ပုလင်း

"သူတို့တွေက လူနဲ့တူပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက မကောင်းဆိုးဝါးတွေပဲ"

ကောင်းမင်သည် ဆိုးယုတ်မှုများ ပူးကပ်နေဆဲဖြစ်သော နှလုံးသားနှစ်ခုကို အေးခဲသေတ္တာအတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ပန်နွီနှင့် လောင်ယာတို့၏ နှလုံးသားများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုနှလုံးနှစ်ခုသည် အခြားသူများအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း ကောင်းမင်လက်ထဲတွင်မူ ခွေးလူသားများကို ပြုပြင်မွမ်းမံရန်အတွက် အဖိုးတန်ကုန်ကြမ်းများ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ကောင်းမင်သည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်စဉ်က သူ့သွေးသည် ဒေသခံများကို အပြင်းအထန် နာကျင်စေနိုင်ပြီး စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲသွားစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ခွေးလူသားများသည် အသိစိတ်ပျောက်ဆုံးနေသူများဖြစ်သဖြင့် သူ့သွေးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စုပ်ယူနိုင်ကြသည်။ ယင်းက ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းကို ပိုမိုတိုတောင်းသွားစေမည့် ဆိုးကျိုးတစ်ခုတော့ ရှိသည်။

"မင်းတို့ကို ငါ့အတွက် အလကားလုပ်ခိုင်းမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီဂိုဏ်းတွေကို ဖျက်ဆီးပြီးရင် မင်းတို့အားလုံးကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမယ်၊ အသိစိတ်တွေ ပြန်ရအောင် ကူညီပေးမယ်၊ ဒါပြီးရင် ဒီအမှောင်မြို့တော်ကြီးထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်"

ကောင်းမင်သည် ခွေးလူသားများကို အသုံးချရမည့် ကိရိယာများကဲ့သို့ သဘောမထားပေ။ နာခံမှုရှိသော လက်အောက်ငယ်သားများအဖြစ်သာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပန်နွီနှင့် လောင်ယာတို့ထံမှ သော့များကို ခွဲထုတ်ယူပြီးနောက် ကောင်းမင်သည် လောင်ယာ၏အိပ်ခန်းရှိ လျှို့ဝှက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ပစ်မှတ်နဲ့ ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးလာပြီ"

ကောင်းမင် ခရိုင် ၁ ကို ပစ်မှတ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က အကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ညမမှောင်မီအချိန်က အရိုးခေါင်းအဖွဲ့မှ ကျင်းတာလီသည် ကောင်းမင်ထံသို့ ရုတ်တရက် ဖုန်းဆက်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ့မိသားစုဝင်များ ဝိုင်းဝန်းကူညီမှုကြောင့် လီဆန်းစီ၏ အကြွေးစာရင်းအားလုံးကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့်အချက်မှာ တုန်လှုပ်စရာပင်။ လီဆန်းစီသည် သူ့အိမ်ကို ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ပေါင်နှံထားရုံသာမက တရားမဝင် ဆေးခန်းများနှင့် ဆေးရုံအချို့တွင်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရောင်းချရန် သဘောတူညီချက် စုစုပေါင်းလေးကြိမ်တိုင်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးထားခဲ့သည်။

သူသည် ထိုမျှများပြားသော ငွေကြေးများကို အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့ခြင်းမှာ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရန် မဟုတ်ပေ။ အိပ်မက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းသည် အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ သူ၏ အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက်မှာ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူရန်ဖြစ်သည်။

ကျင်းတာလီသည် လီဆန်းစီ၏ မှောင်ခိုဈေးကွက် အဝယ်စာရင်းများကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူဝယ်ယူလိုသော အရာအားလုံးသည် သေသူကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ များပြားလှသော ဘဝပန်းများ၊ အမျိုးမျိုးသော အသွေးအသားများ၊ တားမြစ်နယ်မြေများတွင်သာ တွေ့ရသည့် သန္ဓေပြောင်းနှလုံးသားသစ်သီးများနှင့် ကျူးချွမ်းအဖွဲ့မှ ထုတ်လုပ်သော ဆေးဝါးများ စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

သေသူကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခြင်းဟူသည်မှာ မဖြစ်နိုင်လောက်သော အယူအဆတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လီဆန်းစီကမူ အသေးစိတ် ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင်းတာလီက ဖုန်းထဲတွင် ထုတ်ဖော်ပြောရန် ဝန်လေးနေသော်လည်း လီဆန်းစီမှာ ရူးသွပ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သေးသည်။

ကောင်းမင်သည် လီဆန်းစီသည် ဘယ်သူ့ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေလိုကြောင်း လုံးဝမသိပေ။ လီဆန်းစီ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ ခရိုင် ၁ ရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက်၌ ဂိုဒေါင်ငယ်လေးတစ်ခု ငှားရမ်းထားသည်ကိုသာ တွေ့ရှိရသည်။

လီဆန်းစီ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် မှောင်ခိုဈေးကွက်ရှိ ရတနာသိုက်များကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ကောင်းမင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခရိုင် ၁ ၏ တောင်ဘုရင်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ပရမ်းပတာအခြေအနေနှင့် စစ်တလင်းကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာစေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျီးကန်းနက်ထံမှ မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို ကြိုတင်ရယူ၍ ထိုဧရိယာသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ခရိုင် ၃ တွင် ပရမ်းပတာ အခြေအနေများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ သူ စတင်လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပထမဆုံးပစ်မှတ်သည် သတိကြီးလှသော ပန်နွီဖြစ်ပြီး ဒုတိယပစ်မှတ်မှာ အဓိကအမိန့်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လောင်ယာဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ယောက်သည် တောင်ဘုရင်၏ အင်အားအကြီးဆုံး လက်အောက်ငယ်သားများ မဟုတ်သော်လည်း အယုံကြည်ရဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

အောင်မြင်မှု ရရှိပြီးနောက် ကောင်းမင်သည် အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

“ညရဲတွေက ဒီလိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုတောင် သိနေတာပဲ၊ သူတို့လွှတ်ထားတဲ့ တောင်ဘုရင်ဘေးနားမှာ လူတွေက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ ပုခုံးတံဆိပ်ရထားတဲ့ ညရဲတွေထဲက တစ်ယောက်က ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တာနဲ့ ရုပ်ဖျက်တာမှာ အတော်ဆုံးလို့ ငါ ကြားဖူးတယ်”

လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေ၏။ ကောင်းမင်သည် တောင်ဘုရင်၏လူများ သူ့ကို ရှာတွေ့ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။ အချိန်ဆွဲနိုင်ရန်အတွက် သူသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်အတွင်း၌ ညစ်ညမ်းပစ္စည်းများကို ကြိုတင်ပျံ့နှံ့စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ ဂိုဒေါင်သို့ ဦးတည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အစောင့်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကောင်းမင်သည် လက်နက်တိုက်သို့ အရင်သွားကာ တန်ဖိုးရှိသည့်အရာများကို ယူဆောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လူအနည်းငယ်သာ သိသည့် အတွင်းဂိုဒေါင်သို့ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

“တောင်ဘုရင်က မှောင်ခိုဈေးကွက်ထဲမှာ အတွင်းဂိုဒေါင်သုံးခု တည်ဆောက်ထားတာ၊ ဂိုဒေါင်တစ်ခုချင်းစီကို လူအမျိုးမျိုးနဲ့ စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားတယ်၊ ငါ ရှာတွေ့တာက အဲ့ဒီထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်”

သွေးများ စိုစွတ်နေသော မြေပြင်ကို နင်းလျှောက်ရင်း ကောင်းမင်သည် သော့များကို စုစည်းကာ ဂိုဒေါင်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သော့များ စုစည်းသွားသည်နှင့် သော့၏ အလယ်ဗဟိုမှ အနီရောင်မီးတစ်ချက် လင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ခရိုင် ၃ သို့ ရောက်ရှိနေသော တောင်ဘုရင်ထံသို့ အချက်ပေးချက် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အရမ်း သတိကြီးတာပဲ”

လူသားစားသတ္တဝါ သုံးကောင်အား အဝင်ဝတွင် အစောင့်ချထားခဲ့ပြီး ကောင်းမင်သည် အတွင်းဂိုဒေါင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်သွား၏။ ရွှေဒင်္ဂါးပြားများနှင့် ရတနာများကို သူလျစ်လျူရှုထား၏။ ရွှေဟူသည်မှာ သူ့အတွက် တန်ဖိုးမရှိသော အရာသာဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုထက်မက တန်ဖိုးရှိသောအရာကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။

အတွင်းဂိုဒေါင်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး အမျိုးစုံသော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ခွဲခြားထားရှိသည်။ ကောင်းမင်သည် သက်ရှိစမ်းသပ်ခံများ ထားရာ အခန်းအတွင်းသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော အာဟာရကန်များအတွင်း၌ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးများကို ထည့်သွင်းထားကြသည်။ သီးခြားသေတ္တာများအတွင်း၌မူ နေရာအနှံ့မှ စုဆောင်းထားသော သက်ရှိကိုယ်အင်္ဂါအမျိုးမျိုးတို့ကို တွေ့ရသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤမြို့ကြီးတွင် လူသားများကို စမ်းသပ်ခံအဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိသော လူမဆန်သည့် တိရစ္ဆာန်များ အလွန်များပြားသဖြင့် အမှောင်မြို့တော်၏ ဇီဝနည်းပညာမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် တားမြစ်နယ်မြေမှ သန္ဓေပြောင်းမကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် ဘဝပန်းအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်များကို ပေါင်းစပ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာဖြစ်သော ရုပ်ပျက်သတ္တဝါများကို ဖန်တီးထားကြသည်။

"တွေ့ပြီ"

ဂိုဒေါင်၏ အတွင်းဘက်အကျဆုံးနေရာတွင် ကောင်းမင်သည် ဘဝပန်းများဖြင့်သာ သီးသန့်ဖွဲ့စည်းထားသော လူဦးခေါင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန်သားပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာသော ပြင်းထန်သည့် အသက်စွမ်းအားများကိုပင် သူခံစားနေရသည်။ သူက ၎င်းကို အနက်ရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်၍ ခွေးလူသားတစ်ဦးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“လူတစ်ယောက်ကို ပြန်ရှင်လာအောင် လုပ်ဖို့ဆိုရင် အများကြီး လိုအပ်တယ်”

ကောင်းမင်သည် သက်ရှိကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အပြည့်အစုံကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး ထူးဆန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆေးရည်အမျိုးမျိုးကိုလည်း ယူဆောင်လိုက်သည်။

သူ ပြန်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ဆိုးယုတ်မှုက သူ့အား ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ တွန်းပို့နေလေသည်။ အတွင်းခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် လူကြီးတစ်ယောက်၏ လက်မောင်းခန့် မြင့်သော ပုလင်းတစ်လုံး ရှိနေခဲ့သည်။ ပုလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မျက်ရည်ကျနေသော မျက်လုံးတစ်လုံးကို ထွင်းထုထားသည်။

မည်သည့် မိတ်ဆက်စာ သို့မဟုတ် မည်သည့် ရှင်းလင်းချက်မျှ မရှိပေ။ ထိုပုလင်းကို မထင်မရှား ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထားရှိသော်လည်း လုံခြုံရေး အဆင့်သုံးဆင့်ဖြင့် ကာကွယ်ထားပေသည်။ ၎င်းကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပါက အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

သူ့နှလုံးသားထဲမှ ဆိုးယုတ်မှုများသည် သူ့အရေပြားကို ဖောက်ထွက်၍ ထိုပုလင်းအတွင်းသို့ လှမ်းချင်နေသကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့လာလေသည်။

စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသဖြင့် ကောင်းမင်သည် ပုလင်းအတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ့နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ထိုပုလင်းထဲတွင် သီးခြားစီ ချိပ်ပိတ်ထားသော မျက်လုံးများစွာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ မျက်လုံးတစ်လုံးချင်းစီတိုင်းတွင် လှပသော လူတစ်ယောက် သို့မဟုတ် လှပသော ကမ္ဘာတစ်ခု၏ ပုံရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

ဤမြို့တော်ကြီး ညစ်ညမ်းမှောင်မည်းသွားရခြင်းသည် ထိုမျက်လုံးများက အလှတရားအားလုံးကို ၎င်းတို့၏ အကြည့်များအတွင်း၌ အကျဉ်းချထားသောကြောင့် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

“တောင်ဘုရင်က အပြစ်မဲ့တဲ့လူ ဘယ်နှစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်ခဲ့တာလဲ”

မျက်လုံးတစ်လုံးချင်းစီတိုင်းတွင် ရိုးရှင်းသော တောင့်တမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ အကယ်၍ ဘဝပန်းတွင် ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်ဆိုလျှင် ထိုမျက်လုံးများထဲတွင်မူ ရှင်သန်လိုသည့်စိတ်ဆန္ဒများ ကွယ်ဝှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီအရာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကာကွယ်ထားတာကိုကြည့်ရင် ဒါက တစ်စုံတစ်ခုကို စုဆောင်းချင်တဲ့ ဝါသနာကြောင့်တော့ မဟုတ်နိုင်ဘူး၊ ဒါက အရမ်းအသုံးဝင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါက တောဘုရင်အတွက် ဘာကို ယူဆောင်ပေးနိုင်တာလဲ”

ကောင်းမင်သည် သူ၏ ခွေးလူသားများကို ပစ္စည်းများ ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့တွင် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးများ ပြည့်လုနီးပါးဖြစ်ချိန်တွင် ကောင်းမင်သည် မျက်လုံးပုလင်းကို ကာကွယ်ထားသော လုံခြုံရေးအဆင့်များကို ဖောက်ခွဲကာ ၎င်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဂိုဒေါင်အတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်တွင် စူးရှသော အချက်ပေးသံများ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။ ကောင်းမင်နှင့် ခွေးလူသားများ ထွက်ပြေးလိုက်ကြစဉ် ပုလင်း၏ အောက်ခြေ၌ “ယဇ်ပူဇော်မှု” ဟူသော စာလုံးကို သူ ဝေဝါးစွာတွေ့လိုက်ရသည်။

“ယဇ်ပူဇော်တာလား ဒါမှမဟုတ် အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုလား”

ဂိုဒေါင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် ကောင်းမင်သည် တံခါးကို ဖွင့်ထားခဲ့ရုံသာမက ခဲယမ်းများကိုပါ ဖောက်ခွဲပစ်ခဲ့သည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို တောင်ဘုရင်က ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ဤနေရာရှိ လူအားလုံးသည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများ မဟုတ်ကြပေ။ များစွာသော စွန့်စားဝံ့သူများ ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းလျက် ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဂိုဒေါင်တံခါး ပွင့်သွားသည်ကို သူတို့ သိရှိသွားပါက တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာရမည့် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံကြမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။