နှောင့်ယှက်ခြင်း

စတင်လိုက်သည်နှင့် ဤမျှအထိ ခက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် စီနီယာအစ်ကိုများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး လူသစ်ကို စမ်းသပ်ရသည်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ယူဆနေကြသည်။ သူတို့သည် ဤသို့သော အရာမျိုးကို နှစ်သက်ပုံရပြီး ယီထျန်းယွမ် မည်သို့ ဖြေရှင်းမည်ကို ကြည့်ရှုလိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အကဲဖြတ်ဒိုင်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ဤလူသစ်မှာ သူတို့၏ အနာဂတ် ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်လာနိုင်မလား ဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယီထျန်းယွမ်အား ကြည့်သော သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နှိမ်ချခြင်း သို့မဟုတ် အထင်သေးခြင်းမျိုး အနည်းငယ်မျှ မရှိချေ။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် ယီထျန်းယွမ်မှာ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အပယ်ခံရသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပေ။

သူတို့သည် အလွန်ပင် စည်းလုံးပုံရပြီး အချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြသည်။ အခြားသော အင်အားစုများကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရန်သူများကဲ့သို့ ဖြစ်မနေကြချေ။ အဆင့်အတန်း တူညီသူများ သို့မဟုတ် ပါရမီချင်း တူညီသူများမှသာ စကားပြောဆိုနိုင်ပြီး ကွာခြားချက် ကြီးမားပါက ဂရုမစိုက်တော့သည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ချေ။

ထိုကဲ့သို့သော အလေ့အထမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသဖြင့် ယီထျန်းယွမ် နှစ်သက်သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုး မဟုတ်ချေ။ ဤနေရာတွင်မူ မတူညီဘဲ အခြေအနေမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားရသည်။

“ဟဲဟဲ... အရင်တစ်ယောက်ကို သတိရမိသေးတယ်... သူကတော့ တိုက်ရိုက်ကို အငွေ့ပျံသွားတာ... ဘာမှတောင် မကျန်ခဲ့ဘူး... မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းလွန်းတာပဲ...”

“အငွေ့ပျံသွားတာက ပုံမှန်ပါပဲ... အချို့လူတွေက မီးလျှံသာ ရှိပေမဲ့ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကတော့ ဖရိုဖရဲပဲလေ... အရင်က တစ်ယောက်ဆိုရင် မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မဆိုးလှဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ အပူပေးလိုက်တာက တုတ်ချောင်းကြီးလို ဖြစ်နေတာ... အပ်အသေးလေးနဲ့ ဆိုရင်တော့ ကွာခြားချက်က အရမ်း ကြီးလွန်းပါတယ်...”

“အပ်အသေးလေး ဖြစ်အောင် အပူပေးရမှာလား... အဲဒါကတော့ ငါတောင် မလုပ်နိုင်ဘူး... အပ်ပေါ်မှာ အပေါက်ဖောက်ဖို့ ဆိုတာကတော့ ဝေးသေးတာပေါ့...”

“မင်း မလုပ်နိုင်တိုင်း သူတစ်ပါး မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုနိုင်ဘူးလေ... စီနီယာအစ်မဟော်လျန်ကတော့ ဒီအဆင့်အထိ လုပ်နိုင်တယ်... အပ်အသေးလေး မဆိုထားနဲ့ ဆံပင်သားလေးလောက်အထိတောင် အပူပေးနိုင်တာ...”

ယီထျန်းယွမ် စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ သူတို့မှာ ဘေးမှနေ၍ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ ဖြူဖွေးသော အရိုးမီးလျှံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်မီးလျှံ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားကြသည်။ ဖြူဖွေးသော အရိုးမီးလျှံမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သော ဆန်းကြယ်မီးလျှံ တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် သူတို့မှာ အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် မီးလျှံကို ရေခဲတုံးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ရှူးခနဲ အသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများက ရေခဲတုံးကို တိုက်ရိုက် ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ရေခဲတုံးမှာ မီးလျှံများအောက်၌ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤမျှအထိ ရိုးရှင်းပြင်းထန်လှလျှင် ရေခဲတုံးမှာ တိုက်ရိုက် အငွေ့ပျံသွားတော့မည် မဟုတ်ပါလော။

ခေတ္တမျှကြာသောအခါ မီးလျှံများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ သာမန် အသုံးပြုနေကြ အပ်နှင့်မခြားသော အပ်အသေးလေး တစ်ချောင်းပင် ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤရေခဲတုံးအား အပ်အသေးလေး ဖြစ်အောင် အပူပေးနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လူတိုင်းမှာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ မီးကို ကစားသည့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။ အလွယ်တကူပင် အပ်အသေးလေး ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခြင်းမှာ အတွေ့အကြုံ အလွန်ပင် ပြည့်ဝနေကြောင်း သိသာလှသည်။

“အမလေး... ငါ မျက်စိမှားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်... ဒီ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက စီနီယာအစ်မဟော်လျန်ထက်တောင် ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်နေသလိုပဲ...”

“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... စီနီယာအစ်မဟော်လျန်က အပ်ထက်တောင် သေးတဲ့ ချည်မျှင်လေးတွေ ဖြစ်အောင် အပူပေးနိုင်တာလေ...”

“ကောင်းပြီလေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ထက်တော့ အများကြီး သာပါတယ်...”

သူတို့အားလုံးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ယီထျန်းယွမ် ပြသလိုက်သော ဤအရည်အချင်းကြောင့် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်နေကြရသည်။ ယီထျန်းယွမ် ကျရှုံးလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခြင်းမရှိသည့်အပြင် ခဏချင်းမှာပင် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

“အပေါက်ဖောက်ဖို့ ကျန်သေးတာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး လက်ကို တစ်ချက် ခါလိုက်ရာ မီးလျှံအစက်ကလေး တစ်စက်က လွင့်ထွက်သွားပြီး ထိုအပ်အသေးလေး၏ ထိပ်ပိုင်းကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားကာ အပ်အစစ်တစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ထိုအပ်အသေးလေးအား အကြီးအကဲတုန်းယွမ်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲတုန်းယွမ်က လက်ခံရယူပြီးနောက် သေချာစွာ ကြည့်ရှုကာ အလွန်ပင် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ ဒီအဆင့်က မင်းကို ဘယ်လိုမှ မခက်ခဲစေဘူးပဲ... မင်းရဲ့ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက သိပ်ကိုထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်... မင်း ပုံမှန်လည်း မီးထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ်တွေကို အတော်လေး ကျင့်ကြံထားပုံရတယ်...”

သူတို့အားလုံးမှာ ဤရလဒ်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေကြပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အဆက်မပြတ် အံ့ဩချီးကျူးနေကြသည်။

“အခုခေတ် လူသစ်တွေက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်ကုန်ပြီလား...”

ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ သူ၏ ပါးကိုပင် သူ ပြန်ရိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်မှာ ယီထျန်းယွမ်အား မမီသဖြင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မှန်တယ်... ကြည့်ရတာ ငါတို့ အိုကုန်ပြီ ထင်တယ်... ဒီလောက်ကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့တာတောင် လူသစ်တစ်ယောက်လောက် မတော်ဘူးဆိုတော့ တကယ်ပဲ ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ...”

သူတို့အားလုံးမှာ ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားသလို ခံစားနေကြရသည်။ သူတို့၏ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ တစ်ဝက်ကိုပင် မမီကြချေ၊ သို့သော် သူတို့သည် တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်သော်လည်း ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အထိ မလိုအပ်ကြောင်း သိရှိနိုင်သည်။ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို နောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ယူနိုင်သဖြင့် ဤနေရာတွင် အရေးကြီးဆုံး စမ်းသပ်မှုဟု မဆိုနိုင်ပေ။

ဤအချက်ကို ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် သိရှိလိုက်သည်။ ပထမဆုံး အဆင့်ဖြစ်သဖြင့် တင်းကျပ်မှုမှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“မင်းက တကယ် တော်တာပဲ... ငါက အပျော်သဘော ပြောလိုက်တာကို မင်းက တကယ်ပဲ အောင်မြင်အောင် လုပ်ပြနိုင်တယ်ပေါ့...”

စီနီယာအစ်ကိုယွီလုံက ထိုအပ်အသေးလေးကို ယူကာ အပေါ်အောက် စစ်ဆေးပြီးနောက် ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ကတိအတိုင်းပဲ... ခဏနေရင် ငါ မင်းကို သံသရာနယ်ပယ် အထက်ဆင့် ရတနာ တစ်ခု ပေးမယ်... မင်း စိတ်ကြိုက် ရွေးလို့ရတယ်...”

ဤစီနီယာအစ်ကိုယွီလုံမှာ အလွန်ပင် သဘောထားကြီးလှသည်။ ပေးမည်ဟု ပြောသည်နှင့် ပေးသည်ဖြစ်ရာ ကတိပျက်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူ့အတွက်တော့ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ချေ။

သူ၏ အရည်အချင်းဖြင့် သံသရာနယ်ပယ် အထက်ဆင့် ရတနာများကို သွန်းလုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အခက်အခဲ ရှိနိုင်သော်လည်း သွန်းလုပ်၍ ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“မောင်လေး... မင်းရဲ့ မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက စီနီယာအစ်မနဲ့တောင် ယှဉ်လို့ရနေပြီနော်...”

စီနီယာအစ်မဟော်လျန်က မျက်မှောင်လေးကြုတ်ကာ ချိုသာစွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားလက်နက်နန်းတော်ကို ဝင်ပြီးရင် စီနီယာအစ်မနဲ့ ခဏလောက် ပညာချင်း ဖလှယ်ကြမလား...”

“အဲဒါကတော့... ကျွန်တော် ဝင်ပြီးမှပဲ ပြောကြတာပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ ချွေးစေးများပင် ထွက်လာရသည်။ ဤလူများမှာ တကယ်ပင် ဖော်ရွေလွန်းလှသည်။

“ဟမ့်... ပထမဆုံး အဆင့်ကိုတော့ မင်း အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ... တကယ်ပဲ ငါ ထင်ထားတာထက် သာလွန်ပါတယ်... မင်းရဲ့ အခြေခံက အတော်လေး ကောင်းမွန်တယ်... စွမ်းရည်ကလည်း မဆိုးဘူး...”

အကြီးအကဲတုန်းယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒုတိယ အဆင့် စမ်းသပ်မှုကိုတော့ ယွီလုံ မေးခွန်းထုတ်ပါစေ...”

စီနီယာအစ်ကိုယွီလုံမှာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပုံရပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒုတိယ အဆင့်ကိုတော့ ငါ မေးခွန်းထုတ်မယ်... အကြောင်းအရာကတော့ မီးထိန်းချုပ်မှုကိုပဲ အခြေခံထားဦးမှာပဲ...”

“မီးထိန်းချုပ်မှုပဲ ဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ မှင်တက်မိသွားသည်။ အရှေ့မှာလည်း မီးထိန်းချုပ်မှုကို စမ်းသပ်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော၊ ယခုလည်း ၎င်းကိုပင် ထပ်မံ စမ်းသပ်ဦးမည်တဲ့လား။

“ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုး မီးထိန်းချုပ်မှုတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့... ခဏနေရင် မင်း စိတ်ကြိုက် လက်နက် တစ်ခုခု သွန်းလုပ်ပါ... ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုပေါ့... ငါတို့ကတော့ ဘေးကနေ မင်းကို အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက်နေမယ်... တကယ်လို့ မင်းသာ အောင်မြင်အောင် သွန်းလုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်... ဘယ်လိုလဲ...”

စီနီယာအစ်ကိုယွီလုံက အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာ ထိုလူများ ဘာလုပ်ရန် ရောက်လာကြသနည်း ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ့အား ဝိုင်းဝန်း နှောင့်ယှက်ရန် ရောက်လာကြခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။ အားလုံးက စုပေါင်း၍ သူ့အား ဘေးမှနေ၍ နှောင့်ယှက်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အားလုံး စုပေါင်း၍ အကဲဖြတ်ဒိုင်များအဖြစ် ပါဝင်ခြင်းမျိုးမှာ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် နောက်မှ ဝင်ရောက်လာမည့် ဂျူနီယာညီလေးအား စစ်ဆေးနေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး... စမ်းကြည့်တာပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဤလူများမှာ မည်သည့်အဆင့်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြမလဲ ဆိုသည်ကို သူ သိလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ပြဿနာ မရှိရင် ကောင်းတာပေါ့... အခွင့်အရေး ၃ ကြိမ် ပေးထားဦးမှာပဲ... ငါတို့ အားလုံးကတော့ မင်းကို အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက်နေမှာပါ... မင်းရဲ့ မူလက မီးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ငါတို့ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုအောက်မှာ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

စီနီယာအစ်ကိုယွီလုံက အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

အခြားသော သူများမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရယ်မောနေကြပုံ ရပေသည်။

“ငါ တစ်ခု သတိရမိသေးတယ်... အရင်တစ်ခါ ငါတို့ နှောင့်ယှက်လိုက်တော့ အဲဒီကောင်ရဲ့ မီးဖိုက တိုက်ရိုက်ကို ပေါက်ကွဲသွားတာ...”

“ဟားဟား... မင်း မပြောရင် ငါတောင် မေ့တော့မလို့... အဲဒီတုန်းက နှောင့်ယှက်တာ နည်းနည်း လွန်သွားလို့ ပေါက်ကွဲသွားတာလေ...”

သူတို့အားလုံးမှာ လိုက်လံ ရယ်မောနေကြသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်မှာမူ ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤလူတစ်စုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အရူးတစ်စုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၁၀၈၄ ပြီးပါပြီ။