တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား

အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်တိတ်ဆိတ်နေသော နဂါးနန်းတော် ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင်

ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီး၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ တောင့်တင်းသွားကာ မျက်လုံးထောင့်များသာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေရင်း "ဟား... ဟား..." ဟု အသံထွက်နေလေသည်။

အရက်မူးနေမှုသည် အတော်အတန်ပြယ်သွားပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် လုံးဝ အမူးပြယ်သွားရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲ ခယ်စစ်၏ အားထားရဆုံးသော ကြီးမြတ်သည့် နတ်ဆိုးမဟာစစ်သူကြီးတစ်ကောင်အနေဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် မသေမျိုးဂူမှ နတ်ဆိုးသုံးကောင်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီး၊ ၎င်းအား နဂါးမျိုးဆက်များ၏ ကိုယ်ရံတော် သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးခံစစ်မျဉ်းဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ အလွန်အကျွံပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီးသည် ၎င်းကို ဝန်းရံနေသော ပုံရိပ်များကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေနိုင်လေ၏။

ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီး အများအပြားသည် မကြာမီကမှ ၎င်းနှင့်အတူ ယွင်ရှောင် အဆောက်အအုံကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ပြင်းထန်သောရေညှီနံ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သောမျက်လုံးများဖြင့် ၎င်းကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

နဂါးမျိုးဆက်များ၏ နန်းတော်ထဲသို့ ခြေမချမီ ဤကြီးမြတ်သောနတ်ဆိုးကြီးများသည် ရေသတ္တဝါ မည်မျှ၏အသက်ကို နှုတ်ယူခဲ့မည်ဆိုသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေ၏။

"မင်းတို့.."

ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီး စကားစပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝူကျွင်း သည် သူ၏ လက်ဖြင့် ၎င်း၏လည်ပင်းကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ညှစ်လိုက်လေသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ အင်အားချင်း မျှတနေပေ၏။ သို့သော် မျက်လုံးအစုံ ဆယ်ဂဏန်းကျော်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီးသည် အနည်းငယ်မျှခုခံရန်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့ဘဲ၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလာကာ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြင့်အားနည်းစွာ ရုန်းကန်နေရင်း ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားညှာတာမှု တောင်းခံသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

၎င်းသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်သဖြင့် ဤအခြေအနေတွင် မည်သူက အဆုံးအဖြတ်ပေးသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားလေသည်။

ထိုလူငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ စိမ်းသက်နေပြီး ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီး မည်မျှပင် စဉ်းစားစေကာမူ တစ်ဖက်လူ မည်သူဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီး ဤမျှများပြားစွာကိုအမိန့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းကို ကြည့်လျှင် ဤအနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်လေး၏ အဆင့်အတန်းမှာ လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

အသက်ရှင်ရန်အတွက် တစ်ဖက်လူ ခေါင်းညိတ်မှသာမျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မည် ဖြစ်လေ၏။

အရာအားလုံးကို ညှိနှိုင်း၍ ရနိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဟုန်ကျယ် တစ်ခွင်လုံးတွင်ပင် ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်သောသတ္တဝါများ ဖြစ်ကြလေ၏။

အသက်သေဆုံးသည်အထိ ရန်ငြိုးမရှိလျှင် သို့မဟုတ် ရူးသွပ်မနေလျှင် မည်သူကမျှ ဤမျှ အသုံးဝင်သော စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ အလဟဿ အဆုံးရှုံးခံမည် မဟုတ်ပေ။

"..."

မည်သည့်အချိန်ကတည်းကမှန်း မသိ၊ ရှန်းယီ သည် လက်ထဲတွင် စာတစ်စောင် ကိုင်ထားရင်း ပလ္လင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်ကာ ထိုစာပေါ်ရှိ လက်ရေးကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးနေလေပြီ။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူ၏ ဖြူဖျော့ပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းများက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုသော အမူအရာလေးသည် မည်သည့် ဧကရာဇ်၏အမိန့်တော်ထက်မဆို ပိုမို ထိရောက်နေပုံရပြီး၊ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ပါး၏သေဆုံးရမည့် ကံကြမ္မာကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ အဆုံးအဖြတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဝူကျွင်း သည် သူ၏ စူးစမ်းနေသော အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ထားသော ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူ၏ လက်ချောင်းများမှ ရုတ်တရက် အင်အားပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရွှေရောင်အစင်းများက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှတဆင့် လက်ချောင်းထိပ်များအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွင်းကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"အား..အား"

ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီးသည် ဝူကျွင်း၏ လက်မောင်းကို အကြမ်းပတမ်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ဝူကျွင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ ကျောက်တုံးအစအနအနည်းငယ် ကွဲထွက်သွားစေလေသည်။

သို့သော်လည်း ရွှေရောင်အစင်း လိပ်နတ်ဆိုးကြီး၏အမူအရာမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီး၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားပြီး၊ ထွက်ပေါ်လာမည့် ညည်းတွားသံများကို ဖိနှိပ်ထားရန် ရုန်းကန်နေလေ၏။

ဤ ထူးဆန်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော မြင်ကွင်းက ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးကို ကြက်သီးထဖွယ် အေးစက်သွားစေလေသည်။

"ဝေါင်း"

သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော အခြားနတ်ဆိုးကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိမွေးကာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ နတ်ဆိုးအသွင်ကိုထုတ်ဖော်ကာ ဤအုပ်စုနှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေ၏။

သို့သော် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ မတ်မတ် မရပ်နိုင်မီမှာပင် လက်ခုနစ်ချောင်း ရှစ်ချောင်းခန့်သည် ရဲတင်းစွာထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ အဆစ်အမြစ် အသီးသီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားစေရန် အတင်းအကျပ် ဖိချလိုက်ကြလေသည်။

ဘန်း

၎င်း၏ ဒူးခေါင်းများ ကျောက်စိမ်းကြမ်းပြင်နှင့် ရိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ခန်းမဆောင်ကြီးသည် လုံးဝပြိုကျတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီးဆယ့်ရှစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်များသည် ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

သွေးမျိုးဆက်ဆိုင်ရာ နတ်စွမ်းရည်အမျိုးမျိုး၏ ဖိအားအောက်တွင်၊ နဂါးမျိုးဆက်များ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ ရဲရင့်သော စစ်သူကြီးများသည် ကြက်ပေါက်စလေးများကဲ့သို့ အကူအညီမဲ့နေကြပြီး၊ သူတို့၏ အရိုးများမှာ တစ်လက်မချင်းစီ ကျိုးကြေသွားကာ၊ မျက်နှာများမှာ သွေးများဖြင့် ပေကျံနေပြီးမျက်လုံးများမှာ မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ ထွက်ကျမတတ်ပြူးထွက်နေကာ ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှု နှစ်ခုစလုံးကို ပြသနေလေသည်။

ခွပ်

ဝူကျွင်း သည် ပိုးကောင်နတ်ဆိုးကြီး၏ လည်ပင်းကို လိမ်ချိုးလိုက်ပြီး၊ ထိုကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက သူ၏ ရင်ဘက်ထဲမှ ရွှံ့စေးကြီးတစ်ခုအလားလျောကျသွားကာ အနွေးဓာတ် ကျန်ရှိနေသေးသောအလောင်းကြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်လေသည်။

သူသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာများရှိသည့် ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်နတ်ဆိုးကြီး အမြောက်အမြားနှင့်အတူသေသပ်စွာ နောက်သို့ လှည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် နက်ရှိုင်းသော ရိုသေလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

သူတို့သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ခန်းမဆောင်အထက်ရှိ လူငယ်ကျင့်ကြံသူကို ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေ၏။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း ခန်းမဆောင်ကြီးသည် ဟာလာဟင်းလင်းနှင့် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။ သို့သော် နီရဲသော သွေးကွက်များ ပေကျံနေသည့် ကျောက်တုံးနှင့်တူသော ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် မွန်းကျပ်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးညှီနံ့များကြောင့်မြင်ကွင်းမှာ ရှင်းပြမရလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲပင်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေလေသည်။

ရှန်းယီ သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး စာပေါ်ရှိအငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်လေသည်။

စာထဲတွင် တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့သော အငွေ့အသက် အမှတ်အသားသည် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော မျိုးရိုးတစ်ခု၏ ရနံ့ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေ၏။

သာမန်အားဖြင့် ၎င်းသည် အငွေ့အသက် အမှတ်အသားတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူက သူ၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် လာရပ်နေလျှင်ပင်၊ ရှန်းယီသည် သူတို့ကို မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးအကြောင်း သူ၏ နားလည်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

သို့သော် တိုက်ဆိုင်စွာပင်... ဤအငွေ့အသက်ကို သူ မှတ်မိနေလေသည်။

နန်ယန် ရတနာနယ်မြေမှ သူ ပထမဆုံး ထွက်ခွာလာစဉ်က ကျောက်စိမ်း တာအိုချပ်ပြား ခြောက်ခုကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ တာအိုချပ်ပြားပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်သည် ဤစာပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်နှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေပေ၏။

ဤထပ်ဆောင်း တွေ့ရှိချက်ကို သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ရှန်းယီအတွက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သော ပုန်းကွယ်နေသည့် တိုက်ခိုက်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ မျက်နှာမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်း တစ်စုံတစ်ရာ မပေါ်လွင်ဘဲ ငြိမ်သက်နေသော ရှေးဟောင်းရေတွင်းတစ်ခုအလား အလွန် တည်ငြိမ်နေပုံရလေသည်။

"သွားကြစို့" ရှန်းယီ သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ပုံရိပ် ဆယ့်ရှစ်ခုသည် ခန်းမဆောင်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သောအရှိန်ဖြင့် ပြန့်ကျဲသွားကြကာ လုံလောက်သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိမှသာ သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေလိုက်ကြလေသည်။

ဤသည်မှာ နဂါးနန်းတော်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လို၍ ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား၊ ယခင် အမဲလိုက်မှုအတွင်း အချိန်ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် နောက်ပိုင်း ပစ်မှတ်များထံ နီးကပ်လာလေလေ၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ထိုကြီးမြတ်သော စစ်သူကြီး နတ်ဆိုးများ၏ ပိုင်နက်များနှင့် နီးကပ်လာလေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူတို့ ပြတ်ပြတ်သားသား လှုပ်ရှားခဲ့လျှင်ပင် ကျယ်ပြောလှသောရေပြင်ထဲရှိ မရေမတွက်နိုင်သောသတ္တဝါများကြောင့် သတင်းပေါက်ကြားသွားရန်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။