အခန်း (၅၁၁-၅၁၂)

အခန်း ၅၁၁ - ကယ်တင်ရှင်

ပုန်းကွယ်စိတ်ဝိညာဉ်နန်းတော် အတွင်း၌...

ကုအန်သည် ပင်လယ်နက်နဂါးငါးကြင်းနှင့် ချန်လော့တို့ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ သူက သူတော်စင်ရွှမ်မြှောင်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်မိ၏။

သူ လူရွေး မမှားခဲ့ဘူးပဲ!

ဟယ်ချင်းစွန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ ဂရုမစိုက်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလောကတွင် ဟယ်ချင်းစွန်ကဲ့သို့ လူများစွာ ရှိနေကြောင်း သူမြင်တွေ့နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အမတဟူသော သဘောတရားကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်ဝေနေကြပြီး ထိုသို့ပြုလုပ်သူ အရေအတွက်မှာလည်း တိုးပွားလာနေသည်။ သူတို့သည် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကောင်းကင်တာအို၏ အငွေ့အသက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

ထိုလူများသည် လူအများအား အမတများ ရှိရှိခြင်းကို ယုံကြည်စေပြီး ကောင်းကင်တာအိုကို ရိုသေလေးစားစေလိုပုံရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် အရာအားလုံးကို ဖြိုလှဲလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်အရှင်သခင်၊ ဆရာသခင်ဓားအရှင်နှင့် ဧကရာဇ်ယန်ရှင်းတို့ကို လူအများ၏ နှလုံးသားထဲမှ အသန်မာဆုံး ဖြစ်တည်မှုများအဖြစ်မှ ဖယ်ရှားပြီး ကောင်းကင်တာအိုကသာ အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်သည်ဟူသော အချက်ကို လူတိုင်း နားလည်စေလိုကြသည်။

ဤရေစီးကြောင်းအတိုင်းဆိုလျှင် အချိန်တန်သောအခါ လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ကံကြမ္မာကို ယုံကြည်လာကြပေလိမ့်မည်။ မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးသော ဖြစ်တည်မှုဖြစ်ပါစေ နောက်ဆုံးတွင် လူအများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျိုးစေ့တစ်စေ့ စိုက်ပျိုးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်တာအို ဥပဒေသများနှင့် အမတများမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှ ထာဝရမမြဲပေ။ မြင့်မြတ်ခုံရုံးကဲ့သို့ ရှည်ကြာသော အုပ်ချုပ်မှုအာဏာ နောက်ထပ် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြင့်မြတ်ခုံရုံးမှ လူများပင်လျှင် ကံကြမ္မာက သူတို့ဘက်၌ ရှိနေသရွေ့ ၎င်းကို ဖြိုလှဲနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ချန်လော့ သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းသွားရာ မြေပြင်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် အက်ကွဲကြောင်းများပင် ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ချီစွမ်းအင်များ ခန်းခြောက်နေပြီဖြစ်၍ သူ၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ ဖွာလန်ကြဲနေကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်မထနိုင်တော့ချေ။

ရွှီလင် က သူ၏ဘေးနားတွင် ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ချန်လော်ကို သနားခြင်းမရှိသည့်အပြင် စနောက်လိုက်သည် “တွေ့လား... ကိုယ့်ကျင့်ကြံဆင့်ကို ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးလိုက် အခု ပြန်ကောင်းလာပြီ ဆိုပေမယ့် ခွန်အားက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။ ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ နှစ်တစ်ရာစာအချိန်ကို ပြန်အစားထိုးဖို့က ပိုပြီးတောင် ကြာဦးမှာ”

ချန်လော့က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါ အရင်က တကယ်ပဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိခဲ့တာပါ။ မင်း သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းနောက်ကို လိုက်ဖို့လောက်ပဲ ငါ တွေးနေမိခဲ့တာ...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှီလင်သည် ချက်ချင်းပင် စနောက်လိုစိတ် ပျောက်သွားသည်။ သူမ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး သူ့ကို တွဲထူပေးလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော ပင်လယ်နက်နဂါးငါးကြင်းသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ့ပုံစံက မိန်းမဆန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ့၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပျော့ညံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ချန်လော့ ရောက်ရှိလာခြင်းက သူ့အား ကျား၊ မ ကွာခြားချက်များကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်စေခဲ့ပြီး သူသည်လည်း သူ့၏ စစ်မှန်ဘဝကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွေသာ တူညီရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ” ပင်လယ်နက်နဂါးငါးကြင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှီလင်၏ အကူအညီဖြင့် ချန်လော့က ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောသည် “ငါ့ကို နှစ်သိမ့်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ငါတို့ကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက် ရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ စိတ်ဓာတ်ကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ပင်လယ်နက်နဂါးငါးကြင်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူက တကယ်ပဲ ချန်လော့ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင် တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း သူ မည်သည့် ဖိအားမှ မခံစားခဲ့ရပေ။

ကုအန်သည် လှုပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း မျက်လုံးမှိတ် အနားယူလိုက်သည်။ ဆေးတောင်ကြားတိုင်းနှင့် တာအိုကျောင်းဆောင်တိုင်းတွင် ကျင့်ကြံနေသူများ ရှိကြပြီး၊ ဤလူများသည် အနာဂတ်တွင် မည်သည့်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာမည်ကို သူ စောင့်မျှော်နေသည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် အခြားသူများ၏ သက်တမ်းကို တိုက်ရိုက် မတိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော်လည်း သူ့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် သူတို့၏ မူလကံကြမ္မာထက် ပိုမိုသန်မာလာကြလိမ့်မည်။

ပါရမီရှင်များက ကုအန်ထံ စုဝေးရောက်ရှိလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူက ပါရမီရှင်များကို ဖန်တီးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူ့ထံသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာနိုင်သူများမှာ ကံကောင်းခြင်းများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် အသန်မာဆုံး ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်သည်။ သူ မည်မျှပင် ပုန်းအောင်းနေပါစေ။ သူသည် လောကတစ်ခုလုံးကို အကျိုးသက်ရောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခဏကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ပင်လယ်နက်နဂါးငါးကြင်း၊ ချန်လော့နှင့် ရွှီလင်တို့သည် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များကို ဆွေးနွေးကြသည်။

ချန်လော့က သူ့သား ချန်ချွမ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ပိုမိုသန်မာလာချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ရွှီလင်တွင် လက်စားချေခြင်းဟူသော ပိုကြီးမားသည့် ရည်မှန်းချက်လည်း ရှိ၏။

ပင်လယ်နက်နဂါးငါးကြင်းကမူ သမုဒ္ဒရာကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ဖြစ်စေရန်၊ စည်းမျဉ်းများ ချမှတ်ရန်နှင့် ပုန်းကွယ်စိတ်ဝိညာဉ်နန်းတော် ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်ရန် ဆန္ဒရှိ၏။

ပြာလဲ့လဲ့သော ကောင်းကင်အောက်တွင် ကျယ်ပြောသော သမုဒ္ဒရာကြီးသည် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေပြီး ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင် သည် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေပြီး ကောင်းကင်တာအိုသီအိုရီစာအုပ်များသည် သူ့ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများတွင် မောက်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေပြီး သူ့အောက်မှ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်တာအို သီအိုရီတွေက အခု ငါ့ဟာတွေ ဖြစ်သွားပြီ။ ဒီကနေ ထွက်သွားကြစမ်း! အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ၊ မင်းတို့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ဆယ်သန်းလောက် ထပ်ကျင့်ကြံရင်တောင် ကောင်းကင်တာအို သီအိုရီတွေကို ထိတွေ့ဖို့ အရည်အချင်း မမီဘူး!"

"ငါက ကျွယ်လော့ဓားသခင်ပဲ" သူက ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘဲ ပြောလိုက်၏။ စကားလုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ တတိယဆေးတောင်ကြားတွင် နေထိုင်စဉ်က လိမ္မာယဉ်ကျေးသော အပြုအမူများ ရှိခဲ့သော်လည်း သူ ဦးဆုံးရောက်လာစဉ်က ဆရာသခင်ဓားအရှင် ကိုပင် စိန်ခေါ်ရဲခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသော လူနှင့် သူ့လူများ၏ မျက်နှာထားများ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။ သူတို့အားလုံး ဒဏ်ရာရထားကြပြီး အချို့မှာ ဝိညာဉ်အခြေအနေသာ ကျန်တော့သည်။ ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင်၏ စွမ်းအားက သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စေ၏။ ဤအချိန်တွင် သူတို့ အသံတစ်ချက်မျှ မပြုရဲကြဘဲ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူကိုသာ ကြည့်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသည် သူ့လက်ထဲမှ ဓားကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် ဓားစွမ်းအင် အလွှာပါးလေးတစ်ခု ဝန်းရံထားသည်။

ဓားစွမ်းအင်သည် အလွန် လေးလံသဖြင့် ဓားလမ်းစဉ်တွင် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် "ဆုတ်ခွာမယ်!"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူ လှည့်ထွက်သွားရာ အခြား ကျင့်ကြံသူများလည်း သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။

အဝေးရှိ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူများနှင့် အစွမ်းထက် နတ်ဆိုးများ စုဝေးနေကြပြီး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ယန်ကျန့် လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဓားသိုင်းပညာလဲ!

သူက ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟုပင် ထင်မှတ်မိသည်။ သို့သော် ကျွယ်လော့ဓားသခင်သည် တတိယဆေးတောင်ကြားတွင် နှစ်ပေါင်းရာချီ နေထိုင်ခဲ့သည်ကို တွေးမိသောအခါ သူ့ဆရာသခင် ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မည်မျှအထိ မြင့်မားမည်နည်းဟု မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ရှန်ထျန်း၏ ဝင်စားသူသည်လည်း တတိယဆေးတောင်ကြားတွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ဆရာသခင်၏ တပည့်ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု သူ ကြားခဲ့ရသည်။

ယန်ကျန့်၏ စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်လာသည်။ တတိယဆေးတောင်ကြားမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်းသည် အမှားတစ်ခုလားဟု ရုတ်တရက် သံသယဝင်မိသည်။ သူသာ တတိယဆေးတောင်ကြားတွင် ဆက်နေခဲ့ပါက ပိုမိုကြီးမားသော အခွင့်အလမ်းကို ရရှိနိုင်မည်လော။

သူ မသေချာသော်လည်း အချက်တစ်ခုကိုတော့ သေချာသည်။ သူ့ဆရာသခင် သင်ပေးခဲ့သော နည်းစနစ်များနှင့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများသည် သူ့အား ယခင် ဘဝချိန်ကို ကျော်လွန်နိုင်စေရန် လုံလောက်ပေသည်။

"ကျွယ်လော့ဓားသခင်က ကောင်းကင်တာအိုသီအိုရီ ခြောက်တွဲကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးပြီ။ စစ်မှန်အမတအမွေအနှစ်ကို ရရှိဖို့ မဝေးတော့ဘူး"

"သူက ကောင်းကင်တာအိုသီအိုရီတွေကို လိုက်ရှာဖို့တောင် စိတ်မဝင်စားဘူး။ တစ်ယောက်ယောက် လာစိန်ခေါ်မှာကိုပဲ စောင့်နေတာ"

"သူက အမတလမ်းစဉ်ကိုးခုမြောက်ကို ရောက်နေပြီလို့ ပြောကြတယ်"

"ဒီလူက တခြား မဟာကမ္ဘာကြီးကနေ ရောက်လာတာလို့ ငါ ကြားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ဆရာသခင်ဓားအရှင်ရဲ့ ဖိနှိပ်တာကို ခံလိုက်ရတယ်တဲ့"

"ဆရာသခင်ဓားအရှင်က သန်မာပေမယ့် သူက ကံပါလာတဲ့ ကယ်တင်ရှင် မဟုတ်ဘူး။ သူက ကယ်တင်ရှင် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာလည်း မသိရသေးဘူး"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မှတ်ချက်များကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လူများ၏ သူ့ဆရာသခင်အပေါ် လေးစားမှု လျော့နည်းလာနေပြီး အခြား ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကို စတင်မျှော်လင့်နေကြသည်ကို သူ အာရုံခံမိသည်။

သူ့ဆရာသခင်အကြောင်း သူ နားလည်ထားသလောက်ဆိုလျှင် ဆရာသခင်က ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်ရလျှင် ဝမ်းသာနေမည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော် နောက်ကွယ်မှ တွန်းအားပေးနေသော အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

ရာသီများ ပြောင်းလဲကာ အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တတိယဆေးတောင်ကြား၏ အစွန်းရှိ တောင်ထိပ်ပေါ်မှ ဇရပ်ငယ်လေးတွင် ကုအန်နှင့် လုပိုင်ထျန်းတို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လျက် အရက်သောက်နေကြသည်။

လုပိုင်ထျန်း၏ ညည်းညူသံများကို နားထောင်ရင်း ကုအန်သည် သူ့၏ အရည်အချင်းဇယား ကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

အမည် - ကုအန်

သက်တမ်း - ၁,၉၁၃ / ၇,၄၅၀,၂၂၇,၀၄၂

ခန္ဓာ - ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲခန္ဓာ

ကျင့်ကြံမှု အဆင့် - ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ

သက်တမ်း ၇.၄ ဘီလီယံ !

နှစ်ပေါင်း ဘီလီယံချီ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သက်တမ်းလုပ်ဆောင်ချက် ကို မဖွင့်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် မည်သည့် အင်္ဂါရပ်များ ပွင့်လာမည်ကို မသိရသေးပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကုအန်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် အဆင့်တက်ရမည်နှင့် မည်သည့်နေရာတွင် အဆင့်တက်ရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်တက်ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမတများနှင့် နတ်ဘုရားများအုပ်စုကိုပင် သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားနိုင်ကြောင်း သူ အလိုလို သိနေသည်။

သက်တမ်းအတားအဆီးက သူ့ပုံရိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း သူသာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဖြစ်ပါက ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို အာရုံခံမိသည်နှင့် ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ကြိုးစားမည်မှာ သေချာသည်။ ယခုအခါ သူသည် ကျော်ကြားမှု ကြီးကြီးမားမား ရရှိထားပြီဖြစ်၍ သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

လုပိုင်ထျန်းက ကုအန်ကို မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည် "ကုအန်... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။ သူတို့က အရမ်းလောဘကြီးလွန်းတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား"

အခန်း ၅၁၂ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင် နယ်မြေ

လုပိုင်ထျန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ကုအန်သည် သူ၏ အတွေးထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး “တကယ်ပဲ၊ အဲဒါက အရမ်း လောဘကြီးလွန်းတယ်”

အဓိပတိဂိုဏ်းသည် စစ်မှန်အမတအမွေအနှစ်ကို မျက်စိကျနေပြီး ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ဆွဲဆောင်ရန် သို့မဟုတ် ကုအန်ကို စစ်မှန်အမတ အမွေအနှစ်အား အဓိပတိဂိုဏ်းတွင် ထားခဲ့ရန် အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ တပည့်များထံ ထားခဲ့ရန် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းလိုနေကြသည်။

ကုအန်၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုပိုင်ထျန်း၏ မျက်နှာထားသည် ချက်ချင်း အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။

ကုအန်၏ ထိုးထွင်းသိမြင်သော မျက်လုံးမှ မည်သည့်အရာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဟု သံသယဝင်မိသဖြင့် သူ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

သူသည် အကြီးအကဲများ ကောင်စီ၏ အဆိုပြုချက်ကို ပယ်ချခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ပြတ်သားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကုအန်သာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့လျှင် သူ၏ အတွေးများကို မြင်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အဓိပတိဂိုဏ်းသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများသည် မောက်မာလာကြမည်မှာ မလွဲမသွေပင်။ လုပိုင်ထျန်းသည်လည်း ခြွင်းချက် မရှိပေ။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချရန်နှင့် ကုအန်ကို ကျေးဇူးတင်ရန် အမြဲသတိပေးနေသော်လည်း ပိုမိုကြီးမားသော သွေးဆောင်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စိတ်ကူးယဉ်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

အဓိပတိဂိုဏ်းတွင် စစ်မှန်အမတတစ်ပါး မွေးဖွားလာပါက မြင့်မြတ်ခုံရုံးနှင့် အမတမင်းဆက်တို့ကို အစားထိုးရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာမည် မဟုတ်လော။

ယင်းက အမတမင်းဆက်နှင့် မြင့်မြတ်ခုံရုံး နှစ်ခုစလုံး ပြိုလဲမည်ဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာသည် အခြား ဂိုဏ်းများထံ ရောက်ရှိလိမ့်မည်မှာ မျက်စိရှိသူတိုင်းအတွက် ထင်ရှားသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ အတွင်း ကံကြမ္မာဟူသော သဘောတရားသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး အဓိပတိဂိုဏ်းသို့လည်း ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လုပိုင်ထျန်း အပါအဝင် လူများစွာသည် ယင်းကို သံသယမရှိ ယုံကြည်လာကြသည်။

လုပိုင်ထျန်းသည် ကံကြမ္မာက အဓိပတိဂိုဏ်းနှင့် အတူရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြား မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ အဓိပတိဂိုဏ်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

ရွှမ်ယုနတ်ဘုရားမင်းဆက်နှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့သည်လည်း ထိုစဉ်က အင်အားကြီးမားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် စကြာဝဠာပြင်ပမှ ဆင်းသက်လာသော အင်အားစုများ ဖြစ်ပြီး ပုံမှန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်ဟု မယူဆနိုင်ပေ။ကုအန်သည် လုပိုင်ထျန်း၏ ပြောင်းလဲနေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက် (လေးစားမှုနှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှု နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်သော) တစ်ခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အရာရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လူများ မရှိတော့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အဓိပတိဂိုဏ်း အထက်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များ၏ အတွေးများကို နားလည်ပေးနိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကြာပြီးနောက် ကုအန်၏ အမှန်တကယ် အထောက်အထားကို သိရှိပြီးနောက် အဓိပတိဂိုဏ်းသည် သူ့ကို ဒုတိယ မပေးမိစေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီး မလိုအပ်သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များစွာကို ဖြေရှင်းရာတွင်ပင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အဓိပတိဂိုဏ်းသည် စစ်မှန်အမတအမွေအနှစ်ကို ရယူခြင်းသည် ကုအန်အတွက် အလွယ်တကူ ဖြစ်ပြီး အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုဟု ယုံကြည်နေပုံရသည်။

ဒါပေမဲ့...

ကုအန်သည် ၎င်းကို ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အဓိပတိဂိုဏ်းအပေါ် မည်သည့် ကျေးဇူးကြွေးမှ မရှိတော့ပေ။ သူတို့၏ ယခင်က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ပြီးဖြစ်သည်။

ကုအန်က ပြောလိုက်သည် "လောကကြီးက ဒီရေလိုပဲ၊ လူတွေအားလုံးက လှိုင်းလုံးတွေကို လိုက်ဖမ်းရင်း သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ရှာဖွေနေကြရတယ်။ ခင်ဗျားလည်း အဲဒါကို လိုချင်တာက ကျွန်တော် စိတ်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကိုယ့်ကံကြမ္မာအပေါ် ကိုယ်အားကိုးရမယ်။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ဘာမှ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုပိုင်ထျန်းသည် ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မထွက်လာခဲ့ပေ။ ကုအန်သည် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင်လိုင်းများ ဆက်တိုက် ပေါ်လာသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ"

လုပိုင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ကုအန်သည် အဓိပတိဂိုဏ်း၏ ယုံကြည်အားထားရာသာမက သူ့အတွက် ကျောရိုးသဖွယ်လည်း ဖြစ်သည်။ ကုအန် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလျှင် သူ ဘယ်လိုလုပ် တည်ငြိမ်နိုင်ပါ့မလဲ။

ကုအန်က ပြောလိုက်သည် "ဒါက အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ။ ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားရင် အဓိပတ​ိဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ဖို့ ဆေးတောင်ကြား တစ်ခု ချန်ထားပေးပါဦးမလား "

လုပိုင်ထျန်း၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကုအန်တွင် ထိုကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်ထားသော အန္တရာယ် ရှိနေမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ရင် ကုအန်က အဓိပတိဂိုဏ်းနဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တာ ဖြစ်၏။ သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ ရန်သူတွေက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြတာမို့ သူ ဘာကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့လဲ ဆိုတာ နားလည်ဖို့ မခက်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့...

လုပိုင်ထျန်း လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ့ဘဝတွင် ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖူးခြင်း မရှိပေ။ ဒုဂိုဏ်းချုပ်၏ အတင်းအကျပ် နုတ်ထွက်ခိုင်းမှုနှင့် သေဆုံးဟန်ဆောင်ခဲ့ရစဉ်ကပင် သူ မထိတ်လန့်ခဲ့ပေ။

သူ့သားက သူ့ကို အထင်လွဲသောအခါ သို့မဟုတ် သူ့ကို သတ်ချင်သည်ဟု ပြောသောအခါတွင်ပင် သူ မထိတ်လန့်ခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ အခု ရုတ်တရက် သူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘဲ သူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် နောင်တများ ပြည့်နှက်လညသည်။

သူက ကုအန်ဆီကနေ ယူဖို့သာ သိပြီး ကုအန်ရဲ့ ဖိအားတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မမေးခဲ့မိပေ။ သူသာ စောစောက သိခဲ့လျှင် ကုအန်၏ ဒဏ်ရာများ လျော့နည်းသွားမည်လော။

ကုအန်က စနောက်လိုက်သည် "ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်သာ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားရင် ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ကျွန်တော့်ဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့ ဆန္ဒရှိဦးမလား"

လုပိုင်ထျန်းက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးချင်သော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကွာခြားချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူ နှစ်သိမ့်ပေးရန် အရည်အချင်း မရှိဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါပေါ့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိတာပေါ့။ အခု ကျွန်တော်က တသားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မဟာယနအဆင့် ကို ရောက်နေပြီ။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ နေ့ရက်တွေမှာ ပူပန်မှုကင်းကင်း နေထိုင်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကတော့ အန္တရာယ် ရှိနေလောက်ပြီ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တောင် ကိုယ့်နေရာကိုယ် ခိုင်မာအောင် ခင်ဗျားကို အားကိုးနေရတာကိုး" လုပိုင်ထျန်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုက်ရွှမ်ဂိုဏ်း၏ အရင်းအမြစ်များဖြင့် သူသည် မဟာယနအဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူ့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးအတွက် အနည်းငယ် အနေရခက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကုအန် ရယ်မောလိုက်သည် "အဲဒါ အမှန်ပဲ။ မဟာယနအဆင့်က ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်အတွက် သိပ်ပြီး ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

"ကျွန်တော့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်နေပါတယ်။ လူတိုင်းက အန်ဟောင်လို ဖြစ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ"

"အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့်ကျင့်ကြံမှု ပျောက်ဆုံးသွားရင် နာမည်နဲ့ မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းလိုက်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော့်ကို အကြီးအကဲကုလို့ပဲ ခေါ်ပါ"

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ လိုက်မယ်"

သူတို့နှစ်ဦး စကားစမြည်ပြောရင်း ရယ်မောနေကြသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်က အချိန်ကို ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ကုအန်က လုပိုင်ထျန်းကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း လုပိုင်ထျန်းက ၎င်းကို အလေးအနက် ထားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒါက ကောင်းပါတယ်လေ"

လူတစ်ဦးတည်းကိုသာ အားကိုးခြင်းသည် ဂိုဏ်းအတွက် မကောင်းကြောင်း အဓိပတိဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားစေသင့်သည်။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် နေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် လုပိုင်ထျန်းသည် ပြတ်သားသော မျက်နှာထားဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ အကြီးအကဲများ ခန်းမသို့ တစ်စုံတစ်ခု သွားရောက် ရှင်းပြမည့်ပုံပင်။

ကုအန်သည် တတိယဆေးတောင်ကြားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တောင်ထိပ်မှ ကြည့်လျှင် တတိယဆေးတောင်ကြားသည် အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းနားလှပသည်။ အနာဂတ်တွင် သူ ဘယ်နေရာပဲ သွားသွား တတိယဆေးတောင်ကြားကို ယူသွားရပေမည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၈၀၀ ကြာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်၏။

ဇရပ်ထဲတွင် ခေတ္တမျှ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ပြီးနောက် ကုအန် ထရပ်ကာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်နေပြီး တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။ တောင်ကြားသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကုအန်သည် ခန်းဆောင်အောက်ခြေတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချန်ချွမ်နှင့် လုံချင်းတို့ လက်ရည်စမ်းနေကြပြီး တပည့်အများအပြား ဝိုင်းအုံကြည့်ရှု အားပေးနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ချွမ်သည် ကောင်းကင်တာအိုကံကြမ္မာအငွေ့အသက် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့၏။ အလွန် မှေးမှိန်ပြီး သိရှိရန် ခက်ခဲသော်လည်း ရှိနေသည်ကတော့ ငြင်းပယ်မရပေ။

ကုအန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ ဆက်တက်သွားသည်။

"သခင်... အတွင်းဂိုဏ်း လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ခန်းမက အကြီးအကဲလီက သူ့ရဲ့ နှစ်နှစ်ထောင်ပြည့် မွေးနေ့ပွဲကို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ကျင်းပတော့မယ်။ သခင့်ကို ဖိတ်ဖို့ လူလွှတ်လိုက်တယ်" ဟု သွေးအကျဉ်းထောင် သူတော်စင်က ပြောသည်။

အကြီးအကဲလီသည် ကုအန်၏ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကြာ မိတ်ဆွေဟောင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် နေထိုင်ပြီးနောက် သူ မကြာမီ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကုအန်က ပြန်ဖြေသည် "ငါ နားလည်ပြီ။ အန်ရှင်းကို သွားရှာပြီး လက်ဆောင်တွေ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ"

"ကောင်းပါပြီ"

သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင် ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး အန်ရှင်း၏ အရှိန်အဝါနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ ကုအန် အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်သောအခါ စားပွဲတွင် ထိုင်ပြီး ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲလီ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ကုအန်တွင် စစ်မှန်မိတ်ဆွေ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။ သူ ယခုထိ လူကြိုက်များနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လူအများစုသည် သူ့စွမ်းအားကြောင့် သူ့ထံ ဆွဲဆောင်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုအန် အကြီးအကဲလီနှင့် စတင် ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့စဉ်က တတိယဆေးတောင်ကြားသည် နာမည်မကြီးသေးပေ။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း သိပ်မကွာခြားလှပေ။ သူတို့သည် ဧည့်ဂေဟာ တစ်ခုတွင် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ချင်းရှာခရီးသွားမှတ်တမ်းကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။ သူတို့ သံယောဇဉ် မဖြစ်ပေါ်မီ အချိန်အကြာကြီး စကားစမြည် ပြောခဲ့ကြသည်။

"ခေတ်သစ်တစ်ခု တကယ် ရောက်လာတော့မှာပါလား"

ကုအန် ရေရွတ်လိုက်၏။ ဇာတ်လမ်းဟောင်းများနှင့် လူဟောင်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးသို့ သူ့အတွေးများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ အဆင့်တက်ရန် နေရာတစ်ခု ရွေးချယ်ခြင်းသည် ယခုအချိန်တွင် သူ အစိုးရိမ်ဆုံး ကိစ္စဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် သူ့၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ အသံမဲ့ဖျက်ဆီးခြင်းနယ်မြေ တွင် အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် စစ်ခုံရုံး ၏ အလံကိုပင် အသုံးပြုနေပြီး မဟာနယ်မြေ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အုပ်စိုးထားပြီးဖြစ်သည်။

စစ်ခုံရုံးရှိ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သည် မူလဘူတနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ နယ်မြေ ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ကျန်ကူမင် ထက်အဆင့်ငယ် တစ်ခု ပိုသန်မာလေသည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေဦးတည်ရာဘက်သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီး မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေနှင့် စစ်ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကုအန်သည် သူ အဆင့်တက်ချင်လျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်မြေအတွင်း နေရာတစ်ခု ရှာရမည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်မြေ သည် မဟာနယ်မြေများစွာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဤစကြဝဠာအတွင်း၌ တည်ရှိသော်လည်း အလွန် ဝေးကွာနေကြသည်။

သို့သော် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းနယ်မြေသည် ဝိညာဉ်၏ ဦးတည်ရာဖြစ်သော ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ လွတ်ငြိမ်းရာအမတများပင်လျှင် ၎င်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတများသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ လက္ခဏာများကို အာရုံခံနိုင်ကြလေသည်။

သို့မဟုတ်လျှင်...

နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်တက်ခြင်းက ငါ့ကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်မြေ ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားလိမ့်မလား။

ဤအတွေး အမြစ်တွယ်သွားသည်နှင့် ကုအန်၏ မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။