အခန်း (၂၉၇-၂၉၈)

အခန်း ၂၉၇ - လက်သီးချက်ဖြင့် နယ်ပယ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖျက်ဆီးခြင်း

"မဖြစ်ဘူး၊ ဒီအတိုင်းသာဆို ငါ သေရတော့မယ်"

ဤအတွေးသည် အေမွန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ချည်းပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ရှင်သန်လိုစိတ်မှာလည်း တစ်စထက်တစ်စ ပြင်းထန်လာခဲ့​၏။

အေမွန် သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသော ဓားစွမ်းအင် နှင့် မူလစွမ်းအင်တို့ကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် သူ၏အတွင်းအားများကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်သည်။

သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် လင်ချွမ်သည် သူအရေးမယူမီကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်​၏။

ဓားစွမ်းအင်သည် အေမွန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည့် တစ်ခဏမှာပင် လင်ချွမ်သည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်က ခန္ဓာကိုယ်၏ အသားနှင့် သွေးများကို ဖျက်ဆီးနေသလို၊ အခြားတစ်ဖက်ကလည်း သွေးကြော နှင့် အမြုတေတို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် အေမွန်မည်သို့ပင် တုံ့ပြန်ပါစေ၊ အဖတ်ဆယ်ရန် ခက်ခဲသောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

အခြေအနေများမှာ လင်ချွမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် အေမွန်ပင်လျှင် ဘာမျှမတတ်နိုင်တော့ပေ။

လင်ချွမ်၏ အတွင်းအားနှင့် မူလစွမ်းအင်တို့၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ အလျင်အမြန် တည်ဆောက်ခဲ့သော ခုခံမှုတံတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် အရှိန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့​၏။

အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသည့် ထိုစိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အချိန်အတောအတွင်း သူ၏ 'နယ်ပယ်' သည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး လင်ချွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

အထွတ်အထိပ်အဆင့်နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နယ်ပယ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ ကန့်သတ်နိုင်

မည်ကို အေမွန်သိသော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူ ဘာမှရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

"မင်းမှာ မင်းနယ်ပယ်ရှိသလို ငါ့မှာလည်း ငါ့နယ်ပယ်ရှိတယ်"

ဆိုသကဲ့သို့ တူညီသောအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို လုံးဝနှိမ်နင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

အများဆုံးအားဖြင့် အားနည်းသွားအောင်သာ လုပ်နိုင်သည်။

သို့သော် အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် အေမွန်မှာ အခြားကိစ္စများကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ သူ၏အခြေအနေမှာ လင်ချွမ်ထက် များစွာ မဆိုးရွားနေပါက သူသည် နယ်ပယ်ကို ဖောက်ခွဲပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

နယ်ပယ် စတင်လာခဲ့ပြီ။

သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ခွန်အားကွာခြားချက် ရှိနေသော်လည်း လင်ချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နယ်ပယ်အတွင်း ပိတ်မိသွားသဖြင့် ခဏတာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ အခြား အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦးနှင့် နယ်ပယ်သခင်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ယခင်က မီးလုံးများကို အသုံးပြုခဲ့သော ဆံပင်နီနှင့်လူသည် သူ၏နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုကာ လေဓားစက်ဝိုင်းများကို ထိန်းချုပ်ပြီး လင်ချွမ်ကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ တိုက်ကွက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြ​၏။

ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများ ပြန်လည်စုစည်းလာပြီး ဧရာမ ချိတ်ကောက်လွှာ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်း၏ အသွားမှာ အလွန်ထက်မြက်လှပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ဝှေ့ယမ်း ခုတ်ချလိုက်သည်။

မြူခိုးများကြောင့် လေထုခုခံမှု လျော့နည်းသွားသဖြင့် ချိတ်ကောက်လွှာ၏ အရှိန်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့​၏။

ထိုအချိန်မှာပင် အခြားတစ်ဦး၏ ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ယံ၌ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တောက်ပသွားပြီး ကြီးမားသော ဖိအားများနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်​၏။

လင်ချွမ်ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေသည့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တိုက်ကွက်နှစ်ခုသည် သူ့ထံသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့ တန့်နေခြင်းမှာ တစ်ခဏသာ ကြာလိုက်ပြီး လင်ချွမ်သည် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်

စွမ်းအားများသည် လေထုထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာ​၏။

အတွင်းအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော် ဤဆက်နွှယ်မှုမှာ သိရှိရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော်လည်း သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်၏ အနှစ်သာရမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် စိတ်တန်ခိုး ထက် သာလွန်သောအဆင့်တွင် ရှိနေ​၏။

ထို့ကြောင့် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ရန်သူတို့၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်နှစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ တိုက်ကွက်များသည် သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မိသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဒေါသနှင့် မတတ်သာမှုတို့ ပေါင်းစပ်ကာ ဓားနှင့် ချိတ်ကောက်လွှာတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့​၏။

လင်ချွမ် သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးကို အလျင်အမြန် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အေမွန် ၏ နဖူးပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည့် အသံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျင်မှုအရှိဆုံးဖြစ်သော လေးသမား အေမွန်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး အသက်မဲ့သော ရုပ်အလောင်းကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေ​၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လျောကျသွားစဉ် ရေခဲကျောက်ဓားမှာ အလိုအလျောက် ပြန်ထွက်လာပြီး လင်ချွမ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လင်ချွမ် အနေဖြင့် ကျန်ရှိသော နှစ်ဦးကို အရေးယူရန် မပြင်ဆင်မီမှာပင် ကောင်းကင်ယံရှိ 'အလောင်း' မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အေမွန် ထံသို့ ခုန်တက်သွားကာ သူ့ကို ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆွဲချသွားခဲ့​၏။

ထို့နောက် ထိုအရိပ်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် အေမွန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

"တောက်၊ ဒီမိစ္ဆာကောင်....ငါ ဒီမှာ သေတော့မလို့ပဲ"

အေမွန် သည် နိမ့်သောအသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အရိပ်အယောင် ပြလာခဲ့သည်။

သူသည် လက်ဟန် အချို့ကို အလျင်အမြန် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အတွင်းအားများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသော အရိပ်သည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာပြီး သွေးကြောများတစ်လျှောက် ပြေးလွှားကာ လင်ချွမ်၏ အတွင်းအားများကို တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်၏ အတွင်းအား အများစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခေါင်းမာလှသော မူလစွမ်းအင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်မှာ အလွန်လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် လင်ချွမ်ပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့​၏။

ထိုတိုတောင်းလှသော ၁၀ စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အရိပ်များသည် အတွင်းအားများကို ဝါးမြိုသွားခဲ့သည်။

လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် လေထဲတွင် လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မူလစွမ်းအင်များကို ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။

သို့သော် ဤအရာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော အေမွန်သည် ၎င်းကို အလွယ်တကူ ပေါက်ကွဲခွင့် မပေးပေ။

လင်ချွမ်လက်ဖျောက်တီးလိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် အရိပ်များသည် မူလစွမ်းအင်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ထို့နောက် တိုးညင်းသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ၎င်းမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အေမွန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားလေ​၏။

သူ မည်မျှပင် ပြင်ဆင်ထားပါစေ၊ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ပင် ဖြစ်သောကြောင့် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့​၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ထိုရိုက်ခတ်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့သည်။

အနီးအနားရှိ ဆိုဖီတဲလ် မိသားစုဝင်များအားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

လင်ချွမ် သည် ပါးစပ်ထောင့်ကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်ရင်း ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူသည် လေဓားနှစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လက်သီးကို နောက်သို့ဆွဲကာ ရှေ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားများသည် ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဆံပင်နီနှင့်လူ၏ နယ်ပယ်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုလဲသွားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွား​၏။

တစ်ချက်... နှစ်ချက်... သုံးချက်။

ဝူတန်လက်သီးရှည်တွင် ပုံစံ ၃၂ မျိုး ရှိသည်။

လင်ချွမ်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသုံးပြုလိုက်ပြီး လက်သီးချက်တိုင်းမှာ တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်များ ပါဝင်နေသည်။

တိမ်တိုက်ပင်လယ်မှာလည်း ထိုစွမ်းအင်များကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ယံ ပေါ်ထွက်လာ​၏။

မတည်ငြိမ်သော ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း အမြဲတစေ တုန်ခါနေပြီး အချိန်မရွေး ကွဲအက်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

ရုတ်တရက် ဆံပင်နီနှင့်လူမှာ အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

အခန်း ၂၉၈ - နိုးထလာခြင်း

လက်သီးချက်၏ ပြင်းအားသည် ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဂယက်လှိုင်းများသဖွယ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မူလက မမြင်နိုင်သော နယ်ပယ်သည် ယခုအခါ အတင်းအဓမ္မ ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့​၏။

မျက်မြင်တွေ့နေရသော ဂယက်လှိုင်းများနှင့် အတွင်းပိုင်းမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော တုန်ခါမှုများကို ကြည့်ရင်း ဆံပင်နီနှင့်လူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်လာပြီး နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာလည်း အလိုအလျောက် ထောင်တက်လာသည်။

သူ၏ နယ်ပယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။

"ဒီကောင်သာ နောက်ထပ် လက်သီးနဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထိုးလိုက်ရင် ငါ့နယ်ပယ်တော့ ပျက်စီးသွားတော့မှာပဲ"

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ဆံပင်နီနှင့်လူသည် လေဓားနှစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းရန် အင်အား မထုတ်ရဲတော့ပေ။

နယ်ပယ်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသော သတ္တဝါများက အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦးကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်သည်ကို သူတို့ မတတ်သာဘဲ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် နောက်သို့ဆုတ်ကာ နယ်ပယ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် ဖော်ပြမရနိုင်သော စုပ်အားတစ်ခုက သူ၏ နယ်ပယ်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ထောင့်တစ်နေရာမှ ဆွဲထားကာ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းသည့် ဖြစ်စဉ်ကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လေထုထဲတွင် အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဘာလို့ ပြန်သိမ်းတာလဲ၊ အားမနာပါနဲ့"

လင်ချွမ်၏ ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆံပင်နီနှင့်လူသည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွား​၏။

သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို အတည်ပြုသည့်အလား သူ၏ နယ်ပယ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

မမြင်နိုင်သော ဝဲကယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရည်ကြည်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နယ်ပယ်၏ အရွယ်အစားမှာ အနည်းဆုံး ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် ကျုံ့ဝင်သွား​၏။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားပြီး ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ"

"အခုချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြစမ်း"

သူ့အသံကို ကြားသည်နှင့် အောက်တွင် ကြည့်နေကြသော ပညာရှင်များမှာ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ဒုတိယအဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော ပညာရှင်အားလုံး ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ကွက်များ အပြိုင်အဆိုင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

အမျိုးမျိုးသော ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များသည် ရောင်စုံအလင်းတန်းများနှင့်အတူ မြေပြင်မှ ထိုးတက်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

လှပသော လမ်းကြောင်းများကို ချန်ထားရစ်ပြီး ကောင်းကင်တွင် တောက်ပသော မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပွင့်အံသွားကြ​၏။

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လင်ချွမ်သည် ၎င်းတို့ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခွင့် မပေးဝံ့ပေ။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ နယ်ပယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

အင်အားနည်းသော တိုက်ကွက်များကို သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် အက်ကွဲသွားအောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ပိုမိုအားကောင်းသော တိုက်ကွက်များကိုမူ နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ထိန်းချုပ်ကာ လှုပ်ရှားမှုများကို ပိတ်ဆို့ကန့်သတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ တိုက်ခိုက်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် လွင့်စင်သွားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အစွမ်းထက် ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ချေဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဆံပင်နီနှင့်လူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏ နယ်ပယ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ဘုရားရေ၊ ဒါက လူသားတစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား"

"သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးနေရတာလဲ"

"..."

"ဟုတ်တယ်၊ နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတဲ့သူတောင် ဒါမျိုး မလုပ်နိုင်လောက်ဘူး"

"သူက သိုင်းဘုရင် နယ်ပယ် အဆင့်များလား"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

အံ့ဩတုန်လှုပ်သံများကြားတွင် ဆိုဖီတဲလ် မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ဝှိုက်သည် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ရလာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပြီး သူတို့၏ အတွေးအခေါ်တွင် လွဲမှားနေသော အချက်ကို သတိပြုမိလိုက်​၏။

လင်ချွမ်​၏ အသံမှာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ အလွန်ငယ်ရွယ်သည့် အသံဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူ့ကို သိုင်းဘုရင်အဆင့်ဟု လုံးဝ မထင်ခဲ့ကြခြင်း။

ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အကြီးမားဆုံးသော လစ်ဟာချက် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး အေမွန်ကိုလည်း သေလုမျောပါး ဒဏ်ရာများ ရအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အစွမ်းမျိုးသည် အထွတ်အထိပ်

အဆင့်တွင် မည်သို့ ကန့်သတ်ခံထားရမည်နည်း။

ထို့အပြင် မယ်လ် နှင့် ကွင်း တို့ကြားမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေမှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်မှတစ်ပါး အခြားမရှိနိုင်ပေ။

"ဒီကောင်ကတော့..."

ဝှိုက်သည် တိုးတိုးလေး ဆဲရေးလိုက်ရင်း မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ ကော်လာမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဝဲဘက် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လက်ချောင်းဖြင့် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲလိုက်ရာ သွေးများ စီးကျလာပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတွင် စွန်းထင်သွားသည်။

အတွင်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးမှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေအောက် အကြောများထဲမှ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု နိုးထလာ​၏။

မြေနဂါးတစ်ကောင် တစ်ကိုယ်လုံး လှည့်လိုက်သကဲ့သို့ မြေပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

ဆိုဖီတဲလ် မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ မြေအောက်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော ဆေးလုံးများသည် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ခြောက်သွေ့ကာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားသော စွမ်းအားအားလုံးသည် အထူးစီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း အောက်ဘက်ရှိ ခေါင်းတလားတစ်ခုအတွင်းသို့ စုစည်းသွားကြ​၏။

ထိုစွမ်းအားများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ခေါင်းတလားမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

လက်တစ်ဖက်သည် ခေါင်းတလားကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ခေါင်းတလား အနားသတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ရှေးဟောင်း၍ ရင့်ကျက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံ့နှံ့သွားစဉ် အလွန်တရာ အက်ကွဲရှတသော အသံတစ်သံသည် ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထိုအသံတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေပြီး ထိုသူမှာ အပြည့်အဝ နိုးကြားခြင်း မရှိသေးသကဲ့သို့ပင်။

သွေးသား တော်စပ်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြင်း။

ခေတ္တမျှ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေပြီးနောက် အရှိန်အဝါမှာ ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး ဝှိုက်ကို ကြည့်နေသည့် ဧရာမ မျက်နှာကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ......"

"ဘိုးဘေးကြီး၊ ကျွန်တော်က ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မြေးအရင်းပါ"

"ကျွန်တော်က အခု ဆိုဖီတဲလ်မိသားစုရဲ့ လက်ရှိခေါင်းဆောင်ပါ"

"ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဟာ အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလို့ ဘိုးဘေးကြီးကို အိပ်မောကျနေရာကနေ နိုးထစေခဲ့ရတာပါ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ မိစုသားစုကို ဒီဘေးဒုက္ခကနေ ကယ်တင်ပေးပါဦး"

"......"

ဧရာမ မျက်နှာကြီးသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ့စကားကို ယုံကြည်သွားပုံရကာ လင်ချွမ်ရှိရာဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟယ်လန်ဘုရင်နိုင်ငံအတွင်းရှိ နန်းတော်ထဲတွင်...

ဘုရင် ဟယ်လာမီသည် သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် မှီထိုင်နေသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများသည် အဝတ်စကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေပြီး အေးအေးလူလူ ရှိနေပုံရသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပွတ်သပ်နေသော လက်ချောင်းများမှာလည်း ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွား​၏။

သူသည် အကြည့်ကို မြှင့်လိုက်ပြီး ဆိုဖီတဲလ်မိသားစုရှိရာ အရပ်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လူငယ်သော်လည်း ရင့်ကျက်သော ဘုရင်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ရာဇပလ္လင်၏ လက်တန်းကို ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လှေကားထစ်များအောက်ရှိ အရိပ်ထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ​၏။

ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန် မရှိဘဲ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ တည်ရှိနေသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းလှသည်။

"မြို့ထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

အရိပ်သည် တွန့်လိမ်သွားပြီး အလယ်မှ ပါးစပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ စကားပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး ဒါကို အခုပဲ တင်ပြမလို့ လုပ်နေတာပါ"

"ဆိုဖီတဲလ် မိသားစု တိုက်ခိုက်ခံနေရပါတယ်"

"သူတို့ရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေ အားလုံး ထွက်တိုက်နေကြပေမယ့် မတတ်နိုင်ကြဘူး ဖြစ်နေပါတယ်"

"အခုတော့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝှိုက်က သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိတဲ့ အဲဒီ ဘိုးဘေးကြီးကို နိုးလိုက်ပါပြီ"

"ဘာ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘုရင်ကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ ရာဇလှံတံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စုံစမ်းစမ်း၊ ငါ့ရဲ့ နန်းမြို့တော်ထဲမှာ ဘယ်သူက ဒီလောက် သတ္တိကောင်းပြီး လာရှုပ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်"

"ဒါနဲ့ ကျောင်းတော်က လူတွေကိုလည်း အကြောင်းကြားလိုက်ဦး"

"သူတို့ သူ့ကို ထောက်ပံ့လာတာ ဒီလောက်တောင် ကြာနေပြီ၊ အခုက သူတို့ ပြန်ပေးဆပ်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

"မှန်လှပါ ဘုရား"

အရိပ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်သွားကာ ရေကဲ့သို့ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး အရိပ်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် နန်းတော်၏ မြောက်ဘက်ရှိ ခမ်းမကြီးတစ်ခုတွင် ပေါ်လာသည်။

ဘုရင်၏ စကားများကို အနီရောင်နောက်ခံတွင် အဖြူရောင် ပန်းပွင့်ပုံစံများပါသော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်​၏။

ဟယ်လန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဆိုဖီတဲလ်မိသားစုရှိရာ ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် တိုးတိုးလေး ဆဲဆိုလိုက်ပြီးနောက် အတွင်းထဲသို့ ဝင်သွားကာ အထူးကတ်ပြား သုံးခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် လေပြင်းကို စီးနင်းလျက် ဆိုဖီတဲလ်မိသားစုရှိရာ အရပ်သို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။