အခန်း (၃၀၃-၃၀၄)

အခန်း (၃၀၃) ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်ကို ဖျက်စီးစေခြင်း

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူမထံသို့ လွင့်မျောလာပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် သွေးနီရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျှင်များအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“မဆိုးဘူး..........”

ဝူကျိဝေ၏ မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးထောက်ခံသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။ “ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာကို သင်ယူနိုင်ရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကပါ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာတာပဲ။

မင်းရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ.. ခု ငါ ကတိပေးထားတဲ့ လက်ဆောင်ကြီးကို ပေးရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီထင်တယ်..........”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူမက အစေခံမလေးကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။ အစေခံမလေးက နားလည်သွားပြီး သူမ၏ မှော်ဝင်အိတ်ထဲမှ အနုစိတ်ထွင်းထုထားသော ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သို့သော် အစေခံမလေး၏ မျက်နှာမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒါက ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ‘တာအိုမှော်လက်နက်’ တစ်ခုပဲ။ သခင်မလေးက တကယ့်ကို သဘောထားကြီးတာပဲ၊ ဒီလိုရတနာမျိုးကို အလွယ်တကူ ပေးလိုက်တယ်ဆိုတော့...”

ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သင်ယူရုံနဲ့ ‘တာအိုမှော်လက်နက်’ တစ်ခုကို ရနိုင်တယ် ဟုတ်လား..........

မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူမ ငြင်းပယ်ရန် နည်းလမ်းရှာတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ထိုကျောက်စိမ်းဆံထိုးမှာ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝူကျိဝေဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဝူကျိဝေ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားရသည်။ ကျောက်စိမ်းဆံထိုးက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် သစ္စာဖောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရဘဲ သူမ၏ ကာကွယ်ရေးမှော်လက်နက်ကို အမြန်ဆုံး အသက်သွင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ကာကွယ်ရေးလက်နက် ထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် “ဖောက်” ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝူကျိဝေ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် သူမ အသုံးပြုထားသော အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေးလက်နက်မှာ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားလေတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးက ဝူကျိဝေကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်..........

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..........”

ဝူကျိဝေသည် ဒေါသရော ထိတ်လန့်မှုပါ ရောပြွမ်းသွားသည်။ သူမသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ရင်း ဆံထိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“နင် ဘယ်သူလဲ.......... နင်က ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းလို့ အစေခံအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံရတာလဲ..........”

မုန့်ဝမ်မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အရာအားလုံးက ရုတ်တရက်လွန်းလှသဖြင့် သူမ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။

သို့သော် သူမ ကြောင်အသွားသည့် ခဏမှာပင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးက ဝူကျိဝေကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူကျိဝေ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူမ၏ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’မှာ ဖြူလျော့သော မျက်နှာလေးဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပင် မလှမ်းရသေးမီမှာပင် သူမ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သွေးကွက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ကျောက်စိမ်းဆံထိုးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးညှီနံ့များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ဝူမိသားစု၏ မြင့်မြတ်လှသော သခင်မလေး ဝူကျိဝေသည် သူမ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ မပျက်စီးသေးသော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ နက်နဲသော ဝိညာဉ်နှင့်အတူ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ကြောင်အလျက် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေမိပြီး သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူသွားကာ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာသည်။ အခြေအနေများက သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်ပြီး ဤအတိုင်းအတာအထိ ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထိုစဉ် မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများ ရောထွေးနေသော အေးစက်သော အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းလာသည်။

“အလကားကောင်မ.......... နင်က မှော်လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အဖြစ် သန့်စင်ခံရတော့မှာကို ဘာမှတောင် မသိသေးဘူး..........”

ထိုအသံကြောင့် မုန့်ဝမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ထိုအသံမှာ တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသလိုလိုနှင့် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ သူမ ခံစားရသည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

“ဘယ်သူလဲ.......... ဘယ်သူ စကားပြောနေတာလဲ..........”

“ငါပဲ... နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးပဲ..........”

ထိုအမျိုးသမီး၏ အသံမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည် .......... “ငါသာ ဝင်မပါခဲ့ရင် နင်က အခုလောက်ဆို မှော်လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ် ဖြစ်နေလောက်ပြီ..........”

မုန့်ဝမ်၏ ခေါင်းထဲတွင် တဆစ်ဆစ် နာကျင်သွားပြီးနောက် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤအသံ၏ ပိုင်ရှင်မှာ ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်၏ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးပင် ဖြစ်သည်။

သူမ သတိလစ်သွားပြီးနောက် ‘ဉာဏ်အလင်းပွင့်’ သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤအစွမ်းထက်သော စီနီယာကြီးက သူမအား ကျင့်စဉ်ကို အတင်းအကြပ် သွတ်သွင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ မသိရခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူက သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို စွမ်းအားဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်... ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်.......... ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ဘိုးဘေးကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်..........”

မုန့်ဝမ်သည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည် .......... “ဘိုးဘေးရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေက ကျယ်ပြောလှပြီး အတိုင်းအဆမရှိပါဘူး၊ ဂျူနီယာ တကယ်ပဲ ကြည်ညိုလေးစားမိပါတယ်..........”

“မျက်နှာချိုသွေးနေတာတွေ ရပ်လိုက်စမ်း..........”

ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်များ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။ မူလက သူမသည် ဤမျှ စောစောစီးစီး ပေါ်လာရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း မုန့်ဝမ်မှာ အသုံးမကျလှသဖြင့် မှော်လက်နက်၏ ဝိညာဉ်အဖြစ် သန့်စင်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသောကြောင့် သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ အလဟဿ မဖြစ်စေရန် ကယ်တင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူကျိဝေ ပေးလိုက်သော ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတွင် ပြဿနာ ရှိနေမှန်း မုန့်ဝမ် အခုမှ သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဘိုးဘေး၏ လုပ်ရပ်မှာ တကယ့်ကို ရဲတင်းလှသည်။ ဝူကျိဝေသည် ဝူမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်သော်လည်း သူမကို ဒီအတိုင်း သတ်ပစ်လိုက်သည် မဟုတ်ပါလော..........

မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမသည် ချက်ချင်းပင် သနားစဖွယ် အမူအရာ ဖမ်းလိုက်သည်။

“ဘိုးဘေး... ဝူကျိဝေ သေသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်မတို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ.......... ဂျူနီယာမှာတော့ အရမ်း ကြောက်ပြီး စိုးရိမ်နေရပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး..........”

“ဟွန်း... ဒါကို မေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား..........”

ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် တိုးသွားပြီး ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာသည်။

“သူက နင့်ကို မှော်လက်နက်ဝိညာဉ်အဖြစ် သန့်စင်ချင်တာဆိုတော့ နင်ကလည်း သူ့ကို နင့်ရဲ့ ရုပ်သေးကိုယ်ပွား အဖြစ် ပြန်ပြီး သန့်စင်ပစ်လိုက်ပေါ့။ ဝူမိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို တိုက်ရိုက် သုံးပြီး ကြီးပွားအောင် လုပ်စမ်း..........”

မုန့်ဝမ်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။ ဤရဲတင်းလှသော အကြံဉာဏ်ကြောင့် သူမ၏ အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းလာရသည်။ ဝူကျိဝေကို ရုပ်သေးကိုယ်ပွားအဖြစ် သန့်စင်ရမည် ဟုလား..........

ဒါက... ဒါက ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ.......... မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဘိုးဘေး ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ဘိုးဘေးက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..........

ဝူမိသားစု၏ သမီးအရင်း ဖြစ်လာခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ဖော်ပြမရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းသွားပြီး အဆုံးမရှိသော မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ သို့သော် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြားတွင် စိုးရိမ်စိတ်လည်း ရှိနေသေးသည်။

“ဘိုးဘေး... ဒါပေမယ့် ဝူမိသားစုမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိနေတာလေ။ သူတို့သာ ကျွန်မရဲ့ လှည့်ကွက်ကို သိသွားရင်.............”

“ဟွန်း... ငါ ရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်သူက သိမှာလဲ..........”

ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသည်။

“ငါက အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ပေးထားမယ်၊ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဝူကျိဝေက ဝူမိသားစုရဲ့ သမီးအရင်း ဆိုပေမယ့် သူက ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ပဲလေ။ သူ သေသွားလည်း သေသွားတာပဲ၊ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ..........”

မုန့်ဝမ် စိတ်အေးသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည် .......... “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး.......... ဂျူနီယာ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်၊ ဘိုးဘေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ပျက်စီးအောင် မလုပ်ပါဘူး..........”

“စလိုက်တော့...”

ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်တွန်းသံများနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ မုန့်ဝမ်သည် ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေပြီး ဝူကျိဝေကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ရုပ်သေးကိုယ်ပွားအဖြစ် သန့်စင်လိုက်တော့သည်။

“ဘိုးဘေးရဲ့ ကူညီမှုကြောင့် ဒါတွေ ဖြစ်လာရတာပါ..........”

မုန့်ဝမ် မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရိုသေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည် .......... “ဘိုးဘေးရဲ့ အကူအညီသာ မပါရင် ဂျူနီယာ ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..........”

“ဟွန်း... အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့..........”

ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး .......... “နင် တကယ် ကျေးဇူးဆပ်ချင်တယ်ဆိုရင် လက်တွေ့ကျကျပဲ လုပ်စမ်းပါ..........”

မုန့်ဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် သစ္စာရှိသော အမူအရာ ဖမ်းလိုက်ပြီး .......... “ဘိုးဘေး ဘာပဲခိုင်းခိုင်း ဂျူနီယာ မငြင်းဆန်ရဲပါဘူး..........”

“ငါ့မှာ တစ်ခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး...” ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် တိုးသွားသည် .......... “ငါက ဒီ ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ရုံပဲ။ နင် ငါ့ကို ကူညီနိုင်မလား..........”

ဘိုးဘေး၏ အကြံဉာဏ်ကို ကြားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်တောင်များပင် မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ် ဟုတ်လား.......... ဒါက... ဒါက ရူးသွပ်လွန်းတာပဲ..........

ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ မိသားစုကြီးများ အားလုံး ပူးပေါင်း ထိန်းချုပ်ထားသည့် နေရာဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ တစ်လောကလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သတိထားကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘိုးဘေး... ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်မှာ ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုတွေနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိတာလေ။ ကျွန်မရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင်တော့ အခြေခံ စစ်သည်တော်တောင် လုပ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး...”

“ဘာလဲ... နင် ကြောက်နေတာလား..........”

ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး ခြိမ်းခြောက်ဟန်များ ပါဝင်လာသည်။

“မမေ့နဲ့... နင့်အသက်ကို ငါ ကယ်ထားတာ။ နင်သာ တိုက်ပွဲကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ရက်စက်မှုကို အပြစ်မတင်နဲ့.......... ငါက နင့်ရဲ့ ‘ဝိညာဉ်အမြုတေ’ကို ဆွဲထုတ်မယ်၊ နင့်ရဲ့ ‘ဒန်ထျန်’ ကို ထုတ်မယ်...ပြီးရင် နင့်ရဲ့ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ ကို ဖျက်ဆီးပြီး နင့်ကို တစ်သက်လုံး အစေခံလုပ်ရမယ့် သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်..........”

အခန်း (၃၀၄) ရန်သူနှင့်တွေ့ဆုံခြင်း

မုန့်ဝမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး ခြေဖျားမှ ခေါင်းအထိ အေးစိမ့်သွားရသည်။ ခန့်မှန်းရခက်သော ဤ ဘိုးဘေး သည် သူမ ပြောသည့်အတိုင်း တကယ်လုပ်မည့်သူဖြစ်ကြောင်း မုန့်ဝမ် လုံးဝ မသံသယဖြစ်မိပေ။

“ဂျူနီယာ မလုပ်ရဲပါဘူး.......”

မုန့်ဝမ်သည် အလျင်အမြန်ပင် ကတိပေးလိုက်သည် ....... “ဂျူနီယာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ဘိုးဘေးကို အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်.......”

ဘိုးဘေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သူမ၏အသံမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည် ....... “အဲဒီလိုဖြစ်တာ မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးပဲ... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းကို အလကား သေခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝူမိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ ရှေ့ဆက်လုပ်မယ့် ကိစ္စတွေက ပိုပြီး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်.......”

မုန့်ဝမ်သည် ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူမအနားရှိ အစေခံမလေးကို နှုတ်ပိတ်ကာ ဝူကျိဝေ၏ အမှတ်အသားကို အောင်မြင်စွာ ရယူလိုက်သည်။

ဝူမိသားစုသည် မိသားစုကြီး ဟု အမည်ကျော်ကြားသည့်အတိုင်းပင်။ ဝူကျိဝေ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝူမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မည်မျှ နက်ရှိုင်းသည်ကို မုန့်ဝမ် နားလည်သွားသည်။

နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် ဝူကျိဝေတွင် ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ပင် ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ တာအိုကာကွယ်သူ လုပ်ရန်အတွက် ‘ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် သီးသန့် တာဝန်ပေးထားသေးသည်။

သို့သော် ဘိုးဘေး၏ ရှေ့တွင်မူ ထို ‘ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူမှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ဘိုးဘေးက လှုပ်ရှားလိုက်စဉ်ကပင် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို နှောက်ယှက်ထားခဲ့သဖြင့် ဝူကျိဝေ သေဆုံးပြီး ရုပ်သေးအဖြစ် သန့်စင်ခံလိုက်ရချိန်အထိ တစ်ဖက်လူမှာ ဘာမှ မသိလိုက်ပေ။

ယခုအခါ ဝူကျိဝေ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် မုန့်ဝမ်၏ အပိုင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်သော ဤကံကောင်းမှုကြီးမှာ မုန့်ဝမ်အပေါ်သို့ ကောင်းကင်မှ ကျလာသည့် ကိတ်မုန့်ကြီးကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူမ သတိမလွတ်ပေ။ အကျိုးအမြတ် ကြီးမားလေလေ..... အန္တရာယ် ပိုကြီးလေလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သည့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ မည်သည့် မုန်တိုင်းကို ကြောက်နေဦးမည်နည်း။

“ဂျူနီယာ အခု ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ....... ဘိုးဘေး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး.......”

ဘိုးဘေး၏ အသံတွင် နောက်ပြောင်လိုဟန် အနည်းငယ် ပါဝင်လာသည် ....... “အခု မင်းက ဝူကျိဝေရဲ့ နေရာကို ယူလိုက်ပြီဆိုတော့ အထက်အကယ်ဒမီကို သွားရမှာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ လူသိရှင်ကြား အနေနဲ့ကတော့ မင်းက ဝူကျိဝေရဲ့ ဘေးက အစေခံတစ်ယောက် အဖြစ်ပဲ နေရမယ်.......”

ခဏအကြာတွင် ဘိုးဘေးက ဆက်ပြောသည် ....... “အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ မင်းကို ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးမယ်။ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်က သွေးကို အခြေခံပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်တာပဲ။

အဲဒါက မင်းရဲ့ မိစ္ဆာခန္ဓာကို အများကြီး အားကောင်းစေပြီး တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွေကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်.......”

ဘိုးဘေးကို ကျေးဇူးတင်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အောက်ကျောင်းတော်သို့ ပြန်သွားကာ နည်းပြ ချင်းယီကို ရှာလိုက်သည်။

“ဆရာ... တပည့် တင်ပြစရာ ရှိပါတယ်.......”

နည်းပြ ချင်းယီသည် မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်အေးသွားသည့် အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

“အောင်အောင်မြင်မြင် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့တာပဲ... မဆိုးဘူး.......”

မုန့်ဝမ်က နှိမ့်ချစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ....... “ဒါတွေအားလုံးက ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါပဲ.......”

“ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် ကြိုးစားမှုကြောင့်ပါပဲ.......” နည်းပြ ချင်းယီက လက်ကာပြလိုက်သည် ....... “ဟုတ်ပြီ... ငါ့ကို လာတွေ့တာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ.......”

မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲနေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါ တပည့် လာတာကတော့... တပည့်ကို ဝူမိသားစုရဲ့ ပင်မအိမ်တော်က သတိထားမိသွားပြီး အထက်တန်းကျောင်းက သခင်မလေး ဝူကျိဝေ ဆီမှာ အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ မကြာခင် ပြောင်းရွှေ့ရတော့မှာမို့ ဆရာ့ကို လာအသိပေးတာပါ.......”

“ဒီလောက်တောင် ရုတ်တရက်ကြီးလား.......” နည်းပြ ချင်းယီ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုနှင့် နှမြောမှုများ ပေါ်လာသည်။

“အင်းလေ... မင်းက ဝူမိသားစုဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ပင်မမိသားစုဆီ ပြန်ရတာ ကောင်းတဲ့အချက်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ မင်း သခင်မလေး ဝူရဲ့ ဘေးမှာ နေရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဆရာတပည့် ပြန်ဆုံဖို့က ခက်သွားနိုင်တာပေါ့.......”

“ဆရာ စိတ်ချပါ၊ တပည့်က ဆရာ့ရဲ့ ဆုံးမမှုတွေကို အမြဲ နှလုံးသွင်းထားမှာပါ။ အချိန်ရရင်လည်း ဆရာ့ဆီ လာတွေ့ပါ့မယ်.......” မုန့်ဝမ်က ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

နည်းပြ ချင်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ၏ မှော်ဝင်အိတ်ထဲမှ ဆေးလုံးများ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်အား ပေးလိုက်သည်။

“ဒါတွေကို ယူထားလိုက်။ အထက်ကျောင်းတော်မှာ ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံပြီး မင်းရဲ့ ပါရမီကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့.......”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ.......” မုန့်ဝမ်သည် အရင်းအမြစ်များကို လက်ခံယူကာ နည်းပြ ချင်းယီကို တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဦးညွှတ်ပြီး အောက်ကျောင်းတော်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

နည်းပြ ချင်းယီကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အထက်ကျောင်း‌ေတာ်သို့ ဦးတည်ကာ ခရီးပြန်စခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ ကံမှာ မကောင်းလှပေ။

အထက်ကျောင်း‌ေတာ်ထဲသို့ ဝင်ပြီး မကြာမီမှာပင် ရင်းနှီးနေသော လူတစ်ဦးက သူမ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

“မင်းနာမည်က မုန့်ဝမ် မဟုတ်လား....... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်.......”

ကျိုးယွမ်ချွမ်း၏ မျက်နှာတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက မုန့်ဝမ်ကို ခေါင်းစခြေဆုံး စုန်ချီဆန်ချီ ကြည့်နေသည်။

“မင်းက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီကျင့်ကြံမှု အရှိန်က တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာကောင်းတယ်.......”

မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ရင်ထဲတွင် သတိထားစရာ ရိပ်မိသွားသည်။ ‘ကံဆိုးလိုက်တာ၊ ဒီကောင်နဲ့မှ လာတိုးရတယ်လို့။’

သို့သော် သူမသည် အထက်ကျောင်း‌ေတာ်တွင် အခြေချတော့မည် ဖြစ်ရာ အချို့သောအရာများကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

“သခင်လေးကျိုး.......” မုန့်ဝမ်က ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်ချွမ်းက ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားသွားပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“နိမ့်ကျတဲ့ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးက ငါ့ကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒီနေ့တော့ ငါ့ကို စော်ကားမိရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်.......”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် ကျိုးယွမ်ချွမ်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသည် လက်သီးများကို ဆုပ်နယ်ရင်း ယုတ်မာသော အပြုံးများဖြင့် မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကြသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သတိရှိရှိဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေပြီး ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်းမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး လေထုကို ခွင်းကာ အနှိုင်းမဲ့သော စွမ်းအားဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူတို့ကလည်း အလျှော့မပေးပေ။

သူတို့သည် အစီအရင်များ ပြုလုပ်ကာ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အကာအကွယ်များကို ဖန်တီးပြီး မုန့်ဝမ်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး ချက်ချင်းပင် ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်မိကြရာ လေထုထဲတွင် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးများ မြည်ဟည်းသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲကာ ဖုန်မှုန့်များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရန်သူနှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း မောပန်းနွမ်းနယ်ဟန် မပြပေ။

သူမ၏ ဓားအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ဓားသည် တစ်ချက်ထက် တစ်ချက် ပိုမို သန်မာလာကာ ရန်သူနှစ်ဦးမှာ နောက်သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ဆုတ်ခွာနေရပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်ချွမ်းက “အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ.......” ဟု တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင် လက်မြှောက်ကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက မုန့်ဝမ်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ခါနီးမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အေးစက်သော ကျောက်စိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ဆီးကြိုတားဆီးလိုက်သည်။

“ခလောက်.......”

လက်ကွက်နှင့် ကျောက်စိမ်းဆံထိုး ထိခိုက်မိရာမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးယွမ်ချွမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနုစိတ်လှပသော ထိုကျောက်စိမ်းဆံထိုးကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဝူမိသားစုရဲ့ တာအိုမှော်လက်နက်.......”

သူက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိပြီး မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။

အောက်ကျောင်းတော်က အစေခံမလေးတစ်ယောက်က ဝူကျိဝေဆီကနေ ဒီလို အဖိုးတန်ရတနာမျိုး ရအောင် ဘယ်လိုတောင် မျက်နှာသာ ပေးခံရတာလဲ.......

“သခင်မလေး ဝူက မင်းကို တကယ်ပဲ တန်ဖိုးထားပုံရတာပဲ.......” ကျိုးယွမ်ချွမ်းက ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

“မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်းတွေ ရှိသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်.......”

ကျိုးယွမ်ချွမ်းက လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အဆင့်မြင့် တာအိုလက်နက်ဖြစ်သော ‘အော့ဘ်စီဒီယန် ဓားနက်’ မှာ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“မင်းက ဒီလောက်တောင် အသိတရားမဲ့နေမှတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သင်ခန်းစာ ပေးရတာပေါ့.......”

သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထိုဓားအတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးကို ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်းများမှာ သူမရှေ့တွင် လှပသော လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးကာ ကျိုးယွမ်ချွမ်း၏ ဓားနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။

လေထုထဲတွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်ကာ ကျောက်ခဲစများမှာ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ မြေပြင်မှာလည်း ကြီးမားသော ချိုင့်ကွက်များ ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ကျိုးယွမ်ချွမ်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းဆံထိုးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်ကာ အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားစေသည်။

“တွေ့လား....... မင်း အားကိုးနေတဲ့ အရာတွေက ငါ့ရှေ့မှာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး.......”

ကျိုးယွမ်ချွမ်းက လက်မြှောက်လိုက်ရာ အော့ဘ်စီဒီယန် ဓားမှာ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။ ထိုအရေးကြီးသော အချိန်မှာပင် အေးစက်သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကျိုးယွမ်ချွမ်း... ရပ်လိုက်စမ်း.......”