နတ်ဆိုးသောင်းကျန်းခန်းမ ၂

ဤအထောက်တော်များသည် နောက်ကွယ်ရှိ သူတို့၏ လူများထံသို့ သတင်းကို အလျင်အမြန် ပေးပို့လိုက်ကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းခြောက်ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

၎င်းတို့ထဲတွင် ဉာဏ်ပညာကြီးမားသည်ဟု နာမည်ကြီးသော ဘိုင်ဝူလည်း ပါဝင်ပြီး၊ သူက သူ၏ တာအိုချပ်ပြားကို တွေဝေစွာ ချထားလိုက်ရင်း "သူ တကယ်ပဲ အဲဒီမှာ မရှိဘူးလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခင်က ယောင်ဝါးဝါး ခန့်မှန်းချက်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ယခုအခါ ရှန်းယီ သည် နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင် မရှိတော့သည့်အတွက် သူ၏ သံသယမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလာခဲ့သည်။

သို့သော် ဘိုင်ဝူ အမှန်တကယ် နားမလည်နိုင်သည်မှာ၊ ရှန်းယီသည် ဂိုဏ်းချုပ်သစ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများဖြစ်ကြသည့် လျိုရှီချန်း နှင့် ချီယန်တို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပြီဖြစ်ရာ၊ စုဟုန်ရှို့ နှင့် ဝေ့ယွမ်ကျိုး ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက် တာအိုကလေးငယ်များက သူ့အတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးရန် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့ခြင်းကတော့ သူ၏ နည်းဗျူဟာများမှာ အံ့မခန်းဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ယခုအခါ သူသည် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ သားတော်ခုနစ်ပါးကိုပင် ကျော်လွန်ကာ၊ အခြား မဟာမိတ်များကို ရှာဖွေပြီး နဂါးနန်းတော်ကို စော်ကားရန် အန္တရာယ်ကို လက်ခံလျက်၊ ရေနေနတ်ဆိုး အုပ်စုကြီးကို ရက်စက်စွာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့လေပြီ။

သူ့ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ဖို့ သက်သက်အတွက်လား။

ဘိုင်ဝူသည် ရှန်းယီ ကိုယ်တိုင် ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု လုံးဝ စဉ်းစားမထားခဲ့ပေ။

ပထမအချက်ပင်လျှင် လုံလောက်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒုတိယအချက်သာ မှန်ကန်နေပါက၊ ၎င်းမှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးလုံးလျားလျား ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"သိပ်ထူးဆန်းတာပဲ"

ဘိုင်ဝူ မတ်တတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ယွမ်ရှောင်စံအိမ်တွင် သူနှင့် တွေ့ဆုံခွင့် မရခဲ့ပေ။ ယခုမူကား ဤမျှလောက် နာမည်ကြီးနေသော ရှန်းယီ ဆိုသူမှာ မည်သို့သောလူမျိုးဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ချင်နေမိသည်။

ဘိုင်ဝူ၏ အတွေးများသည် မသေမျိုးဂိုဏ်းများ အတွင်းရှိ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ တွေးတောပုံကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်းယီသည် နန်ယန်ရတနာနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ မကြာသေးပေ။ လူအများစုအတွက်မူ သူသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေကို ကံကောင်းထောက်မစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော၊ ၎င်းကို ကြာရှည်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖွယ်မရှိသည့် လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ ထင်မြင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သာမန် မသေမျိုးဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ၊တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ တမန်တော် ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် သူတို့ ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ထို့နောက်တွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ စတင်လှုပ်ရှားလာကြပြီပေါ့။

မည်သည့် စီနီယာက လုပ်ဆောင်ခဲ့မှန်း မသိသော်လည်း၊ ခယ်ရှစ်လျန့် က တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ ယွမ်ရှောင်စံအိမ်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခဲ့ခြင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲလျို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီးနောက်တွင် အကြီးအကဲများအပေါ် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့၏။

ယခုတော့ အားလုံးကို အကုန်အစင် ရှင်းလင်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဘယ်လောက်တောင် လှပတဲ့ လုပ်ရပ်လဲ။

ဤသို့သာ မဟုတ်ပါက၊ လာမည့် သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံမှာ ဟာသတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ တပ်များက အလွယ်တကူ ဝိုင်းရံနိုင်သော နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သို့ လေးစားမှုကို ရယူနိုင်မည်နည်း။

တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ တမန်တော်ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်မည်ဆိုသည်မှာ အကြီးအကဲများနှင့် တာအိုကလေးငယ်များ စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

တပည့်များအနေဖြင့် အချိန်ကျလာသောအခါ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း အတွင်း၌

အရိပ်သည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ဖြစ်သူကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ရင်း "မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟုန်ရှို့ သည် သူမ၏ ညီမမှလွဲ၍ အခြားသူ သို့မဟုတ် အခြားအရာတစ်ခုခုအပေါ် ဤမျှ တွေးဝေနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရခဲသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆမ်ဆာရာဓားခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လျူရှင်းရှန်း နှင့် အစောပိုင်းက ပြောဆိုခဲ့သော စကားများအရ အလွယ်တကူ သိနိုင်ပေသည်။

သူမသည် စုယွီရှန်း အတွက်မဟုတ်ဘဲ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေအတွက် လျူချင်းရှန်းကို ဆုံးမရန် ထပ်မံလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"သူ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာကို တွေးနေတာပါ"ဟု စုဟုန်ရှို့က မော့ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

ရှန်းယီ ဤသို့ လုပ်နိုင်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို တွေ့ဆုံရန် အနည်းငယ် စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။

"သံယောဇဉ်တွေ ဖြစ်နေတာလား။" ကောင်းကင်ပေါ်ရှိပုံရိပ်ယောင်က အကြီးအကဲများစွာ၏ အရှေ့တွင် ပွင့်လင်းစွာ မေးလိုက်၏။

ဟန်ဆောင်အထက်စီးဆန်ခြင်းနှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော သံယောဇဉ်များမှာ လူပျိုပေါက်၊ အပျိုပေါက်များ၏ ကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ဓားများ ဖြစ်ကြသည်။ တိုက်ရိုက်နှင့် ပွင့်လင်းမှုသည် သူတို့၏ လမ်းစဉ်ဖြစ်သင့်ပေ၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် စုဟုန်ရှို့မှာ မည်သည့်ရှက်ရွံ့မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဘဲ "သူ့ရဲ့ စရိုက်က ကျွန်မအကြိုက်နဲ့ တော်တော်လေး ကိုက်ညီပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာပြောတဲ့ အခြေအနေမျိုးရောက်ဖို့ကတော့ ကောင်းကင်ဓားတောင်တန်း တစ်သိန်းလောက် ကွာဝေးပါသေးတယ်" ဟု ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

အချစ်ရေး သံယောဇဉ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အကယ်၍သာ ၎င်းမှာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူမအနေဖြင့် သုံးခုမြောက်မြို့တော်မှ ရရှိခဲ့သော တတိယမြောက် တာအိုစစ်သည်တော် ကို ရှန်းယီအပေါ် စမ်းသပ်ကြည့်လိုသေးသည်။

"ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းက ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသေးဘူးပဲ" ဟု ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ယောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အမွေဆက်ခံသူများသည် အမြဲတမ်းအချစ်ရေး ဇာတ်လမ်းရှုပ်ထွေးမှုများ ရှိတတ်ကြ၏။ စီနီယာ ချင်းမှ စတင်၍ ဂျူနီယာတူလေး ရွှမ်ချင်းအထိပင်။

ဤအမွေဆက်ခံသူ အသစ်သည် ယခင်နှစ်ဦးနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေပုံရသည်။

ကောင်းပြီ၊ ဤဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို အလေးအနက် အကဲဖြတ်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်၊ တစ်ဖက်လူသည် ၎င်းတို့ အကြီးအကဲများနှင့် တန်းတူညီမျှသောတည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်မှာ မချိသွားဖြဲ ပြုံးလိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်ယန်ဂိုဏ်း၌

လီချင်းဖုန်းသည် မဟာမိတ်ဂိုဏ်းမှ အထောက်တော်များနှင့် ဆက်ဆံနေရင်း သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံ၏ ကိစ္စအဝဝအတွက် ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ သတိမထားမိသော အဝေးတစ်နေရာတွင်၊လီရွှမ်ချင်း သည် သူ၏ တာအိုချပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ပြန်အလာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။

သူ၏ တာအိုချပ်ပြားတွင်၊ ရှန်းယီထံ သူ အစောပိုင်းကပေးပို့ထားခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်အတွက် ရိုးရှင်းသောအကြောင်းပြန်စာ တစ်ကြောင်းတည်းသာ ရှိသည်။

"ငါ သိတယ်။"

သူ သိသည်၊ ထို့ကြောင့် ရေနေနတ်ဆိုးအုပ်စု သေပွဲဝင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမျှယုံကြည်စိတ်ချရသော ဂိုဏ်းချုပ်မျိုးကို အခြားမည်သည့်နေရာတွင် ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းကို အောင်မြင်စွာ မရရှိသေးခင်မှာပင်၊ သူသည် နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သူ၏ အနည်းငယ် သွယ်လျသော ပခုံးများဖြင့် ထမ်းပိုးထားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ဆရာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင်။

ထို့ကြောင့် သေချာပေါက် မည်သည့်အရာမျှ မှားယွင်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအရာများသည် ရေထဲမှ သာမန် ပုစွန်ဆိတ်လေးများမျှသာဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ခုံရုံးမှ မသေမျိုးများ မဟုတ်ကြပေ။

…

အဆုံးအစမဲ့သော တောင်တန်းကြီးများအလယ်တွင်

ခရမ်းရောင် သက်တံ့တံတားကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှမြေကြီးသို့ သွယ်တန်းနေပြီး တိမ်တိုက်များထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေကာ အဆုံးမဲ့နေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် လက်နောက်ပစ်လျက် အဝေးသို့ ငေးကြည့်ကာအေးအေးဆေးဆေး ရပ်နေသည်။

ထိုအရာများကြားတွင်၊သွေးစီးကြောင်းများ ခဲကာဖွဲ့စည်းထားသော အနန္တနတ်ဆိုးအင်ပါယာသည် သက်တံ့တံတား၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်းသို့ ရုန်းကန် တက်လှမ်းနေသည်။

၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ ကိုင်းညွတ်နေပြီး ခြေလှမ်းများမှာ ယိုင်နဲ့နေ၏။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သက်တံ့တံတား၏ လောင်ကျွမ်းလုမတတ် အပူဒဏ်အောက်တွင် လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကျသွားပြီးနောက်၊ များပြားလှသော သက်တမ်းများကို စားသုံးကာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် လျော့နည်းသွားလိုက်၊ ထိုနေရာတွင် ကြီးထွားလာလိုက်ဖြစ်နေခြင်းက အဆုံးမဲ့ နာကျင်မှုကိုယူဆောင်လာရုံသာမက၊ ထူထပ်သော ကောင်းကင်ဘုံမျက်နှာကြက်နှင့် အကွာအဝေးကိုလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာစေသည်။

၎င်းကို ရတနာပုတီးစေ့ အတွင်း သိမ်းဆည်းထားသော စာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထား၏။

ဤသက်တံ့တံတားကို ဖြတ်သန်းသွားခြင်းကို လမ်းစဉ်တက်လှမ်းခြင်းဟု ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းမှာ အသေးအမွှား တံခါးပေါက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျင့်ကြံသူများအား နောက်ပိုင်းတွင်မြို့တော်ကို ဖွင့်လှစ်သောအခါ အကူအညီမဲ့မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် မွေးဖွားခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ ဖျားနာခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ဟူသော ဘေးဒုက္ခငါးပါးကို ခေတ္တမျှ ခံစားခွင့်ပြုရန် ဖြစ်သည်။

အနန္တနတ်ဆိုးအင်ပါယာသည် ရှန်းယီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ခုလုံး၏ ကိုယ်စားပြုဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဤအရာသည် အသက်နှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မည်သည့် ပျက်စီးမှုကိုမဆိုပြုပြင်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် တစ်သက်တာလုံး အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ဖျက်ဆီးမှုမျိုးကို ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။

သို့သော် ရှန်းယီအတွက်မူကား။

အကယ်၍ နှစ်တစ်ထောင်က မလုံလောက်လျှင် နှစ်တစ်သောင်း၊ သို့တိုင် မလုံလောက်သေးလျှင် နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာလည်း ကိစ္စမရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤမျှအထိ ရောက်လာပြီးမှတော့ ကြောက်ရွံ့ဆုတ်နစ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် သူအလိုရှိသည့်အတိုင်း ဘေးဒုက္ခကို အမှန်တကယ်ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ လမ်းစဉ်တက်လှမ်းခြင်း၏ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးသည် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

သက်တံ့တံတားသည် ရှန်းယီအား ဘေးဒုက္ခငါးပါးကို ခံစားခွင့်ပြုရန် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သူ့ကို အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ခေါင်းမာသော အင်အားစုတစ်ခုက အခြားတစ်ခုနှင့် ဆုံတွေ့သောအခါရလဒ်မှာ နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နီရဲသောပုံရိပ်သည် ၎င်း၏ ခြေကျင်းဝတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိပေ။ ၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံယိုင်နဲ့သွားသော်လည်း၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းတွင် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ပြည့်စုံလာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်လွင်ပေ။

နာကျင်မှုအတွက်မူကား... သူ၏ လည်ချောင်းများ အက်ကွဲသွားသည်အထိ သူ ဟိန်းဟောက်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤတံတားရှည်ကြီးပေါ်၌၊ ရှန်းယီ၏ နတ်ဝိညာဉ် သည် အနန္တနတ်ဆိုးအင်ပါယာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ အေးအေးဆေးဆေးပင် ခြေချလိုက်၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ လောင်ကျွမ်းလုမတတ်အပူဒဏ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသော နွေးထွေးသည့် ခံစားမှုတစ်ခုက နေရာယူလာခဲ့သည်။

“…”

ရှန်းယီ တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်၏။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုအောင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုပါက အလွန် မာနထောင်လွှားရာ ကျပေလိမ့်မည်။

၎င်းသည် အခြားသူ၏ မိသားစုမှ ခေါင်းမာသော ကလေးတစ်ဦးက တံခါးကို ချိုးဖျက်ကာ သူသည် ဤနေရာနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု ကြေညာနေပြီး၊ အိမ်မှ လူကြီးများက တံခါး ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောကြောင့် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်နှင့် ပို၍ တူနေသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ မရှုံးခဲ့ပါဘူး။

"ဒါဆို ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်ရအောင်။"

နီရဲသောပုံရိပ်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ တိမ်တိုက်များဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။

၎င်း၏ အကြည့်များ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များသည် လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားလာပြီး ၎င်း၏ အလိုကို လိုက်လျောသည့်အလား တိတ်ဆိတ်စွာ မှေးမှိန်သွားကြသည်။

ထိုကဲ့သို့ထပ်တူကျနေသော တိမ်တိုက်များ၏ အလွန်တွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော မြို့ကြီးငါးမြို့က သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

တောင်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အလားအလာ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုသော မြို့ကြီးငါးမြို့စလုံးကိုမြင်တွေ့နိုင်သူမှာ လက်တစ်ဆုပ်စာပင် မပြည့်ပေ။

လုံဟန် ၊ ချီမင် ၊ ရှန်းဟွမ် ၊ ခိုင်ဟွမ်၊ ယန်ခန်း

ဆိုင်းဘုတ်ငါးခုပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းစာများအားလုံးတွင် နက်နဲပြီးနားလည်ရခက်သော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေကာ၊ အဆုံးမဲ့လည်ပတ်နေသော သံသရာတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာများတွင် ဤမြို့ငါးမြို့သည် အတော်လေးလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အခြားအမည်တစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခများ ပင်တည်း။

ဤကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မှသာလျှင် အမှန်တကယ် မသေမျိုးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေမည်။

“…”

ရှန်းယီသည် မြို့ငါးမြို့၏ အလွန်ကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုနေရာတွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ကောင်းကင်ဘုံတံခါး တစ်ခုကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သိပ်မထင်ရှားဘဲ၊ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်များနှင့်အတူ ထိလိုက်သည်နှင့် ကွဲအက်သွားမည့်အလား ရှိနေသည်။

"ရှီး..."

ရှန်းယီ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ အကြည့်များကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သာမန် သေမျိုးတစ်ဦးကို ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၏ အလွန်တွင် ရှိသောအရာကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးခြင်းကပင် ကြီးမားလှသော လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ထက်ပို၍ စူးစမ်းလေ့လာရန်မှာ သူ၏ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရကာ ရှန်းယီသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးသက်တမ်းတစ်သန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြတ်ကျော်ပြီးကတည်းက၊ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းရန် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ၎င်းကို သူ သိပ်နားမလည်ခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ကြီးမားသော မြို့ငါးမြို့ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်၊ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အနည်းငယ် စတင် သဘောပေါက်လာခဲ့၏။

[နတ်ဆိုးသောင်းကျန်း ခန်းမ။ အရှေ့ - နတ်ဆိုးများမှ မွေးဖွားခြင်း]

[နတ်ဆိုးသောင်းကျန်း ခန်းမ။ တောင် - ၎င်း၏ဆုတ်ယုတ်မှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခြင်း]

[နတ်ဆိုးသောင်းကျန်း ခန်းမ။ အနောက် - ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံသွင်းခြင်း]

[နတ်ဆိုးသောင်းကျန်း ခန်းမ။ မြောက် - ၎င်း၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို မြှုပ်နှံခြင်း]

[နတ်ဆိုးသောင်းကျန်း ခန်းမ။ အလယ် - ထာဝရအလုပ်အကျွေးပြုကာ၊ အဆုံးမဲ့ ကောင်းချီးများနှင့် ကြီးပွားတိုးတက်မှုကို ခံစားခြင်း]

၎င်းမှာ စာမေးပွဲမေးခွန်းများကို ပြောင်းလဲခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စာမေးပွဲခန်းမ ကိုယ်တိုင်ကို ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်ပုံရ၏။

ရှန်းယီသည် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အကြည့်များကို ရှေ့ရှိ မြို့ငါးမြို့ဆီသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

"တောက်.."

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် ထပ်မံ၍ သွေဖည်သွားတော့မည်ဟု သူ အမြဲတစေခံစားနေရ၏။