အခန်း (၃၆၆)
Vol. 36 Ch. 366
အခန်း ၃၆၆
"မင်းအစ်မ ကြိုက်နေတဲ့ အမျိုးသားနဲ့ မင်းတွေ့ဖူးလား"
ယွင်ရှန်းက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။
"တစ်ညမှာ အစ်မကို စိတ်ပူလို့ သမီးနောက်ကနေ တိတ်တိတ်လေး လိုက်သွားဖူးတယ်။ မြို့တောင်ဘက်က ကြာကန်နားအထိ လိုက်သွားတာ"
ရှန်းဖေသည် ကြာကန်အထိ နောက်ယောင်ခံလိုက်သွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် သူမ၏အစ်မဖြစ်သူမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေသည့် အသံကို ကြားခဲ့ရသည်။
သူမ ခပ်ရေးရေး မှတ်မိသည်မှာ သူမ၏အစ်မက ထိုအမျိုးသားကို လူကြီးမင်းကျန်းဟု ခေါ်နေခြင်းပင်။ အစ်မဖြစ်သူ ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အနားသို့ အလွန်အမင်း မကပ်ရဲခဲ့ဘဲ အဝေးမှ ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုအမျိုးသားသည် အနီရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြောင်းသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
"အနီရောင် ဝတ်ရုံ ဟုတ်လား။ ငါတို့ အခုဝတ်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုးလား"
ယွင်ရှန်းသည် ရှန်းယွီကို သတ်ခဲ့သူမှာ သိုင်းပညာရှင် သို့မဟုတ် မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
သို့သော် ရှန်းဖေသည် လူတိုင်း၏ ဝတ်စုံများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ "သူ့မျက်နှာကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝတ်စုံပုံစံက အရမ်းထူးဆန်းနေလို့ သမီးသေသေချာချာ မှတ်မိနေတာ။ ဝတ်စုံက မီးအိမ်ကြီးတစ်လုံးလိုမျိုးပဲ။ လူတစ်ကိုယ်လုံးကို ခေါင်းကနေ ခြေဖျားအထိ လွှမ်းခြုံထားတာ။ မျက်နှာလေးပဲ ပေါ်နေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ရှန်းဖေ သိရှိထားသော အချက်အလက်အားလုံးပင်။ ယွင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ၎င်းကို ကြားရသောအခါ စိတ်ပျက်သွားကြရသည်။ ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် အနီရောင်ဝတ်ရုံ ဆိုသည်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
ရှန်းယွီသာ အသက်ပြန်မရှင်လာပါက တရားခံအစစ်ကို ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းမရှိသလောက်ပင်။
"ဆရာဝန်ယန်..."
သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချီဖန်းဖေး ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
အလောင်းစစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ချန်စီဟိုင်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထွက်ခွာသွားသော်လည်း ချီဖန်းဖေးမှာမူ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။ သူမသည် ဘေးတွင် ခဏတာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီးမှ အနားသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဆေးဆရာမချီ... ရှင့်အနေနဲ့ စောစောက ကျွန်မတို့ သဘောတူညီချက်ကို လာပြီး အကောင်အထည်ဖော်တာလား"
ယွင်ရှန်းသည် ချီဖန်းဖေးကို မှတ်မိသည်။ သူမသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်၏ ဆေးလက်ထောက်ဟု သိထားသော်လည်း စောစောက ချန်စီဟိုင်နှင့် စကားပြောပုံအရ သူမမှာ သာမန်ဆေးလက်ထောက်တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
"ဒါကတော့ ချန်စီဟိုင်ရဲ့ ဆေးဆရာအမှတ်အသား တံဆိပ်ပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး သူက ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်က ဆေးဆရာ မဟုတ်တော့သလို ဆေးကုသခွင့်လည်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့မှာ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဒီဆေးဆရာ တံဆိပ်ကို နင့်ကို ပေးအပ်ပါတယ်"
အမှန်တကယ်ပင် ချီဖန်းဖေးသည် ကတိတည်ခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ချန်စီဟိုင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသော အရပ်လေးမျက်နှာ လှည့်လည်ဆေးကုသသူတံဆိပ်မှာ တောက်ပနေတော့သည်။
အရပ်လေးမျက်နှာ လှည့်လည်ဆေးကုသသူတံဆိပ်ဆိုသည်မှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဆေးဆရာသည် နိုင်ငံတစ်ခုတည်းတွင်သာမက အခြားနိုင်ငံအသီးသီးတွင်ပါ တရားဝင် ဆေးကုသခွင့်ရရှိမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဆေးဆရာများ၏ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်အတန်းအစားအရ အထူးသဖြင့် ခေါင်းလောင်းဆေးဆရာအထက်အဆင့်ရှိသူများကို နိုင်ငံတိုင်းက အလိုရှိကြသည်။ ဤတံဆိပ်သည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်ပြုသည့် လက်မှတ် တစ်ခုနှင့်တူပြီး မည်သည့်နိုင်ငံ၏ နယ်စပ်ဂိတ်တွင်မဆို အခွန်အခပေးဆောင်ရန် မလိုဘဲ ဖြတ်သန်းခွင့်ရရှိစေသည်။ ထို့ပြင် ဆေးခန်းဖွင့်လှစ်ပါကလည်း နိုင်ငံတော်အခွန်အချို့ကို ကင်းလွတ်ခွင့် ရရှိနိုင်သေးသည်။
ဤမျှ အကျိုးကျေးဇူးများသော ပစ္စည်းကို ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆေးဆရာမချီ"
ယွင်ရှန်းသည် ချီဖန်းဖေး၏ လက်ထဲမှ ဆေးဆရာတံဆိပ်ကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာပင် လက်ခံရယူလိုက်သည်။
"ဆရာဝန်ယန်... ကျွန်မအနေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်ရဲ့ ကိုယ်စား ရှင်ကို ယွီကျင်း မြို့ရဲ့ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်မှာ ပူးပေါင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ အကယ်၍ ရှင်သာ ကျွန်မတို့နဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် စီအန်းခန်းမငယ်နဲ့ ကျွန်မတို့ကြားမှာ ရှိနေတဲ့ အဟန့်အတားအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသွားမှာပါ"
ချီဖန်းဖေးတွင်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းဗျူဟာများ ရှိနေသည်။ အရင်ဆုံး ဆေးဆရာတံဆိပ်ကို ပေးအပ်ပြီးနောက်မှ ယွင်ရှန်းကို ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။ သူမသည် စီအန်းခန်းမငယ်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ ပိတ်ဆို့မှုကြောင့် စီအန်းခန်းမငယ်မှာ အခြေခံအသုံးစရိတ်များကို မှော်ဆေးရည်များရောင်းချခြင်းဖြင့်သာ ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းထားရသည်။
ယခင်က ယောင်ရုံက တစ်ကြိမ် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးသလို ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချီဖန်းဖေး ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်သည် ယွင်ရှန်းထံသို့ ကမ်းလှမ်းမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးပို့နေခဲ့ခြင်းပင်။ ၎င်းပြင် ချီဖန်းဖေး၏ ယခုတစ်ကြိမ် ကမ်းလှမ်းချက်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စီအန်းခန်းမငယ်နှင့် ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်တို့ကြားရှိခဲ့သော ပဋိပက္ခများကိုပင် ဘေးချိတ်ထားခဲ့သည်။
အခြားသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် တိုက်ကြီး၏ နံပါတ်တစ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ ထပ်တလဲလဲ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် လူမှား၍ ကမ်းလှမ်းမိသွားခဲ့ကာ ချီဖန်းဖေးသာ ထိုအကြောင်းကို ထည့်မပြောခဲ့လျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း သူမက ထုတ်ပြောလိုက်သဖြင့် ယွင်ရှန်းသည် ဆေးဧကရာဇ်
နန်းဆောင်က စီအန်းခန်းမငယ် အပေါ် ပြုမူခဲ့သမျှကို ပြန်သတိရသွားတော့သည်။
ယွင်ရှန်းသည် သဘောထားကြီးတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမသည် အငြိုးအတေး အလွန်ကြီးသူဖြစ်သည်။ ယန်ချန်းရွှယ်နှင့် သူမ၏သားဖြစ်သူက သူမအပေါ် ပြုမူခဲ့သမျှကို သူမက အဆပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အမှောင်အိမ်ရှေ့စံက သူမအပေါ် ကြံစည်ခဲ့သည်များကိုလည်း သူမက စုပေါင်း၍ လက်စားချေခဲ့ပြီးသားပင်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်က ဖိနှိပ်ခဲ့သမျှနှင့် ဆရာဝန်ဖန်းအပေါ် စော်ကားခဲ့သည့် အရှက်ခွဲမှုအားလုံးကိုလည်း သူမ အမှတ်ရနေဆဲပင်။
ချီဖန်းဖေးသည် ယွင်ရှန်း၏ အဖြေကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အရပ်လေးမျက်နှာ လှည့်လည်ဆေးကုသသူ တစ်ဦး ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမှာ သူမအတွက် နောင်တရစရာ မဟုတ်ပေ။ ချန်စီဟိုင်သည် မကြာသေးမီက အမှားများစွာ ကျူးလွန်ခဲ့သည့်
အပြင် သူသည် ယွီကျင်းမြို့ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ ရာထူးကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဆေးကုသခွင့် ပိတ်ပင်ခံရပြီး နန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားရပြီးနောက် သူ့အတွက် စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ပျက်စီးခြင်းလမ်းသာ ရှိတော့သည်။
ချီဖန်းဖေးသည် ယွင်ရှန်း၏ ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုနှင့် တည်ငြိမ်သော စိတ်ထားကို အလွန်
စိတ်ဝင်စားနေသည်။ ယခင်က ယွင်ရှန်းသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ပါရမီပါပြီး မှော်
ဆေးရည် အချို့ကိုသာ သိနားလည်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဤမိန်းကလေးမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမသည် ယွင်ရှန်းကို ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ အမာခံအင်အားစုအတွင်းသို့ ဆွဲဆောင်လိုသည်။ သို့သော် ၎င်းအတွက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်မှာ ယွင်ရှန်းသည် ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရမည်ပင်။
"စိတ်မကောင်းပါဘူး ကျွန်မ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်ကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး"
ယွင်ရှန်းက ခပ်ပါးပါးလေး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ပါးချိုင့်လေးများမှာ ထင်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ချီဖန်းဖေးကို ကြည့်နေသော သူမ၏ အကြည့်များမှာမူ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေတော့သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး တစ်နေ့နေ့မှာ ဆရာဝန်ယန် စိတ်ပြောင်းသွားမယ်ဆိုရင် ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်က အမြဲတမ်း ကြိုဆိုနေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဖန်းဖေးအနေနဲ့ စေတနာနဲ့ အကြံပေးပါရစေ... လူတစ်ယောက်က အရမ်းတော့ မပြတ်သားသင့်ဘူး။ နင့်ရဲ့ ဆေးပညာက ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်လောက်အောင် တော်နေပါစေဦး။ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင် တစ်ခုလုံးကိုတော့ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ နင် ငါတို့ဆီကို ရောက်လာရမှာပါ"
ချီဖန်းဖေးသည် ဒေါသထွက်မည့်အစား ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ယန်ချန်းလန်နှင့် အခြားသူများကို ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
"သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။ ဆေးဧကရာဇ်နန်းဆောင်က ယွီကျင်းမြို့မှာ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျနေကျပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်က ဆေးခန်းအားလုံးကို သူတို့ပဲ ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာ။ သခင်လေးယန်... မင်းရဲ့ ဆေးပညာက သူတို့ကို တောင်းပန်နေဖို့ မလိုပါဘူး"
ယွင်ရှန်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကျိုးချွမ်သည် သူ၏ ဒုတပ်မှူးအပေါ် အလွန်လေးစားကြည်ညိုသွားတော့သည်။ သခင်မလေးယန်သည် တကယ်ကို ထက်မြက်လွန်းလှသည်။
သို့သော် ယွင်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင်မူ လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ ယန်အိမ်တော်၏ ကိစ္စမှာ နိဂုံးချုပ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ စိတ်ထဲတွင် ပေါ့ပါးသွားခြင်း မရှိပေ။ ဆိုးရွားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တော့မည်ကဲ့သို့ မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားနေရသည်။
တန်ယုကို တရားရေးဌာနသို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် မကြာမီ သတင်းထွက်ပေါ်လာသည်မှာ မဟာကျိုး ဥပဒေအရ သူ့ကို အနောက်ဘက် သဲကန္တာရသို့ ၃ နှစ်တိုင်တိုင် ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပြစ်ဒဏ်မှာ မပေါ့သလို မပြင်းထန်လှပေ။ အမိန့်ချမှတ်ပြီးနောက် တန်ယုကို အနောက်မြောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်းပင် ခေါ်ဆောင်သွားကြရာ ယန်ချန်းရွှယ် သတင်းကြားချိန်တွင် သူသည် ယွီကျင်းမြို့၏ တံခါးများပြင်ပသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယန်အိမ်တော်၏ ယန်ချန်းရွှယ်အတွက်မူ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ဘဲ မနားတမ်း ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။
ထိုညတွင် အစေခံမလေးသည် ထုံးစံအတိုင်း ယန်ချန်းရွှယ်အတွက် အစားအစာများကို ယူဆောင်လာပေးသော်လည်း အစားအစာများကို ချပေးပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပန်းအိုးတစ်လုံးမှာ ဝှေ့ယမ်းပစ်လိုက်သဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။
အစေခံမလေးမှာ ထိတ်လန့်တုန်ရီသွားကာ "တတိယသခင်မလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသကို လျှော့ပါဦး။ သခင်မလေး အစာမစားတာ ရက်အတော်ကြာပါပြီ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သခင်ကြီးကလည်း တစ်ခုခုတော့ စားရမယ်လို့ မှာထားပါတယ်" ဟု တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။