့ရှောင်၏ ရှေ့တွင် မည်သည့်ပြိုင်ဘက်မျှ မတ်တပ်ရပ်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ့အား ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း စီနီယာများအားလုံးမှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားကြပြီး မြေပြင်တွင် သွေးများ အိုင်ထွန်းနေတော့သည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားမရှိတော့ဘဲ အသက်ရှူရုံမျှသာ တောင့်ခံထားနိုင်ကြတော့သည်။
“ဝိုး...”
ဤမျှ ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဂျွန်မော့ရှောင်သည် ခေါင်းကိုမော့ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မ... ငါ ကူညီဖို့ လာခဲ့ပြီ...”
ဂျွန်မော့ရှောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ဓားနှင့် ပေါင်းစည်းသွားကာ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည့် ရွှေနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးသည် ဂျွန်မော့ရှောင်က ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် စီနီယာအားလုံးကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း မှင်တက်မိသွားမိသည်။ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၄ ရှိသော ဤလူငယ်မှာ ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။
သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်းမှာ ပြဒါးရှင်များအလား စီးဆင်းသွားပြီး ဂျွန်မော့ရှောင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ဂျွန်မော့ရှောင်မှာမူ စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေပြီး သူ၏ဓားကို ဝေ့ယမ်းကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ၅ ဆင့်ခန့် နိမ့်သော်လည်း ဂျွန်မော့ရှောင်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သော လော့လီသည်လည်း တန်ပြန်တိုက်စစ်ကို စတင်လိုက်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ရစ်ခွေနေသော နဂါးရိပ်များနှင့် တောက်ပနေသော ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အဦး အမြောက်အမြားမှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်စီးသွားကြတော့သည်။
အခန်း ၂၀ ပြီးပါပြီ။
အခန်း ၂၁ - မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း
လော့လီနှင့် ဂျွန်မော့ရှောင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတူကျင့်ကြံလာခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် သူတို့၏ဟန်ချက်မှာ အံ့မခန်းလှပေ။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဖမ်းရခက်သော ပုံရိပ်များအလား လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေကြပြီး သူတို့၏ကိုယ်ဟန်များမှာလည်း ခန့်မှန်းရခက်အောင် ပြောင်းလဲနေသည်။ ဓားအလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေပြီး ခဏတာအတွင်း၌ သူတို့သည် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးနှင့် တန်းတူယှဉ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးသည် လွန်စွာ စိတ်ပျက်နေမိ၏။ နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ရှိသည့် အစွမ်းထက်သန်မာသူကြီးဖြစ်သော မိမိသည် နုနယ်လှသေးသည့် ဤလူငယ်နှစ်ဦးကို မနှိမ်နင်းနိုင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
အဝေးမှနေ၍ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ဤလူငယ်မောင်နှမ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ သူတို့ထက် များစွာသာလွန်နေသော်လည်း အသက်အရွယ်မှာမူ သူတို့ထက် များစွာငယ်ရွယ်လှသည်။
ဒဏ်ရာရထားကြသော နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာများသည် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ တွားသွားကာ နံရံများကို မှီလျက် ဤ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ယနေ့တွင် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းအနေနှင့် ဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူတွေးနေမိသည်။ ဤ ဆယ်ကျော်သက်နှစ်ယောက်သည် တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးသာ သူတို့ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်လျှင် မိမိတို့ကဲ့သို့ လူအိုကြီးများမှာ မနက်ဖြန်ကို မြင်ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။
“ဘုန်း... ဘုန်း...”
ဓားအလင်းတန်းများမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲနေသည်။ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးသည် သူ၏သိုင်းပညာအားလုံးကို အသုံးချကာ လော့လီနှင့် ဂျွန်မော့ရှောင်အပေါ် ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကို ဆင်နွှဲနေသည်။ ဓားချီမုန်တိုင်းများကြားတွင် သူတို့အပေါ်သို့ တိုက်ခိုက်မှုအနည်းငယ်သာ ကျရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဧကရာဇ်အဆင့်ဝတ်စုံများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို ပြသလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။
“ဟားဟား... ဒီဧကရာဇ်အဆင့်ဝတ်စုံက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ... သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားက အံ့သြဖို့ကောင်းလွန်းတယ်... အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ဒါကို လုံးဝ မထိုးဖောက်နိုင်ဘူး...”
ဂျွန်မော့ရှောင်သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ဓားဆန္ဒမှာ ပိုမိုထက်မြက်လာခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် သူသည် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပိုမိုရဲတင်းလာခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်မှ လော့လီသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဓားဆန္ဒများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဓားအလင်းတန်းများမှာ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်နေသည်။
အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးမှာမူ ဤလူငယ်နှစ်ဦးကြောင့် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အသေခံဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ကိုယ်ကိုလှည့်၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။
“မင်းက ပြေးချင်သေးတာလား...”
ဂျွန်မော့ရှောင်သည် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုကာ ချက်ချင်းပင် နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးမှာ အလွန်လျင်မြန်သော်လည်း နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းမှာ ထူးကဲလှသော လှုပ်ရှားမှုအတတ်ပညာဖြစ်ရာ ၎င်း၏အရှိန်မှာ ဆန်းကြယ်လှပြီး ဂျွန်မော့ရှောင်ကို သူ၏နောက်ကပ်လျက် လိုက်ပါနိုင်စေသည်။ လော့လီမှာမူ အနည်းငယ် နောက်ကျကျန်နေခဲ့ပြီး ဂျွန်မော့ရှောင်၏ နောက်မှ ကပ်လိုက်နေခဲ့သည်။
ဤ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးသည် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် သူတို့အနေနှင့် သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေး၍ မဖြစ်ပေ။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ သူတို့သုံးဦးလုံးမှာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအလွန်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ရီယွင်သည် ရထားလုံးအတွင်း၌ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်မှိတ်ကာ ဝေးလံသော ကောင်းကင်ယံမှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေပြီး သူ၏အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည် ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာများကို ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာတို့... ဒီနေ့တော့ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းအပေါ် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်ခဲ့ပြီပဲ... ငါတို့တွေ အမြန်ဆုံး အထုတ်အပိုးပြင်ပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကာ ခိုလှုံရာတစ်ခု ရှာကြတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...”
အခြားစီနီယာများမှာလည်း မျက်နှာများ ဖြူလျော်ကာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားကြပြီး သူတို့၏ တပည့်များက တွဲကူကာ ထူပေးကြရသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်... အဲ့ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်က အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်...”
နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာတစ်ဦးသည် သွေးများအန်ရင်း နာကျင်လှသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ပိုပြီးတော့ သန်မာတဲ့ လူကြီးတွေ ရှိနေဦးမလားဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါတို့ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း တကယ့် ဘေးဒုက္ခကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ရတာပဲ...”
အခြားစီနီယာတစ်ဦးသည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့ အမြန်ဆုံး တောင်ပေါ်က ဆင်းကြစို့... လူသိမများအောင် နေထိုင်ပြီး ဒီမုန်တိုင်း ပြီးဆုံးသွားတဲ့အထိ စောင့်ကြတာပေါ့...”
အခြားစီနီယာများကလည်း ချက်ချင်း သဘောတူကြသည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော တပည့်များသည်လည်း အပြင်သို့ စတင်ထွက်ခွာကြတော့သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာတစ်ဦးသည် အနက်ရောင်ရထားလုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ဒေါသအမူအရာ ပေါ်လာပြီး သူ၏နောက်မှ တပည့်များကို အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ... အလောတကြီး ထွက်မသွားကြနဲ့ဦး... အရင်ဆုံး ဒီရထားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြစို့...”
“ကောင်းပါပြီ...”
တပည့်တစ်ဦးသည် ချက်ချင်း ပြန်ထူးလိုက်ပြီး အနက်ရောင်ရထားလုံးကို ခုတ်ရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
သူ၏ဓားမှာ ပြန်ကန်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ရထားလုံးမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
‘ဒီရထားလုံးက တော်တော်လေး ခိုင်ခံ့တာပဲ... ဒါကလည်း ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေတာလား...’
မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ တပည့်ဖြစ်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် သူ၏ခွန်အားအားလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ဓားချီတစ်ချက်ကို ရထားလုံးထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ဓားချီမှာ ကွဲအက်သွားခဲ့သော်လည်း ရထားလုံးမှာမူ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
“ဟားဟား... ဒါက တကယ့်ကို ရတနာတစ်ခုပဲ...”
နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာတစ်ဦးသည် လောဘဇောတိုက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည် ဘေးမှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ ဒီမှာ မရှိကြဘူး... ဒီရထားလုံးကို အမြန်ဆုံး တောင်အောက်ကို သယ်သွားကြရအောင်...”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်...”
မရေမတွက်နိုင်သော တပည့်များမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ အချို့က မြင်းနက်ကြီး၏ ဇက်ကြိုးကို လှမ်းယူကြပြီး အချို့မှာမူ ရထားလုံးကို နောက်မှနေ၍ တွန်းရန် ကြိုးစားကြသည်။ ရှေ့မှ မြင်းနက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် နောက်ခြေဖြင့် ကန်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“ဘုန်း...”
တပည့်ဖြစ်သူသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး နံရံတစ်ခုနှင့် တိုက်မိကာ သွေးများအန်ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
“ဟာ... ဒီမြင်းက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား...”
လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အကန်ခံလိုက်ရသော တပည့်မှာ အခြေခံအဆင့် အဆင့် ၁၀ ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
“အားလုံးပဲ သတိထားကြ...”
ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည် အော်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။
‘ဒီရထားလုံးသည်လည်း တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်... ဒီမြင်းနက်ကြီးကလည်း သာမန်မျိုးရိုး မဟုတ်ပုံပဲ... အကယ်၍ အထွတ်အမြတ်ဘိုးဘေးက ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်ကို မယှဉ်နိုင်လျှင်တောင်မှ အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်မှာပဲ... သူတို့ ပြန်မလာခင် ဒီအနက်ရောင်ရထားလုံးကို တောင်အောက်သို့ သယ်သွားနိုင်ရင် ဒါက ငါတို့အတွက် မထင်မှတ်ထားတဲ့ အမြတ်ပေါ့... နောက်ပြီး အဲ့ဒီ လူငယ်နှစ်ယောက် ပြန်လာတဲ့အခါ ငါတို့ကိုယ် ဘယ်မှာ လာရှာမှာလဲ...’
ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ မပြင်းထန်လှပေ။ သူသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အမူအရာဖြင့် မြင်းနက်ကြီးထံသို့ တိုးသွားလိုက်သည်။
‘ဒီမြင်းနက်ကြီးက မပူးပေါင်းဘူးဆိုမှတော့ သူ့ကို အရင်ဆုံး သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ရမှာပေါ့... ငါလို နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ် သိက္ခာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဒီ မြင်းနက်ကလေးကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး...’
“မင်းတို့တွေက... တကယ့်ကို လောဘမသတ်နိုင်တဲ့ လူတွေပဲ...”
ရုတ်တရက် ရထားလုံးအတွင်းမှ တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
‘ရထားလုံးထဲမှာ လူရှိနေတာလား...’
ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာ မှင်တက်မိ သွားကြသည်။
‘ငါက စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် သေချာစစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီလေ... ဘယ်သူမှမရှိတာ သေချာပါတယ်... ဘယ်သူကများ ဘယ်အချိန် ဝင်သါားတာပါလိမ့်...’
ရထားလုံး၏ လိုက်ကာမှာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်တစ်ဦးသည် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်သည် တခြားကမ္ဘာမှ လူတစ်ယောက်အလား အလွန်အမင်း ချောမောလှပပြီး စာပေတတ်ကျွမ်းသော အမူအရာမျိုး ရှိကာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ကြယ်စင်ပြည့်နှက်နေသည့် ကောင်းကင်ယံအလား နက်နဲလှသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဖျောက်ဖျက်ရခက်သော ပုံရိပ်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဤလူငယ်သည် လူ့လောကမှ လူသားတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ ပန်းချီကားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။
ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည် ထိုလူငယ်၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို သေချာစွာ အကဲဖြတ်ရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း လုံးဝ မမြင်နိုင်ဖြစ်နေရသည်။ သူသည် သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ စတင်စိုးမိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်ကိုကြည့်ကာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်းက... အဲ့ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ စီနီယာလား...”
“ဟုတ်တယ်...”
ရီယွင်သည် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ လောဘဇောတိုက်နေသော လူအုပ်ကြီးအပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းက တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ လူယုတ်မာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ...”
“မင်းက ငါတို့ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုတောင် စော်ကားဝံ့ရတာလဲ...”
နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာတစ်ဦးသည် ဘေးမှနေ၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“ငါတို့က ကူယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ ထိပ်သီးဆယ်ဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုပဲ... မင်း ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေအတွက် နောက်ဆက်တွဲရလဒ်တွေကို သေချာ စဉ်းစားထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...”
“ပုရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်က... ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ ဘာအရည်အချင်းတွေ ရှိနေလို့လဲ...”
ရီယွင်သည် အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်ရာ ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤချီစွမ်းအင်မှာ အစပိုင်းတွင် သေးငယ်လှသော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို အလွန်ကြီးမားလာခဲ့ပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ တိုက်ခတ်သွားသည့် ပြင်းထန်သော လေပြင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ညင်သာလှသော ဤလေညင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်ရရုံမျှဖြင့် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ မရေမတွက်နိုင်သော တပည့်များသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။ သဘာဝကျစွာပင် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ဂိုဏ်းချုပ်လီချင်းရှန်းသည် ပထမဆုံး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြာအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားအာရုံနယ်ပယ်ရှိ စီနီယာများမှာလည်း လွင့်မျောနေသော ပြာမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။
အဝေးမှနေ၍ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် နိမ့်ပါးသော တပည့်များသည် ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ နှလုံးရပ်မတတ် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးချင်နေကြသည်။
သို့ရာတွင် အားလုံးက နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။
အခန်း ၂၁ ပြီးပါပြီ။