အခန်း (၁၅၇၇-၁၅၇၈)

အခန်း ၁၅၇၇ - ၃၀၁ သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်သွားခြင်း

ဆေးဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာသော ယန်ကျန့်သည် ဆေးသေတ္တာကို ယူဆောင်လာရုံသာမက မျက်မမြင် အဘိုးကြီး အမြဲအသုံးပြုလေ့ရှိသော တန်ဖိုးမရှိသည့် ပစ္စည်းဟောင်း အချို့ကိုလည်း တစ်ပါတည်း ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုအဘိုးကြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဒီပစ္စည်းများသည် အမွေအနှစ်များ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုပစ္စည်းများကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ မျက်မမြင် အဘိုးကြီးကို ဝိညာဉ်ခေါ်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သေဆုံးသွားတော့မယ် မကြာခင်မှာ ဒီတရုတ်တိုင်းရင်းဆေးဆိုင်လည်း ပိတ်သွားတော့မှာပဲ နည်းနည်း နှမြောစရာ ကောင်းပေမဲ့ ပြဿနာ တစ်ခုတော့ လျော့သွားတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ စကားပြောပြီးနောက်မှာတော့ ငါ ဆက်လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတွေအတွက် အကြမ်းဖျင်း ဦးတည်ချက် တစ်ခုတော့ ရသွားပြီ"

ယန်ကျန့်သည် စဉ်းစားရင်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားတော့သည်။

သူသည် ထိုမထင်ရှားသော မြို့ငယ်လေးမှ ထွက်ခွာကာ တာယွမ်မြို့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူသည် အမွေအနှစ်များကို ဟဲယင်အာထံ ပေးအပ်ရန်နှင့် ဆေးဆိုင် အဘိုးကြီး၏ အကြောင်းကို သူမအား အနည်းငယ် ပြောပြရန် လိုအပ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ခရီးကို အလျင်စလို မသွားဘဲ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မြို့တိုင်းကို ဖြတ်သန်းကာ ဒေသအသီးသီး၏ အခြေအနေများကို လေ့လာခဲ့သည်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ကြုံတွေ့ပါက သူသည် လမ်းကြုံ ဖြေရှင်းပေးကာ ထိုမြို့အတွက် ခေတ္တခဏ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို ယူဆောင်ပေးခဲ့သည်။

သူ ဖြတ်သန်းသွားသော ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်တွင် သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ သက်ရောက်မှု အလွန် ပြင်းထန်သော မြို့များကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဖြေရှင်းရန် သိပ်မခက်ခဲလှသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း မြို့တစ်မြို့လုံးရှိ လူများ ထွက်ပြေးသွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ သူသည် မြို့ထဲတွင် မပုပ်မသိုးဘဲ ကျန်ရစ်နေသော ထူးဆန်းသည့် အလောင်းများကိုသာ အများအပြား တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

အချို့သော မြို့များမှာမူ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုကို ခံထားရသဖြင့် သက်ရှိလူများမှာ မြို့ထဲမှ လုံးဝ ထွက်ခွာ၍ မရဘဲ မြို့ထဲတွင်သာ မနည်း အသက်ဆက်နေရသည်။

မြို့ထဲတွင် တစ္ဆေများ ရှိနေသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ တစ္ဆေများ မဟုတ်ဘဲ သက်ရှိလူများပင် ဖြစ်နေသည်။ ထိတ်လန့်မှုနှင့် အသက်ရှင်သန်ရေး ဖိအားများအောက်တွင် မြို့ခံများသည် အသက်ရှင်ရန်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုကြသည်။ ယန်ကျန့်သည် ကြေကွဲဖွယ်ရာများနှင့် အဖြစ်ဆိုးများစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသော်လည်း သူ ဝင်ရောက် မတားဆီးခဲ့ပေ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်သည် တာဝန်ခံ တစ်ဦး၏ စည်းကမ်းကို အမြဲ လိုက်နာကာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကိုသာ ဖြေရှင်းပြီး လူတွေကြားက ကိစ္စများကို လုံးဝ ဝင်မစွက်ဖက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်ရက်တိတိ အချိန်ယူပြီးနောက်မှသာ ယန်ကျန့်သည် တာယွမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် အသစ် တည်ဆောက်ထားသော တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တည်ဆောက်ပြီးသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသော မြို့ငယ်လေး တစ်ခုသည် ယခုအချိန်တွင် ဤမျှလောက် စည်ကားနေလိမ့်မည်ဟု တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ မြို့ထဲတွင် လူများ နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်နေပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ သက်ရောက်မှုကို လုံးဝ မခံစားရပေ။

ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန် ခြေရာများကို လိုက်လံရှာဖွေရင်း တည်ဆောက်ပြီးသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသော ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင် တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင်အတွင်းတွင် ဝိညာဉ်စင် အများအပြားကို စီရီထားသည်။ ထိုဝိညာဉ်စင်များမှာ အသစ် ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး အပေါ်ရှိ နာမည်များမှာလည်း အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။ အများစုမှာ ဌာနချုပ်မှ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အင်အားကြီးမားသော တစ္ဆေဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် နေရာလွတ်များစွာလည်း ကျန်ရှိနေသေးရာ အချိန်မရ၍ မထည့်ရသေးခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ဟဲယင်အာသည် ခုံပုလေး တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဝိညာဉ်စင် တစ်ခုကို ကိုင်၍ တစ်ချက်ချင်း ထွင်းထုနေသည်။ မည်သည့် သေဆုံးသူ၏ နာမည်ကို ရေးမှတ်နေမှန်း မသိရပေ။

"ယန်ကျန့်လား"

ဟဲယင်အာသည် ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင် အပြင်ဘက်တွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို ယခုမှ သတိထားမိသွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

"ဒီနေရာက တည်ဆောက်ထားတာ မဆိုးဘူးပဲ ရှိသင့်တာတွေ အကုန် ရှိနေပြီ အရင် တိုက်ဖိန်ရှေးဟောင်းမြို့နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းနီးပါးပဲ အတိုင်းအတာကတော့ ပိုကြီးလာတာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ဟဲယင်အာက ဝိညာဉ်စင်ကို ဆက်လက် ထွင်းထုရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"လူအများစုက နင့်ကို သေပြီလို့ ပြောနေကြတာ ငါလည်း နင် သေချာပေါက် သေပြီလို့ ထင်နေတာ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် တာချန်းမြို့ကို သွားတုန်းက နင့်ရဲ့ အမွေအနှစ် အတော်များများကို စုဆောင်းခဲ့သေးတယ် နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စင်ကိုတောင် ပြုလုပ်ပြီးသွားပြီ အခု ကြည့်ရတာ ငါ အလကား ပင်ပန်းခဲ့ရတာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် ဝိညာဉ်စင်များ ထားရှိရာ နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စင်ကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး အရန်ထားတာပေါ့ ဘယ်နေ့ ငါ သေမလဲဆိုတာ ဘယ်သူ ပြောနိုင်မလဲ ဒီတစ်ခါ တာယွမ်မြို့ကို ဖြတ်လာရင်းနဲ့ မင်းအတွက် လက်ဆောင် နည်းနည်း ပါလာတယ် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ အမွေအနှစ်တွေပဲ"

ယန်ကျန့် ပြောရင်း ပစ္စည်းဟောင်း အချို့ကို ထုပ်ပိုးကာ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဟဲယင်အာက အလွယ်တကူ လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ"

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး တစ်နေ့နေ့ ငါ ဒီသဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့အခါကျရင် မင်း အဲဒီ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အဘိုးကြီးတွေကို ပြန်ခေါ်ပြီး ကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ အနာဂတ်က သာယာလှပတယ်ဆိုတာ သူတို့ကို သိပါစေ သူတို့ သေပျော်သွားအောင်လို့"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ဟဲယင်အာသည် ယန်ကျန့်ကို သေချာ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"နင်က ဒီသဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်ချင်တာလား နင် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းကြည့်ရမှာပဲ မဟုတ်ရင် လူတွေ အများကြီး သေကုန်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ငါ့အဆင့်ကို ရောက်လာရင် တစ်ချို့ တာဝန်တွေကို ရှောင်လွှဲချင်လို့တောင် မရတော့ဘူးလေ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာရင်တောင် အရပ်အရှည်ဆုံး လူက ထောက်ထားရမှာပဲ"

"ငါ ကူညီပေးရမယ့် နေရာ ရှိလား ငါ လှုပ်ရှားနိုင်ပါသေးတယ်"

ဟဲယင်အာက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အခု အချိန်မှာ လူအင်အား သက်သက်နဲ့ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သဘာဝလွန်လောကမှာ လုံလောက်တဲ့ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ အရေအတွက် မရှိတော့လို့ပဲ ဒါကြောင့် တွေးခေါ်ပုံကို ပြောင်းလဲပြီး ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုကို စဉ်းစားရမယ်"

"ဒါဆို နင် စဉ်းစားမိပြီလား"

ဟဲယင်အာက မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဖြေသည်။

"မရသေးဘူး စဉ်းစားနေတုန်းပဲ ဒါပေမဲ့ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံတော့ ရှိနေပြီ လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ကတော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ် ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိမရှိ စမ်းသပ်ဖို့ အချိန် နည်းနည်း လိုတယ် ဒီကိစ္စအတွက် မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး တစ်နေ့နေ့ ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်တဲ့အခါကျရင် မင်း သိလာမှာပါ"

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင်တော့ နင့်ဆီက သတင်းကောင်းကို ငါ စောင့်နေမယ်"

ဟဲယင်အာက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ဒီနေရာတွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ လိုအပ်သည်များကို မှာကြားပြီးနောက် တာယွမ်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဒီမြို့ကို ဟဲယင်အာက တာဝန်ယူထားသဖြင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် မရှိသောကြောင့် သူ အားစိုက်စရာ မလိုတော့ဘဲ အခြားမြို့များသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူ ဖြေရှင်း၍မရသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ ပေါ်လာသမျှ တစ္ဆေများကို သူ အလွယ်တကူ ဖမ်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သွေးရေကန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ယန်ကျန့်သည် ဖမ်းချုပ်နိုင်သည့် တစ္ဆေ အရေအတွက် အလွန် များပြားလာပြီး အနာဂတ် ကာလတစ်ခုအထိ သွေးရေကန်ထဲတွင် တစ္ဆေများ ပြည့်လျှံသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် လျိုဆန်း တာဝန်ယူထားသော တာချွမ်းမြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

လျိုဆန်း တကယ် သေသွားပြီလားဆိုတာကို သူ သိချင်နေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် တာချွမ်းမြို့တွင် လျိုဆန်းကို မတွေ့ရသလို သူ ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာလက်ရာများကိုလည်း မတွေ့ခဲ့ရပေ။ သို့သော် တာချွမ်းမြို့တွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားခြင်း မရှိပေ။ ဒါကြောင့် လျိုဆန်း မသေသေးဘဲ သူ၏ အခြေအနေကြောင့် ပုန်းအောင်းနေရသော်လည်း တိတ်တဆိတ် တာချွမ်းမြို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ပုန်းအောင်းနေသော လျိုဆန်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မကြာမီ သူ တာချွမ်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒီမြို့ကို ယန်ကျန့် အလွန် ရင်းနှီးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာချွမ်းမြို့တွင် ယခုတိုင် အမှတ်ရနေဆဲဖြစ်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၃၀၁ ဖြစ်ရပ်..

ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ ဇာစ်မြစ်မှာ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦး သေဆုံးသွားပြီးနောက် တစ္ဆေနိုးထလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အရင်တစ်ခေါက်က သူ တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ စာပို့တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်စဉ် ဒီနေရာတွင် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယခု အရင်နေရာဟောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို လုံးဝ ဖြေရှင်းပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် တစ္ဆေနိုးထလာတဲ့ မုန်ရှောင်တုံးကို ဖြေရှင်းဖို့ ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး"

ယန်ကျန့်သည် မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း မြို့ဟောင်းရပ်ကွက် တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မြို့ဟောင်းရပ်ကွက်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီး တစ်ခုက ဒီနယ်မြေကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။ ဒါက သူ အရင်က ထွက်ခွာသွားစဉ်က ပြုလုပ်ခဲ့သော စီစဉ်မှု ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေက ဒီနယ်မြေမှ ထွက်ခွာကာ ပိုမိုကြီးမားသော သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို တားဆီးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခုအခါ မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေသော မြို့ဟောင်းရပ်ကွက်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

မြို့ကွက်ကို တစ်နှစ်တိတိ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဒီနယ်မြေသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။ မြေရိုင်းပေါ်တွင် မြက်ပင် တစ်ပင်မျှ မပေါက်ဘဲ ထူးဆန်းသော ခြေရာများသာ တစ်တန်းပြီးတစ်တန်း ရှိနေသည်။

သိသာလှသည်။

ဒီနေရာ အနှံ့အပြားတွင် တစ္ဆေများ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော ခြေရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး တစ္ဆေများ ဖြတ်သွားပြီးနောက် သဘာဝလွန်စွမ်းအားက လက်တွေ့ကမ္ဘာကို သက်ရောက်သွားသဖြင့် ဒီနေရာ၏ အခြေအနေမှာ အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်း ဆက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မုန်ရှောင်တုံးကို ဖြေရှင်းရတာ မခက်ပေမဲ့ ဖမ်းချုပ်ရတာက ပြဿနာပဲ"

ယန်ကျန့် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် အနက်ရောင် ခေါင်းတလား တစ်လုံးကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေလမ်းက ခေါင်းတလားဆိုင်တွင် ခေါင်းတလား ဆယ်လုံး လုယူခဲ့ရာ အနီရောင် ခေါင်းတလား ခုနစ်လုံးနှင့် အနက်ရောင် ခေါင်းတလား သုံးလုံး ပါဝင်သည်။

အနက်ရောင် ခေါင်းတလားများကို အလွန် ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေများကို ဖမ်းချုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဒီမုန်ရှောင်တုံးကတော့ အနက်ရောင် ခေါင်းတလား တစ်လုံး အသုံးပြုရန် တန်ဖိုးရှိပေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သွေးရေကန်၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တာချန်းမြို့က ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် အနက်ရောင် ခေါင်းတလား တစ်လုံးကို သူ သွေးရေကန်ထဲမှ ဆယ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို မကာ အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အနီရောင် လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ထို့နောက် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုကာ ပိတ်ဆို့ထားသော မြို့ဟောင်းရပ်ကွက်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ အခန်း ၃၀၁ သို့ ပြန်မသွားသလို တစ္ဆေနိုးထလာသော မုန်ရှောင်တုံးကိုလည်း တမင် လိုက်မရှာပေ။ အခန်း ၃၀၁ ရှိသော အဆောက်အအုံ အောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထွန်းညှိလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က တစ္ဆေများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် ဂုဏ်သတ္တိကို အသုံးပြုကာ မုန်ရှောင်တုံးကို ထွက်လာအောင် မျှားခေါ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဒါက ပိုပြီး စိတ်ချရပေသည်။

"ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သာမန်လူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး ဆိုလိုတာက မုန်ရှောင်တုံးက အတိတ်ကနေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာလို့ မရဘူး ဒါက အရင်တုန်းက မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲပြီး ဒီမြို့ဟောင်းရပ်ကွက်ကို ပိတ်ဆို့ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ ဒါပေမဲ့ အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်တာကို အသုံးမပြုဘဲ မုန်ရှောင်တုံးရဲ့ အကန့်အသတ်မရှိ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုက ငါ့အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသေးလားဆိုတာ အခု ငါ သိချင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် အနက်ရောင် ခေါင်းတလား ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း တစ္ဆေ အနားကပ်လာမည့် အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူသည် တစ္ဆေနိုးထလာသော မုန်ရှောင်တုံးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ စွမ်းအားသည် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာများ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီလား ဆိုတာကို အတည်ပြုချင်နေသည်။

အခန်း ၁၅၇၈ - အခန်း ၃၀၁ ကို အဆုံးသတ်ခြင်း

ဟောင်းနွမ်းပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသော မြို့ကွက်ဟောင်းထဲတွင် ယန်ကျန့်သည် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားဘေးတွင် ရပ်လျက် အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်ကို ထွန်းညှိကာ တစ္ဆေ ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူ ဒီနေ့ လာရခြင်းမှာ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အဘွားအိုကြီး မုန်ရှောင်တုံး၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းပေးရန် ဖြစ်သည်။

ဒီပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်ကို မရှင်းလင်းပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒီတစ္ဆေသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကြီး တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖန်တီးလာပေလိမ့်မည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ အဆက်မပြတ် လောင်ကျွမ်းနေသည်။

လှုပ်ရှားမှု အချို့ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ယန်ကျန့်၏ ဘေးရှိ လူမနေတော့သော လူနေအဆောက်အအုံဟောင်းထဲမှ လေးလံသော ခြေသံတစ်ခုကို သူ ချက်ချင်း ကြားလိုက်ရသည်။ သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အလောင်းတစ်လောင်း ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသကဲ့သို့ပင်။ ထိုလေးလံသော ခြေသံနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း ပိုမို အေးစက်လာပုံရသည်။

ဒီအေးစက်မှုမှာ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအား အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် လူ၏ အာရုံခံစားမှုကို စတင် လွှမ်းမိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဆောက်အအုံထဲမှာလား မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး တခြား လှုပ်ရှားမှုတွေလည်း ရှိသေးတယ်"

ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။

သူ၏ အနောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်းရှိ လမ်းချိုးလေးတွင်လည်း လေးလံသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသလို ဘေးရှိ လူနေအဆောက်အအုံထဲမှလည်း အသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလိုကိုး အရင်က ငါ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတုန်းက ဒီနယ်မြေကို သေချာ ပိတ်ဆို့ပြီး တံတိုင်းအမြင့်ကြီးတွေ တည်ဆောက်ခဲ့ပေမဲ့ တစ်နှစ်လောက် အချိန်ကြာသွားတော့ မုန်ရှောင်တုံးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတဲ့ လူတွေ ရှိနေတုန်းပဲ အဲဒီ ကံဆိုးတဲ့ လူတွေက ကြားခံနယ်မြေတွေ ဖြစ်သွားပြီး ဒီနယ်မြေထဲက တစ္ဆေ အရေအတွက်ကို တိုးပွားသွားစေတာကိုး"

ယန်ကျန့် ထိုအသံများကို ကြားလိုက်သည်နှင့် သူ ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ မုန်ရှောင်တုံး တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ အများကြီး ဖြစ်နေကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး တစ်ယောက်တည်းပဲဖြစ်ဖြစ် အများကြီးပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက်ကတော့ အတူတူပဲ ခေါင်းတလား တစ်လုံးတည်းနဲ့ ဆံ့ပါ့မလား ဆိုတာပဲ စိုးရိမ်ရတာ"

သူသည် ဘေးတွင် ချထားသော 'ဂါရဝ' ဟု ရေးသားထားသည့် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ခေါင်းတလား မလောက်မည်ကိုပင် စိုးရိမ်နေမိသည်။

မကြာမီ မှောင်မည်းနေသော လှေကားထစ်တွင် အဘွားအို တစ်ဦး၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ ထိုအဘွားအို၏ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ၊ အလောင်းကွက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သေလူ၏ အငွေ့အသက်များ၊ အလောင်းပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ခေါင်းချပြီးကာစ သေလူတစ်ယောက် အကြောင်းရင်း မသိရဘဲ ပြန်ထလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလောင်းမှာ ပုပ်ပွခြင်း မရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ထိုအဘွားအို သေမသွားခင်က ပုံစံအတိုင်း ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားပေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျန့်၏ အနောက်ဘက်တွင်လည်း ထူးဆန်းသော အလောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအလောင်းမှာလည်း အဘွားအို၏ ပုံစံပင် ဖြစ်ပြီး လှေကားထစ်မှ ထွက်လာသော အဘွားအိုနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။

ဒါတင်မကသေးဘဲ အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံများ၏ ပြတင်းပေါက်များတွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အဘွားအိုများ၏ ပုံရိပ်များ လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

"မုန်ရှောင်တုံး သေသွားပြီးနောက်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို အပိုင်းပိုင်း မဖြတ်ခဲ့ဘူး ထင်တယ် တစ္ဆေနိုးထလာပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းက အရမ်း မြင့်မားနေတယ် တစ္ဆေတွေ အများကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မခံချင်ဘူးဆိုရင် အရင်ဆုံး လက်ဦးမှု ယူတာ အကောင်းဆုံးပဲ တစ္ဆေတွေ အကုန်လုံး စုစည်းမိတဲ့အထိ စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး"

ယန်ကျန့်သည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း အလွန်အကျွံ အထင်မကြီးချင်ပေ။

ယခုအခါ သူသည် လှေကားထစ်မှ ထွက်လာသော တစ္ဆေနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

အနားမကပ်ရသေးမီမှာပင် ယန်ကျန့်သည် အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မှုန်ဝါးနေသော အဘွားအို၏ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူနှင့် တဖြည်းဖြည်း ထပ်တူကျလာပြီး သူ့နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာမည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီလို သဘာဝလွန် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိုဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တို့ တိုက်မိသွားသောအခါ ထိုဝေဝါးနေသော တစ္ဆေပုံရိပ်မှာ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်သော သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အကြွင်းအကျန် တစ်ခုမျှပင် မကျန်ရစ်တော့ပေ။

ယန်ကျန့်နှင့် အထိခံလိုက်ရခြင်းမှာ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားနှင့် အတိုက်ခံလိုက်ရသည်နှင့် အတူတူနီးပါးပင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တစ္ဆေသွေးကလည်း အခြား သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ တိုက်စားမှုကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။

မုန်ရှောင်တုံး၏ အကန့်အသတ်မရှိ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုသည် သူ့အတွက် ဘာအသုံးမှ မဝင်တော့ပေ။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ယန်ကျန့် မအံ့သြသည့်အပြင် ယုတ္တိတန်သည်ဟုပင် ထင်မိသည်။ အကယ်၍ ယခုလက်ရှိ သူကိုယ်တိုင်ကမှ ဒီလို သဘာဝလွန် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို မခုခံနိုင်ဘူးဆိုလျှင် ဒီသဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်ဖို့ ဘာအရည်အချင်းမှ ရှိမည် မဟုတ်တော့ပေ။

တစ္ဆေ၏ ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ယန်ကျန့်သည် မုန်ရှောင်တုံး၏ ပိန်လှီပြီး အေးစက်နေသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

အပို လှုပ်ရှားမှုများ မရှိပေ။

ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန် လက်နက်များကို အားမကိုးဘဲ သူ့ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းဖြင့် မျက်စိရှေ့ရှိ တစ္ဆေကို အနိုင်ယူနိုင်မလား ဆိုသည်ကိုသာ သိချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်နှင့် အထိအတွေ့ ရှိသွားသည်နှင့် ချက်ချင်း ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် သေလူကဲ့သို့ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားခြင်း မရှိပေ။

ယန်ကျန့်သည် ထိုပိန်လှီသော လက်မောင်းမှ အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေသော ခံစားချက်ကို ရရှိနေပြီး လွတ်ထွက်သွားတော့မည့် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုကို ခံစားနေရသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုခံစားချက်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဒီအတိုင်း ဆက်သွားပါက မျက်စိရှေ့ရှိ တစ္ဆေမှာ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်ကင်းသွားတော့မည့်ပုံ ရသည်။

ဒီသဘာဝလွန်စွမ်းအား အချင်းချင်း အားပြိုင်မှုတွင် လောလောဆယ် အရှုံးအနိုင် မပေါ်သေးပေ။

သို့သော် အချိန်တိုအတွင်းတွင်တော့ ယန်ကျန့်က အသာစီး ရနေသည်။

"ဘတ်စ်ကားရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအား သက်သက်နဲ့တော့ မုန်ရှောင်တုံးကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် မလုပ်နိုင်သေးဘူး ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေသွေးကိုပါ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ရင်ကော"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီးနောက် သူ ဖမ်းဆုပ်ထားသော မုန်ရှောင်တုံး၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

ထို့အပြင် စီးကျလာသော သွေးများမှာ အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။ မြေကြီးပေါ်သို့ မကျဘဲ ထိုပိန်လှီသော လက်မောင်းတစ်လျှောက် ဆက်လက် စီးဆင်းသွားပြီး ဒီကြောက်စရာကောင်းသော အဘွားအိုကို မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွေးနီရောင် ဆိုးသွားစေသည်။

သွေးများ ဖုံးလွှမ်းသွားသော နေရာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ ယန်ကျန့်ကို ရုန်းထွက်သွားမည့် ခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ တစ္ဆေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

တစ္ဆေသွေးက ဒီအဘွားအို၏ အလောင်းကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားချိန်တွင် ထိုကြောက်စရာကောင်းသော မျက်လုံးများလည်း တဖြည်းဖြည်း မှိတ်ကျသွားတော့သည်။

မုန်ရှောင်တုံး လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားလေပြီ။

"တစ္ဆေသွေးနဲ့ ဘတ်စ်ကား သဘာဝလွန်စွမ်းအား ပေါင်းလိုက်ရင် မုန်ရှောင်တုံးထက် တစ်ပန်းသာသွားနိုင်တယ် ပြီးတော့ မုန်ရှောင်တုံးရဲ့ အကန့်အသတ်မရှိ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကိုလည်း ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ဘူး ဒါကို တွက်ကြည့်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အခု အဆင့်က သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေကြားမှာ အောက်ဆုံးအဆင့်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး အလယ်အလတ်အဆင့်တော့ သေချာပေါက် ရလောက်တယ်"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူ ယခု ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ မုန်ရှောင်တုံး တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်ပြီး အများကြီး မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် မုန်ရှောင်တုံး၏ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်များနှင့် တစ္ဆေအရုပ်များကလည်း အသုံးမဝင်ပေ။ သို့သော် သူ့တွင် ကိုးထပ်မြောက် တစ္ဆေနယ်မြေ ရှိသေးသလို အကန့်အသတ်မရှိ အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်းလည်း ရှိသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ဒီလို သုံးသပ်ချက်မှာ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ နှိမ့်ချထားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ငြိမ်သက်သွားသော တစ္ဆေကို ဆွဲမလိုက်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို အနက်ရောင် ခေါင်းတလားထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ ခေါင်းတလား ဖုံးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် ခေါင်းတလားမှာ တစ္ဆေများကို ဖမ်းချုပ်ရန် သဘာဝက ဖန်တီးပေးထားသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ တစ္ဆေသည် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိတော့ပေ။

"ဒါ့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နောက်ထပ် တစ္ဆေ ရှစ်ကောင် ရှိသေးတယ် အရေအတွက်တော့ သိပ်မများပါဘူး"

ထို့နောက် သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများ လှည့်ပတ်သွားသည်။

အခြား တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော ကြောက်စရာ အဘွားအို ရှစ်ယောက် ယခုအခါ အနားသို့ ကပ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ယခုအခါ ဆက်လက် ထိန်းချုပ်မနေတော့ဘဲ အနီရောင် လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သဘာဝလွန် လက်နက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဒီတစ္ဆေများကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဖမ်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေများ အားလုံးကို အနက်ရောင် ခေါင်းတလားထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ဒီခေါင်းတလားသည် မုန်ရှောင်တုံး ကိုးယောက်ကို အပြည့် ထည့်ပြီးနောက်တွင် သူ့အပိုင် လုံးဝ ပိတ်သိမ်းခံလိုက်ရသည်။

"ဒီခေါင်းတလားကို ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး အပြင်ဘက်က တောအုပ်ဟောင်းထဲမှာ ကျန်းတုံးရဲ့ သင်္ချိုင်းနဲ့ ယှဉ်ပြီး မြှုပ်နှံသင့်တယ်" ယန်ကျန့်သည် ဒီအေးစက်နေသော အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို စမ်းသပ်ရင်း ထူးဆန်းစွာဖြင့် ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည်။

သူ၏ ခြေအောက်ရှိ သွေးရေကန် ထပ်မံ ပေါ်လာပြီး ဒီအနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို ဝါးမြိုသွားလေသည်။

ဒီခရီးစဉ်က မုန်ရှောင်တုံးကို အောင်မြင်စွာ အလောင်းသိမ်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုရမည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် အလျင်စလို မထွက်ခွာသေးဘဲ မျက်စိရှေ့ရှိ ဟောင်းနွမ်းနေသော လူနေအဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်သွားကာ လှေကားပေါ်မှ အမြန် တက်သွားပြီး အခန်း ၃၀၁ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အခန်းတံခါးမှာ ပွင့်နေပြီး အတွင်းရှိ ပရိဘောဂများမှာ ရိုးရှင်းကာ အလွန် သေသပ်စွာ စီစဉ်ထားသည်။ တစ်နှစ်ကျော် အချိန်ကြာသွားသော်လည်း ဒီနေရာမှာ ရှုပ်ပွမနေဘဲ ဖုန်များ အနည်းငယ် တက်နေပြီး အထီးကျန်ဆန်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် အရင်က အလွန် အန္တရာယ်များခဲ့သော အခန်း ၃၀၁ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ ဧည့်ခန်းအတွင်း တစ်ပတ် ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်များမှာ နံရံပေါ်ရှိ ဆီဆေးပန်းချီကား တစ်ချပ်ပေါ်တွင် ကျရောက်သွားသည်။

ဆီဆေးပန်းချီကားထဲတွင် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေး တစ်ဦးကို ရေးဆွဲထားသည်။

"ဒါ ကျန်းတုံးရဲ့ ပုံတူ ပန်းချီကားပဲ"

ယန်ကျန့် ထိုပန်းချီကားကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မုန်ရှောင်တုံး ငယ်ရွယ်စဉ်က ကျန်းတုံးနှင့်အတူ ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ် ရှိခဲ့ဖူးပုံရသည်။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ အချိန်ကာလက ရက်စက်လွန်းလှသည်။ အရင်က တက်ကြွခဲ့သော လူနှစ်ဦးမှာ တစ္ဆေနိုးထပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းဟောင်း နှစ်လောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ တစ်ယောက်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ အနက်ရောင် ခေါင်းတလားထဲမှာ လဲလျောင်းနေရပြီ။

သူသည် ဒီပန်းချီကားကို ယူဆောင်သွားကာ မုန်ရှောင်တုံးအတွက် အဖော်အဖြစ် ထည့်ပေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ မုန်ရှောင်တုံး အသက်ရှင်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော အမွေအနှစ် အချို့ကို ယူဆောင်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် အခန်းထဲတွင် လူလာဖူးသော ခြေရာလက်ရာများကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အမွေအနှစ် အများအပြား ပျောက်ဆုံးနေပြီး သဘာဝလွန် ပစ္စည်းများကိုလည်း မတွေ့ရတော့ပေ။ အခန်းထဲရှိ အနီရောင် သစ်သားကုတင်ကြီးပင် ပျောက်ဆုံးနေလေပြီ။

"ကြည့်ရတာ အရင်က ဟဲယင်အာနဲ့ လီလဲ့ဖိန်တို့ ဒီကို လာသွားကြတာ ဖြစ်မယ်"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ ထိုသို့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သူတို့၏ စွမ်းရည်ဖြင့် မုန်ရှောင်တုံးကို အလွယ်တကူ ရှောင်ကွင်းပြီး အခန်း ၃၀၁ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။

အခန်းထဲတွင် ပစ္စည်းများ ပြောင်သလင်းခါနေပြီ ဖြစ်ရာ ယန်ကျန့်လည်း ဆက်မနေတော့ဘဲ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

မထွက်ခွာမီတွင် သူသည် ဒီမြို့ဟောင်းရပ်ကွက်ကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီး ဒီရပ်ကွက်ကို ပိတ်ဆို့ထားသော တံတိုင်းကြီးများကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲရသည်မှာ အလွန် လွယ်ကူသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးပစ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ဒီမြို့က လူတွေ ဒီနေရာကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းကို သက်သာစေရန် ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ ထိုအိမ်ဟောင်းကြီးများကို ဆက်ထားပါက လူအတော်များများက ဒီနေရာတွင် တစ္ဆေ ရှိနေသေးသည်ဟု သံသယ ဝင်နေကြဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဟောင်းနွမ်းနေသော အိမ်ကြီးများနှင့် မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးများ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဒီနေရာမှာ ကြီးမားသော မြေကွက်လပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာလျှင် ဒီမြေကွက်လပ်ကြီးပေါ်တွင် အိမ်အသစ်များ တည်ဆောက်ပြီး လူနေအိမ်ရာ အသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာကာ လူအသစ်များ လာရောက် နေထိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

အခန်း ၃၀၁ ၏ ဇာတ်လမ်းကတော့ နောက်ပိုင်းတွင် ယန်ကျန့်၏ မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင်သာ တွေ့မြင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် မြို့တစ်မြို့ကို သွားကြည့်ရအောင်"

ယန်ကျန့် ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ရှင်းလင်းနေသလို ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်အချို့ကိုလည်း ဖြေရှင်းပေးနေသည်။

မြို့တိုင်းတွင် သူ၏ ခြေရာတွေ ချန်ထားခဲ့နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံး ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းမှာ အနည်းဆုံးတော့ ဘေးကင်းသွားကြသည်။

သူ၏ ဒီလို လုပ်ရပ်များ ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်လာသည်နှင့်အမျှ မကြာမီ ဌာနချုပ်နှင့် လက်ရှိ သဘာဝလွန်လောကသည် ဒေသအသီးသီးရှိ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျော့နည်းလာနေကြောင်း သတိထားမိလာကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နာမည်ကျော် တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့် ပြန်ရောက်လာပြီ ဆိုသည်ကိုလည်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ထို့အပြင် သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ရှင်းလင်းပြီး အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်နေကြောင်းကိုလည်း သိရှိသွားကြသည်။ မကြာမီ ရှုပ်ထွေးနေသော သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီး အဆုံးသတ်သွားပြီး အရာအားလုံး အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု အချို့က ယုံကြည်လာကြသည်။

သို့သော် ဌာနချုပ်မှ ဝမ်ကော်ချန်ကတော့ ယန်ကျန့်၏ လုပ်ရပ်များသည် ရောဂါလက္ခဏာကိုသာ ကုသခြင်းဖြစ်ပြီး ရောဂါဇာစ်မြစ်ကို ကုသနိုင်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။

သို့သော်လည်း ဒီလို ခဏတာ အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာခြင်းက ဝမ်ကော်ချန်ကို အလွန် သက်သာရာ ရသွားစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဌာနချုပ်၏ နာမည်မှာလည်း ပြန်လည် ကြီးမားလာခဲ့သည်။

"ဒီယန်ကျန့်က တကယ်ပဲ ချောင်ယန်ဟွာနဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်တို့ ဌာနချုပ်အတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး ဖဲချပ်ပဲ အဲဒီတုန်းက အခြေအနေမှာ ယန်ကျန့်ကို တရားခံ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပြတ်ပြတ်သားသား ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ဌာနချုပ် တစ်ခုလုံးကို သူ့တစ်ယောက်တည်းဆီ လွှဲအပ်ခဲ့တဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို တကယ် လေးစားမိတယ် အဲဒီတုန်းက ယန်ကျန့်က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ခဲ့ဘူး သူ့ထက် သာတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာ"

ဒီအချိန်ကျမှသာ ဝမ်ကော်ချန်သည် အရင်က ချောင်ယန်ဟွာနှင့် ဝမ်ရှောင်မင်တို့ မည်မျှအထိ အမြော်အမြင် ကြီးမားခဲ့ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ အဲဒီတုန်းက လူရွေးမှားခဲ့လျှင် လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အစောကြီးကတည်းက ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။