အခန်း (၄၈၅-၄၈၆)

အခန်း ၄၈၅ ဖျက်ဆီးခြင်းဧကရာဇ်ရဲ့ အစွမ်းအစကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ

သူမ၏ ညာလက်က ရုတ်တရက် အားဖြင့် ဆွဲလိုက်ပြီး ကုအန်ကို သူမဆီ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကုအန်၌ တုံ့ပြန်ရန် အချိန် များစွာ ရှိပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးများ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပြေးလွှားသွားသော်လည်း နားမလည်နိုင်စွာပင်၊ သူ မခုခံရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများ ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။ ကုအန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသော်လည်း ကျိရှောင်ယု၏ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ ဟန်ဆောင်ချင်စိတ် ပျောက်သွားသည်။

နှစ်ဦးသား အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်ယောက်ကိုယ် တစ်ယောက်သာ ရှိတော့သည်။

ကုအန်က သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

ကျိရှောင်ယုကမူ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာရှိသည်ကို မတွေးတတ်ခဲ့ပေ။သို့သော် သူမ စိတ်မပျက်ပါ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ခဏအကြာတွင် ကျိရှောင်ယု လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ကုအန်ကို ညင်သာစွာ နောက်ပြန်တွန်းလိုက်သည်။

ကျိရှောင်ယု၏ မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်တည်ငြိမ်မှုဆီ ပြန်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကုအန် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ"မင်းကို ကလေးဘဝတုန်းက ပထမဆုံး တွေ့တုန်းက မင်းရဲ့ အကြည့်က အခုလိုပဲ။ မင်းမှာ ခံစားချက် မရှိဘူးလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။"

ကျိရှောင်ယုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်"ရှင် မှန်တယ်။ ဒီညပြီးရင် ကျွန်မ ဒီခံစားချက်တွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့မယ်။ ရှင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ကျွန်မထက် မြင့်တယ်။ ဒါကြောင့် နောင်တချိန်မှာ ပြန်တွေ့ခဲ့ရင် ဒီအတိတ်က ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ကြရအောင်။"

ကုအန်က မေးလိုက်သည် "ဘာလို့လဲ။ ငါက မင်းရဲ့ အားနည်းချက် ဖြစ်သွားမှာ စိုးလို့လား။"

ကျိရှောင်ယုက ခေါင်းခါပြီး အလွန် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်"မဟုတ်ဘူး ကျွန်မက အသန်မာဆုံး ဖြစ်ချင်လို့၊ ရှင်ကလည်း အဲ့ဒီလို လူစားမျိုးပဲ။ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဂူတဂူတည်း ခြင်္သေ့၂ ကောင် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။"

ထိုသို့ ပြောပြီး သူမ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမ တံခါးဆီ လျှောက်သွားပြီး ကုအန်ကို နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် "ရှင်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အကြိမ်တိုင်းမှာ ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ယောက်ျားပဲ။"

ကျွီ

ကျိရှောင်ယု တံခါးဖွင့်ပြီး ထွက်သွားကာ သူ့နောက်တွင် တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ကုအန်က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက လကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူ သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြစ် ထိလိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာပေါ်က အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဒါက လူတွေကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ကတိသစ္စာပြုခိုင်းနေတာပဲလား..."

ကုအန်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းလျှင်မရှိဘဲ သူ၏ လေသံသည် အနည်းငယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေသယောင် ရှိသည်။

ယနေ့မနက် အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ကျိရှောင်ယုသည် နေလမြေအောက်လောကဧကရာဇ် နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူတို့တွင် ဆေးတောင်ကြား၌ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေ အနည်းငယ်သာ ရှိသောကြောင့် သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို လူအများ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

ကုအန်သည် တောင်ကြားထဲတွင် လျှောက်သွားရင်းသူ ဓားတစ်သောင်းတောင် ရှေ့တွင် ရပ်နေမိသည်။ ထိုနေရာတွင် ကျွယ်လော့သခင် သည် ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်ကာ တောင်ကို အတွေးလွန်ပြီး ကြည့်နေသည်။

"မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ က အန္တရာယ် ကျရောက်နေပြီ။ ခင်ဗျား ဘာလို့ မထွက်သွားတာလဲ။" ကုအန်က သူ့ထံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင် က သတိပြန်ဝင်လာပြီး လှည့်ကာ၊ကုအန်ကို လေးစားစွာ အရိုအသေပေးပြီး ပြောလိုက်သည် "အကြီးအကဲတို့တောင် မထွက်ခွာသေးတာ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ထွက်သွားရမှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီကပ်ဘေးက မဟာကောင်းကင်နဲ့မြေပြင်ရဲ့ သက်ရှိအားလုံးကို ပစ်မှတ်ထားတာ။ ကျွန်တော့်လို လွတ်ငြိမ်းရာအမတ တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရန်သူ မဖြစ်သရွေ့တော့ ဘာပြဿနာမှ မကြုံရလောက်ဘူးထင်ပါတယ်"

ကုအန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ဆက်မေးလိုက်သည် "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တာဟုန်ဓားကောင်းကင် မှာ ဒီလို ကပ်ဘေးမျိုး ကြုံဖူးလား။"

ဂျူလော်ဓားဧကရာဇ်က ပြန်ဖြေသည်"ဟုတ်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အကြာကြီးကပေါ့။ ပြောကြတာကတော့ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ဟာ အဲ့ဒီခေတ်က တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတဲ့။ တကယ်တော့ ဒီလို ကပ်ဘေးမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာကြောင့်ပဲ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်က စကြဝဠာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားလာဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီခဲ့တာပါ။"

သူ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်၏ အတိတ်အကြောင်း ပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်။

"တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ကို လက်ရှိ ဘယ်သူ အုပ်ချုပ်နေလဲ။" ကုအန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တာဟုန်ဓားကောင်းကင်၏ တာအိုအစဉ်အလာသည် အဝေးကြီးက တာဟုန်နယ်မြေ တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ အကြောင်းအကျိုးဆက်ကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သို့သော် သူ၌ ယန်ဖင်အန်း သည် ယနေ့ခေတ် တာဟုန်ဓားကောင်းကင်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အတွင်းအသိတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဂျူလော်ဓားဧကရာဇ်က"လက်ရှိတော့ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုသခင် ရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ် ဓားတာအိုရဲ့ ဆက်ခံသူဖြစ်တဲ့ အဓိပတိဓားအရှင် က ဦးဆောင်နေပါတယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကုအန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင် ကုအန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးနေမိသည်။ သူ အမြဲတမ်း ခံစားမိသည်မှာ ကုအန်၌ မြင့်မြတ်နှလုံးသားဓားတာအို ရှိနေသည် ဆိုသည်ပင်။ အကယ်၍ ကုအန်သာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးခဲ့ပါက သူသည် ဆက်ခံသူတစ်ဦးလောက်သာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် ကုအန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် နက်နဲပြီး မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ဤအချက်က ကုအန်သည် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအို ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ့ကို သံသယဝင်စေခဲ့သည်။

တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ထဲတွင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ရှိ၏။ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုသခင်၏ သခင် ဓားတာအိုသူတော်စင်ဘိုးဘေး သည် ကျဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မြင့်မြတ်နှလုံးသားဓားတာအိုနှင့်အတူ ထာဝရရှင်သန်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ဓားတာအိုသူတော်စင်ဘိုးဘေးသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သံသရာထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ မြင့်မြတ်နှလုံးသားဓားတာအို သေမျိုးကမ္ဘာတွင် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာမှသာ သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ပြနိုင်ခြေ ရှိသည်။

နှစ်များ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အချို့သည် မြင့်မြတ်နှလုံးသားဓားတာအိုကို နားလည်လာကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဓားတာအိုသူတော်စင်ဘိုးဘေး အစစ်အမှန် မဟုတ်ကြပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်သည် မျိုးနွယ်စုသခင်၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဓားတာအိုသူတော်စင်ဘိုးဘေးကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေခဲ့ရသည်။

တာဟုန်ဓားကောင်းကင် တည်ရှိနေသရွေ့ ဓားတာအိုသူတော်စင်ဘိုးဘေးကို ရှာဖွေမှုသည်လည်း ဆက်လက် တည်ရှိနေပေမည်။

ဘုန်း

အဝေးမှ ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင် က ခေါင်းလှည့်ပြီး တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည် "ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလမ်းစဥ်ဧကရာဇ် က တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ ယင်ယန်ရဲ့ ဧကရာဇ်လေးပါး ထဲက တစ်ပါး ဖြစ်ထိုက်ပါပေတယ်။ ကျွန်တော်ဆရာ တစ်ခါက ပြောဖူးတယ်။ သူမရဲ့ ပါရမီက လေးယောက်ထဲမှာ ကောင်းဆုံးပဲတဲ့။ သူမက အငယ်ဆုံး ဖြစ်နေရုံပဲ။"

ကုအန်ကလည်း အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျိရှောင်ယုသည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို မရှာဖွေပဲ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ပြောရရင် သူမက မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်နယ်မြေတွေ နဲ့ ဆက်ဆံရေး အရမ်းကောင်းတယ်။ သူမသာ ရှန့်ထျန်း ကို ရှာတွေ့နိုင်ရင် ရှန့်ထျန်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ သူ မြင့်မြတ်ခုံရုံးကို ထိန်းထားနိုင်လောက်တယ်။ အဲ့ဒီနည်းနဲ့ဆို အနည်းဆုံး သက်ရှိတချို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လိမ့်မယ်။ ဒီခေတ်ကြီး လုံးဝ ဥသုံ ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ကျွယ်လော့ဓားသခင် က ညည်းတွားလိုက်သည်။

ကုအန်က မေးလိုက်သည် "ခင်ဗျား သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် အကြောင်း ကြားဖူးလား။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျွယ်လော့ဓားသခင်၏ မျက်နှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကုအန်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် အံ့ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် "နတ်ဘုရားဧကရာဇ် တစ်ပါးရဲ့ နာမည်ကို ကျွန်တော် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မပြောဝံ့ဘူး။ အကြီးအကဲ ဘာများ မေးချင်လို့ပါလဲ။"

ကုအန်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတိတိကျကျ မေးချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ အစွမ်းအစကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ။"

ဤစကားများကြောင့် ကျွယ်လော့ဓားသခင်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူ ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်သွားသော်လည်း ကုအန်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိမည်ကိုလည်း ကြောက်နေမိသည်။

ကုအန်၏ အစွမ်း မည်မျှရှိသည်ကို သူ မသေချာသော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည်ကား သူ သွားရောက် မဆွသင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၏အပေါ်၌ နက်ရှိုင်းသော သတိထားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ အသံမဲ့အပျက်အဆီးနယ်မြေ ထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အဖြစ်များသော ခံစားချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၄၈၆ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကောင်းကင်သို့ ချဉ်းကပ်ခြင်း၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ကျရောက်ခြင်း

"သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ရဲ့ အစွမ်းအစကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်လား။" ဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျွယ်လော့ဓားသခင် ရဲ့ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကုအန် နဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်တို့သာ တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် ဘယ်လို ကမ္ဘာပျက်ကိန်းမျိုး ထွက်ပေါ်လာမလဲဆိုတာ သူ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ကြည့်ရဲပေ။ စကြဝဠာ၏တာအိုစည်းမျဉ်းတွေတောင် တုန်လှုပ်သွားမှာကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင် က ဆက်ပြီး စကားမပြောရဲတော့ဘဲ ကုအန်ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ကုအန်က သူ့ကို ပြန်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ "ငါလျှောက်ပြောနေတာပါ၊ အရမ်းတွေးမနေပါနဲ့"

သဏ္ဍာန်မဲ့လွတ်လပ်ခြင်းခန္ဓာကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် များ၏ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ နာမည်ကို ပြောမိလျှင်တောင် ဖျက်ဆီးခြင်းဧကရာဇ် ကြားသွားမည်ကို သူ မကြောက်ပေ။ ထို့အပြင်၊ အပြင်ဘက်ကောင်းကင် မှ ဖျက်ဆီးခြင်းဧကရာဇ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အစစ် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ကုအန်က ကျွယ်လော့ဓားသခင် ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။ ဓားတစ်သောင်းတောင် ခြေရင်းတစ်လျှောက် လျှောက်သွားရင်း တောင်ကြားတစ်ဝိုက် လျှောက်ပတ်ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူသည် ဆေးတောင်ကြားကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေပုံ ပေါက်နေသော်လည်းသူ၏ နတ်တွေး သည် ကျိရှောင်ယု ကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် ကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊ ကျိရှောင်ယုသည် ကမ္ဘာဦးတာအိုအဆောင်ဖွဲ့ ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ နေလမြေအောက်လောကဧကရာဇ်က တိုက်ပွဲထဲသို့ မဝင်ရောက်သော်လည်း သူသည် အစီအရင်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေပြီး အခြား မဟာကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်မှ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကျိရှောင်ယုကို ကူညီပေးနေခဲ့သည်။

ကုအန်သည် ထိုအစီအရင်ထဲတွင် ပုံရိပ်သုံးခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။၎င်းတို့သည် ယင်ယန်ဧကရာဇ်လေးပါးမှ ကျန်သုံးဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလမ်းစဥ်ဧကရာဇ် ၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအား ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးကို တပ်လှန့်လိုက်သလို ဖြစ်သွားစေပြီး တန်ခိုးကြီး ကျင့်ကြံသူများနှင့် တန်ခိုးကြီး မိစ္ဆာများကို ပံ့ပိုးကူညီရန် ပိုမို ဆွဲဆောင်လာခဲ့သည်။

ကုအန်သည် ဧကရာဇ်ယန်ရှန်း နှင့် အခြားသူများလည်း တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တတိယဆေးတောင်ကြား ၏ အစွန်းချောက်ကမ်းပါးဘေးရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် လုံချင်း ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်ထားကာ ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေခဲ့သည်။

ယုယင်းယင်း နောက်မှ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ဘေးတွင် ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်"မင်း တစ်ခုခု ခံစားမိနေလား။"

လုံချင်းက ယုယင်းယင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ဟုတ်တယ်။ ဒေါ်လေးယု..... ဒေါ်လေးလည်း ခံစားမိနေလား"

ယုယင်းယင်းသည် သူ့ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူမသည် သူ၏ မိခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီးသူ၏ အသက်အရွယ် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ သူသည် ယုယင်းယင်းကို လေးစားမှု အပြည့် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယုယင်းယင်း၏ မျက်လုံးများက ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဟုတ်တယ်။ ငါ မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီး ပြန်ရလာတယ်၊၊ ပြီးတော့ ဆန်း​ကြယ်တဲ့ ခေါ်သံကိုလည်း ခံစားမိတယ်။ အဲ့ဒီ သတ်ဖြတ်ပွဲထဲ ဝင်ဖို့ ငါ့ကို တိုက်တွန်းနေသလိုပဲ"

လုံချင်း၏ မျက်မှောင်များ ပိုမို ကျုံ့သွားပြီး သူ ဆက်ပြောသည်"ကျွန်တော်တော့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်လည်း အပြင်ထွက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ တိုက်တွန်းနေတဲ့ အသံတစ်သံကို ခံစားနေရတယ်။"

ယုယင်းယင်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များကတည်းက သူ၏ထံမှ မူလဇာစ်မြစ်တူညီသော အငွေ့အသက်ကို သူမ ခံစားမိခဲ့ပြီး လုံချင်းသည်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာတစ်ယောက် ဖြစ်မှန်း သူမ သိခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် ဤအကြောင်းကို အခြားမည်သူ့ကိုမျှ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ပေ။ ကုအန်လည်း ဤအချက်ကို သိရှိလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များ မသင်ကြားပေးဘဲ အမြဲ ရှောင်လွှဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ ဆရာသခင်ရဲ့ သွန်သင်မှုတွေကို ပိုပြီး စဉ်းစားပါ။ ဒါက ငါတို့အတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ယုယင်းယင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လုံချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ဆရာက ကျွန်တော့်ကို သတိပေးထားပြီးသားပါ။ ကျွန်တော် ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် တိတိကျကျ သိတယ်။ ကျွန်တော်က လုံချင်းပဲ၊ အတိတ်က ဘယ်အရာကမှ ကျွန်တော်နဲ့ မပတ်သက်ဘူး"

သူသည် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ရာ အတိတ်ဘဝ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကိစ္စများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝ အထောက်အထားသာ ပေါ်ပေါက်လာပါက ကြီးမားသော ဒုက္ခများ သယ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးဆမိ၏။ ဤသည်မှာလည်း သူ၏ ဆရာသခင်က သူ့ကို မသင်ကြားပေးရဲသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေမည်။

နှစ်ဦးသား ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကာ သူတို့၏ ခံစားချက်များကို ဆက်လက် မျှဝေကြသည်။ သူတို့သည် ရေခဲတောင်၏ အစွန်းထွက်နေသော အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ နေရာအသီးသီးတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာများသည် သောင်းကျန်းလာကြပြီး သူတို့၏ အသိစိတ်များ ပျောက်ဆုံးကာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ မူလမိစ္ဆာသဘာဝသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး သက်ရှိအားလုံးကို စတင် သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

ကုအန်သည် ကျိရှောင်ယုကိုသာ အာရုံစိုက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နတ်တွေးသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ နေရာအနှံ့အပြားကိုလည်း လွှမ်းခြုံထားပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာများကို ဆက်လက် သုတ်သင်ကာ သေမျိုးဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသော သေမျိုးဝိညာဉ်များစွာ၏ ဘဝကို အနည်းငယ် ပိုမို ကောင်းမွန်စေရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

မိုးတိမ်များ လူးလွန့်နေပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက သေမျိုးကမ္ဘာတွင် လှည့်လည်နေကာ ရံဖန်ရံခါ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများက မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်ရင်း တောင်များကို တုန်ခါစေသည်။

အန်ဟောင် နှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်စုသည်လည်း တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး ရှေ့မှ တိုက်ပွဲကို စိုက်ကြည့်ရင်း အားလုံး အံ့အားသင့်သော အမူအရာများဖြစ်နေကြသည်။ မာနကြီးသော အန်ဟောင်ပင်လျှင် တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်တော့ပေ။

မြေပြင်၏ အစွန်းတွင် တောင်များထက် မြင့်မားသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ ပုံရိပ်ကြီး ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များသည် လိမ်ကျစ်နေသော နဂါးအစုအဝေးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးတောက်များကို အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေခဲ့သည်။ တောင်တန်းများထက် ကြီးမားသော သူ၏ လက်မောင်းကြီးများသည် မရပ်မနား လွှဲယမ်းနေပြီး ကြီးမားသော အမတလမ်းစဉ်၏ အဓိပတိရတနာ အချို့က သူ့ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေကာ အမျိုးမျိုးသော နတ်စွမ်းရည် များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

အန်ဟောင်၏ အကြည့်သည် ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် စူးစိုက်နေ၏။ ထိုသူမှာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုက်ကျိပုံ နှင့် ဆင်တူသော အဖြူအမည်း မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေပြီး သူမ၏ နောက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော ရွှေရောင်ဘီးကြီးတစ်ခု ဝဲပျံနေကာ ထိုအထဲမှ ရွှေရောင်နဂါးများ ထိုးထွက်လာပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ကို အလုအယက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ယင်းက ကျိရှောင်ယု ပင်!

ကမ္ဘာဦးတာအိုအဆောင်ဖွဲ့၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပြီး ယခု သူမသည် သူမ၏ မူလပုံစံဖြင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပေတစ်ရာသာ မြင့်ပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်နှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန် သေးငယ်သော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်ထက် မည်သို့မျှ မနိမ့်ကျပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် အန်ဟောင်နှင့် အခြားသူများ သူမကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပေ။

အန်ဟောင်သည် သူမကို ဧကရာဇ်ယန်ရှန်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မိ၏။ ဤအမျိုးသမီးသည် မည်သို့မျှ မနိမ့်ကျကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ထို့အပြင်၊ သူ သူမကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"ဂရားး"

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်သည် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော အသံဖြင့် ထပ်မံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ ခေါင်းထက်တွင် မိုးတိမ်နက်များ ပြင်းထန်စွာ လူးလွန့်လာပြီးမိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများ လက်နေသော အနက်ရောင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ဦးဦးကို ဆင့်ခေါ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဘုန်း!

ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အနက်ရောင် ဝဲဂယက်ထဲမှ ထိုးဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ပေတစ်သောင်းမြင့်သော ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

နောက်ထပ် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် တစ်ကောင်!

အနီးကပ် ကြည့်ရှုသောအခါ ဤနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်နှင့် အသားအရေ အနည်းငယ် ကွာခြားရုံမှလွဲ၍ ကိုယ်ပွားတစ်ယောက်ကဲ့သို့နီးပါး တူညီပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ အရှိန်အဝါထက် လုံးဝ မလျော့နည်းပေ။

သူ၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုသည် ဧကရာဇ်ယန်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် တစ်ကောင်တည်းကပင် သူတို့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေရန် လုံလောက်နေပြီ ယခု နောက်ထပ်တစ်ကောင် ဆိုလျှင် သူတို့ ဘယ်လိုများ ရပ်တည် ခုခံနိုင်ကြမည်နည်း။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလမ်းစဥ်ဧကရာဇ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေသော ကျိရှောင်ယုသည် တုံ့ပြန်မှု များများစားစား မပြသပေ။ အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာဖုံးက သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် နှစ်ကောင်သည် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ရပ်နေကြပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမြင့်ဆုံး တောင်ထွတ်များသဖွယ် သက်ရှိအားလုံးကို ဖိနှိပ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူတို့၏ တည်ရှိမှု ရှေ့မှောက်တွင် ကမ္ဘာလောကရှိ အရာအားလုံးသည် သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ခဏတာမျှ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး ရပ်တန့်သွားပြီး မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ အင်အားစုများ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ရဲကြဘဲ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် နှစ်ကောင်မှာလည်း ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။"

အန်ဟောင် ဘေးရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊ အခြား ကျင့်ကြံသူများလည်း ပိုမို တင်းမာလာကြသည်။ ဤသို့သော မြင်ကွင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် နိမိတ်မကောင်းပေ၊၊ ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု သူတို့အပေါ် ကျရောက်တော့မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သောကြောင့်၊ အန်ဟောင် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကာသူ မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ"ဒါ... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

အခြား ကျင့်ကြံသူများလည်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ အားလုံး ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မိုးတိမ်နက်များ အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ကြီးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ အားလုံး အလွန် ကြီးမားလှပြီး သူတို့၏ ပုံစံများမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ ပုံစံနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်ယန်ရှန်းနှင့် မြင့်မြတ်အရှင်သခင် တို့လည်း မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

အဝေးတွင် အစီအရင်များ ဖွဲ့စည်းနေသည့် လူသူကင်းမဲ့သော မြေပြင်ပေါ်တွင် နေလမြေအောက်လောကဧကရာဇ်သည်လည်း မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို မယုံနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေရတာလဲ..."

နေလမြေအောက်လောကဧကရာဇ်က တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်တွင် ကြီးမားသော အရိပ်ပုံရိပ်သုံးခုသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလမ်းစဥ်ဧကရာဇ်ထံသို့ စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ပို့လွှတ်ပေးနေသော်လည်း ဤပုံရိပ်သုံးခုသည် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပုံရိပ်များ ရှေ့တွင် အရေးမပါသကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မော့ကြည့်နေသော ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ ပုံရိပ်များသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီသည် မူလကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားလှရာ ယခု အရေအတွက် တစ်ရာကျော် ရှိနေပြီး သက်ရှိအားလုံးကို စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုဖွယ်ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။