အခန်း (၁၈၇-၁၈၈)

အခန်း ၁၈၇ - ရှောင်ပိုင်၏ စမ်းသပ်မှု......... ယွင်ရိလန် အမှောင်ရိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း.........

“ဝှစ်.........”

လရောင်များမှာ ဖြာကျနေသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံတစ်ခုမှာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် လွင့်ပျံ့နေပြီး၊ ဝတ်စုံအောက်နားမှ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိ ဖြူစင်လှပသော ခြေတံရှည်တစ်စုံနှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ နင်းလျှောက်နေသော နုနယ်လှပသည့် ကျောက်စိမ်းရောင် ခြေထောက်လေးများကို မြင်တွေ့နေရသည်...။

ရှောင်ပိုင်သည် အရက်အရှိန်ဖြင့် ဂျိချန်းဖန် ၏ ရှေ့တွင် လှပစွာ ကပြနေသည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များမှာ လွင့်မျောနေပြီး သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးတစ်ခုမှာလည်း ထွက်ပေါ်နေ၏။

သူမ၏ သွယ်လျလှပသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လွင်နေသည်။

၎င်းမှာ ကြည့်ရှုသူအား စိတ်ကူးယဉ်စေနိုင်လှသည်။

ဂျိချန်းဖန်ကတော့ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်ရှုနေမိ၏။

“ဟူး.........”

ရှောင်ပိုင်သည် ခဏမျှ ကပြပြီးနောက် မောပန်းသွားပုံရသည်။

သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှပြီး၊ စိတ်ကူးပေါက်ရာကို ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်တတ်သော အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ စရိုက်နှင့်လည်း အလွန်ပင် လိုက်ဖက်လှသည်...။

“ဟေး.........”

“မင်း ငါ့ကို ဂိမ်းကစားတာ ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ အခုထိ မပြောရသေးဘူးနော်.........”

ရှောင်ပိုင်သည် ယိမ်းထိုးလျက် ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျသွားသည်။

သူမသည် သူမရှေ့မှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူငယ်ကို အရက်မူးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ စိတ်ကူးပေါက်ရာအတိုင်း သူ၏ မေးစေ့ကို တိုက်ရိုက် မော့တင်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ မမြင်နိုင်သော ညှို့ဓာတ်အရှိန်အဝါများမှာ သိမ်မွေ့စွာ စီးဆင်းနေသည်...။

သူမအနေနှင့် ညှို့ဓာတ်စွမ်းအားကို တမင်တကာ ထုတ်မသုံးလျှင်ပင်။

သူမ၏ အလှတရားနှင့် သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ခြင်း ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် နိုင်ငံတစ်ခုကို ပျက်စီးစေနိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့်။

ဂျိချန်းဖန်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အရ၊ သူမ၏ ညှို့ဓာတ်စွမ်းအားအောက်တွင် ထိန်းချုပ်ခံရရန်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် မဖြစ်နိုင်ပေ...။

ဂျိချန်းဖန်သည် ရှောင်ပိုင်၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ သူ့ရှေ့မှ ထုံအမ်းမူးဝေနေသော အလှနတ်သမီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ......... “မင်း မူးနေပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါ... ငါ မမူးပါဘူး...” ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ဟိုလှည့်ဒီလှည့် လုပ်နေမိရာ၊ သူမ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ့အား သဲ့သဲ့လေး ပွတ်တိုက်မိနေ၏။

“နားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။”

“မနက်ဖြန်မှ ထပ်သောက်ကြတာပေါ့။”

ဂျိချန်းဖန်က ညင်သာစွာ အကြံပြုလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသော် ရှောင်ပိုင်က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောရန် ကြိုးစားရင်း ယိမ်းထိုးနေသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ပင် အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။

“ဟင်..................”

ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော အလှနတ်သမီးကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သန်းလာသည်။

ဟဲဟဲ......... သူ့ကို စမ်းသပ်တာလား.........

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် အသက်ရှင်ခဲ့တဲ့ ကိုးမြီးနတ်မြေခွေး ဆိုတော့လည်း ထိုက်တန်ပေသည်။

ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်မိသည်။ သူသည် ရှောင်ပိုင်အပေါ် မည်သည့် ရန်လိုစိတ်မျှ မရှိသော်လည်း၊ ရှောင်ပိုင်ကိုယ်တိုင်က ဤအချက်ကို မသိရှိသေးသဖြင့် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ...။

အကယ်၍ သူမကို ကယ်ခဲ့တဲ့လူက လူဆိုးဆိုရင်ကော.........

အကယ်၍ သူမကို ကယ်ခဲ့တဲ့လူက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မက်မောနေတာဆိုရင်ကော.........

အကြောင်းပြချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။

သူမအနေနဲ့ သူ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ လိုအပ်သည်မှာ ကျိန်းသေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့မှာ အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးကြခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ဂျိချန်းဖန်သည် ရှောင်ပိုင်၏ ခါးမှပွေ့ချီလိုက်ပြီး၊ လူရိပ်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

သူသည် ရှောင်ပိုင်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။

စောင်ခြုံပေးပြီးနောက်။

သူသည် မိမိဘာသာ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

“ဝှစ်.........”

ဂျိချန်းဖန် ထွက်သွားပြီးနောက် မကြာမီ။

မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုထဲတွင် တောက်ပသော မျက်လုံးတစ်စုံ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ဘေးစောင်းလဲလျောင်းရင်း၊ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ထားသည်။ သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ သူမ၏ ဖြူစင်လှပသော ခြေတံရှည်များမှာ ယှက်ထားလျက် ရှိ၏။

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများမှာ ဂျိချန်းဖန် ထွက်သွားသော လမ်းကြောင်းသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီး၊ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေကာ မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကိုတော့ မသိနိုင်ပေ...။

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် အသက်ရှင်ခဲ့သော ကိုးမြီးနတ်မြေခွေးတစ်ကောင် အနေနှင့်။

သူမသည် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချက်ချင်း ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း.........

ဤသူစိမ်းမှာ သူမကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကယ်တင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ တစ်ဖက်လူက သူမသား၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောနေလျှင်ပင်...

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏သားကို မတွေ့မချင်း။

သူမအနေနှင့် တစ်ဖက်လူကို လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေအရမူ။

ဤလူမှာ သူမအပေါ် မည်သည့် မကောင်းသော အကြံအစည်မျှ ရှိပုံမရပါလား..................

...

ဖန်ရှန်းဂူ .........

မြေအောက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းလိုဏ်ဂူ တစ်ခုအတွင်း။

“ဝုန်း.........”

ထူထပ်လှသော မီးဓာတ်မူလစွမ်းအင် များမှာ လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးတွင် လွင့်ပျံ့နေသည်။

မျက်နှာနီမြန်းမြန်းနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ဖျာကြမ်းပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး၊ အလွန်ပင် ပူပြင်းလှသော အရှိန်အဝါ များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူသည် ဖန်ရှန်း ရတနာကျမ်း ကို အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားကြောင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်...။

“ဂျုန်း.........”

ရုတ်တရက် လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်...။

“ဝှစ်.........”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးဓာတ်မူလစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သဲ့သဲ့လေးသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်...။

ဖန်ရှန်း ရတနာကျမ်း ၏ 'ရှန်းယန်' နယ်ပယ်.........

၎င်းမှာ တိုင်ကျိရွှမ်းချင်းလမ်းစဉ် ၏ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် နှင့် ညီမျှပေသည်.........

“ဟားဟားဟားဟား.........”

အားရပါးရ ရယ်မောသံတစ်သံမှာ လိုဏ်ဂူအတွင်း ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယွင်ရိလန် ၏ မျက်လုံးများမှာ ပူပြင်းလှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေပြီး၊ သူသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရစွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဆယ့်နှစ်နှစ်.........

သူသည် နောက်ဆုံး၌ ထိုဒဏ္ဍာရီလာ နယ်ပယ် သို့ ဖောက်ထွက် အောင်မြင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်.........

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာက ဖန်ရှန်းဂူ ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့စဉ်ကတည်းက၊ မည်သူမျှ ဤနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူ ယွင်ရိလန် အောင်မြင်ခဲ့ပြီ...။

ယနေ့မှစ၍။

သူ့ကို ဖန်ရှန်းဂူ၏ နံပါတ်တစ်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်.........

ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် .........

ဒါက ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ပဲ.........

ကျင့်ကြံခြင်းလောက ၏ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်ကြည့်လျှင်။

ကျင်းယွမ်ကလန် မှ ကျင်းယဲ့ တစ်ဦးတည်းသာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိဖူးသည်.........

သူ ယွင်ရိလန် တွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော နေ့ရက်မျိုး ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ..................

“ဒီနေ့က စပြီး......”

“ငါ့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူ က ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မယ်။ အထက်လမ်းစဉ်ရော၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံးရဲ့ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါ ယွင်ရိလန် ကလည်း...”

“ဒီနေ့ကစပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောက ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာတော့မယ်.........”

“ဟားဟားဟားဟား.........”

ယွင်ရိလန် ကျယ်လောင်စွာ ဆက်လက် ရယ်မောနေတော့သည်။

သူ၏ ရယ်မောသံမှာ လိုဏ်ဂူအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ အစွမ်းထက်သော ဖိအားများမှာ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။ သူ၏ ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သက်တံကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။

“ဂျုန်း.........”

နတ်ဘုရားလိုဏ်ဂူ၏ တံခါးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်သွားသည်။

ယွင်ရိလန်သည် တက်ကြွလှသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် လိုဏ်ဂူပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဖန်ရှန်းဂူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့၊ သူ၏မျက်နှာမှ အပြုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်...။

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ..................”

“ဖန်ရှန်းဂူ ထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..................”

ယွင်ရိလန်သည် အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် ကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်လူမှာလည်း အကြီးအကျယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်လည်း မသိဘူးခင်ဗျ.........”

“ကျွန်တော် အခုလေးတင် ပြန်ရောက်တာပါ...”

ယွင်ရိလန်သည် ညှိုးငယ်သော မျက်နှာဖြင့် ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်အချို့ကို ရှာဖွေမေးမြန်းပြီးနောက်၊ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော ရှန့်ကွမ်းချီထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“မင်းပြောတာက တစ်ယောက်ယောက်က ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်လာခဲ့တယ် ဟုတ်လား......... ကိုးမြီးနတ်မြေခွေး ကို ကယ်ထုတ်သွားတယ်......... ပြီးတော့ မင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားတယ် ဟုတ်လား..................”

ယွင်ရိလန်မှာ အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး၏ အစွမ်းကို အသေအချာ သိရှိထားသည်။

ကျိန်းသေပေါက် ရှန်ကျင်း အထွတ်အထိပ် မှာ ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူကများ ရှန်ကျင်း အထွတ်အထိပ် က ဆရာတစ်ယောက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ..................

“ထိုက်ကျင်း......... အဲဒီလူက ကျိန်းသေပေါက် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့သူပဲ.........” ရှန့်ကွမ်းချီက ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့လို ရှန်ကျင်း အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင်၊ တစ်ဖက်လူက ကျိန်းသေပေါက် စစ်မှန်တဲ့ ထိုက်ကျင်းအဆင့် ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်.........

ယွင်ရိလန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဖောက်ထွက်ပြီးမှသာ လောကကို လွှမ်းမိုးရန် ကြံရွယ်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ လောကတွင် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်နှင့်နေသော တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေပြီဟု အပြောခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလော.........

“ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်လာတဲ့လူရဲ့ နာမည်က ဟုန်လူ တဲ့။ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လို့ ပြောပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ နာမည်က ကျိန်းသေပေါက် မရိုးရှင်းဘူး...”

“ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ရဲ့ နတ်မီးမှန်...”

“အဲဒါလည်း သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေလောက်ပြီ.......”

၎င်းကို ကြားသော် ယွင်ရိလန်၏ မျက်လုံးများမှ ဝါးမြိုလိုသော အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဪ... ဒါနဲ့ စီနီယာအစ်ကို။ ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် တောက်ရွှမ်းကလည်း ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် ကို ဖောက်ထွက် အောင်မြင်သွားပြီလို့ ကြားတယ်၊ ပြီးတော့ မကြာခင်ကပဲ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ တွန်းလှန်လိုက်တယ်တဲ့...”

သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှန့်ကွမ်းချီ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယွင်ရိလန်မှာ ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

သူသည် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် မူလက ကျေနပ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ လောကတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ဖောက်ထွက်အောင်မြင်နှင့်နေပြီဟု သိလိုက်ရသည် ..................

“ဂျူနီယာညီလေး... မင်း အနားယူပြီး ဒဏ်ရာကို ကောင်းကောင်း ကုသလိုက်အုံး......”

ယွင်ရိလန် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စုံစမ်းရန် တစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းမှာ ရွှမ်ချာဂိုဏ်း နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်းကို သူတို့ ခြေရာခံမိသွားသည်...။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ။

ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ခြင်းမှာ ရွှမ်ချာဂိုဏ်းနှင့် အမြဲတမ်း ပတ်သက်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော.......

ထို့ကြောင့် စုံစမ်းရန် မခက်ခဲလှပေ။

...

အခန်း ၁၈၈ - ကျူရှန်း ဓားလေးစင်ကို ပြုလုပ်မည့် စိတ်ကူး..................

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဂျိချန်းဖန် သည် ကျင်းယွမ်ကလန် သို့ ပြန်ရန် မလောဘဲ၊ ရှောင်ပိုင်နှင့်အတူ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်း နယ် တစ်ဝိုက်တွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။

ရှောင်ပိုင်၏ စရိုက်မှာ အလွန်ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိလှသည်။

သူမသည် စိတ်ကူးပေါက်ရာကို လုပ်ဆောင်တတ်သည် - တစ်နေ့တွင် လှေစီးထွက်သည်၊ နောက်တစ်နေ့တွင် ကြယ်ကြည့်သည်၊ ထို့နောက်တစ်နေ့တွင် တောတွင်း၌ အပန်းဖြေသည်...။

သင် စဉ်းစားမရနိုင်သည့်အရာဟူ၍ မရှိပေ။

သူမ မလုပ်နိုင်သည့်အရာဟူ၍လည်း မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့သော စရိုက်မျိုးမှာ အမှန်စင်စစ် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

ဘာကိုမှ ပူပန်မနေဘဲ လက်ရှိအချိန်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းခြင်းပင်။

ဂျိချန်းဖန်သည် အနာဂတ်တွင် လုရွှယ်ချီ နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ဤကဲ့သို့သော ဘဝမျိုးကို တွေ့ကြုံခံစားနိုင်ရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသဖြင့်...

သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကို ရှောင်ပိုင်နှင့်အတူ ခရီးသွားရင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

၎င်းကို ကြိုတင် အတွေ့အကြုံယူခြင်းဟုသာ မှတ်ယူလိုက်သည်။

“ဟေး... ဂျိချန်းဖန်.........”

ရှောင်ပိုင်၏ အသံမှာ သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် မီးပုံရှေ့တွင် ထိုင်နေရင်း၊ လက်ထဲတွင် အသားကင်တုတ်ကို ကိုင်ထားကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်...။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်ပိုင်မှာ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေတံလေးများကို လွှဲယမ်းနေပြီး၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိ လှပသည့် မျက်နှာလေးမှာ ပေါ်လွင်နေ၏။

“ကျက်ပြီလား.........” ရှောင်ပိုင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ အသားကင်ကို ကြည့်ကာ ......... “စားလို့ရခါနီးပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အသားကင်ပေါ်သို့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြူးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မီးပုံပေါ်တွင် ဆက်လက် ကင်နေတော့သည်။

“ဝှစ်.........”

ရှောင်ပိုင်၏ လူရိပ်မှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိထိုင်လိုက်ပြီး၊ အသားကင်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ယူလိုက်သည်။

“အင်း.........”

ရှောင်ပိုင်သည် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရာ၊ အပူကြောင့် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ပြန်ထွေးထုတ်ရန်တော့ နှမြောနေပုံရသည်။

“မွှေးလိုက်တာ......... အရမ်းမွှေးတာပဲ.........”

ရှောင်ပိုင်၏ ပန်းရောင်နှုတ်ခမ်းလေးများတွင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အချို့ ပေကျံနေ၏။

ဂျိချန်းဖန်က သူမကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည် ပစ်ပေးကာ ......... “သုတ်လိုက်ဦး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပဲ” ရှောင်ပိုင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူတို့မှာ အလွန်ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်နေကြပြီ။

အမျိုးသားအချင်းချင်း အရက်သောက်ရင်း ရင်းနှီးနိုင်ကြသကဲ့သို့။

အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အသားကင်စားရင်း၊ အရက်အနည်းငယ် သောက်ရင်းနှင့် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

ဂျိချန်းဖန်က ရုတ်တရက် ......... “ဒါနဲ့... မင်း ကျန့်မိုရှေးဟောင်း လှိုဏ်ဂူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိလား.........” ဟု မေးလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသော်။

ရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို အတန်ငယ် တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ......... “မင်း ဘာလို့ အဲဒါကို မေးတာလဲ.........” ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ သွားကြည့်ချင်လို့ပါ” ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းအသာ ခါလိုက်သည်။

“သွားကြည့်မယ်......... အဲဒီမှာ ဘာသွားကြည့်မှာလဲ.........”

ရှောင်ပိုင်၏ လေသံမှာ အတန်ငယ် တည်ကြည်သွားပြီး ......... “မင်း စုန်းမ လင်လုံ အကြောင်း သိတယ်ဆိုရင်၊ ကျန့်မိုရှေးဟောင်း လှိုဏ်ဂူ ထဲမှာ ဘာကို ချိပ်ပိတ်ထားလဲဆိုတာကိုလည်း သိမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား.........” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“သားရဲနတ်ဘုရား လား.........” ဂျိချန်းဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

“...” ရှောင်ပိုင်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများမှာ ဂျိချန်းဖန်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး .........

“သားရဲနတ်ဘုရား ကို အဲဒီမှာ ချိပ်ပိတ်ထားတယ်ဆိုတာကို သိလျက်နဲ့၊ မင်း သွားချင်နေသေးတာလား..................” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ငါက ဘာလို့ မသွားနိုင်ရမှာလဲ.........”

ဂျိချန်းဖန်က ပြန်ပြောလိုက်သည် ......... “မင်းပြောသလို သူက ချိပ်ပိတ်ခံထားရတာပဲ၊ အဲဒါကို ဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲ.........”

“မင်းကတော့လေ...” ရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သွားသည်။

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းကို မသိဘဲ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် ဝန်းကျင်တွင် ရှိသည်ဟုသာ သိထားသည်။

သို့သော်...

သားရဲနတ်ဘုရား ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ။

သာမန် ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် ဆရာတစ်ယောက် ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

“အရင်ဆုံး ပြောပြပါဦး၊ အဲဒီကို ဘာသွားလုပ်မှာလဲ.........” ရှောင်ပိုင် မေးလိုက်သည်။

သူမသည် တစ်ချိန်က ကျန့်မိုရှေးဟောင်း လှိုဏ်ဂူ ထဲသို့ မှားယွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန့်မိုရှေးဟောင်း လှိုဏ်ဂူ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သူမ အတိအကျ သိရှိထားသည်။

၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည် ......... “ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ထဲမှာ 'မီးစုဆောင်းအင်တုံး” ဆိုတဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထဲက လီမီး ရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို အလိုအလျောက် စုဆောင်းပေးနိုင်တယ်တဲ့။”

ရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည် ......... “တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။”

ကျန့်မိုရှေးဟောင်း လှိုဏ်ဂူ အတွင်း၌ သားရဲနတ်ဘုရားကို ချိပ်ပိတ်ထားရုံသာမက။

'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ မီးအခင်းအကျင်း' ကိုလည်း ထွင်းထုထားသည်။

ထို့ပြင် ရှားပါးရတနာ ဖြစ်သော 'မီးစုဆောင်းအင်တုံ' ကိုလည်း ဝှက်ထားပေသည်...။

ထိုရတနာသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လီမီး အနှစ်သာရများကို အလိုအလျောက် စုဆောင်းပေးနိုင်ပြီး၊ ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ မီးအခင်းအကျင်း နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ၎င်းမှာ သဘာဝအတိုင်း ရရှိသည့် အားသွင်းစက် တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ၎င်းကို ပုံတူကူးယူနိုင်လျှင်။

ဂျိချန်းဖန်အနေနှင့် မည်သည့် ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ကိုမျှ မလိုတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် တွင် ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိနေသည်၊ ၎င်းသည် မြေအောက်မီးကြောများ၏ စွမ်းအင် ကို စုပ်ယူရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ မီးစုဆောင်းအင်တုံး မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ...။

၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လီမီး အနှစ်သာရများကို မိမိဘာသာ အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင်။

တစ်ခုမှာ ပလပ်ပေါက် အသေလိုအပ်သော အားသွင်းစက် ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ခုမှာ နေရောင်ခြည်သုံး အားသွင်းစက် ဖြစ်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်။

မီးစုဆောင်းအင်တုံ မှာ ပို၍ သင့်လျော်ပေသည်။

“မင်း တကယ်ပဲ ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ကို သွားမှာလား.........” ရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် တွေဝေနေသည်။

ဂျိချန်းဖန် သူမ၏ စိုးရိမ်မှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ......... “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက သွားကြည့်ရုံ သက်သက်ပါ” ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

အမှန်တစ်ကယ်မှာ.........

ယခုချိန်တွင် သူသည် သားရဲနတ်ဘုရား ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အပြည့်အဝ စွမ်းဆောင်နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နတ်မီးမှန် မှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ ကျန့်မိုရှောင်းလိုဏ်ဂူ အတွင်းရှိ မီးစုဆောင်းအင်တုံ သည်လည်း နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လီမီး အနှစ်သာရများကို စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသာ နတ်မီးမှန်ကို အသုံးပြုပြီး 'ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ မီးအခင်းအကျင်း' ကို အသက်သွင်းလိုက်မည် ဆိုလျှင်...

သားရဲနတ်ဘုရားကို သတ်နိုင်ရန် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သေချာပေါက် အခွင့်အရေး ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့် တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း မဟုတ်ရသနည်း..................

၎င်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် မသေချာသော အချက်အချို့ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ သားရဲနတ်ဘုရားသည် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ၍ အနားယူခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်နိုင်သည်၊ အပြည့်အဝ စွမ်းအားရှိသော ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ မီးအခင်းအကျင်း မှာပင် သူ့ကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ...။

မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင် သူ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ။

သူသည် စုန်းမ လင်လုံ၏ 'အသွေးအသား' ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် ကို ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်သည်ပင် တောက်ရွှမ်းအနေနှင့် ကျူရှန်းဓား ဖြင့် သူ့ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သားရဲနတ်ဘုရားသာ သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို မဆုံးရှုံးခဲ့လျှင်၊ ကျူရှန်းဓားသည်ပင် သူ့ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့သောကြောင့်သာ။

သားရဲနတ်ဘုရားကို ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ မီးအခင်းအကျင်း ဖြင့် အပြီးတိုင် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ဂျိချန်းဖန် အနေနှင့် အပြည့်အဝ စွမ်းအားရှိသော သားရဲနတ်ဘုရားကို ရှစ်ပါးမိစ္ဆာ မီးအခင်းအကျင်း ဖြင့် သတ်နိုင်မလားဆိုသည်မှာ တကယ်ပင် မသေချာပေ...။

သဘာဝအတိုင်းပင်။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် သားရဲနတ်ဘုရားကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

အဓိကမှာ သားရဲနတ်ဘုရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မူလစွမ်းအင်ကို သူ အနည်းငယ် လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မသေနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု အနေနှင့်..........

သားရဲနတ်ဘုရား မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။

သူ၏ မွေးဖွားလာမှုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားရှိ အဆုံးမရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် အမည်းရောင် စွမ်းအင် များမှ မြစ်ဖျားခံခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျူရှန်းဓား နှင့် တူညီသော မူလစွမ်းအင် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်၊ ၎င်းမှာ လောကတွင် အကြောက်ရွံ့ရဆုံးသော စွမ်းအင်များထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်...။

ထို့ကြောင့်။

ဂျိချန်းဖန်သည် တစ်ချိန်က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသည်။

သားရဲနတ်ဘုရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မူလစွမ်းအင်များ၏ အကူအညီဖြင့် အခြား 'ကျူရှန်းဓား' တစ်လက်ကို သူ ထုလုပ်နိုင်မလား..................

မည်သို့ပင်ဆိုစေ...

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်။

ကျူရှန်းဓားအစီအရင် ဆိုသည်မှာ ကျူရှန်းဓား တစ်လက်တည်းသာ ရှိ၍ မရနိုင်ပေ။

ကဗျာတစ်ပုဒ်တွင် ပြောထားသည်မှာ .........

ကြေးမဟုတ်၊ သံမဟုတ်၊ စတီးလည်းမဟုတ်၊ ဆူမေရုတောင် အောက်ဝယ် တစ်ခါက ဝှက်ထားခဲ့။

ယင် နှင့် ယန် အပြောင်းအလဲဖြင့် မပြုလုပ်ပဲ...........ရေနှင့်မီး၏ အအေးအပူဒဏ်ကို မည်သို့ ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ.........

ကျူရှန်း က ထက်မြက်သည်၊ လုရှန်း က ပျက်စီးစေသည်၊ ရှန်းရှန်း က နေရာတိုင်းတွင် နီရဲတောက်ပနေ၏။

ကျွယ်ရှန်း ၏ ပြောင်းလဲမှုများမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ထူးခြားလှသည်၊ တာ့လော့နတ်ဘုရားများ၏ အဝတ်အစားများပင် သွေးစွန်းရ၏။

...

ကျူရှန်းဓားအစီအရင် ဆိုသည်မှာ။

'ကျူရှန်း' နတ်ဓား လေးလက် ရှိပေသည်။

၎င်းတို့မှာ ......... ကျူရှန်းဓား ၊ လုရှန်းဓား၊ ရှန်းရှန်းဓား၊ ကျွယ်ရှန်းဓား တို့ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ကျူရှန်း ဓားလေးလက် ဟု ခေါ်သည်။

အကယ်၍ အခြားသူများက ကျင်းယွမ်ကလန်၏ ကျူရှန်းဓားကို မထုလုပ်နိုင်လျှင်ပင် .... သူ ဂျိချန်းဖန် ကကော အဘယ်ကြောင့် ကျူရှန်း ဓားလေးလက် ကို မထုလုပ်နိုင်ရမည်နည်း..................

“မင်း တကယ်ပဲ သွားကြည့်ရုံ သက်သက်လား.........” ရှောင်ပိုင်က မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို ဘယ်တုန်းက လိမ်ဖူးလို့လဲ.........”

ဂျိချန်းဖန် အားကိုးရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့်။

ရှောင်ပိုင်သည် သူ့ကို မကျေမနပ်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးလေးများတွင် စိတ်ဆိုးရိပ်အချို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ......... “ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းက မင်း ငါ့ကို လိမ်ခဲ့တယ်လေ.........” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့သား သေပြီလို့ ပြောခဲ့တာလေ.........”

“...” ဂျိချန်းဖန် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အရှုံးပေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ ငါ့အမှားပါ၊ ငါ့အမှားပါ။”

“ဟွန်း.........” ရှောင်ပိုင်က ကျေနပ်သွားဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ခဏမျှ တွေဝေပြီးနောက် သူမက ......... “ကျန့်မိုရှေးဟောင်း လှိုဏ်ဂူ က မိုးမျှော်တောင်တန်း ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရှိတာ၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ မင်းကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ........”

ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။