အခန်း (၁၅၇၅-၁၅၇၆)

အခန်း ၁၅၇၅ - စတုတ္ထမြောက် ဖြစ်တည်မှု

"ယန်ကျန့် ခြောက်လလောက် ငြိမ်သက်ပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက အရင်ကထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းလာတာပဲ"

တစ္ဆေစာပို့တိုက်အတွင်းတွင် စွန်းရွေ့သည် ယန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စောစောက ယန်ကျန့်၏ လုပ်ရပ်အတွက် ရင်ခုန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အရင်က ယန်ကျန့်ဆိုလျှင် တစ္ဆေများကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အလောင်းကောင် သံချောင်းကိုသာ အသုံးပြုပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူကိုယ်တိုင်ကပင် လူပုံစံ အလောင်းကောင် သံချောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အလွယ်တကူ ဖမ်းဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် တစ္ဆေများကို ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်သည်။

ဒီလို စွမ်းရည်မျိုး ဒီခေတ်ကြီးမှာ ရှိနေခြင်းက ဒီခေတ်ကြီးရဲ့ ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ ထွက်ခွာလာသော ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ် မြို့တစ်မြို့သို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

သူသည် ခရီးလှည့်လည်နေသလို လေ့လာစူးစမ်းမှုများလည်း ပြုလုပ်နေပြီး အများစုမှာတော့ စဉ်းစားတွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူစိမ်းမြို့တစ်မြို့၏ လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးဆိုင် တစ်ဆိုင်ကို ဖြတ်သွားမိရာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူသည် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ် ငါ့မှာ ကတိတစ်ခု ရှိသေးတယ် ခြောက်လတောင် ကြာသွားပြီဆိုတော့ အဲဒီ ဆေးဆိုင်က အဘိုးကြီး သေပြီလား မသိဘူး"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

"သွားကြည့်ရအောင် သေသွားပြီဆိုရင်လည်း ဂါရဝပြုတာပေါ့"

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် ထပ်မံ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် တိုက်ရိုက် မသွားဘဲ ထိုမြို့ဆီသို့ ဦးတည်ကာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကြုံရာ မြို့အချို့မှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကိုပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။

အနည်းငယ် အလုပ်ရှုပ်သော်လည်း အချိန် သိပ်မကြာလှပေ။

မွန်းတည့်ချိန်လောက်တွင် ယန်ကျန့်သည် ဆေးဆိုင် အဘိုးကြီး ရှိရာ မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒါက မြို့လယ်ခေါင်ရှိ မြို့ဟောင်းရပ်ကွက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မြို့ဟောင်းရပ်ကွက်၏ နေရာအများစုမှာ ဖြိုဖျက်ခံလိုက်ရပြီး လမ်းဟောင်း တစ်လမ်းသာ မပြောင်းရွှေ့ရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးဆိုင်မှာ ထိုလမ်းဟောင်းပေါ်တွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလက ဒီလမ်းကိုလည်း ဖြိုဖျက်ရန် ဖြစ်သော်လည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် ဒီမြို့၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြောက်ကပ်နေသော မြို့ဟောင်းရပ်ကွက်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ ဒီအနီးအနားတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သည်မသိ လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အနီးအနားတွင် သတိပေးမျဉ်းများ မတွေ့ရသဖြင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံ မရပေ။

မကြာမီ ယန်ကျန့်သည် ထိုလမ်းဟောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ရင်းနှီးနေသော တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးဆိုင်ဟောင်းကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခြောက်လမတိုင်မီကအတိုင်း ဆေးဆိုင်မှာ ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

ဆေးဆိုင် တံခါးဝတွင် ချထားသော ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင်တော့ 'ပိတ်ထားသည်' ဟု ပြောင်းလဲ ရေးသားထားသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဆေးဆိုင် ပိတ်ထားသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆိုင်းဘုတ်အောက်တွင် ဖုန်များ ထူထပ်စွာ တက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒီဆေးဆိုင်တွင် သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပေ။

"ဒီဆေးဆိုင်က အဘိုးကြီး တကယ် သေသွားပြီ ထင်တယ် ခြောက်လဆိုတဲ့ အချိန်က သိပ်မကြာပေမဲ့ ဒီလို သေခါနီး အဘိုးကြီးတစ်ယောက်အတွက်က တစ်လတောင် ဖြတ်ကျော်ဖို့ ခက်ခဲမှာပဲ"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုရန် သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဆေးဆိုင် တံခါးရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ့တွင် တံခါးခေါက်သည့် အလေ့အထ မရှိသဖြင့် ဆေးဆိုင် တံခါးရွက် တစ်ချပ်ကို တိုက်ရိုက် ဖြုတ်ချလိုက်သည်။

ထိုတံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဆေးဆိုင်အတွင်း မှောင်မည်းနေသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်များက မျက်နှာဆီသို့ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆေးဆိုင်အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာသည်။ ဒီအနံ့က အနံ့အမျိုးမျိုး ရောနှောနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်သည် အလောင်းပုပ်နံ့၊ နံ့သာနံ့နှင့် တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးနံ့တို့ကို ရလိုက်သည်။

အနံ့ မပြင်းသော်လည်း လူကို အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ယန်ကျန့်သည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဆေးဆိုင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဆေးဆိုင် အရှေ့ခန်းတွင် လူမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ အရင်မှတ်ဉာဏ်များအတိုင်း ဆေးဆိုင် အနောက်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီ အရင်တစ်ခေါက်က ဆေးဆိုင် အဘိုးကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သော နေရာသို့ သူ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုဝါးကုတင်မှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အနီးနားတွင် ဆီမီးခွက် အချို့ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းနေသည်။

သို့သော် ဝါးကုတင်ပေါ်တွင်တော့ ဆေးဆိုင် အဘိုးကြီး၏ ပုံရိပ် မရှိတော့ပေ။ အရင်ကလို လဲလျောင်းနေခြင်း မရှိဘဲ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိပေ။

ယန်ကျန့် ခေတ္တ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနီးနားရှိ ဆီမီးခွက်များမှ မီးတောက်များမှာ အဝါရောင်မှ အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုကို ခွာချလိုက်ပြီး အစိမ်းဖျော့ရောင် တစ္ဆေမီးများ ပိုမို သောင်းကျန်းလာသည်။

လူ မရှိတော့မှတော့ ဒီဆေးဆိုင်ကိုလည်း ထားစရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေမီးဖြင့် ဒီနေရာကို မီးရှို့ပစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ အထောက်အပံ့ မရှိပါက ဒီဆေးဆိုင်သည် အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ မကြာမီ လေတိုက်မိုးရွာမှုများကြောင့် ပြိုကျသွားကာ အဆောက်အအုံ အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရစ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဘေးခန်းတစ်ခုထဲမှ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။

"ယန်ကျန့် မင်း ဒီနေရာကို ဖြိုဖျက်ချင်နေတာလား"

ရှောင်ရူသည် လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေမီးများကို မြင်ပြီး ထွက်လာကာ ယန်ကျန့်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဒီကနေ မထွက်သွားသေးဘူးလား ဒီခေတ်ကြီးနဲ့ အသားမကျလို့လား ငါက သဘာဝလွန်နေရာ အချို့ကို ရှင်းလင်းနေတာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို တားဆီးချင်လို့လေ ဒီဆေးဆိုင်က အဘိုးကြီး သေသွားပြီဆိုမှတော့ ငါ့အမြင်အရ ထားစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသင့်ပြီ"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ရူက ပြောလိုက်သည်။

"ခြောက်လလောက် မတွေ့ရတာ မင်းက အရင်ကလိုပဲ မောက်မာနေတုန်းပဲ ကြည့်ရတာ ဒီအကျင့်ဆိုးက မင်းရဲ့ အရိုးထဲထိ စွဲနေပြီ ထင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာဘူး ဆရာ မသေသေးဘူး မင်း ဆေးဆိုင်ကို အလောတကြီး ဖြိုဖျက်စရာ မလိုသေးဘူး"

"မသေသေးဘူးလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

"သူ သေပြီလို့ ငါ ထင်နေတာ သူ ဘယ်မှာလဲ"

"ခဏစောင့်"

ရှောင်ရူက ယန်ကျန့်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ယန်ကျန့် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ရူ အခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အနီရောင် သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံး ပါလာပြီး သေတ္တာပေါ်တွင် စတစ်ကာလေးများစွာ ကပ်ထားသည်။ စတစ်ကာ တစ်ခုစီတွင် တွန့်လိမ်နေသော ထူးဆန်းသည့် ပုံများ ရေးဆွဲထားပြီး သဘာဝလွန် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ စတစ်ကာ တစ်ခုစီ၏ အတွင်းတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်စီကို ချိတ်ပိတ်ထားပုံရသည်။

ရှောင်ရူက ထိုအနီရောင် သေတ္တာကို သတိထားပြီး ဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်းတွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလောင်းကွက်များ ထွက်နေကာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသည့် ခေါင်းတစ်လုံး ရှိနေသည်။

ဒီခေါင်းမှာ ဒီဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင် မျက်မမြင် အဘိုးကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာ ယန်ကျန့် ရောက်လာပြီ"

ရှောင်ရူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်"

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် သေတ္တာထဲရှိ ခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော အရေပြားများ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားကာ ချောင်းဆိုးသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလိုကိုး ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ခေါင်းတစ်လုံးတည်း ချန်ထားတာပဲ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ တိုက်စားမှုကို လျှော့ချဖို့အတွက် ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ကိုယ့်အသက်ကို ဆွဲဆန့်ထားတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကို အစွန်းရောက်တယ် သဘာဝလွန် မျှခြေက အရမ်း အရေးကြီးတယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်တာက ဒီမျှခြေကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ အသက်ရှင်တဲ့ အချိန်ကို ဆွဲဆန့်နိုင်ပေမဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ တိုက်စားမှုက အရင်ကထက် ပိုပြင်းထန်လာလိမ့်မယ် ဒါက အဆိပ်သောက်ပြီး ရေငတ်ပြေအောင် လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ"

ယန်ကျန့် ထိုခေါင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်တယ်ဆိုတာ ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်နေလို့ မတတ်သာလို့ လုပ်လိုက်တာပဲ ဖြစ်မယ် ကံကောင်းတာက ခင်ဗျားရဲ့ သေတ္တာက မဆိုးပါဘူး အသိစိတ်ကို ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်ပုံရတယ် အချိန်တစ်ခုကျမှ ခင်ဗျားကို ပြန်နိုးဖို့အတွက်ပေါ့ အရင်ကသာဆိုရင် ဒါမျိုး လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာပဲ ခင်ဗျားကို ချိတ်ပိတ်နိုင်တဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်း မရှိသလောက် ရှားတယ် ဒါပေမဲ့ ခေါင်းတစ်လုံးတည်း ကျန်တော့တယ်ဆိုရင်တော့ အများကြီး လွယ်ကူသွားတာပေါ့"

"မင်းပြောတာ တစ်ခုမှ မမှားဘူး"

ဒီမျက်မမြင် အဘိုးကြီး၏ ခေါင်းက ပါးစပ်ကို ဟကာ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အသိစိတ် ရှိနေသေးပြီး ကြီးမားသော ပြဿနာ မရှိသေးကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

"တန်လို့လား နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို မနည်း ဆွဲထားရတာ"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"မင်း မကျေနပ်သေးရင် မင်းရဲ့ အမွေအနှစ် တစ်ခုခုကို ငါ့ကို ပေးထားခဲ့ပါ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီး ပြီးသွားတဲ့အခါကျရင် ဒီခေတ်က ဝိညာဉ်ခေါ်သူကို မင်းကို ပြန်ခေါ်ခိုင်းလိုက်မယ် မင်း အိပ်မက် တစ်ခု မက်လိုက်ရသလို သဘောထားလိုက်ပေါ့"

"အဲဒီ မျှော်လင့်ချက်ကို ကိုယ်တိုင် မမြင်ရသရွေ့ ငါလို အဘိုးကြီးက သေရင်တောင် မျက်လုံးမှိတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ခေါ်တဲ့ နည်းလမ်းကတော့ မဆိုးပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ရင် နောက်တစ်ခါ ပြန်နိုးလာဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့မှာကို ငါ အရမ်း ကြောက်နေလို့"

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ မင်း ပြန်ရှင်လာတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ငါ ဒီခြောက်လလုံးလုံး အချည်းနှီး စောင့်ခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလို့ ရတယ်"

"အနည်းဆုံးတော့ ဒီခေတ်မှာလည်း ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီပဲ ငါတို့ မျိုးဆက် တစ်ခုလုံး သေကုန်ရင်တောင် အနာဂတ်မှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့တာမျိုး မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက မင်းရဲ့ လမ်းကလည်း အဆုံးသတ်ကို ရောက်နေပြီ အရင်က ငါတို့လိုပဲပေါ့"

သူ၏ အကဲဖြတ်မှုမှာ အရင်ကလိုပင် စူးရှနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ခံစားမိနေသည်။

ထို့အပြင် မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ သူတို့နှင့် တစ်တန်းတည်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်သည် ထိုထူးခြားသော ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ငါ မြင်နေရသလိုပဲ အနာဂတ်မှာ မင်းက ဒီသဘာဝလွန် ခေတ်ကြီးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်မယ် ပြီးတော့ အခြေအနေကို ပြန်ဆယ်ပြီး တည်ငြိမ်အောင် လုပ်မယ် လူပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်မယ် နောက်ဆုံးကျတော့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သေမလား သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ တိုက်စားမှုကြောင့် သေမလား ဒါမှမဟုတ် သက်တမ်းကုန်လို့ သေမလား တစ်ခုခုပဲ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါတွေ အားလုံးကို ငါတို့ လုပ်ခဲ့ဖူးတယ် မင်းက ငါတို့ရဲ့ လမ်းကို ပြန်လျှောက်နေတာပဲ"

"ရှေ့ဆက်ဖို့ လမ်းမရှိတော့တာ မျှော်လင့်ချက် တစ်စက်လေးတောင် မရှိတော့ဘူးလား"

ထို့နောက် သူ၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ မျက်လုံးများ မရှိတော့သော်လည်း သူသည် ဝေးကွာလှသော အနာဂတ်ကို မျက်လုံးဖွင့်၍ ကြည့်ချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ငါ ဒီခြောက်လအတွင်းမှာ အများကြီး စဉ်းစားခဲ့တယ် အထူးသဖြင့် မင်းရဲ့ ပြဿနာကို သေချာ လေ့လာခဲ့တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ လာတာ ခင်ဗျားကို သတိပေးချင်လို့ပါ"

"မင်းမှာ ဘာအကြံဉာဏ် ရှိလဲ ပြောကြည့်ပါ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီး၏ ခေါင်းမှာ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အမြင်အရ ခင်ဗျားပြောတဲ့ အဲဒီ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တယ် အစွမ်းထက်တဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအား ပုံမှန် လူရဲ့ အသိစိတ် ပြီးတော့ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ သက်တမ်း ဒီအချက် သုံးချက်က လူရှင်တစ်ယောက်ဆီမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး လွယ်လွယ်ပြောရရင် ခင်ဗျားတို့ မျိုးဆက် တစ်ခုလုံးက လမ်းမှားကို လိုက်နေခဲ့ကြတာပဲ"

"မင်းပြောတာတွေက အလကား စကားတွေပဲ"

ဘေးမှ ရှောင်ရူက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ရူ သူ့ကို ဆက်ပြောခိုင်းလိုက်"

ယန်ကျန့်လည်း ဒေါသမထွက်ဘဲ အေးအေး ဆေးဆေးပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ပြောင်းပြန် မစဉ်းစားကြည့်တာလဲ မင်း မျှော်လင့်နေတဲ့ အဲဒီ ဖြစ်တည်မှုက လူရှင်တွေကြားမှာ မပေါ်လာနိုင်ဘူးဆိုရင် တစ္ဆေတွေကြားမှာ ပေါ်လာနိုင်မလားလို့လေ"

"တစ္ဆေကို သတ်လို့ မရဘူး တစ္ဆေကိုယ်တိုင်က သဘာဝလွန်စွမ်းအား ဖြစ်နေလို့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ တိုက်စားမှုကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး တစ္ဆေနိုးထမှာကိုလည်း ပူစရာ မလိုဘူး ဒီလိုဆိုရင် တစ္ဆေက သက်တမ်းနဲ့ စွမ်းအားဆိုတဲ့ အချက်နှစ်ချက်ကို ပြည့်မီသွားပြီ အခု တစ်ချက်ပဲ လိုတော့တယ် အဲဒါက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ပုံမှန် လူရဲ့ အသိစိတ် ရအောင် လုပ်ဖို့ပဲ"

"ဒီအချက်ကိုသာ ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ပြဿနာ အားလုံး ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်"

"မင်း အရူးပဲ ဒီလို တွေးရဲတယ်လို့"

ရှောင်ရူ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းပဲ လူတွေ မလုပ်နိုင်တာကို တစ္ဆေတွေကို ပေးလုပ်လိုက်တာ တစ္ဆေကို တစ္ဆေနဲ့ ပြန်တိုက်ခိုင်းပြီး အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားနဲ့ ပြန်ရင်ဆိုင်တာ ဒါပေမဲ့ မင်း တစ်ချက်ကို လစ်လျူရှုထားတယ် တစ္ဆေက ပုံမှန် လူရဲ့ အသိစိတ်ကို ရသွားရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ သူက ပင်ကိုယ် ဗီဇအတိုင်းပဲ လှုပ်ရှားလိမ့်မယ် ဉာဏ်ရည်ရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီး လူတွေဘက်မှာ ဘယ်တော့မှ ရပ်တည်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်းရဲ့ စကားက အရင်က ဒီလမ်းကို စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လူအချို့ကို သတိရသွားစေတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကျရှုံးသွားခဲ့တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်ခဲ့တာပဲ ဒီလမ်းကိုတောင် စမ်းသပ်ခဲ့တဲ့သူ ရှိတယ်ဆိုတော့ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း မအံ့သြပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါလည်း ဉာဏ်ရည်ရှိတယ်လို့ သံသယဖြစ်ရတဲ့ တစ္ဆေအချို့နဲ့ ဆုံဖူးလို့ပဲ သူတို့ အသက်ရှင်တုန်းက တစ္ဆေဆရာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ် နောက်ဆုံးမှာ ပြဿနာ တက်ပြီး အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့ တစ္ဆေတွေ ဖြစ်သွားတာ နေမှာ"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘာလို့ ကျရှုံးရလဲဆိုတာ မင်း စဉ်းစားကြည့်ဖူးလား သူတို့ ခြေလှမ်း ကျဲလွန်းသွားလို့ပဲ"

"မင်းမှာ အကြံဉာဏ်သစ် ရှိလို့လား"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထဲရှိ တစ္ဆေမီးများ စုစည်းသွားပြီး စာလုံး နှစ်လုံး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လူ ၊ တစ္ဆေ

တစ္ဆေမီးသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြင့် စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ မျက်မမြင် အဘိုးကြီး မမြင်ရလျှင်တောင် ထိုစာလုံး နှစ်လုံး၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိနေသည်။

"လူနဲ့ တစ္ဆေ ဆိုတာ မူလကတည်းက ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်တည်မှု နှစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ လူနဲ့ တစ္ဆေကြားမှာ တစ္ဆေဆရာ ဆိုတာ ရှိနေမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမလဲ"

ထို့နောက် တစ္ဆေမီး ထပ်မံ စုစည်းသွားပြီး လူနှင့် တစ္ဆေကြားတွင် 'တစ္ဆေဆရာ' ဆိုသော စာလုံး သုံးလုံး ပေါ်လာသည်။

"လူကနေ တစ္ဆေဆရာ နောက် တစ္ဆေဆီကို စုစုပေါင်း အဆင့် သုံးဆင့် ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆရာနဲ့ တစ္ဆေကြားမှာ စတုတ္ထမြောက် အဆင့် ရှိနေနိုင်မလားဆိုတာ မင်း စဉ်းစားဖူးလား"

ယန်ကျန့် ပြောရင်း သူ၏ ရှေ့ရှိ တစ္ဆေမီးများ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လူ ၊ တစ္ဆေဆရာ ၊ ? ၊ တစ္ဆေ။

"မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ"

ရှောင်ရူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ မျက်မမြင် အဘိုးကြီးမှာမူ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေလေပြီ။

သူ၏ အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံအရ ယန်ကျန့်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပေသည်။

"တစ္ဆေဆရာနဲ့ တကယ့် တစ္ဆေကြားက ဖြစ်တည်မှုမျိုးလား"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဂဏန်းတွေလိုပဲ သာမန်လူတွေက တစ်နဲ့ သုံးကြားမှာ နှစ် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်လို့ ထင်ကြပေမဲ့ တကယ်တော့ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ ဂဏန်းတွေ ရှိနေသေးတယ် ဥပမာ ၂.၅ ၊ ၂.၆ ပေါ့"

"တကယ့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လူရဲ့ အသိစိတ် ရအောင် လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆရာနဲ့ တစ္ဆေကြားက ဖြစ်တည်မှုကို လူရဲ့ အသိစိတ် ရအောင် လုပ်မယ်ဆိုရင်ကော ပိုလွယ်မသွားဘူးလား"

"အံ့မခန်း ခန့်မှန်းချက်နဲ့ အတွေးအခေါ်ပဲ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီး ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် သူသည် တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ခွာပြီး လမင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

တကယ့် မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာ တစ္ဆေဆရာတွေဆီမှာ ပုန်းကွယ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေဆရာနဲ့ တစ္ဆေကြားမှာ ပုန်းကွယ်နေတာကိုး။

လူရှင်တွေရဲ့ လမ်းက အဆုံးသတ်သွားပြီ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးဆိုတာ မျက်မမြင် အဘိုးကြီး အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။

သို့သော် သူ လက်မလျှော့နိုင်ဘဲ ထိုပြောင်းလဲနိုင်သော အရာ ပေါ်လာမည်ကို မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ စကားများက မျက်မမြင် အဘိုးကြီးကို အရင်က မရှိခဲ့ဖူးသော လမ်းသစ်တစ်လမ်း ပေါ်လာတော့မည်ကို သတိပြုမိစေခဲ့သည်။

"ဆရာ တစ္ဆေဆရာလည်း မဟုတ် တစ္ဆေလည်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက ဘာကြီးလဲ သဘာဝလွန်လောကမှာ အဲဒီလို အရာမျိုး ရှိလို့လား"

ရှောင်ရူက မေးလိုက်သည်။

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးသည် ယခုအခါ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက သဘာဝလွန် ဖန်တီးမှုပဲ လူလည်း မဟုတ် တစ္ဆေလည်း မဟုတ် တစ္ဆေဆရာလည်း မဟုတ်ဘူး ဒီလို အရာမျိုးက သဘာဝလွန်စွမ်းအားလည်း ရှိတယ် တစ္ဆေနိုးထမှာကိုလည်း ပူစရာ မလိုဘူး သက်တမ်းကုန်မှာကိုလည်း စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်က အသတ်ခံရနိုင်တာပဲ တကယ်လို့ ဒီလို သဘာဝလွန် ဖန်တီးမှုမျိုးကို လူရဲ့ အသိစိတ် ရအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ ရှိလာပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

"အဲဒီအထဲမှာ အဖြေရှိတယ်"

ဒီအချိန်တွင် သူ မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

အခန်း ၁၅၇၆ - လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်း

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးမှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ယန်ကျန့်၏ တွေးခေါ်မှုအသစ်က သူ့ကို ကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက်များ မကြာမီ ပေါ်လာတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းက သူ့ကို ရေအေးဖြင့် ပက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

"စတုတ္ထမြောက် ဖြစ်တည်မှုက သဘာဝလွန် ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်မလား ဆိုတာကတော့ စမ်းသပ်ဖို့ လိုသေးတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလမ်းကို ဘယ်သူမှ မလျှောက်ဖူးသေးလို့ပဲ ငါ ခင်ဗျားကို လာဆွေးနွေးတာက ဒီလမ်းသစ်အတိုင်း ဆက်သွားကြည့်ချင်လို့ စောစောက ပြောတာ မှန်တယ် ငါ့ရဲ့လမ်းက အဆုံးသတ်ကို ရောက်နေပြီ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့က အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ရှာဖွေတဲ့ လမ်းကြောင်းမှာ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး ခရီးရောက်ခဲ့ကြတာ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အပြောင်းအလဲ ဆိုတာ မျှော်လင့်ချက်ပဲ မင်း တွန့်ဆုတ်မနေနဲ့ မင်း တွေးထားတဲ့အတိုင်း ဆက်လုပ်လိုက် ဒီခေတ်က မင်းရဲ့ ခေတ်ပဲ တကယ်လို့ မင်းတောင် ဒီလမ်းကို မလျှောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် တခြား ဘယ်သူမှလည်း လျှောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု သဘာဝလွန်လောကမှာ မင်းထက် တော်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိတော့လို့ပဲ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို မြှောက်မပြောပါနဲ့ ငါ ဒီခေတ်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နိုင်တာက ဒီခေတ်ကြီးက အရမ်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေလို့ အရင်မျိုးဆက်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေ အကုန် သေကုန်ပြီ မျိုးဆက်သစ်တွေကလည်း အများကြီး အကျအဆုံး များနေတယ် ငါက ကံကောင်းလို့ လွတ်လာတဲ့ ငါးကြီးတစ်ကောင်လောက်ပဲ ရှိတာ ဒီတစ်ခါ အသက်ရှင်နိုင်တာကလည်း ကံကောင်းလို့ပဲ"

"မင်းကိုယ်မင်း အထင်မသေးပါနဲ့ သဘာဝလွန်လောကက ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်တိုင်းရဲ့ ကြီးထွားလာမှုက သေတွင်းထဲကနေ ရုန်းထွက်လာခဲ့ရတာချည်းပဲ ငါ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ငါ့ထက် တော်တဲ့လူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာ ငါ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာတောင် သူတို့ကို မမီခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ အကုန် သေသွားကြပြီး ငါပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာ"

"သေသွားတဲ့ လူစွမ်းကောင်း ဆိုတာ လူစွမ်းကောင်း မဟုတ်တော့ဘူး နောက်ဆုံးအထိ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့သူကမှ အသန်မာဆုံးပဲ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက အတိတ်ကို ပြန်လည် တမ်းတနေမိသည်။

ယန်ကျန့်လည်း ထိုစကားကို အပြည့်အဝ လက်ခံသည်။

ကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းက တကယ်တော့ မှားယွင်းသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ သူ အခုလို အဆင့်ထိ ရောက်လာတာကလည်း သေဘေးနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ခြေတစ်လှမ်း မှားတာနဲ့ သေသွားနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အသက်ရှင်နေဖို့ကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ သာမန်လူတွေကြားက သူဌေးတွေနဲ့ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပိုက်ဆံရှိရင်လည်း အသက်ရှင်နေမှ သုံးနိုင်မည်။ သေသွားတဲ့ သူဌေးက ဘယ်လောက်ပဲ ပိုက်ဆံရှိရှိ ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

"ငါ့မှာ လုပ်စရာ တခြား ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ် ဒီခေတ်ကြီးက အရမ်း အားနည်းနေပြီ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုကို မခံနိုင်တော့ဘူး အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ငါ လုပ်ရမယ် အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့လိုပဲ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းအောင် လုပ်ရမယ် အဲဒီလိုမှသာ လမ်းသစ်ကို စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ရှာဖွေနိုင်မှာ"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အဲဒီလို လုပ်ဖို့ ငါ အကြံမပေးဘူး အဲဒါက မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေကို အများကြီး ကုန်ခမ်းစေလိမ့်မယ် နောက်ဆုံးကျရင် မင်း မှန်ကန်တဲ့ အဖြေကို လွတ်သွားနိုင်တယ် မင်း လုပ်စရာရှိတာကိုပဲ အရင် လုပ်သင့်တယ် ဒီခေတ်က လူတွေကိုတော့ နည်းနည်းလောက် ဒုက္ခခံခိုင်းလိုက်ပါ သဘာဝလွန်ခေတ်ကို အဆုံးသတ်ဖို့နဲ့ ယှဉ်ရင် မျိုးဆက်တစ်ခုလုံး စတေးခံရတာက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းကာ သဘောမတူကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး သဘာဝလွန် အရာတွေကို ဒီတိုင်း လွှတ်ထားရင် လူဘယ်လောက်တောင် သေကုန်မလဲ မသိဘူး အခုမှ သဘာဝလွန်ခေတ်က စတင်ခါစပဲ ရှိသေးတယ် ငါ တားလို့ ရသေးတယ် တကယ်လို့ နောက်ထပ် တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက် ကြာသွားရင် အရာအားလုံး နောက်ကျသွားလိမ့်မယ် ငါ အဲဒီလို ဖြစ်လာတာကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ သူငယ်ချင်းတွေ အကုန်လုံးက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ နေထိုင်နေကြလို့ပဲ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီး ထပ်မတားတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အဆင့်ရှိသူများမှာ ကိုယ်ပိုင် ခံယူချက်နှင့် တွေးခေါ်မှုများ ရှိကြပြီး အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲ၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"မင်းက နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဆက်ထိန်းချင်တယ် ဆိုမှတော့ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ တစ်ခါလောက် ကူညီပေးလိုက်ပါ့မယ် ရှောင်ရူ ငါ့ရဲ့ ဆေးသေတ္တာကို သွားယူခဲ့"

"ဆေးသေတ္တာ ဆရာ အဲဒါက ဆရာ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံး ပစ္စည်းလေ"

ရှောင်ရူက အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မျှော်လင့်ချက်ထက် ဘယ်အရာကမှ ပိုအရေးမကြီးပါဘူး သွား ဆေးသေတ္တာ သွားယူခဲ့"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ရူလည်း မတတ်နိုင်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရသည်။

သူမ စောစောက အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေသော သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံးကို ယူဆောင်လာသည်။ ထိုသေတ္တာမှာ မကြီးလှဘဲ လေးထောင့်ပုံစံ ရှိကာ သာမန်အတိုင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ အမြင်တွင်မူ ထိုသေတ္တာမှ အလွန် အန္တရာယ်များသော သဘာဝလွန် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။

သိသာသည်မှာ ဒါက သဘာဝလွန် ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒီဆေးသေတ္တာကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ခံစားချက်များစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာအတွက် သုံးတာလဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက်က မင်းကို တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး သုံးထုပ် ပေးလိုက်တာ မှတ်မိလား"

"မှတ်မိတယ်"

ယန်ကျန့်က ဖြေသည်။

"အဲဒီ ဆေးသုံးထုပ်က ဘယ်က ရလာတာလဲလို့ မင်း သိချင်စိတ် မဖြစ်မိဘူးလား"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ထပ်မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များမှာ ဆေးသေတ္တာဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"အဲဒီဆေးက တစ္ဆေနိုးထမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်တယ် ဆိုလိုတာက ဆေးကိုယ်တိုင်က သဘာဝလွန် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေတာပဲ ပြီးတော့ ဆေးက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိတာလည်း မဟုတ်ဘူး ဆေးသောက်ပြီးရင် အချိန်တိုအတွင်းမှာ တစ္ဆေနိုးထမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ တစ္ဆေနိုးထရင် ပိုပြီး ပြင်းထန်လာလိမ့်မယ် ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အရာက သဘာဝလွန် ဖန်တီးမှုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါကြောင့် ဆေးရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ဒီဆေးသေတ္တာပဲလား"

"ဟုတ်တယ် ဒါက ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းပဲ ဆေးတွေ အားလုံးက သူ့ဆီကနေ ထွက်လာတာ ငါ့ရဲ့ အသက်ကလည်း ကုန်တော့မယ် မူလကတော့ ဒီပစ္စည်းကို ငါ့တပည့်အတွက် ထားခဲ့မလို့ စဉ်းစားထားတာ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက တစ်သက်လုံး ဘာပစ္စည်းကောင်းမှ မစုဆောင်းခဲ့ဘူးလေ ဒါကို ရှောင်ရူကို ပေးခဲ့ရင် နောင်တစ်ချိန် သဘာဝလွန်လောကမှာ သူမ နေရာတစ်နေရာ ရနိုင်ပြီး အသက်ရှင်ဖို့ သေချာသွားမှာမို့လို့ပါ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တပည့်က ဒါကို ကိုင်ထားရင် ကလေးလေး တစ်ယောက်က ရွှေတွေ ကိုင်ပြီး ဈေးထဲ လမ်းလျှောက်နေသလိုပဲ ဖြစ်နေမှာ သူမကို သေတွင်းထဲ ပို့လိုက်သလိုပဲ"

တစ္ဆေနိုးထမှုကို ဖိနှိပ်နိုင်သော ဆေးကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဆိုလျှင် ဒီဆေးသေတ္တာ၏ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက် ကြီးမားမည်နည်း။ သတင်းသာ ထွက်သွားပါက ရှောင်ရူသည် သဘာဝလွန်လောကရှိ တစ္ဆေဆရာများ၏ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် ဒီအန္တရာယ်များကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက အပြုံးတစ်ခုကို မနည်း ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဆေးသေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်ရတာ အန္တရာယ်များပေမဲ့ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ရတာလည်း မလွယ်ပါဘူး"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒီအဘိုးကြီး၏ အစီအစဉ်ကို နားလည်သွားသည်။

ဆေးသေတ္တာက ရှောင်ရူအတွက် စောင့်ရှောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်သလို စမ်းသပ်မှု တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဒီသဘာဝလွန် ပစ္စည်းကို ကာကွယ်နိုင်ပါက သူမသည် သဘာဝလွန်လောကတွင် တစ္ဆေနိုးထသည့် ရောဂါကို ကုသပေးနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော ဆရာဝန်မလေး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်ရူကို တစ္ဆေဆရာ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်စေမည်ဆိုလျှင် သူမသည် တစ္ဆေများကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပထမနည်းလမ်းက ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချမ်းသာတဲ့ မျိုးဆက်က ငွေဖြုန်းတာက ဆင်းရဲတဲ့ မျိုးဆက်က စီးပွားရေး လုပ်တာထက် ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ဒါကို ငါ့ကို ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား မင်းရဲ့ တပည့်အတွက် မချန်ထားတော့ဘူးလား"

ယန်ကျန့်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီး၏ လေသံမှာ အလွန် ပြတ်သားနေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ဟန်ဆောင်နေတတ်တဲ့ လူမျိုး မဟုတ်ဘူး တကယ်လို့ ငါ့ကို တကယ် ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် အခု စိတ်ပြောင်းချင်ရင် အချိန်မီသေးတယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်က ခင်ဗျားကို အချိန်အကြာကြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်လာတာ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူမကို ကူညီပေးသင့်ပါတယ်"

ဘေးမှ ရှောင်ရူ၏ မျက်နှာမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။ ယန်ကျန့်က သူမဘက်မှ ရပ်တည်ပြီး ပြောပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ထပ်စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး ငါ သေချာ တွေးပြီးပြီ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီဆေးသေတ္တာက ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ ပစ္စည်းကိုတောင် ပေးပြီးမှတော့ ဘယ်လို သုံးရမလဲဆိုတာကိုလည်း မင်း နှမြောနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ဆက်ပြောသည်။

"အသုံးပြုနည်း မလိုပါဘူး အဲဒီ ဆေးသေတ္တာ မပျက်စီးခင်အထိ ထူးခြားတဲ့ ဆေးတွေကို အချိန်မရွေး ထုတ်ပေးနေလိမ့်မယ်"

"ဒီလောက်တောင် လွယ်တာလား အန္တရာယ်ကော မရှိဘူးလား"

ယန်ကျန့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သဘာဝလွန် ပစ္စည်းများတွင် ဒီလောက် အဆင်ပြေသော အရာမျိုး ရှိနေသေးသည်လား။

"အန္တရာယ် မရှိဘူး တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်က အသုံးပြုလို့ရတဲ့ သက်တမ်း ရှိတာပဲ ဆေးသေတ္တာထဲမှာ တစ္ဆေတွေကို ဖမ်းချုပ်ထားတယ် တစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ တော်တော်လေးလည်း ဆိုးရွားတယ် ဆေးသေတ္တာ ပျက်စီးသွားတာနဲ့ အထဲက တစ္ဆေတွေက နိုးလာလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် ဆေးတွေ ထပ်မထွက်တော့ဘူး မင်း သတိထားရမှာက ဆေးသေတ္တာ ပျက်စီးသွားပြီး အထဲက တစ္ဆေတွေ ထွက်လာမှာကိုပဲ"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ ဆေးတွေကလည်း သဘာဝလွန် ဖန်တီးမှု တစ်ခုပဲ ဇာစ်မြစ်က ဆေးသေတ္တာထဲက တစ္ဆေတွေဆီက လာတာကိုး"

ဒီအချက်က လှည့်စားတစ္ဆေ၏ ဆွဲကြိုးနှင့် တူညီနေသည်။

သူသည် လှည့်စားတစ္ဆေ၏ ဆွဲကြိုးကို အသုံးပြု၍ လူရှင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်များသည်လည်း သဘာဝလွန် ဖန်တီးမှုများ ဖြစ်ပြီး လှည့်စားတစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သရွေ့ အမြဲတမ်း အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် တစ္ဆေနိုးထလာပြီး အသုံးပြုသူကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ဒီမျက်မမြင် အဘိုးကြီးသည် ဆေးသေတ္တာ၏ အန္တရာယ်ကို သေချာပေါက် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီး ဆေးသေတ္တာထဲမှ တစ္ဆေများ နိုးထလာမည်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်ပုံမရပေ။

လွယ်လွယ်ပြောရလျှင် ယန်ကျန့် လှည့်စားတစ္ဆေ ဆွဲကြိုးကို အသုံးပြုသကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစဖြင့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အလကား ရယူသုံးစွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်အနေဖြင့် ဆေးများကို အလကား ရယူနိုင်မလား ဆိုသည်ကတော့ ဆေးသေတ္တာထဲမှ တစ္ဆေများကို သူ ဖိနှိပ်ထားနိုင်မလား ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

တကယ်လို့ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ရင်…..

ဆေးသေတ္တာကို သူ အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အစီအစဉ် အောင်မြင်ဖို့ အချိန်တစ်ခု လိုဦးမယ် ထင်တယ် အဲဒီအချိန်အထိ ငါ စောင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ် အချို့ကို ယူသွားပါ မင်း အောင်မြင်သွားတဲ့ အခါကျရင် ဝိညာဉ်ခေါ်သူကို ငါ့ကို ပြန်ခေါ်ခိုင်းလိုက် ငါ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီး အဆုံးသတ်သွားတဲ့ အချိန်ကို ကြည့်ချင်တယ်"

မျက်မမြင် အဘိုးကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်၏ အရင် အစီအစဉ်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဒီအဘိုးကြီးသည် ဆက်လက် တောင့်ခံနေရန် မရည်ရွယ်တော့ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ ခင်ဗျားရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အချိန်လေးမှာ နောက်ဆုံး ကိစ္စတွေကို သေချာ ပြင်ဆင်ပြီး စိတ်အေးအေးနဲ့ ထွက်သွားလို့ ရပြီ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ပါတော့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ပင်ပန်းခဲ့ကြပါပြီ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါ့ကိုသာ စိတ်ချလက်ချ လွှဲထားခဲ့လိုက်ပါ"

ယန်ကျန့် ပြောရင်း လျှောက်သွားကာ ထိုဆေးသေတ္တာကို ယူလိုက်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်သည် သဘာဝလွန် ခေတ်နှစ်ခေတ်မှ လူနှစ်ဦး၏ လွှဲပြောင်းပေးအပ်မှု ပြီးဆုံးသွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

"စကားပြောလို့ ပြီးပြီဆိုတော့ ငါ သွားတော့မယ်"

ယန်ကျန့်သည် ဆေးသေတ္တာကို လွယ်ကာ ပြတ်သားစွာ လှည့်ထွက်သွားပြီး ဆေးဆိုင် အပြင်ဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်သွားခဲ့သည်။ လုံးဝ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိပေ။

မျက်မမြင် အဘိုးကြီး၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့သလို ယန်ကျန့်ကိုလည်း မတားဆီးတော့ပေ။

"ဒုန်း"

ယန်ကျန့် ဆေးဆိုင် တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်မှ နေရောင်ခြည်က ဝင်ရောက်လာပြီး မှောင်မည်းနေသော ဆေးဆိုင်ကို အလင်းရောင် အနည်းငယ် ပေးစွမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာမူ နေရောင်ခြည်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ရှောင်ရူ အခု သူ့နောက်ကို လိုက်သွားရင် အချိန်မီသေးတယ် သူက ဒီခေတ်ကြီးရဲ့ ပြယုဂ်ပဲ မင်း လိုက်သွားသင့်တယ်"

မှောင်မည်းနေသော အနောက်ခန်းထဲတွင် မျက်မမြင် အဘိုးကြီး၏ အိုမင်းနေသော အသံက တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ရှောင်ရူ၏ မျက်လုံးများမှာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး ဘာတွေ တွေးနေမှန်း မသိရပေ။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဒီမှောင်မည်းနေသော တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးဆိုင်ထဲမှ ထွက်မသွားခဲ့ပေ။