အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု စတင်ပြီ

မှိုင်းညို့နေသော ရေပြင်ထု...

နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်သည် ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ လျှောက်လှမ်းနေကြစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ကောင်ကအသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး တောက်ပသော ငါးကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်တပ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ တစ်မျိုးကြီးပဲ၊ အေးစက်စက်နဲ့... ငါတို့ နယ်မြေကို မြန်မြန်ပြန်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်၏။

မြွေကလေးများကဲ့သို့ ဆံပင်နှင့် ခြင်္သေ့နှင့်တူသော ဘေးနားမှနတ်ဆိုးကမူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တစ်ချက် တွန့်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးကောင်စလုံးသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ နတ်ဆိုးမဟာစစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ယွမ်ရှောင်စံအိမ်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခဲ့သည့် နတ်ဆိုးရှစ်ကောင်ထဲတွင် သူတို့သည် အားနည်းသူများဟု သတ်မှတ်ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ခွန်အား၊ အမြင် သို့မဟုတ် သတ္တိပိုင်းတွင်မူ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။

သို့သော် ထိုအချက်မှာ သင် မည်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်သနည်း ဆိုသည့်အပေါ်တွင်လည်း မူတည်နေ၏။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ စုဟုန်ရှို့၏ ကျော်ကြားမှုမှာ လူသိများပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ ဓားချက်ကို အမှန်တကယ်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင် ရေနေမျိုးနွယ်စုများအနေဖြင့် အသေအပျောက်များခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ နယ်မြေထဲသို့ပြန်ရောက်သည့်တိုင်အောင် ထိုဓားအလင်းတန်း၏ ထက်မြက်မှုကို မေ့ဖျောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြသေးပေ။

အကယ်၍ ထိုဓားချက်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခဲ့လျှင် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး မည်မျှများများ တောင့်ခံနိုင်မည်နည်းဆိုသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

"ကောလာဟလတွေအရ အဲဒါက သူမရဲ့ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတောင် မဟုတ်သေးဘူးတဲ့"

ခေါင်းသုံးလုံးမြွေနတ်ဆိုးသည် ကျန်သူများကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုများကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးက သူမ၏ ကလေးအရွယ်အချိန်မျိုးတွင်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ စတုတ္ထသခင်လေးပင်လျှင် သူမ၏ ဓားအောက်မှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ပဉ္စမမင်းသားတွင် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်သော အစွမ်းရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခုစာသာ ဖြစ်လိမ့်မည်... သူတို့အားလုံးမှာ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး ခယ်ရှစ်လျန့် ဘက်မှ ဘက်လိုက်တွေးပေးလျှင်ပင် သူသည် စုဟုန်ရှို့ကို အသေအချာ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ပြောရန် သူတို့အတွက် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ ဓားအလင်းတန်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရခြင်းမှာ ရှက်စရာမဟုတ်ပေ။

သူတို့ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်နေမိသည်မှာ တစ်ခုရှိသည်။

ယခုအခါ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များသည် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ လူငယ်များထက် အသာစီးရလာသလို ခံစားနေရပြီး၊ ပဉ္စမမင်းသားကဲ့သို့သော သက်ကြီးပိုင်း နဂါးမျိုးဆက်များပင်လျှင် ထိုပါရမီရှင်များကို ကိုင်တွယ်ရန် ရုန်းကန်နေရ၏။

အကယ်၍ သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့်တွင် နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ ရပ်တည်မှုမှာ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်တစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်သွားပေလိမ့်မည်။

အကြောင်းမှာ အခြားသော မင်းသားလေးပါးမှာ အသက်ကြီးပြီး တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အစွမ်းရှိသော်လည်း၊ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အတွေ့အကြုံအနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသကဲ့သို့ အရေအတွက်အားဖြင့်လည်း နှစ်ယောက် ပိုနည်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် တစ်ပါးတည်းသာလျှင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသော မည်သည့်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်မဆို ယှဉ်နိုင်ပြီး၊ သူတို့နှစ်ယောက်ကိုပင် ပြဿနာမရှိ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်နှင့် အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သေအတူရှင်မတူ ဆက်ဆံရေးမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်မြေ အတွင်းရှိ နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန် နယ်မြေအတွင်းရှိ လုပ်ပိုင်ခွင့် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နဂါးဘုရင်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း အိုမင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူကွယ်လွန်ပြီးနောက်တွင် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အာဏာမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားမည့်အပြင်၊ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးမှာလည်းအချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှာမူ မည်သည့်မတော်တဆမှုမျှ မရှိဘဲ မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်ဆင့်ကမ်း သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထူးချွန်သော နဂါးမျိုးဆက်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် စတုတ္ထသခင်လေးသည် စုဟုန်ရှို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းက တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ သိသာထင်ရှားသော ဆုတ်ယုတ်မှုကို သွယ်ဝိုက်၍ သက်သေပြနေခြင်းပင်။

"ဒါတွေက ငါတို့ စိုးရိမ်ရမယ့် ကိစ္စတွေ မဟုတ်ပါဘူး"

အရပ်အမောင်းအမြင့်ဆုံး နတ်ဆိုးက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းရန် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "တာအိုကလေးငယ်တွေထဲမှာ စုဟုန်ရှို့လို လူတွေ ရှိသလို၊ စကားလုံးအတတ်ကောင်းရုံပဲ ရှိတဲ့ ဘိုင်ဝူ လို လူတွေလည်း ရှိတာပဲ။ နဂါးမျိုးဆက်တွေက နဂါးဘုရင်ဆီကနေ စနစ်တကျသင်ကြားပြသမှုကို မခံယူရသေးဘူး၊ ဘယ်သူက ပိုအစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ပြောဖို့ စောလွန်းပါသေးတယ်"

"အဲဒီ ဓားချက်က ငါတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု အခြားသော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်က ပြုံးလျက် ညည်းတွားလိုက်၏။

မြို့တော် သုံးခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်းမှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အောက်ရှိ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ နဂါးမျိုးဆက် အနည်းငယ်သာလျှင် ထိုအဆင့်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ရန်သူ၏ ဟုန်ုမုန့် ကောင်းကင်စစ်သည်လက်နက်မှာ တစ်ခုထက်မက ရှိနေပုံရသည်။

"ရေထဲကို ပြန်ရောက်ပြီဆိုရင် ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိတော့ပါဘူး" ဟု နောက်ဆုံးနတ်ဆိုးကြီးက ခေါင်းခါလျက် ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့သူက ကံကောင်းခြင်းတွေ ကြုံရဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ"

ယနေ့တွင် ပဉ္စမမင်းသား၏ နည်းဗျူဟာပိုင်းဆိုင်ရာ သည်းခံမှုကြောင့်သာ သူတို့ အသက်ရှင်လျက်လွတ်မြောက်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ ရှိနေမည်မှာ သေချာပါသည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် စစ်တပ်ကို နဂါးနန်းတော်သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ဦးဆောင်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့ကဲ့သို့သော စစ်သူကြီးများအနေဖြင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်မျိုးတွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုနှင့် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် သူတို့၏ နယ်မြေများသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လည် တပ်စွဲသင့်ပေ၏။

ရှေ့တွက် မတ်စောက်သော ရေအောက် ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုရှိနေ၏။

၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး နိမိတ်မကောင်းသလို ထင်ရသည်။

နတ်ဆိုးစစ်သည်များ၏ စနစ်တကျ လျှောက်လှမ်းသံများကြားတွင် တောက်ပသော ငါးကြေးခွံ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှာ တရှဲရှဲ မြည်နေသည်။

အရေအတွက် ၃၀၀ ကျော်ရှိပြီး၊ ကျင့်ကြံမှုခြင်းအနိမ့်ဆုံး စစ်သည်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၏ နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားသော စစ်ကြောင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်နေကြပြီး ကင်းထောက်များကလည်း အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို အထူးဂရုပြု စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

“…”

အပေါ်ဘက်ဆီမှ မသိမသာ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပုံရသည်။

ရှန်းယီ သည် ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိပ်များနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

တိုက်ပွဲများကို ခဏရပ်နားပြီး နားနေရန်အတွက် အခွင့်အရေးများမှာ အမြဲတစေရနေသည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး သုံးကောင် တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်နေ၏။

သူတို့သည် သတ်ဖြတ်ခံရရန် စောင့်နေသည့် ရိုးရိုးဝက်များ မဟုတ်ကြပေ။

ဤနဂါးနန်းတော် စစ်သည်တစ်စုကို တိတ်တဆိတ် ရိတ်သိမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သေချာပေါက် သတင်းပေးပို့ကြမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ သည်းခံစောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း ပိုကောင်းသော အခွင့်အရေးကို ရှာမတွေ့သေးသည့်တိုင်၊ရှန်းယီသည် မှောင်မိုက်သော အရိပ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူသည် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ဝှူး ဝှူး

၎င်းတို့မှာ မူမမှန်မှုတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

မည်သည့်အမိန့်မှ မလိုအပ်ဘဲ နတ်ဆိုးစစ်သည် တစ်တပ်လုံးမှာ အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ရေအောက်ချောက်ကမ်းပါး၏ ထိပ်နှစ်ဖက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ သူတို့သည် မှောင်မိုက်နေသောအပေါ်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး သုံးကောင်မှာလည်း အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူတို့၏ မျက်တောင်များအနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။

ထူထပ်သော နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွား၏။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သေဆုံးခြင်းစွမ်းအားများဖြင့် ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရေပြင်တစ်ခုလုံးကို မွှေနှောက်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ရေဝဲကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး ရေအောက်ချောက်ကမ်းပါးအပေါ်ရှိ အရိပ်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလားပင်။

ဘုန်း

ဟိန်းဟောက်သံမှာ စတင်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ချက်ချင်းပင် လည်ပင်းညှစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေ၏။