အခန်း (၁၅၈၅-၁၅၈၆)
Vol. 122 Ch. 1585-1586
အခန်း ၁၅၈၅ - မျှော်လင့်ချက်
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျန်းဝေ့ထံမှ ယန်ကျန့် ပြန်လည် နိုးထလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတင်းကြားသိခဲ့ရသော်လည်း မြောင်ရှောင်ရှန်းမှာ ယခုလို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ယန်ကျန့်ကို မတွေ့ရသည်မှာ ခြောက်လကျော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အရင်က သတင်းစုံစမ်းကြည့်ခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့် သေဆုံးသွားပြီ ဆိုသည့် သတင်းကိုသာ ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
"နင် နေကောင်းရဲ့လား"
ရင်ထဲတွင် ပြောစရာ စကားများစွာ ရှိနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မြောင်ရှောင်ရှန်းသည် ဒီလို ဂရုတစိုက် မေးခွန်း တစ်ခွန်းကိုသာ မေးနိုင်ခဲ့သည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။
"မကောင်းဘူးလို့ ပြောလို့ရသလို မဆိုးဘူးလို့လည်း ပြောလို့ရပါတယ် ငါတို့လို လူတွေက အသက်ရှင်နေနိုင်တာကိုက ကံကောင်းလှပါပြီ ဒီတစ်ခါ ဌာနချုပ်ကို ပြန်သွားမလို့ လမ်းကြုံလို့ နင့်ကို ဝင်ကြည့်တာပါ နင် အဆင်ပြေနေတာ တွေ့ရတော့ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ"
"ငါ ဒီမှာ အရမ်း ဘေးကင်းပါတယ် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ပါဘူး နင် ငါ့အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး နင့်ကိုယ်နင်သာ ပိုဂရုစိုက်သင့်တယ်"
မြောင်ရှောင်ရှန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် သူမကို ပြန်မပြောဘဲ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
"အခုတလော စာရေးနေတုန်းပဲလား"
"အင်း ရေးနေတုန်းပဲ ပြီးခါနီးနေပါပြီ ဇာတ်သိမ်းလေးပဲ ကျန်တော့တာ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို ဇာတ်သိမ်းရမလဲဆိုတာ မစဉ်းစားရသေးဘူး"
မြောင်ရှောင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။
"ဇာတ်သိမ်းက အရေးမကြီးပါဘူး ငါ သိချင်တာက အကြမ်းဖျင်း ဘယ်လို ဇာတ်လမ်းမျိုးလဲ ဆိုတာပဲ"
မြောင်ရှောင်ရှန်းက ပြောပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း စိတ်ပြောင်းသွားသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့ ကြိုသိနေရင် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့ဘူး နင် ရေးပြီးမှပဲ ငါ ဖတ်ကြည့်တော့မယ်"
"ကောင်းပြီလေ"
မြောင်ရှောင်ရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဇာတ်သိမ်းကို လှလှပပလေး ဖြစ်စေချင်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးက အရမ်း ရက်စက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့လွန်းနေပြီ လှပတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ပုဒ်က လူတွေကို ပိုပြီး မျှော်လင့်ချက် ထားချင်စရာ ကောင်းစေလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါလည်း ဇာတ်သိမ်းက လှပသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
မြောင်ရှောင်ရှန်း ပြုံးလိုက်သည်။
"နင် ဘယ်တော့ ရေးပြီးမလဲ မသိဘူး ငါ တော်တော်လေး မျှော်လင့်နေတာ ဒါပေမဲ့ ငါ ခဏနေရင် ကိစ္စရှိသေးလို့ အကြာကြီး နေလို့ မရဘူး နောက်တစ်ခါမှပေါ့ နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင် နင့်ကို ခေါ်ပြီး နေရာအနှံ့ လျှောက်လည်ကြတာပေါ့ ဒီကမ္ဘာကြီးကို လိုက်ပြမယ် နင့်ရဲ့ စာရေးတဲ့ အလုပ်အတွက်လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"
ယန်ကျန့် ဒီနေရာတွင် အကြာကြီး ဆက်မနေခဲ့ပေ။ သူ မြောင်ရှောင်ရှန်းနှင့် ခဏစကားပြောပြီးနောက် အိမ်ထဲရှိ အခြားသူများကိုလည်း နှုတ်ဆက်ကာ လိုအပ်သည်များကို မှာကြားပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
လူတိုင်းက ယန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့ ပြန်ဆုံရမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးလေ။ လအနည်းငယ် ကြာရင်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို နှစ်အတော်ကြာမှလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်သက်လုံး ပြန်မဆုံနိုင်တာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးတွင် ဌာနချုပ်မှာ ပိုမို ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် ဌာနချုပ်၏ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ အများအပြား သေဆုံးခဲ့ရပြီး ယခုအခါ ဌာနချုပ်မှာ ပြန်လည် နာလန်မထူနိုင်တော့ဘဲ ဆက်လက် ရပ်တည်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပြင်ပရန်သူများ မရှိတော့၍သာ တော်တော့သည်။ မဟုတ်လျှင် ဌာနချုပ်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန်ပင် မသေချာတော့ပေ။
ယန်ကျန့် ရောက်လာခြင်းက ဌာနချုပ်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျန့်ကို အဓိကထားသည့် အစည်းအဝေး တစ်ခုကိုလည်း ချက်ချင်း ကျင်းပလိုက်သည်။
အစည်းအဝေး စားပွဲပေါ်တွင် ယန်ကျန့် မြင်နေရသည်မှာ မျက်နှာစိမ်းများသာ ဖြစ်ပြီး ရင်းနှီးသော မျက်နှာ တစ်ယောက်မှ မရှိပေ။ ဒုဝန်ကြီး ဝမ်ကော်ချန် တစ်ယောက်တည်းသာ သူ အနည်းငယ် သိကျွမ်းသူ ဖြစ်သည်။
ဒီအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဌာနချုပ်၏ ဝန်ထမ်းများ အကြိမ်ကြိမ် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိသာလှသည်။
ချောင်ယန်ဟွာ ၊ ဝမ်ရှောင်မင် ၊ ရှန်လျန် ၊ ကျောက်ကျန့်ကော် စသည့် လူတစ်စုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မသိမသာဖြင့် ယခုအခါ ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်တွင် သက်တမ်း အရင့်ဆုံး လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
"ယန်ကျန့် ဒီတစ်ခါ မင်း ဌာနချုပ်ကို ရောက်လာတာ တကယ်ကို အရေးကြီးတယ် မင်း အပြင်ဘက်မှာ တစ်ပတ်ပတ်ပြီးပြီဆိုတော့ လက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည်လောက်ပြီလို့ ထင်တယ် ငါလည်း အပို စကားတွေ မပြောတော့ဘူး ဌာနချုပ်က နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ ငါ သိချင်တယ်"
ဝမ်ကော်ချန်က အလွန် လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့က ဒီအစည်းအဝေးကို ပြင်ဆင်ထားတယ်ဆိုတော့ အစီအစဉ်တွေလည်း ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ အရင်ဆုံး ပြောကြည့်ပါလား"
ယန်ကျန့် အလျင်စလို မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကော်ချန်လည်း အားနာမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းတဲ့ အစီအစဉ် ဖြစ်ပါစေ အကောင်အထည်ဖော်မယ့် လူ လိုအပ်တယ် ဒါက အရင်က ပရော်ဖက်ဆာဝမ် ပြောခဲ့တာပဲ အခု အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဌာနချုပ်က အစီအစဉ် အချို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ထောက်ခံမှု လိုအပ်တယ်"
ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ချက်ချင်း စာရွက်စာတမ်း တစ်ခုကို ယူကာ ဖတ်ပြလိုက်သည်။
"ပထမ အစီအစဉ်ကတော့ ခေါင်းဆောင်ယန်က ကျန်နေတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို ပြန်လည် စုစည်းပြီး ခေါင်းဆောင် အနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်စေကာ တစ္ဆေဆရာ အဖွဲ့တွေကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းဖို့ပါ ပြီးရင် နယ်မြေတွေကို ပြန်လည် သတ်မှတ်ပြီး တစ္ဆေဆရာ အဖွဲ့တွေကို ကိုယ့်နယ်မြေအတွင်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းခိုင်းဖို့ပါ"
"ဒုတိယ အစီအစဉ်ကတော့ ခေါင်းဆောင်ယန် ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြီး တစ္ဆေဆရာတွေကို ဌာနချုပ်မှာ ဝင်ရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ကာ ဌာနချုပ်ရဲ့ အင်အားကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ပါ ပြီးရင် တာဝန်ခံ အစီအစဉ်ကို ပြန်လည် အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ပါ"
"တတိယ အစီအစဉ်ကတော့..."
ယန်ကျန့် သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"တော်ပြီ ဆက်မပြောနဲ့တော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ငါ သိပြီ အကုန်လုံးက အခြေအနေကို ခဏတာ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်တဲ့ ရောဂါလက္ခဏာကိုပဲ ကုပြီး ရောဂါဇာစ်မြစ်ကို မကုနိုင်တဲ့ အစီအစဉ်တွေချည်းပဲ ဒီအစီအစဉ်တွေက ငါ့အတွက်တော့ အမှိုက်တွေပဲ"
"..."
အစည်းအဝေး စားပွဲပေါ်ရှိ လူအတော်များများ နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ဝမ်ကော်ချန်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက လောလောဆယ် အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်တွေ ဖြစ်နေပြီလေ"
"ဝမ်ကော်ချန် ခင်ဗျား မှားနေပြီ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး အခြေအနေကို မြန်မြန် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့လောက်ပဲ တွေးနေပြီး နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုတွေကို လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားကြဘူး ငါ အမှန်တိုင်း ပြောမယ် အခုက တစ္ဆေတွေ စပြီး နိုးထလာတဲ့ အချိန် မဟုတ်တော့ဘူး သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးထဲကို အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားပြီ"
"ဒီကမ္ဘာကြီးကို စိုးမိုးထားတာက သက်ရှိလူတွေ မဟုတ်တော့ဘူး တစ္ဆေတွေ ဖြစ်နေပြီ ခင်ဗျားတို့က ဒီလောက် အသိဉာဏ် နည်းနေသေးတယ်ဆိုရင် ငါ ဒီနေ့ပဲ ဌာနချုပ်ကနေ နုတ်ထွက်မယ်"
ယန်ကျန့် စားပွဲကို ခေါက်ကာ လေးနက် တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဒီစကား ထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ယန်ကျန့်၏ ဒီစကားက အားလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှု အလွန် ကြီးမားလှသည်။
ယခု ဌာနချုပ် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်နေခြင်းမှာ ယန်ကျန့် ရှိနေသေး၍ ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ ယန်ကျန့်သာ နုတ်ထွက်သွားပြီး ဒီသတင်း ထွက်သွားပါက ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းဆောင်များနှင့် တာဝန်ခံ အများအပြားလည်း ချက်ချင်း လိုက်လံ နုတ်ထွက်ကြပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ကော်ချန်သည် ယခုအခါ မထိတ်လန့်သွားဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို ယန်ကျန့် မင်းမှာ ဘာအကြံဉာဏ် ရှိလဲ အခြေအနေကို အကျိုးပြုမယ်ဆိုရင် ဌာနချုပ်က အခြေအနေမဲ့ ထောက်ခံပေးမယ် ဌာနချုပ်တင် မကဘူး တခြား ဌာနတွေကလည်း အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးလိမ့်မယ်"
"ဒီလို ဟန်ဆောင် စကားတွေ ဆက်မပြောပါနဲ့တော့"
ယန်ကျန့်က လက်ခါပြလိုက်သည်။
"အခု လူတိုင်းက ကိုယ့်အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်နေကြပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ပဲ စဉ်းစားနေကြတာ ခင်ဗျားတို့က တစ္ဆေဆရာတွေ အားလုံးကို အရင်လိုမျိုး အသက်စွန့်ပြီး အလုပ်လုပ်ခိုင်းဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး အခု တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူး ဌာနချုပ် အခုလို ကျဆင်းသွားတာက အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကြောင့်တင် မဟုတ်ဘူး ခေတ်ကြီး ပြောင်းလဲသွားတာကြောင့်လည်း ပါတယ်"
"မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ တစ္ဆေဆရာတွေကို သာမန်လူတွေအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်နေတာက ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုပဲ အရင်က သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ စပြီး ပေါ်လာခါစ အခြေအနေ မရှုပ်ထွေးသေးခင်ကဆိုရင် တစ္ဆေဆရာတွေက အရင် အကျင့်အတိုင်း ဌာနချုပ်ကို ကြောက်ရွံ့ လေးစားကြသေးတယ် ဒါပေမဲ့ အခု ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်လာတော့ ဌာနချုပ်ရဲ့ စကားက ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး"
"ကြည့်စမ်း ဝေ့ကျင်းကလွဲပြီး ဌာနချုပ်က ဘယ်ခေါင်းဆောင်ကို ခေါ်လို့ရသေးလဲ"
"ငါ ဌာနချုပ်ဘက်က အပြည့်အဝ ရပ်တည်ပေးရင်တောင် သဘာဝလွန်လောကမှာ ငါ မျက်နှာကို ထောက်မယ့်လူ ဘယ်သူမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီ စကားအတိုင်းပဲ ခေါင်းဆောင် ခေတ်က အဆုံးသတ်သွားပြီ ဌာနချုပ် ခေတ်ကလည်း အဆုံးသတ်သွားပြီ အရင် လုပ်ပုံကိုင်ပုံ အဟောင်းတွေက အခု ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး အခု အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ချင်ရင် နည်းလမ်း တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်"
ယန်ကျန့် လက်တစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ ဝမ်ကော်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာနည်းလမ်းလဲ"
ဝမ်ကော်ချန် လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"တစ္ဆေတွေ ထပ်မပေါ်လာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ"
ယန်ကျန့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စက လုပ်နိုင်ပါ့မလား"
ဝမ်ကော်ချန်သည် ထိုရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ချင်သော်လည်း လက်တွေ့ အခြေအနေအရ ဒါက မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဟု သူ ခံစားရသည်။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စကို ငါ လုပ်မယ် ခင်ဗျားတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး အခု ဌာနချုပ် လုပ်နိုင်တာ တစ်ခုတည်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ မရှိတော့ရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖို့ပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့က ဒီကိစ္စကလွဲရင် တခြား ဘာမှ ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်လို့ပဲ"
"ယန်ကျန့် မင်း ဘယ်လောက် ယုံကြည်မှု ရှိလဲ"
ဝမ်ကော်ချန်က စမ်းသပ် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မသိဘူး သိစရာလည်း မလိုဘူး အခွင့်အရေး ရှိရင် စမ်းကြည့်ရမှာပဲ ငါ့မှာ အကြံအစည် နည်းနည်း ရှိနေပြီ ခင်ဗျားတို့က ငါ့ဆီက သတင်းကိုပဲ စောင့်နေကြ"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကော်ချန် ချက်ချင်း နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
အခြား ဝန်ထမ်းအချို့က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန် ဒါဆို ကျွန်တော်တို့က ဘာမှ မလုပ်ရတော့ဘူးလား"
ယန်ကျန့်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြသည်။
"သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီး ရောက်နေပြီလေ ခင်ဗျားတို့ သာမန်လူတွေက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ ဌာနချုပ်အတွက် အသက်စွန့်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းပေးမယ့် လူတွေထဲမှာ ဘယ်သူက အားနေလို့လဲ အခု ဌာနချုပ်က လူတစ်ယောက်လောက် ထုတ်ပေးနိုင်ရင် စောစောက ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေအတွက် ချက်ချင်း တောင်းပန်မယ်"
အခြားသူများ ထပ်မံ နှုတ်ဆိတ်သွားကြပြန်သည်။
ယန်ကျန့် ပြောသည်မှာ မှန်သည်။ ယခု ဌာနချုပ်တွင် သာမန်လူများသာ ရှိပြီး တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ အရင်က ပြန်ရောက်လာသော ဝေ့ကျင်းသည်လည်း နေရာအနှံ့ သွားလာကာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းနေရသည်။
တစ္ဆေဆရာ ဌာနချုပ် တစ်ခုက ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားသည်မှာ တကယ်ပဲ ဆက်လက် တည်ရှိနေရန် ကြီးမားသော အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ တစ်ခုခု လုပ်ချင်နေကြတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ် ခင်ဗျားတို့ကို ငါ ပေးနိုင်တဲ့ အကြံဉာဏ်က တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်"
ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့် ထိုင်ခုံမှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
အခြားသူများ ထပ်မံ၍ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အရာအားလုံးကို ငါ့အပေါ် လောင်းကြေးထပ်လိုက်ပါ အရာအားလုံးကို ငါ တာဝန်ယူမယ် သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို ငါ့ လက်နဲ့ အဆုံးသတ်ပေးမယ်"
အားလုံး အလွန် အံ့အားသင့်ကာ သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။ သူ၏ ဒီလို သတ္တိနှင့် ပြတ်သားမှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြပုံရသည်။
ယန်ကျန့် ဆက်ပြောသည်။
"အဲဒီအချိန် မရောက်ခင်အထိ ခင်ဗျားတို့ ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်က သိပ်နောက်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး ဒီကမ္ဘာက လူတွေ အကြာကြီး မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလေ"
"အခု ငါ ဒီကို လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အနာဂတ်မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ကို လာပြောပြတာပဲ"
အခန်း ၁၅၈၆ - တတိယမြောက် တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အခြားမြို့များသို့ ဆက်လက် မလှည့်လည်တော့ပေ။ သူ လေ့လာစူးစမ်းမှုများ လုံလောက်ပြီဟု ခံစားရပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အစီအစဉ်တစ်ခု အကြမ်းဖျင်း ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။
"အရာအားလုံးက တာချန်းမြို့ကနေ စတင်ခဲ့တာဆိုတော့ အရာအားလုံးက တာချန်းမြို့ကနေပဲ အဆုံးသတ်သင့်တယ်"
ယန်ကျန့် ထိုသို့ တွေးကာ တာချန်းမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ တာချန်းမြို့ ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာ အပြင်ဘက်တွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ ဒီလူသည် ဒီနေရာတွင် ရပ်နေသည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း အိမ်ရာထဲသို့ ဝင်လာသော လူအများအပြားက သတိမထားမိကြပေ။ ဒီလူ မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး တကယ်တော့ ဒီလူ ရှိနေသော်လည်း လူအများစုက မမြင်နိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့် ပေါ်လာမှသာ ထိုထူးဆန်းသော အခြေအနေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ယန်ကျန့်လည်း ထိုလူ ရှိနေသည်ကို သတိထားမိပြီး အိမ်ရာ တံခါးဝတွင် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
"အရင်က ခင်ဗျားကို တစ္ဆေအိပ်မက်ထဲကနေ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးကတည်းက ကျွန်တော်တို့ ထပ်မတွေ့ကြရတော့ဘူး ကျွန်တော်က ထပ်ပြီး အိပ်မက်ထဲ ဆွဲသွင်းမှာ ကြောက်လို့ ခင်ဗျား ထွက်မလာရဲတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ ဒီတစ်ခါတော့ ခင်ဗျား ရောက်လာတာပဲ ကျန်းရှန်းကွမ်"
ယန်ကျန့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ထိုလူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုလူမှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ဆရာ တစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။ သူက တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဟု တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပြီး ဘေးမှ ဖြတ်သွားသော သူများပင် သူ၏ အန္တရာယ်ရှိမှုကို လုံးဝ မခံစားမိကြပေ။
သို့သော် သဘာဝလွန်လောကမှ လူဟောင်းများ အားလုံး ကျန်းရှန်းကွမ် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သိကြပေသည်။
ယန်ကျန့် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ဒီကို ရောက်လာတာက အချက်တစ်ချက်ကို ပြသနေတယ် ခင်ဗျား ဟယ်ယွဲ့လျန်ဆီ သွားခဲ့တာပဲ တကယ်ပဲ ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ချင်နေတုန်းပဲ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ဟယ်ယွဲ့လျန်ကိုတော့ မထိခိုက်ခဲ့ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါခေါင်းမညိတ်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ ဘယ်အစီအစဉ်မှ အကောင်အထည်ဖော်လို့ မရဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား သေချာ သိနေလို့ပဲ"
ကျန်းရှန်းကွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
"igရဲ့ အစီအစဉ်က အောင်မြင်သွားပါပြီ အဲဒါက မျိုးစေ့လေး တစ်စေ့လိုပါပဲ ကမ္ဘာကြီးက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ မြေဆီလွှာ ဖြစ်သွားတဲ့အခါ ဒီမျိုးစေ့က အညှောက်ပေါက်ပြီး အသီးသီးလာလိမ့်မယ် ငါ လုပ်ရမှာက ဒီမျိုးစေ့လေး မပျက်စီးအောင် စောင့်ကြည့်ပြီး ကာကွယ်ပေးဖို့ပါပဲ"
"ယန်ကျန့် မင်း ပြန်နိုးလာပြီးနောက်မှာ နိုင်ငံအနှံ့ လှည့်လည်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ အခု ကမ္ဘာကြီး ဘယ်လို ဖြစ်နေပြီလဲ ဆိုတာ သေချာ သိမှာပါ ဒါက သာမန် တစ္ဆေနိုးထမှုလောက် ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်တော့ဘူး သဘာဝလွန်နယ်မြေတွေက လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ ဆက်စပ်သွားပြီ ဒီလို လှိုင်းလုံးကြီး ရှေ့မှာ လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ အင်အားက သေးငယ်လွန်းပါတယ်"
"အရင်က ဒီလှိုင်းလုံးကြီးက သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ်ခုလုံးကို မြှုပ်နှံခဲ့သလို အခုလည်း ဒီခေတ်ကို မြှုပ်နှံပစ်တော့မှာ ငါရဲ့ အစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ မဆိုနိုင်ပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ပြဿနာ အများစုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်ရတာက သဘာဝလွန် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်ရတာထက် အများကြီး ပိုလွယ်တာပေါ့"
သူသည် ယန်ကျန့် ရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက်မျှပင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ အတွေးများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြခဲ့သည်။
အိပ်မက်ကိုတောင် ထုတ်မပြောရဲတဲ့သူက အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် အရည်အချင်း ရှိပါ့မလဲ။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ဆီမှာလည်း အစီအစဉ် တစ်ခု ရှိတယ် ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားရင် နားထောင်ကြည့်ပါလား"
"သေချာတာပေါ့"
ကျန်းရှန်းကွမ်က ဖြေလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ မကောင်းဘူး ငါ့ နောက်လိုက်ခဲ့"
ယန်ကျန့် အပို စကားများ မပြောတော့ဘဲ ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ကျန်းရှန်းကွမ်လည်း အနောက်မှ ကပ်ပါလာသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်သည် ထူးဆန်းသော အကွာအဝေး တစ်ခုတွင် ရှိနေကြပြီး အချင်းချင်း သတိထားနေကြပုံရသည်။
ယန်ကျန့် လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"စောစောက ခင်ဗျားပြောတာ မမှားပါဘူး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို မဖြေရှင်းနိုင်တာက ဒီခေတ်က တစ္ဆေဆရာတွေ မကြိုးစားလို့ မဟုတ်ဘူး သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေက လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ ဆက်စပ်သွားလို့ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပေါ်လာတာ သဘာဝလွန်လောက တစ်ခုလုံးရဲ့ အင်အားကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရင်တောင် အဲဒါကို ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေက နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးနဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ လက်တွေ့ကမ္ဘာကို မကျူးကျော်အောင် တားဆီးခဲ့ပြီး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းခဲ့တယ် အခုမှ အဲဒီ ငြိမ်းချမ်းရေးက ပျက်စီးသွားတာ ငါတို့ မျိုးဆက်က အရင် မျိုးဆက်ထက် ပိုတော်တယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး"
"တော်တော် ရှင်းလင်းတဲ့ အမြင်ပဲ ဆက်ပြောပါ"
ကျန်းရှန်းကွမ် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။
အရင်တစ်ခေါက်ကနဲ့ ယှဉ်လျှင် ယခု ယန်ကျန့်က ပိုရင့်ကျက်လာပြီး ပိုမို တည်ငြိမ်ကာ ဉာဏ်ပညာ ပိုရှိလာသည်။ အခြေအနေကို သုံးသပ်နိုင်စွမ်းနှင့် အနာဂတ်အတွက် တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းကလည်း အလွန် ရှင်းလင်းနေသည်။
ဒီလို ဆွေးနွေးမှုမျိုးကမှ အဓိပ္ပာယ် ရှိသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ တွေ့တွေ့ချင်း လူမိုက် တစ်ယောက်လို သတ်မယ် ဖြတ်မယ် လုပ်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲပေါ့။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်ကို ရွေးချယ်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှာ သွားပုန်းနေမယ်ဆိုရင် ဒါက ငြိမ်းချမ်းရေး ပြန်ရမယ့် အခွင့်အရေးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်တာပဲ ပြီးတော့ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ"
ထို့နောက် ယန်ကျန့် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ကျန်းရှန်းကွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"သဘာဝလွန်စွမ်းအား ဆိုတဲ့ ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မရှိရင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် ဆိုတာလည်း ပေါ်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး လူတိုင်းက တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း သေဖို့ စောင့်နေရုံပဲ ရှိမယ် ဒီလို လုပ်မယ့်အစား သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဒီတိုင်း လွှတ်ထားပြီး ဒီမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ လူတိုင်း အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်ရတာက ပိုကောင်းတယ် အနည်းဆုံးတော့ အနာဂတ်မှာ မျှော်လင့်ချက် တစ်စက်လေးတော့ ရှိနေသေးတယ်လေ"
"ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်က အခြေခံကတည်းက မှားနေတာ"
"လိမ်ညာနေတဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း သေသွားတာက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲမှာ အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်ရတာထက် ပိုကောင်းပါတယ် လူတိုင်းကို မဲခွဲခိုင်းမယ်ဆိုရင် ငါ့ အစီအစဉ်ကို ထောက်ခံတဲ့သူ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိမယ်လို့ ငါထင်တယ်"
ကျန်းရှန်းကွမ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ဆက်လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ် လူအများစုက ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်ကို သေချာပေါက် သဘောတူကြလိမ့်မယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က သာမန်လူတွေပဲလေ မျက်စိရှေ့က အန္တရာယ်ကိုပဲ ကြည့်ကြမှာပေါ့ အနာဂတ် ဘယ်လို ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူ ဂရုစိုက်မလဲ ဒီကမ္ဘာကြီးက အမြင့်ဆုံးနေရာမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်က လမ်းပြဖို့ လိုအပ်တယ် ခင်ဗျားကတော့ အမြင့်ဆုံးကို မရောက်သေးဘူး ပစ္စုပ္ပန်ကိုပဲ မြင်ရပြီး အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ဘူး"
"ဒီလိုဆိုမှတော့ မင်း မြင်ရတဲ့ အနာဂတ်ကို ငါ့ကို ပြပါ တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သဘောပေါက်အောင် ပြောနိုင်ရင် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်"
ကျန်းရှန်းကွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား မကြာခင် မြင်ရပါလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။
မကြာမီ သူတို့ နှစ်ယောက် ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာ အနောက်ဘက်ရှိ သီးသန့် အိမ်တစ်လုံးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
"ဒီနေရာက အရင်က သမ္မတနိုင်ငံခေတ်တုန်းက ဆောက်ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးပဲ နောက်မှ ပြန်ပြင်ဆောက်ထားတာ"
ယန်ကျန့် ပြောရင်း တံခါးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကျန်းရှန်းကွမ် အနောက်မှ ကပ်ပါလာသည်။
ခြံဝင်းအတွင်းတွင် ခေါင်းတလား ကိုးလုံး ရှိနေသည်။ အနီရောင် ခုနစ်လုံးနှင့် အနက်ရောင် နှစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ထိုအနီရောင် ခေါင်းတလား သုံးလုံးထဲတွင် ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့သား သုံးဦး လဲလျောင်းနေသည်။ သူတို့ တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာ နေရဦးမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
"ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားလား"
လီယန်၏ အသံက ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ငါပဲ"
ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားအနောက်မှာ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ် တော်တော် စိမ်းတဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ ဘယ်သူလဲ"
လီယန်က လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ဖြေလိုက်သည်။
"ကျန်းရှန်းကွမ်"
"ဟင် ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားက ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ လူကိုတောင် ခေါ်လာတာလား"
ဟွမ်ကျိယာ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ အလွန် အံ့အားသင့်နေသည်။ သူမ ကျန်းရှန်းကွမ်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း လီယန်နှင့် စကားပြောရင်း ဒီလူအကြောင်းကို ကြားဖူးထားသည်။
"အခု သဘာဝလွန်လောကမှာ ငါ့ထက် အန္တရာယ်များတဲ့ လူ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး မင်းတို့ ဒီမှာ အေးဆေး အိပ်နေကြ ငါ အပေါ်ထပ်ကို သွားလိုက်ဦးမယ်"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းရှန်းကွမ်သည် ထိုတစ္ဆေခေါင်းတလားများကို ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ခေါင်းတလားဆိုင်ကို ဓားပြတိုက်လာတာလား တစ္ဆေခေါင်းတလားတွေ ဒီလောက် အများကြီးကို သယ်လာတာ မင်းက တကယ်ပဲ အရင်ကလို ထင်ရာစိုင်းတုန်းပဲ"
"ရှိတာကို အသုံးချရုံပါပဲ ဒီခေါင်းတလားတွေကို ဆိုင်မှာ ထားထားလည်း အလကားပဲ"
ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ကျန်းရှန်းကွမ်ကို ခေါ်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။
အပေါ်ထပ်တွင် အခန်း သုံးခန်း ရှိသည်။ နှစ်ခန်းကို အသုံးပြုနေသော်လည်း တတိယ အခန်းမှာမူ ပိတ်ထားပြီး တစ်ခါမှ မဖွင့်ဖူးသေးပေ။
ယန်ကျန့် လက်လှမ်းကာ တတိယ အခန်း တံခါးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ တိုက်စားမှုကြောင့် တံခါးပေါ်ရှိ အယောင်ဆောင်ထားမှုများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလ ပုံစံ ပေါ်လာသည်။
ဒါက ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တံခါးတစ်ချပ် ဖြစ်နေသည်။
"လိုဝမ်စုန်းက မင်းကို ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်ကို မပြောပြခဲ့ဘူး ထင်တယ် လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ သဘာဝလွန်နယ်မြေကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခု ရှိတယ် အဲဒီ အမှတ်အသားက ဒီတတိယမြောက် တံခါးပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"မင်း မှားနေပြီ ဒီသတင်းကို ငါ သိပါတယ်"
ကျန်းရှန်းကွမ်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီတတိယမြောက် တံခါးကို ငါ လာမရှာခဲ့ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့အမြင်အရ ဒီတံခါးက သိပ်အရေးမကြီးလို့ပဲ ဒီနေရာမှာ ဒီအတိုင်း ပိတ်ထားတာ ပိုကောင်းတယ် အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေတွေ ဒီတံခါးကနေ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။
"ဒါကြောင့် စောစောက ငါ ပြောတာပေါ့ ခင်ဗျား အမြင်မကျယ်သေးဘူးလို့ အရင်က ငါ သဘာဝလွန်ခေတ်ကြီး မရောက်လာအောင် တားဆီးမယ့် နည်းလမ်းကို အမြဲ ရှာနေခဲ့တာ ဝိညာဉ်ခေါ် နံ့သာတိုင်ကို ထွန်းပြီး လိုဝမ်စုန်းနဲ့ စကားပြောပြီးမှ ဒီတံခါး ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိသွားပြီး လမ်းစ ပေါ်လာတာ အခု ငါ့နည်းလမ်း ဖြစ်နိုင် မဖြစ်နိုင် စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ"
"ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို ခေါ်လာတာက သက်သေပြဖို့လား"
ကျန်းရှန်းကွမ်က မေးလိုက်သည်။
"သက်သေပြဖို့တင် မကဘူး တစ်ခုခု လွဲချော်သွားခဲ့ရင်တောင် ငါ့အစီအစဉ်ကို သိတဲ့ ခင်ဗျားက ငါ့လမ်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာ သေချာအောင်လို့ပါ"
ယန်ကျန့်က ဖြေလိုက်သည်။
"မင်း အဲဒီလောက်တောင် သေချာနေတာလား"
ကျန်းရှန်းကွမ်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။
ယန်ကျန့်က ဖြေလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့"
ထို့နောက် သူ လက်မြှောက်ကာ ဒီရွှေတံခါးကို အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော အားကြောင့် တံခါးမှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး အိမ်တစ်လုံးလုံးပင် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ယန်ကျန့် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဒီနေ့ ဒီတတိယမြောက် တံခါးကို ဖွင့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
နောက်တစ်ချက် ထပ်ထိုးချလိုက်ပြန်သည်။
ထူထဲသော ရွှေတံခါးကြီး ထပ်မံ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်း အချို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
"ယန်ကျန့် နင် အိမ်ကို ဖြိုနေတာလား"
ထိုအချိန်တွင် ဘေးအခန်းထဲမှ ဝမ်ရှန်းရှန်း မျက်နှာဖြူရော်စွာ ထွက်လာသည်။ သူမ စင်္ကြံပေါ်တွင် ရပ်လျက် ယန်ကျန့်ကို ကြည့်နေသည်။ ဒီလောက် ကျယ်လောင်သော အသံကို သူမ မကြားဟန်ဆောင်၍ မရပေ။
"ငါ တံခါးဖွင့်နေတာ ခဏနေ ပြီးတော့မယ်"
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီတံခါးနောက်ကနေ ထူးဆန်းတဲ့ အသံတွေ ခဏခဏ ကြားရတယ် ပြီးတော့ အခုနောက်ပိုင်း အသံတွေက ပိုပို ကျယ်လာတယ် ငါ ဒီရက်ပိုင်း ဘေးအခန်းကနေ နားထောင်နေတာ နင် တံခါးဖွင့်မယ်ဆိုရင် သတိထားရမယ်"
ဝမ်ရှန်းရှန်းက အေးစက်သော လေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။
"ငါ သိတယ် တစ္ဆေတွေက ဒီတံခါးကနေတစ်ဆင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲ ဝင်လာဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ ဒါပေမဲ့ ဒီတံခါးက အရမ်း ခိုင်မာတယ် တစ္ဆေတွေရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ရွှေကို မလွှမ်းမိုးနိုင်လို့ အလွယ်တကူ ထွက်မလာနိုင်ကြဘူး အသံလောက်ပဲ ထွက်နိုင်တာ"
"ဒါဆို နင် ဘာလို့ တံခါးဖွင့်ချင်ရတာလဲ"
ဝမ်ရှန်းရှန်း အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
"တံခါး မဖွင့်လည်း တစ္ဆေတွေက တခြား လမ်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲ ရောက်လာနိုင်တာပဲ အဲဒါကြောင့် အပြင်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီး ပေါ်လာတာ အခု ငါ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းချင်တယ် ဒါကြောင့် ဒီတံခါးကနေ စလုပ်မှ ရမယ်"
ယန်ကျန့်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ဘေးတွင် အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသော ကလေးငယ် တစ်ဦး တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။ ထိုကလေးငယ်မှာ အသားအရည် ဖြူဖျော့နေပြီး သေလူ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ပန်းထိုးဖိနပ် စီးထားသည်။ ခေါင်းကို စောင်းကာ နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန်းရှန်းကွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အရသာရှိသော အစားအစာ တစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"ဒီအကောင်လေးက တစ္ဆေလည်း မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေဆရာလည်း မဟုတ်ဘူး... သဘာဝလွန် ဖန်တီးမှု တစ်ခုပဲ ပြီးတော့ ယန်ကျန့် မင်းနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင် တူတယ် မင်းရဲ့ တစ္ဆေကျွန်လား မဟုတ်ဘူး မတူဘူး တစ္ဆေကျွန်ထက် ပိုထူးခြားတယ်"
ကျန်းရှန်းကွမ်လည်း တစ္ဆေငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အလွန် သေချာစွာ လေ့လာနေသည်။
"ဒုန်း"
ထပ်မံ၍ ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ဒီတံခါးကို အတင်းအကျပ် ရိုက်ဖွင့်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထူထဲသော တံခါးကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
အခန်းထဲတွင် မှောင်မည်းနေပြီး ထိုအမှောင်ထုသည် မြူခိုးများကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့လာသည်။ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ယန်ကျန့် မျက်နှာတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။
အမှောင်ထု ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်များ အားလုံး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်က ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော တံခါးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ မည်သည့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှ အနားမကပ်နိုင်အောင် တားဆီးထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
"သွားရအောင်"
ယန်ကျန့် တစ်ချက် ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် မှောင်မည်းနေသော အခန်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကျန်းရှန်းကွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ တစ္ဆေငယ်ကို ဆက်မလေ့လာတော့ဘဲ ယန်ကျန့် နောက်မှ လိုက်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
အမှောင်ထုနှင့် နီးကပ်သွားသည်နှင့် ကျန်းရှန်းကွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခြေသံများကိုသာ ကြားရတော့သည်။
သူတို့ နှစ်ယောက် ဝင်သွားပြီးနောက် မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူတို့ နှစ်ယောက် ဝင်သွားပြီးနောက်။
ဒီတတိယမြောက် အခန်းထဲရှိ အမှောင်ထုမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားပုံရပြီး အတွင်းရှိ အခြေအနေများကို အနည်းငယ် မြင်လာရသည်။
ထိုအခန်းထဲတွင် ဘာမှ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထူးခြားသော လမ်းတစ်လမ်းသာ ရှိနေသည်။ ထိုလမ်းမှာ အပြင်မှ အတွင်းသို့ ပိုပို ကျယ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမှောင်ထု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ ဆန့်တန်းနေတော့သည်။