အခန်း (၁၁၅-၁၁၆)

အခန်း ၁၁၅ ဒီနေ့ကစပြီး ငါက နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မပဲ

သမင်ဖြူကျောင်းတော်၏ ရွေးချယ်ရေးစာမေးပွဲတွင် ပါဝင်ဖြေဆိုပြီး သုံးရက်အကြာ၌ ရှောင်မိုက သမင်ဖြူကျောင်းတော်မှ ဝင်ခွင့်စာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

သုံးလကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက သမင်ဖြူကျောင်းတော်သို့ သွားရောက် သတင်းပို့ရမည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုနှင့် ဘိုင်ရုရွှယ်တို့က အလောတကြီး မရှိခဲ့ကြပေ။

သူတို့နှစ်ဦးက သမင်ဖြူကျောင်းတော်ဆီသို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက် ရှုခင်းများကို ခံစားရင်း အေးအေးလူလူ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

ရှောင်မိုက ချီတိုင်းပြည်ရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဘုရားကျောင်းများကို လိုက်လံပြသခဲ့ပြီး သူမနှင့်အတူ တောင်တက်ကာ မြစ်များကို ဖြတ်ကူးခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးက တထောက်နားလိုက်၊ ခရီးဆက်လိုက်ဖြင့် ပညာသင်သွားမည့်သူများနှင့် အနည်းငယ်မျှပင် မတူခဲ့ချေ။

ရှောင်မိုနှင့် ဘိုင်ရုရွှယ်တို့ သမင်ဖြူကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သတင်းပို့ရမည့်နေ့ရက်နှင့် အတိအကျတိုက်ဆိုင်နေပြီး စောလွန်းခြင်း၊ နောက်ကျလွန်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ဂိုဏ်းတူမောင်လေးရှောင်၊ ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ"

ရှောင်မိုက တောင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရှန်ကျိုးလီက မျက်နှာထက်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေလျက် ရှောင်မိုထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် သခင်မလေးရှန်" ရှောင်မိုက အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး နင် ငါ့ကို ဂိုဏ်းတူအစ်မလို့ ခေါ်ရမယ်" ရှန်ကျိုးလီက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ဂိုဏ်းတူမောင်လေး တစ်ယောက် အမြဲတမ်း လိုချင်နေခဲ့တာ။ ဒါက တကယ်ကြီး လက်တွေ့ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ဂိုဏ်းတူအစ်မရှန် ဆိုလိုတာက..." သူမ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်မိုက သူ၏ ဆရာမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ရေရေရာရာ ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး နင်က ဆရာကြီးချီရဲ့ တပည့်ဖြစ်သွားပြီ" ရှန်ကျိုးလီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "နင်အပါအဝင် ဆရာကြီးချီမှာ တပည့်သုံးယောက်ရှိတယ်။ တစ်ယောက်က ငါ၊ နောက်တစ်ယောက်က နင် စာမေးပွဲမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလော့လေ"

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ သုံးယောက် အတူတူ ပညာသင်ကြမယ်" ရှန်ကျိုးလီက အနည်းငယ်မျှပင် ဟန်ဆောင်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ရှောင်မို၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ စိတ်မပူနဲ့။ နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မဖြစ်တဲ့ ငါက နင့်ကို သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပေးမှာပါ"

ရှန်ကျိုးလီက နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်တိုးရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို သူမ၏ အနောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

"စိုက်ကြည့်ခြင်း…."

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မို၏ အရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရှောင်မိုအပေါ် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးဖော်ရွေလွန်းနေသော ဤလှပသည့် အမျိုးသမီးကို သူမ၏ မက်မွန်ပန်းပွင့် မျက်လုံးများဖြင့် နိုးကြားစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဟင်" ရှန်ကျိုးလီက အဖြူရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ငွေရောင်ဆံကေသာနှင့် အမျိုးသမီးကို မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှောင်မို၊ ဒါက နင့်ရဲ့ မိသားစုဝင်လား။ ဒီလောက် လှပတဲ့ အမျိုးသမီးမျိုး ရှိနေတာပဲ"

"ကျေးဇူးပဲ" ချီးကျူးခံရသော်ငြားလည်း ဘိုင်ရုရွှယ်က အနည်းငယ်မျှပင် ဝမ်းသာမနေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူမက ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းပြသော ကလေးတစ်ဦးအလား ရှောင်မိုကို ကာကွယ်ထားပြီး ရှန်ကျိုးလီကို အနီးသို့ မကပ်လာနိုင်စေရန် တားဆီးထားခဲ့သည်။ "ငါက ရှောင်မိုနဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ၊ ငါတို့ အတူတူ ကြီးပြင်းလာကြတာ။ ရှောင်မိုက သမင်ဖြူကျောင်းတော်မှာ ပညာသင်ဖို့ လာတာ၊ ငါက သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့ လိုက်လာတာ"

ရှန်ကျိုးလီက ရှောင်မိုကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဤအမျိုးသမီး ပြောသည်မှာ အမှန်ဟုတ်မဟုတ် မေးမြန်းနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ရှောင်မိုက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သမင်ဖြူကျောင်းတော်သို့ မလာမီက ဘိုင်ရုရွှယ်က သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ငယ်သူငယ်ချင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် အကြံပြုခဲ့ပြီး ရှောင်မိုကလည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

"ဂိုဏ်းတူအစ်မရှန်၊ ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း ဘိုင်ရုရွှယ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့က တံငါရွာတစ်ရွာတည်းကပါ။

ရုရွှယ်၊ ဒါက ဆရာကြီးချီရဲ့ တပည့်လေ။ ငါ စာမေးပွဲဝင်ဖြေတုန်းက သူနဲ့ တစ်ခါဆုံဖူးတယ်"

"ဟွန့် ဟွန့်" ဘိုင်ရုရွှယ်က ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ကြေညာသည့် အမူအရာဖြင့် သူမ၏ ခြေဖျားများကိုပင် မမြင်ရလောက်အောင် ကြီးမားထွားကြိုင်းလှသော ရင်သားများကို ကော့ကာ ကျောကို မတ်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ သခင်မလေးဘိုင်"

ရှန်ကျိုးလီက အရိုအသေပေးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှောင်မို၏ ငယ်သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှန်ကျိုးလီက မည်သို့လုပ် မသိဘဲနေမည်နည်း။

သို့သော် ရှန်ကျိုးလီက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူမက သူမ၏ ယောက်ျားကို လုယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းမှ မဟုတ်ဘဲ။

"ရုရွှယ်၊ ဂိုဏ်းတူအစ်မက နင့်ကို နှုတ်ဆက်နေတယ်လေ" ရှောင်မိုက ရုရွှယ်၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် ဂိုဏ်းတူအစ်မရှန်"

ဘိုင်ရုရွှယ်က အနည်းငယ် မလိုလားသော်ငြားလည်း ပြန်လည်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သွားကြစို့" ရှန်ကျိုးလီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "နင်တို့ နေရမယ့်နေရာကို အရင်ဆုံး လိုက်ပို့ပေးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းတူအစ်မ"

ရှောင်မိုက အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ နင်က ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူမောင်လေးပဲဟာ။ သေချာပေါက် နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မဖြစ်တဲ့ ငါက နင့်ကို ဂရုစိုက်ပေးရမှာပေါ့" ရှန်ကျိုးလီက ချစ်ခင်ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်" ဘိုင်ရုရွှယ်က ပါးစပ်ကို စူကာ သူမဘေးရှိ ရှောင်မိုကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မိုမှာ မလိုလားအပ်သော ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဘာမှမသိသလိုသာ ဟန်ဆောင်နေလိုက်ရသည်။

မကြာမီမှာပင် ရှောင်မိုနှင့် ဘိုင်ရုရွှယ်တို့က ယွီမိုတောင်ထွတ်၏ တောင်ခါးပန်းရှိ ခြံဝန်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ခြံဝန်းက မကြီးမားလှဘဲ အခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ရှေ့ဘက်တွင် ခြံဝန်းငယ်လေးတစ်ခုသာ ပါရှိသည်။

သို့သော် ခြံဝန်းမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး ကျက်သရေရှိကာ ထူးခြားသော ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေလေသည်။

ရှန်ကျိုးလီက ရှောင်မိုကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒီယွီမိုတောင်ထွတ်က ဆရာကြီးချီ နေထိုင်တဲ့ တောင်ပဲ။ ဒီတောင်ပေါ်မှာ နေထိုင်တာဆိုလို့ ငါရယ်၊ မျက်နှာခပ်တည်တည်နဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလော့ ရယ်၊ ပြီးတော့ နင်တို့နှစ်ယောက်ရယ် ပဲ ရှိတယ်။

ငါက တောင်ရဲ့ မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ နေပြီး နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလော့က တောင်တောင်ဘက် တောင်ခါးပန်းမှာ နေတယ်။

နင့်မှာ မေးစရာရှိရင် ငါတို့ကို အချိန်မရွေး လာရှာလို့ရပါတယ်။

နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလော့က လူတိုင်းက သူ့ကို ငွေတုံးတစ်ထောင် အကြွေးတင်နေတဲ့အတိုင်း မျက်နှာခပ်တည်တည်နဲ့ နေတတ်ပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလော့က အတော်လေး သဘောကောင်းပါတယ်"

ရှောင်မိုက မှတ်သားထားကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းတူမောင်လေး၊ နင့်နာမည်မှာ မို ဆိုတဲ့ စာလုံးပါနေတော့ ဆရာကြီးချီနဲ့ တကယ်ကို ရေစက်ပါတာပဲ" ရှန်ကျိုးလီက လှည့်ကာ ခြံဝန်းဆိုင်းဘုတ်ကို ရှောင်မိုထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက ဆိုင်းဘုတ်ကို အလျင်စလို လှမ်းမယူခဲ့ပေ။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျေနပ်သွားကာ သူ့ကိုယ်စား ဆိုင်းဘုတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ကျိုးလီက လူငယ်စုံတွဲ၏ အပြုအမူများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ "သွားကြစို့ ရှောင်မို၊ ဆရာ့ကို သွားတွေ့ဖို့ ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်။ ဆရာက နင့်ကို ကိုယ်ပိုင်တပည့်အဖြစ် လက်ခံထားတဲ့အတွက် တရားဝင် တပည့်ခံယူပွဲ လုပ်ဖို့တော့ လိုအပ်တယ်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆရာ့ရဲ့ ဝါရင့်မှုအရဆိုရင်တော့ ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပရမှာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ဆရာက အဲဒီလိုကိစ္စတွေကို သဘောမကျတော့ နင်က ဆရာ့ကို လက်ဖက်ရည် သုံးခွက် ဆက်သဖို့ပဲ လိုပါလိမ့်မယ်။

နင် အရမ်း စည်းကမ်းကြီးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါတို့ဆရာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်တဲ့ သဘာဝရှိတယ်။ နင် သူ့ကို သဘောကျမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်"

"ဒါဆိုရင်လည်း ဂိုဏ်းတူအစ်မကိုပဲ လမ်းပြပေးဖို့ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘိုင်ရုရွှယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ နင် သွားလေ။ ငါ ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ်၊ နင့်အတွက် ခြံဝန်းကို ရှင်းလင်းပေးထားလို့ရတာပေါ့" ဘိုင်ရုရွှယ်က နားလည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက ရှန်ကျိုးလီနှင့် အတူရှိနေမည်ကို သူမ အနည်းငယ် စိတ်မချဖြစ်နေသေးသော်ငြားလည်း။

သို့သော် ဘိုင်ရုရွှယ်က လူမှုကျင့်ဝတ်နှင့် စည်းမျဉ်းများကိုလည်း သိရှိထားပေသည်။ အကယ်၍ သူမသာ နောက်မှ လိုက်သွားမည်ဆိုပါက အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းရာကျပေလိမ့်မည်။

"အင်း" ရှောင်မိုက ရုရွှယ်ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့မယ်"

"ရပါတယ်၊ လောစရာမလိုပါဘူး" ဘိုင်ရုရွှယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီကျောင်းတော်ကြီးထဲမှာ နင် ပြန်မလာတော့မှာကို ငါက စိတ်ပူနေရမှာလား"

ရှောင်မို ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ဂိုဏ်းတူအစ်မရှန်၏ နောက်မှလိုက်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

ယွီမိုတောင်ထွတ်၏ ထိပ်တွင် ရှောင်မိုက ဆရာကြီးချီနှင့် သူ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုတို့ကို တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့် ဂိုဏ်းတူအစ်မတို့၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှောင်မိုက ဆရာကြီးချီအား လက်ဖက်ရည် ဆက်သလိုက်ပြီး ဆရာကြီးချီ၏ မျိုးဆက်မှ တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် တရားဝင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဆရာကြီးချီက ရှောင်မိုကို စကားအများကြီး မပြောခဲ့ပေ။ နောင်တွင် ပညာကို ကြိုးစားသင်ယူရန်နှင့် မပေါ့ဆရန်သာ မှာကြားခဲ့ပြီးနောက် ရှောင်မိုကို အရင်အနားယူရန်နှင့် သန်ဘက်ခါမှ စာသင်တန်းများ စတင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဂိုဏ်းတူအစ်မရှန်က ရှောင်မိုကို သမင်ဖြူကျောင်းတော်တွင် စာရင်းသွင်းရန်နှင့် ကျောင်းတော်ဆိုင်းဘုတ်ကို ထုတ်ယူရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီးနောက် ကျောင်းတော်၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက အရာအားလုံးကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

"ငါပြောပြခဲ့တာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဂိုဏ်းတူမောင်လေး နားမလည်တာများ ရှိသေးလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို မေးချင်တာ တစ်ခုခုများ ရှိလား"

ရှောင်မို ခြံဝန်းဆီသို့ မပြန်မီ ရှန်ကျိုးလီက မေးလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ကျွန်တော် သိချင်နေပြီး ဂိုဏ်းတူအစ်မကို မေးချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါတယ်"

"ဂိုဏ်းတူမောင်လေး၊ ပြောစရာရှိတာသာ ပြောပါ" ရှန်ကျိုးလီက သူမ၏ ဂိုဏ်းတူမောင်လေးတွင် မေးစရာမေးခွန်းများ ရှိနေမည်ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ မေးခွန်းမရှိမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ၏ ဂိုဏ်းတူမောင်လေးတွင် မေးခွန်းများသာ မရှိခဲ့ပါက သူမက ဂိုဏ်းတူအစ်မတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ၏ အသုံးဝင်မှုကို မည်သို့လုပ် ပြသနိုင်မည်နည်း။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဂိုဏ်းတူအစ်မ၊ ကျွန်တော်က တံငါရွာလေးမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး တစ်ခါတုန်းက နဂါးပျံတစ်ကောင် ဘေးဒဏ်ခံယူတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒီနဂါးပျံက သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီကိစ္စကြောင့် ကျွန်တော် အရမ်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ကျောင်းတော်မှာ နဂါးပျံတွေ ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်တွေများ ရှိမလားလို့ တွေးမိလို့ပါ။ အားလပ်ချိန်တွေမှာ အပျင်းပြေ ဖတ်ချင်လို့ပါ" ရှောင်မို၏ လေသံက ဖြည်းညင်းပြီး ရိုးသားမှု အပြည့်ပါဝင်နေခဲ့သည်။

"နင် မေးတဲ့လူ မှန်သွားပြီ" ရှန်ကျိုးလီက ပြုံးလိုက်သည်။ "စာကြည့်တိုက်စံအိမ်ရဲ့ တတိယထပ်၊ ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံး စာအုပ်စင်ကို သွားလိုက်။ အဲဒီမှာ နဂါးပျံတွေနဲ့ မြွေမျိုးနွယ်တွေအကြောင်း စာအုပ်တွေကို နင် တွေ့လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းတူအစ်မက နင့်ကို နဂါးပျံတွေအကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက်လေးတစ်ခု တိတ်တိတ်လေး ပြောပြမယ်"

"လျှို့ဝှက်ချက်လေး တစ်ခုလား" ရှောင်မိုက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှန်ကျိုးလီ၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။ "ဂိုဏ်းတူမောင်လေး၊ အခုခေတ် နဂါးပျံတွေ ဘေးဒဏ်ခံယူရတာ ဘာလို့ အဲဒီလောက် ခက်ခဲနေရလဲဆိုတာ နင် သိလား"

အခန်း ၁၁၆။ ဘယ်တော့မှ ကြည့်လို့ ရိုးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ရှန်ကျိုးလီက ဖြူလျော့လျော့ မေးစေ့လေးကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ မော့လိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းတူမောင်လေး၊ နင့်ရဲ့ အမူအကျင့်က နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မအတွက် ခက်ခဲစေတယ်" ဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။

ရှောင်မို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရှန်ကျိုးလီကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းတူအစ်မ ရှင်းပြပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်မတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ၏ အချည်းနှီး ဂုဏ်ယူမှုလေးကို ကျေနပ်သွားပြီးနောက် ရှန်ကျိုးလီက ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ တိုးညှင်းစွာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကို ပြောပြမယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင် တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ လုံးဝ မပြောပြရဘူးနော်။

နဂါးပျံတွေ ဘေးဒဏ်ခံယူဖို့ ခက်ခဲရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့ကြား ပထမဆုံး စစ်ပွဲကြီးဖြစ်ပွားခဲ့တုန်းက အတွေးအခေါ်ဂိုဏ်းတစ်ရာက ရှေးခေတ်သူတော်စင်တွေက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို စုပေါင်းအသုံးပြုပြီး နဂါးပျံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့ကြလို့ပဲ။

အဲဒီ ပထမဆုံး လူသားနဲ့ မိစ္ဆာ စစ်ပွဲအတွင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်ရော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ပါ နဂါးမျိုးနွယ်ကို သူတို့ဘက်ပါလာအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်က တကယ်တော့ နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ အတော်လေး နီးစပ်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နဂါးမျိုးနွယ်က လေနဲ့ မိုးကို ခေါ်ယူနိုင်တဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လေ။ ဒါကြောင့် သာမန် သေမျိုးမင်းဆက်အများစုက နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ကြတယ်။

သာမန် ပြည်သူတွေက နဂါးမျိုးနွယ်တချို့အတွက် ဘုရားကျောင်းတွေတောင် တည်ဆောက်ပေးကြတယ်။ အဲဒါတွေက နဂါးဘုရင်ကျောင်းတော်တွေပဲ။

နဂါးမျိုးနွယ်က ပြည်သူတွေဆီက ပူဇော်ပသတဲ့ နံ့သာပေါင်းတွေကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူပြုစေတယ်။ ဒါက အပြန်အလှန် အကျိုးပြုတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုပဲ။

ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကလည်း နဂါးမျိုးနွယ်အပေါ် ကောင်းတဲ့ အမြင်ရှိခဲ့တယ်။ ဒါကို နားလည်ဖို့ မခက်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နဂါးမျိုးနွယ်ကိုလည်း မိစ္ဆာလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်လေ။

အဲဒီတုန်းက လူသားမျိုးနွယ်က နဂါးမျိုးနွယ်ကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရာမှာ ကူညီပေးဖို့ တကယ် မမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူး။ နဂါးမျိုးနွယ် ကြားနေအဖြစ် ရပ်တည်ပေးဖို့ပဲ လိုအပ်ခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က နဂါးမျိုးနွယ်ကို ဘာတွေ ကတိပေးခဲ့လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ နဂါးမျိုးနွယ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းသွားခဲ့တယ်။

နဂါးမျိုးနွယ်က မွေးရာပါ အင်အားကြီးမားတယ်။ ပင်လယ်လေးစင်းရဲ့ နဂါးဘုရင်တွေ အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ လက်အောက်မှာရှိတဲ့ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကနေ မသေမျိုးအဆင့်အထိ ရှိကြပြီး ပင်လယ်လေးစင်းကို အုပ်စိုးတဲ့ ရာနဲ့ချီတဲ့ နဂါးပျံတွေကိုတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။

နဂါးမျိုးနွယ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဘက် ပါသွားတာက ပင်လယ်လေးစင်းက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်သွားတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒါကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာခဲ့တယ်။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ခုခံကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။

အဲဒီ စစ်ပွဲကြီးအပြီးမှာ အဲ့ဒီ့ဆန်းကျယ်တဲ့ကျင့်ကြံသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီး သူရဲ့ တာအိုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ သူက နာမည်တောင် မချန်ထားခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ရှေးခေတ်သူတော်စင်တွေကလည်း သူ့အကြောင်းကို ဘယ်တော့မှ မပြောခဲ့ကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်က သီသီလေး အနိုင်ရခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က နောက်ဆုံးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီး နဂါးမျိုးနွယ်တွေထဲမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေကျေဒဏ်ရာရမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်။

အတွေးအခေါ်ဂိုဏ်းတစ်ရာက ရှေးခေတ်သူတော်စင်တွေက အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့ကြတယ်။

ရှေးခေတ်သူတော်စင်တွေက ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က မကျေနပ်သေးဘူးဆိုတာ လူတိုင်း သိနေလို့ပဲ။ အထူးသဖြင့် ပင်လယ်လေးစင်းရဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်က ဆုံးရှုံးမှုတွေ အရမ်းများခဲ့ပြီး နာကြည်းချက်တွေ အများကြီး စုပုံနေခဲ့လို့ပဲ။

နောက်တစ်ကြိမ် လူသားနဲ့ မိစ္ဆာ စစ်ပွဲမှာ နဂါးမျိုးနွယ် ပါဝင်လာရင် လူသားမျိုးနွယ်က အခက်အခဲကြီးစွာ ကြုံတွေ့ရမယ်လို့ သူတို့ စိုးရိမ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားလမ်းကြောင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ဖြတ်တောက်လိုက်ကြတာ။"

"ဒီလိုကိုး"

ရှောင်မိုက တွေးတောဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှန်ကျိုးလီက ဆက်ပြောသည်။ "ငါ့အဘိုး ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ အခုခေတ် နဂါးပျံမျိုးနွယ်တွေ ဘေးဒဏ်ခံယူတာ အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် ချိတ်ပိတ်မှုတွေကို ချိုးဖျက်ဖို့ အနည်းဆုံး သူတော်စင်နှလုံးသား တစ်ခုရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်တဲ့။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။"

"ဒီ သူတော်စင်နှလုံးသား ဆိုတာက ဘာလဲ"

ရှောင်မိုက ထပ်မေးလိုက်သည်။

"သူတော်စင်နှလုံးသားလား။ အဲဒါက အလွန်အမင်း ခက်ခဲတယ်။ ငါတို့ ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်တွေကိုပဲ ဥပမာပေးရရင်၊ သူတော်စင်နှလုံးသားတစ်ခု ရရှိဖို့ဆိုရင် ပထမဆုံး မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်ရမယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေ ရှိရမယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ သီအိုရီတွေကို တည်ထောင်နိုင်တဲ့ စာပေကျမ်းဂန်တွေ ရေးသားထုတ်ဝေပြီး မဟာတာအိုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရမယ်။

လက်ရှိမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်နဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ကျောင်းတော်ကြီး လေးခုအတွင်းမှာ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တဲ့သူ ခြောက်ယောက်ထက် မပိုဘူး။

ငါတို့ဆရာတောင် အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး။

ထို့အပြင် နဂါးပျံမျိုးနွယ်အတွက် ချိတ်ပိတ်မှုကို ဖယ်ရှားဖို့ သူတော်စင်နှလုံးသားကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် တန်ဖိုးအနေနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို သူတော်စင်နှလုံးသားကို စတေးဖို့ လိုအပ်တယ်။

ဒါဆို နင်ပဲ ပြောကြည့်၊ သူတော်စင်တစ်ပါးက နဂါးပျံမျိုးနွယ်တွေ ဘေးဒဏ်ခံယူနိုင်ဖို့အတွက်သက်သက် သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်လိုလုပ် စတေးနိုင်ပါ့မလဲ။"

"..." ဂိုဏ်းတူအစ်မရှန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်မိုက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ နင့်ကို ပြောပြစရာ ဒါပဲရှိတော့တယ်။ နင် ဒါတွေကို အပြင်မှာ လုံးဝ မပြောရဘူးနော် အဲဒီတုန်းက နင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မဖြစ်တဲ့ ငါကလည်း နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်တွေအကြောင်းကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားခဲ့လို့ အဘိုး နောက်ဆုံးမှာ ပြောပြလာတဲ့အထိ ဆက်တိုက် ပူဆာခဲ့ရတာ ဟီး" ရှန်ကျိုးလီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ ဂိုဏ်းတူအစ်မ"

ရှောင်မိုက သဘောတူလိုက်သည်။

"သွားကြစို့။ မနက်ဖြန် နောက်ကျမှ မနိုးစေနဲ့နော်။ အတန်းတက်ဖို့ မှတ်ထားဦး။ နင်က အခုမှ စတာဆိုတော့ ပထမဆုံး အတန်းကြီးတွေကို အရင်တက်ရမယ်။ နင် အခုထက်ပိုပြီး စာပေကို နားလည်ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင်တော့ ငါတို့လိုပဲ ဆရာတစ်ယောက်ဆီမှာ သီးသန့် လိုက်သင်လို့ရပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှောင်မိုက ဂိုဏ်းတူအစ်မရှန်ကို နှုတ်ဆက်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

အပြန်လမ်းတွင် ရှောင်မိုက သူတော်စင်နှလုံးသားအကြောင်းကို တွေးတောနေဆဲပင်။

မသိမသာဖြင့်ပင် ရှောင်မိုက သူ၏ ခြံဝန်းရှေ့သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ခြံဝန်းအတွင်း၌ အဖြူရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက နေလှန်းရန်အတွက် အခန်းထဲမှ အိပ်ရာခင်းများကို သယ်ထုတ်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်မို၊ ပြန်လာပြီလား"

ရှောင်မိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမျိုးသမီး၏ မက်မွန်ပန်းပွင့် မျက်လုံးများထဲရှိ ပျော်ရွှင်မှုများက လျှံကျလာခဲ့သည်။

"အင်း၊ ပြန်လာပြီ"

ရှောင်မို ပြုံးလိုက်ပြီး ခြံဝန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်ကာ ရုရွှယ်ကို ခြံထဲရှိ ဝါးလုံးတန်းပေါ်တွင် စောင်လှန်းရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးချီကို တွေ့ခဲ့လား" ဘိုင်ရုရွှယ်က မေးလိုက်သည်။

"တွေ့ခဲ့တယ်"

"ဆရာကြီးချီက ဘယ်လိုနေလဲ"

"ဆရာကြီးချီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်တဲ့သူပါ၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ပညာအရည်အချင်းကလည်း နက်ရှိုင်းတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ငါ ကျောင်းတော်က အတန်းကြီးတွေကို တက်ရမယ်၊ နောက်မှ ဆရာကြီးချီဆီကနေ သင်ကြားမှု ခံယူရမှာ။" ရှောင်မိုက သူ၏ဘေးရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီကာလအတွင်းမှာ ငါ စောစောထွက်ပြီး နောက်ကျမှ ပြန်လာရလိမ့်မယ်၊ နင့်ကို အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရမှာဆိုတော့ နင် ပျင်းနေမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်"

"ရပါတယ်"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။ ခြံဝန်းရှင်းလင်းတာ၊ နင့်အဝတ်တွေ လျှော်တာ၊ ပြီးတော့ နင် ပြန်လာရင် စားဖို့ ဟင်းချက်တာတွေ လုပ်ရဦးမှာ။ ငါ လုံးဝ ပျင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"တကယ်လား" ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ် တကယ်" ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ နင် ပြန်လာမယ်ဆိုတာ ငါ သိနေတဲ့အတွက် နေ့တိုင်း မျှော်လင့်စောင့်စားစရာ တစ်ခု ရှိနေပြီလေ။ နင် ပြန်လာတာကို မြင်ရတိုင်း ငါ အရမ်း ပျော်တယ်"

ရုရွှယ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်မို၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူက လက်လှမ်းကာ ရုရွှယ်၏ ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး သူ၏ လက်က လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေကာ အောက်သို့ ကျမလာခဲ့ပေ။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာပြီး ရှောင်မို၏ လက်ကို သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။

အမျိုးသား၏ ကြီးမားသော လက်ဖဝါးအောက်တွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က မျက်လုံးများကို မှေးစင်းထားပြီး ရှောင်မို၏ ကျယ်ပြန့်သော လက်ဖဝါးကို ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူသော သူ၏ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ "ရုရွှယ်"

"ဟင်" ဘိုင်ရုရွှယ်က မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားသည်။

"ငါ ကွန်ဖြူးရှပ် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ နင် ထင်လား" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

"ဟင်" ဘိုင်ရုရွှယ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး အဲဒါကို မေးရတာလဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရုတ်တရက် တွေးမိသွားလို့ပါ။ ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်တိုင်းက စာပေကျမ်းဂန်တွေ ထုတ်ဝေပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ကြတယ်လို့ ဂိုဏ်းတူအစ်မ ပြောတာ ကြားလိုက်လို့ပါ"

"အင်း" ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့က အရမ်း ခက်ခဲပေမယ့် နင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်"

"ဒါဆို ငါ ကြိုးစားရမှာပေါ့။ ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ရုရွှယ်၊ နင်က ငါ့ကို စာဖတ်ဖို့ သင်ပေးခဲ့တယ်လေ။ ငါ သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာတဲ့အခါ ရုရွှယ်၊ နင်က သူတော်စင်ရဲ့ ပထမဆုံးဆရာ ဖြစ်လာမှာပေါ့" ရှောင်မိုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သူတော်စင်ရဲ့ ပထမဆုံးဆရာ။ ဟွန့် ဟွန့် ဟွန့်၊ နားထောင်လို့ အတော်လေး ကောင်းတာပဲ" ဘိုင်ရုရွှယ်က ထိုဂုဏ်ပုဒ်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါလည်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ငါ သေချာ ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီး စစ်မှန်တဲ့နဂါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းမယ်" ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ လက်သီးဆုပ်လေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပထမဆုံးဆရာဖြစ်တဲ့ ငါက အနာဂတ် ကွန်ဖြူးရှပ် သူတော်စင်ကို မျက်နှာပျက်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူးလေ"

ရှောင်မို အနည်းငယ် လန့်သွားခဲ့သည်။ သူက သူမ၏ ဆံကေသာရှည်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ အဲဒီနေ့ကို ငါ စောင့်နေပါ့မယ်။ ငါ စစ်မှန်တဲ့နဂါးကို မမြင်ဖူးသေးဘူး။ နင် စစ်မှန်တဲ့နဂါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားရင် သေချာပေါက် အရမ်းလှနေမှာပဲ"

"ဒါဆို ငါ နေ့တိုင်း နင်နဲ့ အတူရှိနေပေးပြီး နေ့တိုင်း နင့်ကို ပြမှာပေါ့" ဘိုင်ရုရွှယ်က အနည်းငယ် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ "နင် ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ ကြည့်လို့ ရိုးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ရိုးမသွားပါဘူး"

ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်တော့မှ ကြည့်လို့ ရိုးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"