အခန်း (၅၄၅-၅၄၆)

အခန်း ၅၄၅ မဟာတာအိုသစ်ပင်နှင့် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ စစ်ရုပ်

စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် နယ်နမိတ်တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခုသည် မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေ၏။ ထိုနေရာတွင် အချိန်နာရီ ဟူသည် မရှိသကဲ့သို့ နှစ်ကာလများကလည်း ဤကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တံခါးကြီးကို ညစ်နွမ်းအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။

ထိုအခိုက်၌ နယ်နမိတ်တံခါးပေါက် အတွင်းမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး ထိုအလင်းတန်းကြားမှ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းထွက်လာသည်။ သူသည် အနက်ရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ခမောက်အောက်မှ မျက်နှာသည် တွင်းနက်ကြီးကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသဖြင့် မည်သူမျှ သူ၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို မမြင်နိုင်ကြချေ။

သူကား သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါး ပေါ်တွင် ဓားတစ်ချောင်းခန့် ရှည်လျားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လက်ရာမြောက်သော ပန်းကနုတ်များ ထွင်းထုထားသည့် ရွှေရောင် တိုကင်ပြားတစ်ခု ဝဲပျံနေ၏။ ထိုအရာသည် အနှိုင်းမဲ့ စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူသည် နယ်နမိတ်တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

နယ်နမိတ်တံခါးပေါက် အတွင်းမှ နောက်ထပ် လူခုနစ်ယောက် ဆက်တိုက် လှမ်းထွက်လာကြသည်။ ကျား၊ မ မရွေး သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသူများကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများ ရှိကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များကလည်း ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"မင်းတို့ ဘာပဲလုပ်ဖို့လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါစေ... ဒီ မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် ကိုတော့ မဖျက်ဆီးရဘူး... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်အမိန့်တော် တွေကလည်း မင်းတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ၏ အသံသည် လျစ်လျူရှုသော လေသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မည်သူမျှ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သော ခိုင်မာပြတ်သားမှုမျိုး ပါဝင်နေသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် စကားမပြောမီ သူ၏ နောက်မှ ဝတ်ရုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက လက်ကိုမြှောက်၍ နှုတ်ဆက်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ "ကောင်းကင်နတ်ဘုရား... စိတ်ချပါ။ ကျုပ်တို့က လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ပဲ လာတာပါ... မဟာကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မဖျက်ဆီးပါဘူး"

ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား က ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် သည် စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းရာသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ဝတ်ရုံဖြူ အမျိုးသားနှင့် အခြားသူများကလည်း သူ့နောက်မှ ကပ်၍ လိုက်ပါသွားကြသည်။

မကြာမီ ဤဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ကျယ်ကြီးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ နယ်နမိတ်တံခါးပေါက် အတွင်းမှ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး မှိန်ဖျော့သွားကာ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ထံမှ အလင်းရောင်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် ကုအန် ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူက စတင် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် သည်လည်း မူလဘူတရွှေအမတအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု သူ ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တူညီသော အဆင့်ရှိသည့် ပြိုင်ဘက်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ပညာရှိရာ မကျချေ။

ကုအန် သည် သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရာမှ ထထိုင်လိုက်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့လေ။ သက်တမ်း ပုံဖော်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုလောက် စမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်။

[သက်တမ်း ၅ ဘီလီယံ လိုအပ်ပါသည်။ဆက်လုပ်မည်လား။]

ဟမ်

သက်တမ်း နှစ်သန်းပေါင်း ၅၀၀၀ တောင်လား။

ဒါက ဓားပြတိုက်နေတာလား။

ကုအန် သည် 'မလုပ်တော့ပါ' ဟူ၍ တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်၏။ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ အရှိန်အဝါက သူ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်သဖြင့် သက်တမ်းများကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးစရာ မလိုပေ။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် အနေဖြင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသရွေ့ သက်တမ်းနယ်မြေ ကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤကမ္ဘာလောကတွင် လူများစွာက ကုအန် ကို မြင်ဖူးကြသော်လည်း ကုအန် သည် သူတို့၏ အကြောင်းအကျိုး ဆက်နွယ်မှုများကို နှောင့်ယှက် ပြုပြင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ မည်သူမျှ သက်တမ်းနယ်မြေ သို့ ခြေရာခံ လိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကုအန် ပြန်လည် လဲလျောင်း၍ စာအုပ်ကို ဆက်ဖတ်လိုက်၏။ ပြဿနာလာမှ ထကာဖြေရှင်းလိုက်သည်ကအကောင်းဆုံးပင်။

ဤနှစ်များ အတွင်း ရွှမ်ထျန်းရီ၏ စာရေးသားမှု စွမ်းရည်မှာ များစွာ တိုးတက်လာပြီး စာသားများထဲတွင် ခံစားချက်များကို သရုပ်ဖော်ရာ၌ အလွန် သိမ်မွေ့ နက်နဲလာသဖြင့် ဖတ်ရှုသူ၏ စိတ်နှလုံးကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ကုအန် သအာရုံစိုက်၍ ဖတ်ရှုနေ၏။ စာလုံးများမှတဆင့် အတိတ်က မြင်ကွင်းများကို ပုံဖော် ကြည့်နိုင်ပြီး ဇာတ်ကောင်များ၏ ခံစားချက်များမှာ မီးကဲ့သို့ ပြင်းပြလှသည်။

နေဝင်၍ လထွက်ကာ ငါးရက်တိတိ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် အန်ရှင်း နှင့် အခြားသူများသည် ကုအန် က သူ၏ တာအိုဆန္ဒအာရုံကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သောကြောင့် အသီးသီး နိုးထလာကြသည်။

ကုအန် သစ်ပင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး မတ်တပ်ရပ်၍ ဂါရဝပြုကြပြီးနောက် အုပ်စုငယ်များ ဖွဲ့ကာ မိမိတို့ ရရှိခဲ့သော ဉာဏ်အလင်းများ အကြောင်း တီးတိုး ပြောဆိုရင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားမှသာ ကုအန် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်၏။သူ၏ အကြည့်များက ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ခုနစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း အဓိပတိဂိုဏ်း သို့ မသွားဘဲ မြင့်မြတ်ခုံရုံး သို့ ဝင်ရောက် ပူးပေါင်းသွားကြသည်။

သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က လုံချင်း ကို သတ်ဖြတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ တစ်ခြားအရာ ဖြစ်နေမလား။

လုံချင်း ၏ သရုပ်မှန်သည် ပေါ်ပေါက်ပြီး ဖြစ်ရာ ကျူးရှင်း တောင်မှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် လည်း သိရှိထားမည်မှာ သေချာသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် က လုံချင်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ချင်တာများလား။

အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် တွင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမည့် အစီအစဉ် မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ ကုအန် သည် ဆေးအပင်များ ခူးရန် သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် တွင် မည်မျှ ယုတ်မာသော အကြံအစည်များ ရှိနေပါစေ သူ၏ စွမ်းအား တိုးတက်မှုကတော့ ရပ်တန့်၍ မရနိုင်ပေ။

သက်တမ်း ၁၀၀ ဘီလီယံ ပြည့်သည်နှင့် ကုအန် သည် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များကို လှမ်းမျှော် ကြည့်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ပိုမို သန်မာလာခြင်းကသာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်၌ အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ ရှိ မြင့်မြတ်ခုံရုံး ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင် အတွင်းတွင် မြင့်မြတ်အရှင်သခင် သည် ထိပ်ဆုံး ခုံတွင် ထိုင်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ခုနစ်ယောက်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် နှင့် ဆရာသခင်ဓားအရှင် တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲကို မှတ်မိနေသေး၏။ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် ဓားအရှင်၏ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က သူ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော အရှိန်အဝါသည် မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထင်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ" မြင့်မြတ်အရှင်သခင် က မေးလိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ဘာကြောင့် အသက်ရှင်နေသေးသလဲ ဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဆရာသခင်ဓားအရှင် က ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပြင်ပမှ လာသော ဤဧည့်သည်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ သတိထားရပေမည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ရင်း မြင့်မြတ်အရှင်သခင် စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးသွားရသည်။

သူသည် အာကာပြင်တာအိုအမတအဆင့်သို့ မနည်း ကြိုးစား ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူ ရင်ဆိုင်ရသော ပြိုင်ဘက်များမှာ အလွန်များပြားပြီး ပို၍ပင် စွမ်းအားကြီးနေကြ၏။ ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို ကစားနေသကဲ့သို့ပင်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ နောက်မှ ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အမျိုးသားက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "အခု အမတမင်းဆက် မှာ အာကာပြင်တာအိုအမတအဆင့် ကို ကျော်လွန်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ရှိနေပြီ... သူသာ အမတနတ်ဘုရား ကံတရားပုံစံ နဲ့ ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် မြင့်မြတ်ခုံရုံး ရဲ့ နိဂုံးက သိပ်မဝေးတော့ဘူး..."

ထိုစကားကြောင့် မြင့်မြတ်အရှင်သခင် ၏ မျက်နှာထား ပျက်သွားရသည်။ သူသည် ဤကိစ္စအတွက် အမြဲတမ်း စိတ်ပူပန်နေခဲ့သော်လည်း ဖြေရှင်းရန် စွမ်းအား မရှိခဲ့ပေ။ သူများတွေ ထောက်ပြပြောဆိုတာကို ခံရသောအခါ သူ မည်သို့ စိတ်ကောင်း နိုင်ပါမည်နည်း။

ရှင်းနေပါပြီ။ ဒီလူတွေက မြင့်မြတ်ခုံရုံး ကို အသုံးချချင်နေကြတာပဲ။

အဓိက ပြဿနာမှာ မြင့်မြတ်ခုံရုံး သည် အမှန်တကယ်ပင် ပျက်စီးခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် အန္တရာယ် မရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။

ဤလူများ၏ ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်မှုကို သူ မငြင်းဆန်နိုင်သဖြင့် မြင့်မြတ်အရှင်သခင် မှာ တည်ငြိမ်အောင် မနည်း ထိန်းထားရ၏။

ဝတ်ရုံဖြူ အမျိုးသားက ပြုံး၍ ဆက်ပြောသည်။ "ဧကရာဇ်ယန်ရှင်း က အမတနတ်ဘုရား ကံတရားပုံစံ နဲ့ ပေါင်းစည်းလိုက်ရင်တောင် ကျုပ်တို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ်တို့က မြင့်မြတ်ခုံရုံး ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်။ ခုံရုံးက ကျုပ်တို့ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်သွားမှာကိုလည်း စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျုပ်တို့က မကြာခင် ထွက်သွားကြမှာမို့လို့ပဲ။ ကျုပ်တို့က ဒီကမ္ဘာမှာ လူတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက်ပဲ ရောက်လာတာပါ"

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် က စူးစမ်း မေးမြန်းလိုက်၏။ "အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မေးလို့ ရမလား... ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်ခုံရုံး ထဲကလား..."

ဝတ်ရုံဖြူ အမျိုးသားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး... ကျုပ်တို့က မြင့်မြတ်ခုံရုံး ကို သူ့အတွက် အတားအဆီးတွေ ဖန်တီးပေးဖို့ပဲ လိုတာပါ... အဲဒါမှ သူ့ကို ပိုပြီး သွေးသားကျအောင် လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ပြီး ပိုသန်မာလာစေမှာ"

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် မြင့်မြတ်အရှင်သခင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားတို့ကို ဧကရာဇ်ယန်ရှင်း ကို တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ဖို့ ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျားလည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရဲ့ ကပ်ဘေးတွေနဲ့ ကောင်းကင်တာအို၏ ဆန္ဒ ရှိနေတာကို သတိပြုမိမှာပါ... တကယ်လို့ ဧကရာဇ်ယန်ရှင်း ကသာ မြင့်မြတ်ခုံရုံး ကို ရန်ရှာလာရင် သဘာဝကျကျပဲ ကျုပ်တို့ ဝင်ပါပေးမယ်... အဲဒီမတိုင်ခင်တော့ ကျုပ်တို့ မြင့်မြတ်ခုံရုံး မှာပဲ နေမယ်" ဝတ်ရုံဖြူ အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများက မြင့်မြတ်အရှင်သခင် ၏ စိတ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

ဤလူစုသည် အလွန် သန်မာကြောင်း သူ အာရုံခံမိပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းက သူ့ကို ဆရာသခင်ဓားအရှင် နှင့် ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေကြသည်။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ သူ့တွင် ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေး မရှိခြင်းပင်။ ငြင်းဆန်လိုက်ပါက အခြေအနေများ ပိုဆိုးသွားပြီး ကပ်ဘေး ဆိုက်ရောက်သွားနိုင်သည်။ မြင့်မြတ်အရှင်သခင် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနေစဉ် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် က လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ သစ်သားတုတ်တံ တစ်ချောင်း ပျံထွက်လာသည်။ ထိုအရာသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေးညွှတ်နေသော ထိပ်ဖျားပါရှိသည့် အနီရောင် သစ်သားတုတ်တံ ဖြစ်သည်။ တောက်ပသော အရောင်အသွေးမှလွဲ၍ ထူးခြားပုံ မရပေ။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် က ပြောလိုက်၏။ "ဒီတုတ်တံက တာအိုသစ်သား နဲ့ ပြုလုပ်ထားတာ ဖြစ်ပြီး မင်းကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေးနိုင်သလို မဟာတာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့လည်း ကူညီပေးနိုင်တယ်… ဒါကို ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်း လက်ဆောင်အဖြစ် သဘောထားလိုက်ပါ"

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် စကားစပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် အနီရောင် တုတ်တံသည် ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ ကြီးမားသော ဖိအားကြောင့် သူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားရ၏။ တုတ်တံ အတွင်းမှ နက်ရှိုင်းသော တာအိုဆန္ဒအာရုံ ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ရတနာ...

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။ "မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဆန်းကြယ်ဆုံးသော ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုကဲ့သို့ အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အသံမဲ့ပျက်ဆီးခြင်းနယ်မြေ ကို ငါ ဖန်တီးခဲ့တာ... ငါ့နာမည်က သတ်ဖြတ်ခြင်း ပဲ..."

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ထင်ဟပ်နေလေသည်။

...

တောင်ကြားတစ်ခု အတွင်း၌ အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ သည် ရေကန်ဘေးတွင် ထိုင်၍ တောက်ပသော နေ့ခင်းဘက် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါ လက်မလွှတ်နိုင်သေးဘူး ထင်တယ်... မင်းက ဘယ်သူ့ရဲ့ နယ်ရုပ်လဲ"

ရေကန်အလယ်တွင် တရားထိုင်နေသော ကျူရှီး က မျက်လုံးဖွင့်၍ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ရှင် ဘယ်သူ့အကြောင်း ပြောနေတာလဲ"

"သတ်ဖြတ်ခြင်းချီ ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူ..."

"နတ်ဘုရားဧကရာဇ်လား... သူ့လို အရည်အချင်း ရှိတဲ့သူကလည်း နယ်ရုပ်ပဲလား"

"ဒါပေါ့... သူက လုံမျိုးနွယ် သွေးစည်းဆက်ခံသူတွေ အတွက် မမောမပန်း အလုပ်လုပ်ပေးနေတာလေ... နောက်ကွယ်က တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ စေခိုင်းမှု ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ပိုကြီးမားတဲ့ အင်အားစု တစ်ခုခုရဲ့ ဖိအားပေးခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ရေစီးကြောင်းက ပိုပြီး နောက်ကျိလာပြီ... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအသီး ပေါ်လာတဲ့အခါ မင်းအပေါ်ကျတဲ့ ဖိအားတွေက ပိုတိုးလာလိမ့်မယ်"

ထိုသို့ ပြောလိုက်သော အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်လိုသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျူရှီး က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ "ရှင် သင်ပေးထားတဲ့ တာအို အန္တိမသိုင်း က အရမ်း စွမ်းအားကြီးပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး"

အခန်း ၅၄၆ အမွေအနှစ် လက်ဆင့်ကမ်းခြင်းနှင့် နှစ် ၁၀၀၀ စစ်ပွဲ

"တာအိုအန္တိမသိုင်း က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်ပါတယ်... တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဒီသိုင်းရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်သွားရင် မဟာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာကို လွှမ်းမိုးဖို့က ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီသိုင်းက ကျင့်ကြံဖို့ မလွယ်ကူလှဘူး"

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ က ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ အတွေးများက အဝေးတစ်နေရာမှ မြင့်မြတ်ခုံရုံး ဆီသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် မည်မျှ စွမ်းအားကြီးကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည့်အတွက် ကမ္ဘာ့အခြေအနေသည် ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

သူသည် ပြန်လည်ဝင်စားသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်တာအို ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်၍ မရနိုင်ပေ။ သူ၏ တာဝန်မှာ အခြားသူများကို ကူညီပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ကျူရှီး ကို မည်မျှပင် အခွင့်အရေးကောင်းများ ပေးအပ်ပါစေ ခေတ်စနစ် မပြောင်းလဲမီ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် စွမ်းအားမျိုး သူမ ပိုင်ဆိုင်လာရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကျူရှီး က တာအိုအန္တိမသိုင်း အကြောင်း ပြောလာပြီးနောက် သူမ၏ သံသယများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမ မေးလိုက်၏။ "တာအိုအန္တိမသိုင်း ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်က ဘာလဲ... အဲဒါကို ကျင့်ကြံနေတုန်း ပုံရိပ်တွေ အများကြီး မြင်ခဲ့ရတယ်... တကယ်လို့ သူတို့အားလုံး ဒီသိုင်းကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြတာ ဆိုရင် သူတို့က ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းကလား"

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ က သူမကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "လူတိုင်း တာအိုအန္တိမသိုင်း ကို ကျင့်ကြံနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး... ဒီသိုင်းက မျိုးဆက် တစ်ဆက်တည်း ဆင်းသက်လာတာ... ငါလည်း ဒီနည်းစနစ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့တာပဲ ရှိတယ်... ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မကျင့်ကြံဖူးဘူး"

သူ့စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျူရှီး စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

အင်မော်တယ် ရှာဖွေသူ က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မင်း ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ဦး... ငါ အပြင် ခဏ ထွက်လိုက်ဦးမယ်"

ကျူရှီး ထပ်မမေးတော့ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်ကာ တာအိုအန္တိမသိုင်း ကို ဆက်လက် အာရုံခံစားလိုက်သည်။

ရှန့်ထျန်း ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် ရရှိထားသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ဝင်စားမှုက တာအိုအန္တိမသိုင်း အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။ သူမ၏ ပါရမီနှင့်ပင် တာအိုအန္တိမသိုင်း ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်ခြင်းက ဤသိုင်းကွက်၏ နက်နဲမှုကို ပြသရန် လုံလောက်နေပေသည်။

...

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် နှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် လောကအခြေအနေ တစ်ရပ်လုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေခြင်း မရှိပေ။ မြင့်မြတ်ခုံရုံး နှင့် အမတမင်းဆက် တို့၏ ပဋိပက္ခ နောက်ခံအောက်တွင် ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်လာကြပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြသော မဟာကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အကန့်အသတ်များကို ချိုးဖျက်ကာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ သက်ရှိ အရေအတွက် လျော့နည်းလာပြီး ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ အလယ်ဗဟို ဒေသသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြကာ သေမျိုးဝိညာဉ်များသည် အစွန်အဖျား ဒေသများသို့ ထွက်ပြေးကြရသည်။

ဝိညာဉ်ကိုးပါးတိုက်ကြီး ပေါ်တွင် သေမျိုး အရေအတွက် တိုးပွားလာပြီး မိုးရွာပြီးစ မျှစ်များ ပေါက်လာသကဲ့သို့ ဂိုဏ်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာကာ မိစ္ဆာများပင်လျှင် နယ်မြေလုလာကြသည်။ ချန်ကွန်းဂိုဏ်း အနီးတွင် တည်ရှိသော သက်တမ်းနယ်မြေ မှာမူ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မကြုံတွေ့ရပေ။

တစ်နေ့တွင် ရီချင်းရှန် နှင့် အခြား လေးယောက်သည် အန်ရှင်း နှင့် တွေ့ဆုံရန် တောအုပ်ထဲသို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ ငါးယောက်စလုံး နိဗ္ဗာနအဆင့် သို့ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း အန်ရှင်း ရှေ့တွင် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ပြုမူနေကြသည်။ သူတို့သည် အန်ရှင်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မည်သည့်အခါမျှ အတည်မပြုနိုင်သဖြင့် သူမ၏ အဆင့်သည် သူတို့ထက် များစွာ သာလွန်သည်ဟု ယုံကြည်ထားကြ၏။

"ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက သိုင်းပညာ အမွေအနှစ် ပျောက်ဆုံးနေတာလား" အန်ရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်သည်။

ရီချင်းရှန် ၏ မျက်နှာတွင် အားနာသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သူက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး အားယူကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်။ ပင်လယ်ဂိုဏ်းတွေ က ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ကုန်းမြေ အစွန်အဖျားမှာ ပေါ်လာကြတာ..သူတို့မှာ အရင်းအမြစ်တွေ ပိုများပြီး ကုန်းမြေ ကျင့်ကြံသူတွေကို အဆက်မပြတ် စုဆောင်းနေကြတာ။ ကျွန်တော်တို့ ချန်ကွန်းဂိုဏ်း ထဲက မိသားစုတွေနဲ့ ပါရမီရှင် အများအပြားလည်း အခေါ်ခံလိုက်ရတယ်... အဆုံးကျတော့ ချန်ကွန်းဂိုဏ်း မှာ ထူးခြားတဲ့ အားသာချက်တွေ မရှိတော့ဘူး..."

အန်ရှင်း ထံ လာရန် အကြောင်းပြချက် မရှိဟု သူ ခံစားရသော်လည်း နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သိကျွမ်းလာခဲ့ကြသော ရင်းနှီးမှုကို ပြန်တွေးမိပြီး ဂိုဏ်းမှ အထက်လူကြီးများ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် သူမကို ချဉ်းကပ်ရန်မှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ချန်ကွန်းဂိုဏ်း သည် သူတို့၏ ဂိုဏ်းသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သန်းပေါင်းများစွာသော တပည့်များနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်အတွက် မျက်နှာပျက်ရတာ ဘာအရေးစိုက်စရာ ရှိသနည်း။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရီချင်းရှန် သည် အငြင်းခံရမည်ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ချန်မုန့် က ဝင်ပြောလိုက်၏။ "စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့က အဲလို အမွေအနှစ်မျိုး ပေးသနားဖို့ မတောင်းဆိုရဲပါဘူး... လမ်းညွှန်ပြသ ပေးရုံလောက်ဆိုရင်ပဲ ကျေးဇူးတင်လှပါပြီ"

ကျန်သုံးယောက်ကလည်း ထောက်ခံကြသည်။

သူတို့ ငါးယောက်သည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် စွန့်စားသွားလာခဲ့ကြသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင် အောက်ခြေ၌သာ ရှိနေသေး၏။ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များ၊ ဂါထာမန္တန်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသည် အမတတာအိုအဆင့် အတွင်းတွင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။

အန်ရှင်း က သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသဖြင့် သူတို့မှာ ရှက်လွန်း၍ မြေကြီးထဲသို့သာ ဝင်ပုန်းချင်စိတ် ပေါက်သွားကြသည်။

ရုတ်တရက် အန်ရှင်း နှုတ်ခမ်းစူ၍ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ရှင်တို့နဲ့ သင့်တော်မယ့် အမွေအနှစ် တစ်ခုတော့ ကျွန်မဆီမှာ ရှိပါတယ်"

ထိုစကားကြောင့် သူတို့ ငါးယောက် အံ့သြစွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အန်ရှင်း သည် ညာလက်ကို မြှောက်၍ လက်ချောင်းလေး တစ်ချက် တောက်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်ကျမ်း ငါးအုပ် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ထို လျှို့ဝှက်ကျမ်း ငါးအုပ်၏ မျက်နှာဖုံးတွင် ခေါင်းစဉ်များ ရေးမထားသဖြင့် အန်ရှင်း ၏ လုပ်ရပ်အပေါ် ရီချင်းရှန် နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ လေးယောက်တို့ နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အမတတာအိုအဆင့် ၏ နည်းစနစ်များနှင့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များသည် ကျယ်ပြန့်၍ အကန့်အသတ် မရှိရာ စာအုပ် ငါးအုပ်တည်းဖြင့် မည်သို့ ပြီးပြည့်စုံနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူတို့သည် အန်ရှင်း ကို မပြစ်မှားရဲသဖြင့် စိတ်ထဲတွင်သာ ညည်းတွားနိုင်ကြသည်။

"တစ်ခု ရွေးလိုက်ပါ" ဟု အန်ရှင်း က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။ သူမ စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ပျော်ရွှင်နေသည်။ ပညာရပ်များ လက်ဆင့်ကမ်းရသည်မှာ ဤသို့ ခံစားရသည်လား။

ယမန်နေ့ ဒီနေရာကို မလာခင် သူမ၏ ဆရာသခင်က လျှို့ဝှက်ကျမ်း ငါးအုပ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အစပထမတွင် သူမ နားမလည်ခဲ့သော်လည်း ရီချင်းရှန် နှင့် အပေါင်းအပါများ ပြောစကား ကြားရပြီးနောက် သူမ၏ ဆရာသခင် အမြော်အမြင် ကြီးမားပုံကို လေးစားသွားရသည်။

"ဒါက..." ရီချင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အမွေအနှစ် တစ်ခုကို ဒီလို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လက်ဆင့်ကမ်းလို့ ရသတာလား။

အန်ရှင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်နှင့် ရီချင်းရှန် သည် ချက်ချင်း ရှေ့တိုး၍ သူမ လက်ထဲမှ ကျမ်းတစ်အုပ်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထိုအရာကို မြင်သောအခါ အန်ရှင်း သည် ကျန်ရှိသော ကျမ်းလေးအုပ်ကို သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားရင်း နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်း ထားခဲ့သည်။

"ဒီကျင့်စဉ်က အခုကစပြီး ရှင်တို့ ချန်ကွန်းဂိုဏ်း ရဲ့ အဓိက ကျင့်စဉ် ဖြစ်သွားပြီ... ရှင်တို့ အဲဒါကို ကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရီချင်းရှန် နှင့် အခြားသူများ ကမန်းကတန်း ဂါရဝပြုလိုက်ကြပြီး သူမ၏ ပုံရိပ် တောအုပ်နက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည် အထိ ကြည့်နေကြကာ ထိုနောက်မှ ကျမ်းစာအုပ်ကို ဝိုင်းအုံ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

ရီချင်းရှန် ပထမ စာမျက်နှာကို ဖွင့်၍ အသံထွက် ဖတ်လိုက်၏။ "ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကမ္ဘာဦးနတ်သိုင်း..."

"ချန်ကွန်း (ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး)... ငါတို့ဂိုဏ်းနာမည်နဲ့တော့ လိုက်ဖက်ပါရဲ့... ဒါပေမဲ့..." ကုချန်ရှန်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

အန်ရှင်း က သူတို့ကို နောက်ပြောင်နေသည်ဟု သူ ပြောချင်သော်လည်း သူမ ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိ၏။

ရီချင်းရှန် ဒုတိယ စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးစလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားပြီး အကြည့်များ ဝေးကွာ၍ မှုန်ဝါးသွားကြတော့သည်။

ရေကန်ဘေးတွင် ကုအန် သည် ချန်ချွမ် နှင့် ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်။ အမတတာအိုအဆင့် သို့ခြေချပြီး ဖြစ်သဖြင့် လက်တွေ့ တိုက်ကွက်များက အရေးမကြီးတော့သော်လည်း ကုအန် က ချန်ချွမ် ကို ဓားတာအို ဉာဏ်အလင်း ပွင့်စေရန် လမ်းညွှန်ရာတွင် အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ချွမ် တွင် အလွန် မြင့်မားသော ဓားတာအို နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ နှစ်တိုင်း သူ ပိုမို သန်မာလာသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ဆရာသခင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုက်တိုင်း သူ့ ဓားတာအို သည် ကလေးကစားစရာ လိုဖြစ်နေပြီး ဆရာသခင်အပေါ် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်ဟု ခံစားရလေ့ရှိသည်။

ကုအန် သည် ယန်ဟုန်ဓား ကို ဓားအိမ် မချွတ်ဘဲ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားအိမ်သက်သက်ဖြင့် ချန်ချွမ် ၏ ဓားကွက်များကို တုံ့ပြန်ကာ အခြား တိုက်ကွက်များဆီသို့ လမ်းကြောင်းလွှဲပေးနေ၏။ ကြည့်လိုက်လျှင် ချန်ချွမ် သည် သူ့ စိတ်တိုင်းကျ ကစားနေသော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်နှင့် တူနေသည်။

လုရှန် သည် မနီးမဝေးရှိ သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်၍ ကုအန် ၏ ဓားတာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားရင်း စူးစိုက် ကြည့်နေသည်။

သူသည် ဓားတာအို ကို အထူးပြု လေ့လာသူ မဟုတ်သော်လည်း မဟာတာအို သုံးထောင် ကို မြင်ဖူးသူ ဖြစ်သဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ဉာဏ်အလင်း ရနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ခဏကြာသောအခါ ကုအန် က ဓားအိမ်ဖြင့် ချန်ချွမ် ၏ နဖူးကို ဖိကပ်၍ သူ့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ချုပ်တည်းလိုက်ပြီး သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

ချန်ချွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွား၏။ "ဆရာသခင်... ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ"

ကုအန် ဓားကို သိမ်းလိုက်ပြီး လုရှန် ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ သူ ချက်ချင်း ပြေးလာသည်။

"ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေမှာ နှစ်တစ်ထောင် တစ်ကြိမ် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပပြီး ငါကလွဲလို့ မင်းတို့အားလုံး ပါဝင်ရမယ် ဆိုရင် ဘယ်လို သဘောရလဲ..." ကုအန် က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရှန် နှင့် ချန်ချွမ် နှစ်ယောက်လုံး မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးတွင် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ ရှိကြပြီး ဆရာသခင် ရှေ့တွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို သက်သေပြရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်မှာ သဘာဝပင်။

နှစ်ယောက်စလုံး တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ သဘောတူလိုက်ကြပြီး စတင်ရန်ပင် စိတ်မရှည် ဖြစ်နေကြသည်။

နယ်မြေ အတွင်းရှိ လူတိုင်း နိဗ္ဗာနအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အထူးတလည် အားနည်းသူ မရှိသောကြောင့် ကုအန် က ဤအကြံပြုချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တစ်ယောက်စီတိုင်းသည် သူ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး သင်ကြားမှုများကို ရရှိထားကြပြီး သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော တာအိုနည်းစနစ်များနှင့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များမှာလည်း ကွဲပြားကြသည်။

တပည့်များကို ဖိအားပေးလိုသည် သာမက အခြေအနေများကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေလိုခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။

"ဘယ်သူ အသန်မာဆုံးလဲ ဆိုတာ ပြိုင်တဲ့ ပြိုင်ပွဲ မဟုတ်ဘူး... အကြိမ်တိုင်း မင်းတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ငါကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပေးမယ်... မင်းတို့က တစ်ပွဲပဲ တိုက်ရမယ်... နှစ်တစ်သောင်း ကြာပြီးရင်တော့ မင်းတို့ အားလုံး အချင်းချင်း မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..." ဟု ကုအန် က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

လုရှန် နှင့် ချန်ချွမ် တို့က သဘာဝကျကျပင် ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘဲ မျှော်လင့် စောင့်စားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ ကြိုပြောထားမယ်... မင်းတို့ နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ကုအန် က တဟားဟား ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုရှန် နှင့် ချန်ချွမ် တို့သည် အလိုအလျောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြပြီး ကနဦး အံ့သြမှု ဖြစ်ပြီးနောက် မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ယုံကြည်မှုများ တောက်လောင်လာကာ တစ်ယောက်စီတိုင်း မိမိသာ အနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်နေကြလေသည်။