အခန်း (၁၈၅-၁၈၆)

အခန်း ၁၈၅ - ရှောင်ပိုင်၏ အံ့အားသင့်မှု.......... မင်းက ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းချုပ်လား....................

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ရှေ့မှ ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ကို စစ်ဆေးရန် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အသေအချာ လေ့လာကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် 'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ လျှို့ဝှက်မီးအခင်းအကျင်း ' ကို ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး။”

ဂျိချန်းဖန် ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် အထူးပြုလုပ်ထားသော နတ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ၎င်းသည် မြေအောက်အကြော နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်များကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အဆုံးမရှိသော မီးဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်...

ထို့နောက် ဤစွမ်းအင်များကို 'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ လျှို့ဝှက်မီးအခင်းအကျင်း ' ကို အသက်သွင်းရန် ထောက်ပံ့ပေးပြီး၊ အစီအရင် တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင်...

ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင်သည် စွမ်းအင် အသွင်ပြောင်းစက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို 'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ လျှို့ဝှက်မီးအခင်းအကျင်း ' အတွက် စွမ်းအင်များ စုဆောင်းရန် အထူးအသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

“တကယ်လို့ ဒါက ဒီလိုမျိုးဆိုရင်တော့ ကိုင်တွယ်ရတာ လွယ်ကူသွားပြီ” ဟု ဂျိချန်းဖန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခုကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ တည်ဆောက်နိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် ၎င်းအတွင်း၌ 'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ လျှို့ဝှက်မီးအခင်းအကျင်း ' ကို ထွင်းထုပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ နတ်မီးမှန် နှင့်သာ တွဲဖက်လိုက်လျှင်... ၎င်းသည် ရွှေ့လျားနိုင်သော ထိပ်တန်း အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်မလာပေဘူးလား....................

“ဒါက အလကားပဲ။”

ရုတ်တရက် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးလှလေးမှာ သူမ၏ ဝတ်လစ်စလစ် ကျောက်စိမ်းရောင် ခြေထောက်လေးများဖြင့် ဂျိချန်းဖန်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေတံရှည်များဖြင့် လျှောက်လာရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည် ..........

“မင်းမှာ နတ်မီးမှန် ရှိနေရင်တောင်မှ၊ ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ အထူး ဂါထာမန္တန်တွေ မရှိဘဲနဲ့တော့ 'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ လျှို့ဝှက်မီးအခင်းအကျင်း ' ကို အသက်သွင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဂျိချန်းဖန် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ ဘာမှပြန်မပြောခဲ့ပေ။

သူသည် ဤကိစ္စကို အချိန်အကြာကြီး တွေးမနေတော့ဘဲ၊ သူ၏ရှေ့မှ လှပသောအမျိုးသမီးကို စိတ်ဝင်တစား လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် ..........

“မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ..........”

သဘာဝအတိုင်းပင် သူသည် သူမ၏နာမည်ကို သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်။

သို့သော် တိုက်ရိုက်ပြောရန်မှာ မသင့်တော်သဖြင့် မေးလိုက်ခြင်းပင်။

“နာမည်..........” လှပသောအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန် အချို့ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ခဏမျှ အသေအချာ ပြန်စဉ်းစားနေပုံရပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည် ..........

“အရင်ကတော့ ငါ့မှာ နာမည်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးမှာပေါ့။”

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ အဲဒါကို မေ့သွားပြီ။”

“မင်းကတော့...”

“ငါ့ကို ရှောင်ပိုင် လို့ပဲ ခေါ်လိုက်တော့။”

ရှောင်ပိုင်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူမ၏ အသားအရေမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ နုနယ်ဖြူစင်ကာ၊ သူမ၏ ဆံနွယ်ဖြူများမှာလည်း လွင့်ပျံ့နေသဖြင့် 'ရှောင်ပိုင်' ဟူသော နာမည်နှင့် အမှန်တကယ် လိုက်ဖက်လှသည်။

“ရှောင်ပိုင် ဟုတ်လား..........” ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းအသာ ညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ရှေ့မှ လူကို အသေအချာ လေ့လာကြည့်ရှုနေမိသည်။

ထို့နောက် သူသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် အတွင်းရှိ 'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ လျှို့ဝှက်မီးအခင်းအကျင်း ' ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ကာ၊

ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်ပြီး .......... “ငါတို့ သွားကြမလား..........” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ။” ရှောင်ပိုင် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ဖြေလိုက်သည်။

သူမတွင် ဂျိချန်းဖန်ကို မေးချင်သော မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ဤနေရာမှာ စကားပြောရန် နေရာမဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာမှာ ဖန်ရှန်းဂူ ၏ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်...။

“သွားကြစို့။”

ဂျိချန်းဖန်သည် ရှောင်ပိုင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင်...

အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် သည်လည်း မိုးမျှော်တောင်တန်းမှ ဖန်ရှန်းဂူသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဖန်ရှန်းဂူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ သူ၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်...။

...

ဖန်ရှန်းဂူနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့။

တည်းခိုခန်းတစ်ခုအတွင်း။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ရှောင်ပိုင်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေရင်း၊ အရက်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် ကုန်အောင် သောက်လိုက်သည်။

“ဒုန်း..........”

သူမသည် အရက်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်က အားရကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် .......... “လန်းဆန်းသွားတာပဲ..........” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပြီး၊ တောက်ပသော မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်နေကာ၊ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏။

ထို့နောက် သူမ၏ရှေ့မှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟေး..........”

“ငါ မင်းနာမည်ကို အခုထိ မသိသေးဘူးနော်..........”

ထိုအဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်သည် သူ၏ ဝါးခမောက်ကို ချွတ်လိုက်ရာ၊ ခန့်ညားလှသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော ဓားရည်ရွယ်ချက် များမှာ အရောင်တောက်နေပြီး၊ သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေလျက် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ဂျိချန်းဖန်......”

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် အရက်ပြင်းတစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီး၊ ရှောင်ပိုင်၏ ခွက်ကိုလည်း ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။

“ရှဲ..........”

အရက်များမှာ ခွက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

“သောက်ကြမလား..........” ဂျိချန်းဖန်က သူ၏ အရက်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သည့်အခါ ရှောင်ပိုင်က ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ သူနှင့် တိုက်လိုက်သည်။

“ခွမ်း..........”

အရက်ခွက် နှစ်ခွက်မှာ ထိမိသွားကြသည်။

ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှောင်ပိုင်သည် တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် ကုန်အောင် ထပ်မံ သောက်လိုက်ပြန်သည်။ သူမ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးသွားရင်း .......... “ဂျိချန်းဖန်.......... နာမည်ကောင်းလေးပဲ... ဒါနဲ့... ခြောက်မြီးလေး ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက တကယ်ပဲ ဘယ်လိုလဲ..........” ဟု မေးလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက်။

ရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားပြီး၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ဂျိချန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ ပန်းရောင်နှုတ်ခမ်းလေးများမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်နေပြီး အလွန်ပင် ဖမ်းစားနိုင်လွန်းလှသည်။

၎င်းကို ကြားသော်။

ဂျိချန်းဖန်သည် သူမကို ထပ်မံ စနောက်မနေတော့ဘဲ ရှင်းပြလိုက်သည် .......... “စီနီယာအစ်ကို ခြောက်မြီးမြေခွေး ရဲ့ မူလအခြေအနေက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များတယ်။ ရှန့်ကွမ်းချီ ရဲ့ ကျိုနင်ရေခဲဆူး ကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး၊ သူရဲ့ နတ်စွမ်းအားတွေကလည်း မလည်ပတ်နိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့တာ...”

သူသည် ခြောက်မြီးမြေခွေး၏ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခြောက်မြီးမြေခွေးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ကျင်းယွမ်ကလန်တွင် အခြေချပေးထားကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်...။

“သူ အဆင်ပြေနေတယ်ဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့။” ရှောင်ပိုင် သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်မိသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန် အခုလေးတင် ပြောလိုက်သမျှ အားလုံးကို အသေအချာ နားမထောင်လိုက်ဘဲ၊ ခြောက်မြီးလေး အဆင်ပြေသည်ဆိုသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ နောက်ပိုင်း၌ ပါဝင်သော ကျင်းယွမ်ကလန် ဆိုသည့်အပိုင်းကို သိပ်ပြီး သတိမထားမိလိုက်ပေ။

“ဪ... ဒါနဲ့။”

“မင်း ဘာလို့ အခုနက ရှန့်ကွမ်းချီ ကို မသတ်ခဲ့တာလဲ..........”

ရှောင်ပိုင်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ .......... “မင်းက ငါ့ကိုကယ်ဖို့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကျူးကျော်ဝင်လာခဲ့တာပဲ၊ သူတို့က ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား မင်း သူတို့ကို အသေသတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်လိုက်ရင် ပိုကောင်းမှာပေါ့...”

သို့သော် ဂျိချန်းဖန်သည် တစ်ယောက်ကိုမျှ မသတ်ခဲ့ပေ။

ဤအချက်က သူမကို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။

သူတို့နှင့် ရန်စဖြစ်ခဲ့ပြီးမှတော့။

၎င်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အဆုံးမသတ်နိုင်သော ရန်ငြိုးဖြစ်သွားပေပြီ။

ဂျိချန်းဖန်က ဘာကြောင့် သူတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးခဲ့သနည်း..........

၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် .......... “ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ဖို့က အဆင်မပြေလို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျင်းယွမ်ကလန်ရှိ လူအများစုမှာ ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူသာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ဆောင်လိုက်လျှင် တောက်ရွှမ်း ကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်...။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တောက်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများမှာ အထက်လမ်း လမ်းစဉ် အပေါ် အလွန်အမင်း သစ္စာရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်............ သဘာဝအတိုင်းပင် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့အနေနှင့် ဖန်ရှန်းဂူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မသိသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှန်းဂူ၏ အကြောင်းစုံသာ လုံးဝ ပေါ်ပေါက်သွားလျှင်........

အကုန်လုံး အမြစ်ဖြတ် အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်။

ဂျိချန်းဖန်အတွက်မူ...

အခုအချိန်မှာ သူတို့ကို အလျှော့ပေးထားခြင်း သို့မဟုတ် မပေးထားခြင်းက ထူးခြားမှု မရှိပေ။

၎င်းကို ကြားသော် ရှောင်ပိုင်က ဂျိချန်းဖန်ကို စပ်စုလိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ .......... “အဆင့်အတန်း.......... မင်းမှာ ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းမျိုး ရှိနေလို့လဲ..........” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်၏ အထက်လမ်း လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံမှုမှာ နက်နဲလှသည်ကို သူမ သိရှိထားသည်။

သူသည် ကြီးမြတ်သော အထက်လမ်း လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုမှ ထူးချွန်သော တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်နေမလား....................

မဟုတ်သေး..........

အကယ်၍ သူသည် ထူးချွန်သော တပည့်တစ်ဦးမျှသာ ဆိုလျှင်...

သူ့မှာ ဖန်ရှန်းဂူထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး သူမကို ကယ်ထုတ်နိုင်လောက်တဲ့ အစွမ်းမျိုး ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ...။

“နည်းနည်းကြာရင် ငါက ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာတော့မှာမို့လို့ပါ” ဟု ဂျိချန်းဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ....................”

၎င်းကို ကြားသော် ရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ထံသို့ အနားတိုးကပ်လာပြီး၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ အသေအချာ လေ့လာနေမိသည်။ ထို့နောက် အံ့အားသင့်သော အမူအရာဖြင့် .......... “မင်းလား.......... ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်....................”

သူမသည် ကျင်းယွမ်ကလန် အကြောင်းကို သဘာဝအတိုင်းပင် သိရှိထားသည်။

၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်တိုင်တိုင် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူမ နှိမ်နင်းခံရစဉ်ကပင်၊ ကျင်းယွမ်ကလန်သည် လောကရှိ အထက်လမ်း လမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အရှိန်အဝါ ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ဘာလဲ.......... မယုံဘူးလား..........” ဂျိချန်းဖန် မျက်ခုံးအသာ ပင့်လိုက်မိသည်။

သူသည် သူ၏ရှေ့မှ ပြည့်စုံလွန်းလှသော မျက်နှာကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိသည်။ စီနီယာအစ်ကို ခြောက်မြီးမြေခွေးသည် ရှောင်ပိုင်၏ အရင်းအချာ သားသမီး မဟုတ်သော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင်ပင်...

ရှောင်ပိုင်သည် ထူးခြားသော ကိုယ်ပိုင်ဟန်ပန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်၊ အင်း... ဝေ့ဝူဧကရာဇ်ကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်သော ဟန်ပန်မျိုးပင်။

“မယုံတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”

ရှောင်ပိုင်က သူမ၏ခေါင်းကို ယိမ်းထိုးလျက် ခါလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ ဂျိချန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း .......... “မင်း ဒီနှစ်မှာ အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ.......... မင်းက ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တော့မှာ ဟုတ်လား....................”

သူမ၏ အမြင်အရမူ...

ဂျိချန်းဖန်၏ အစွမ်းမှာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ယူရန် လုံလောက်သည်မှာ သေချာသော်လည်း...

သူက ကြည့်ရတာ အရမ်း ငယ်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

“ငါ ဒီနှစ်မှာ အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ ဆိုတာလား..........” ဂျိချန်းဖန်က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ရင်း .......... “အားလုံးကို ပြန်တွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင်၊ ငါ ကျင့်ကြံတာ ၁၄ နှစ်လောက် ရှိပြီဆိုတော့၊ ငါ့အသက်က ၃၀ နီးပါးလောက် ရှိမှာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဖူး..........”

ရှောင်ပိုင်သည် ပါးစပ်ထဲမှ အရက်ပြင်းများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်မိပြီး၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် ..........

“ဘယ်လောက်....................”

“ကျင့်ကြံတာ ၁၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ် ဟုတ်လား....................”

“အင်းလေ၊ အခုတော့ ငါလည်း အဘိုးကြီး ဖြစ်နေပါပြီ” ဟု ဂျိချန်းဖန်က နောင်တရဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“...” ရှောင်ပိုင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

အသက် ၃၀ ရှိတဲ့ အဘိုးကြီး ဟုတ်လား..........

ဒါဆိုရင် အသက်တစ်ထောင် ရှိနေတဲ့ ငါ့ကိုကျတော့ ဘယ်လို ခေါ်ရမှာလဲ....................

...

အခန်း ၁၈၆ - ရှောင်ပိုင် မူးသွားပြီ......... လရောင်အောက်မှ အလှနတ်သမီး၏ ကကွက်

"မင်း တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံတာ ၁၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလား........."

ရှောင်ပိုင် က အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ ဂျိချန်းဖန် ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူမကို လိမ်ညာနေသလားဆိုသည်ကို သိလိုဟန်ရသည်...။

မဖြစ်နိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဂျိချန်းဖန် ပြောသွားသည်မှာ...

လက်ခံရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ကျင့်ကြံတာ ၁၄ နှစ်လေးတင် ရှိသေးတယ် ဟုတ်လား.................. ပြီးတော့ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ပေါ့..................

ရှောင်ပိုင်၏ အသိဉာဏ်အရ ဂျိချန်းဖန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မှာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သိရှိရန် မခက်ခဲပေ။

၁၄ နှစ်အတွင်းမှာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်တယ် ဟုတ်လား.........

ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ပါရမီ မျိုးလဲ.........

"ဘာလဲ........." ဂျိချန်းဖန် မျက်ခုံးအသာ ပင့်လိုက်ရင်း၊ သူ့ရှေ့မှ လူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည် ......... "မယုံဘူးလား.................."

"အင်း... မယုံဘူး" ရှောင်ပိုင်က သူမ၏ခေါင်းကို အခိုင်အမာ ခါလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယစိတ်များ အထင်အရှား ပေါ်နေ၏။

ဂျိချန်းဖန်က သူမကို စနောက်နေသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။

အကယ်၍ သူမ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင်...

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာက ကျင်းယွမ်ကလန် ၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သော ကျင်းယဲ့ ပင်လျှင် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် ၁၅ နှစ် အချိန်ယူခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

မင်းက ၁၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ပြောတယ် ဟုတ်လား.........

ငါ မယုံဘူး......... လုံးဝကို မယုံဘူး.........

"မယုံရင် ငါ့ရဲ့ အရိုးကို စမ်းသပ်ကြည့်မလား.................."

ဂျိချန်းဖန်က သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူသည် အရက်ခွက်ကို ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး၊ ရှောင်ပိုင်ကို ပြုံးရွှင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလောကတွင် 'အရိုးစမ်းသပ်ခြင်း' ဆိုသည့် အရာရှိသည်။ ရုပ်ရည်ကို လိမ်ညာ၍ ရသော်လည်း အရိုးသက်တမ်းကိုမူ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပေ။

အစစ်လား၊ အတုလား ဆိုသည်ကို...

တစ်ချက် ထိလိုက်ရုံနှင့် သိနိုင်ပေသည်။

၎င်းကို ကြားသော် ရှောင်ပိုင် တွေဝေမနေတော့ပေ။ သူမ၏ သွယ်လျလှပသော ကျောက်စိမ်းရောင် လက်လေးကို မြှောက်ကာ ဂျိချန်းဖန်၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် စမ်းသပ်လိုက်တော့သည်။

မစမ်းသပ်ခင်က ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း၊ စမ်းသပ်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ...

သူမ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျိချန်းဖန်၏ အရိုးသက်တမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မကြီးသေးဘဲ ၂၆ နှစ် သို့မဟုတ် ၂၇ နှစ် ဝန်းကျင်သာ ရှိနေသည်ကို သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်..................

"မင်း ငါ့ကို တကယ် မလိမ်တာလား........." ရှောင်ပိုင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။

သူမ ငြိမ်ငြိမ် မထိုင်နိုင်တော့ပေ။

သူမသည် 'ဝှစ်' ခနဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ အရက်ဝိုင်း ဘေးမှနေ၍ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးနားသို့ တိုက်ရိုက် တိုးကပ်ထိုင်လိုက်ကာ၊ သူမ၏ လက်ကလေးများဖြင့် သူ့ကို မရပ်မနား စမ်းသပ်နေတော့သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင် စမ်းသပ်စေကာမူ...

ဂျိချန်းဖန်၏ အရိုးသက်တမ်းမှာ ပြောင်းလဲမသွားပေ။

သူက တကယ်ပဲ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်လေးတင် ရှိသေးတာလား..................

"မဟုတ်ဘူး... မင်း ဘယ်လိုမျိုး ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ........."

ရှောင်ပိုင် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည် ......... "ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မင်းတို့ ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဘိုးဘေး ကျင်းယဲ့ တောင်မှ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ၁၅ နှစ် ကြာခဲ့တာလေ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ၁၄ နှစ်အတွင်းတင် ထိုက်ကျင်း အဆင့် ကို ရောက်နေပြီလား.................."

ဂျိချန်းဖန်သည် သူ့ကို မရပ်မနား စမ်းသပ်နေသော လက်ကလေးများကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ......... "ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် ကို ဖောက်ထွက်ရတာက အဲဒီလောက် ခက်ခဲလို့လား........." ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်၏ အမူအရာမှာ တောင့်ခဲသွားသည်။

သူမသည် သူမရှေ့မှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်ကို မှိုင်တွေသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဖော်ပြမရသော မကျေမနပ်ဖြစ်မှုအချို့ ပေါ်လာ၏။

မင်း စကားကို ကောင်းကောင်း ပြောလို့မရဘူးလား.........

ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်ရင်လည်း မပြောနဲ့တော့.........

ဂျိချန်းဖန်က စပ်စုလိုဟန်ဖြင့် ......... "မင်း ငါတို့ ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဘိုးဘေး ကျင်းယဲ့ နဲ့ တွေ့ဖူးလို့လား........." ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... မတွေ့ဖူးပါဘူး။" ရှောင်ပိုင်က သူမ၏ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်ပြီး ......... "ဒါပေမဲ့ ငါက သူနဲ့ တစ်ခေတ်တည်းသား ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက လူသားအသွင်ပြောင်းနိုင်ရုံလေးပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေပြီ..." ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက်။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် အားကျစိတ်အချို့ ပေါ်လာသည်။

"ငါ တကယ်ပဲ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အားကျမိတယ်။ မင်းတို့က ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် အနှစ်တစ်ရာလောက် ကျင့်ကြံရုံနဲ့တင်၊ ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံမှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြတယ်လေ….."

ရှောင်ပိုင်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များမှာ သက်တမ်းရှည်ကြသော်လည်း။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် နှေးကွေးလှသည်။

သူမကိုယ်တိုင်ကို ဥပမာထားကြည့်လျှင်၊ သူမသည် ရှန်ကျင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်း လေးရာနီးပါး ကျင့်ကြံခဲ့ရပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ရှန်ကျင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရန် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာချီ အချိန်ပေးခဲ့ရသည်...။

ဒါတောင်မှ သူမ၏ ပါရမီက ကောင်းမွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကိုးမြီးနတ်မြေခွေး၏ ပါရမီမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

အခြား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များမှာ ရှန်ကျင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ဆိုလျှင်...

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် သို့မဟုတ် နှစ်ထောင် မရှိဘဲ ဖြစ်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန် ဘာမှပြန်မပြောခဲ့ပေ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ နှေးကွေးသော်လည်း၊ သူတို့၏ သက်တမ်းမှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသည် မဟုတ်ပါလား...။

ထို့ကြောင့် ပြောစရာ မရှိပေ။

ကောင်းကင်ဘုံက မင်းအတွက် တံခါးတစ်ချပ် ပိတ်လိုက်လျှင်၊ ကျိန်းသေပေါက် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကိုတော့ ဖွင့်ပေးထားတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။

တစ်ခုချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိကြသည်။

ရှောင်ပိုင်သည်လည်း ဤအချက်ကို နားလည်သဖြင့်၊ သူမ ခဏမျှ ညည်းညူပြီးနောက် စိတ်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် အရက်ကို ဆက်သောက်နေတော့သည်။

"ဟိဟိ... ဟဲဟဲ........."

ရှောင်ပိုင်က ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို မှီထားပြီး၊ သူမ၏ သွယ်လျလှပသော ကျောက်စိမ်းရောင် လက်တစ်ဖက်ကို သူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ထားလိုက်သည်။

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် တည်းခိုခန်းပြင်ပမှ လောကကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် .........

"ငါ အပြင်မထွက်ရတာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ ရှိပြီ။"

"ပြင်ပလောကကြီးက ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိသေးတယ်........."

၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန်က စပ်စုလိုဟန်ဖြင့် ......... "ဒါနဲ့... မင်း ဘာလို့ အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး ဖန်ရှန်းဂူ ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ......... နတ်မီးမှန် တစ်ခုတည်း အတွက်လား........." ဟု မေးလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက်။

သူသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စိမ်းမြမြ အရောင်ရှိသော မှန်အသေးလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဖန်ရှန်းဂူမှ အသည်းအသန် လိုချင်တောင့်တနေသော နတ်မီးမှန် ပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ပိုင်သည် စားပွဲပေါ်မှ နတ်မီးမှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုနှင့် နောင်တရိပ်အချို့ ဖြတ်သန်းသွား၏။

"မင်း နတ်မီးမှန် ရဲ့ အစအနကို သိလား........."

ရှောင်ပိုင်က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အနည်းငယ်တော့ သိပါတယ်" ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း နာမည်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည် .........

"စုန်းမ လင်လုံ လား........."

ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် ရှောင်ပိုင်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း ......... "မင်း တကယ်ပဲ သိနေတာလား.................." ဟု မေးလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင်။

လူများအနေနှင့် နတ်မီးမှန် အကြောင်း ပြောလိုက်လျှင်...

တောင်ပိုင်းကျန်း နယ်မြေမှ ဖန်ရှန်းဂူ ကိုသာ ပြေးမြင်ကြလိမ့်မည်။

သို့သော် အမှန်စင်စစ် နတ်မီးမှန်မှာ ဖန်ရှန်းဂူ၏ အရာမဟုတ်ဘဲ၊ တောင်ပိုင်းကျန်းမှ ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု ၏ အမွေအနှစ် ရတနာ ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှန်းဂူ ဟုတ်လား......... ဟဲဟဲ.........

သူတို့ကတော့ အတင်းအဓမ္မ လုယူထားတဲ့သူများ ဖြစ်သည်........။

"အရင်က ငါက ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု က လူအချို့နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့ကလည်း အဲဒီတုန်းက ငါ့ကို ကူညီပေးခဲ့ဖူးတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ငါက သူတို့အတွက် နတ်မီးမှန် ကို ပြန်ယူပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ဖူးတာ..."

ရှောင်ပိုင်က ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ နတ်မီးမှန်အပေါ် လောဘစိတ် မရှိခဲ့ပေ။

အဲဒီတုန်းက ဖန်ရှန်းဂူကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စုကို ကူညီမယ်ဆိုတဲ့ သူမရဲ့ ကတိကို တည်ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်သည်။

ဂျိချန်းဖန် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ ထပ်ပြီး မမေးတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်ပိုင်သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အများကြီး ပြောလိုဟန် မရှိသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစဉ်က ဖန်ရှန်းဂူကို တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်...

သူမ၏ မြေခွေးမျိုးနွယ်စု ဖြစ်သော တောင်မြေခွေး မျိုးနွယ်စုမှာ တစ်စုလုံးနီးပါး သုတ်သင်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ပြန်လည်လွမ်းဆွတ်ချင်စရာကောင်းသော ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပေ...။

သူတို့သည် ညဉ့်နက်သည်အထိ သောက်နေခဲ့ကြရာ၊ တည်းခိုခန်းပင် ပိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်ပိုင်မှာမူ အားမရသေးပေ။

ထို့ကြောင့်...

ဂျိချန်းဖန်အနေနှင့် အရက်ပြင်း အိုးအနည်းငယ်ကို ဝယ်ယူပြီး၊ သူမနှင့်အတူ အမိုးပေါ်သို့တက်ကာ ဆက်သောက်ပေးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“ခလောက်.........”

အရက်အိုးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

အတွင်း၌ အရက်တစ်စက်မျှ မကျန်တော့ပေ။

ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို မှီထားရင်း၊ အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေ၏။ သူမ၏ သွယ်လျလှပသော လက်ကလေးကို သူ၏ရှေ့တွင် ယမ်းပြရင်း၊ အရက်မူးနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် .........

"ဟိုးအရင်တုန်းကပေါ့။"

"ငါက အရက်နတ်ဘုရားမပဲလေ။"

"လူတစ်ရာလောက်ကို အရက်ဝိုင်းမှာ လှဲပစ်ဖို့ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။"

"အေ့........." (လေချဉ်တက်သံ)

"ဒါနဲ့... မင်းက ဘာလို့ ငါနဲ့အတူ သောက်တာတောင် မမူးတာလဲ........."

စကားပြောပြီးနောက်။

ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေပြီး၊ သူမ၏ ရဲရဲနီနေသော နှုတ်ခမ်းလေးများမှာ အလွန်ပင် နီးကပ်နေကာ၊ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏...။

ဂျိချန်းဖန်သည် သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ......... "အကယ်၍ ငါသာ မင်းနဲ့အတူ မူးသွားရင်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး မနက်ဖြန်ကျရင် ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ထဲမှာ ဂိမ်းအတူတူ ကစားနေရလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဒါကလည်း အကျိုးအကြောင်း ခိုင်လုံသားပဲ။

"ဂိမ်းကစားတယ် ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ........." သူမက မူးမူးနှင့် မေးလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက်။

ဂျိချန်းဖန်၏ အဖြေကို မစောင့်တော့ဘဲ။

သူမသည် ယိမ်းထိုးကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ဂျိချန်းဖန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လရောင်အောက်၌ လှပစွာ ကပြနေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။

သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေပြီး၊ သူမ၏ ဆံနွယ်များမှာလည်း လွင့်မျောနေကာ၊ သူမ၏ သွယ်လျလှပသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ ပြည့်စုံစွာ ပေါ်လွင်နေသည်...။