အတော်လေးကို သာလွန်နေခြင်း

ယွင်လင်ပန်း၏ ပေါက်ရောက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် လိုအပ်ချက်မှာ အလွန် မြင့်မားပြီး နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ နေလချိုင့်ဝှမ်း ဟုခေါ်သော နေရာတွင်သာ ဖြစ်ရမည်။

ထိုနေရာတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေရောင်ခြည် အလုံအလောက် ရရှိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ ထူးခြားသော တည်ဆောက်ပုံကြောင့် နေလချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော နေရောင်ခြည်သည် ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။ ၎င်း ထူးခြားစွာ ပြောင်းလဲသွားသော နေရောင်ခြည်ကသာ ယွင်လင်ပန်း ကြီးထွားရန် လိုအပ်သော အရာဖြစ်သည်။

အလွန် တင်းကျပ်လှသော ပေါက်ရောက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် လိုအပ်ချက်များအပြင် ယွင်လင်ပန်းသည် လူများ၏ ဂရုစိုက်မှုကိုလည်း အလွန် လိုအပ်ပေသည်။ မဟုတ်ပါက ပန်းပွင့်လာလျှင်တောင်မှ အာနိသင်က အတော်လေး လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်၏။

ဒီဂရုစိုက်ခြင်း ဆိုသည့် စကားလုံး နှစ်လုံးက ကြည့်ရလွယ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သခင်ကြီး တစ်ဦးကို အလုပ်အကျွေးပြုရသည်ထက်ပင် ပိုမို ခက်ခဲလေသည်။

ယွင်လင်ပန်းသည် နေ့စဉ် အရည်အသွေး အလွန်မြင့်မားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် လိုအပ်ရုံသာမက တေးဂီတကိုလည်း နားဆင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

မှန်ပေသည်။ ယွင်လင်ပန်း၏ ဝါသနာက ဒီလောက်တောင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှ၏။

၎င်းက တေးဂီတကို နားဆင်ရုံတင်မကဘဲ အကောင်းဆုံး တေးဂီတကိုသာ နားဆင်ချင်ပြီး မကျေနပ်မှု တစ်ခုခု ဖြစ်သွားသည်နှင့် တစ်မိနစ်အတွင်း ညှိုးနွမ်းသွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မြေဩဇာ ကျွေးခြင်း၊ ရေလောင်းခြင်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းပေးခြင်း စသည်တို့ အားလုံးတွင်လည်း လိုအပ်ချက်များ အလွန် မြင့်မားပေသည်။

၎င်းကို မွေးမြူရ အလွန် ခက်ခဲသောကြောင့် တောရိုင်းထဲတွင် တွေ့ရမည် ဆိုသည်ကို တွေးတောင် မတွေးသင့်ပေ။ အားလုံးက လူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးမွေးမြူခြင်းအပေါ် မှီခိုနေရပြီး အလွန် ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးလျှင်တောင်မှ ဒီပန်းများက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဒေါသ ထွက်တတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ညှိုးနွမ်းသွားတတ်ကြသည်။

လူတွေကို အလွန် လက်မှိုင်ချစေသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အထွက်နှုန်းကလည်း အလွန် နည်းပါးလှ၏။

သို့သော် မွေးမြူရန် ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေသည့်တိုင်အောင် ဆေးဆရာများက ၎င်းကို လိုချင်တပ်မက်နေမှုကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းရင်းက တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ သုံးရတာ အရမ်းကောင်းလွန်းလို့ပင် ဖြစ်သည်။

ပြီးပြည့်စုံစွာ မွေးမြူထားသော ယွင်လင်ပန်း တစ်ပွင့်သည် ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဆောင်ဖမ်းစားနိုင်သော ရနံ့ရှိပြီး တစ်ချက်ရှူရှိုက်ရုံဖြင့် တကယ်ကို နစ်မွန်းသွားစေနိုင်လောက်အောင် စိတ်ချောက်ချားစေမှု အလွန် အားကောင်းလှသည်။

မေ့ဆေး ဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုပါက အနက်ရောင် သခင်ကြီးများပင်လျှင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ဒါကလည်း ကျန်းပေရန်ကို ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ နက်ရှိုင်းသော မှတ်ဉာဏ် တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကြမ်းဖက်ခြင်းထက်စာလျှင် သူက တိုက်ခိုက်စရာ မလိုဘဲ ရန်သူကို လက်နက်ချ အရှုံးပေးစေခြင်းကို ပိုနှစ်သက်ရာ ဒီလို ထိပ်တန်း မေ့ဆေးမျိုးက လူသတ် မီးရှို့ရာတွင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပေသည်။

ပထမဆုံး ရှားပါးပစ္စည်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဆက်လက် ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ဆေးဘက်ဝင် အပင်များကလည်း တစ်ခုထက် တစ်ခု ပို၍ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ လောကမှ ပါရမီရှင်များ အားလုံးသာ ဒီနေရာတွင် စုဝေးမနေပါက ဒီလောက်များပြားသော ရှားပါးပစ္စည်းများကို တကယ် စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဆရာကြီးခူ ပြောခဲ့သည်မှာလည်း အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။

ကျန်းပေရန် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ဖတ်ရှုပြီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာကြီးခူက အနည်းငယ် နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဘယ်လိုလဲ ဖိအား ကြီးနေလား"

ကျန်းပေရန်က ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ဖိအား နည်းနည်းတော့ ရှိတာပေါ့"

ဒီဆေးဖော်စပ်နည်းထဲရှိ ရှားပါးပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်လောက်အောင် အဖိုးတန်ပြီး တစ်အိုးလောက်သာ ပျက်စီးသွားပါက တကယ်ကို ရင်ကွဲနာကျ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်းပေရန်က မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံးများကိုပင် ဖော်စပ်ခဲ့ဖူးရာ သူ၏ မီးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းပေးမှု နည်းစနစ်များအပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိပေသည်။

ဆေးဖော်စပ်နည်းပေါ်ရှိ အဆင့်များ မမှားယွင်းသရွေ့ သူက သေချာပေါက် ဖော်စပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က ဒီလောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာကြီးခူက ကျန်းပေရန်၏ စိတ်ထဲတွင် သေချာပေါက် ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီး သူ ဒီဆေးအိုးကို ဖျက်ဆီးပစ်မိမည်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်မနေကြောင်း သိလိုက်၏။

'ဒီလို စိတ်နေစိတ်ထားမျိုး ရှိနေလို့လည်း ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရခဲ့တာကိုး'

ဆရာကြီးခူ ကိုယ်တိုင်တောင်မှ ဒီနိဗ္ဗာန်ဆေးလုံးကို မဖော်စပ်မီ အချိန်အတော်ကြာ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒီရှားပါးပစ္စည်းများက အရမ်းကို အဖိုးတန်လွန်းလှပြီး သူ ဖျက်ဆီးမိသွားလျှင်တောင်မှ ဘယ်သူကမျှ သူ့ကို အပြစ်တင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကတော့ နှမြောနေမိမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်းပေရန်ကတော့ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို တစ်ခေါက် ဖတ်ကြည့်ရုံဖြင့် ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ ဒီယုံကြည်မှုက မွေးကာစ နွားပေါက်လေး ကျားကို မကြောက်ဆိုသည့် အသိဉာဏ်မဲ့ ရဲရင့်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ဖြစ်လေသည်။

ဒါက ဆရာကြီးခူကို အလွန် လေးစားသွားစေခဲ့၏။

ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ရှားပါးပစ္စည်းများ၏ အချိုးအစားကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဆေးဖိုကို ဖွင့်ကာ ဆေးဖော်စပ်ရန် စတင်လိုက်တော့သည်။

ဒီလောက် အဖိုးတန်သော ရှားပါးပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ဆေးဖော်စပ်မည် ဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန်သည် လုံးဝ ကပ်စေးမနှဲတော့ဘဲ သစ်သားဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သိုလှောင်ထားသော ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဆေးမီးဖိုခန်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်လေသည်။

ထိုဆေးမီးဖိုခန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဆင့်ကိုး ဆေးဆရာ တစ်အုပ်ကြီးမှာ တိုက်ကြီးအသစ် တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သကဲ့သို့ မျက်လုံးများ အားလုံး တောက်ပသွားကြ၏။

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်က ရွှေကျီးကန်း ဆေးအိုး ၏ အပူချိန်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ရန် အလျင်မလိုဘဲ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရှားပါးပစ္စည်းများကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ တစ်ခုချင်းစီ အရင်ဆုံး ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှု ပုံစံများကို အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ ကျန်းပေရန်က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရွှေကျီးကန်း ဆေးအိုးကို အပူပေးရန် စတင်လိုက်လေသည်။

ဆေးဖျော်ခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းပေးခြင်း...

ဒီအဆင့်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် မည်သည့် ပြဿနာကိုမျှ မကြုံတွေ့ရသေးဘဲ အရာအားလုံးက အလွန် ချောမွေ့နေခဲ့၏။

သို့သော် တည်ငြိမ်နေသော ကျန်းပေရန်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဘေးမှ ဝိုင်းကြည့်နေကြသော အဆင့်ကိုး ဆေးဆရာများမှာ အနည်းငယ် ထိုင်မရ ထမရ ဖြစ်နေကြလေပြီ။

'သူ ဒီဆေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်စပ်တာ တကယ် ဟုတ်ရဲ့လား'

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူတို့ အားလုံး ဒီဆေးကို အတူတကွ သုတေသန လုပ်နေခဲ့ကြရာ ဒီဆေးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ရန် လိုအပ်သော ကျွမ်းကျင်မှုက ဘယ်လောက် မြင့်မားသလဲ ဆိုသည်ကို သဘာဝကျစွာပင် အလွန် ကောင်းကောင်း နားလည်ထားကြသည်။

ဆေးဖျော်ခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းပေးခြင်း... အဆင့်တိုင်းက ကောင်းကင်ပေါ် တက်ရသလို ခက်ခဲပြီး အတားအဆီးများစွာ ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ဒီအတားအဆီးများက ကျန်းပေရန်အတွက်တော့ ချိုင့်ခွက်လေး တစ်ခုလိုသာ ဖြစ်နေပြီး ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ရာ ဒါက သူတို့ကို အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေခဲ့၏။

'ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေတာလား'

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အဆင့်ကိုး ဆေးဆရာများ၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် သူတို့၏ ခံစားချက်ကို အတော်လေး နားလည်ပေးနိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

တကယ်တော့ ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်သော သန့်စင်ခြင်းမှ စတင်ကာ ဒီပါဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံးက ကိုက်ရခက်သော "အရိုးမာကြီး" များ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် သိရှိလိုက်သည်။

အပူချိန် မြင့်မားသော ဝိသေသလက္ခဏာ ရှိသည့် ရွှေကျီးကန်း ဆေးအိုး နှင့် ဆေးမီးတောက်များ ရှိနေလျှင်တောင်မှ ၎င်းတို့ကို ဝိညာဉ်အရည် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူလှချေ။ အကြောင်းမှာ အရည်အသွေး ပိုမြင့်မားသော ရှားပါးပစ္စည်းများက သန့်စင်ရန် ပိုခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်က လက်မောင်းကို ပင့်တင်ကာ ၎င်းတို့နှင့် အကြီးအကျယ် ဖိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်တွင် သူ အစွမ်းကုန်ပင် မထုတ်ရသေးဘဲ ၎င်းတို့ အားလုံးက လဲကျ သွားခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ထပ်ခါတလဲလဲ တွေးတောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ဒါကတော့ ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတွင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခဲ့စဉ်က သူ၏ သန့်စင်ခြင်း အတတ်ပညာသည် သိသိသာသာ အဆင့်တက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ထိုအချိန်က ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် သန့်စင်သော အလင်းတန်း၏ အထောက်အပံ့ကြောင့် သာမန်သာ ဖြစ်သော နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ၏ အရည်အသွေးက မည်မျှအထိ မြင့်တက်သွားမှန်း မသိနိုင်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် ၎င်းတို့တွင် ပါဝင်သော ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အားလုံးကို ထုတ်ယူရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရလေသည်။

ယခု ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ရာ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာသည် သေချာပေါက် မြင့်တက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြသွားရလောက်အောင် ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ပို၍ ခက်ခဲသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က သန့်စင်သော အလင်းတန်း ဖြင့် အထောက်အပံ့ ပေးထားသော ဆေးဘက်ဝင် အပင်များနှင့် လေးနာရီတိတိ အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကျန်းပေရန် ဆေးဖော်စပ်သည့် အချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းပေးသည့် အဆင့်အတွက် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူရလျှင်ပင် ၎င်းကို လုပ်ငန်းကြီးဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ဖော်စပ်သော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများမှာလည်း အခြေခံအဆင့်မှ စတင်ရကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က ကျန်းပေရန်သည် ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင် ရရှိရန် သုံးနာရီတိတိ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး အလွန် ခက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် စိတ်စွမ်းအား အလွန် အားကောင်းသော သူပင်လျှင် ခဏတာ မူးဝေသွားသည်အထိ ခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုလေးနာရီသည် အဆင့်ကိုး ဆေးဆရာ အများစု လုံးဝ မကြုံဖူးသော အလွန် ပင်ပန်းခက်ခဲလှသည့် အတွေ့အကြုံ တစ်ခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းပေရန်၏ နားလည်မှုက အတော်လေး မြင့်တက်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

မဟုတ်လျှင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံး တစ်အိုးကို တစ်ထိုင်တည်းနှင့် ဖော်စပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

'မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိသွားပြီ ဆိုတော့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နေရာမှာ ငါက ဒီအဆင့်ကိုး ဆေးဆရာတွေထက် သာလွန်သွားပြီ ထင်တယ်'

မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၏ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက် မြင့်မားသလဲ ဆိုသည်ကို ယခင်က ကျန်းပေရန် ယောက်ယီချန် အား မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ဖူးခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့စဉ်က သူ၏ အခက်တွေ့နေသော တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရုံဖြင့် အနည်းငယ် သိရှိနိုင်ပေသည်။

ထုန်တိုင်းပြည်၏ နာမည်အကြီးဆုံး ဆေးဆရာ တစ်ဦး အနေဖြင့် ယောက်ယီချန် ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အဆင့်မှာ တစ်တိုက်ကြီးလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင်တောင်မှ သေချာပေါက် ထိပ်တန်းတွင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့သော တစ်တိုက်ကြီးလုံးရှိ ထိပ်တန်း ဆေးဆရာ တစ်ဦးကပင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်အိုးကိုမျှ မဖော်စပ်ဖူးခဲ့ရာ ၎င်း၏ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက် မြင့်မားသလဲ ဆိုသည်ကို အများကြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ချေ။

ယခင်က ကျန်းပေရန် ကောက်ချက်ချခဲ့သလိုပင်။

အခြေခံအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများက လူသားများ၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်ပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်လိုပါက ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးကိုသာ အားကိုးရမည် ဖြစ်ကာ ထိုကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးက အလွန် ကြီးမားရမည် ဖြစ်ပြီး အဆင့်ကိုး ဆေးဆရာများပင်လျှင် ကြုံတွေ့ရရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် ဆိုလျှင်တော့

ဒါက လှပသော အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

'ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတွေကို တူးဖော်ရင်တော့ အလုံးအနည်းငယ်လောက် ရနိုင်မလားပဲ'

ထိုရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများကို အနက်ရောင် ဧကရာဇ် နှင့်ဆက်စပ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ထိုရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများထဲတွင် ဒီခေတ်ကာလထက် အများကြီး သာလွန်သော အစွမ်းထက် ရတနာများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အချို့ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု ပိုပို၍ ခံစားလာရသည်။

သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးဝ ကျော်လွန်နေသော အချို့သော စွမ်းအားများ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများကိုပင် ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။

ကျန်းပေရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး ဖော်စပ်မှုက ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်းကိုသာ ထင်ရှားစွာ ပြသနေလေသည်။

လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ကျန်းပေရန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ပင်ပန်းသွားသည်ဟု မခံစားရချေ။ ယခင်က မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်စဉ်ကလို မဟုတ်ဘဲ ထိုအချိန်က ကျန်းပေရန်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မေ့လဲလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရပြီး လင်လွီ ကျောက်စိမ်းပြားကို နဖူးပေါ် ကပ်ထားခြင်းဖြင့်သာ အားတင်း၍ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဒီနိဗ္ဗာန်ဆေးလုံးရဲ့ အရည်အသွေးက မြေကမ္ဘာအဆင့်နဲ့ အတော်လေး ကွာသေးတာပဲ ဒါမှမဟုတ် ငါ့လက်ထဲက ဒီခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးက မြေကမ္ဘာအလယ်အဆင့်... ဒါမှမဟုတ် အထက်အဆင့်ထိတောင် ရောက်နေတာများလား'

ကျန်းပေရန် ဒီလို သံသယဝင်ရခြင်းမှာ နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး တွင် ပါဝင်သော ဆေးဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အခြေခံအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အများစုထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အခြေခံအထက်အဆင့်ဟု သတ်မှတ်မည် ဆိုလျှင်လည်း လုံးဝ ပြဿနာမရှိသလို အခြေခံအထက်အဆင့်များထဲတွင်ပင် ထိပ်တန်း အဆင့်မျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဆေးဖော်စပ်ရသည့် အခက်အခဲပိုင်းတွင်တော့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင် အဆင့်အများကြီး ကွာဟနေသေးကြောင်း သိသာလှ၏။

'အင်း ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေက အဲ့ဒီ သန့်စင်သော အလင်းတန်းရဲ့ နောက်ခံက တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲ'

ကျန်းပေရန် စဉ်းစားနေချိန်တွင် ဘေးမှ ဝိုင်းကြည့်နေကြသော အဆင့်ကိုး ဆေးဆရာများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် မေးခွန်းတစ်ခုက သူတို့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အပြည့်အဝ နေရာယူသွားခဲ့၏။

'ငါတို့ကပဲ အရမ်း အားနည်းနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဆရာကျန်း ကပဲ အရမ်း အစွမ်းထက်နေတာလား'

ဘဝကို သံသယဝင်သွားခြင်း ဆိုသည်မှာ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်မည်ထင်သည်။

နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး ကို မဖော်စပ်မီ အချိန်က ဘယ်သူ ဖော်စပ်မည်လဲ ဆိုသည့် ကိစ္စအတွက် သူတို့ အချင်းချင်း အချိန်အတော်ကြာ တာဝန်လွှဲချနေခဲ့ကြကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ ဒီဆေးကို သေချာပေါက် ဖော်စပ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး အခက်အခဲက မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

သို့သော် ယခု ဆရာကျန်း လက်စွမ်းပြလိုက်သောအခါ... တကယ်ကို ယောက်ျားတွေ ဆွံ့အပြီး မိန်းမတွေ မျက်ရည်ကျရလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆရာကြီးခူက အရင်ဆုံး သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရွှေကျီးကန်း ဆေးအိုး ကို အလွန် သတိထားကာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ပူပြင်းသော အပူရှိန်နှင့် ပြင်းထန်သော ဆေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများ အားလုံး နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ရွှေကျီးကန်း ဆေးအိုး ထဲသို့ လည်ပင်းရှည်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

'တစ် လေး သုံး... ခုနစ်လုံး ဟုတ်လား'

အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများ အားလုံး ကြောင်အသွားကြပြီး ဆရာကြီးခူ ပင်လျှင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

တူညီသော ပါဝင်ပစ္စည်းများဖြင့် သူက တစ်အိုးကို နှစ်လုံးသာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ရာ ကြီးမားလွန်းလှသော ကွာဟချက်ကြောင့် သူပင်လျှင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဆရာကျန်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အတတ်ပညာက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ ငါ တကယ် လေးစားသွားပါပြီ"

နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး ၏ အရေအတွက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီးနောက် ဆရာကြီးခူ က ပထမဆုံး အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်အား လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်၏。

ထို့နောက် အခြား အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများကလည်း ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်ကြလေသည်။

"ဆရာကြီးကျန်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အတတ်ပညာက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး လေးစားသွားပြီ"

ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦး အနေဖြင့် ဒီတစ်အိုးတွင် ဆေးလုံး ခုနစ်လုံး ထွက်လာကြောင်းကို ကျန်းပေရန် သေချာပေါက် အစောကြီးကတည်းက သိထားပြီး ဒီအဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများကို သေချာပေါက် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားစေမည်ကိုလည်း ခန့်မှန်းမိခဲ့သဖြင့် ဒီမြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

အဖြစ်မှန်က မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ဘယ်လို နှိမ့်ချရမလဲ ဆိုတာကိုလည်း ကျန်းပေရန် မသိတော့သဖြင့် ခေါင်းစဉ် ပြောင်းလိုက်တော့သည်။

"ဆေးက ပြဿနာ မရှိဘူးဆိုတော့ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ယဇ်ပလ္လင်ဘက်ကို အရင်သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ် ခွင့်ပြုပါဦး သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီးသည်နှင့် ဆေးဖော်စပ်သည့် အခန်းထဲမှ ခပ်သုတ်သုတ် ထွက်သွားရာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသော ဆေးဆရာ တစ်အုပ်ကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

"ဟားဟား ဟားဟား"

ထိုစဉ် ဆရာကြီးခူက ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ရာ လူတိုင်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်ကြသည်။

"ဆရာကြီးခူ ဘာလို့ ရယ်နေတာလဲ"

"ငါက အခွံလေးနဲ့ ပင်လယ်ရေကို ချိန်တွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့မိတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရယ်နေတာပါ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အတတ်ပညာမှာ ထိပ်ဆုံးရောက်နေပြီ ထပ်ပြီး တိုးတက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထင်နေခဲ့တာ အခုကြည့်ရတာ... အများကြီး လိုသေးတယ် အများကြီး လိုပါသေးတယ်"

ဆရာကြီးခူက ပြောပြီးသည်နှင့် ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ဒီအသံက ခါးသီးသော ရယ်သံ မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောသော အသံ ဖြစ်လေသည်။

တစ်ဘဝလုံးကို ဆေးဆရာလမ်းကြောင်းအတွက် မြှုပ်နှံထားခဲ့သော သူ့အတွက်တော့ ကျန်းပေရန်၏ ဒီလက်စွမ်းပြမှုက သူ့ကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်စေခဲ့သည့်အပြင် အရုပ်အသစ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသော ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းလေ့လာချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့၏။

မကြာမီမှာပင် အခန်းထဲရှိ အခြားသော အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများကလည်း ဆရာကြီးခူ ၏ ရယ်သံကြောင့် ကူးစက်သွားကာ အတူတကွ ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

မှန်ပေသည်။ သူတို့က ဘာကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေရမှာလဲ။ ဆရာကျန်း လို လူမျိုးက သူတို့ကို လမ်းညွှန်ပေးရန် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက လုံးဝကို ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စတစ်ခု၊ ဂုဏ်ပြုစရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများ ပိုပို၍ အသံကျယ်ကျယ် ရယ်မောနေကြချိန်တွင် ကျန်းပေရန်သည် ကုလျန်အန်း တို့ထံသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

"ဟုတ်တယ် အဲ့ဒီလိုပဲ ဖြေလျှော့ထား နည်းနည်း ထပ်ဖြေလျှော့လိုက်ဦး"

လေထဲတွင် တာ့ဟူ သည် အလွန် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင် အရှိန်အဝါ တစ်ခုဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များကို ဆက်တိုက် စုစည်းနေလေသည်။

"ကျေးဇူးရှင်"

ကျန်းပေရန်၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသော တာ့ဟူ သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ထဲရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များက လုံးဝ ပြိုကွဲမသွားခဲ့ပေ။ ဒါက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သင်ယူမှုများကြောင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် သူ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ကြောင်း သိသာလှ၏။

ကျန်းပေရန် လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ အားလုံးကလည်း သူ့ကို အသီးသီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"ဆရာတော် ဒီရက်ပိုင်း တာ့ဟူ ရဲ့ သင်ယူမှု ဘယ်လိုရှိလဲ"

ကျန်းပေရန်က ကျန်ရိ ဆရာတော် အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်၏။

"ဒီကောင်လေး ပညာသင်တဲ့ အရှိန်က သိပ်မမြန်လှပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပါလာတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အငွေ့အသက် မျိုးစုံက အရမ်း အားကောင်းနေတော့ အင်အားနဲ့ပဲ အကုန် ဖြေရှင်းလို့ ရနေတယ် သူက တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပဲ တတ်ထားရင်တောင် အသုံးပြုတဲ့ နေရာမှာတော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို တာ့ဟူက အားလုံးကို ကူညီပေးနိုင်ပြီပေါ့"

"အင်း ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး"

ကျန်ရိ ဆရာတော် က ပြောပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားကာ ကျန်းပေရန်အား ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။

"မင်း ဒီအချိန်ကြီး ငါတို့ကို လာရှာပြီး ဒါကို လာမေးတယ် ဆိုတော့ ဝိညာဉ်အာရုံကို ပြန်လည်နိုးထစေနိုင်တဲ့ ဆေးလုံး ဖော်စပ်လို့ ပြီးသွားပြီလား"

"ဟုတ်တယ်"

ကျန်းပေရန်က နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား မိုက်တယ် ငါ တကယ်ကို အရှုံးပေးပါတယ် မင်း လုပ်ချင်တဲ့ ကိစ္စ ဆိုရင် မအောင်မြင်တာ မရှိဘူးပဲ"

"တိုင်းပြည် ခြောက်ခုက အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာတွေ အားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လို့သာ အောင်မြင်သွားတာ အခု ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာတွေ အကုန် ပြင်ဆင်ပြီးပြီ ဆိုတော့ အသက်ပြန်သွင်းတဲ့ အခမ်းအနားကို စတင်လို့ ရပြီလား"

ယခင်က ကျန်းပေရန်သည် ထုန်တိုင်းပြည်မှ အနက်ရောင် သူတော်စင်များကို အသက်ပြန်သွင်းခြင်းကို ဦးစားပေး အဆင့် အမြင့်ဆုံး အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီကိစ္စက သူ ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းခဲ့ပေ။ ဒီအနက်ရောင် သူတော်စင်များကို အတင်းအကျပ် အသက်ပြန်သွင်းရန် ကြိုးစားပါက ဆန့်ကျင်ဘက် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ဒီအနက်ရောင် သူတော်စင်များ၏ ဝိညာဉ်များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ကာ သူတို့ကို ဝင်စားရန် အခွင့်အရေးပင် မရနိုင်တော့အောင် ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုး မဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက် ကျန်းပေရန်သည် ဓားသွေးခြင်းက ထင်းခုတ်ရာတွင် အချိန်မနှောင့်နှေးစေဘူး ဆိုသကဲ့သို့ အောင်ပွဲအတွက် ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှုများ ပြုလုပ်ပေးခဲ့ကြသည့် ဒီအနက်ရောင် သူတော်စင်များကို အသက်မပြန်သွင်းမီ လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများကို အရင်ဆုံး ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဝိညာဉ်ဆေးလုံးလည်း ရပြီ ဖြစ်သလို တာ့ဟူ ကလည်း သူ့စွမ်းအားများကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို သင်ယူပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါဆိုလျှင်တော့ အချိန်မဆွဲဘဲ ချက်ချင်း စတင်သင့်ပြီ ဖြစ်၏။

ကျန်းပေရန်၏ လက်ထဲရှိ နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်ရိ ဆရာတော် က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါက ဆေးလုံးတွေအကြောင်း သိပ်နားမလည်ပေမယ့် မင်းက ယုံကြည်မှု ရှိတယ် ဆိုရင်တော့ စလိုက်ကြတာပေါ့ ဆွဲထားတာလည်း အတော်လေး ကြာနေပြီပဲ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးတွင်ရှိသော ကုလျန်အန်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အင်မော်တယ် ကုလျန်အန်းပဲ ဗေဒင်တစ်ပုဒ်လောက် တွက်ပေးပါလား ဒီကိစ္စ အောင်မြင်နိုင်မလား ကြည့်ရအောင်"

ကုလျန်အန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ ရူးသွပ်မှုဆီ မရောက်မှာ"