လောင်ယာနှင့် ပန်နွီ

သွေးရောင်မီးရှူးမီးပန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ပါးစပ်ပြဲပြဲနှင့် ပိန်လှီနေသော လူတစ်ယောက်သည် စားလက်စအရိုးကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အသားဟင်းများ ပြည့်နှက်နေသော စားပွဲမှ ထရပ်လိုက်သည်။

သူသည် ပိန်ပါပြီး အရပ်ပုသော်လည်း အသားကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစားကြီးသူဖြစ်သည်။သေးငယ်သော သူ့ မျက်လုံးများက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ မီးရှူးမီးပန်းများဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေ၏။ ဆီပေနေသော လက်များကို တန်ဖိုးကြီး လိုက်ကာများပေါ်တွင် သုတ်လိုက်ရင်း သူက ဆိုသည်။

"ညှိနှိုင်းတာ ပျက်သွားပြီ၊ ကျူးချွမ်းအဖွဲ့ကတော့ စလှုပ်ရှားပြီ"

ထိုစဉ် တံခါးပွင့်သွားပြီး ခရုသင်းစွဲနေရပုံရှိသော လူတစ်ယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူ့အမူအရာက အလွန်အမင်း လေးနက်နေလေသည်။

"လောင်ယာ ၊ ခရိုင် ၃ မှာ ပွဲကြမ်းနေပြီ၊ တောင်ဘုရင်က သူ့လူအများစုကို ခေါ်သွားတယ်၊ ဒီည ငါတို့ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး"

"လူတိုင်းက ခရိုင် ၃ ကိုပဲ အာရုံရောက်နေကြတာ၊ ဘယ်လိုအရူးမျိုးက ငါတို့ရဲ့ ခရိုင် ၁ ကို ဒီအချိန် လာတိုက်မှာလဲ၊ သူတို့ အသက်ရှင်နေရတာ ပင်ပန်းနေလို့ပဲ ဖြစ်မယ်"

လောင်ယာဟု ခေါ်သော ပိန်လှီနေသူက ဂရုမစိုက်စွာ ဆိုသည်။ သူသည် အရိုးပါသော ဝက်သားတစ်တုံးကို စားပွဲပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်။

"ပန်နွီ ၊ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြမလား"

ခရုသင်းစွဲနေသော ပန်နွီနှင့် ပါးစပ်ပြဲပြဲ လူပိန် လောင်ယာတို့သည် ခရိုင် ၁ ၏ တောင်ဘုရင်လက်အောက်မှ မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဦးက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို တာဝန်ယူပြီး ကျန်တစ်ဦးက လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူရသည်။

ပန်နွီက စားပွဲပေါ်မှ အသားတုံးကို ရွံရှာစွာ ကြည့်ရင်း သော့တစ်ဝက်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"တောင်ဘုရင်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မဖျက်ဆီးနဲ့၊ ခရိုင် ၂ က အခုလေးတင် ကူးစက်မှုအရင်းအမြစ်က ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူးလို့ ကြေညာလိုက်ပြီ၊ ခရိုင် ၄ က ညရဲတပ်ဖွဲ့တွေက အမှောင်ထဲမှာ ဘာတွေ ကြံစည်နေကြလဲမသိဘူး၊ မြို့တော်ကောင်စီကလည်း ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အင်အားကို လျှော့ချဖို့ အမြဲတမ်း ကြံစည်နေတာ၊ ခရိုင် ၃ က ပရမ်းပတာ အခြေအနေတွေဟာ ခရိုင် ၁၃ က ကြောင်သူတော်တွေရဲ့ လက်ချက်လို့တောင် ငါ သံသယရှိတယ်"

"အများကြီး မတွေးပါနဲ့၊ တောင်ဘုရင်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်ဆိုကတည်းက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်ချက်ရှိလို့ပဲ၊ အဖွဲ့အစည်းတွေအားလုံး စားပွဲအောက်မှာ အကျိုးစီးပွားတွေ အပေးအယူ လုပ်ပြီးကြပြီ၊ ဒီညကတော့ အခမ်းအနားသဘောမျိုး လုပ်ပြတာပဲ ရှိမှာပါ"

လောင်ယာက ပြုံး၍ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။ ခရိုင် ၃ ဘက်တွင် မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်ထိ မြင့်တက်နေလေသည်။ ဤနေရာမှပင် သွေးနံ့ခပ်ပါးပါးကို ခံစားနေရသည်။

"အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်"

ပန်နွီသည် သူ့သော့တစ်ဝက်ကို လောင်ယာ၏ သော့တစ်ဝက်နှင့် ထိလိုက်သည်။ သူတို့ အမိန့်ကို ထည့်သွင်းပြီးနောက် သော့များ ပြန်လည်ကွဲကွာသွား၏။

တောင်ဘုရင် အပြင်ထွက်သည့်အခါတိုင်း မှောင်ခိုဈေး၏ အရေးအကြီးဆုံး ဂိုဒေါင်သော့ကို သူတို့နှစ်ဦးအား ခွဲ၍ သိမ်းဆည်းခိုင်းလေ့ရှိသည်။ သူတို့သည် ခြောက်နာရီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရပြီး သတ်မှတ်ချိန်အတွင်း စစ်ဆေးမှုမပြီးမြောက်ပါက တောင်ဘုရင်ထံသို့ အကြောင်းကြားစာ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ကာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အရေးပေါ် အစီအစဉ်များ စတင်မည်ဖြစ်သည်။

"ငါ ညရဲတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊ မှောင်ခိုဈေးကိုတော့ မင်းပဲ ကြည့်ထားတော့"

ပန်နွီက သော့တစ်ဝက်ကို ဂရုတစိုက်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှောင်ခိုဈေး၏ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံအတွင်းမှ စိုးရိမ်စိတ်အချို့ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။သူသည် ညမှောင်လာကတည်းက သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုမသက်မသာခံစားနေရသဖြင့် စိတ်မအေး ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"အရမ်းသတိကြီးလွန်းတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြောက်စေရုံပဲ"

လောင်ယာသည် ထွက်ခွာသွားသော ပန်နွီ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း စားပွဲပေါ်မှ အသားတုံးကြီးတစ်တုံးကို ဆွဲယူကာ အငမ်းမရ ကိုက်စားလိုက်သည်။

ခရိုင် ၁ သည် မြို့တော်၏ အကြီးဆုံးသော မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် တားမြစ်ဆေးဝါးများ၊ စမ်းသပ်ခံ အလောင်းများ၊ သေနတ်များ၊ ခဲယမ်းများ စသဖြင့် မည်သည့်အရာမဆို ရနိုင်သည်။ ကုန်သွယ်မှုအပြင် မှောင်ခိုဈေးကွက်သည် ပြန်ပေးဆွဲခြင်း၊ အမဲလိုက်ခြင်း၊ အကြွေးတောင်းခြင်း စသည့် ဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ပေးသဖြင့် အင်အားကြီးမားလှပြီး ခရိုင် ၁၏ ထိပ်သီးဂိုဏ်းသုံးခုအတွင်း အမြဲပါဝင်သည်။

"တောင်ဘုရင် မရှိရင်တောင် ဘယ်သူက ဒီမှာလာပြီး ပြဿနာရှာရဲမှာလဲ"

လောင်ယာသည် သူ့လက်ထဲမှ အသားကို ဝါးစားနေရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအချို့ စီးကျလာနေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူ၏ညစာစားပွဲက မပြီးသေးသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်လာ၏။ သူ့နှာခေါင်းက တရှုံ့ရှုံ့ဖြစ်သွားပြီး အနံ့ခံလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် သွေးပုပ်နံ့များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေသည်။

"ခရိုင် ၃မှာ လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် သေနေတာလဲ၊ သွေးညှီနံ့က ဒီအထိတောင် ရောက်လာတယ်"

သူ၏ ဆီပေနေသော လက်များဖြင့် စားပွဲအောက်သို့ နှိုက်လိုက်သည်။ လောင်ယာသည် ဆေးထိုးအပ်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူ၍ အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဝှက်လိုက်သည်။ အခြားတစ်ဖက်မှမူ သူ့သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

သူသည် သူ့လူများကို ခေါ်ရန် စားပွဲပေါ်ရှိ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သော်လည်း ကော်ရစ်ဒါအတွင်း၌ မည်သည့်ခြေသံမှ ထွက်ပေါ်မလာပေ။ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ သွားရာ လျှို့ဝှက်တံခါးရှိသည့် အိပ်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် အခန်းအတွင်းရှိ မီးများအားလုံး ရုတ်တရက် မှောင်သွားတော့သည်။တံခါးဝတွင် အနက်ရောင် မိုးကာအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လောင်ယာက အဝေးမှ သေနတ်ဖြင့် တစ်ချက် ပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်သဖြင့် ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်မှန်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုလူရိပ်သည် လူသားထက်သာလွန်သော လျင်မြန်မှုဖြင့် ရှောင်တိမ်းသွား၏။

"ဒီလို အမြန်နူန်းမျိုး သေစမ်း၊ ညရဲတွေပဲ"

လောင်ယာသည် ကြည့်ပင် မကြည့်တော့ဘဲ နောက်ထပ် သေနတ်သံအချို့ ပစ်ဖောက်ကာ အိပ်ခန်းဘက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

"သုံးမိနစ်အတွင်း အပြတ်ရှင်းကြ၊ ထပ်ပြီး အမှားအယွင်း မရှိစေနဲ့"

အေးစက်လှသော အသံတစ်ခုက အခန်းအတွင်း ဟိန်းထွက်လာသည်။ အနက်ရောင် မိုးကာအင်္ကျီနှင့် ညရဲ ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်ငါးခုသည် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်၍ လောင်ယာကို အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

မီးများ ရုတ်တရက် မှိတ်ကျသွားသဖြင့် လောင်ယာ၏ မျက်လုံးများသည် အမှောင်ထုထဲတွင် အသားမကျသေးပေ။ သို့သော် သူ့တုံ့ပြန်မှုက ထိုမိုးကာအင်္ကျီဝတ်လူရိပ်များ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သည်။

လောင်ယာသည် ဝိုင်းရံခံထားရသော်လည်း နယ်မြေကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးချ၍ ရှောင်တိမ်းဆုတ်ခွာခဲ့ရာ လွတ်မြောက်ရန် အကြိမ်ကြိမ် နီးစပ်ခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ထွက်ပေါက်သို့ နီးကပ်လာသည့် အချိန်တိုင်းတွင် ခြောက်ဦးမြောက် အနက်ရောင် မိုးကာအင်္ကျီဝတ် လူရိပ်က လမ်းပိတ်ထားလေ့ရှိသည်။

ထိုလူသည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း ပြင်းထန်သော သွေးဆာနေသည့် ဆိုးယုတ်မှုများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုသည် တောင်ဘုရင်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

"ပုခုံးတံဆိပ်ပါတဲ့ ညရဲပဲ"

ဆိုးယုတ်မှု ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ဤမျှ အင်အားကြီးသော ညရဲသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ပုခုံးတံဆိပ်ရရှိထားသော ထိပ်သီး ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၀ ဦးအနက် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ရမည်။

လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့သည်ကို သိသွားသဖြင့် လောင်ယာ ကြောက်မနေတော့ပေ။ သူ တောင်ဘုရင်ထံသို့ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လိုင်းများ ပြတ်တောက်နေခဲ့သည်။ လောင်ယာသည် သတင်းအချက်အလက် ချန်ထားနိုင်ရန်အတွက် အင်္ကျီလက်အတွင်း ဝှက်ထားသော ဆေးထိုးအပ်ကို သူ့သွေးကြောအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။

ကျားဟိန်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လောင်ယာ၏ ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်က ဖောင်းကြွလာတော့သည်။ကြွက်သားများက ကျစ်လျစ်သော ကြိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် သာမန်သေနတ်ကျည်ဆံများမှာ အရာမထင်တော့ပေ။

သူ့နှလုံးသားထဲမှ ဆိုးယုတ်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လောင်ယာ၏ ပါးစပ်က စုတ်ပြဲလာသည်။ ပါးစပ်သည် ကြီးမား ကျယ်ပြန့်လာပြီး ချွန်ထက်သော သွားများ ပေါ်ထွက်လာ၏။

လောင်ယာ၏ အသိစိတ်သည် သူ့နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆိုးယုတ်မှုများများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရသည်။သို့သော်လည်း သူသည် နာကျင်မှုကို ခုခံရင်း တောင်ဘုရင် သိရှိနိုင်စေရန် သူ့နောက်ကျောဘက်မှ တိတ်တဆိတ် အမှတ်အသားများ ချန်ရစ်ခဲ့လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူတို့အချင်းချင်း ဆက်သွယ်သော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး "ညရဲတွေကို သတိထား" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကာ ပုခုံးတံဆိပ်ပါသော ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကံကောင်းတာက အဆောက်အအုံပတ်ဝန်းကျင်က အစောင့်တွေကို အရင် ရှင်းထုတ်ထားလိုက်လို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ဟိန်းသံတွေကြောင့် ငါတို့အခြေအနေက အခက်တွေ့သွားနိုင်တယ်"

ထိုအေးစက်စက် အသံကို ကြားလိုက်သောအခါ လောင်ယာသည် သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူနှင့်အတူ အေးအတူပူအမျှ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ညီအစ်ကိုများ၊ ထိုအသက်ရှူနေသော လူသားများကို ထိုလူက "ရှင်းထုတ်လိုက်သည်" ဟူသော စကားနှစ်လုံးတည်းဖြင့် ဖော်ပြလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူးကွ၊ တောင်ဘုရင်က မင်းတို့ရဲ့ ခေါင်းကိုဖြတ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့သွေးတွေကို အကုန် သောက်ပစ်လိမ့်မယ်"

အသိစိတ် လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားပြီးနောက်၊ သွားအို အသွင်ပြောင်းထားသော မိစ္ဆာကောင်သည် အနက်ရောင် မိုးကာဝတ် လူရိပ်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ထိုသတ္တဝါကို ခေါင်းဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နီရဲတောက်ပသော မကောင်းဆိုးဝါး အမျှင်တန်းများသည် ကြိုးများကဲ့သို့ သွားအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိုင်းရံပတ်နှောင်လိုက်ပါတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ စူးစမ်းချက်အရဆိုရင် မင်းက ပိန်တယ်၊ ကြောက်တတ်တယ်၊ ပြီးတော့ အားလည်းနည်းတယ်"

ထိုအသံနှင့်အတူ နီရဲနေသော ဆိုးယုတ်မှုများက မီတာအတော်များများအထိ ဖောင်းကြွလာကြသည်။ ၎င်းတို့က လှပသော လိပ်ပြာတောင်ပံများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော လက်တံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လောင်ယာ၏ မျက်လုံးနှင့် ပါးစပ်တို့မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် လောင်ယာ၏ ဆိုးယုတ်မှုများကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကိုပါ တိုက်စားပစ်လိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လို မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးလဲ..."

လောင်ယာ၏ မျက်လုံးများမှာ အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အမှောင်ထုထဲတွင် တောက်ပနေသော မီးတောက်တစ်ခုက သူ့အား ဝါးမြိုသွားသည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

"တောင်ဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားက ဒီလောက် သန်မာလိမ့်မယ်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ကောင်းမင်သည် လောင်ယာ၏ လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သော သန္ဓေပြောင်းနှလုံးသားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို အေးခဲသေတ္တာအတွင်း ထည့်လိုက်ပြီး သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ခွေးလူသားငါးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလူသားစားသတ္တဝါများသည် သူ့သွေးများကို သောက်သုံးထားပြီး တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ အကြီးအကျယ် ပြုပြင်မွမ်းမံခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခု သူတို့တွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိနေကြသည်။ တောင်ဘုရင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ခွန်အားကို သူလျှော့တွက်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။