အခန်း (၄၈၁-၄၈၂)

အခန်း ၄၈၁ ခိုးယူခြင်း

စကြဝဠာအတွင်း ပြင်းထန်သော လေများ တိုက်ခတ်နေသည်။ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ် သည် လီယ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ဆန်းကြယ်နတ်ဝိညာဉ်ကဲ့သို့ပင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာသည်။

သူသည် ရှေ့ရှိ လွတ်ငြိမ်းရာအမတ ခုနစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည် "လူကြီးမင်းတို့ ရုန်းကန်တာတွေ တော်လောက်ပြီ သေဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်ယန်ရှန့်နှင့် အခြားသူများ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိပေ။

သူတို့သည် ယခုအချိန်ထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး အောင်ပွဲရမည့် အခွင့်အရေးကို မမြင်နိုင်သော်လည်း သူတို့ ဆုတ်ခွာ၍ မရပေ။ ခဏတာမျှပင် ဖြစ်စေ ဆက်လက် ခုခံကာကွယ်နေရုံသာ ရှိသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင် ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ..."

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် က သွားကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြင့်မြတ်ခုံရုံး မှ လူများသာမက ရှန့်ထျန်း ကို တွေးနေကြသည်သာမက ဧကရာဇ်ယန်ရှန်းသည်လည်း ရှန့်ထျန်းကို တွေးနေမိသည်။

ဧကရာဇ်ယန်ရှန်းက ဝန်ခံရမည်မှာ ပြင်ပရန်သူများကို ခုခံကာကွယ်ရာတွင် ရှန့်ထျန်းသည် အယုံကြည်ရဆုံး ဖြစ်သည်။သူ ကုအန်ကိုလည်း ​ေတွးမိသည်။ သို့သော် ရန်သူက ကုအန်ကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်သရွေ့ ကုအန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်သည်ကို သူ သိသည်။

သူ၏အမြင်တွင် ကုအန်သည် အပြင်ဘက်ကောင်းကင်မှ လာသူဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် တသီးတခြား နေထိုင်နေသော အခြားကမ္ဘာမှ တန်ခိုးကြီးရှင်တစ်ပါးဖြစ်၏။ မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို ကာကွယ်ရန် သူ့၌ တာဝန်မရှိပေ။

ထိုစဉ် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ရာ ပူလောင်သော ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ ပျံ့လွင့်သွားကာ သူ၏ ပုံစံအမှန်က တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

၄င်းသည် အပေါ်ပိုင်းဗလာဖြစ်ပြီး လူနှင့်တူသော်လည်း သူ၏ရင်ဘတ်တွင် ချွန်ထက်သော သွားများ ပြည့်နေသည့် ပါးစပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုပါးစပ်၏ အမှောင်ထုသည် ချောက်နက်ကြီး၏ တံခါးပေါက်တစ်ခုကဲ့သို့အရိုးထဲထိ စိမ့်အောင် အေးစက်သွားစေသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းပြီး မျက်လုံးများသည် မည်းနက်နေကာ ရံဖန်ရံခါ သွေးနီရောင် မျက်ဆံများ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူ၏အသားအရေသည် မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ ပေါ်နေပြီး သူ၏ဆံပင်များက လွင့်ပျံနေကာ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်လျှင် ဆံပင်တစ်မျှင်စီသည် ထိပ်တွင် အနက်ရောင်နဂါးခေါင်းများပါသော မြွေနဂါးများနှင့် တူနေပြီး မီးလျှံအငွေ့အသက်များကို မရပ်မနား ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ခါးတွင် အရိုးနဂါးတစ်ကောင်ကို ပတ်ထားပြီး၊ သူ၏ခြေထောက်များသည် မလှုပ်ခါနိုင်သော တိုင်များကဲ့သို့ ခိုင်မာကာ ဒူးအထိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး သူ၏ခြေဖဝါးများကို မမြင်ရပေ။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သောအခါ လွတ်ငြိမ်းရာအမတ ခုနစ်ယောက်အပေါ်ရှိ ဖိအားသည် နှစ်ဆ တိုးလာခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ အစွမ်းကုန် တိုက်ကြရအောင်!"

မြင့်မြတ်ဘိုးဘေး(သူတော်စင်ဘိုးဘေး) က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အခြား လွတ်ငြိမ်းရာအမတများသည်လည်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ထဲတွင် စုစည်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ခံစားမိနိုင်သည်။

နတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်က မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို မျက်နှာမူထား၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဘေးဖယ်လိုက်ပါက မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ သက်ရှိများ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရ​ေပလိမ့်မည်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း

မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများ အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာပြီး သူမ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားဖြင့် ခုခံနေသော ထျန်းယောင်အာကို တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်နေပြီး မနည်း ထိန်းထားနေရသည်။

"မင်းအစွမ်းကုန် ကြိုးစား မခံနိုင်တော့ရင် ငါ ဝင်ကူညီမယ်။"

ကုအန် ၏ အသံက သူမထံ ရောက်လာပြီး ထျန်းယောင်အာ၏ နှလုံးသားကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထျန်းယောင်အာသည် သူနှင့်အတူ နှစ်တစ်ထောင်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ သူမကို စမ်းသပ်လိုစိတ် မရှိသောကြောင့် သူမကို တိုက်ရိုက် နှစ်သိမ့်စကား ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အန်ဟောင် နှင့် ယန်ကျင်း အတွက်ဆိုလျှင်တော့ ယင်းက ကွဲပြားလိမ့်မည်။

ဂျိန်း ဂျိန်း

ငါက သူမရဲ့ ဆရာသခင်အနေနဲ့ နည်းနည်း ဘက်လိုက်နေတာလား။

ကုအန် ထိုသို့ တွေးမိရင်း အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း ၏ စစ်သည်များနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေပြီး စစ်မြေပြင်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သတ္တိဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော အဝေးမှ အန်ဟောင်ကို အလိုလို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ဟုတ်တယ်။ ယောက်ျားလေးတပည့်တစ်ယောက်က ဒီလိုပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ရမှာပဲ။

ကုအန်က ကပ်ဘေးသည် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ၏ နတ်တွေး ဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို စတင် စူးစမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ဤကပ်ဘေးကြီးတွင် များစွာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ကပ်ဘေး ပြီးဆုံးသည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီး သူ ဂရုစိုက်သောသူများကို ကာကွယ်ကာ ထို့နောက် ခေတ်သစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လိုသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လျှင်ပင် ကပ်ဘေးအသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာမည် ဖြစ်ပြီး အဆက်မပြတ် ဝင်စွက်ဖက်ခြင်းသည် ပိုမိုဆိုးဝါးသော ရလဒ်များကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဒုက္ခရောက်နေသော သာမန်လူများကို မြင်သောအခါကုအန် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားလာရသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ သေဆုံးမှုအပေါ် လျစ်လျူရှုထားနိုင်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသက်ရှိများသည် အနည်းဆုံးတော့ ကံကြမ္မာကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပြီး မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်သာမန်လူများ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မရှိသူများသည် ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိပေ။

သူသည် နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ်မှ စွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဝါသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မီးလျှံတစ်ခု သေမျိုးကမ္ဘာ ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ မြို့တစ်မြို့ရှိ လူပေါင်း သိန်းနှင့်ချီကို တိုက်ရိုက် မီးလောင်ပြာကျစေပြီး သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများက ထိုနေရာကို ငရဲဘုံအလား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ကုအန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏အကြည့်များ တင်းမာသွားပြီး မီးပင်လယ်ကြီး ချက်ချင်း ပျံ့လွင့်သွားကာ မလောင်ကျွမ်းသေးဘဲ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများ သူတို့၏ မီးလောင်ဒဏ်ရာများမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သွားသည်။

ကုအန်က သူတို့အတွက် လက်စားချေပေးခြင်း မပြုပေ။ သူတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းသည်ပင် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက အသက်တမ်း နည်းနည်း ယူဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်လေ"

ကုအန်က သူတော်စင်တစ်ဦး၏ သနားကြင်နာမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပရမ်းပတာ အခြေအနေကြားတွင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာများ၏ အသက်ကို ယူရန် တွေးလိုက်သည်။

ဟုတ်၏။ ဒါက အစီအစဉ်ပဲ။

ကုအန်၏ နတ်တွေးသည် မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ထို ကောင်းကင်မိစ္ဆာ များ အသတ်ခံရခါနီးတွင်သူ၏ နတ်တွေးက ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကာ သူတို့၏ နောက်ဆုံး အသက်မျှင်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမျိုးမျိုးသော အချက်ပေးမှုများ ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ သူသည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသော သာမန်လူများနှင့် တွေ့ပါက အနီးအနားတွင် ကျင့်ကြံသူများ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ထိုမိစ္ဆာများကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ကပ်ဘေးသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ထျန်းယောင်အာ၏ အရှိန်အဝါ စတင် မြင့်တက်လာပြီး၊ ကုအန်၏ အသက်တမ်းသည် လည်း လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်။

အခန်း ၄၈၂ လွတ်ငြိမ်းရာအမတနယ်ပယ် အလွန်

စက္ကန့်တိုင်းတွင် သာမန်လူများပြားက သူ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာများပြားက သူ၏ နတ်တွေးအောက်တွင် သေဆုံးသွားကြသည်။

ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ်တွင် ထျန်းယောင်အာ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩမှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမသာမက ထျန်းချင်းနှင့် ထျန်းပိုင်တို့လည်း အတူတူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် လိမ့်တက်နေသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်လာသည့် မီးလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရှိန်အဟုန် စွမ်းအားဖြင့် ကျဆင်းလာကာအမျိုးသမီးသုံးဦးစလုံးကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားစေပြီးကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကုအန် ရုတ်တရက် သူ၏လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ရှိ မီးလှိုင်းလုံးကြီးကို ပျံ့လွင့်သွားစေလိုက်သည်။ထို့နောက် ပြောလိုက်သည် "အဆင့်တက်ဖို့ အာရုံစိုက်ပြီး နိဗ္ဗာန်က ယူဆောင်လာတဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ပါ"

ထျန်းယောင်အာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားရန် ချက်ချင်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ထျန်းပိုင်က တိုးတိုးရေရွတ်သည် "ခုနက မီးတောက်က ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လိုက်လဲ။"

"ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ စိတ်ကူးနိုင်တာထက် ကျော်လွန်နေတာ သေချာတယ်"

ထျန်းချင်းက ပြန်ဖြေရင်း သူမ၏ အကြည့်သည် ကုအန်၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေပြီး မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်ကောင်းကင်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် သည် မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းလာသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှ မီးတောက်များလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ အောက်ပိုင်းကို လိမ့်တက်နေသော အနက်ရောင်နတ်ဆိုးစွမ်းအားများက ဖုံးလွှမ်းထားကာ သူ့ကို ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းအောင် ဖြစ်စေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် လွတ်ငြိမ်းရာအမတ များ၏ အရိပ်အယောင်ပင် မရှိတော့ဘဲ မြင့်မြတ်ခုံရုံး ၏ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အမတမင်းဆက် ၏ အမတများ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေသည် ၎င်း၏ ကံကြမ္မာ ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော ကောင်းကင်အလင်းလွှာသည် လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်နေပြီး နေမှလာသော နတ်သားရဲမှာလည်း ခုနစ်ကောင်အနက် သုံးကောင်သာ ကျန်တော့၏။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို မနည်း ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး သူတို့၏ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားပြီးသူ ပြောလိုက်သည် "သေမျိုးကမ္ဘာပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော့"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထိုက်တောင် ဖိနှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေဆီသို့ ထိုးဆင်းသွားကာ သူ၏ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ တိမ်ပင်လယ်ကြီးကို ကွဲလွင့်သွားစေပြီး ကျယ်ပြန့်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်၍ မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်သည် တိုက်ကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် မြေကြီးမှာ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လေများက ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်ပင်များကို အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

အမြင့်မှ ကြည့်လျှင် ကျယ်ပြန့်သော တိုက်ကြီးသည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ပြနေပြီး၊ အက်ကြောင်းများ၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းများတွင် မီးရောင်များ ပေါ်လာကာ ချော်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ်သည် ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ပေါ်နေပြီး တိုက်ကြီး၏ မည်သည့်ထောင့်မှမဆို မြင်နိုင်သော ကြီးမားသော ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်ရင်း သူ၏ လည်ပင်းကို လှည့်ကာ ပျံတက်သွားပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် နတ်နတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊ "ဒီမဟာကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ရဲ့ သက်ရှိတွေကို မျိုးဖြုတ်ပစ်လိုက် ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်ကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်အောင် ကြိုးစား"

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ပြုလိုက်သည်။

"ဂရားးး"

ဤဟိန်းဟောက်သံသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေတွင် ပိတ်မိနေသော သက်ရှိများအတွက် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပိုမို ပြင်းထန်စေသည်။

အဓိပတိဂိုဏ်း ၏ တတိယဆေးတောင်ကြားရှိ အဝေးမှ တပည့်များပင် လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး အသံလာရာဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကြကာ ၎င်းကို မည်သို့သော သတ္တဝါက ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို သိချင်နေကြသည်။

ဆန်းကြယ်သန့်စင်သစ်ပင် အောက်တွင် တရားထိုင်နေသော အန်ရှင်း က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒီနေ့ အပြင်ထွက်သွားသော သူမ၏ ဆရာသခင်သည် ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သွားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်မလားဟု တွေးမိသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်သွားစေသည်။ အန်ရှင်းသည် သူမကိုယ်တိုင် အေးခဲသော မြေအောက်ခန်းတစ်ခုထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ခံစားလာရပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်လာ၏။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး တည်ရှိမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ စစ်ကြေညာသံသည် မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ တန်ခိုးရှင်အားလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ထံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ကောင်းကင်မြင့်တွင် ပျံသန်းနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ အနက်ရောင် မှန်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားကာ သူ၏ အကြည့်များက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်၍ စူးစမ်းနေသည်။ ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပြီး ခေါင်းလှည့်လိုက်ကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရာ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ထျန်းယောင်အာပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

ထိုမှ အနည်းငယ် လှမ်းသောနေရာတွင် ပုံရိပ်သုံးခုကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ကုအန်၊ ထျန်းချင်း၊ နှင့် ထျန်းပိုင်တို့ပင်။

"နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေး ဒီကျင့်စဉ်က မရိုးရှင်းဘူး" ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ရပ်ရင်း ထျန်းယောင်အာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုရင်း တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထျန်းချင်း၏ အကြည့် ရုတ်တရက် သူ့ကို ဖမ်းမိသွားသည်။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ရုပ်သွင်ရှိပြီးအလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူမ အလိုလို ကုအန်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်၊ "ဆရာသခင် တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာတယ်။"

ကုအန်က ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

[ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ် (လွတ်ငြိမ်းရာအမတအဆင့် ၉) ၂၃၉,၇၀၉,၂၀၁/၅၀၀,၀၀၀,၀၀၀/၉၉၉,၉၉၉,၉၉၉]

ချီးးး အားလုံး ၉ ဂဏန်းတွေချည်းပဲ။

ဤသက်ရှိသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရှားပါးသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိထားသည့် ကံကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

ကုအန်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးတက်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူသည် ကုအန်၏ ဘေးနားသို့ ကိုက်တစ်ရာ ရွေ့လျားလာပြီး ထျန်းချင်းနှင့် ထျန်းပိုင်တို့ လန့်ဖျပ်ကာ အလိုလို နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ် စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကုအန် ရုတ်တရက် သူ၏ လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဘုန်း!

ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေပြင်းတစ်ချက် နောက်ပြန်တိုက်ခတ်လာကာ ဖုန်နဂါးတစ်ကောင်ကို လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားစေသည်။

မိုးကြိုးသံများ ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထျန်းချင်းနှင့် ထျန်းပိုင်တို့ မှင်တက်ကာ ရပ်နေကြသည်။ ထျန်းယောင်အာသည် ဆူညံသံကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ မျက်နှာမူနေသော သုံးယောက်သားဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ"ဆရာသခင်၊ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

ကုအန်က သူမဘက်လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ခြင်တစ်ကောင်က ငါ့ကိုကိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေလို့ပါ"

ခြင်တစ်ကောင်။ထျန်းယောင်အာ သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ကုအန် နောက်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုအန်၏ ရှေ့တွင် အချက်ပေးစာတစ်ခု ပေါ်လာသည်

[သင်သည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ် (လွတ်ငြိမ်းရာအမတအဆင့် ၉ ) ထံမှ အသက် ၂၆,၇၀၈,၂၁၃ နှစ်ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။]

အသက် သန်း ၂၀ ကျော် မဆိုးဘူး။

လွတ်ငြိမ်းရာအမတ တစ်ယောက်နဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်!

ကုအန် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်ကို သုတ်သင်လိုက်ခြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုအပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်သာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်သည် ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်မှုကြီးကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူ၏ မိစ္ဆာများကို ရိတ်သိမ်းခြင်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်သည် သက်ရှိဝိညာဉ် မဟုတ်သောကြောင့် သူ့ကို သတ်ခြင်းဖြင့် အသက် ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကုအန် သူ့ကို စိတ်မဝင်စားချေ။

ဘုန်း!

ရွှေရောင်မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျရောက်လာပြီး ရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူကာ ၎င်း၏ ခန့်ညားသော စွမ်းအားသည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။ ကုအန်၏ အကြည့်သည် ထျန်းယောင်အာပေါ်တွင် စူးစိုက်နေစဉ် သူမထံမှ မှိန်ဖျော့သော ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်မိုးကြိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သည်။

ထျန်းယောင်အာ သူမ၏ နှလုံးခုန်ရပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အလိုလို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးကို မမြင်ရတော့ပေ။

"ဆရာသခင် ခုနက လူအကြောင်း..." ထျန်းချင်းက သတိဖြင့် စတင်မေးလိုက်သည်။

သူမ ဘယ်လို ဖော်ပြရမှန်း မသိခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာမှုက သူမကို သေလောက်မတက် ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့၏ ဆရာသခင် လက်စတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ် သေဆုံးသွားခဲ့ချေသည်။

ထျန်းပိုင်က ပိုမို ရဲရင့်စွာဖြင့် တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည် "ဆရာသခင် အဲ့ဒီလူက ဘယ်နယ်ပယ်ကလဲ။"

ကုအန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်"လွတ်ငြိမ်းရာအမတပဲ။"

"လွတ်ငြိမ်းရာအမတက ဘယ်နယ်ပယ်လဲ။ နိဗ္ဗာန်ထက် အဆင့်ဘယ်လောက် မြင့်တာလဲ။"

ထျန်းပိုင်၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာကာ မေးလိုက်သည်။

ကုအန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နှာမှုတ်လိုက်သည်"ဒါတော့ မင်းကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရလိမ့်မယ်။"

ထျန်းပိုင်သည် အဆုံးမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေများထဲတွင် နစ်မျောသွားသည်။ သူမသည် အနာဂတ်တွင် လွတ်ငြိမ်းရာအမတနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် မဟုတ်ဘူး ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်ရန် ရည်မှန်းလိုက်သည်၊။သို့မဟုတ်လျှင် သူမသည် သူမ၏ ဆရာသခင်ရှေ့တွင် အရေးမပါသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။