အခန်း (၃၉-၄၀)

အခန်း။ ၃၉

လူအများ၏ အကြည့်များအောက်တွင်...

ချန်ကျောက်ရှန်းသည် တစ်လှမ်းချင်း တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ဘေးတွင်မူ လုရင်သည် မေးစေ့ကို အသာပင့်ကာ ခေါင်းကို မော့ထားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေကို စစ်ဆေးနေသည့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလှသော ဘုရင်မတစ်ပါးအလား လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ တောင်တံခါးရင်ပြင်အလယ်တွင် ရှိနေကြသော ချန်မိသားစုခွဲမှ တပည့်ပေါင်းများစွာမှာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲကြဘဲ အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားသော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့က ချန်ကျီရှင်းကို ရိုသေခြင်းမှာ မိသားစုအစဉ်အလာအရ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် မို့လို့ဆိုလျှင် ချန်ကျောက်ရှန်းကို ရိုသေခြင်းမှာမူ သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော ခွန်အားကို ကြောက်ရွံ့အားကျသည့် ရင်ထဲမှလာသော ရိုသေမှုပင်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ခါးတွင် ဓားမြှောင်နှစ်စင်း ချိတ်ဆွဲထားပြီး သံမျက်နှာဖုံး တပ်ထားသည့် ချန်ချုံအာ တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။

“စတုတ္ထဦးလေး”

ချန်ကျောက်ရှန်းက ချန်ထျန်းချန်ကို ခေါင်းအသာငြိမ့်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“အင်း... ကျောက်ရှန်းရဲ့ အရှိန်အဝါက အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး ထူးကဲလာပါလား”

ချန်ထျန်းချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ချက်ချင်းပင် ချန်ထျန်းချန်သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် “အားလုံး စုံပြီဆိုရင်တော့... စထွက်ကြစို့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားအဆုံးတွင် ချန်ထျန်းချန်သည် သူ၏ညာလက်ကို မှောက်လိုက်ရာ အနက်ရောင် သင်္ဘောငယ်လေးတစ်စင်း သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

“သွားတော့”

ချန်ထျန်းချန်က ဂါထာတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး သင်္ဘောငယ်လေးကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုသင်္ဘောငယ်လေးမှာ လေနှင့်အတူ ကြီးထွားလာပြီး ပေသုံးရာခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သင်္ဘောကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာ မှင်လိုမည်းနက်နေပြီး နံဘေးတွင် ဆန်းကြယ်လှပသော ဝင်္ကပါအစီအရင်များ ထွင်းထုထားကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင်မူ အနက်ရောင် အလံကြီးတစ်ခုမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဖြင့် ချန်ဟူသော စာလုံးကြီးကို ထင်ရှားစွာ ရေးထိုးထားသည်။

“တက်ကြစို့”

ချန်ထျန်းချန်က ဦးဆောင်၍ သင်္ဘောပေါ်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချန်မိသားစုမှ တပည့်များနှင့် လူကြီးများအားလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးပေါ်သို့ အသီးသီး တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ချန်မိသားစုဝင်အားလုံး သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မူ…

ဂျိမ်း... ဂျိမ်း…

ဧရာမသင်္ဘောကြီးထံမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်…

ဝုန်း….

သင်္ဘောကြီး၏ အနောက်ဘက်မှ ရှည်လျားသော မီးတောက်အရှိန်အဟုန်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စပ်တည်းမှာပင် သင်္ဘောကြီးမှာ တိမ်တိုက်လွှာများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ မြှင့်တက်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ထိုဧရာမသင်္ဘောကြီးမှာ ကောင်းကင်အစွန်းတွင် အစက်ကလေးတစ်စက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

...

တိမ်ပင်လယ်၏ အထက်တွင်

သင်္ဘောကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အလွန်လျင်မြန်သော်လည်း တည်ငြိမ်လှသော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းနေသည်။

ချန်မိသားစုမှ လူငယ်တပည့်အများအပြားမှာ စုဝေးနေကြပြီး တိမ်ပင်လယ်၏ လှပသော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ကာ ဝမ်းသာအားရ စကားပြောနေကြသည်။ သူတို့၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အချို့မှာ နှစ်ယောက်တစ်တွဲ စုကာ ယခုစမ်းသပ်ပွဲအကြောင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသလို အချို့ကမူ လာမည့်စမ်းသပ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်စေရန် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခု၌ တရားထိုင်၍ကျင့်ကြံနေကြသည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာမူ သင်္ဘောကုန်းပတ်၏ နောက်ဘက်တွင် တစ်ဦးတည်း ထိုင်နေသည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် ခင်းကျင်းထားသော ဝင်္ကပါအစီအရင်များက ပြင်းထန်သော ကိုးဘုံလေပြင်းများကို နူးညံ့သော လေပြေလေညင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးထားသဖြင့် သူ၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆံနွယ်များမှာ လေထဲတွင် အသာအယာ လွင့်မြောနေသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင်မူ စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အကြောင်း အသေးစိတ် ရေးသားထားသော ကျမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ သူသည် ခေါင်းငုံ့လျက် ထိုကျမ်းစာကို အသေအချာ ဖတ်ရှုနေခြင်းပင်။

ခေတ္တအကြာတွင်..

“စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်...”

ချန်ကျီရှင်းသည် စာအုပ်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ထိုစကားလုံး သုံးလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ စဉ်းစားနေမိသည်။

စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်၏ အဓိကအချက်မှာ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း၊ ယင်ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် တာအိုမျိုးစေ့များကို ပေါင်းစည်းဖော်ဆောင်ခြင်းပင်။

သူစဉ်းစားနေမိသည်မှာ အကယ်၍ ငါသာ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမျိုး မဟာတာအိုမျိုးစေ့ကို ပေါင်းစည်းရမလဲ။

“လောလောဆယ် ငါ့အတွက်ဆိုရင် ခွန်အားတာအိုရော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံတာအိုရောကို မဟာတာအိုမျိုးစေ့တွေအဖြစ် ပေါင်းစည်းလို့ရနေပြီ”

“ခွန်အားတာအိုရဲ့ မျိုးစေ့ကိုသာ သုံးမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ကိုဖြိုခွင်းတဲ့ နွားနတ်ဆိုးဆိုတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေပြင်ထင်ရှားခြင်းကို ဖော်ဆောင်နိုင်မယ်”

“အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံတာအိုကို သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ လက်နက်တစ်ရာချိတ်ဆွဲခြင်းဆိုတဲ့ ထင်ရှားခြင်းမျိုး ဖြစ်လာမှာပဲ”

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏အတွေးများကို တိတ်တဆိတ် စီစစ်ရင်း မဟာတာအိုမျိုးစေ့ ရရှိပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်းပုံရိပ်လွှာများကို စတင်ပုံဖော်ကြည့်နေမိသည်။

မဟာတာအိုမျိုးစေ့နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်းမြေပုံသည် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်

အနှစ်သာရနယ်ပယ်၏ အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က ထိုနယ်ပယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ၏ အစွမ်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးသလို နောင်တစ်ချိန်တွင် လျှောက်လှမ်းမည့် မဟာတာအို၏ လမ်းကြောင်းကိုလည်း အုတ်မြစ်ချပေးခြင်းပင်။

အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်း ဆိုသည်မှာ ယခင်နယ်ပယ်များထက် သာလွန်ထူးကဲသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းပေါ်မူတည်၍ ပုံဖော်ရခြင်းပင်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မီးတာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော ခြေကိုးချောင်းရွှေကျီးကန်းကို ပုံဖော်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ထိုပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ယွင်မုန့် ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ခဏချင်းအတွင်း အငွေ့ပျံသွားစေပြီး မိုင်ထောင်ချီခြောက်သွေ့သော ကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။

အခြား မိုးကြိုးတာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာမူ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မိုးကြိုးဘေးကို သူ၏ထင်ရှားခြင်းမြေပုံအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်လွှာအောက်တွင် ရန်သူများသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်မိုးကြိုးဒဏ်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရပြီး ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြား အသက်ပျောက်ခဲ့ရသည်။

အချို့ကလည်း တောင်တန်းပေါင်းရာချီကို မနိုင်စွမ်းရှိသော ဧရာမဘီလူးကြီးများ သို့မဟုတ် ကိုယ်ထည်မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ကြီးမားပြီး ဦးချိုများက ကောင်းကင်ထိအောင် ရှည်လျားသော နဂါးပြာကြီး များကို ပုံဖော်ကြသည်။ အချို့ကမူ အလွန်ထူးဆန်းစွာဖြင့် အလှနတ်သမီး ဆယ်ပါးကို ပုံဖော်ကာ ရန်သူများကို ရုန်းမထွက်နိုင်သော အလှအပဆိုင်ရာ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်ပယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းတတ်ကြသည်။

ထိုထင်ရှားခြင်းမြေပုံများ၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ အလွန်စုံလင်ပြီး ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။

နီးစပ်ရာဥပမာပေးရလျှင် ချန်ကျီရှင်း၏ဖခင် ချန်ထျန်းလျန် ပုံဖော်ထားသော အနန္တသွေးနယ်ပယ်သို့မဟုတ် သွေးနှင့်အလောင်းကောင်ပင်လယ် ပုံရိပ်သည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အလွန်ထင်ရှားကျော်ကြားလှသည်။

သို့သော် တစ်ခုသတိပြုရမည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်တိုင်း အစွမ်းထက်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် လူတိုင်းက ကောင်းကင်ကိုဖန်ဆင်းရှင် ပန်ကူးသို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များကို ပုံဖော်ကာ ချက်ချင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားကြမည်ပင်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်း ၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်မှာ ပေါင်းစည်းထားသော မဟာတာအိုမျိုးစေ့မှသာ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဓားတာအို လမ်းစဉ်တစ်ခုတည်း၌ပင် ပေါင်းစည်းလိုက်သည့် တာအိုမျိုးစေ့အချင်းချင်း အဆင့်အတန်း ကွာခြားသွားနိုင်သည်။ ဓားလမ်းစဉ်အပေါ် မည်မျှအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်နားလည်သလဲဟူသည့် အချက်က မျိုးစေ့၏ အဆင့်အတန်းကို သတ်မှတ်ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုမျိုးစေ့၏ အဆင့်အတန်းကမှ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်း၏ ခွန်အားကို ပြန်လည်ဆုံးဖြတ်ပေးခြင်းပင်။

၎င်းအပြင် ထင်ရှားခြင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် မိမိကျင့်ကြံထားသည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများနှင့် ဂါထာမန္တန်များအပေါ်တွင် မူတည်နေပြန်သည်။

အနှစ်ချုပ်ကြည့်ပါက မဟာတာအိုမျိုးစေ့က ထင်ရှားခြင်း၏ ခွန်အားကို ဆုံးဖြတ်ပြီး နတ်

ဘုရားအတတ်ပညာများကမူ ထင်ရှားခြင်း၏ စွမ်းရည်ကို ဆုံးဖြတ်သည်။

အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော ခြေကိုးချောင်းရွှေကျီးကန်းကို ပုံဖော်နိုင်သည့် မီးတာအိုကျင့်ကြံသူသည် မီးတာအိုအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်ရုံတင်မကဘဲ ရွှေကျီးကန်းနှင့် သက်ဆိုင်သော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကိုပါ တတ်မြောက်ထားခြင်းကြောင့်ပင်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အခြားသော မီးတာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မီးလုံးကြီးနှစ်လုံးခန့်ကိုသာ ပုံဖော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်က ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်လို့ လူတွေပြောနေကြတာ မဆန်းတော့ပါဘူး”

ချန်ကျီရှင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ ဤနယ်ပယ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ကျယ်ပြောမှုမှာ ယခင်နယ်ပယ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်းမြေပုံ ဆိုသည်မှာ သူ့ကျင့်ကြံခဲ့သမျှ ကျင့်စဉ်များ၊ သိမြင်ခဲ့သမျှ တာအိုများနှင့် တတ်မြောက်ခဲ့သမျှ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပေါင်းစပ်မှုကြီးပင်။

“ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ပြောလေ့ရှိတာကတော့... ဒီနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ဘယ်သူကမှ မကူညီနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတက်လှမ်းပြီးသွားရင်တော့ အရင်နယ်ပယ်တွေနဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားသွားပြီတဲ့”

“ဒီနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ရဲ့ အစဖြစ်သလို တူညီတဲ့အဆင့်ချင်းမှာတောင် ခွန်အားကွာခြားမှု အကြီးမားဆုံးဖြစ်စေတဲ့ နယ်ပယ်ပဲ။ ဒီစကားတွေက တကယ်ကို အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ပြောနေကြတာ မဟုတ်ဘူးပဲ”

သူသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ရင်း ဝေးကွာလှသော တိမ်ပင်လယ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သတင်းအချက်အလက် အမြောက်အမြားကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေသော သူ၏အတွေးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာတော့သည်။

“ခွန်အားတာအိုနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံတာအို... ဒီနှစ်ခုလုံးကို မဟာတာအိုမျိုးစေ့တွေအဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်ဖို့ ငါ့ရဲ့နားလည်မှုက လုံလောက်တယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ ဒီစမ်းသပ်ပွဲမှာ နတ်ဘုရားကိုးပါးကျင့်စဉ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရင်ကော ငါ ဘယ်တာအိုကို ရွေးပြီး ထင်ရှားခြင်းမြေပုံကို ပုံဖော်ရမလဲ”

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ တောင်ဘက်နယ်စပ်သည် တောင်တန်းပေါင်း တစ်သိန်းရှိပြီး အလွန်ကျယ်ပြောလှသည်။ တာအိုဆရာ ကျိုဖုန်း၏ ဂူဗိမာန်မှာ ထိုတောင်တန်းများကြားက တောနက် တစ်ခုထဲမှာ ရှိနေသည်ဟုသာ သူသိထားသော်လည်း အတိအကျ မည်သည့်နေရာမှန်း သူ မသိချေ။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုကျင့်စဉ်ကို ရနိုင်မရနိုင်ဆိုသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု မရှိသေးပေ။ အရာအားလုံးက ကံကြမ္မာပေါ်မှာသာ မူတည်နေတော့သည်။

“အခု 37% အထိ တိုးလာတဲ့ ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းတန်ဖိုးက ဒီကျင့်စဉ်ကို ရဖို့အတွက် ကံကောင်းမှုတွေ ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မယ်လို့ပဲ မျှော်လင့်ရမှာပဲ”

ချန်ကျီရှင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အခန်း။ ၄၀

“ချင်းအာ... မင်းအရင်က နောက်လိုက်ခဲ့တဲ့ ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်းက ဘယ်လိုမျိုးလဲ”

ချန်ကျီရှင်းက အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ လှမ်းမေးလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

“သခင်လေး... ကျွန်မတို့သခင် ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ ထင်ရှားခြင်းကတော့ ဓားတစ်ချက်တည်းပါပဲ”

“ဓားတစ်ချက်တည်း”

ချန်ကျီရှင်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်.. တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ကျွန်မတို့သခင်က ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီး အရင်က ဘယ်ဓားသိုင်းနဲ့မှ မတူတဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီဓားချက်က သူမရဲ့ အနှစ်သာရ၊ ဝိညာဉ်နဲ့ စွမ်းအင်အားလုံး ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အထွတ်အထိပ် ဓားတစ်ချက်ပါပဲ”

“ဓားလမ်းစဉ်အရ ပြောရရင် အဲဒီဓားချက်က ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေပဲ။ ဒါကြောင့် သူမက စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းတဲ့အခါ အဲဒီဓားချက်ကိုပဲ သူမရဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ထင်ရှားခြင်း အဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့တာပါ”

“အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဘယ်လိုတိုက်ပွဲမျိုးမှာမဆို သူမက ဓားတစ်ချက်တည်းပဲ သုံးတော့တယ်။ အဲဒီဓားတစ်ချက် အပြီးမှာတော့ ရန်သူသေရင်သေ မဟုတ်ရင် သူမကိုယ်တိုင် သေမယ်ဆိုတဲ့ ပြတ်သားတဲ့စိတ်နဲ့ပေါ့”

“ဒါပေမဲ့... သူမ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အထိ အဲဒီဓားချက်ကို တောင့်ခံနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး”

ချန်ကျီရှင်းသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောမိသွားတော့သည်။

“ရိုးရှင်းတဲ့ ဓားတစ်ချက်တည်းလား...”

ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးသစ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်နှင့်

မြေပြင်ထင်ရှားခြင်းကို ပုံဖော်ရာတွင် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေရန် သို့မဟုတ် ဟိတ်ဟန်ထုတ်ပြနေစရာ မလိုကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင်...

“တော်ပြီ”

ချန်ကျီရှင်းသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဤကိစ္စများကို စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းမည့် အချိန်ကျမှသာ အသေအချာ ပြန်လည်စဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ဝေးကွာလှသော အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဧရာမသင်္ဘောကြီးသည် ချန်မိသားစု၏ နယ်မြေကို လုံးဝ ကျော်လွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

...

ဇီဝေချန်မိသားစု တည်ရှိရာနေရာနှင့် တောင်ဘက်နယ်စပ်သည် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ဝေးကွာလှသည်။

အရှိန်အကုန်မတင်ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းသာ ပျံသန်းလာခဲ့ရာ ဒုတိယမြောက်နေ့ အရုဏ်တက်ချိန်တွင်မူ ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးသည် တောင်ဘက်နယ်စပ်ရှိ တောင်တန်းတစ်သိန်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချန်မိသားစုတပည့်တစ်စုမှာ သင်္ဘောနံဘေးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြရာ သင်္ဘောအောက်ဘက်တွင် စိမ်းလန်းစိုပြေလှသော သစ်တောပင်လယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြင့်မားလှသော တောင်ထိပ်များသည် ကောင်းကင်အစွန်းထိအောင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆုံးမရှိ သွယ်တန်းနေကြ၏။

“ဒါတောင်တန်းတစ်သိန်း နယ်မြေလား”

ချန်မိသားစုဝင် လူငယ်တိုင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းက သူတို့၏ စိတ်အာရုံကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွားစေသည်။ တောင်တန်းတစ်သိန်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သင်္ဘောကြီးသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားပြီး တောင်တန်းများ၏ အလယ်ဗဟိုခန့်သို့ ရောက်သောအခါမှသာ အရှိန်လျှော့ကာ လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

“ဟင်”

ချန်ကျီရှင်းသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သင်္ဘောရပ်နားထားသည့် နေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ထင်းရှူးအပ်ပင် တောနက်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ကံကောင်းတာပဲ”

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာတွင် အားရကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူ ထင်းရှူးတောကို ရှာဖွေရမည့် အချိန်များကို အများကြီး သက်သာသွားစေသည်။ ထို့ကြောင့်

လည်း တာအိုဆရာ ကျိုဖုန်း၏ ဂူဗိမာန်ကို ရှာတွေ့ရန်နှင့် နတ်ဘုရားကိုးပါးကျင့်စဉ်ကို ရယူနိုင်ရန် သူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာတော့သည်။

သင်္ဘောကုန်းပတ်၏ အရှေ့ဆုံးနေရာ၌

“အကြီးအကဲ ကျောက်ကွမ်း... ဒီနယ်မြေထဲမှာ အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား”

ချန်ထျန်းချန်က မေးလိုက်သည်။

ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများဖြင့် မိသားစုအကြီးအကဲ တစ်ဦးက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်

ရင်း “စတုတ္ထသခင်ကြီး စိတ်ချပါ။ ဒီနယ်မြေထဲက အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို အကုန်

ရှင်းလင်းထားပြီးပါပြီ။ ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနယ်ပယ်ကနေ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်အထိ ရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ စမ်းသပ်ပွဲအတွက် ကြည်လင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ရှိတဲ့ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မိုင်ငါးရာအထိ လွှမ်းခြုံနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ဖြည့်ဝင်္ကပါနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖြစ်လို့ စမ်းသပ်ပွဲအတွက် နေရာအလုံအလောက် ရှိပါတယ်”

ချန်ထျန်းချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “ကောင်းပြီ... အဲဒါဆိုရင် စလိုက်ကြတာပေါ့”

“ဟုတ်ကဲ့”

ထို့နောက် အကြီးအကဲ ကျောက်ကွမ်းသည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ချန်မိသားစု တပည့်အားလုံးကို စုဝေးစေကာ စမ်းသပ်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများကို ကြေညာလိုက်သည်။

“စမ်းသပ်ပွဲ ကာလဟာ စုစုပေါင်း ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်မယ်”

“ဒီခုနစ်ရက်အတွင်း မင်းတို့ လုပ်ရမှာက အသက်ရှင်အောင် နေထိုင်ဖို့နဲ့ အခြားသူတွေဆီက လက်ပတ်တွေကို လုယူဖို့ပဲ”

အကြီးအကဲ ကျောက်ကွမ်းသည် သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပယင်းကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ပတ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလက်ပတ်ပေါ်တွင် ဝင်္ကပါအစီအရင် သင်္ကေတများစွာကို ထွင်းထုထား၏။

“လူတစ်ယောက်ကို လက်ပတ်တစ်ခုစီ အရင်ပေးမယ်။ နောက်ထပ် လက်ပတ်တွေ ပိုရချင်ရင်တော့ တခြားသူတွေကို အနိုင်ယူရမယ်”

“ဘယ်သူမဆို သူ့ရဲ့လက်ပတ် အဖြုတ်ခံလိုက်ရတာနဲ့ ပြိုင်ပွဲကနေ အလိုအလျောက် ထွက်ရမှာဖြစ်ပြီး ဒီနယ်မြေထဲကနေ အပြင်ကို ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ခံရမယ်”

“တစ်ခု သတိပေးချင်တာက ဒီစမ်းသပ်ပွဲက အရည်အချင်း တိုးတက်ဖို့အတွက်ပဲ။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အသက်အန္တရာယ်ပြုတာမျိုးကို လုံးဝ ခွင့်မပြုဘူး”

အကြီးအကဲ ကျောက်ကွမ်းက တင်းမာသော မျက်နှာပေးဖြင့် “နားလည်ကြလား” ဟု သတိပေးလိုက်ရာ ချန်မိသားစု တပည့်အားလုံးက “နားလည်ပါပြီ” ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်၍ ဖြေလိုက်ကြသည်။ ထိုအခါမှ အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး လက်ပတ်များကို ထုတ်ယူခွင့် ပြုလိုက်တော့သည်။

မကြာခင်မှာပင် ချန်မိသားစု တပည့်တိုင်း၏ လက်မောင်း၌ လက်ပတ်တစ်ခုစီ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ ကျောက်ကွမ်းက သင်္ဘောပေါ်မှ တစ်ဦးချင်းစီ ဆင်းကြရန် ညွှန်ကြားရာတွင် ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း မဖြစ်စေရန်နှင့် နယ်မြေအတွင်း နေရာယူနိုင်ရန်အတွက် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာခန့် အချိန်ခြား၍ စေလွှတ်ခြင်းပင်။

စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ချန်ကျီရှင်းသည် သူ့လက်မောင်းရှိ လက်ပတ်လေးကို စမ်းသပ်ကြည့်နေမိသည်။ ၎င်းလက်ပတ်၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ အလွန်ဆန်းကြယ်ပြီး အတွင်း၌ ဝင်္ကပါအစီအရင် များစွာ ပါဝင်နေသည်။ ဤသည်မှာ တည်နေရာကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ စောင့်ကြည့်နိုင်ရုံသာမက အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အကာအကွယ်အတားအဆီး တစ်ခုကို အလိုအလျောက် ထုတ်ပေးနိုင်ခြင်းပင်။ ထိုသို့ဖြင့် စမ်းသပ်ပွဲအတွင်း အလွန်အကျွံ တိုက်ခိုက်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ပင်။

နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်သွားသောအခါ သင်္ဘောပေါ်တွင် ချန်ကျောက်ရှန်း၊ ချန်ကျီရှင်းနှင့် အပြင်လူဖြစ်သူ လုရင်တို့ သုံးဦးသာ ကျန်တော့သည်။ ချန်ကျောက်ရှန်းက ချန်ကျီရှင်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ “ငါ့ညီ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းရဲ့ တကယ့်အရည်အချင်းတွေကို ငါ မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ဗျာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုရင်ကမူ ခေါင်းကိုအသာခါယမ်းလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဤစမ်းသပ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်တောင်းခံခဲ့ခြင်းမှာ ချန်ကျီရှင်းကို လူအများရှေ့၌ အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြခြင်းဖြင့် သူမ၏ ဖခင်ကို သက်သေပြရန်ပင်။

ထိုနေ့က ချန်မိသားစု ခန်းမဆောင်အတွင်း သူမပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ လုံးဝမမှားခဲ့ကြောင်း ပြသရန်ပင်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့...

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ သင်္ဘောပေါ်မှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာမူ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးအေးလူလူပင် ရှိနေ၏။ သူ၏ ယခုတစ်ခေါက် ပန်းတိုင်မှာ တာအိုဆရာ ကျိုဖုန်း၏ ဂူဗိမာန်သာ ဖြစ်သည်။

မုန့်မိသားစုမှ မုန့်ဟယ်တုန်းသည် စေ့စပ်ပွဲ ပျက်ပြားသွားသည့် သတင်းဆိုးများ ထွက်ပေါ်ပြီးနောက်တွင် လက်စွပ်အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အကူအညီဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။ အချိန်ကာလအရ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် မုန့်ဟယ်

တုန်းမှာ နတ်ဘုရားခရီးသွားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မလိုတော့ချေ။

ချန်ကျီရှင်း၌ ကောင်းကင်အံတု ပါရမီ ရှိသည်မှန်သော်လည်း ကံကြမ္မာရှင် ကိုးဦးစလုံးတွင်

လည်း သူတို့ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက်လှသည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ရှိကြသည်။ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အားနည်းဆုံး ယဲ့ချန်ပင်လျှင် ထိပ်တန်းဓားလမ်းစဉ်ပါရမီနှင့် နတ်ဘုရားဓား ချင်းအာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူပင်။ ယဲ့ချန်မှာ မကြီးထွားလာခင်မှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ ကြားဖြတ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းသာ။

ထို့ကြောင့် ချန်ကျီရှင်း အနေဖြင့် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနယ်ပယ်သို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းပြီး မုန့်ဟယ်တုန်းကို ကြားဖြတ်နှိမ်နင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် သင်္ဘောပေါ်မှ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။

...

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်တန်းတစ်သိန်း နယ်မြေအတွင်း

ချန်မိသားစု စမ်းသပ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်၊ မြင့်မားလှသော တောင်ခါးပန်းတစ်ခုထက်၌ ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ထီးတစ်လက်အလား ဝေဝေဆာဆာ ရှိနေပြီး အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အနက်ရောင်ပုံရိပ် ငါးခုမှာ ထိုသစ်ကိုင်းများပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ ထိုငါးဦးစလုံးမှာ အနောက်ဘက်တွင် ပိုးသားဖြူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပင့်ကူအိမ်ပုံစံ ထိုးထားသည့် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံပွကြီးများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေရောင်ပင့်ကူမျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်ထားကြ၏။ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုချင်းစီ၏ ဘယ်ဘက်မျက်ခုံးပေါ်တွင် မတူညီသော နံပါတ်များကို ထွင်းထုထားသည်။

၂၈…

၂၇…

၂၃…

၂၂…

၁၉…

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုပုံရိပ်ငါးခုမှာ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ကြပြီး ချန်မိသားစု စမ်းသပ်နယ်မြေဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။