တစ်စုံတစ်ခုကို ချုပ်နှောင်ထားတာလား

မြောင်ဖသည် ရွှေရောင်သပိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း သူ၏ တောင်ဝှေးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် တောင်ဝှေးဆီမှ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသော ကြေးဝါဖုတ်ကောင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

တောင်ဝှေးမှာ ကြေးဝါဖုတ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ထိမှန်သွားပြီး အလွန်ကြံ့ခိုင်သည်ဟု ထင်ရသော ဦးခေါင်းခွံမှာ အထဲသို့ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။ သူ့တိုက်ခိုက်မှု ထိရောက်ကြောင်း မြင်သောအခါ မြောင်ဖ ဝမ်းသာသွားပြီး ဆက်တိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်များစွာ ရိုက်ချပြီးနောက် ကြေးဝါဖုတ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းမှာ ကြေမွသွားသော်လည်း မလဲကျသေးပေ၊ သို့သော် အလောင်းစွမ်းအင်များ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

မြောင်ဖမှ နောက်ထပ် ဆယ်ချက်ကျော် ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြေးဝါဖုတ်ကောင်၏ ဦးခေါင်း တစ်စစီ ကြေမွသွားပြီး အလောင်းစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအခါကျမှပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ကြည်လင်လာသည်။

"ဆရာတော်ရဲ့ မဟာယန နည်းစနစ်တွေက တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ကြေးဝါဖုတ်ကောင် တစ်ယောက်တည်း သတ်နိုင်တယ်။ ဆရာတော်၊ ကျွန်တော်တို့ကို ကူပြီး ဒီအကောင် ၃ ကောင်ကို သတ်ပေးပါဦး၊ ပြီးရင် ကျုံးလျန်ကို သွားပြီး ရှင်းကြတာပေါ့" ထန်ဖူက အားတက်သရော အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် မြောင်ဖမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။ ယခုလေးတင် ကြေးဝါဖုတ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သည်မှာ လွယ်ကူသယောင် ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများအပြားကို သုံးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ကြေးဝါဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ပါက သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မြောင်ဖမှာ ထန်ဖူတို့ကို ကယ်တင်ရန် မိမိ၏ စွမ်းအင်ကို အကုန်ခံပြီး အန္တရာယ်ရှိသည့် အခြေအနေသို့ အရောက်မခံချင်ပေ။

မြောင်ဖ၏ အကြည့်က စင်မြင့်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျုံးလျန်မှာ ကြေးဝါခေါင်းတလားကြီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ခေါင်းတလားထဲတွင် မည်သည့်အရိုးစုမျှ မရှိဘဲ စိမ်းညိုရောင် သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လူပုံစံ ရုပ်တုတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ထိုရုပ်တုမှာ နုပျိုသော အမျိုးသမီးပုံစံ ဖြစ်ပြီး အလွန်လှပသည်။ ထိုသစ်သားရုပ်တုမှာ လက်ရာမြောက်ပြီး အိပ်ပျော်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ အသက်ဝင်လှသည်။ ရုပ်တုပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးပြီး ဆန်းပြားသော သင်္ကေတများ ဖုံးလွှမ်းထားကာ ထူးဆန်းပြီး နက်နဲသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျုံးလျန် ထိုရုပ်တုကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဝိညာဉ်ထိန်းသစ်သား၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အရွယ်အစားမျိုး လောကမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး၊ လူပုံစံတောင် ထုဆစ်ထားသေးတယ်။ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ"

ဝိညာဉ်ထိန်းသစ်သားမှာ အလွန်ရှားပါးသော တတိယအဆင့် တစ္ဆေရတနာ ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ သစ်သားအပိုင်းအစတစ်ခုကပင် သေလွန်သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အထိ မပျောက်ပျက်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ သူတို့၏ဝိညာဉ်မှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး မလွယ်တကူ မပျောက်ပျက်တော့။ ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ သေလွန်ပြီးနောက် လူဝင်စားသံသရာသို့ ပြန်မသွားလိုသဖြင့် ဝိညာဉ်ထိန်းသစ်သားကို ရှာဖွေပြီး ၎င်းထဲတွင် ဝိညာဉ်ကို ထည့်သွင်းကာ တာရှည်ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်ထိန်းသစ်သား ရုပ်တုမှာ ပျက်စီးတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။ အချိန်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ထိန်းသစ်သားရုပ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ကျုံးလျန်သည် ဝိညာဉ်ထိန်းသစ်သားရုပ်အပေါ် ထားရှိသော လောဘကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဤရုပ်တုမှာ အမှန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်၊ သူ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ သို့သော် ဤရုပ်တုမှလွဲ၍ ကြေးဝါခေါင်းတလားထဲတွင် ဘာမျှ မရှိတော့ပေ။

ယင်းက ကျုံးလျန်ကို အလွန် စိတ်ပျက်ပြီး မကျေနပ်ဖြစ်စေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီး အခက်အခဲပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးမှ လက်ဗလာနှင့် ပြန်သွားရပါက ရူးပင် ရူးသွားတော့မယောင် ခံစားနေရသည်။

ကျုံးလျန် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေချိန်တွင် နောက်ဘက်မှ လေကိုခွင်း၍ တိုးဝင်လာသော အသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြောင်ဖပစ်လွှတ်လိုက်သော တုတ်တစ်ချောင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကျုံးလျန်လည်း တုတ်ကို ရိုက်ချရန် ဓားပျံကို အမြန်ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလျင်စလို ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ကြေးဝါခေါင်းတလားကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဘေးတွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

အလောတကြီး ဆင့်ခေါ်လိုက်သည့် ဓားပျံမှာ မြောင်ဖ၏ အားအပြည့်သုံး တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့မျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိသည်။ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဓားပျံမှာ တုတ်၏ ရိုက်ချက်အောက်တွင် လွင့်စင်သွားပြီး တုတ်မှာမူ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားကာ ခေါင်းတလားကို ထိမှန်သွားသည်။

"ဒေါင်"

ကျယ်လောင်ပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြေးဝါခေါင်းတလားလည်း ရုတ်တရက် လဲကျသွားပြီး အတွင်းရှိ သစ်သားရုပ်တုမှာ လျှောကျလာကာ ကျုံးလျန်၏ ခြေထောက်နားသို့ လိမ့်ဝင်လာသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်ပျော်နေသော ဝိညာဥ်တစ်ကောင် နိုးထလာသကဲ့သို့ ရုပ်တုထံမှ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြေးဝါခေါင်းတလား လဲကျသွားခြင်းကြောင့် ခေါင်းတလားအောက်ခြေတွင် ဝှက်ထားသော သွေးနီရောင် ကျောက်ပြားနှစ်ချပ် ပေါ်လာသည်။

ကျုံးလျန်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာမှုကြောင့် တောက်ပသွားပြီး သွေးနီရောင် ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို အမြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် စင်မြင့်ပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သစ်သားရုပ်တုနှင့် ဝေးနိုင်သမျှ ဝေးအောင် သွားလိုက်သည်။

ရုပ်တု မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည့်အချိန်တွင် ကြေးဝါဖုတ်ကောင် သုံးကောင်မှာ ရုတ်ချည်းပင် အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းလာတော့သည်။ သူတို့သည် ယခင်က တိုက်ခိုက်နေသူများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး တုတ်ပိုင်ရှင် မြောင်ဖကို တိုက်ခိုက်ရန် လှည့်လာကြသည်။ မဟာမီးလျှံကြာပွတ်ဖြင့် ပိတ်မိနေသည့် ကြေးဝါဖုတ်ကောင်ပင်လျှင် ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မြောင်ဖဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ထန်ဖူသည် ကြေးဝါဖုတ်ကောင်ကို အမြန်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ကြာပွတ်ဖြင့် ကျုံးလျန်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲထန်၊ ရပ်လိုက်ပါ။ ငါ့ဆီမှာ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိနေပြီ။ အပြင်ရောက်တာနဲ့ ခင်ဗျားအတွက် မိတ္တူကူးပေးပါ့မယ်" ဟု ကျုံးလျန်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

"ငါက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်တစ်ခါ ထပ်ယုံရမှာလဲ" ဟု ထန်ဖူက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။

"ခေါင်းသုံးစမ်းပါ။ မင်းက ဒီနေရာမှာ ငါနဲ့အတူတူ သေချင်လို့လား" ဟု ကျုံးလျန်က ပြန်ပြောသည်။ ကျုံးလျန်သည် ထူးဆန်းသော ရုပ်တုကို မထိရဲပေ။ သွေးနီရောင် ကျောက်ပြားများတွင် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်နိုင်ပြီး ထန်ဖူအတွက် မိတ္တူကူးပေးလိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိပေ။

ထန်ဖူလည်း မြောင်ဖတို့အုပ်စုကို ဝိုင်းရံထားသော ကြေးဝါဖုတ်ကောင် ၃ ကောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ယုံကြည့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သွေးနီရောင် ကျောက်ပြား နှစ်ချပ်လုံးကို ငါလိုချင်တယ်၊ မင်းက မိတ္တူကိုပဲ ယူသွား"

"သဘောတူတယ်" ကျုံးလျန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းစကားတည်ဖို့ မျှော်လင့်တာပဲ၊ မဟုတ်ရင် မဟာမီးလျှံကြာပွတ်က မင်းအတွက်ပဲ" ဟု ထန်ဖူက ကျုံးလျန်ကို အေးစက်စက် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးရှိ တန်စီကို လှည့်ကြည့်သည်။

"တန်စီ၊ တခြားသူတွေကို ခေါ်ပြီး ကျောက်တံခါးကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်၊ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးကြရအောင်"

ထန်မိသားစုနှင့် လေ့လွင့်ကျင့်ကြံသူများ အတူပူးပေါင်းကာ သူတို့၏လက်နက်များကို အသုံးပြု၍ ကျောက်တံခါးကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မြောင်ဖနှင့် ရဟန်းသုံးပါးမှာ ကြေးဝါဖုတ်ကောင် သုံးကောင်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရသည်။

"ထန်ဖူ၊ ကျုံးလျန်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က သစ္စာ မရှိဘူး၊ မင်းတို့ ကောင်းကောင်း သေရမှာ မဟုတ်ဘူး"

မြောင်ဖက ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ရွှေရောင်သပိတ်ကို အသုံးပြုရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ် ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ကို ရိုက်ချရန် တုတ်ကိုလည်း အသုံးပြုနေသည်။

ကျန်ရဟန်းသုံးပါးမှာ တတိယမြောက် ကြေးဝါဖုတ်ကောင်ကို အတူပူးပေါင်းပြီး တားဆီးနေရသည်။

မြောင်ဖ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ကြေးဝါဖုတ်ကောင် နှစ်ကောင်ကို မတားနိုင်ပေ။ ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်က တုတ်ကို ရှောင်လိုက်ပြီး ရဟန်းသုံးပါးဆီ ပြေးဝင်သွားသည်။ ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရဟန်းသုံးပါး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အလောတကြီး ဖြစ်နေချိန်တွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ အမှားတစ်ခု ကျူးလွန်မိသွားသည်။

ရဟန်းသုံးပါး ပိတ်ဆို့ထားသည့် ကြေးဝါဖုတ်ကောင်မှာ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သွားပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ ကြေးဝါဖုတ်ကောင် နှစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရဟန်းသုံးပါးမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အနိုင်ယူခံလိုက်ရပြီး အသက်ပျောက်သွားပါတော့သည်။

ထို့နောက် ကြေးဝါဖုတ်ကောင် နှစ်ကောင် လှည့်လာပြီး မြောင်ဖကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သုံးကောင်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် မြောင်ဖ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ကိုမြှောက်ကာ ခိုဥအရွယ်အစားရှိ ပုတီးစေ့တစ်ခုကို ခေါင်းပေါ်ပစ်မြှောက်လိုက်သည်။

ပုတီးစေ့မှာ ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး နက်နဲသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ပုတီးစေ့မှာ မြောင်ဖ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပျံတက်သွားချိန်တွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလင်းတန်းများ ထိမှန်သွားသော ကြေးဝါဖုတ်ကောင် သုံးကောင်မှာ နေရာတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

ကျောက်တံခါးကို တိုက်ခိုက်နေသော ကျုံးလျန်နှင့် ထန်ဖူတို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဓာတ်တော်အမြုတေ"

ဓာတ်တော်အမြုတေဆိုသည်မှာ မဟာယန ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကွယ်လွန်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသည့် မြင့်မြတ်သော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မဟာယန ဘုရားကျောင်းများတွင် ထားရှိလေ့ရှိပြီး နောင်လာနောက်သားများကို မဟာယန သဘောတရားများ နားလည်စေရန် ကူညီပေးသည်။ ဓာတ်တော်အမြုတေအတွင်း မဟာယနကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံမှု အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသဖြင့် တစ္ဆေများနှင့် ဖုတ်ကောင်များကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ချုပ်ကိုင်နိုင်သော မြင့်မြတ်သည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အလင်းတန်းအောက်တွင် ကြေးဝါဖုတ်ကောင် သုံးကောင်၏ အလောင်းစွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များတွင် မီးလောင်ဒဏ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထို့အချိန်တွင် မြောင်ဖသည် ကြေးဝါဖုတ်ကောင်များကို တိုက်ခိုက်မည့်အစား သူ့တောင်ဝှေးဖြင့် ထန်ဖူကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဖြန်း"

ထန်ဖူလည်း မဟာမီးလျှံကြာပွတ်ဖြင့် တားဆီးလိုက်ရသည်။

"မြောင်ဖ၊ မင်း သေချင်နေတာလား"

မြောင်ဖက "မင်းက လူယုတ်မာ၊ ငါ့တပည့် သုံးယောက် သေရတာ မင်းကြောင့်ပဲ၊ မင်းခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်အောင် ငါလုပ်ပစ်မယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"တော်စမ်းပါ မြောင်ဖရာ၊ မင်းက ဟန်ဆောင်နေတာ။ အစောကတည်းက ဒီဓာတ်တော်အမြုတေကို ထုတ်သုံးခဲ့ရင် မင်းတပည့်တွေ သေမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု တန်ဖူက ပြန်တုံ့ပြန်သည်။

မြောင်ဖက တောင်ဝှေးကို ထပ်မံ အသုံးပြုတော့မည့်အချိန် သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ ဓာတ်တော်အမြုတေဆီမှ အက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒုက္ခပဲ၊ ဒီဓာတ်တော်အမြုတေက သက်တမ်းကြာလွန်းလို့ အနှစ်သာရတွေ ကုန်ခမ်းနေပြီ၊ နောက်ထပ် ကြာကြာ မခံတော့ဘူး" ဟု မြောင်ဖ စိုးရိမ်တကြီး တွေးလိုက်သည်။ ကြေးဝါဖုတ်ကောင် သုံးကောင်၏ စွမ်းအင်များ လျော့ကျသွားသော်လည်း သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် ဝေးကွာနေသေးသည်။

မြောင်ဖသည် ထန်ဖူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သော်လည်း တပည့်များအတွက် လက်စားချေခြင်းထက် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ရသည်။

မြောင်ဖသည် တောင်ဝှေးကို လှည့်လိုက်ပြီး ကျောက်တံခါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ မြောင်ဖက သူ့ကို မတိုက်ခိုက်တော့ကြောင်း မြင်သောအခါ တန်ဖူမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကြာပွတ်ဖြင့် ကျောက်တံခါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။