အရင်းအမြစ်များ ခွဲဝေခြင်းနှင့် ညရောက်ရှိလာခြင်း

သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အချိန်တွင် ညနေ ၆ နာရီ နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ မီမီ၊ ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် ခဲခဲလေးတို့မှာ အတော်လေး ဗိုက်ဆာနေကြချေပြီ။

ရွှီရှင်းသည် အာဖုကို အပေါ်ထပ်သို့ လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး အေးခဲထားရာမှ ပြန်အပူပေးထားသည့် ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားများကို သားရဲသုံးကောင်အား ဝေပေးလိုက်၏။

ပြီးနောက် ခဲခဲလေးကို ချီကာ စတုတ္ထထပ်သို့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် သွားခူးပြီး ညစာအကြီးအကျယ်ချက်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ဒီနေ့တစ်နေကုန် အလုပ်ရှုပ်ခဲ့သမျှ အကျိုးအမြတ်တွေက တော်တော်လေး များလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆုချချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗီဇပြောင်းသားရဲတွေရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အနီရောင်မြူပန်း၊ သစ်ပင်အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံခြုံစေမယ့် နှလုံးသားအပင်၊ ပြီးတော့ မြေတူးကျွမ်းကျင်ပြီး အဆင့်တက်ခါနီးဖြစ်တဲ့ သင်းခွေချပ်ကြီးနဲ့ ဧရာမသတ္တဝါသွေးပါတဲ့ သင်းခွေချပ်ပေါက်လေး နှစ်ကောင်...။

ဒါတင်မကသေးဘဲ သူတို့ရခဲ့တဲ့ နှလုံးသားအပိုင်းအစတွေဟာ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ကို တစ်ဒေသလုံးရဲ့ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လာစေမှာပါ။

အရင်တစ်ခါလို လူအချို့ပဲ အကျိုးခံစားရတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဒီတစ်ခါမှာတော့ လူတိုင်းနီးပါး အကျိုးရှိမှာ ဖြစ်သည်။

ဒီနည်းနဲ့ ဆို စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အဆင့်သစ်တစ်ခုကို ထပ်မံ မြင့်တက်သွားတော့မှာလားမသိဘူး....။

ဒုတိယအဆင့် ရောက်တဲ့အခါမှာလည်း သူတို့အဖွဲ့အစည်းကို ချဲ့ထွင်ဖို့နဲ့ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပိုပြီး လွယ်ကူသွားလောက်သည်။

ရွှီရှင်းနဲ့ ခဲခဲလေးတို့ဟာ အရသာရှိတဲ့ ဟင်းပွဲတွေအပြည့်နဲ့ စားပွဲဝိုင်းကြီးကို အားရပါးရ စားသောက်လိုက်ကြသည်။

ဗိုက်မဆီရစ်လာတဲ့အထိကို စားလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဖောင်းကားနေတဲ့ ဗိုက်ကို ပွတ်ရင်း ရွှီရှင်း ကျေနပ်သွားရသည်။

တစ်နေကုန် အလုပ်လုပ်ပြီးမှ ဒီလို အဝစားရတာထက် ပိုကျေနပ်စရာ ကောင်းတာ ဘာရှိဦးမှာလဲ။

ရွှီရှင်း ချက်တာက အရမ်းကောင်းလွန်းတာကြောင့် ခဲခဲလေးမှာ ဗိုက်အဆမတန် ကားသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ မလှုပ်နိုင်တော့ဘဲ လဲနေရှာသည်။

တစ်ခါတစ်ရံမှ လေတက်သံလေး ထွက်လာပြီး သူမရဲ့ အမြီးကြီးကတော့ ကြမ်းပြင်ကို အဆက်မပြတ် ပွတ်တိုက်နေ၏။

"ဒီကောင်မလေးကတော့လေ..."

ရွှီရှင်းက သူမကို ချီပြီး ခပ်မြန်မြန် ရေချိုးပေးလိုက်ကာ ဆိုဖာပေါ်မှာ ခဲခဲလေးနဲ့အတူ သက်သောင့်သက်သာ မှီလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ အပြင်မထွက်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေဟာ နှလုံးသားအပိုင်းအစတွေကို အပုံလိုက် ခွဲပြီးကြချေပြီ။

လီဝမ်ရှီး - "အကုန်ခွဲပြီးပြီ၊ အခု သူတို့ကို ဝေပေးလို့ ရပြီ"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "အရောင်းအဝယ် ပလက်ဖောင်းမှာ အခုပဲ တင်လိုက်ရမလား။ စျေးကို ဘယ်လောက် ထားကြမလဲ"

ချီရွှယ်ဖေး - "သူတို့ဆီမှာက အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်တွေပဲ ရှိတာ၊ ငါတို့က ဒါတွေ မရှားတော့ စျေးကြီးကြီး မထားပါနဲ့"

ချင်ယွန်လုံ - "တစ်ပုံကို ၁၂ ကီလိုဂရမ် ထားမယ်၊ အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ် ၁၀ ခုနဲ့ လဲမယ်။ သူတို့အသက်နဲ့ လဲတာဆိုတော့ သိပ်မများဘူး မဟုတ်လား"

ဝမ်ကွေ့ရှင်း - "သဘောတူတယ်၊ သူတို့ကို အလကားတော့ ပေးလို့မရဘူး။ ငါ ဒါတွေကို ၁၀ ခေါက်တောင် သယ်ခဲ့ရတာ၊ တော်တော် ပင်ပန်းသွားတာဟ"

ရွှီရှင်း - "ကောင်းပြီ၊ အခုပဲ တင်လိုက်ကြတော့၊ ဒီစျေးက အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှာ သွားပြောလိုက်မယ်"

တစ်ယောက်ကို အရင်းအမြစ် ၁၀ ခုဆိုတာ သူတို့အတွက် အခက်အခဲ မရှိနိုင်ပေ။

ထိုစဉ် ကျိချောင်းယန်က ရွှီရှင်းထံ သီးသန့်စာ ပို့လာ၏။

"ဒီပွဲပြီးရင် မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်"

ကြည့်ရတာ ထူးထူးခြားခြား လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေပုံရ၏။

သူ ဒီနေ့ ကြုံခဲ့ရတာတွေနဲ့ ပတ်သက်မှာလားမသိဘူး..။

ရွှီရှင်း ထင်ထားသလိုပဲ ကျိချောင်းယန်ဟာ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့နဲ့ ထိတွေ့ခဲ့ရပြီး တခြားသူတွေကို ပြောလို့မရဘဲ ရွှီရှင်းကိုပဲ ပြောပြချင်နေတာ ဖြစ်ရမည်။

"အေး... သိပြီ"

ရွှီရှင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကိုပဲ ပြောလို့ရမှာ။ တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ဒီပွဲပြီးမှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီလေ"

ဒီအချိန်မှာတော့ ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှာ လူတွေ တော်တော်လေး ထိတ်လန့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"အပြင်က နွယ်ပင်တွေ အကုန် နီရဲလာပြီ၊ ငါတို့ကို စတိုက်တော့မှာလား"

"မှောင်တော့မယ်၊ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှာ အနီရောင်အလင်းတွေချည်းပဲ၊ တကယ်ကို ကျောစိမ့်စရာကြီး..."

"သွားပြီ... သွားပြီ... ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ဒီနွယ်ပင်တွေက အဆူးတွေနဲ့တင် အားကြီးနေတာ၊ မနက်ကကောင်တွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်၊ သစ်ပင်အိမ်က ချပ်ဝတ်က တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား"

အဆင့်နိမ့်သစ်ပင်အိမ်တွေရဲ့ အမိုးက ၃ မီတာလောက်ပဲ မြင့်ပြီး ပထမထပ် ပြတင်းပေါက်က ၄ မီတာလောက်မှာ ရှိ၏။

သွေးရောင်ဆူးနွယ်ပင်တွေက ၄ မီတာ၊ ၅ မီတာလောက် မြင့်တာကြောင့် အဲဒီလူတွေဟာ ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းမကြည့်ချင်ရင်တောင် အနီရောင်တောက်နေတဲ့ နွယ်ပင်တွေ လေထဲမှာ ယိမ်းခါနေတာကို မြင်နေရမှာ ဖြစ်သည်။

ကြည့်မနေရင်တောင် အပြင်က အနီရောင်အလင်းတွေက သစ်ပင်အိမ်ထဲအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေချေပြီ။

အခြေအနေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်၊ သူတို့အတွက်ကတော့ ရွှီရှင်းတို့ထက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအား ပိုများနေမှာ ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲတို့... ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေ ထပ်ရောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်၊ စျေးနှစ်ဆ ပေးဖို့ အသင့်ပါပဲ"

"ငါ သုံးဆ ပေးမယ်"

"ဒါနဲ့... ဒီနွယ်ပင်တွေက ပင်စည်ကိုပဲ တိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား သူတို့က အရမ်းရှည်တော့ သစ်ပင်အိမ်ကိုပါ လှမ်းရိုက်မှာ သေချာတယ်"

"သွားပြီ... ငါ့ဘဝတော့ ပြီးပြီ..."

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေတာကို မြင်တော့ ရွှီရှင်းသည် ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှာ ချက်ချင်း အသိပေးချက်တစ်ခု တင်လိုက်၏။

"အားလုံးပဲ... စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ကနေပြီးတော့ ဒီပွဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ့် ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ဗီဇပြောင်းအပင် နှလုံးသားအပိုင်းအစ တွေကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်။ ဒါကို မီးရှို့လိုက်ရင် သစ်ပင်အိမ်အောက်က နွယ်ပင်တွေကို မောင်းထုတ်ပေးနိုင်မှာပါ။ အခုပဲ သွားဝယ်ကြပါ၊ အရောင်းအဝယ် ပလက်ဖောင်းမှာ တင်ထားပါပြီ၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ပုံပဲ ဝယ်ခွင့်ရှိပါတယ်။

သတိပြုရမှာက နွယ်ပင်တွေ ထွက်သွားရင်တောင် အပြင်ကို ထွက်မသွားကြပါနဲ့ဦး။ အဲဒီနွယ်ပင်တွေက မြေကြီးထဲ ပြန်ဝင်သွားတာပဲ ဖြစ်လို့ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေရင် ပြန်ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ရွှီရှင်းသည် လူတိုင်းမြင်အောင် ဒီစာကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပို့လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် တစ်ဒေသလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။

"အကြီးအကဲတို့ ထပ်ပြီး ကယ်တင်လိုက်ပြန်ပြီ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ ကတော့ တကယ်ကို မိုက်တယ်ဟေ့"

"ငါတို့ အသက်ရှင်ပြီဟေ့ ဟားဟားဟား"

"ဘောစ့် ရွှီတို့ အဖွဲ့ကိုတော့ အမြဲတမ်း ယုံကြည်လို့ ရတယ်ဗျာ"

"ငါ ကြည့်ဦးမယ်... ဝိုး၊ တစ်ပုံကို ၁၂ နာရီတောင် ခံတာလား၊ ပွဲပြီးတဲ့အထိ ကွက်တိပဲ"

"ငါကတော့ တစ်ခါမှ မထိတ်လန့်ဘူး၊ အကြီးအကဲတို့ တစ်ခုခု လုပ်ပေးမှာကို သိနေတာလေ"

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အရင်းအမြစ် ၁၀ ခုတောင် ပေးရတာလဲ..."

"အလကားပေးရင် ပိုကောင်းတာပေါ့၊ အကြီးအကဲတို့မှာ ဒါတွေ မရှားပါဘူး၊ ငါတို့အတွက်တော့ ဒါတွေက အရမ်း အရေးကြီးတာလေ"

"ဟာ အစိမ်းရောင်အဆင့် သစ်ပင် နှစ်ပင်စာလောက်ကိုတောင် မပေးနိုင်ဘူးလား၊ စျေးကြီးတယ် ထင်နေတာလား။ ဘောစ့် တို့ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ထားတာကို အလကား လိုချင်နေတာလား"

---

အခန်း ၁၇၄ ပြီး။