အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)

အခန်း ၁၈၁ - ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ရတနာသိုက်......... ထာဝရအသက်ဆေးရည်.........

“အဲဒါ သူလား..................”

ဂျိချန်းဖန်သည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤလူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ ဖန်ရှန်းဂူ ၏ တတိယမြောက် အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဂူသခင် ယွမ်ယီလန် နှင့် ရှန့်ကွမ်းချီ တို့ပြီးလျှင် ဖန်ရှန်းဂူ၏ အရှိန်အဝါအရှိဆုံးဖြစ်သော အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် ပင် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်သည် ယွမ်ယီလန်၏ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်သည်။

ယွမ်ယီလန်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေပြီး ရှန့်ကွမ်းချီက ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် တွင် စောင့်ကြပ်နေချိန်၌ သူသည် ဖန်ရှန်းဂူ၏ အင်အားအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သလို ယွမ်ယီလန်၏ ယုံကြည်ရသူလည်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင်...” ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည် “သူက မိုးမျှော်တောင်တန်း ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ဘာလုပ်နေတာလဲ..................”

ဂျိချန်းဖန်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ သူ၏ ဝါးခမောက်အနားသတ်ကို အောက်သို့ဆွဲချလိုက်သည်။ သူသည် ဘုရားကျောင်းဟောင်း၏ အပေါ်၌ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေပြီး၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေကာ ခန့်ညားသော မျက်နှာထက်တွင် စဉ်းစားဟန် ပေါ်နေသည်။

မိုးမျှော်တောင်တန်း......... ကြမ်းတမ်းသော သားရဲလူရိုင်းများ.........

ဒါဆိုရင်...

သားရဲနတ်ဘုရား လား.........

ဂျိချန်းဖန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မရေမရာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ဖန်ရှန်းဂူသည် သားရဲနတ်ဘုရားနှင့် တကယ်ပင် ပတ်သက်မှုရှိနေလျှင်၊ ယွမ်ယီလန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ်နှင့် ရှန့်ကွမ်းချီ တာဝန်ကျနေစဉ်အတွင်း သားရဲနတ်ဘုရားနှင့် ဆက်သွယ်ရန် မည်သူ့ကို စေလွှတ်ပါမည်နည်း..................

အဖြေကတော့ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပေပြီ။

ဖန်ရှန်းဂူ၏ တတိယမြောက် အဆင့်ရှိသူ အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်ကို ယွမ်ယီလန် စိတ်ချနိုင်စေရန် သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်။

ယခုတစ်ကြိမ် အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် မိုးမျှော်တောင်တန်းထဲသို့ လာရခြင်းမှာ သားရဲနတ်ဘုရား၏ လူများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ရန် ဖြစ်ပါသလော..................

ဂျိချန်းဖန် စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းနေမိသည်။

မကြာမီမှာပင် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။

“ဝှစ်....”

တိတ်ဆိတ်လှသော တောအုပ်နက်အတွင်းမှ အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

မဟုတ်သေး......... လူရိပ်ဟု ခေါ်ရန် မသင့်တော်ပေ.........

ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ခုဟု ခေါ်ရပေမည်။

ထိုရုပ်ပုံမှာ အလွန်ပင် အရပ်ရှည်လှသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ငါးကြေးခွံများကဲ့သို့ ထူထပ်သော အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်နှာတွင် ပါးဟက်နှစ်ခု ပါရှိပြီး ငါးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာ ပုံစံမျိုး သိသိသာသာ ဖြစ်နေသည်။

“ဒါက... ရေသူမမျိုးနွယ် လား.........”

ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး...

ပိုမိုလျှို့ဝှက်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ရေသူမမျိုးနွယ်သည် မိုးမျှော်တောင်တန်းအတွင်းရှိ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲလူရိုင်း မျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ရေထဲ၌ ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ကုန်းပေါ်တွင်လည်း အံ့မခန်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပြသနိုင်သဖြင့် လူရိုင်းများအကြား အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစု ဖြစ်သည်...။

“ဝှစ်.........”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

တောအုပ်နက်ထဲမှ အခြားလူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ထိုသူမှာ ရေသူမမဟုတ်ဘဲ သက်ရှိထင်ရှား လူသားမျိုးနွယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

“ဂျူနီယာ ဦးလေး။”

ထိုသူသည် ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“အင်း။” အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူသည် သူ၏ဘေးမှ ရေသူမမျိုးနွယ်ကို ရွံရှာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်

“စွန်းထူ ... ဒီတိရစ္ဆာန်က ငါ့ကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် ခေါ်ခိုင်းတာလဲ.........”

စွန်းထူက အနည်းငယ် မြှောက်ပင့်သော လေသံဖြင့် “စီနီယာ ဦးလေး... ဒီရေသူမက ရေသူမမျိုးနွယ်ရဲ့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းပါ။ မကြာသေးခင်က သူဟာ နတ်ဘုရား ဆီက လမ်းညွှန်မှု ရရှိခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဖန်ရှန်းဂူနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့ပါတဲ့...”

“နတ်ဘုရား..................”

၎င်းကို ကြားသော် အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည် “သူ့ကို မေးကြည့်စမ်း၊ အဲဒါက တကယ်ပဲ ဘာကိစ္စလဲ.........”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ ဦးလေး။”

စွန်းထူက ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ လူရိုင်းဘာသာစကားဖြင့် တတွတ်တွတ် စတင်ပြောဆိုတော့သည်။

“ကွိ ကွိ......”

“ကွိ ကွိ.......”

စွန်းထူနှင့် ရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့ ခဏတာ စကားပြောဆိုကြသည်။

ထို့နောက်။

သူ၏ အကြည့်မှာ အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်ထံသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး မြှောက်ပင့်ကာ ပြောလိုက်သည် .........

“စီနီယာ ဦးလေး... ဒီရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ပြောတာကတော့”

“သူတို့ရဲ့ 'နတ်ဘုရား' က နောက်ထပ် ခြောက်လအတွင်းမှာ အနောက်ဘက် သေမင်းရွှံ့နွံ ထဲကနေ ရှားပါးရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာမယ်လို့ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားတယ်၊ အဲဒီရတနာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးစေချင်တာပါတဲ့”

“လဲလှယ်ရမယ့် အဖိုးအခက ဘာလဲ.........” အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသော်။

စွန်းထူက ခေါင်းပြန်လှည့်ကာ ရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် ပြန်လည် ဆက်သွယ်သည်။

“ကွိ ကွိ.....”

“ကွိ ကွိ.....”

သူတို့ နှစ်ဦး ခဏမျှ ဆွေးနွေးကြသည်။

ခဏအကြာတွင်။

စွန်းထူက အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ “စီနီယာ ဦးလေး... သူတို့က အစားအပြန်အနေနဲ့ ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ပေးဖို့ သဘောတူပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း တောက်ပသွားတော့သည်။

ဖန်ရှန်းဂူ၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးအနေနှင့် သူ၏ ဖန်ရှန်းဂူ မြင့်တက်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်၊ ထို့ကြောင့်...

ရှေးဟောင်းစုန်းကျင့်စဉ်မှာ မည်မျှအစွမ်းထက်သည်ကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။

အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်သည် ခဏမျှ ဆင်ခြင်လိုက်ပြီးနောက် “သူ့ကို မေးကြည့်စမ်း၊ အဲဒီ ရှားပါးရတနာက တကယ်ပဲ ဘာပုံစံလဲ.........” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စွန်းထူသည် ရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် ထပ်မံ စကားပြောပြန်သည်။

“စီနီယာ ဦးလေး... သူပြောတာကတော့ အဲဒီရတနာက ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးနဲ့ တူပြီး 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်' လို့ ခေါ်တယ်တဲ့”

“ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်.........” အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေမိသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဤ 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်' ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း သူတစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

“သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ၊ ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူက ဒီကိစ္စကို လက်ခံတယ်လို့”

အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာ ဦးလေး” စွန်းထူက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။ သူသည် ရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ တတွတ်တွတ် ပြောလိုက်သည်။

“ကွိ ကွိ.....”

ရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်၊ သူသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်ကတော့ သူ ထွက်သွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် စွန်းထူကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ......... “စွန်းထူ... မင်းလည်း ကံကောင်းတာပဲ၊ ဒီလူရိုင်းဘာသာစကားကို တတ်ထားတော့ မိုးမျှော်တောင်တန်း တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးနေပြီပေါ့...”

“ဟဲဟဲ......... ဒါတွေအားလုံးက ဂိုဏ်းရဲ့ ပျိုးထောင်ပေးမှုကြောင့်ပါ.........” စွန်းထူက မြှောက်ပင့်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟမ့်.......”

အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဘာစကားမှ ဆက်မပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

စွန်းထူသည်လည်း ထိုနေရာ၌ ကြာကြာမနေပေ။ သူ မထွက်ခွာမီ အကြီးအကဲ လျိုရွှမ်၏ ပျောက်ကွယ်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက်

“ဟမ့်......... အဘိုးကြီးစုတ်.........” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့်...

သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း တောအုပ်နက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

ဘုရားကျောင်းဟောင်း၏ အပေါ်ဆုံးထပ်။

ဂျိချန်းဖန်သည် ဓားကို ရင်ခွင်ပိုက်လျက်၊ ဝါးခမောက်အောက်ရှိ သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသော ဓားအလင်းတန်းများကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေပြီး ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ မတ်မတ်ရှိနေသည်။

“နတ်ဘုရား......... သေမင်းရွှံ့နွံရဲ့ ရတနာ.........”

“ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်.........”

ဂျိချန်းဖန်သည် မိမိဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ထားသည်များ မရှိခဲ့လျှင်...

ရေသူမယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ပြောသော နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ ပေါ်မလာသေးသော သားရဲနတ်ဘုရား သာ ဖြစ်ရပေမည်။ သူတို့ပြောသော 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်' ကော.........

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ရတနာသိုက် အတွင်းရှိ ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးသာ ဖြစ်ရပေမည်။

ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ ရတနာသိုက်အတွင်းတွင် စုစုပေါင်း ရတနာ သုံးမျိုး ရှိသည်။

၎င်းတို့အနက် အရေးကြီးဆုံးမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် နတ်စာအုပ် ၏ တတိယတွဲ ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရှိသော ရတနာနှစ်ခုမှာ 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်' နှင့် 'ထာဝရအသက်ဆေးရည်' တစ်ခွက် ဖြစ်သည်.........

ထို 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ် မရဏကျောက်' မှာ အလွန်ထူးခြားသော ရတနာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသော်လည်း ကြမ်းတမ်းသော သားရဲများအတွက်မူ အံ့မခန်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။

သားရဲနတ်ဘုရားက ၎င်းကို သိမ်းပိုက်လိုခြင်းမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုသော ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ လက်အောက်တွင် သားရဲများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်သားရဲ လေးကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်သော တောက်ထျဲ့ ပင်လျှင် သူ့ကို နာခံရသည် မဟုတ်ပါလား။

သဘာဝအတိုင်းပင်။

ဂျိချန်းဖန်သည် နတ်စာအုပ် တတိယတွဲကို ပိုမို စိတ်ဝင်စားသည်။

၎င်းအပြင် ထို 'ထာဝရအသက်ဆေးရည်' တစ်ခွက်ကိုလည်း သူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမိသည်။

သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ထိုထာဝရအသက်ဆေးရည်မှာ အနောက်ဘက် သေမင်းရွှံ့နွံ တစ်ခုလုံးရှိ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသော သက်စောင့်အားအဆီအနှစ်များကို စုစည်းပြီး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်..................

၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သက်တမ်းကို အဆမတန် ရှည်စေရုံသာမက...

ကျင့်ကြံမှု ကို တိုးတက်စေသည့် နေရာတွင်လည်း သိသိသာသာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၁၈၂ - ဓားတစ်လက်ဖြင့် ဖန်ရှန်းဂူသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း.......

ဖန်ရှန်းဂူ ၊ မေပယ်တောအုပ်။

အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး အတူတူ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

သူတို့သည် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောနေကြ၏။

"ဆရာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ အခုဆို ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ။ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်လာမလဲ မသိဘူး..."

"စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မ ကြားတာတော့ ဂူသခင်က ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ယန်နယ်ပယ် ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာတဲ့။ အဲဒါက ကျင်းယွမ်ကလန်ရဲ့ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် နဲ့ အဆင့်တူပဲလေ။ အဲဒါကြောင့် အချိန်အများကြီး ယူရမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား......."

"ဟွန်း....... ဆရာသာ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ရင် အထက်လမ်းစဉ် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာက ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်လာမှာပဲ......."

"..."

ဤအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဖန်ရှန်းဂူ၏ ထူးချွန်သော တပည့်များဖြစ်သည့် လီရွှမ်း နှင့် ယန်ဟုန် တို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်များစွာက သူတို့ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို လီ နဲ့ စီနီယာအစ်မ ယန်။"

"အင်း..." လီရွှန်းက မာနကြီးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ယန်ဟုန်းကမူ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မေပယ်တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရာ၊ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် စာလုံးကြီး ရှစ်လုံး ရေးထိုးထားသည်မှာ

"ရွှမ်ဟော့ တားမြစ်နယ်မြေ၊ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုရ......."

လီရွှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ....... "စီနီယာဦးလေး အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် က ဒီမနက်တင် ထွက်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် သတင်းကို စီနီယာအစ်ကို ရှန့်ကွမ်း ဆီကိုပဲ သွားပို့ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။" ယန်ဟုန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

မကြာသေးမီက ကျင်းယွမ်ကလန်၏ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် မှ ချန်ကျန့် အမည်ရှိ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦးသည် ဖန်ရှန်းဂူသို့ ဖိတ်စာတစ်စောင် လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ကျင်းယွမ်ကလန်၏ ဂိုဏ်းချုပ် တောက်ရွှမ်း သည် ရာထူးမှ အနားယူတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်ရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးကို အခမ်းအနား လာရောက် စောင့်ကြည့်ရန် ဖိတ်ကြားခြင်းပင် ဖြစ်သည်...။

"ဟွန်း......."

"အဲဒီ ဂျိချန်းဖန် က ကျင့်ကြံတာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ......."

"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုပါရမီက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း၊ အလွန်ဆုံးရှိမှ ရှန်ကျင်း အဆင့်လောက်ပဲ ရှိမှာပေါ့။ ဘယ်လိုအရည်အချင်းနဲ့ ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို လွှဲယူရဲတာလဲ.............."

လီရွှန်းက မနာလိုဝန်တိုမှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးက ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ ထူးချွန်သော တပည့်များ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား၊ ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အဲဒီ ဂျိချန်းဖန်က ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်းမှာတင် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ..............

၎င်းတင်မကသေးပေ။

တစ်ဖက်လူက ဂျူနီယာညီမလေး လု ရဲ့ နှလုံးသားကိုလည်း အပိုင်သိမ်းထားတယ်လို့ သူ ကြားထားသည်။

၎င်းကို တွေးမိသည့်အခါ လီရွှန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အမင်း မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ယန်ဟုန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမသည် လီရွှန်း၏ စကားကို ပြန်မပြောခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် တွေ့ဆုံဖူးသဖြင့် သူသည် မည်သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။

ချဲ့ကားပြောခြင်း မဟုတ်သော်လည်း...

လီရွှန်းသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က လျိုပေါ်တောင် တွင် သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

နောက်ပိုင်းတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ သက်ရှည်ခန်းမ မှ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယန်ကျီ ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

မင်း လီရွှန်း မှာကော သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ..............

ယန်ဟုန်းသည်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းထက်သူကို သဘာဝအတိုင်း အားကျမိသည်။

ထို့ကြောင့်။

သူမ၏ အမြင်အရမူ...

လီရွှန်းသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် အမှန်တကယ် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

"ဝုန်း.........ဝုန်း........."

ရုတ်တရက် ထိုစဉ်မှာပင်။

ဖန်ရှန်းဂူ၏ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရန်သူ ကျူးကျော်လာပြီ....... ရန်သူ ကျူးကျော်လာပြီ......."

"ဘယ်သူလဲ....... ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ဘယ်လိုတောင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတာလဲ......."

"ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ......."

"ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ....... ဒီအကြီးအကဲနောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ၊ အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ကို ဖမ်းကြစို့......."

အပြင်ဘက်မှ ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်နေသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းကို ကြားသော်။

လီရွှန်းနှင့် ယန်ဟုန်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သဖြင့် မေပယ်တောအုပ်ထဲမှ အမြန် ပြေးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"ဝှစ်......."

သူတို့ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါ။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားနတ်ဘုရား တစ်ဦးသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဟုန်လူ နတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ဖန်ရှန်းဂူ၏ အကြီးအကဲများ၊ တပည့်များအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ၊ လူယုတ်မာ......."

လီရွှန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ နတ်လက်နက် ဖြစ်သော ယွီယန်ပေတံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"အာ.............."

ယန်ဟုန်း အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။

အမှန်တော့ သူမ သတိပေးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ရှေ့မှ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားနတ်ဘုရားမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောက တွင် နာမည်ကြီးနေသော ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရားပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ ရှန်ကျင်း အထွတ်အထိပ် နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ရာ၊ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ...။

သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့်။

လီရွှန်းသည် သူမကို စကားပြောခွင့် မပေးခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏ နတ်လက်နက်ကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ရှင်းလင်းလှပါသည်။

လီရွှန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဆယ်ပေအတွင်းသို့ပင် မရောက်နိုင်မီမှာတင် ဓားစွမ်းအင် တစ်ခုကြောင့် တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

"ဖူး......."

လီရွှန်းသည် လေထဲတွင်ပင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ဖန်ရှန်းဂူမှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးသည် ၎င်းကို မြင်သည့်အခါ ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ....... "လူယုတ်မာ....... မင်း ဘယ်သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်သလဲဆိုတာ သိလား.......

မင်း ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာက ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ရဲ့ သခင်ငယ်ပဲ....... မင်းတော့ သေပြီသာမှတ်......."

"ငါတို့ ဂူသခင်သာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ပြန်ထွက်လာရင်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးပေါ်မှာ မင်းကို ကယ်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး......."

"..." ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။

ယွမ်ယီလန် ပေလော .......

သူ ဖန်ရှန်းဂူသို့ မကျူးကျော်မီကပင် ဤလူ၏ အခြေအနေကို အထူးတလည် စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ကျင့်ကြံမှု ဖောက်ထွက် ရန် အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်နေသဖြင့် ပြင်ပကိစ္စများကို လုံးဝ ဂရုစိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ...။

ဤသည်မှာလည်း သူ ဖန်ရှန်းဂူသို့ တိုက်ရိုက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော အကြောင်းရင်းပင်။

၎င်းအပြင်။

ယွမ်ယီလန် သည် ထိုက်ကျင်းသို့ ဖောက်ထွက်ပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ပြန်ထွက်လာလျှင်ပင်

အလွန်ဆုံးရှိမှ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာ ရှိသည်။

ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ..............

ဤသို့ တွေးတောရင်း။

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဟုန်လူ နတ်ဓားကို တည်ငြိမ်စွာ မြှောက်လိုက်သည်။

"ဝှစ်......."

တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းမှာ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပြင်းထန်လှသော ဓားရည်ရွယ်ချက် များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ မတုန်မလှုပ်သော ဓားဆန္ဒမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်များကို ခဏချင်းမှာပင် မှင်တက်သွားစေတော့သည်...။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားနတ်ဘုရားသည် သူ၏ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ သူ၏ ဝါးခမောက်ကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေပြီး ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ မတ်မတ်ရှိနေသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ.............."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖန်ရှန်းဂူ အကြီးအကဲများမှာ ထိတ်လန့်သလို ဒေါသလည်း ထွက်နေကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင်။

ယန်ဟုန်းသည် ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို တည်ကြည်စွာ ထားလျက်၊ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာကာ ပြောလိုက်သည် .......

"အရှင်က ကျင့်ကြံခြင်းလောက မှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်လား.......

အရှင် ဘာကြောင့် ကျွန်မတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရတာလဲ ဆိုတာ သိပါရစေ.............."

ဂျိချန်းဖန်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

သူမသည် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံ၊ ထိုဝါးခမောက်နှင့် ထိုဟုန်လူ နတ်ဓားတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထင်ရှားလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် ချီဟဲ မြို့တွင် ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် မြစ်ကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သော ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်ပါလား..............

ထိုစဉ်က အထက်လမ်းနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ ပဋိပက္ခတွင်.........

ဖန်ရှန်းဂူသည် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း.....နောက်ပိုင်းတွင် ထိုသတင်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။

ယန်ဟုန်းသည် ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား အကြောင်းကိုပင် အထူးတလည် အာရုံစိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ရှောင်ရှန်းဆောင် မှ 'မစ္စမြောင်' ကို ကယ်တင်ခဲ့သော သူ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သူမအနေနှင့် သူ့အပေါ် အတော်လေး လေးစားအားကျမိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်...။

"ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား......."

"မင်းက ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ပေါ့လေ......."

" ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ ......."

"ဒီနေ့ မင်း ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး တပည့်များစွာကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း မြန်မြန်ပဲ လက်နက်ချ အရှုံးပေးလိုက်စမ်း......."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖန်ရှန်းဂူ အကြီးအကဲများမှာ ထိတ်လန့်သလို ဒေါသလည်း ထွက်နေကြသည်။

သူတို့၏ ဖန်ရှန်းဂူထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး တပည့်များစွာကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားခြင်းမှာ၊ မည်သူမျှ သေဆုံးခြင်း မရှိသော်လည်း သူတို့အတွက်တော့ မျက်နှာ ပျက်စရာ ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်.......

သတိပြုရန်မှာ။

သူတို့၏ ဖန်ရှန်းဂူမှာ ကြီးမြတ်သော ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထဲမှ တစ်ဂိုဏ်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား.......

မျက်နှာ ဆိုသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာပင် ဖြစ်သည်.......

"တူမလေး ယန်ဟုန်း... မြန်မြန် ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ကို သွားပြီး အကြီးအကဲ ရှန့်ကွမ်း ကို ထွက်လာပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါ။ ဒီနေ့တော့ ဒီလူယုတ်မာကို ငါတို့ ကျိန်းသေ ဖမ်းရမယ်......."

ဖန်ရှန်းဂူ အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသော်။

ယန်ဟုန်း ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် တွေဝေမနေဘဲ သူမ၏ ဓားကို စီးလျက် ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ဝှစ်......."

သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းမှာ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် ဆူညံနေသော ဖန်ရှန်းဂူ အကြီးအကဲများကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်း ရန်ငြိုးမဟုတ်ပေ။

သူသည် ဤလူများကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်၍ မရပေ။

မဟုတ်ပါက ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားလျှင် သူသည် ဗြောင်ကျကျ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဒီတာအိုသမားက ဒီနေ့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ဝင်လာရတာက"

"ကတိတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းဖို့နဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အရှင်တို့ အနေနဲ့ ဒီတာအိုသမားကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့..."

ဂျိချန်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ ဖန်ရှန်းဂူ တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ထဲတွင်ပင် သူ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝုန်း........."

ပြင်းထန်လှသော ဓားရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

၎င်းက လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်။

စင်ကြယ်ဖြူဖွေးသော ကိုးမြီးမြေခွေး တစ်ကောင်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ၊ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြမှုနှင့် မရေရာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။