အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်၏ စွမ်းအား

အမှောင်ထုဆိုသည်မှာ တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှု၍ မရသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိပါက လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ဖော်ပြရန်ခက်ခဲလှသော နာကျင်မှုကြောင့် ကောင်းမင်သည် သူ့ဦးခေါင်းခွံကို ရိုက်ခွဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ သူ၏မျက်စိသူငယ်အိမ်ထဲတွင် မင်ရည်များ ပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများကို မြင်တွေ့လာရသည်။ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လက်မောင်းနှင့် ဝှီးချဲတို့ကဲ့သို့ ငယ်ဘဝနာကျင်မှုများအပြင် မိလ္လာကန်နက်ကြီးထဲမှ အရာသစ်များ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျောင်းသုံးလေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ်တစ်အုပ်ထဲတွင် အမျိုးသမီးအနုပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပုံကို ဆွဲထားပြီး ဓာတ်ပုံအချို့လည်း ညှပ်ထားသည်။ အသေအချာ ကြည့်လိုက်ပါက ထိုဓာတ်ပုံထဲမှ အမျိုးသမီးကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ်သည် မိလ္လာရည်ထဲ၌ စိုစွတ်ဆွေးမြည့်သွားပြီးနောက် လက်ကောက်ဝတ်ထားသော ဖြူဖျော့ဖျော့ လက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ၎င်းသည် ရေထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နစ်မြုပ်နေခဲ့သဖြင့် ဖြူဆွတ်နေသော အလောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံမှအစ ရုပ်ရည်အဆုံး တင်းရှန်းနှင့် ဆင်တူနေသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့ရသည်။

ပုတ်ပွနေသော ထိုအမျိုးသမီးအလောင်းဘေးတွင် ဆိုဒ်ကြီးလွန်းသော သားရေဖိနပ်တစ်စုံ ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းပြီး ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကာ သူမ၏ခြေထောက်တွင် စာရွက်စာတမ်းများနှင့် အာမခံစာချုပ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ပါဆယ်ထုပ်ကြီးတစ်ခုကို ချည်နှောင်ထားသည်။ သူမတွင် ယောင်္ကျားဆန်သော ရုပ်ရည်ရှိပြီး သာမန်ယောင်္ကျားများထက်ပင် ပိုသန်မာပုံရသည်။ သူမသည် သူမ သေဆုံးချိန်အထိ မာန်မာနထောင်လွှားနေသည့် အမူအရာရှိနေခဲ့သည်။သူမသည် လီဆန်းစီကို တစ်ခါမှ မျက်နှာသာပေးပုံ မရဘဲ အလုပ်ရှင်သူဌေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့ပုံရသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဖွဲ့ထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး မည်သူမဆို ခိုင်းစေခြင်းခံနေရသော ဝူဝေနှင့် ပုံစံတူနေပေသည်။

တတိယမြောက် အလောင်းသည်လည်း မျက်နှာက ပုတ်သိုးဆွေးမြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းအရိုးစုပုံစံမှာ ကျားယိုကျစ်နှင့် ဆင်တူသည်။ သူ့အဝတ်အစားများသည် တန်ဖိုးကြီး ဒီဇိုင်နာအမှတ်တံဆိပ်များဖြစ်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝကာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ၎င်းမှာ လီဆန်းစီ၏ လောကနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုပင်။

ညစ်ညမ်းလှသော မိလ္လာကန်နက်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည့် ထိုအလောင်းသုံးလောင်းက လီဆန်းစီ၏ စိတ်ထဲမှ ဆိုးယုတ်မှုများကို ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသွားစေသည်။ သူ့အတွင်းမှ အမှောင်ထုက လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။ ယင်းက သွေးမြို့တော်တက်တူး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားပြီး ကောင်းမင်၏ အရေပြားထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဆိုးယုတ်မှုအမျှင်တန်းများ တိုးထွက်လာသည်။

"နောက်လိုက်သုံးယောက်၊ အလောင်း သုံးလောင်း... တင်းရှန်းတို့တစ်သိုက်က အမှောင်ထုထဲမှာ လီဆန်းစီ စိတ်ကူးယဉ်ထားတဲ့ အရာတွေများလား၊ အမှောင်ထုထဲက အရာရာကို လက်တွေ့ဘဝအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တာကို ကြည့်ရင် လီဆန်းစီက ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ထိတွေ့မိသွားတာပဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက ဒီမိလ္လာကန်ကြီးထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပဲ"

ကောင်းမင်၏ အကြည့်သည် မိလ္လာကန်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေရင်း မှောင်မည်းနေလေသည်။

"ဒီမြေအောက် မိလ္လာကန်ကြီးထဲမှာ စွန့်ပစ်အမှိုက်တွေ စုပုံနေပြီး မြို့တော်ရဲ့ အပုပ်နံ့ထွက်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားတယ်၊ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်က ဒီနေရာမှာပဲ ရှိရမယ်"

လီဆန်းစီ ဖြစ်လာသော ကောင်းမင်သည် အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်သို့ သွားရာလမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခန့်မှန်းမိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းက ထောင်ချောက်တစ်ခု ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ သူ မသိနိုင်သေးပေ။

တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ဆေးရည်များကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ထိုးသွင်းပေးခဲ့သော်လည်း ဤမြေအောက်ကန်ထဲတွင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုက သူ့ကို တိုက်စားနေပြီး ကောင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ သွေးမြို့တော်တက်တူးက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာသည်ကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရသည်။

"အမှောင်ဆိုတာ အလင်းမရှိတာကို အမှောင်လို့ ခေါ်တာမဟုတ်ဘူး၊ အရိုးထဲထိ အေးစက်သွားတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းကမှ စစ်မှန်တဲ့ အမှောင်ထုပဲ"

ကောင်းမင်၏ မျက်နှာသည် ရှုံ့မဲ့နေပြီး ဒရိုင်ဘာကို ချည်ထားသည့် ကြိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အိပ်မက်သရဲများသည် အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကို လိုက်လံရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ယဇ်ပလ္လင်သခင်ကလည်း အိပ်မက်သရဲများ၏ နှလုံးသားထဲရှိ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ စိုစွတ်နေသော အမှောင်ထုကို ချောင်းမြောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့၊ ငါတို့ ပြန်လို့ရပြီ"

လီဆန်းစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုစွမ်းအားနှစ်ခု အားပြိုင်ရာ စစ်မြေပြင်ဖြစ်နေသည်။ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်သခင်သည် သူ့လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ပြသခြင်းဖြင့် ငါးစာချကာ ကောင်းမင်အား အမှောင်ထုထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒရိုင်ဘာ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။ ကောင်းမင်သည် ရူးသွပ်မှု ကူးစက်ခံထားရသည်မှာ ထင်ရှားနေပြီး သူ့အတွင်းမှ ဆိုးယုတ်မှုကလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေပုံရသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကောင်းမင်ကို ခေါ်သွားခြင်းမှာ ဗုံးတစ်လုံးကို ပိုက်ပြီး ပြေးနေသည်နှင့် မခြားပေ။ သို့သော် ကောင်းမင်၏ ပါးနပ်မှုများ၊ လမ်းတစ်လျှောက် သူ့အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကယ်တင်ပေးခဲ့ပုံများနှင့် အရေးအကြီးဆုံးအချက်ဖြစ်သည့် ကောင်းမင်လက်ထဲ၌ သေနတ်ရှိနေခြင်းတို့ကို စဉ်းစားမိသောအခါ...။

သူသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ကောင်းမင်ကို ကျောပိုး၍ အားကုန်ပြေးတော့သည်။ ကောင်းမင်ပါးစပ်မှ တတွတ်တွတ် ထွက်ပေါ်နေသော ပုံပြင်များကို သူ မကြားချင်ယောင်ဆောင်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲနေသော ထူးဆန်းမှုများကိုလည်း လှည့်မကြည့်ဝံ့ပေ။

မီတာအနည်းငယ်ခန့် ပြေးပြီးနောက် သူ တိတ်တဆိတ် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် ပိုက်လိုင်းအသီးသီးမှ မိလ္လာရည်များသည် ကန်ကြီးထဲသို့ စီးဝင်နေသော်လည်း ထိုနေရာမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပြည့်လျှံသွားမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

"အဒေါ်ကြီး လိုက်မလာဘူးပဲ"

သူ့နှလုံးသားလေး အနည်းငယ်တည်ငြိမ်သွားချိန်မှာပင် ဒရိုင်ဘာသည် ကောင်းမင်၏ မျက်နှာမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်သို့ လုံးလုံးနီးပါး ပြောင်းလဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ထိတ်လန့်တကြားနှင့် အသက်လုပြေးတော့သည်။ ကောင်းမင်သည် ထိုမျှပြင်းထန်သော ရူးသွပ်မှုကို ခံစားနေရပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ယခုတိုင် တောင့်ခံနိုင်နေရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ ကောင်းမင်သာ ပြိုလဲသွားပါက နောက်တစ်ယောက်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာမည်ကို သူကောင်းကောင်း သိထားသည်။

"တောင့်ခံထားပါ၊ ခင်ဗျား တောင့်ခံထားမှ ဖြစ်မယ်"

အမှောင်ထုအားလုံးသည် ကောင်းမင်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဒရိုင်ဘာသည် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အားလုံးကို အသုံးချကာ ဥမင်အတွင်း ပြေးလွှားနေသည်။ လမ်းခွဲများသို့ ရောက်သည့်အခါတိုင်း ကောင်းမင်က လမ်းညွှန်ချက် အချက်ပြပေးသည်။

ကောင်းမင်၏ အသံမှာ ပို၍ပို၍ ထူးဆန်းလာလေသည်။ ဒရိုင်ဘာမှာ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် အဒေါ်ကြီး၏ မျက်နှာကို မြင်တွေ့ရမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

ပိုက်လိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်၊ အမှိုက်တောင်ကြီးများကို ကျော်တက်၊ မိလ္လာရည်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ သံဇကာများကို တွားသွားဖြတ်ကျော်ရင်း ဒရိုင်ဘာမှာ အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ သူသည် အသက်ထွက်လုမတတ် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသည်အထိ မရပ်မနား ပြေးလွှားလာခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီက ဘယ်သူလဲ"

"ချက်ချင်းရပ်စမ်း၊ ဒါ နဝမမြောက် သန့်ရှင်းရေးအဖွဲ့ပဲ၊ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်"

သက်ရှိလူသားတစ်ဦး၏ အသံက ဒရိုင်ဘာအတွက် နတ်တေးသံတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူ့ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး ကောင်းမင်ကို ကျောပိုးထားလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"သတိထားပါ... သတိထား... ကျွန်တော့်ကျောပေါ်က လူကို..."

"ကပ္ပတိန်၊ သူတို့က တားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်ပြေးလာတာနဲ့ တူတယ်"

"သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် တားမြစ်နယ်မြေထဲ ပြန်ပစ်ထည့်လိုက်ရမလား"

"အရင်ဆုံး ပိုးသတ်လိုက်၊ ပြီးရင် ကုမ္ပဏီက တားမြစ်နယ်မြေတာဝန်ခံဌာနကို ခေါ်သွားကြမယ်"

ထိုလူစုမှာ သိပ် အလေးမထားကြပေ။ ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းပြီးနောက် သူတို့သည် ကောင်းမင်နှင့် ဒရိုင်ဘာတို့အား အလောင်းထည့်သည့် အိတ်ဖြင့် အုပ်၍ လေဝင်ပေါက်လေး တစ်ခုသာ ချန်ထားပြီး မြေအောက်ရေနုတ်မြောင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်သွားကြသည်။

အမှောင်ထုနှင့် ဝေးကွာသွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းမင်မှာ နွေးထွေးမှုကို ပြန်လည်ခံစားလာရပြီး သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးက လီဆန်းစီ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဆိုးယုတ်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

သူ အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသော်လည်း လီဆန်းစီ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဆိုးယုတ်မှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ ပိုဆိုးသည်မှာ သူ့စိတ်ထဲရှိ လီဆန်းစီ၏ မှတ်ဉာဏ်များသည် ကိုယ်ပိုင်အတွေးများ ရှိလာသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ထိုမှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ စုစည်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ ရင်အဆိုင်ချင်ဆုံး မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရောက်လာပြီ"

ဒရိုင်ဘာကို မြေအောက်ရေနုတ်မြောင်းထဲသို့ ခေါ်လာမိခြင်းမှာ ကောင်းမင်အတွက် အင်မတန် ကံကောင်းသွားခြင်းပင်။ မူလက သူသည် ဒရိုင်ဘာ၏ အမြင်ရှုထောင့်ကို သုံး၍ သူ့ကိုယ်သူ ပုံမှန်ဖြစ်၊ မဖြစ် နှိုင်းယှဉ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ပါသော်လည်း ဒရိုင်ဘာကြောင့်သာ သူအသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒရိုင်ဘာသာ မပါခဲ့ပါက ကောင်းမင်သည် အမှောင်ထု၏ ဝါးမြိုခံရပြီး အမှိုက်ချောက်နက်ကြီးထဲ နစ်မြုပ်ကာ အမှောင်ထု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အခြား အိပ်မက်သရဲများ လာရောက် ကယ်တင်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေရပေလိမ့်မည်။

"ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ငါတွေ့ကြုံခဲ့ပြီးပြီ၊ အိပ်မက်သရဲတွေ ပူးကပ်ခံထားရတဲ့ တခြားမြို့ခံတွေမှာလည်း ပြဿနာကြီးတွေ ရှိနေမှာပဲ၊ သူတို့ကို အခုသွားဆက်သွယ်တာက ငါ့အတွက် အကျိုးရှိမလား၊ အန္တရာယ်ဖြစ်မလားဆိုတာ မသေချာဘူး၊ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်က ငါ သူတို့ကို ဆက်သွယ်မှာကို စောင့်နေတာမျိုးဆိုရင်ရော"

လတ်ဆတ်သော လေကို တဝရှူရှိုက်ရင်း ကောင်းမင်က စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

"အတိုချုပ်ပြောရရင် ငါ အများကြီး သိလိုက်ရတယ်၊ အမြတ်လည်း အများကြီး ထွက်ခဲ့တယ်၊ နောက်ထပ် အဓိကလုပ်ရမှာက ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ စွမ်းအားကို လျှော့ချဖို့ပဲ"

ကောင်းမင်သည် ယင်းအတွက် ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ ဂိုဏ်းစတားများ၏ ကင်ဆာကို အမြစ်ဖြတ်မည်။ ထို့နောက် မြို့တော်ကောင်စီခန်းမကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည် ဖြစ်သည်။

အင်အားအနည်းငယ် ပြန်ပြည့်လာသောအခါ ကောင်းမင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူနှင့် ဒရိုင်ဘာတို့မှာ သန့်ရှင်းရေးကုမ္ပဏီမှ အမှိုက်ကားတစ်စီးပေါ်သို့ ပစ်တင်ခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးအပြင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချိပ်ပိတ်ထုပ်ပိုးထားသော အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဘေးချင်းကပ်လျက် ရှိနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာများကြောင့် သူအနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

"ငါ အစောကြီး နိုးလာတာ ကံကောင်းသွားတယ်၊ သန့်ရှင်းရေးကုမ္ပဏီအထိ ရောက်သွားရင်တော့ ငါတို့ကို ခွဲစိတ်စစ်ဆေးကြမှာပဲ၊ ဒါဆိုရင် သွေးမြို့တော်တက်တူးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က ပေါက်ကြားသွားနိုင်တယ်"

ကောင်းမင်သည် အလောင်းအိတ်ကို ဆွဲဖြဲကာ သတိမေ့နေသော ဒရိုင်ဘာကို နှိုးလိုက်ပြီး တမင်တကာ အသံမြည်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အလောင်းများ တင်ဆောင်ထားသော ကားထဲမှ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မကြာမီ ကားက အရှိန်လျော့သွားသည်ကို ကောင်းမင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ကားမောင်းသူမှာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။