အခန်း (၃၀၁-၃၀၂)
Vol. 31 Ch. 301-302
အခန်း (၃၀၁) နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း
မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ရှေ့မှ အမျိုးသမီးကို ကြည်ညိုလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးက ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တဲ့ တကယ့် ပါရမီရှင်ကြီးပါပဲ......”
“ဘယ်လိုမျိုး ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူကမှ ဒီလို ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်မှာလဲလို့ ဂျူနီယာ အမြဲတမ်း တွေးနေခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့ ဘိုးဘေးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရတော့မှပဲ ဘိုးဘေးလို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူမျိုးကသာ ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ထူးခြားတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုတာ ကျွန်မ နားလည်သွားပါပြီ......”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းက စကားပြော တော်သားပဲ။ မူလကတော့ ငါ့ရဲ့ သွေးမိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်တဲ့သူတွေဟာ ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ကို ရောက်မှသာ ငါရှိနေမှန်း ကျင့်စဉ်ကနေတစ်ဆင့် သိခွင့်ရကြတာ...”
“မင်းက ငါနဲ့ အစီအစဉ်ထက် စောပြီး တွေ့ဆုံခွင့်ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...”
မုန့်ဝမ်က ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် .... “စီနီယာ... ကျွန်မ ဘာလုပ်ပေးရမလဲဆိုတာသာ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ...... ဂျူနီယာအနေနဲ့ ဘိုးဘေးအတွက်ဆိုရင် မီးပင်လယ်ထဲပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရေထဲပဲဖြစ်ဖြစ် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အသက်ကိုစွန့်နိုင်ပါတယ်......”
အမျိုးသမီးက ခေတ္တရပ်ကာ မုန့်ဝမ်ကို စိတ်ဝင်တစား ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိသလား....”
မုန့်ဝမ်က တွေဝေသွားပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည် .... “ဂျူနီယာ မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘိုးဘေးဟာ လောကကြီးကို စိုးမိုးပြီး လေမုန်တိုင်းတွေကို အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်မှာပါပဲ...”
“လောကကို စိုးမိုးပြီး လေမုန်တိုင်းတွေကို အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့သူ ဟုတ်လား.... အဲဒီလို ပြောရင်လည်း မမှားပါဘူး...”
အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် မာနကြီးသော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည် .... “ငါက ကောင်းကင်တာအို အကယ်ဒမီကို စတင်တည်ထောင်သူ ဖြစ်သလို၊ ပထမဦးဆုံး ကျောင်းအုပ်ကြီးလည်း ဖြစ်တယ်...”
“ကောင်းကင်တာအို အကယ်ဒမီကို စတင်တည်ထောင်သူနဲ့ ပထမဆုံး ကျောင်းအုပ်ကြီး ဟုတ်လား....”
မုန့်ဝမ်မှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားရသည်။ သူမသည် နည်းပြ ရွှမ်ဝေ ထံမှ ယခင် ကျောင်းအုပ်ကြီးများအကြောင်း ကြားဖူးခဲ့သည်။
ပထမဆုံး ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သောင်းချီကပင် ‘နတ်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း’ အဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့သော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမရှေ့မှ အမျိုးသမီးနှင့် လုံးဝ မတူပေ။
အမျိုးသမီးက မုန့်ဝမ်၏ အတွေးများကို ရိပ်မိသွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ငါ့ရဲ့ တပည့်ကောင်းကြီးက ငါ သတိမထားမိတဲ့အချိန်မှာ တစ်ခြားသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံခဲ့တာပေါ့။ ငါ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်တာအို အကယ်ဒမီကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် ခိုးယူသွားခဲ့တာ......”
အတိတ်ကို ပြောပြသောအခါ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ခက်ထန်သွားသည်။
“ငါ ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တဲ့ တပည့်ရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုကို ခံခဲ့ရတာ။ သူက ငါ သေသွားပြီလို့ ထင်နေတာ၊ ဒါပေမယ့် ငါက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ပြီး ကိုယ့်အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့မှန်း သူ မသိလိုက်ဘူး...”
“အဲဒီအချိန်ကစလို့ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီအောင် ငါဟာ ဒီ ‘ဉာဏ်အလင်းပွင့် ကျောက်တုံး’ ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တယ်။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရင်းနဲ့ အချိန်တန်ရင် ပြန်လာဖို့အတွက် လျှို့ဝှက် ကြံစည်နေခဲ့တာ...”
“နှစ်ပေါင်း သောင်းချီတောင်လား....” မုန့်ဝမ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြန်မေးမိသည် .... “ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် ဘယ်သူမှ ဘိုးဘေး ရှိနေတာကို မသိခဲ့ကြဘူးလား....”
အမျိုးသမီးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည် .... “ကောင်းကင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်.....ပြီးတော့ ဒီကျောက်တုံးကို သန့်စင်သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ တစ်ခြားသူတွေကတော့ အားလုံး သေကုန်ကြပြီလေ...”
အမျိုးသမီးက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် မုန့်ဝမ်ဆီသို့ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးပြလိုက်သည်။
“မင်းက ငါနဲ့ ကြိုပြီး တွေ့ဆုံခွင့် ရခဲ့တာဆိုတော့ ငါ မင်းကို လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ပေးမယ်...”
သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများမှာ စကြဝဠာ၏ အန္တိမ အမှန်တရားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ပင်။ လှုပ်ရှားမှုမှာ သိမ်မွေ့သော်လည်း အနှိုင်းမဲ့သော စွမ်းအား အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်လာသည်။
မုန့်ဝမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလိုလို ခုခံချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားမှာ သူမ၏ ထင်မြင်ချက်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။
ထိုဖိအားအောက်တွင် သူမမှာ အသက်ရှူပင် ခက်ခဲလာပြီး သွေးများ ခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မည်သည့် စွမ်းအင်ကိုမျှ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။
သူမသည် ထိုလက်ညှိုးက သူမ၏ နဖူးကို ထိလိုက်သည်ကို ကြည့်နေရင်း ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်လာသည်။
ထိုစွမ်းအင်မှာ ကြမ်းတမ်းခြင်း မရှိဘဲ အလွန်ပင် သိမ်မွေ့လှသဖြင့် မုန့်ဝမ်မှာ ရင်ထဲမှ အလွန်အမင်း နုံးချိမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အသိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးသွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ အရာအားလုံး ပုံပျက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။
အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည် မသိသော်လည်း မုန့်ဝမ် မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ‘ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်’ ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဘာဖြစ်သွားတာလဲ.... သူမ ဘာလို့ ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားရတာလဲ....
မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထူးခြားမှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးရင်း သတိမလစ်ခင်က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်စဉ်းစားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူမ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပင် သတိလစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။
မုန့်ဝမ် သေချာ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ဒန်ထျန်ကို အမြန်ဆုံး စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူမ၏ ဒန်ထျန် အတွင်း၌ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ယခင်က သစ်ကြားသီးခန့် ဖြစ်တည်နေသော ‘သွေးဆေးလုံး’ မှာ ယခုအခါ ကြေမွသွားပြီး နီရဲတောက်ပသော အရည်ထုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်းသည် ချော်ရည်များကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဆင်းနေပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
“ဒါက... နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မှာလား....”
မုန့်ဝမ်မှာ အံ့ဩသွားရသည်။ ဒန်ထျန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှု အားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ‘ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်’ များကို ထိုနီရဲသော အစိုင်အခဲအတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ ဆွဲသွင်းနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ‘သွေးစွမ်းအင်’ များမှာလည်း မကြုံစဖူး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာနေပြီး သူမအား ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်’ ဆီသို့ အနီးကပ်ဆုံး ခေါ်ဆောင်သွားနေသည်။
“အချိန်ဆွဲလို့ မဖြစ်တော့ဘူး...”
မုန့်ဝမ်မှာ လျစ်လျူမရှုရဲဘဲ သူမ၏ စိတ်ကို ချက်ချင်း စုစည်းကာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အပေါ်တွင် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌မူ အရာအားလုံး ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိနေ၏။ နည်းပြ ချင်းယီ၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း မုန့်ဝမ်သည် ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’၏ ပုံကြမ်းကို စတင် ရေးဆွဲလိုက်သည်။
သူမ၏ အတွေးများ စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကင်းစင်သွားပြီး ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကြေမွသွားသော ‘ရွှေအမြုတေ’ မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အရည်များကို ထိုဝေဝါးသော ပုံရိပ်အတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဆင်းစေရန် ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကို စေ့စေ့စပ်စပ် ထုဆစ်နေရသကဲ့သို့ပင်။
နီရဲသော ဝိညာဉ်အရည်များမှာ ပိုးမျှင်များကဲ့သို့ ရစ်ပတ်သွားပြီး နက်နဲသော ဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ ခြေလက်နှင့် မျက်နှာသွင်ပြင်များကို တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာသည်။
အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို သူမ ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အချိန်များ တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ကုန်လွန်သွားရာ မုန့်ဝမ်၏ နဖူးတွင် ချွေးစက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေသည်။
ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းမှာ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဝိညာဉ်ခွန်အားကို အလွန်အမင်း အသုံးချရသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သည်။
အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ရှိပါက ယခင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားမည့်အပြင် ‘သွေးလေချောက်ချားခြင်း’ ပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
မုန့်ဝမ်မှာ မပေါ့ဆရဲဘဲ သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အပြည့်စုံဆုံးသော ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ ကို ဖန်တီးရန် သန္နိဋ္ဌာန် ချထားသည်။
ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ နီရဲနေသော ဝိညာဉ်အရည်များမှာ ဆက်လက် သိပ်သည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထို ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ ကလေးငယ်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများကြားတွင် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်နိုင်သေးသည်။
သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပိုမိုနုနယ်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဒန်ထျန် အတွင်းရှိ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု စီးထွက်လာရာ မုန့်ဝမ်အား ယခင်ကထက် ပိုမို သန်မာပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိလာစေသည်။
သူမသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေပြီး ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ ကလေးငယ်သည်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။
သူ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာရာ လောကကြီးကို စောင့်ကြည့်နေသော ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့၊ သတ္တဝါအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
“ဝုန်း......”
မုန့်ဝမ်၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ နားကွဲမတတ် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ပင်။ မုန့်ဝမ်သည် အစီအရင်အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံမှာ ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးချိန်းသံများ ထစ်ချုန်းမြည်ဟည်းလာသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ အသက်ရှူကျပ်ဖွယ် ဖိအားကြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။
၎င်းမှာ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်’ ပင် ဖြစ်သည်။ မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။
ဤသည်မှာ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသော ကျင့်ကြံသူတိုင်း ကျော်ဖြတ်ရမည့် စမ်းသပ်ချက် ဖြစ်သည်။ ဤဘေးဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှသာ စစ်မှန်သော ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။
ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ ကလေးငယ်မှာလည်း ဘေးဒဏ် ရောက်လာသည်ကို သိရှိပုံရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် သူ၏ လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကို ခါးထောက်ကာ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း ကြည်လင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို စိန်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
မုန့်ဝမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များကို ပြတ်သားစွာ ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ပျံတက်ကာ ကောင်းကင်လျှပ်စီးများကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။
အစီအရင်များက ကောင်းကင်လျှပ်စီးများကို ခုခံပေးနိုင်သော်လည်း ထိုလျှပ်စီးများ၏ ဒဏ်ကို ခံယူခြင်းသည် ‘ရုပ်ခန္ဓာ’ ကို ပိုမိုကြံ့ခိုင်စေပြီး ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ပိုမိုသန်မာလာမည့် မည်သည့် အခွင့်အရေးကိုမျှ လက်လွှတ်မခံချင်ပေ။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်များလှသော အလုပ်ဖြစ်စေကာမူ သူမ စွန့်စားရန် အသင့်ရှိနေသည်။
အခန်း (၃၀၂) နက်နဲသော ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း (အပိုင်း ၂)
နက်နဲသော ဝိညာဉ် ကို မဖွဲ့စည်းခင်ကပင် မုန့်ဝမ်သည် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ်ရှိ ကောင်းကင်လျှပ်စီးများသည် အားကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ အားပျော့နေပါသည်။
စစ်မှန်သော ကမ္ဘာကြီးတွင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ‘ကောင်းကင်မိုးကြိုးလေးချက်’ ကို ရင်ဆိုင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။
မိုးကြိုးအချက်ရေ နည်းသွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုသန့်စင်ပြီး အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။
ပထမဆုံး မိုးကြိုးအချက်မှာ ရေပုံးတစ်ပုံးခန့် အထူရှိပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်လာကာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး မုန့်ဝမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုမှာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရေပြားများ ဆွဲဖြဲခံရကာ အရိုးများ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်ပင်လျှင် ဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်း အလှီးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဝေဝါးသွားသည်။
မုန့်ဝမ်သည် ညည်းညူလိုက်မိပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစက်များ စီးကျလာသည်။ သူမသည် နာကျင်မှုကို အံတုရင်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ ပျက်စီးသွားသော အကြောများနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။
ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်မိုးကြိုးမှာ ပထမအချက်ထက် ပိုမိုထူထပ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
၎င်းသည် တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ အမျက်ထွက်နေသော မြွေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထက်မှ ထိုးဆင်းလာပြီး မုန့်ဝမ်ကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမြိုသွားတော့သည်။
မုန့်ဝမ်သည် မျက်စိရှေ့တွင် အဖြူရောင်များ ဝေဝါးသွားပြီး နားထဲတွင် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသော်လည်း ကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းကြောင့် ပြန်လည် စုစည်းသွားရပြန်သည်။
တတိယမြောက် မိုးကြိုးမှာမူ အမျက်ေဒါသထွက်နေသော ခရမ်းရောင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်လှရာ မုန့်ဝမ်ကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
မုန့်ဝမ် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပြင်းထန်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူမကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး အရေပြားပေါ်တွင် မီးလောင်ရာများနှင့်အတူ ညှော်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
စတုတ္ထမြောက် မိုးကြိုးမှာ နောက်ဆုံးနှင့် အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာလောက၏ အမြင့်ဆုံးသော ‘ယန်’ စွမ်းအင်များကို စုစည်းထားပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ မုန့်ဝမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
မုန့်ဝမ်သည် မီးပင်လယ်ကြီးထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် အရေပြားများ လောင်ကျွမ်းကာ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာစေသည်။
မိုးကြိုးလေးချက်စလုံးမှာ တစ်ချက်ထက် တစ်ချက် ပိုမို အားကောင်းလှပြီး အချက်တိုင်းမှာ မုန့်ဝမ်၏ အသက်ကို နုတ်ယူရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။
နောက်ဆုံး မိုးကြိုး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် မုန့်ဝမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မည်းမှောင်နေပြီး ဝတ်စုံမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေရာ ငရဲမှ တက်လာသော ကလဲ့စားချေမည့် ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။
သို့သော် သူမသည် လဲမကျဘဲ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ’ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ခဏတာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။ အသက်ရှူသံ တည်ငြိမ်သွားသောအခါမှ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှိုင်းထနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ၏ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းနှင့် ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည် ကုသနိုင်စွမ်းသာ မရှိပါက သူမသည် အများဆုံး မိုးကြိုးသုံးချက်ကိုသာ တောင့်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်...
နေဦး.......
ဤသည်ကို တွေးမိသည်နှင့် မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုနှင့် သံသယများ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ က ဘယ်တုန်းက မိုးကြိုးစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သွားတာလဲ.......
ဤကျင့်စဉ်သည် လူသားတို့၏ အနှစ်သာရနှင့် သွေးကိုသာ စုပ်ယူနိုင်သည့် စစ်မှန်သော သွေးမိစ္ဆာကျင့်စဉ် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သေချာ မှတ်မိနေသည်။
ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို လုယူပြီး သွေးအနှစ်သာရအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ ဝူကျိဝေ၏ ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ပင်လျှင် မတတ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။ တစ်ခုခုမှာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားပြီဟု သူမ၏ အသိစိတ်က ပြောနေသည်။
သူမသည် ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ကို ထုတ်ယူ၍ ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းနေပြီး အမှားအယွင်းများစွာကိုပင် တွေ့နေရသည်။
မကြာခင်ကမှ သူမအတွက် နားလည်ရခက်လှသော ဤကျမ်းစာမှာ ယခုအခါ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လွယ်ကူနေရသနည်း....... သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ မှာ သူမ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ကျင့်စဉ်ထက် ပိုမို ပြည့်စုံပြီး အစွမ်းထက်နေသည်။
၎င်းသည် မိုးကြိုးစွမ်းအားကို သန့်စင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ လောကရှိ အရာအားလုံးကို လုယူနိုင်သည့် စွမ်းအားလည်း ရှိနေသည်။
မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ‘အသိအမြင်ပွင့်လင်းရာ စင်မြင့်’ သည် လူတို့အား ‘ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခြင်း’ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိသည်။
သူမ သတိလစ်နေစဉ်မှာပင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားခဲ့ခြင်းလော....... ထိုစင်မြင့်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူမသည် ကျမ်းစာကို သင်ယူလိုက်ရုံတင်မကဘဲ ၎င်းကို သူမ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်လော.......
မုန့်ဝမ်သည် ဤသည်မှာ အမှန်တရားအားလုံး မဟုတ်နိုင်ဟု ခံစားနေရသည်။ သူမ မည်မျှပင် စဉ်းစားသော်လည်း သတိမလစ်မီက ဖြစ်ရပ်များကို မမှတ်မိတော့ပေ။
နှလုံးစားပိုးကောင်နှင့် မြူပိုးကောင်အမတို့ကို မေးကြည့်သောအခါတွင်လည်း သူမသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီး ကျမ်းစာကို ထုတ်ကာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေခဲ့ကြောင်းသာ ပြောကြသည်။
သူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူမသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေစဉ်မှာပင် ကျင့်စဉ်ကို အပြည့်စုံဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ နားထင်ကို ပွတ်လိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ စင်မြင့်အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ ဘာမှ မလုပ်ရသေးခင်မှာပင် ပြင်းထန်သော ပို့ဆောင်ခြင်း စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခဏချင်းမှာပင် သူမသည် စင်မြင့်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
“ကပ်စေးနှဲလိုက်တာ... ခဏလေးတောင် ထပ်နေခွင့် မပေးဘူးလား.......”
မုန့်ဝမ်သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း စင်မြင့်ကို တမ်းတမ်းတတ ကြည့်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အောက်ကျောင်းတော်သို့ မပြန်မီ နည်းပြ ချင်းယီ ထံသို့ ဦးစွာ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ချင်းယီသည် မုန့်ဝမ် ဤမျှ မြန်မြန် အဆင့်တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။
“အရမ်းကောင်းတယ်။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် ရွှေအမြုတေ ပထမဆင့်ကနေ နက်နဲသော ဝိညာဉ် ပထမဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲ..... ဒီလို ကျင့်ကြံမှု အရှိန်မျိုးက အောက်ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးမှာတောင် ရှားပါတယ်.......”
“ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါ၊ မဟုတ်ရင် တပည့်ဟာ ဒီနေ့လို အောင်မြင်မှုမျိုး ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး.......” မုန့်ဝမ်က ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ.......” နည်းပြ ချင်းယီက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည် ....... “ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းမှာ နားလည်နိုင်စွမ်းက အဓိကပဲ။
အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့်လာလေ ပိုအရေးကြီးလေပဲ။ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ဟာ အကွေ့အကောက်တစ်ခုပဲ၊ စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှိသူတွေမှသာ ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာ။ မင်းအနေနဲ့ မာနမတက်ဘဲ တာအိုကျင့်စဉ်တွေကို ဆက်လက် ကြိုးစားအားထုတ်စေချင်တယ်.......”
မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာလည်း တည်ကြည်သွားပြီး ....... “ဆရာ့ရဲ့ ဆုံးမမှုကို တပည့် နှလုံးသွင်းထားပါ့မယ်.......”
ချင်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ....... “ပြီးတော့ ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကိုလည်း မမေ့နဲ့။ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်မှသာ ဒီဓားသိုင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ။ အများကြီး လေ့ကျင့်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး.......”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ.......”
မုန့်ဝမ်သည် ချင်းယီ၏ ဂူမှ ထွက်လာပြီး အောက်ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ အထက်တန်းကျောင်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
ဝူကျိဝေသည် သူမကို ကျမ်းစာ သင်ပေးစဉ်က ၎င်းကို တတ်မြောက်ပါက အထက်တန်းကျောင်းသို့ လာရှာရန်နှင့် လက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။
မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ‘လက်ဆောင်ကြီး’ ဟု ခေါ်ဆိုသည်မှာ သာမန်အရာ မဟုတ်နိုင်ပေ။
မုန့်ဝမ်သည် ဝူကျိဝေ ပေးမည့် လက်ဆောင်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုသည်ကို စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။ အထက်ကျောင်းေတာ်တွင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် လူသူရှင်းသော လမ်းများမှတစ်ဆင့် ဝူကျိဝေ၏ အဆောင်သို့ သွားခဲ့သည်။
ယခင်က အစေခံမလေးကပင် တံခါးဖွင့်ပေးပြီး မုန့်ဝမ်ကို ဘေးခန်းတစ်ခုတွင် ခဏ စောင့်ခိုင်းထားသည်။
“သခင်မလေးက အခု ကျင့်ကြံနေတုန်းမို့ ခဏစောင့်ပေးပါ။ ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာရင် ခေါ်တွေ့ပါလိမ့်မယ်.......”
မုန့်ဝမ်သည် ထိုအခန်းထဲတွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် စောင့်ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝူကျိဝေ ထွက်လာခဲ့သည်။
“သခင်မလေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ေခါက်က ပေးခဲ့တဲ့ ကျမ်းစာကို ကျွန်မ တတ်မြောက်သွားပါပြီ.......”
ဝူကျိဝေ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်အပေါ် ကျရောက်လာပြီး အံ့ဩသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည် ....... “အိုး... ဒီလောက် မြန်မြန် တတ်သွားတာလား.......”
မုန့်ဝမ်သည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း ရိုသေစွာဖြင့် ....... “သခင်မလေးကို မလိမ်ရဲပါဘူး၊ ကျွန်မ တကယ် တတ်မြောက်သွားပါပြီ.......”