အခန်း (၁၀၁-၁၀၂)

အခန်း ၁၀၁ သူက ကျွန်မကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်၊ ကျွန်မကလည်း သူ့ကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးမယ်

လီစီစီ၏ စကားသံများက ပင်လယ်ပြင်တစ်ခွင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က လီစီစီ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

"သခင်မလေးဘိုင်၊ ကျွန်မ ပြောလို့ပြီးပါပြီ။" လီစီစီက မြောက်ပိုင်းပင်လယ်၏ အရှင်သခင်မကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ကစပြီး ဆရာက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ဖုန်းဆိုးမြေက မီးတောက်အပျက်အစီးနယ်မြေကို သွားပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်မလည်း လိုက်သွားမှာပါ။ ကျွန်မတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဆုံကြမယ့်အချိန်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သခင်မလေးဘိုင် ဂရုစိုက်ပါရှင်။"

"သခင်မလေးစီစီလည်း ဂရုစိုက်ပါ။ အကြီးအကဲဖူချန်ကို ကျွန်မရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကား ပါးပေးပါ။ ပြီးတော့ အကြီးအကဲဖူချန် ချောချောမွေ့မွေ့ ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါစေလို့လည်း ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ လေသံက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ခိုင်မာသော အသံက ကောင်းကင်ကို ထောက်ပံ့ထားသည့် ပုကျိုးတောင်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ရှောင်မိုကို လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ ကျွန်မကို လာတောင်းဆိုတာဆိုရင်တော့ ကျွန်မရဲ့ အဖြေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးထောင်ကလိုပါပဲ၊ ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ဘူး။"

"ရှောင်မို သေဆုံးသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေဖို့ဆိုတာကလည်း ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ဘူး။"

"ကမောက်ကမဖြစ်နေတဲ့ လောကကြီးဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ကံတရားအကျိုးဆက်ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ကောင်းကင်တာအိုဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ကျွန်မ သူ့အတွက် အရာအားလုံးကို ခံစားပေးမယ်။"

"သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက သူက ကျွန်မကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။"

"ဒီဘဝမှာလည်း ကျွန်မက သူ့ကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးမယ်။"

"သခင်မလေးစီစီ၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ အဖြေပါပဲ။"

"ဟာ... သခင်မလေးဘိုင်။"

လီစီစီ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

သူမကို ဖျောင်းဖျ၍ မရနိုင်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီစီစီက သက်ပြင်းချကာ ဘိုင်ရုရွှယ်ကို အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး "သခင်မလေးဘိုင် ဂရုစိုက်ပါ။ စီစီက သခင်မလေးဘိုင်နဲ့ သခင်လေးရှောင်တို့အတွက် ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေးစီစီ။ သခင်မလေးစီစီလည်း ဂရုစိုက်ပါ။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လီစီစီက လှည့်ကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

မသိလိုက်မသိဘာသာပင် ဘိုင်ရုရွှယ်က ဟွမ်ယွီကျေးရွာသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ခြံဝန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"အစ်မဘိုင်။" အစ်မဘိုင် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခြံဝန်းထဲမှ ကောင်လေးက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ခြံဝန်းထဲမှ ကောင်လေးကို ကြည့်ကာ ဘိုင်ရုရွှယ်က အလျင်အမြန် ဝင်သွားပြီး ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "ဟိုင်နာရီတောင် ရောက်နေပြီ၊ ဘာလို့ မအိပ်သေးတာလဲ။"

"အစ်မက ဇီနာရီမတိုင်ခင် ပြန်လာမယ်လို့ ပြောထားလို့လေ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း သိပ်အိပ်မပျော်တာနဲ့ အစ်မ ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေချင်လို့ပါ။ ခုလေးတင် စာနည်းနည်း ဖတ်နေတာ။" ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်ကို မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။" ဘိုင်ရုရွှယ်က အပြစ်ရှိသလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ အစ်မ အပြင်ထွက်သွားတာက မိုလေးအတွက် လက်ဆောင်လေး ရပြီမို့လို့ပါ။"

ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး "ဘာလက်ဆောင်လဲဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး..." ဘိုင်ရုရွှယ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကမ်းခြေကို သွားရအောင်။ လမ်းလျှောက်ရင်းနဲ့ အစ်မ အဲဒီအကြောင်း ပြောပြမယ် မိုလေး။"

"အင်း။" ရှောင်မိုက ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို အစ်မဘိုင် မြန်မြန်သွားရအောင်။"

ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ဆွဲကာ ခြံဝန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မို နေထိုင်သော ခြံဝန်းက ကမ်းခြေနှင့် သိပ်မဝေးပေ။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤနွေရာသီ ညချမ်းတွင် ရှောင်မိုက ပင်လယ်ရေထဲ၌ ခြေဗလာဖြင့် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်ကလည်း ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စကတ်စကို အနည်းငယ် မတင်ကာ ဖြူဖွေးအေးစက်နေသော ခြေထောက်လေးများဖြင့် သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ နင်းလျှောက်လိုက်သည်။

ပင်လယ်လေပြေများ တိုက်ခတ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆံပင်များကို တလွင့်လွင့် ဖြစ်စေသည်။

ဒီရေက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ခြေထောက်သေးသေးလေးများကို စိုရွှဲစေပြီး အမျိုးသမီး၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို ပွတ်တိုက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကြည်လင်နေသော ရေသီးရေပေါက်လေးများက အမျိုးသမီး၏ ဖြူဖွေးသော ခြေကျင်းဝတ်များမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောကျလာပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီး၏ စိုစွတ်နေသော ခြေကျင်းဝတ်များက ညအချိန်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး သန့်စင်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

အရပ်ရှည်ရှည်တစ်ယောက်နှင့် ပုပုသေးသေးတစ်ယောက်တို့သည် ကမ်းခြေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ပင်လယ်လေပြေကို ခံစားကာ လှိုင်းခတ်သံများကို နားထောင်နေကြပြီး သူတို့ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာများကို ပင်လယ်ရေက ညင်သာစွာ ဆေးကြောဖျက်ဆီးသွားခဲ့သည်။

လရောင်က သူတို့အပေါ် ကျဆင်းနေပြီး မှိန်ဖျော့သော ရွှေရောင်အနားကွပ်လေးတစ်ခု တပ်ဆင်ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အချိန်တွေ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ပင်။

"အစ်မ၊ အံ့သြစရာဆိုတာ ဘာလဲဟင်။" ရှောင်မိုက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အင်း..." ဘိုင်ရုရွှယ်က လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ပထမဆုံး မိုလေးကို အစ်မ တစ်ခုပြောစရာရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွာထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြရဘူးနော်၊ ဟုတ်ပြီလား။ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေး။"

"အစ်မ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် တကယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူး။" ရှောင်မိုက အလေးအနက် ကတိပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။ ဘယ်လိုပြောရမလဲဆိုတာကို အစ်မ စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ မိုလေး၊ အစ်မက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။"

"ကျင့်ကြံသူလား။" ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်မ၊ ကျင့်ကြံသူဆိုတာ ဘာလဲဟင်။"

"ကျင့်ကြံသူဆိုတာ... အင်း၊ ကျင့်ကြံသူဆိုတာက ရွာထဲက အန်တီတွေ ခေါ်နေတဲ့ မသေမျိုးပေါ့။ သူတို့က မှော်အတတ်တွေကို သုံးနိုင်တယ်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ပျံသန်းနိုင်ကြတယ်။ ဥပမာအနေနဲ့ ဒါကို ကြည့်လိုက်။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က လှည့်ကာ သူမ၏ လက်ညှိုးကို ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ ကွေးပြလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပင်လယ်ရေများက နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး လေထဲတွင် လည်ပတ်နေသော နဂါးပျံတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက လန့်သွားဟန်ဆောင်ကာ ဘိုင်ရုရွှယ်၏ အင်္ကျီလက်စကို အလျင်အမြန် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"မကြောက်နဲ့၊ မကြောက်နဲ့၊ ဒါက အစ်မရဲ့ မှော်အတတ် သေးသေးလေးတစ်ခုပါ။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

ပင်လယ်နဂါးကြီးက သူမ၏ သွယ်လျလှပသော ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းလေး၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။

"ပြီးတော့ ဒါမျိုးလည်း လုပ်လို့ရတယ်။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းဖြင့် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲလိုက်ရာ မီတာတစ်ရာရှည်လျားသော ပင်လယ်ရေနံရံကြီးတစ်ခုက အဝေးတွင် ရုတ်တရက် ထမြောက်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ လက်ချောင်းကို အောက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ ပင်လယ်ရေလှိုင်းများနှင့် ပင်လယ်နဂါးကြီးတို့က ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို လာရိုက်ခတ်သော လှိုင်းလုံးများ အနည်းငယ် ပိုကြီးသွားသည်မှလွဲ၍ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ၊ အစ်မက အရမ်းမိုက်တယ်မလား။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ခါးထောက်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... အင်း... အင်း။" ရှောင်မိုက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အစ်မက အရမ်းမိုက်တာပဲ။"

"မိုက်တယ်မလား။" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများက လခြမ်းကွေးလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဒါဆို မိုလေးကရော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်လား။"

"ဟင်။ ကျွန်တော်လည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လို့လား။" ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ယွီဟွာဆေးလုံးနှင့် နဂါးအဆီအနှစ်တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ဒါက ရှောင်မိုအတွက် အစ်မ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ။ ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုကို စားသုံးလိုက်တာနဲ့ မိုလေး စပြီး ကျင့်ကြံလို့ရပြီ။"

"တကယ်လားဟင်။" ရှောင်မိုက တစ်ဝက်ယုံ တစ်ဝက်မယုံပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"မိုလေး စမ်းကြည့်လိုက်ရင် သိလာမှာပေါ့။" ဘိုင်ရုရွှယ်က နဂါးအဆီအနှစ်နှင့် ယွီဟွာဆေးလုံးကို ရှောင်မိုထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက ဆေးသောက်သကဲ့သို့ ယွီဟွာဆေးလုံးကို နဂါးအဆီအနှစ်ဖြင့် မျိုချလိုက်သည်။

ဆေးလုံးနှင့် နဂါးအဆီအနှစ်တို့ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည့်အချိန်တွင် ရှောင်မိုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တကယ်တော့ ဤပစ္စည်းနှစ်ခုကို စားသုံးပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားမည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ သူက အရင်က နဂါးအဆီအနှစ်ကို တစ်ကြိမ် သောက်ဖူးထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နဂါးအဆီအနှစ်ကို သောက်ခဲ့စဉ်က သူ ခံစားခဲ့ရသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုမှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သတိလစ်မတတ် နာကျင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် နာကျင်မှုများ ရောက်ရှိလာတော့မည့်အချိန်တွင် ရှောင်မိုက သူ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် နာကျင်မှုများက အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သို့မဟုတ် နာကျင်မှုများက လွှဲပြောင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက ရုရွှယ် သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ သူ၏ လက်သေးသေးလေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမက နာကျင်မှုကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေပြီး နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်နေသော်လည်း သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန် ကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ အတားအဆီးမရှိ စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဆေးလုံးက သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ခိုင်မာစေကာ မွေးရာပါ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံကိုပင် ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည်။

"အင်း၊ ရသွားပြီ။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မို၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မိုလေးက ကျင့်ကြံသူပေါက်စလေး ဖြစ်သွားပြီ။ အစ်မက ဘယ်လို ကျင့်ကြံရမလဲဆိုတာ သင်ပေးမယ်။"

"မိုလေး ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့။ နောက်ပိုင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားတဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရပါစေ အစ်မက ကူညီပြီး ဖြေရှင်းပေးမယ်။"

"မိုလေး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်မက ကာကွယ်ပေးမှာပါ။"

"အစ်မ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ မိုလေးကို အန္တရာယ်ပြုရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဟင့်အင်း။" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဟင်။ မိုလေးက သဘောမကျလို့လား။" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ "မိုလေးက အစ်မကို မုန်းသွားတာလား။"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။"

ရှောင်မိုက ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါရမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံမှာမို့လို့ပါ။ အစ်မဘိုင်ကပဲ အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးနေတာမျိုးကို မလိုချင်ဘူး။"

"ကျွန်တော် ကြီးလာတဲ့အခါကြရင် အစ်မဘိုင်ကို ကျွန်တော်က ပြန်ကာကွယ်ပေးမှာ။"

အခန်း ၁၀၂ ဒီဘဝမှာရော သူ ဝတ်ရုံစိမ်းကို ဝတ်ဆင်ဦးမလား

ယွီဟွာဆေးလုံးနှင့် နဂါးအဆီအနှစ်တို့ကို စားသုံးပြီးနောက် ဒုတိယနေ့တွင်။

ရှောင်မို နိုးလာပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ချိန်၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပေါ့ပါးသွက်လက်ကာ ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

"ဒီဆေးစွမ်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါလား။"

ရှောင်မိုက ညစ်ညမ်းသောချီများကို အပြင်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

နဂါးအဆီအနှစ်သည် လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်ကိုပင် ကျင့်ကြံနိုင်စေရန် ပြင်ပဝိညာဉ်သွေးကြောများ တည်ဆောက်ပေးနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် နဂါးအဆီအနှစ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ပြင်ပဝိညာဉ်သွေးကြောများမှာ အလွန်တရာ နုနယ်လွယ်ကူစွာ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနိုင်စွမ်းရှိရမည် ဖြစ်သည်။

မထင်မှတ်ထားစွာပင် ယွီဟွာဆေးလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ထိုနှစ်ခုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုသွားပြီး မွေးရာပါအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် ဝိညာဉ်အမြစ်များကို တကယ်တမ်း ဖန်တီးပေးလိုက်ကာ အရည်အသွေးမှာလည်း အတော်လေး မြင့်မားနေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဤဆေးစွမ်းကြောင့် သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်မို၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး ထင်ပါရဲ့။

ယခင်က သူ အရာရှိဖြစ်ချင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရုရွှယ်က သူ့အား နဂါးအဆီအနှစ် ပေးလာနိုင်သည်ဆိုသည့်အချက်ကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားခဲ့မိ၍ မဟုတ်ပေ။

နဂါးအဆီအနှစ်ကို သောက်သုံးခြင်းက သူ့အတွက် အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ဟု ရှောင်မိုက တွေးထင်ထားခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နဂါးအဆီအနှစ်၏ အကြီးမားဆုံးသော အသုံးဝင်မှုမှာ ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သာမန်လူတစ်ယောက်က သောက်သုံးခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အရာရှိဖြစ်လာခြင်းက ပို၍ အသုံးဝင်ပုံရသည်ဟု ရှောင်မိုက ခံစားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ၊ သူ တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်မှာ လုံးလုံးလျားလျား မြှုပ်နှံထားနိုင်တော့မည် ထင်သည်။

"မိုလေး၊ နိုးနေပြီလား။ ထပြီး မနက်စာ စားတော့လေ၊ နေတောင် အတော်မြင့်နေပြီ။" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ တက်ကြွရွှင်လန်းသော အသံလေးက တံခါးအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မွန်းတည့်ချိန်အထိ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

"အစ်မဘိုင်၊ ကျွန်တော် နိုးပါပြီ။" သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တည်ငြိမ်သွားစေပြီးနောက် ရှောင်မိုက တံခါးဆီသို့ အော်ပြောလိုက်ကာ ကုတင်ပေါ်မှ အမြန်ဆင်းပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"မြန်မြန် မျက်နှာသစ်လိုက်ဦး။ ငါတို့ မနက်စာကို လွတ်သွားပြီထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ခဏနေကျရင် နေ့လယ်စာပဲ တစ်ခါတည်း စားကြတာပေါ့။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ရေဇလုံတစ်လုံးကို ကိုင်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ "အစ်မ မိုလေးကို မျက်နှာသစ်ပေးမယ်နော်။"

"အစ်မဘိုင်၊ ကျွန်တော့်ဘာသာ မျက်နှာသစ်လို့ ရပါတယ်။"

ရှောင်မို ငြင်းဆန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဘိုင်ရုရွှယ်က မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ယူကာ ရှောင်မို၏ မျက်နှာကို ပွတ်သုတ်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်မို၏ ခေါင်းလေး ယိမ်းထိုးသွားသည်။

ရုရွှယ်က သူ့ကို မျက်နှာသစ်ပေးရသည်ကို အလွန်သဘောကျနေပုံရကြောင်း ရှောင်မို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဆားနှင့် ခရုခွံမှုန့် အနည်းငယ်တို့ထားသော ဟွိုက်သစ်ကိုင်းဖြင့် သွားတိုက်ပြီးနောက် ဘိုင်ရုရွှယ်က အစားအသောက်များကို သယ်ဆောင်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ထမင်းစားနေစဉ် ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို ဘယ်လိုနေသေးလဲဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးသွက်လက်ကာ ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေသည်ဟု ရှောင်မို ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရမှသာ ဘိုင်ရုရွှယ် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားခဲ့တော့သည်။

နဂါးအဆီအနှစ်နှင့် ယွီဟွာဆေးလုံးတို့အပေါ် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်က လက်ခံနိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားပုံရသည်။

"မိုလေး၊ ဒီနေ့ကစပြီး အစ်မဘိုင်က မိုလေးကို ကျင့်ကြံဖို့ စသင်ပေးမယ်နော်။" နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို မျှော်လင့်တကြီး မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်အတွက်မူ ရှောင်မိုကို စာသင်ပေးရခြင်းဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် လမ်းညွှန်ပေးရခြင်းဖြစ်စေ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော ကိစ္စများဖြစ်ပုံရသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မဘိုင်။" ရှောင်မိုက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်။"

"အင်း၊ အဲဒီလောက်ကြီးလည်း ကြိုးစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက်လေး လုပ်ရုံနဲ့ ရပါတယ်။" ရှောင်မိုက သူ့ကိုယ်သူ ဖိအားတွေ အများကြီးပေးမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ဘိုင်ရုရွှယ်က အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ အစ်မဘိုင်။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို အစ်မဘိုင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာကို အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံရမလဲဟင်။"

"အင်း..." ဘိုင်ရုရွှယ်က ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "မဟာတာအိုလမ်းစဉ်တွေ ထောင်သောင်းချီ ရှိတဲ့အထဲမှာ လူတစ်ယောက်ချင်းစီနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ လမ်းစဉ်က မတူညီကြဘူး။ မှန်ကန်တဲ့လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်နိုင်ရင် အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်နဲ့ ရလဒ်နှစ်ဆ ရနိုင်ပေမဲ့၊ ရွေးချယ်မှု မှားယွင်းသွားရင်တော့ အားစိုက်ထုတ်မှု နှစ်ဆနဲ့ ရလဒ်တစ်ဝက်ပဲ ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုလေး ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့၊ အစ်မက မိုလေးအတွက် တစ်ခုခု ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ အင်္ကျီလက်စအတွင်းမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ဒီဆေးလုံးကို သောက်လိုက်၊ ပြီးရင် မျက်လုံးကိုမှိတ်ပြီး မြေကြီးပေါ်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေလိုက်ပါ။ မိုလေးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘာပဲပေါ်လာပါစေ၊ အဲဒါက မိုလေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံး မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"အာ၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မဘိုင်။"

ရှောင်မိုက ဆေးလုံးကိုယူကာ မျိုချလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ၏စိတ်ကို ရှင်းလင်းထားလိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရှောင်မိုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုစာအုပ်တွင် အမည်နာမ မရှိပေ။ ၎င်းက စာအုပ်တစ်အုပ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မျှသာ ဖြစ်သည်။

အချိန်ခဏကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို မျှော်လင့်တကြီး မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ မိုလေး။ ဘာမြင်လိုက်ရလဲဟင်။"

"အစ်မဘိုင်၊ ကျွန်တော် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို မြင်လိုက်ရတယ်ထင်တယ်။" ရှောင်မိုက ပြောလိုက်သည်။

"စာအုပ်လား။" ဘိုင်ရုရွှယ်က မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ မိုလေးက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရဖို့ များသွားပြီထင်တယ်။"

"ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုလား။"

ဤအရာက ရှောင်မို၏ မျှော်လင့်ထားမှုအတွင်းမှာပင် ဖြစ်သည်။

သူက ယခင်ဘဝတုန်းက ပညာတတ်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ယခုဘဝတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရခြင်းက အပြည့်အဝ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။

ရှောင်မို တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘိုင်ရုရွှယ်က ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုဆိုတာ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်သုံးရပ်ထဲက တစ်ခုပဲ။ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်သုံးရပ်ဆိုတာက ကွန်ဖြူးရှပ်၊ ဗုဒ္ဓ နဲ့ တာအိုတို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ အစ်မဘိုင်က ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုအကြောင်းကို သိပ်အများကြီး မသိပေမဲ့...

"... သိပ်တော့ ပြဿနာမရှိနိုင်ပါဘူးလေ။"

"မိုလေးကို ကျင့်ကြံဖို့ သင်ပေးရမှာကို အစ်မ အများကြီး ယုံကြည်မှုရှိပါသေးတယ်။"

"အင်း၊ အစ်မဘိုင်ကို ကျွန်တော် ယုံတယ်။"

ရှောင်မိုက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက ဤသို့ပြောလိုက်သော်လည်း ရှောင်မို၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။

ရုရွှယ်က ယုံကြည်အားထားရပါ့မလားဟု သူ တွေးနေမိသည်။

သို့ရာတွင် ရှောင်မိုက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုအကြောင်းကို လုံးဝ နားမလည်သူတော့ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ယခင်ဘဝများက သူသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ မင်းဆက်ကြီးဆယ်ခုတွင် နန်းရင်းဝန်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ကျင့်ကြံသူများစွာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသော ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်များစွာနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ စာအုပ်များစွာ ဖတ်ရှုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စာအုပ်များများ ဖတ်လေလေ၊ သူ၏ ပညာရေးအဆင့်အတန်းက ပိုမြင့်မားလာလေလေဖြစ်ပြီး၊ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရပ်များအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာလေလေ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း သဘာဝကျကျ ပိုမို မြင့်မားလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤလောကတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျင့်ကြံသူများ ပညာသင်ကြားနိုင်ရန် နေရာအတော်များများ ရှိသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် အကျော်ကြားဆုံးမှာ ကျောင်းတော်တစ်ကျောင်းနှင့် အကယ်ဒမီလေးခုပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်ဒမီလေးခုဆိုသည်မှာ ဘိုင်လုအကယ်ဒမီ၊ တွမ်ယာအကယ်ဒမီ၊ ချန်ဟိုင်အကယ်ဒမီနှင့် ဖုန်လိုင်အကယ်ဒမီတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအကယ်ဒမီလေးခု၏ အထက်တွင်တော့ လောကရှိ ပညာရှင်အားလုံး အိပ်မက်မက်ကြသည့် ပညာသင်ကြားရေး သန့်စင်သောနယ်မြေဖြစ်သည့် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော် ရှိနေသည်။

"လောလောဆယ်တော့ ကျွန်တော့်ကို ကျင့်ကြံဖို့ ရုရွှယ် လမ်းညွှန်ပေးတာက လုံလောက်နိုင်ပေမဲ့ ဂူဗိမာန်အဆင့် ရောက်သွားပြီးရင်တော့ အကယ်ဒမီတစ်ခုခုမှာ ပညာသင်ကြားနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရလိမ့်မယ်။"

ရှောင်မိုက ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့ဘာသာ တွေးတောနေခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ မိုလေး။ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။" ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ လက်များကို နောက်ပစ်ထားပြီး ခါးကို ကိုင်းညွှတ်ကာ ရှောင်မို၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီလေ။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

"ဒီနေ့ကစပြီး အစ်မတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲထားမယ်နော်။

ပထမအချက်အနေနဲ့ အစ်မတို့ ကြိုးကြိုးစားစား စာလေ့လာရမယ်။ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ဆိုရင် စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ရမယ်။ မိုလေးရဲ့ ပညာရေးအဆင့်အတန်း မြင့်လေလေ၊ မိုလေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း မြင့်မားလေလေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ရှောင်မိုက ဖြည့်စွက်လေ့လာမှုအနေနဲ့ စိတ်နှလုံးကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်တွေ၊ ဓားသိုင်းတွေနဲ့ တခြားအရာတွေကိုလည်း သင်ယူလို့ရတယ်။

အဲဒါတွေအားလုံးကို အစ်မဘိုင်က သင်ပေးမယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မဘိုင်။" ရှောင်မိုက ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်ကွယ်။" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများက လခြမ်းကွေးလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "မိုလေး၊ သွားပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ကျမ်းစာအုပ်ကို သွားယူချေ။ အစ်မတို့ အခုပဲ စာစသင်ကြမယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

ရှောင်မိုက အခန်းဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ဒီဘဝမှာရော သူ ဝတ်ရုံစိမ်းကို ဆက်ပြီး ဝတ်ဆင်ဦးမလား။"

ရှောင်မို ပြေးထွက်သွားသော ကျောပြင်လေးကို ကြည့်ရင်း ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများက ပိုမို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလာခဲ့သည်။

"တကယ်တော့ ဝတ်ရုံစိမ်းလေးက အကောင်းဆုံးပါပဲ။"