အခန်း (၄၈၇-၄၈၈)

အခန်း ၄၈၇ ကောင်းကင်ကို အန်တုခြင်း၊ အပြင်ဘက်ကောင်းကင်တွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု!

အဓိပတိဂိုဏ်း တတိယဆေးတောင်ကြား

အိမ်များ၏ အပြင်ဘက်ရှိ တပည့်အားလုံး မော့ကြည့်နေကြပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်များက လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မိုးတိမ်နက်များသည် အဆုံးမရှိ လူးလွန့်နေပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်များ၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ဖော်ပြနေသော်လည်း သူတို့၏ ခြေဖဝါးများကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်အေးသွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။

"အဲ့ဒါတွေက ဘာတွေလဲ။"

"အများကြီးပဲ... ဒါတွေ တကယ်ပဲ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တွေလား။"

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးမားနေရတာလဲ။"

"သူတို့ ငါတို့ ထိုက်ချန်းတိုက်ကြီးဆီ လာနေတာလား။"

"ထိတ်လန့်မနေကြနဲ့ ငါတို့မှာ ဆရာသခင်ဓားအရှင် ရှိတာပဲ။ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။"

တောင်ကြားထဲရှိ တပည့်များ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေကြစဉ် အိမ်များထဲရှိ လူများလည်း အပြင်ထွက်လာကြသည်။

အန်ရှင်း သည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို မော့ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ခုံးများ တင်းတင်း ကြုတ်သွားသည်။ သူမသည် ကုအန်၏ အိမ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဆရာသခင်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိလိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသား ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွားသည်။

ဆရာသခင် ဒီမှာ ရှိနေမှတော့ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာရင်တောင် ပြဿနာ မရှိဘူး!

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်ထဲတွင် ကုအန်သည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ကံကြမ္မာဆုံးဖြတ်ခြင်းကလောင်တံကို အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် လှည့်ကစားနေရင်း သူ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်ကာ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည် "မင်း ခံစားမိပြီလား။"

ကျိရှောင်ယု မထွက်ခွာမီ ကုအန်သည် သူမ၏ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်တွက်ချက်ခဲ့သည်။ သူမသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် တစ်ကောင်တည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီး အောင်ပွဲခံပြီးနောက် သူမသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်တို့၏ အရေအတွက်သည် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်အထိ တိုးလာခဲ့ရာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်သည် ကျိရှောင်ယု မဟုတ်၊ မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ လွတ်ငြိမ်းရာအမတများလည်း မဟုတ်ဘဲ သူသာဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကုအန်သည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာများစွာကို သုတ်သင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် မသိရှိဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်လက်ကို ကြိုတင်မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်များကို ပိုမို စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ကုအန် ဖြစ်မှန်း သူ သိခဲ့ပါက သူကိုယ်တိုင် တတိယဆေးတောင်ကြားသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် အကြောင်းအကျိုးဆက် ကြိုတင်တွက်ချက်မှုများကို သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်သော မှော်ပညာရပ် အမျိုးမျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အတွက် သူ့ကို ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကုအန်သည် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော အသက်တမ်းအသိပေးချက်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ကောင်းကင်မိစ္ဆာများကို သုတ်သင်ခြင်းဖြင့် သူသည် အသက်တမ်း နှစ်ဘီလီယံ စုဆောင်းမိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဒုက္ခကြီး ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည် သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် စိတ်ချမ်းသာမှု ရရှိရန် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်များသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ရှန်ကျန်း တံခါးဝသို့ မရောက်သေးမီပင် ကုအန်၏ အသံသည် သူမထံသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ရှန်ကျန်း အထဲသို့ အမြန် ခြေလှမ်းဝင်လာကာသူမ၏ နောက်တွင် တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကုအန်၏ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်လာကာ စာလိပ်တစ်လိပ်ကို မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်မ ဘယ်လောက် တော်လဲ မြင်လား"

ရှန်ကျန်းက ဂုဏ်ယူစွာ မေးလိုက်သည်။ ကုအန် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်ရာ စာလိပ်ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်၏ ပုံရိပ်ကို အသက်ဝင်လှပစွာ ဆွဲသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုအန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။"မင်း ဒါကို ဘယ်လို ဆွဲနိုင်ခဲ့တာလဲ။"

ရှန်ကျန်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် သူမသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်တစ်ကောင် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်လျှင်ပင် သူတို့၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို အိပ်မက်ထဲတွင် ထပ်မံ လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြန်သလော။ ကုအန် တိတ်တဆိတ် ကြိုတင်တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရှန်ကျန်းထံတွင် အခြားမည်သူ့၏ အကြောင်းအကျိုးဆက်ကိုမျှ မခံစားမိပေ။

မိစ္ဆာကမ်းပါး က ရှန်ကျန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အရည်အချင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကုအန်က သူ၏ တာအိုအသိ က ရှန်ကျန်းကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ကြည့်ရသည်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်နိုင်စွမ်းသည်လည်း အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ရှန်ကျန်းက ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်သည် "ကျွန်မ သူတို့ရဲ့ ဟိန်းသံတွေကို နားထောင်ပြီး စတင် စိတ်ကူးကြည့်လိုက်တာ သူတို့ တကယ် ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးတွေလဲ ဆိုတာပေါ့။ ပြီးတော့ ကျွန်မ ဒါကို တွေးမိသွားတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ကို ဆွဲပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မရဲ့ ချီသွေး တွေလည်း အများကြီး အားကောင်းလာသလို ခံစားရတယ်။ ဒီခံစားချက်က အရမ်း ကောင်းတယ်။ ကျွန်မ ဒီလို ခံစားချက်မျိုး မရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ။ ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းတွေ ပြန်ပေါ်လာပြီ ထင်တယ်။"

ကုအန် သူမကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းက သူမကို ပို၍ပင် ဝမ်းသားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်စစ်မြေပြင်သည် အလွန်အမင်း တင်းမာနေခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်များ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာရာ မြေကြီးကို တုန်ခါသွားသည်။ များစွာသော သူတို့သည် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ကျသွားသော်လည်း၊ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူတို့ အချင်းချင်း နီးကပ်စွာ ရှိနေကြသည်။ ထိုက်ချန်းတိုက်ကြီးထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော တိုက်ကြီးတစ်တိုက်သည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် ဆယ်ကောင် ရပ်တည်ရန်သာ နေရာ ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

အန်ဟောင်နှင့် အခြားသူများ ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတို့သာမက လွတ်ငြိမ်းရာအမတအဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းနေကြသည်။

ဧကရာဇ်ယန်ရှန်း ၊ မြင့်မြတ်အရှင်သခင်နှင့် အခြားသူများသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်များ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ကျောချင်းကပ် ရပ်လိုက်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း မျက်နှာများ တင်းမာနေကြသည်။

ကျိရှောင်ယုသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလမ်းစဥ်ဧကရာဇ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစဉ် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဝန်းရံခံထားရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ပေတစ်ရာ မြင့်သော အရပ်သည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် တစ်ရာကျော်၏ ရှေ့တွင် ထိုက်တောင် ခြေရင်းရှိ ကျောက်စရစ်ခဲ တစ်လုံးပမာ ဖြစ်နေသည်။

နေလမြေအောက်လောကဧကရာဇ်သည် အစီအရင်၏ အလယ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ နောက်မှ အရိပ်ယောင်သုံးခုသည် လေနှင့်အတူ ပျံ့လွင့်နေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသည်။ သူသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ်များကို မော့မကြည့်ဘဲ ခေါင်းငုံ့ထားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသည်။

ဖော်ပြမရနိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီး သူ့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

အလွန် ခက်ခဲစွာဖြင့် နေလမြေအောက်လောကဧကရာဇ်သည် စကားတစ်လုံး ထွက်လာပြီး ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ ကျိရှောင်ယုကို သတိပေးချင်သော်လည်း စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တကြား ရေရွတ်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုသည် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ရဲ့ ကံကြမ္မာက ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ မင်းတို့ရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုက ကောင်းကင်ကို အန်တုနေတာပဲ!"

ဒါဟာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်​ဘုရားဧကရာဇ်၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။ ကျယ်လောင်ပြီး မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ သက်ရှိအားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

"ကံကြမ္မာ ကုန်ဆုံးပြီ" ဆိုသည့် စကားစုသည် သက်ရှိအများစုကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျှော်လင့်ချက် မီးပွားလေးတစ်ခု သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တောက်လောင်လာသည်။

"မြင့်မြတ်ခုံရုံးလား၊ ရှန့်ထျန်းလား။ ရှေးဟောင်းအမတဧကရာဇ်လား။ ဒါမှမဟုတ် သေမျိုးကမ္ဘာထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတွေ လား။ ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့က ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကောင်းကင်တန်ခိုး ကို တကယ်ပဲ ကြံ့ကြံ့ခံအံတုဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား။"

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ အသံသည် ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြီးသူ၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရွှမ်ဟွမ် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်လုံးသည် ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ကြီးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေကာ သမုဒ္ဒရာများကို ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော ဧရာမ လှိုင်းတံပိုးကြီးများအဖြစ် မွှေနှောက်လိုက်သည်။

လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နေသော ဖိအားကြောင့် လွတ်ငြိမ်းရာအမတများပင် လှဲကျသွားကြရသည်။ ထိုအထဲတွင် ကျိရှောင်ယုလည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ကျိရှောင်ယုသည် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူမ၏ တင်းတင်းစေ့ထားသော မေးရိုးများအရသူမ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

အခန်း ၄၈၈ ကောင်းကင်ကို အန်တုခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံအပြင်ဘက်မှ တိုက်ပွဲ ၂

လောကတစ်ခွင်လုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုက်ချန်းတိုက်ကြီး ပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ အဓိပတိဂိုဏ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤသို့သော ဖိအားမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့သည် ဆရာသခင်ဓားအရှင် ကို ယုံကြည်ဖို့ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ မသိစိတ်မှ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အဆောင်ထဲတွင် ရှန်ကျန်း သည်လည်း ဤဖိအားကြောင့် ဖြူဖျော့လျက် ကြောက်လန့်နေ၏။ သူမက ကုအန် ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်"ခုနက ဘယ်သူစကားပြောနေတာလဲ။ ကျွန်မရဲ့ ပန်းချီကားထဲက နတ်ဆိုးဘုရား မဟုတ်ဘူးမလား။"

ကုအန်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "သေချာတာပေါ့။ ပန်းချီကားထဲက နတ်ဆိုးဘုရား မဟုတ်ဘူး။ သူ့ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ် တစ်ဦးစီတိုင်းသည် လွတ်ငြိမ်းရာအမတနယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့အားလုံး၏ ပေါင်းစပ်လိုက်သော အရှိန်အဝါသည် မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ခံနိုင်ရည် မရှိစေတော့ပေ။ လောကတစ်ဝှမ်းလုံးရှိ ဂိုဏ်းဂဏများ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအင်များသည်လည်း စတင် ပြန့်ကျဲလာပြီး တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပြိုကျကာ ဂူကောင်းကင် များ စုတ်ပြဲကုန်သည်။ အရာအားလုံးသည် ပျက်သုဉ်းခြင်းဆီသို့ ဦးတည်လျက်ရှိ၏။

မြေကြီးအက်ကွဲကြောင်းများမှ ချော်ရည်များ ပန်းထွက်လာပြီး သေမျိုး ဝိညာဉ်များကို သန့်စင်နေသော်လည်း သေမျိုးဝိညာဉ်များသည် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။ ရေလွှမ်းမိုးမှုက ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ကို တိုက်စားသွားသကဲ့သို့ပင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သက်ရှိတို့၏ ဘဝသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် သေးငယ် ပျက်စီးလွယ်နေခဲ့သည်။

ကျိရှောင်ယု ၊ ဧကရာဇ်ယန်ရှင်း နှင့် အခြား လွတ်ငြိမ်းရာအမတ များသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ် များ၏ ကြီးမားလှသော ဖိအားကြောင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ သူတို့သည် အောက်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင် ထင်ရသည်။ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ်များသည် ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် ရပ်တည်လျက် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု ပြည့်ဝစွာဖြင့် သူတို့ကို ပုရွက်ဆိတ်များသဖွယ် အထင်သေးစွာ ငုံ့ကြည့်နေကြသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

"ခွေးမသားပဲ..."

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် က အံ့ကြိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ စကားများကြောင့် ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏အလိုဆန္ဒလား

သူတို့ မြင့်မြတ်ခုံရုံးကသာ ဤမဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ဘုံ၏အလိုဆန္ဒ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ယန်ရှင်း ၏ အတွေးများသည်လည်း မြင့်မြတ်အရှင်သခင် နှင့် ဆင်တူသည်။ သေသည့်တိုင်အောင်ပင် သူသည် တစ်ဖက်သားက ကောင်းကင်ဘုံကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု အသိအမှတ်ပြုလိုစိတ် မရှိပေ။

သူတို့ကို အဝမ်းနည်းဆုံး ဖြစ်စေသောအရာမှာ သူတို့သာမက ဤမဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စကားပြောဆိုခွင့်ပင် မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက ထိုအသံ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့သည် သစ်ပင် ပန်းမန်များနှင့် ဘာထူးခြားနေသေးလို့လဲ။

"တကယ်လို့ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုဆန္ဒ အမှန်သာဆိုရင် ဘာလို့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုဆန္ဒက ကမ္ဘာလောကကြီးကို သူ့ဘာသာသူ ပျက်စီးခွင့်မပေးဘဲ ဒီလို မပျက်စီးနိုင်တဲ့ရုပ်သေးရုပ်တွေ ထွက်လာပြီး သတ်ဖြတ်ခိုင်းရတာလဲ ပြောပါဦး"

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးသည် တစ်ခဏအတွင်း ရပ်တန့်သွားပြီး သက်ရှိများသာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားနိုင်တော့သည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ် များ၏ သူတို့အပေါ် သက်ရောက်နေသော ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ဤအသံသည် ကုအန် ၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။ ဒါကိုကြားတော့ အန်ဟောင်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လှည့်ကာ အဝေးရှိ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ် များ၏ ပုံရိပ်များကို မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ဆရာက ဤနတ်ဆိုးဘုရားများကို မည်သို့ ရှင်းလင်းပစ်မည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုသည်။

တတိယဆေးတောင်ကြားအတွင်း ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပည့်များသည် ကုအန် ၏ အဆောင်ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တောင်ထိပ်တွင် လုံချင်း သည် ယုယင်းယင်းနှင့်အတူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဓားတစ်သောင်းတောင်၏ ရှေ့တွင် ကျွယ်လော့ဓားသခင်သည်လည်းစိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း တိုက်ပွဲမျိုးသည် ရှားရှားပါးပါး မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

အဓိပတိဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဂိုဏ်းခွဲမှ ရဲလန် နှင့် ကျန်ချင်း တို့သည် လေထဲတွင် ပျံဝဲလျက် အစီအရင် ကို ထိန်းချုပ်နေကြသော်လည်း ကုအန် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် ကြောင်ငိုင်သွားကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး"

"ဆရာ"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံးသည် ကောင်းကင်သို့ အလိုလို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဆိုးဘုရားများ၏ ကြီးမားသော အရိပ်များသည် ယခင်ကလောက် ကြောက်စရာ မကောင်းတော့သလိုပင်။

အဝေးရှိ ကျူဟွာဂိုဏ်းတွင် ကျန်းချောင် သည်လည်း အလားတူ မှင်သက်မိနေသည်။ သူမသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ စကားများမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ကျူဟွာဂိုဏ်းကို စွန့်ခွာရန် တွေဝေနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကုအန် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ လုံးဝ မမှားနိုင်ပေ။ ခုနက အသံသည် ကုအန် ၏ အသံ ဖြစ်မှာ သေချာသည်။

"ဒါဆို မင်းကိုး...ဆရာသခင်ဓားအရှင်...မင်းက ဒီမှာ ပုန်းအောင်းနေရုံပဲလို့ ငါထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ တခြားအစီအစဉ်တွေ ရှိနေပုံပဲ" သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ အသံသည် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

စကြဝဠာအဝေးတစ်နေရာတွင် အနက်ရောင်မြို့တော် သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားသော တံခါးများ ပွင့်ထွက်သွားသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် သည် ဖရိုဖရဲလေဟာနယ်မှ လာသည့်အလား ကြီးမားသော အနက်ရောင်အရှိန်အဝါများ အလယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးကျပြီး ကျယ်ပြန့်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ငါကတော့ သေမျိုးကိစ္စတွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ချင်တာ အမှန်ပဲ.... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖြောင့်မတ်တယ်ထင်တဲ့ အပြုအမူနဲ့ မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေကိုတော့ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒီလောကရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဒီကမ္ဘာမြေကြီးကိုယ်တိုင်က ဆုံးဖြတ်သင့်တယ်။ သူ့ရဲ့ သက်ရှိတွေ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားအောက်မှာ ပျက်စီးသင့်တယ် မင်းလို အပြင်လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ မဖြစ်သင့်ဘူးမဟုတ်လား"

ကုအန် ၏ အသံသည် တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် နှင့် အဝေးမှစကားစစ်ထိုးနေကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ သက်ရှိအားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သော ပြတ်သားမှုကိုပင် ပြသနေခဲ့သည်။

သူ၏ စကားလုံးများသည် သက်ရှိအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးနက်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဟုတ်သည်။ သူတို့၏ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ကောင်းကင်မိစ္ဆာ က အဘယ်ကြောင့် ဆုံးဖြတ်ရမည်နည်း။

တတိယ ဆေးနွယ်တောင်ကြား၊ အဆောင်အတွင်း

ရှန်ကျန်းသည် သူမ၏ တစ်ဖက်ရှိ ကုအန် ကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ စားပွဲတစ်ခုသာ ခြားလျက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ရန်သူတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေရင်း သူမကို အကဲဖြတ်နေသည့် ကုအန် ကို တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်ကြည့်နေရသည်မှာ သူမ၏ စိတ်ကို အလွန် လှုပ်ရှားစေသဖြင့် ကုအန် ကို ဒူးထောက် ဦးညွှတ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။

သူမ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် ပုံဖော်ရန် မခက်ခဲသော်လည်း ကုအန် က သူမအပေါ် သက်ရောက်စေသော အရှိန်အဝါက သူမကို ပန်းချီ ဆက်မဆွဲနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ကုအန်က စာလိပ်ကို ချလိုက်ပြီး ကံကြမ္မာဆုံးဖြတ်ခြင်းကလောင်တံ ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ ရှန်ကျန်းကို ပြုံးပြပြီး "မင်းရဲ့ ပန်းချီကားအတွက် ငါ စာလုံးနှစ်လုံးလောက် ရေးပေးစေချင်လား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်ကျန်းသည် ကြောင်ငေးနေဆဲဖြစ်ပြီး အသိစိတ်မရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကုအန် သည် ကံကြမ္မာဆုံးဖြတ်ခြင်းကလောင်တံ ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပန်းချီကားပေါ်တွင် ရေးချလိုက်သည်။

"မင်း တကယ် ဝင်စွက်ဖက်ချင်နေမှတော့ နတ်ဆိုးဘုရားကို ချေမှုန်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံအပြင်ဘက် ကို ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ထွက်လာခဲ့ချေ"

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ လေသံသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖိနှိပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ ဟန်ဆောင်ထားသော မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲခွာလိုက်ပြီး၊ တည်ကြည် လေးနက်သော အသွင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံအပြင်ဘက်မှ တိုက်ပွဲ။

သူ၏ စိန်ခေါ်သံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံးကို အသက်ရှူမှားကာ အာရုံစိုက်စေသည်။

သက်ရှိအားလုံးသည် ဆရာသခင်ဓားအရှင် ၏ အဖြေကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ခဏအကြာတွင်"ကောင်းပြီ!"

ကုအန် ၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ဆိုလိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် သက်ရှိအားလုံးထံသို့ အတိုင်းအဆမရှိသော မျှော်လင့်ချက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်ထဲတွင် ကုအန် သည် နောက်ဆုံး စာလုံးကို ရေးချလိုက်သည်နှင့် သူသည် ကံကြမ္မာဆုံးဖြတ်ခြင်းကလောင်တံကို ရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှင်များ ပျံထွက်သွားပြီး ရှန်ကျန်း၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ရှန်ကျန်းသည် စီးဆင်းသွားသော မှင်များကို လိုက်ကြည့်ရန် အလိုလို ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ ဤစုတ်ချက်ဖြင့် ကုအန် သည် သူ၏ အကြောင်းတရားစွမ်းအား ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

အာကာပြင်တာအိုအမတ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အကြောင်းတရား စွမ်းအားသည် တောင်တန်းများ၊ ရေကန်များ၊ ကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာများ၊ ကျွန်းများ၊ ထွက်ပြေးနေသော ကျင့်ကြံသူများ၊ နတ်ဆိုးများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ငှက်များအကြားကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိဘဲ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားသည်။

ရေအောက်တွင် ရှိနေသော ကျိရှောင်ယု၊ ဧကရာဇ်ယန်ရှင်း နှင့် အခြားသူများသည် အထက်မှ မောက်မာနေသော နတ်ဆိုးဘုရားများ၏ ပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ဆရာသခင်ဓားအရှင် ၏ ကြားဝင်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရင်း တင်းမာမှုများ မြင့်တက်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် လွတ်ငြိမ်းရာအမတ တိုင်းသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့ တစ်သက် မမေ့နိုင်မည့် မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အပေါ်မှ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ် များ၏ ပုံရိပ်များသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခု၏ မှုတ်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အားလုံးတစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြာကျ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အရာအားလုံးသည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် လွတ်ငြိမ်းရာအမတ များပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ပေ။

တစ်ခဏအတွင်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရွှမ်ဟွမ် တစ်ရာနှစ်ဆယ်၏ တည်ရှိမှု ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အိမ်ထဲတွင် ကုအန် ထရပ်လိုက်ပြီး စားပွဲကို ပတ်၍ လျှောက်လာသည်။

ရှန်ကျန်း၏ အကြည့်များသည် သူ့နောက်သို့ အလိုလို လိုက်ပါသွားပြီး သူ သူမထံ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုအန် သည် သူမ သတိမပြုမိလိုက်ဘဲ စားပွဲပေါ်တွင် ပေါ်လာသော စက္ကူဖြူတစ်ရွက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည် "မင်း ငါ့ပုံကို ဆွဲပေးလို့ရမလား။ ငါ့ကို ခန့်ခန့်ညားညား ပုံဖော်ပေး။"

ဒါကိုကြားတော့ ရှန်ကျန်းသည် သူမ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများမှ လွတ်မြောက်ကာ ကုအန် ၏ လက်မောင်းကို အလိုလို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ့ကို ကြည့်ပြီး အံ့ကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည် "ရှင် ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား"

အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိ ကုအန် ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ကျန်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူမသည် ပုံပြင်များထဲမှ သူရဲကောင်းများ သူတို့၏ နောက်ဆုံး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော အခိုက်အတန့်အတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်ကို တွေးမိလိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် သည် အမှန်တကယ် ဘယ်သူဖြစ်သည်... မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသော်လည်း သူ၏ အစောပိုင်း စကားများအရ သူသည် ဆရာသခင်ဓားအရှင် ကို မကြောက်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ကုအန်က ပြုံးလိုက်သည် "ငါ ယုံကြည်မှု မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ ရပ်တည်ပေးရမှာပဲလေ။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီလောကကြီးအတွက် ဘယ်သူက ဦးဆောင် တိုက်ခိုက်ပေးမှာလဲ။ မင်းလည်း ဒီလောကကြီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဆိုတာ မမေ့နဲ့။"

သူသည် ရှန်ကျန်း၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ရှန်ကျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်က မှောင်မိုက်နေသော ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် နေရောင်ခြည်သည် ထူးဆန်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကုအန် အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်နေခဲ့သည်။ နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ကုအန် သည် တဖြည်းဖြည်း မထင်မရှား ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတန်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှန်ကျန်းသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားမိပြီး ဖော်မပြနိုင်သော မွန်းကျပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဆောင်အပြင်ဘက်တွင် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပည့်များသည် ကုအန် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံး မှင်သက်မိလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အလိုလို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မှောင်မိုက်သော တိမ်ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နေရောင်ခြည်သည် ထိုနေရာမှ ထိုးကျလာသည်။

ဆန်းကြယ်သန့်စင်သစ်ပင် အောက်တွင် အန်ရှင်း သည် ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက် အပေါက်ကို မော့ကြည့်ရင်း သူမ၏ အတွင်းစိတ်ထဲမှ အတိုင်းအဆမရှိသော လေးစားမှုများဖြစ် "ဆရာ...ဒါက ဆရာ ပြောခဲ့တဲ့ 'ဒီရေကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း' လို့ ခေါ်တဲ့ အခိုက်အတန့်လား။"

ကုအန်က သူမကို အကြိမ်ကြိမ် သင်ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ဇွဲလုံ့လဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အရေးပါမှုသည် အခြားသူများ မကိုင်တွယ်နိုင်သော အကျပ်အတည်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဒီရေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးသည် အစွမ်းထက်ခြင်းထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားလိမ့်မည်။

ယခင်က အန်ရှင်း နားမလည်ခဲ့ချေ။ အခြားသူများကို ကူညီခြင်းက ဘာအကျိုးအမြတ်များ ရရှိစေနိုင်မည်နည်း။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမ နားလည်သွားချေပြီ။