အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)

အခန်း ၂၅၃ - တတိယအဆင့် သိုင်းဆရာကြီး ချန်အာကော

ချန်အာကောကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေရသည့် ဤအချိန်လေးမှာ ထူးခြားလှပါသည်။

ဤသို့တွေးတောရင်း ယွဲ့ချင်းရိုသည် လင်ချွမ်အနားသို့ တိုးကပ်ကာ မှီတွယ်လိုက်​၏။

လင်ချွမ်က ယွဲ့ချင်းရိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောဖြစ်ခဲ့ပါ။

ထို့နောက် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်ကိုစုစည်းပြီး သူယခင်က ချန်ထားခဲ့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

လေထုထဲတွင် အတွင်းအားနှင့်အတူ စီးဆင်းနေသော မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် လင်ချွမ်နှင့် ချန်အာကောတို့ကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုကို လိုက်လံရှာဖွေနေ​၏။

အကွာအဝေး အလွန်ဝေးကွာလွန်း၍သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုသော နှောင့်ယှက်မှုကြောင့်သော်လည်းကောင်း ထိုဆက်နွယ်မှုသည် ခေတ္တမျှ လွင့်မျောနေပြီးနောက် လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဦးတည်ချက် အကြမ်းဖျင်းမျှသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သူစီးနင်းလာသော လေသင်္ဘောသည် ချက်ချင်းပင် ဦးတည်ချက်ပြောင်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့​၏။

နောက်ဆုံးတွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းစဉ် လင်ချွမ်သည် ထိုဆက်နွယ်မှုကို ထပ်မံခံစားမိလိုက်သည်။

ယွဲ့ချင်းရိုကို အသိပေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် လေသင်္ဘောပေါ်မှ တစ်ပြိုင်နက် ခုန်ချလိုက်ကြသည်။

သူတို့အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝေဟင်ရှိ လေသင်္ဘောသည်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့​၏။

ဤချိုင့်ဝှမ်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး သစ်ပင်ပန်းမန်များ ဝေဆာလျက်ရှိသည်။

လေပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် အထင်အသား မြင်တွေ့ရသည်။

အနီးနားရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များမှအစ ပန်းပင်သစ်ပင်များအဆုံး ၎င်းတို့၏ တည်နေရာများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရ​၏။

သို့သော် အလွန်ဝေးကွာသော အရပ်မျက်နှာတစ်ခုတွင်မူ ထူထပ်သော မြူခိုးကဲ့သို့ စွမ်းအားတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

လင်ချွမ်​၏ လက်ရှိအာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့်ပင် ထိုဧရိယာကို ထိုးဖောက်မကြည့်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယွဲ့ချင်းရိုသည်လည်း ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိသွားသည်။

သူမသည် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် လင်ချွမ်လောက် အစွမ်းမထက်သော်လည်း အခြား တူညီသောအဆင့်ရှိ ပညာရှင်များထက် များစွာသာလွန်သည်။

ဓားနတ်ဘုရား၏ လက်အောက်တွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့ကျင့်ခဲ့မှုက သူမအတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံကောင်းများကို ရရှိစေခဲ့​၏။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အဝေးရှိ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို ချက်ချင်း သတိပြုမိခြင်းပင်။

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုဦးတည်ချက်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ပြိုင်နက် ရပ်လိုက်ကြသည်။

ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းပိုင်းနှင့် တောင်ကြားကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ထူးဆန်းသည့် မြူခိုးများကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားသည်။

သူ၏ လက်ရှိ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့်ပင် ဤနေရာကို အကုန်အစင် စူးစမ်းရန် ခက်ခဲနေပါက ချန်အာကောအတွက် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်ရန်သူသည် ပျံသန်းနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းမရှိပါက ဤဘက်သို့ ပြန်မလာနိုင်ဘဲ ဟိုဘက်အခြမ်းတွင် ပိတ်မိနေမည်။

ဤသို့တွေးကြည့်လျှင် ချန်အာကောသည် ဤနေရာတွင် တကယ်ပင် ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်​၏။

မည်သည့် သတင်းစကားမျှ ပြန်မရောက်လာခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးပြီး ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"အာ... ဒါက..."

ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ခံစားချက်ကြောင့် လင်ချွမ် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။

အခြေအနေမှာ သူထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ဤချောက်ကမ်းပါးကြီးမှာ မျက်လှည့်ပြထားသော ပုံရိပ်ယောင် မျှသာလား။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤပုံရိပ်ယောင်ကို မယုံကြည်ပါက ဤချောက်ကမ်းပါး အထက်တွင် လမ်းလျှောက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ချန်အာကောသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကြောင့် ဤလမ်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်​၏။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ယွဲ့ချင်းရိုသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသည်။

သူမ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်သို့ လှမ်းနင်းလိုက်သောအခါ သူမ၏မျက်နှာတွင်လည်း အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါး ပုံရိပ်ယောင်မှာ အစစ်အမှန်နှင့် အလွန်တူလှသည်။

သူမသာမက လင်ချွမ်ပင်လျှင် ၎င်းကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ယွဲ့ချင်းရို

သည် နောက်ဆုံးတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး လေပေါ်သို့ မီတာအနည်းငယ် မြင့်အောင် ပျံတက်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူမ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

မျက်မြင်အရ ချောက်ကမ်းပါးမှာ မီတာ ၃၀၀ ခန့် ကျယ်ဝန်းပုံရသည်။

သို့သော် လမ်းလျှောက်လာရင်းဖြင့် အမှန်တကယ် အကွာအဝေးမှာ သူတို့ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုဝေးနေကြောင်း တွေ့ရှိရ​၏။

၎င်းမှာ မျက်စိမှားခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့နှစ်ဦး အမြင်မှားခြင်း မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်၏ အကွာအဝေး မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့်။

ယွဲ့ချင်းရိုကဲ့သို့ ထိုအဆင့်ကို မရောက်သေးသူတစ်ဦးဆိုလျှင် ၎င်းကို သတိပြုမိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နယ်ပယ်အဆင့် သုံးနိုင်သော သူသည် အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော လင်ချွမ်ကမူ ၎င်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

"ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီမှာ တစ်ခုခု ဝှက်ထားတာ ရှိရမယ်"

လင်ချွမ်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီးနောက် မပေါ့ဆဘဲ သူ၏ အာရုံခံစားမှုများကို လွှတ်၍ စူးစမ်းလိုက်သည်။

နယ်ပယ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူသည် နေရာတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားသည်။

ဤဧရိယာအတွင်း သူ၏ နယ်ပယ်သည် ဝင်ပေါက်ဘက်သို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသို့သာ ဆန့်ထွက်နိုင်သည်။

သို့သော် ဧရိယာတစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် အာရုံခံနိုင်စွမ်း၏ ထိုးဖောက်အားမှာ ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်သွား​၏။

သူသည် ဆက်သွယ်ရေး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ အခွင့်အရေးကို အရယူကာ အားနည်းသော ဆက်နွယ်မှုတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဤဧရိယာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် တည်ရှိသည်။

"တွေ့ပြီ"

လင်ချွမ်သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး ယွဲ့ချင်းရိုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

...

ထိုဒေသ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်...

ကောင်းကင်သို့ ထိစပ်နေဟန်ရှိသော လှေကားထစ်များပေါ်တွင် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ချန်အာကောသည် သတိလစ်မတတ်ဖြစ်နေစဉ် မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

သူခံစားနေရသော ဖိအားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသို့မျက်ခုံးလှုပ်ခြင်းမှာ ဘာမှမဟုတ်သလောက်ပင်။

စက္ကန့်တိုင်းတွင် သူခံနိုင်ရည်ရှိနေရသော ဖိအားနှင့် သွေးကြောများ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေမှုမှာ မျက်ခုံးလှုပ်ခြင်းထက် အဆပေါင်းသောင်းချီ၍ ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ဤအချက်ကပင် ချန်အာကောကို အံ့ဩစေခဲ့သည်။

သီအိုရီအရ ဤလေ့ကျင့်မှုကာလအတွင်း သူသည် သူ၏ ခွန်အားများကို ဗီဇအဆင့်ထိ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီ။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး ဖိအားများကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။

ယခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ ပြင်ပအားတစ်ခု ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

သို့သော် ဖိအားများကြောင့် မည်သည့်အားက လွှမ်းမိုးနေသည်ကို သူ ချက်ချင်း မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။

ချန်အာကောသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ညာဘက်ခြေဖဝါးကို နောက်ထပ် လှေကားထစ်တစ်ခုပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ဖိအားများ ရုတ်တရက် လျော့နည်းသွားပြီး ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်အာကောသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ဤထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့်ဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်​၏။

သတိထားသည့်အနေဖြင့် သူထပ်မံ၍ မကြိုးစားတော့ပေ။

ယင်းအစား သူသည် လှေကားထစ်များမှ တစ်ခုချင်း ဆင်းလာကာ မီးပုံဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ အနားယူလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်းမှ တရှပ်ရှပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ချန်အာကောသည် ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ခက်ထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ခြုံပုတ်များမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သူမျှ ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။

ချန်အာကောသည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာသည်။

သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ထိုခြုံပုတ်ဆီသို့ လက်သီးဖြင့် လှမ်းထိုးလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး မြက်ပင်များ ကြေမွသွားစဉ် သူသည် ရှေ့သို့ တိုးကာ ဘယ်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လိုက်သည်။

သို့သော် သူမျှော်လင့်ထားသလို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မရှိခဲ့သလို ခြုံပုတ်ထဲမှ လူရိပ်မှာလည်း ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ချန်အာကော​၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါသည် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မည်သူမှန်းမသိသော ရန်သူကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"ဘာ"

ရုတ်တရက် တောအုပ်ထဲမှ အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်အာကောသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏ အရှိန်ကို အကန့်အသတ်အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သူသည် မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ လင်ချွမ်​၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်သီးဖြင့် အားကုန်လွှဲ၍ ထိုးနှက်လိုက်လေတော့သည်။

အခန်း ၂၅၄ - ရှေ့သို့မတိုးလျှင် နောက်သို့ဆုတ်ရလိမ့်မည်

လက်သီးချက်၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး ခဏချင်းအတွင်း ရောက်ရှိလာ​၏။

ထိုခဏ၌ ချန်အာကောသည် မိမိရှေ့ရှိလူမှာ လင်ချွမ်ဖြစ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား​၏။

သို့သော် ခဏချင်းတွင်ပင် ထိုတုံ့ဆိုင်းမှုသည် ပြတ်သားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးချက်တစ်ချက်သည် သူတို့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် အားပြင်းစွာ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုခဏ၌ပင် လေတိုးသံပြင်းပြင်းတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းနေသော အတွင်းအားများမှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့​၏။

လင်ချွမ်သည် ချန်အာကော​၏ လက်သီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မတွေ့တာကြာပြီနော်၊ မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုပဲ နှုတ်ဆက်တာလား"

ဤသည်ကို မြင်သောအခါမှ ချန်အာကောသည် ရှေ့ကလူမှာ လင်ချွမ် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သတိကြီးသူဖြစ်သည့်အလျောက် သူသည် စိတ်အာရုံထဲမှ ဆက်သွယ်မှုကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရိပ်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့ကလူနှင့် ထပ်တူကျသွားသည်။

ထိုအခါမှသာ ချန်အာကောသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အဝဝချနိုင်တော့ပြီး ပျော့ခွေကျသွားတော့​၏။

ချန်အာကောသည် လင်ချွမ်ပေးသော ဆေးလုံးကို ယူ၍ တိုက်ရိုက်မြိုချလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းအားများမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး ဆေးအာနိသင်ကို အံ့ဩဖွယ်နှုန်းထားဖြင့် စုပ်ယူလေသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏နောက်တွင် ထိုင်ကာ ကျောပြင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ထိကပ်ပေးရင်း ဆေးအာနိသင် ပျံ့နှံ့အောင် ကူညီပေးနေသကဲ့သို့ ရှေ့ရှိ လှေကားထစ်များကိုလည်း ကြည့်နေမိ​၏။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ချန်အာကော်သည် ယခုအခါ အဆင့် (၃) သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်ရသည်မှာ လင်ချွမ်အတွက် အတော်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည်။

အခြားသူတစ်ဖက်တွင် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ထိုအတွက် ပေးဆပ်ခဲ့ရသည့် တန်ဖိုးမှာလည်း မနည်းလှပေ။

၎င်းကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းကွက်များက သက်သေခံနေသည်။

လောကတွင် ပျိုးပင်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားစေသည့် ထူးဆန်းသော နည်းစနစ်များ ရှိသကဲ့သို့၊ ကျင့်ကြံမှုကို အဆမတန် တိုးတက်စေသည့် နတ်ဆေးပညာရပ်များလည်း ရှိပေသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးမှာ ဤလှေကားထစ်နှင့် ပုံစံချင်း မတူကြပေ။

ချန်အာကော​၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အတွင်းအားများ ထည့်သွင်းပေးရင်း လင်ချွမ်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချနိုင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူ ကျင့်ကြံနေသည့် နည်းလမ်းမှာ ယခင်အတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲမှု လက္ခဏာမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဤပြောင်းလဲမှုအားလုံးမှာ ရှေ့ရှိ နက်နဲလှသော လှေကားထစ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်ချွမ်​၏ အကြည့်မှာ လှေကားထစ်များအတိုင်း အထက်သို့ တက်လှမ်းသွားရာ သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့်ပင် လှေကား၏ အမြင့်ကို ချက်ချင်း မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

၎င်း၏ အထက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ဆက်သွယ်နေပြီး နတ်ဘုရားများ စံမြန်းရာနေရာအထိ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ချန်အာကော ဆေးအာနိသင်စုပ်ယူမှုကို ကူညီပေးပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် အခြားတစ်ဖက်တွင် အသက်ရှူစနစ် ပြုပြင်နေသော ယွဲ့ချင်းရိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်​၏။

သူ စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ယွဲ့ချင်းရိုသည် ချန်အာကော​၏ ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးလေသည်။

လင်ချွမ်သည် အသာအယာ ရယ်မောကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လှေကားထစ်များဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်​၏။

လှေကားပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ရောက်ရှိလာသည်။

မျက်မြင်မတွေ့ရသော်လည်း ထုထည်ရှိလှသော ထိုဖိအားများသည် လင်ချွမ်အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာပြီး သူ့ကို လှေကားအောက်သို့ တွန်းချရန်နှင့် အမှုန့်ခြေပစ်ရန် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

လင်ချွမ်​၏ မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။

ဤဖိအားသည် ချန်အာကောအတွက် ကျော်လွှား၍မရနိုင်သော အတားအဆီးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏အတွက်မူ ထူးခြားသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

'မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးကျင့်စဉ်' ၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီး။

ဤမျှသော ဖိအားသည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း လင်ချွမ်သည် ဤအရာ၏ အံ့ဩဖွယ် အသုံးဝင်ပုံကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

ဤလှေကားထစ်များပေါ်သို့ တက်လှမ်းလေလေ ဖိအားများမှာလည်း ပိုမိုတိုးလာလေလေ။

ခန္ဓာကိုယ်အတွက်မူ ဤသည်မှာ ကြံ့ခိုင်အောင် ပြုပြင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော ကျင့်ကြံနည်းတစ်မျိုးပင်။

အကယ်၍ ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ခွန်အား နှစ်ရပ်လုံးမှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ချန်အာကော မထွက်ခွာမီက သူသည် အဆင့် (၆) လောက်သာရှိသည့် အားနည်းသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတွေ့ဆုံမှုတွင်မူ သူ၏ လက်သီးချက်တစ်ချက်မှာ အဆင့် (၃) ပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ဆုတ်ခွာသွားစေရန် လုံလောက်လှ​၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာပင် အဆင့် (၃) ၏ အစွန်းအဖျားသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိနေပြီ။

ဤသည်မှာ လင်ချွမ်ပင် မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာပင်။

ထို့ကြောင့် ထိပ်ဆုံးသို့သာ တက်လှမ်းနိုင်ပါက...

သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိနေလျှင်ပင် သူ၏ ကိုယ်ကာယကို ဆက်လက်ကြံ့ခိုင်အောင် ပြုပြင်နိုင်ပြီး ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအတွေးဖြင့်ပင် လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ လှေကားထစ် ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို တက်လှမ်းလိုက်သည်။

သူ အားအလွန်အကျွံ သုံးလိုက်၍လား သို့မဟုတ် ဖိအားမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာ၍လား မသိရသော်လည်း သူလှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် လှေကားထစ်တစ်ခုသို့ လှမ်းလိုက်သည့်အခါ ခြေရာများမှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့ကိုယ်စားပြုသည့် ကြီးမားလှသော ဖိအားကိုမူ ရိပ်မိနိုင်ပေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ၉၉ ဆင့်မြောက် လှေကားထစ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အဆင့် ၁၀၀ မြောက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွား​၏။

ထိုခဏ၌ သူခံစားနေရသော ဖိအားမှာ ရုတ်တရက် ဆယ်ဆခန့် တိုးလာသည်။

ရှေ့မှလာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အားအင်ကြောင့် သူသည် စင်မြင့်ပေါ်မှ လုနီးပါး ပြုတ်ကျသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ချိန်တွင်ပင် ဟန်ချက်ကို မနည်းထိန်းလိုက်ရပြီး ၉၉ ဆင့်မြောက် လှေကားထစ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားခဲ့​၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦး၏ ခွန်အားမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ သူ့အတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါ ဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် အဆင့်သစ်တစ်ခုကို ထိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မယ်"

ဤအတွေးဖြင့် လင်ချွမ်သည် ရှေ့သို့ ထပ်မံခြေလှမ်းလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပြင်ဆင်မှုအချို့ ရှိနေသည့်အတွက် လေဖိအားကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီး အဆင့် ၁၀၀ မြောက် လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့​၏။

ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုန်တိုင်းအားလုံးမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဖိအားများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည့် နေရာများတွင် စုစည်းလာပြီး လျင်မြန်စွာပင် ကုသပေးလေ​၏။

"အဆင့် ၁၀၀ မြောက်က ခရီးတထောက် နားတဲ့နေရာ ဖြစ်နေတာလား"

လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာမှာ ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် စိတ်ပျက်မှုနှင့်အတူ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်မိသည်။

အဆင့် ၁၀၀ သို့ ရောက်ရှိပြီး ၉၉ အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုကိုမူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့်ပင် လင်ချွမ်သည် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဖိအားများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အဆင့် ၁၀၀ ပေါ်သို့ စတက်စဉ်ကထက် နှစ်ဆပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လေဓားသွားများသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အစီအရီ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုဓားသွားများသည် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး လားရာများကို တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် လင်ချွမ်ကို တိုက်ခိုက်လေတော့​၏။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုချင်းစီတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများ ပါရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိသောအခါ လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ အတွင်းအားများမှာ မီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ပွင့်ထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား​၏။

သူသည် ထိုလေဓားသွားများဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းစက်ကလေးများမှာ အဆက်မပြတ် လင်းလက်လာပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပထမအသုတ် တိုက်ခိုက်မှုပင် မပြီးဆုံးသေးမီ ဒုတိယအသုတ် လေဓားသွားများမှာ ထပ်မံ စုစည်းလာပြန်သည်။

၎င်းတို့မှာ အဆုံးမရှိသော တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် လင်ချွမ်မှာ ရှေ့တိုးရန် အလွန်ခက်ခဲလှ​၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဖိအားကို ခုခံနေရရုံသာမက ဤလေဓားသွားများကိုလည်း ရှောင်တိမ်းနေရသည်။

ဓားစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း ထူထပ်လှသော လေဓားသွားတိုင်းကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော လေဓားသွားများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လာရောက်ထိမှန်ပြီး သွေးစွန်းရာများနှင့် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့အပြင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လေဓားသွားများ၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အရေအတွက်မှာလည်း ပို၍များလာသည်။

"ရှေ့သို့မတိုးလျှင် နောက်သို့ဆုတ်ရလိမ့်မည်"

ထိုခဏ၌ ဤစကားလုံး လေးလုံးမှာ လင်ချွမ်​၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။