အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ၂

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေဝဲကြီးသည် ရေပြင်တစ်ခုလုံး တည်ငြိမ်သွားသည်အထိ ပြန်လာ်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ချောက်ကမ်းပါးဝရှိ မှောင်မိုက်နေသော ရေကန့်လန့်ကာကြီးရှေ့တွင် အရပ်အမောင်းအမျိုးမျိုးရှိသောပုံရိပ်များသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး စုစုပေါင်း ခုနစ်ယောက် ရှိလေသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာချိန်တွင် သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အလွန်တရာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့ရပေ၏။

"ဟင်... ဟင်..."

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီးသုံးပါးသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နီးကပ်စွာ ရပ်လိုက်ကြကာလက်နက်များကို အသီးသီး ကိုင်ဆောင်ထားရင်း တည်ငြိမ်ချင်ဟန်ဆောင်နေကြ၏။

ထိုပုံရိပ်ခုနစ်ခု နီးကပ်လာချိန်တွင်...

သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားပြီး လက်ထဲရှိ လက်နက်လက်ကိုင်များပင် ချွေးများဖြင့် ချောကျိနေလေသည်။

ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီးများတွင် သတ္တိ ကင်းမဲ့နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၌ ပဉ္စမမြောက် မင်းသား၏ အမိန့်အောက်တွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော သူ ခြောက်ယောက်ထက် ပိုမရှိခဲ့ဘူးသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရန်သူ၏ စွမ်းအားသည်... နဂါးနန်းတော်၏ အရှင်သခင်တစ်ပါးထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေ၏။

တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စု အင်အားစုတစ်ခု မည်သည့်အချိန်က ပေါ်ထွက်လာခဲ့သနည်း၊ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကရော မည်သို့လုပ်၍ လုံးဝ မသိရှိဘဲ နေနိုင်ခဲ့ပါသနည်း။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထား၍ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာများကို မှတ်မိသွားကြချိန်တွင် ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီး သုံးပါး၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ လက်များမှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေလေသည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ လူသတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မိတ်ဆွေဟောင်းအများအပြား ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက မည်သို့သော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်မည်ကို အခြားသူများ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေမည်။

ထိုအရာက နဂါးနန်းတော်သည် သူတို့နှင့် စာရင်းရှင်းရန် ထွက်လာခဲ့သည်ဟုပင် သူတို့ကို ထင်မှတ်သွားစေလေ၏။

"ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြ... နဂါးနန်းတော်ဆီ သတင်းပို့လိုက်..."

သို့သော်လည်း၊ မြွေများကဲ့သို့ဆံပင်များနှင့် အပြာရောင်ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသော ကြီးမြတ်သည့် နတ်ဆိုးကြီးသည် သူ၏ ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ထားကာ ဤ မိတ်တွေဟောင်းများ၏ ထူးခြားချက်ကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

သူတို့၏ အသက်ဝင်နေသော အသွင်အပြင်များအောက်တွင် သက်ရှိသတ္တဝါများ မဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆို၍မရသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေပေ၏။

ပထမဦးစွာဆက်သွယ်ရန် ခရုခွံတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ထိုသတင်းစကားများသည် မမြင်ရသောကန့်သတ်ချက်တစ်ခု၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

၎င်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားလေ၏။

သို့သော် အထက်သို့ ခုန်တက်သွားသော ထိုပုံရိပ်သည် တစ်ဖက်မှပျံသန်းလာသော နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်အချို့၏ ဖိနှိပ်မှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

"ဟင်..."

ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်များသည်လည်း တူညီသောအရှိန်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားကာ ခုန်တက်လိုက်ကြပေ၏။

ပုံရိပ်သုံးရာကျော်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကာ ငါးအုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး အလွန်တရာရှုပ်ထွေးသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ငါးများ မဟုတ်ကြပေ။

နဂါးနန်းတော်၏ နတ်ဆိုးတပ်မတော်သို့ သူတို့ မဝင်ရောက်ခဲ့လျှင် သူတို့တစ်ဦးစီသည် ကိုယ်ပိုင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော နတ်ဆိုးများ ဖြစ်နေကြမည် ဖြစ်ပေ၏။

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အလျင်မြန်ဆုံးသော ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သူတို့၏ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းများတွင် မည်သည့်ပဋိပက္ခမျှ မရှိစေဘဲချောက်ကမ်းပါးမှ လွတ်မြောက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသောကောင်းစွာ ညှိနှိုင်းထားသည့် ဆုတ်ခွာမှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဤလှုပ်ရှားမှုများကို မပြုလုပ်မီ သူတို့ကြားတွင် မည်သည့် ဆွေးနွေးမှုမျှ လုပ်ရန် မလိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ချောက်ကမ်းပါးအထက်၌ ကောင်းကင်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေနိုင်လောက်သည့် ဧရာမခေါင်းကြီးတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဦးချိုများ ရှိပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများ လွင့်ဝဲနေကာ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်လုံးများက တောက်ပနေလေသည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မြင်နေရသော ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြာရောင်ချီလင်၏ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပေ၏။

နဂါးလက်သည်းတစ်စုံသည် ချောက်ကမ်းပါး၏ အစွန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။

မိုးပြာနဂါးကြီးသည် အထက်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ အေးစက်တောက်ပနေသော အစွယ်များနှင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေသည့် ထက်မြက်သော လျှာကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဂရား

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော နတ်ဆိုးများသည် အသံလှိုင်းများကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာပင် လှံဒဏ်ရာများ ရရှိသွားကာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ပြာအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားကြလေသည်။

အသားများနှင့် အကြေးခွံ သံချပ်ကာများသည်လည်း ကွဲအက်သွားပြီးဖြူရော်နေသော အရိုးစုများမှ ကွာကျသွားကြပေ၏။

အနောက်ဘက် အနည်းငယ်တွင် ရှိနေသော နတ်ဆိုးအုပ်စုသည်လည်း အောက်သို့ ဆင်းသက်ရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရလေသည်။

အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသဖြင့် ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသော်လည်း နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားကြဆဲဖြစ်ပြီး ထိုကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးကြောင့် မြေကြီးပေါ်သို့ပင် ဖိချခံလိုက်ရလေသည်။

အိုးပြာနဂါး ကြယ်တာရာခွဲဖြိုခြင်း

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် နတ်ဆိုးသုံးရာကို အနိုင်ယူလိုက်လေသည်။

မိုးပြာရောင်နဂါးကြီးသည် ခေါင်းကို မော့ထားပြီး၊ ၎င်း၏ ဦးချိုများ၏ အရိပ်အောက်တွင် မှင်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

လှံ၏ ထက်ရှသော အစွန်းဖြင့် သူသည် ဤရေပြင်ကိုဖြတ်၍ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်းမျဉ်းတစ်ကြောင်းကို ရေးဆွဲလိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် တစ်သက်လုံး ဖြတ်ကျော်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသောကြောက်မက်ဖွယ် ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ချောက်ကမ်းပါး၏ အနောက်ဘက်တွင်...

ရုတ်တရက်တောင်များနှင့် မြေကြီးများ တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ဒိန်းခနဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ကြီးမားသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသောရွှေရည်များအလား ထူထဲလှသည့် ဧရာမ ရွှေလိပ်ကြီးတစ်ကောင်သည် ရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုက အလွန် ကြီးမားလွှမ်းမိုးနေကာ ထိုကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကြီးအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများမှာ ပိကျိတ်သေဆုံးသွားကြလေသည်။

ဂလု ဂလု

အဋ္ဌမမြောက် ကျောက်စိမ်းဖြူ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ထွက်ပေါ်လာမှုက နတ်ဆိုးအုပ်စုကို လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေလေ၏။

စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးသက်တမ်း နှစ်များမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာလေသည်။

"..."

ရှန်းယီ သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။ သူ ကြိုတင် ချထားခဲ့သော အစီအရင်ကြီးသည် ခရုခွံများမှ ပေးပို့သော သတင်းစကားများကို အပြည့်အဝ မတားဆီးနိုင်ပုံ ရပေ၏။

ဤအတွေးဖြင့်...

သူသည် သူ၏ လှံရှည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တောင်ကြားအောက်ခြေသို့ ဆင်းသက်လာလေသည်။

ဝူကျွင်း၏ အနောက်မှ လိုက်လာရင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ပြတ်တောက်နေသည့်ခြေလက်များနှင့် အစိတ်အပိုင်းများကို လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပေ၏။

"မြန်မြန်လုပ်..."

ရှန်းယီ သည် မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးများရှေ့တွင် အလောင်းများကို စတင်အမျိုးအစားခွဲခြားကာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီး နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ကြီးမြတ်သောနတ်ဆိုးကြီး သုံးပါး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်ချောမွေ့နေပြီး သူတို့၏ စွမ်းအား ကင်းမဲ့မှုကို အစားထိုးပေးနေပေ၏။

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် ခုနစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် သူတို့သည် အသက်မဆုံးရှုံးဘဲ ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှန်းယီ ၏ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များသည် ကြိုတင် အစီအစဉ်ဆွဲထားခြင်းမရှိသော လူတစ်ဦးချင်းစီကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိမိဘက်သားများကိုပင် မတော်တဆ ထိခိုက်မိစေလေ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီးသုံးပါးသည် နဝမမြောက် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၏ အငွေ့အသက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်အံ့အားသင့်စွာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

နောက်ထပ် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုသည် သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာသော်လည်း ဤပုံရိပ်ထံမှထွက်ပေါ်နေသော နယ်ပယ်စွမ်းအင်များက သူတို့ကို တုန်ယင်လောက်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေပြီး၊ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော လှောင်ပြောင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုနှင့် ရောယှက်နေပေ၏။

သူတို့၏ အပင်ပန်းခံ လေ့ကျင့်ပေးမှုအောက်တွင် ဤအဆင့်မြင့် စစ်သည်များသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှပေ၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုမှင်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် စိတ်ကူး၍ပင်မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်နှင့် လွယ်ကူမှုမျိုးဖြင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြလေသည်။

ဤရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များသည် ကြီးမားလှသောကြောက်ရွံ့မှုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဟုန်ကျယ်မသေမျိုးဆီ သတင်းပို့ပြီး သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့ မင်းရဲ့ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများသည် ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။