အင်အားများကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း ၁

နန်ယန်ဂိုဏ်း ကျမ်းစာတိုက်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်

ရှန်းယီသည် မြူဖြူများကြားတွင် ရပ်နေရင်း၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်ရှိ ငါးနတ်ဆိုး စစ်သူကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကွပ်မျက်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပုံဖော်နေမိသည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်သည် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်များကို တိုက်ရိုက် ဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံကိုမူ အစားထိုး မပေးနိုင်ချေ။

လုံလောက်သော နည်းစနစ် အရေအတွက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ကြုံခံစားပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့ကို မည်သို့တန်ပြန်ရမည်ကို သေချာစွာ စဉ်းစားဆင်ခြင်နိုင်မှသာလျှင် အမှန်တကယ် စိတ်အေးချမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ငါးနတ်ဆိုး သည် ထျန်းယန် ၄၉၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိုးဖောက်သိမြင်ကာ အသက်ရှင်ရာလမ်းကြောင်းကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ရှန်းယီအနေဖြင့်လည်း အမှန်တရားတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တွင် အဆင့်ကြီးများကို ကျော်လွန်၍ နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များ သည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့်တွင် ထူးချွန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းတို့၌ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေပေသည်။

နည်းစနစ်သည် မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်ပါစေ၊ ၎င်းကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် လုံလောက်သော နယ်ပယ်အဆင့် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်မှု အပိုင်းတွင် ပြီးပြည့်စုံသော စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်၌ မည်သည့် အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိဟု ဆိုနိုင်ပြီး၊ အကြီးအကဲ ချီယန် နှင့် လျူရှီချန်းတို့ကိုပင် တွေဝေသွားစေခဲ့၏။

၎င်းမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အကြီးအကဲများ အားလုံးပင် ဤမျှသန့်စင်သော အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

သို့သော် နယ်ပယ်အဆင့် နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်...ယခင်က ရှန်းယီ သည် ဝူရှန်း လက်ဝါးကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ မြောက် နှင့် ညီမျှသော နတ်ဘုရား ဖီးနစ် မသေမျိုးဓားခန္ဓာကိုယ်ကို အဓိကအားဖြင့် အားကိုးခဲ့ရသည်။

ကွေရှမသေမျိုး ချပ်ဝတ် နှင့် ခရမ်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီတို့၏ နှစ်ထပ်ကွမ်း မြှင့်တင်မှုများအပြင် မိုးပြာနဂါးကြယ်ခွဲလှံပါ ပေါင်းထည့်လိုက်မှသာလျှင်၊ သူသည် ငါးနတ်ဆိုး နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ အနိုင်ရရှိခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ငါးနတ်ဆိုး သည် သူတို့ မတိုက်ခိုက်မီကတည်းက ထျန်းယန် ၄၉ နှင့် သံမဏိအမိန့်တိုကင်ပြားတို့ကြောင့် ၎င်း၏ စွမ်းအင်အများစု စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အလွန်အမင်း အားအင်ကုန်ခမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် အသက်ရှင်ရာလမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးမှ ရှေ့တွင် အခြားလူတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း အလွန်အမင်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၉ ဆိုသည်မှာ အရမ်း နိမ့်ပါးနေသေးသည်။

အကယ်၍ သူသာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်နှင့် တူညီသော နယ်ပယ်အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက၊ တာအိုလက်နက်များကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားလျှင်ပင် လက်ရှိ သူကျွမ်းကျင်ထားသည့် အရာများကို အားကိုးရုံဖြင့် ဤမျှလောက် ပြဿနာများစွာ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟူး..."

ရှန်းယီ သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ ဤနတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များ အတွက် နှမြောတသ ဖြစ်နေရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သရွေ့၊ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ဝူကျွင်း နှင့် အသားတောင်ပံ ပိုးကောင်တို့ကဲ့သို့ ခွန်အားရှိသော နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များ သည် သိပ်၍ အသုံးဝင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ အသုံးဝင်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုအချိန်ကျမှ စုဆောင်းရန် ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၄၆၃၀၀၀ နှစ်]

ခေါင်းသုံးလုံး စပါးအုံးနတ်ဆိုး ထံမှ ရရှိသော သက်တမ်းမှာ အတော်လေး များပြားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တော့ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။ ဤမျှအစွမ်းထက်သော သတ္တဝါများအတွက် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တစ်ခုကို ပြန်လည်ပုံဖော်ရန်အတွက်ပင် တစ်ကောင်လျှင် အနည်းဆုံး နတ်ဆိုး မူလ အခုနှစ်ဆယ်ကျော် ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ သည် ရွေးချယ်နေရန် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ၊ အသက်ငယ်သော ရေဆင်နတ်ဆိုးနှင့် ငါးနတ်ဆိုး တို့ကို အရင်ဆုံး ပြန်လည်ပုံဖော်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များကို ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းရန် လိုအပ်သော သက်တမ်းကို သီသီလေးသာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့၏။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၂၃၀၀ နှစ်]

ရှန်းယီ၏ နဖူးပြင်တွင် နောက်ထပ် နတ်ဆိုးကြီးနှစ်ကောင် အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့၏။ သူတို့သည် ဝူကျွင်း ထက် အားနည်းသော်လည်း၊ သာမန် ထိပ်တန်းအရည်အသွေး တာအိုမဏ္ဍိုင်များ နှင့်တော့ သေချာပေါက် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ထိပ်တန်းအရည်အသွေး တာအိုမဏ္ဍိုင်များ လေးခု ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းသုံးလုံး စပါးအုံးနတ်ဆိုး ကိုပါ ထည့်သွင်းရေတွက်လျှင် တစ်ခုသာ လိုအပ်တော့သည်။

ရှန်းယီသည် ခယ်ရှစ်စန်းဖြင့် အရေအတွက် ပြည့်မီအောင် လုပ်ရမလားဟု စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်၏။

အနာဂတ်တွင် အခြားသော စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်လာနိုင်သည်ကို ထားဦး၊ အကယ်၍ ထိုအကြောင်းကြောင့် သူ၏ ကောင်းကင်နန်းတော်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် ကျရှုံးခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပေလိမ့်မည်။

အတိတ်က အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်းသည် ဤအမှားကြောင့် ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။

"တခြားနည်းလမ်းကိုပဲ စဉ်းစားကြည့်တာပေါ့လေ"

ရှန်းယီ သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မရှိဘဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

အကြီးအကဲ ခယ်စစ် နှင့် ယခုလေးတင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး၊ ထိုသူမှာ နဂါးမျိုးဆက်အဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ သူက တပ်ဖွဲ့များကို စုစည်းပြီး ရှန်းယီကို ဒုက္ခပေးရန် အာရုံစိုက်လာမည်ဆိုလျှင်ပင် ခေါင်းကိုက်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသပြီး ခေတ္တခဏပုန်းရှောင်နေခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

နန်ယန် ရတနာနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာကတည်းက၊ သူကောင်းကောင်း မနားရသေးကြောင်းကို ရှန်းယီ သတိပြုမိသွား၏။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဘိုးအိုဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ပြတ်သားစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

အခြားသူ ချန်ရစ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ယောင် သည် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်များစွာ၏ သရုပ်ဖော်မှုများမှ သက်သက်ဖန်တီးထားခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် စီနီယာ ရွှမ်ချင်း အတွက် အခြားချန်ရစ်ခဲ့သောအရာများရှိသေးသည်လော ဆိုသည်ကို ရှန်းယီ အလွန် သိချင်နေခဲ့သည်။

ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ကို မသိစိတ်မှ အကဲခတ် ကြည့်ရှုနေမိသည်။

"ရွှမ်ချင်း..."

အဘိုးအို ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေသော စကားလုံးများသည် သူတို့၏အကြည့်ချင်း ဆုံသွားချိန်တွင် ရုတ်တရက် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

"ဒီအဘိုးကြီးက..."

စိတ်မလုံခြုံမှုဖြစ်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုက ရှန်းယီအား အနောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။

အနည်းငယ်ကျဲပါးနေသော ခရမ်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီ နှင့် ကွေရှမသေမျိုး ချပ်ဝတ်တို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ချက်ချင်း အားဖြည့်ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ နဂါးလှံရှည်သည်လည်း သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာကာ၊ မြူဖြူများအတွင်း နဂါးဟိန်းသံကြီးမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့် ငါးနတ်ဆိုးကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရှန်းယီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် အဘိုးအို၏နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့နဂါးကခုန်ခြင်းကို မည်မျှပင် လှုံ့ဆော်စေကာမူ၊ သူ မည်မျှပင် ဝေးဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားစေကာမူ၊ ထိုမျက်လုံးများမှာ အမြဲတမ်း ဤနေရာအနီးကပ် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ရှန်းယီကို လုံးလုံးလျားလျား မျိုချသွားသည့်တိုင်အောင် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့၏။

"..."

"..."

သူ ကူးပြောင်းလာသည့် အချိန်မှစ၍၊ ရှန်းယီ သည် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမဲ့သည့် ခံစားချက်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။ သူ၏ အသိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်းထုံထိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဘာလုပ်ရမည်ကိုပင် မတွေးတောနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ရွှံ့နွံများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများ၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်ဆို့ခံနေရ၏။

ဤသည်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး၏ နည်းလမ်းများပင်လော။ တစ်ဖက်လူမှာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း အပြည့်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း...

ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု သူ၏ နားစည်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာမှသာလျှင် ရှန်းယီ၏ နောက်ကျိနေသော စိတ်အာရုံမှာ ရုတ်တရက် ကြည်လင်သွားခဲ့၏။

"ရွှမ်ချင်း မင်း ရောက်လာပြီလား"

"ဝင်လာခဲ့လေ"

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ရှေ့တွင် ရင်းနှီးနေသော ဘိုးဘေးခန်းမကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ည၏ အလင်းရောင် မှိန်မှိန်အောက်တွင် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေပုံပေါ်သည်။

သူ၏ ခြေထောက်များသည် ခန်းမအတွင်းသို့ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ လှုပ်ရှားသွားကာ၊ ဘိုးဘေးရုပ်တုရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ရာ၊ သူ၏ ပါးစပ်မှ သူ၏အသံမဟုတ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"တပည့် ထွက်ခွာတော့မှာမို့ ဆရာ့ကို လာပြီး နှုတ်ဆက်တာပါ"

ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်များ ပူးကပ်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း၊ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ရုတ်တရက် ခိုင်မာသွားခဲ့၏။ ဤသည်မှာ သူ စိတ်ကူးထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပူးခြင်း သို့မဟုတ် ဝင်စားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤခန္ဓာကိုယ်သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ခန္ဓာဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး... ရွှမ်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပင်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ချန်ရစ်ခဲ့သော နည်းစနစ်များရှေ့တွင်၊ ရှန်းယီ သည်တုံ့ပြန်ရန် နည်းလမ်း အမှန်တကယ် မရှိတော့ဘဲ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန်သာ ငြိမ်သက်နေလိုက်ရတော့သည်။