ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ် ဘိုင်ဝူ

"ဟင်"

ရှန်းယီက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ လက်စွပ်အတွင်းမှ အဝါရောင်စက္ကူတစ်ရွက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အသက်ကယ်ပစ္စည်းမျိုးကို အလွယ်တကူအမြန်ဆုံး ယူငင်နိုင်မည့် နေရာတွင် ထားရှိရမည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ၎င်းကို အသုံးပြုရမည့်အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ရပေ။

သူက လက်ကိုမြှောက်ကာ မှော်အဆောင်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည် "ဒီမှာ။"

လျိုရှီချန်း သည် အဆောင်ကို ယူလိုက်ပြီး လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရာ ပြာများအဖြစ် လွင့်စင်သွား၏။

ထို့နောက် သူက ထပ်မံ ဦးညွှတ်ကာ "ဒီအချိန်ကစပြီး၊ ဒီလိုအရာတွေ မလိုအပ်တော့ပါဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၊ အကယ်၍ အမိန့်ပေးစရာရှိရင် အချိန်မရွေး ညွှန်ကြားနိုင်ပါတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲလျိုက သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ။"

ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင်၊ သူ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေမှ စတင်ထွက်ခွာလာစဉ်က၊ အကြီးအကဲလျိုသာ လမ်းပြရန် လူတစ်ယောက်မလွှတ်ပေးခဲ့လျှင်၊ သူသည် ဂိုဏ်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး မီးစွမ်းအင်နတ်ဆိုးငှက်၏ သွေးကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေရဆဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နှင်းကျနေချိန်မှာ မီးသွေးပို့ပေးခြင်းက၊ ပန်းချီကားပေါ် ပန်းထပ်ဆွဲသည်ထက် များစွာ ပိုတန်ဖိုးရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"သွားကြရအောင်။"

လျိုရှီချန်းက ယဉ်ကျေးပျူငှာသော စကားများကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူ တိတ်ဆိတ်နေရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် စကားပြောမကျွမ်းကျင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောမိပါက ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို မတော်တဆ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။

အကြီးအကဲ ခယ်စစ်က သုံးရက်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူလွှတ်မည့်အချိန်မှာ တစ်ရက်ပင် ကြာမည်မဟုတ်ပေ။

ဤနဂါးမျိုးဆက် သည် စည်းမျဉ်းများအတိုင်း ကစားတတ်သူ၊ သို့မဟုတ် စာအုပ်ကြီးအတိုင်း လုပ်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ထိုကဲ့သို့သောနောက်ခံမျိုးဖြင့် သူ၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ချီယန်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုသည်လည်း စည်းမျဉ်းများနှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ခဏစောင့်ပါ။"

ရှန်းယီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ပြန့်ကျဲနေသော နတ်ဆိုးအလောင်းသုံးလောင်းကို သူ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ အမြန်သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို့နောက် မသေမျိုး ဂူ ထဲမှ မထွက်ခွာမီ၊ ယခင် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏ အလောင်းများကိုပါ အရိုးစလေးတစ်စပင်မကျန်အောင် သိမ်းယူလိုက်သည်။

သူသည် စောစောက လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန်အလျင်စလို ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို သိပ်မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။

ယခု ပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်၍၊ ပစ္စည်းများကို အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

"..."

လျိုရှီချန်းနှင့် အကြီးအကဲ ချီယန် တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သော အရေခွံ၊ အကြေးခွံ၊ သံချပ်ကာ၊ အသား၊ အရိုးနှင့် အမြုတေတို့သည် နေရာတိုင်းတွင် အသုံးဝင်သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သော်လည်း... ဤမျှလောက်အထိ အသေးစိတ် ဂရုစိုက် သိမ်းဆည်းခြင်းကတော့..

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အတွေးတစ်ခုက သူတို့ကို ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားကြ၏။

ယခင်က နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အသွင်ကို ဆောင်နေသော ဝိညာဉ်ရုပ်သေး ကို သူတို့ ရုတ်တရက် သတိရသွားကြသည်။ ၎င်းသည် ရုပ်သေးဖန်တီးသည့်နည်းစနစ်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ အသားနှင့် သွေးများကို ယစ်ပူဇော်ထားခြင်း ဖြစ်နေနိုင်မည်လော။

ဤသည်ကို မိစ္ဆာကျင့်ကြံခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

ချင်းယွဲ့ တာအိုကလေးငယ် ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရဲပါက၊ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှ ရုပ်သိမ်းခံရနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားသည် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ပေ။ ယနေ့တွင် သူတို့သည် နတ်ဆိုးများနှင့် ကျင့်ကြံရဲသော်လည်း၊ မနက်ဖြန်တွင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းတူအချင်းချင်းကို စတေးကောင်း စတေးနိုင်သည်။

အခြားသတ္တဝါတစ်ဦးကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၏ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကို မည်သူက တွန်းလှန်နိုင်မည်နည်း။

သတင်းပေါက်ကြားသွားပါက အလွန်ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင်၊ မငေမျိုးဂိုဏ်းတွင် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များ မရှိသည်လည်း မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုများကို ကျင့်ကြံရန် ဘာကြောင့် ဒုက္ခခံနေမည်နည်း။

ရှေးရိုးစွဲကြီးသည်ဟု လူသိများသော အကြီးအကဲ လျိုရှီချန်းပင်လျှင် သူ၏ အကြည့်ကို အလျင်အမြန်လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး ဘာမျှမမြင်ခဲ့သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေလေသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မသေမျိုးဂိုဏ်း အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် နတ်ဆိုးများကို ကာကွယ်ပေးရန် သူ့တွင် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

ရှန်းယီသည် တာအိုကလေးငယ် မဟုတ်ပေ၊ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဆုံးမရန် အထက်တွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်း ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် အသက်သွင်းရန် ဖြစ်နိုင်မည်လော။

"ကောင်းပြီ၊ ပြန်ကြစို့။"

ရှန်းယီ ထပ်ပြီး မနေချင်တော့ပေ။ သူသည် ဝူရှန်းလက်ဝါး တစ်ကွက်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ၏ အတွင်းပိုင်း အုတ်မြစ်ကို အမှန်တကယ် ကုန်ခန်းသွားစေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များ နှစ်ခုသည်လည်း ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ပြီး ပြန်လည် သက်သာလာရန် အချိန်လိုအပ်သည်။

ဤအချိန်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပါက၊ အမှန်တကယ်ပင် ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကြီးအကဲ ချီယန်သည် ချင်းယွဲ့ ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောကို လျင်မြန်စွာ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးကို နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးရှိရာ အရပ်သို့ အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် သယ်ဆောင်သွားသည်။

ခရီးတစ်ဝက်ခန့် ရောက်သောအခါ၊ သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"..."

သင်္ဘော၏ ရှေ့ရှိ တိမ်တိုက်များကြားတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူတို့ မြင်လိုက်ရ၏။ သူမသည် မိုးရေထဲတွင် စိုရွှဲနေသော သစ်ခွပန်းလေးကဲ့သို့ သနားစဖွယ် ငိုကြွေးနေလေသည်။

"ဂိုဏ်းပြင်ပမှာ တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားဖို့ မင်းကို ဘယ်သူခွင့်ပြုထားတာလဲ"

လျိုရှီချန်းသည် လတ်တလောတွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အာဏာကို ပြသလိုက်၏။

ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများအရ၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် အောက်ရှိ တာဝန်ရှိသူများအားလုံးသည် အပြင်သွားသည့်အခါအနည်းဆုံး လူသုံးဦး ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း ပြင်ပသို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ ထွက်ခွာခြင်းကိုပင် တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။

"သမီး..."

လျိုချန်းယွင်သည် ရတနာသင်္ဘောကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူမ၏ဖခင်၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများ ပို၍ နီရဲလာသော်လည်း၊ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်၊ ဒဏ်ရာရခြင်းသည် သာမန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာက အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မထိခိုက်သရွေ့၊ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အရင်းအမြစ်များနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့ မကြာမီ အပြည့်အဝ ပြန်လည်သက်သာလာမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

လျိုချန်းယွင် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူသုံးဦးကို သေချာစွာ ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

သူမ ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရှန်းယီသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ၊ မျက်လုံးမှိတ်၍ တရားမှတ်နေပြီး၊ သူ၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံမှာ တိမ်တိုက်လေပြေများကြားတွင် လွင့်ဝဲနေ၏။

သို့သော် လျိုချန်းယွင်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ၊ သူမ၏ဖခင်နှင့် အကြီးအကဲ ချီယန် နှစ်ဦးစလုံးသည် ရှန်းယီ၏ နောက်တစ်လှမ်းအကွာတွင် အစောင့်အကြပ် ပုံစံဖြင့် ရပ်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအတွက်သာ သီးသန့်ထားရှိသော လေးစားမှုပြသသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူမ၏ဖခင်ကတော့ သိပ်အံ့သြစရာ မကောင်းလောက်ပေ၊ သူသည် စည်းကမ်းကြီးသူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

သို့သော် အကြီးအကဲ ချီယန်ကရော... သူက ရှန်းယီ၏ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီလော။ ထို့အတူ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် မသက်မသာဖြစ်မှုမျှ မပြသဘဲ၊ ၎င်းမှာ သဘာဝကျသည့်အလား ရှိနေသည်။

"တော်ပါတော့၊ ကောင်မလေးက မင်းအတွက် စိတ်ပူနေလို့ပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်မယ် - ပြစ်ဒဏ်မပေးဘူး။"

အကြီးအကဲချီယန်က ရွှင်လန်းသော လေသံဖြင့် ပြောကာ လက်ဟန်ပြလိုက်၏။ "သင်္ဘောပေါ် တက်လာခဲ့၊ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုမဖြစ်စေနဲ့။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းရဲ့ အကူအညီသာ မပါခဲ့ရင်၊ မင်းကို ထားလိုက်ပါဦး၊ မင်းအဖေတောင် သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"..."

လျိုရှီချန်းသည် အဘိုးအိုကို အကူအညီမဲ့စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ဆက်ပြီး ဘာမျှ မပြောတော့ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ ချီယန်။" လျိုချန်းယွင်သည် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရှန်းယီဆီသို့ ကြောက်ရွံ့တုံ့ဆိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ချီယန်၏ စကားလုံးတိုင်းကို သူမ နားလည်နိုင်သော်လည်း၊ စကားစုတစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမကို အနည်းငယ် တွေဝေသွားစေသည်။

သူမအဖေတောင် မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စကို ရှန်းယီက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်ပါနိုင်ခဲ့တာလဲ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ရှန်း... ဂိုဏ်းချုပ်။"

လျိုချန်းယွင်သည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုရိုးသားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာပြီး အနောက်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေရာယူလိုက်သည်။

သူမသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ရုတ်တရက် အရင်က ကြုံဖူးသလိုခံစားလိုက်ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်ကနဲ့ ဘာမှမပြောင်းလဲသွားသလိုမျိုး သူသည် ထိုအနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့်ပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့အနောက်ရှိ အခြွေအရံများမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့၏။

...

ချင်းယွဲ့ ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောသည် နန်ယန် ရုပ်ကြွကျောက်ပြားများကို ဖြတ်သန်းသွားကာ၊ ရှန်းယီကို ဂိုဏ်း၌ ချပေးခဲ့၏။

ထို့နောက်မှသာ အရှိန်လျှော့ကာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။