အင်အားခြင်း ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ၃
Vol. 59 Ch. 581
သူ၏ သားတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားရုံမျှမက၊ သူကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင်၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်အနေဖြင့် အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် တိုင်ပင်သင့်မသင့်ကို စဉ်းစားရဦးမည် ဖြစ်သည်။
နန်ယန်ဂိုဏ်း ပြန်လည်တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာပြီနည်း။ ရတနာနယ်မြေအတွင်းရှိ ထိုဒေသခံများကိုသာ အခြေခံထားလျက်နှင့်၊ နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး ထံမှ ဤမျှကြီးမားသော ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိရန် သူတို့တွင် မည်သည့် အရည်အချင်းများ ရှိနေသနည်း။
သို့မဟုတ်ပါကလည်း နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။
နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ နဂါးနန်းတော်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးနောက် ရှေ့ထွက်ကာ နန်ဟုန်ရှိ စကားပြောဆိုခွင့်အာဏာကို ပြန်လည်လုယူလိုခြင်းများလော။
အကယ်၍ နောက်ဆုံးအချက်သာ မှန်ကန်နေပါက အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာကြီးပေလိမ့်မည်။
ခယ်ရှစ်လျန့် သည် ခယ်ရှစ်စန်း၏ သေဆုံးမှုကို ခေတ္တမျှ လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့တွင် ဤသားတစ်ယောက်တည်း ရှိသည်မဟုတ်ပေ။
မင်းသားတစ်ပါး၏ နေရာကို ရယူထားသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ စဉ်းစားစရာ ကိစ္စရပ်များ များစွာ ရှိနေသေးသည်။
အမှန်ပင်... အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် ဤနေရာသို့ အကျိုးအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူအင်အား လုံလုံလောက်လောက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
အကယ်၍ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားပါက၊ သူသည် ယနေ့တွင် သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။
သူ သေဆုံးပြီးနောက် နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအနေဖြင့် မည်သို့သော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည်ဆိုသည်မှာမူ သူနှင့် သက်ဆိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီမင်းသားကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးကြစမ်း။"
ခယ်ရှစ်လျန့်သည် အထက်တွင်ရှိသော ထိုအရူးမကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အဝေးမှ ဝေ့ယွမ်ကျိုး ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက လင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ တာအိုကလေးငယ်သည်ပင် ပို၍ ရင်းနှီးဖော်ရွေပြီး စကားပြောဆိုရ လွယ်ကူသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
"နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးက အကျိုးအကြောင်း မသင့်လျော်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။" ဝေ့ယွမ်ကျိုးက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။
လူကောင်းနေရာမှ သရုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လူဆိုးနေရာမှ သရုပ်ဆောင်မည့်သူ တစ်ဦးတော့ လိုအပ်ပေသည်။
စုဟုန်ရှို့ သည် ဦးနှောက်မရှိသူ မဟုတ်ဘဲ၊ ပြင်းထန်သောပြတ်သားမှု ရှိသူသာ ဖြစ်သည်။
ဤတာအိုကလေးငယ်များသည် တစ်ဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အခြားတစ်ဦးက နားလည်ရန် အကြည့်တစ်ချက်မျှသာ လိုအပ်လေ့ရှိသည်။
"ဒါပေမဲ့ အကျိုးအကြောင်း ဆွေးနွေးတာက ဒီလိုပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။"
ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးစစ်သည်များဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ "အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း နဲ့ တွေ့ချင်တယ်ဆိုရင် စည်းကမ်းတွေကို သေချာလိုက်နာပါ။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးတွေကို နှုတ်ခွန်းဆက်မှုတစ်ခု ပို့ခိုင်းလိုက်၊ စားပွဲသောက်ပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း အချိန်ရတဲ့အခါ ပွဲကိုတက်ရောက်ပြီး ရှင်းပြချက် ပေးပါလိမ့်မယ်။"
"ဒီမင်းသား မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်၊ သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံကို မကျင်းပရသေးဘူးမလား၊ သူက ဂိုဏ်းချုပ် မဖြစ်သေးဘူး ထင်တယ်နော်။"
ခယ်ရှစ်လျန့်သည် ထင်ရှားသော လူသတ်လိုစိတ်များထွက်ပေါ်နေသည့် သူ၏ဘေးမှ အကြီးအကဲ ခယ်စစ်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
ဤခွေးမသားမှာ နောက်ဆုတ်စရာလမ်း မရှိတော့ဘဲ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ချင်နေသော်လည်း၊ သူက အဘယ်ကြောင့် ၎င်းနှင့်အတူ လိုက်ပါသေဆုံးပေးရမည်နည်း။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ လက်ချောင်းထိပ်များသည် ဘိုင်ဝူ နှင့် စုဟုန်ရှို့တို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
"သူက ဖြစ်နေပြီလေ။"
"မဟုတ်..." ဘိုင်ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းများ နောက်တစ်ကြိမ် တွန့်လိမ်သွား၏။
ဤကိစ္စတွင် သူ ပါဝင်ပတ်သက်ချင်သည်ဟု မည်သည့်အချိန်က သူ ပြောခဲ့ဖူးသနည်း။
သူက ဤနှစ်ယောက်ကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသူ မဟုတ်ပေ။ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ မိသားစု စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများမှာ အလွန် တင်းကျပ်လှပြီး၊ သူ့တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်း မရှိချေ။
ထို့ပြင် ပဘိုင်ဝူ အနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
ဝေ့ယွမ်ကျိုး လှုပ်ရှားခြင်းက လက်ခံနိုင်စရာ ရှိသေးသည်။
သူ၏ စိတ်က ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အပြင် ဝေ့ယွမ်လင်း နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စကလည်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် အကြောင်းပြချက် ပေး၍ရနိုင်သည်။
သို့သော် စုဟုန်ရှို့ကို မည်သည့် ရူးသွပ်မှုက ဝင်ပူးသွားသနည်း။
သူမသည် မလိုအပ်ဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။
ဘိုင်ဝူပင်လျှင် နားမလည်နိုင်ပါက အခြားသူများဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။ ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကာ နေရာတွင်ပင် အမြစ်တွယ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေကြ၏။
ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းနှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သော ယန်ရှန်းချင်း ပင်လျှင် ယခုအခါ စကားထစ် သွားပုံရသည်။ နန်ယန် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းတွင် ဤမျှကြီးမားလှသော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိနေသည်ကို သူတို့ မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။
အခြားဂိုဏ်းများ၏ တာအိုကလေးငယ်များကို သူ၏ ကိုယ်စား လိုလိုလားလား ထွက်ရပ်တည်ပေးစေရန်၊ သူသည် မျက်နှာပြရန်ပင် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။
ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကဲ့သို့ပင်၊ ယန်ရှန်းချင်းသည် ရှန်းယီ၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် စွမ်းအားကို လေးစားသော်လည်း၊ ကိစ္စရပ်တိုင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖြေရှင်းနေခြင်းက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် မကိုက်ညီကြောင်း သူ ဝန်မခံဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
အမိန့်တော် တစ်ချက်၊ တာအိုကလေးငယ် သုံးဦး စေလွှတ်ခြင်း။
မသိလိုက်မသိဘာနှင့်ပင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီမင်းသား နားလည်သွားပြီ။"
ခယ်ရှစ်လျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "တပ်ဆုတ်မယ်။"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လှည့်လာသည်။ "ဖိတ်စာ၊ စားပွဲသောက်ပွဲ၊ ဒီမင်းသား လိုအပ်တာ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးမယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း အနေနဲ့ နန်ဟုန်ကို လှောင်ပြောင်စရာ မဖြစ်စေဘဲ မမြင်ယောင် မဟန်ဆောင်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
"..."
စုဟုန်ရှို့သည် အစမှအဆုံးတိုင်အောင် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ပေ။ တိတ်ဆိတ်စွာ တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ရှားနေသော သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများသာ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွား၏။
အမွှေးတိုင်မှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထူထပ်သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို နေရာယူသွား၏။
အာရုံခံစားမှု အားလုံးကို အဖြူရောင် အလင်းတန်းက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ခယ်ရှစ်လျန့် အပါအဝင် နတ်ဆိုးစစ်သည်များနှင့် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးများ အားလုံးသည် ပင်လယ်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ဦးတည်သွားကြပြီး၊ သမုဒ္ဒရာပြင်ကျယ်အတွင်း လတ်ဆတ်သော အလောင်းဆယ်ခုကျော်ကိုချန်ရစ်ထားခဲ့ရာ၊ အနီရင့်ရောင် သွေးရည်များက ရေမျက်နှာပြင်ကို နောက်ကျိသွားစေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝေ့ယွမ်ကျိုးပင်လျှင် မျက်ခုံးများ မပင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ဤ ကောင်းကင်ဓား တာအိုကလေးငယ် သည် ဟုန်မုန့်ကောင်းကင်စစ်သည် ကို ကြိုတင် ထုတ်ယူထားခဲ့၏။
သူမ တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား။
အကြီးအကဲ ခယ်စစ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် စုဟုန်ရှို့၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်လောက် မမြင့်မားသော်လည်း၊ များစွာ ကွာဟနေခြင်းတော့ မရှိပေ။ သို့တိုင်အောင် သူသည် ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ချေ။
ယင်းအစား၊ စုဟုန်ရှို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့၏။
တစ်ယောက်ချင်းစီ ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုပါက၊ ဤအခြေအနေတွင်ရှိသော ကောင်းကင်ဓား တာအိုကလေးငယ်ကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ သူ့အတွက် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး အချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေသည်။
သို့သော် သူသည် တစ်ဖက်လူကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် ကျန်ရှိနေသော သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးသာလျှင် ဤနေရာတွင် အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် အရာအားလုံး အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
နဂါးနန်းတော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သည်များသည် အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြရာ လူတိုင်းကို အနည်းငယ် အငိုက်မိသွား၏။
အသက်အနည်းငယ် ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင်၊ ပျံ့နှံ့နေသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ပြာလဲ့နေသော သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။
"ဒီလိုပဲ ပြီးသွားပြီလား။" ယွင်ရှောင်စံအိမ်၏ သခင်က ဘေးဘက်သို့ စိုက်ကြည့်ရင်း မှင်တက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သော ဤအဖြစ်အပျက်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ထွက်ပေါ်လာရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီခဲ့ချေ။
ယန်မိသားစုနှင့် ရွှမ်ယွဲ့မြို့တော်တို့က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလိုလိုလားလား ရောက်ရှိလာကြသနည်းဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ သူတို့သည် သူ့ကို အသိမပေးဘဲ သစ်ပင်ပေါ်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ ထပ်မံတွယ်တက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း အံ့ဩမှင်တက်မှုများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ အချိန်တွင်၊ ကောင်းကင်ယံမှ ရွှေရောင်ချည်မျှင်များပါသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။
"အကြီးအကဲ ခယ်စစ်က မင်းကို သေတဲ့အထိ တကယ် ပြန်တိုက်မှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား။" ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။
"သူက ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခုကြုံထားရတော့ နည်းနည်း ဒေါသထွက်လွယ်နေတာပါ။"
စုဟုန်ရှို့က အတိုချုပ် ရှင်းပြလိုက်၏။ သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ထူထပ်သော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး မသေမျိုးမြို့တော်၏ တံခါးများအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လူကောင်းနေရာမှ သရုပ်ဆောင်လိုသော သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ တိုက်ခိုက်လိုက်စဉ်က လူသတ်လိုစိတ်သည်လည်း အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ရှန်းယီကို လှောင်ပြောင်ရန် အခွင့်အရေး ယူသွားခဲ့သော ထိုနဂါးအိုကြီးကို သူမ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။
သူမကဲ့သို့ပင် ပြတ်သားပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ပုန်းအောင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။
သူ့အနေဖြင့် အချိန်ပို လိုအပ်နေရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
"နန်ယန်ဂိုဏ်းကို ငါ သတင်းစကား ပါးလိုက်ပါ့မယ်။ သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံ အထိပဲ စောင့်လိုက်ပါ၊ အရာအားလုံးကစပြီး ပြောင်းလဲလာပါလိမ့်မယ်။"
ဝေ့ယွမ်ကျိုးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ စုဟုန်ရှို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာသနည်းဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ မိမိကဲ့သို့ပင် ထိုလူငယ် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ပတ်သက်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။
"မင်းရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့လည်း ဂရုစိုက်သင့်တယ်။ ဒီအခြေအနေကို အမြန် ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်တာက ဦးလေးကျန်းရဲ့ အကူအညီကြောင့် ဖြစ်ဖို့များတယ်။ သူက မင်း ပြဿနာရှာဖို့ သက်သက် ကူညီပေးခဲ့တာ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးလေ။"
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ များလိုက်တာ၊ မင်းကိုယ်မင်း တာအိုကလေးငယ်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။" စုဟုန်ရှို့သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"..."
သူမ၏ မာနကို ရင်းနှီးပြီးဖြစ်သော ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် နောက်ထပ် စကားများများ မပြောတော့ပေ။
အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းခါရုံသာ ခေါင်းခါလိုက်၏။
"ကျစ်"
ဘိုင်ဝူသည် ဝေ့ယွမ်ကျိုးကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်နေသည့်အလား ပါးစပ်ဟကာ အသံပြုလိုက်သည်။
လူအချို့သည် ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ စကားများများ ပြောချင်သော်လည်း အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဓား တာအိုကလေးငယ်၏ စရိုက်ကို လူတိုင်း သိထားသောကြောင့် ယင်းမှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စဟု ထင်ရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက အခြားသူများမှာ စကားပြောရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ၊ စုဟုန်ရှို့ ကိုယ်တိုင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်ကာ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။
ထင်ရှားနေသော ထိုကွာဟချက်က ညီအစ်ကိုဝေ့ကို အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းသလို ဖြစ်နေစေပြီး၊ လွမ်းဆွေးစရာ ခံစားချက်ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
"ဟားဟားဟား။"
"မင်း ဘာကို ရယ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ နားမလည်တော့ဘူး။"
အကြီးအကဲ ချီယန်နှင့် လျိုရှီချန်းတို့သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တာအိုကလေးငယ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ တာအိုကလေးငယ်မှာမူ မည်သည့် ရည်မှန်းချက်မျှ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ စိတ်များ မည်သည့်နေရာသို့ လွင့်မျောနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။
"ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအတွက် အချိန်တစ်ခု ရအောင် ငါတို့ လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ကို ခဏလောက် အေးအေးဆေးဆေး အနားယူခွင့် ပေးလိုက်တာပေါ့" အကြီးအကဲ ချီယန်က သက်ပြင်းချရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
"..."
လျိုရှီချန်းက ပြန်မဖြေခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လွင်နေ၏။
သူသည် နဂါးနန်းတော်အတွက် ယာယီ စိုးရိမ်မနေသော်လည်း၊ အခြား ကိစ္စရပ်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ကို ဖမ်းစားထားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် သူ၏ခွန်အားသက်သက်ကိုသာ အားကိုးလျက်၊ လအနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် နဂါးနန်းတော်၏ မင်းသားကို စော်ကားရန် စီမံနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
အကြီးအကဲလျို၏ အတွေးများ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေချိန်တွင်။
နန်ယန်ဂိုဏ်းရှိ ကျမ်းစာတိုက်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖွင့်လိုက်၏။ သူသည် ကျောက်စိမ်း တာအိုချပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရွှမ်ချင်း ချန်ထားခဲ့သော သတင်းစကားကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်လိုက်သည်။
ဖြူဖျော့ပြီး ချောမောသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။
သို့သော် နက်ရှိုင်းသော ထိုမျက်လုံးနက်ကြီးများထဲတွင် အန္တရာယ်များသော အရှိန်အဝါတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
"..."