အခန်း (၂၉၁-၂၉၂)

အခန်း ၂၉၁ - ပထမဆုံး လုပ်ကြံမှု

စမ်းသပ်မှုများအရ ရုတ်တရက် အဆင့် ၅ အဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက်ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ဤနည်းဗျူဟာမှာ ထိရောက်မှုရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

၎င်းတို့၏ ခွန်အားသည် အခြားတူညီသောအဆင့်ရှိ ထိပ်သီးပညာရှင်များထက် အဆမတန် သာလွန်မနေသရွေ့ အားအနည်းဆုံး စစ်သည်စုငယ်တစ်ခုကပင် ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤအစွမ်းအတွက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ သာမန်စစ်သည်များ၏ အသက်ဖြစ်သည်။

အမှားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် တိုက်ပွဲအတွင်း အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်လေ​၏။

ဝေဝမ်သည် ယင်းကို ကောင်းစွာသိသော်လည်း အမျိုးမျိုးသော သိုင်းဂိုဏ်းများ၏ စနစ်မကျမှုကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်မူ ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိပေ​၏။

စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုမှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်နေခြင်း။

အခန်းတွင်း၌ အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝေဝမ်​၏ အသံ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါတွေအားလုံးဟာ မင်မင်းဆက်အတွက်ပဲ"

"လိုအပ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေလုပ်ပါ၊ ပထမဆုံး တရားဝင်စစ်ဆင်ရေးမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိစေဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်"

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသားက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဆုတ်ခွာသွား​၏။

ကျန်းဟယ်၏ နေအိမ်တွင်လည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပျက်နေသည်။

ကွာခြားချက်မှာ ကျန်းဟယ်က အဆုံးတွင် အမိန့်တစ်ခု ထပ်တိုးထားခြင်း။

၎င်းမှာ ဝေဝမ်ကို စောင့်ကြည့်ရန်ပင်။

ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ရှီးမင်လဲ့ထိုင်ရတောင်ခြေတွင် စုန့်မင်ဂိုဏ်းဝင် တပည့်အချို့သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာစဉ် စကားတပြောပြောနှင့် ရယ်မောနေကြသည်။

စုန့်မင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတပည့်များဖြစ်သော စစုန့်ဟန်၊ လင်းကျို နှင့် ချင်းမင် တို့မှာ အလွန်ပင် အရေးပေးခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါ ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ဆိုးသွမ်းမှုများလည်း များပြားလာ​၏။

ခွန်အားနည်းသူများမှာ ၎င်းတို့ကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ခွန်အားရှိသူများမှာလည်း အခြားအကြောင်းရင်းများကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ စုန့်မင်ဂိုဏ်းကို ငဲ့ညှာ၍သော်လည်းကောင်း နောက်ဆုံးတွင် ကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်ကြရသည်။

ထို့ကြောင့် မကောင်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ဤသုံးဦးမှာ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေဆဲပင်။

ထိုနေ့တွင်လည်း ၎င်းတို့သုံးဦးသည် အပြင်ထွက်လာရင်း နောက်လာမည့် ကျင့်ကြံရေးခရီးစဉ်အကြောင်းကို ရယ်မောပြောဆိုနေကြသည်။

ရုတ်တရက် လေထုထဲမှ "ဝူး" ခနဲ မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ရှေ့ဆုံးမှ ချင်းမင်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်​၏။

သူ၏ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဘယ်ဘက်သို့ အမြန်လိမ့်ရှောင်လိုက်သဖြင့် သေစေနိုင်သော မြှားတစ်စင်းကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဘေးနားရှိ စုန့်ဟန်မှာမူ ကံမကောင်းရှာပေ။

မြှားသည် သူ၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့​၏။

ရုတ်တရက် လုပ်ကြံခံရမှုကြောင့် ကျန်နှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြသည်။

လေပြင်းများ တိုးဝှေ့လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားများ ရိုက်ခတ်လာသည်။

ဆူညံသံကို အကာအကွယ်ယူကာ လူရိပ်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့နောက်ဘက်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။

ငါးမီတာပင် မဝေးတော့သောအခါ ထိုသူက လက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

လင်းကျိုက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း လှည့်၍ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သူ၏ သာလွန်သော စွမ်းရည်ကြောင့် ဓားအရှိန်သည် လက်ဝါးရိပ်ကို အလွယ်တကူ ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တစ်ပေကျော်ရှည်သော ဓားဒဏ်ရာကို ထင်ကျန်စေခဲ့​၏။

အဆင့် ၄ သိုင်းဆရာတစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာ အထင်အရှားပင်။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ဖြစ်ပျက်လာသည်။

မည်သူမည်ဝါမှန်းမသိသော ထိုလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသည့်အပြင် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤပုံမှန်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းက လင်းကျိုကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွား​၏။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် မြှားသုံးစင်း ထပ်မံ ပျံသန်းလာသည်။

ထိုမြှားများသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားကိုင်ထားသူ နှစ်ဦးနှင့် လှံကိုင်ထားသူ တစ်ဦးတို့သည် ဘေးနားရှိ ချုံပုတ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်ကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဓားနှစ်လက်၊ လှံတစ်စင်း နှင့် နှစ်ဦးက အဝေးမှ၊ တစ်ဦးက အနီးကပ်။

၎င်းတို့၏ စနစ်ကျသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် အဆင့် ၈ သို့မဟုတ် ၉ သာရှိသော ထိုသူများသည် ချင်းမင်တို့၏ တိုက်ကွက်များကို ခဏမျှ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် မြှားအသစ်များ ထပ်မံ ပစ်ခတ်ခံရပြန်​၏။

လင်းကျိုမှာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ချင်းမင်၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။

သူသည် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။

ခုနက မြှားပစ်လိုက်သောသူမှာ အဆင့် ၉ ကျင့်စဉ်ပင် မရှိသေးပေ။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ နီးကပ်သော ပူးပေါင်းမှုကြောင့် သူနှင့် ခွန်အားမကွာသော ညီငယ်နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် အရှုံးပေးရတော့မည့် အခြေအနေ ရောက်နေခြင်း။

ထို့ကြောင့် ချင်းမင်မှာ မကြောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဂိုဏ်းက ဟိုနားလေးတင်ပဲ၊ ဟိုကိုရောက်အောင် ပြေးနိုင်ရင် အသက်ရှင်မယ်"

ဤအတွေးသည် ချင်းမင်၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို စွန့်လွှတ်ကာ နောက်ဘက်သို့ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ပြေးတော့သည်။

နောက်မှ လူနှစ်ယောက် ကပ်လိုက်လာသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် ကွာခြားမှုကြောင့် သူ့ကို အမှီလိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ယင်းကို တွေးမိသောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူအနိုင်ယူခဲ့သောသူက မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ထလာ​၏။

ထိုသူသည် ချိတ်ပါသော တံစဉ်ကို ကိုင်ကာ သူ့ထံသို့ အသက်မငဲ့ဘဲ ပြေးဝင်လာသည်။

"လမ်းမပိတ်နဲ့"

ချင်းမင်က ဟိန်းဟောက်ရင်း လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားကို သုံး၍ ပြိုင်ဘက်ကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ရင်ဘတ်ကို ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သို့သော် သေချာပေါက် ထိမှန်ရမည့် ထိုတိုက်ကွက်မှာ တစ်ဖန် အဟန့်အတား ဖြစ်သွားပြန်သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ ရင်ဘတ်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဓားသည် အလယ်တွင် တစ်ဆို့သွား​၏။

ချင်းမင် ဘာဖြစ်နေမှန်း မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပင် ရှေ့ကလူက သူ၏ရင်ဘတ်ကို အားပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် ချင်းမင်၏ သွေးလေများ ဆူပွက်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားစဉ်မှာပင် နောက်ဘက်မှ လှံနှင့် ဓားများ လေတိုးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"လေကကွက်"

ချင်းမင်က အော်ဟစ်ကာ ဝဲကရက်သဏ္ဌာန် ဓားအလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်ပြီး တိုက်ကွက်များကို ခုခံလိုက်သည်။

အသက်ပင် ဝဝမရှူနိုင်သေးခင်မှာပင် ညာဘက်ခြေထောက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားသည်။

"ကောင်းတော့ဘူး၊ မြှားထိသွားပြီ"

"ကယ်ကြပါ၊ကယ်ကြပါဦး...ငါ အန္တရာယ်ဖြစ်နေပြီ"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံသည် တောအုပ်အတွင်း ဟိန်းထွက်သွားသည်။

သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော ချင်းမင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခက်ခဲစွာ တွားသွားနေရ​၏။

ယခုအခါ သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး မြှားအပစ်ခံထားရသည်။

သူ၏ သွေးများဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသော လမ်းကြောင်းကြီး ဖြစ်နေသည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများသည် ဇွတ်အတင်း မလိုက်ကြဘဲ အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းထားကာ ခါးမှ လေးဂွများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

"ဘုန်း၊ဘုန်း၊ဘုန်း"

စပရင်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လေးမြှားတိုများစွာသည် လူငါးဦး၏ လေးဂွများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။

အသက်မဲ့သွားသော ချင်းမင်ကို ကြည့်ပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အဆုံးရှုံးမရှိသော ထိုအဖွဲ့သည် အလုပ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခွဲဝေလိုက်ကြသည်။

ရှေ့တန်းမှ တိုက်ခိုက်သူက သဲလွန်စများကို ဖျောက်ဖျက်ရန် တာဝန်ယူပြီး ဓားသမားနှင့် လှံသမားက အလောင်းများကို ဆွဲယူသွားကြ​၏။

ထိုအချိန်အထိ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်နေသော မြှားပစ်သမားသည် ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ အလောင်းပေါ်သို့ အစိမ်းရောင် အရည်များ လောင်းချလိုက်သည်။

"ရှဲ... ရှဲ..."

ဗွက်ဗွက်ထသံများနှင့်အတူ အလောင်းမှ ပူဖောင်းများစွာ ထွက်လာသည်။

မကြာမီမှာပင် အလောင်းများသည် မြေပြင်မှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွေးကွက်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

လူငါးဦးသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် စုန့်မင်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင် တပည့်သုံးဦးမှာ ဂိုဏ်းရှေ့တွင်ပင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်ဟူသော သတင်းမှာ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤသတင်းကြောင့် သိုင်းလောကတွင် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားခဲ့​၏။

ကောလာဟလ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အချို့က မိသားစုချင်း ရန်ငြိုးဟု ယူဆကြပြီး၊ အချို့က တမင်ကြံစည်ထားသော ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုဟု ထင်ကြကာ အချို့ကမူ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးတစ်ခုဟု ယုံကြည်ကြသည်။

အခြားသော ဂိုဏ်းများက ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ သာမန်ရန်ငြိုးတစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားကာ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အလားတူ တိုက်ခိုက်မှု နောက်တစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပွားလာသောအခါမှသာ ၎င်းတို့အတွက် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံ ဖြစ်လာခဲ့ပါတော့သည်။

အခန်း ၂၉၂ - လှိုင်းအောက်အဝဲ

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သေဆုံးသွားသူမှာ မိုရှန်းဂိုဏ်းမှ တတိယအဆင့်ရှိ အကြီးအကဲတစ်ဦးပင်

ဤဖြစ်ရပ်က ကိုယ်ခံပညာလောကတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

သေဆုံးသူနှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျွမ်းကျင်သူအချို့သည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိသွားကြသည်။

တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပုံချင်း လုံးဝမတူညီသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားလှ​၏။

သို့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်မှာ အလွန်လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် တတိယအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် လက်နက်ပေါ်တက်၍ ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။

ဤအချက်က ဂိုဏ်းအသီးသီးကြားတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။

မင်မင်းဆက် အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်းရှိ အဆောင်တစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ဝေဝမ် နှင့် ကျန်းဟယ်တို့သည် စကားမပြောဘဲ ထိုင်နေကြသော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးကိုယ်စီရှိနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

မင်မင်းဆက်၏ မြောက်ဘက်ရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့၌ သားရဲတိုက်ပွဲမှ အနိုင်ရရုံရှိသေးသော တိုက်ခိုက်ရေးသမား ရွှီကျွင်းသည် လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိလိုက်​၏။

သူသည် စာကိုဖွင့်ဖတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ သူ၏နေအိမ်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့​၏။

သူ၏စိတ်ထဲရှိ ဆုံရပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရွှီကျွင်းသည် သူ၏ အလုပ်ရှင်ဟုခေါ်သောသူနှင့် တွေ့ဆုံလေသည်။

ထိုသူသည် ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖုံးကို တပ်

ဆင်ထားပြီး အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေ​၏။

ရွှီကျွင်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့အချိန်ရောက်ပြီ၊ အခုတော့ မင်မင်းဆက်ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပဲ"

"တစ်နိုင်ငံလုံးက ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ တိုက်ခိုက်ခံနေရလို့ လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီ"

"ဒီအခွင့်ကောင်းကို အသုံးချပြီး အခြေအနေကို လမ်းကြောင်းပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို နန်းတော်က သတိထားမိအောင် ငါတို့ လုပ်နိုင်မှာပဲ"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဂိုဏ်းတွေနဲ့ နန်းတော်ကြားက တိုက်ပွဲကြီး စတော့မှာ"

"ငါတို့ရဲ့ မဟာယွမ်မင်းဆက် ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့က လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ"

"မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ၊ ငါ့ကိုရော ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ"

ရွှီကျွင်းက ထိုသူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ထိုသူက ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်း အလယ်ပိုင်းဒေသကို သွားပြီး အဲဒီက သူကြွယ် မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေကြားမှာ အမုန်းပွားအောင် လုပ်စေချင်တယ်"

"ဒါအောင်မြင်သွားတာနဲ့ ငါတို့ကြားက အကြွေးတွေ ကျေပြီ"

"မင်းလည်း အလင်းထဲကို ပြန်လာနိုင်ပြီး သိုင်းဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ဖော်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်"

ရွှီကျွင်းသည် ထိုသူကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ထရပ်လိုက်သည်။

"ဒါ မင်းပြောတဲ့စကားနော်၊ ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါနဲ့ မင်းတို့အဖွဲ့အစည်းကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး"

ဟု ပြောကာ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော် ရွှီကျွင်းမသိလိုက်သည်မှာ...

သူထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းစွပ်အောက်ရှိ ထိုသူက အေးစက်စွာ ပြုံးနေခဲ့သည်။

"ကိုယ်ခံပညာ သိုင်းဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်တဲ့လား..."

"ဟက်၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

လင်ချွမ်သည် မင်မင်းဆက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသော ဤအဖြစ်အပျက်များကို သဘာဝကျကျပင် မသိရှိသေးပေ။

သူသည် ရှာလာမျိုးနွယ်စုကို စမ်းရေတွင်း ချိပ်ပိတ်ရန် ကူညီပေးပြီးနောက် ဓားနတ်ဘုရားနှင့်အတူ ခရီးစဉ်အသစ်ကို စတင်ခဲ့သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ပြီးနောက် ဟယ်လန်

နိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်လာပြီပင်။

ရှာလာမျိုးနွယ်စု၏ ပြောပြချက်အရ လင်ချွမ်သည် ဟယ်လန်နိုင်ငံ၏ တည်နေရာနှင့် အင်အားကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။

မျိုးနွယ်စုငယ်လေးများနှင့်မတူဘဲ ဟယ်လန်နိုင်ငံသည် တကယ့်နိုင်ငံတော်ကြီး တစ်ခုဖြစ်​၏။

ထိုနိုင်ငံတွင် အစွမ်းထက်သော လက်အောက်ခံများစွာရှိပြီး ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားရှိသည့်အပြင် ထိပ်တန်းဆရာကြီး သုံးဦးပင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရှိနေသည်။

တော်ဝင်မိသားစုတွင် ကိုယ်ခံပညာ သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိသည်ဟုပင် ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

၎င်းတို့အောက်တွင် အင်အားကြီးသော မိသားစုများစွာက ဟယ်လန်မင်းဆက်ကို ထောက်ခံပေးထားကြသည်။

အနောက်ဘက်ဒေသကို ကျော်လွန်၍ မင်မင်းဆက်သို့ ရောက်ရန် အလွန်ဝေးကွာပြီး အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများစွာကို ဖြတ်သန်းရသော်လည်း ခါဝါဝါနှင်းဂိုဏ်း မှ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းကို ကြည့်လျှင် ပြိုင်ဘက်မှာ မည်မျှအင်အားကြီးမည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သို့သော် လင်ချွမ်သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အင်အားကြီးသူ အမြောက်အမြား ဝိုင်းရံထားခြင်း မခံရလျှင် သူသည် မည်သည့်နေရာကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် ပြဿနာအချို့ ဖန်တီးရန်မှာ မခက်ခဲပေ။

မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင် လင်ချွမ်နှင့် ဓားနတ်ဘုရားတို့သည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်များကို ဝတ်ဆင်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်နှင့် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်များအတွင်း ရာမာလ် နှင့် ပုရောဟိတ်မင်းတို့သည် ဗေဒင်ပညာကို အသုံးပြု၍ ဘာသာစကားများကို ဘာသာပြန်ကာ စာအုပ်တစ်အုပ် ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။

လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော်သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်မြင့်မားသူများ ဖြစ်သဖြင့် ထိုဒေသ၏ ဘုံဘာသာစကားကို လျင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စနစ်ဝင်ခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ်အချို့ကြောင့် သူတို့၏ ဝတ်ရုံကို ချွတ်မကြည့်သရွေ့ ဒေသခံများပင်လျှင် လင်ချွမ်​၏ ဇာစ်မြစ်ကို သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မြို့တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းမဝင်သေးဘဲ စနစ်အရင်ဝင်လိုက်သည်။

"စနစ်၊ ဝင်ရောက်မယ်"

"ဒေါင်....ဝင်ရောက်ခြင်းအောင်မြင်ပါသည်"

"ကျင့်စဉ်ဆုလာဘ်အဖြစ် 'သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်' ကို ရရှိပါသည်"

ရင်းနှီးပြီးသား အသံနှင့်အတူ လင်ချွမ်​၏ လက်ထဲတွင် အလင်းမှိန်မှိန်လေး ပေါ်လာသည်။

အတွင်းအားနှင့် ဝတ်ရုံတို့ကြောင့် ဓားနတ်ဘုရားပင်လျှင် သတိမထားမိလိုက်ပေ။

လင်ချွမ်သည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ကျင့်စဉ်ကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဤသွေးစုပ်မိစ္ဆာကျင့်စဉ်သည် မင်မင်းဆက်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အနောက်တိုင်း ကိုယ်ခံပညာစနစ်ပေါ်တွင် အခြေခံထားသဖြင့် ပိုမိုရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ဆန်သည်။

ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသူများသည် ရှေးခေတ် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကဲ့သို့ အပေါ်သွားများ ရှည်ထွက်လာလိမ့်မည်။

သွေးကို ပို၍စုပ်ယူလေလေ၊ စွမ်းအား ပိုကြီးလာလေလေ။

အရေးကြုံလျှင် သွေးဖြင့် အသက်ကိုပင် လဲလှယ်ကယ်တင်နိုင်သည်။

လင်ချွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ​၏။

ဤသည်မှာ သူသဘောကျသော အရာမဟုတ်ပေ။

အခြားကျင့်စဉ်ဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ဤကျင့်စဉ်သည် အရင်ရခဲ့ဖူးသော 'လျှပ်စီးကိုးချက်ရိုက်နှက်ခြင်း' ကဲ့သို့ပင် ကောင်းမွန်သောအရာမဟုတ်ပေ။

၎င်းက ခေတ္တအတွင်း အင်အားကို အဆမတန် တိုးပေးနိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထဲတွင် လမ်းပျောက်သွားစေနိုင်သည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံမှုကို လျစ်လျူရှုပြီး အပေါ်ယံခွန်အားကိုသာ ရှေ့တန်းတင်သော အနောက်တိုင်း ကိုယ်ခံပညာများသည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းသို့သာ ဦးတည်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် ဤကျင့်စဉ်ကို မကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် မြို့ကို အကဲခတ်နေဟန်ဆောင်ကာ ဓားနတ်ဘုရားနှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

အနောက်တိုင်းမြို့ကို အနီးကပ်ကြည့်သော်လည်း ထူးခြားမှု မရှိလှပေ။

ဤလောက၏ ဝိသေသအရ မြို့ရိုးများကို လေးထောင့်ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ရှေးဟောင်းစာလုံးများဖြင့် အားဖြည့်မွမ်းမံထားသည်။

ဤအချက်မှာ မင်မင်းဆက်နှင့် အတူတူပင်။

သို့သော် မြို့ထဲသို့ရောက်သောအခါ အနောက်တိုင်း ဗိသုကာလက်ရာများသည် မင်မင်းဆက်နှင့် အလွန်ကွာခြားကြောင်း သတိပြုမိသည်။

ဓလေ့ထုံးစံများသာမက အဆောက်အအုံပုံစံများမှာလည်း သိသိသာသာ ကွဲပြားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်သွားရင်း လင်ချွမ်တို့သည် သူတို့ကဲ့သို့ပင် ဝတ်ရုံနှင့် ခေါင်းစွပ်ဝတ်ဆင်ကာ သွားလာနေသူ အများအပြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူအများကလည်း ထိုကဲ့သို့သောသူများကို ရိုးရိုးတန်းတန်းသာ ကြည့်ပြီး အကြည့်လွှဲသွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဘာမှမပြောကြပေ။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရှိနေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် အတွင်းအားကို အသုံးပြုနေကြသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ဤသို့ဖုံးကွယ်နေခြင်းမှာ မလိုအပ်သလိုပင်။

သို့သော် မြို့ထဲရောက်နေပြီဖြစ်၍ ဝတ်ရုံကို ချွတ်မနေတော့ဘဲ ပြုံးရင်းသာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားကြလေသည်။