အခန်း (၃၀၇-၃၀၈)

အခန်း (၃၀၇) သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း

ဘိုးဘေး က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏စကားများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဟမ့်... ဒီလောက် ဘေးအန္တရာယ်လေးကိုတောင် မင်းက မခံနိုင်ဘူးလား..... ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ရဲ့ နောက်ပိုင်း တိုက်ကွက်တွေကို တတ်မြောက်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်း ဒီထက်မက အများကြီး ပိုပြီး ဒုက္ခခံရဦးမယ်.....”

‘မင်းသာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်နဲ့ အဆင့်မြှင့်တာကိုတောင် မတောင့်ခံနိုင်လို့ သေသွားမယ်ဆိုရင်လည်း ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်...... ငါ့စွမ်းအင်တွေကို အလကားသက်သက် မဖြုန်းတီးရတော့ဘူးပေါ့.....’

မုန့်ဝမ်သည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ အေးသွားရသည်။ ဘိုးဘေး၏ စကားများအရ သူမ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ဘိုးဘေးက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

သူမသည် ဒုက္ခတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းမိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

၎င်းအပြင် ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောကြီးမှာ ရွက်လွှင့်နေပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ပြန်ဆင်းရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူတော့ချေ။

မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှ မပြရဲဘဲ အားတင်းပြုံးကာ ပြောလိုက်ရသည်။

“ဘိုးဘေးရဲ့ ဆုံးမမှုကို နာခံပါတယ်၊ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီး ဘိုးဘေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်.....”

“ဟမ့်... မင်း ကောင်းကောင်းသိရင် ပြီးတာပဲ.....” ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ သတိပေးသည့်အနေဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေသလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းပြီး မဟုတ်တာတွေ လျှောက်မလုပ်နဲ့.....”

‘ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်းကို သေချင်စိတ်ပေါက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ငါ့မှာ အများကြီး ရှိတယ်.....’

“ဟုတ်ကဲ့ပါ... ကျွန်မ မလုပ်ရဲပါဘူး.....”

“အဲ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ.....” ဘိုးဘေးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အရိုးများ ပြုတ်ထွက်မတတ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်။

သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ နက်မှောင်သော မိစ္ဆာအင်းကွက် နှစ်ခု ရိုက်နှိပ်ခံထားရပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤမှော်အင်းကွက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖွဲ့စည်းပုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် ရရှိလိုက်သော ဤကံကောင်းမှုကြီးအတွက် ပျော်သင့်သော်လည်း ဘိုးဘေးမှာ အလွန် စိတ်မချရသူဖြစ်ကြောင်း အမြဲ ခံစားနေရသည်။

‘ဘိုးဘေးနောက်ကို လိုက်ရင်တော့ တစ်နေ့နေ့ လမ်းမှား ရောက်ကုန်တော့မှာပဲ...’

‘တော်ပြီ... ဒီလိုတွေ ဆက်မစဉ်းစားရဲတော့ဘူး......... ဘိုးဘေးက အ‌တွေးကို ဖတ်နိုင်တယ်....၊ ငါ တစ်ခုခု မဟုတ်တာလုပ်မိရင် မိသွားလိမ့်မယ်.........’

‘ဘိုးဘေးက တကယ့်ကို ပါရမီထူးချွန်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိ အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ကျွန်မ တကယ် လေးစားပါတယ်.........ဒါ့အပြင် ဘိုးဘေးက ထူးကဲတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ.’

မုန့်ဝမ်သည် သူမ သိသမျှ ချီးကျူးစကားများဖြင့် ဘိုးဘေးကို စိတ်ထဲမှ မြှောက်ပင့်ဆိုပြီးနောက် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မေးလိုက်သည် ..... “ဘိုးဘေး... ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဒီလောက် အတင်းမြှင့်ပေးနေတာက ဘိုးဘေးမှာ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရှိလို့လားဟင်.....”

ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

“ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ..... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က အရမ်းနှေးလွန်းတယ်၊ မင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါ လုံးဝ မရှိဘူး..... ငါ့ခေတ်တုန်းကဆိုရင်...”

“ဘိုးဘေးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ သြဇာအာဏာက ကျွန်မ လိုက်မမီနိုင်ပါဘူး.....” မုန့်ဝမ်က အမြန်ပင် ဖားလိုက်သည် ..... “ကျွန်မရဲ့ ပါရမီက ညံ့ဖျင်းလွန်းလို့ ဘိုးဘေးလို ပါရမီရှင်နဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်တာပါ.....”

“ဟမ့်... အဲဒါကို သိရင် ပြီးတာပဲ.....” ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည် ..... “ငါ ကျင့်ကြံတုန်းကဆိုရင် ‘ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ’ တွေကို တိုက်ရိုက် သန့်စင်နိုင်ခဲ့တာ၊ တစ်ယောက်ကို သန့်စင်လိုက်တိုင်း နယ်ပယ်အသေးတစ်ခု တိုးတက်လာတာပဲ..... ခုမင်းရဲ့ လိပ်သွားသလို အရှိန်မျိုး မဟုတ်ဘူး.....”

ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာကို သန့်စင်တယ် ဟုတ်လား..... မုန့်ဝမ်မှာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုနယ်မြေများတွင် ပေါများသော အရင်းအမြစ်များနှင့် ‘နိယာမစွမ်းအား’ များ ပါရှိရာ ၎င်းတို့ကို သန့်စင်စုပ်ယူနိုင်ပါက ကျင့်ကြံမှုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်မည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါဆိုရင်... ဘိုးဘေး၊ ကျွန်မလည်း အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတွေကို တိုက်ရိုက် သန့်စင်လို့ ရမလား.....” မုန့်ဝမ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“မင်းလား..... မင်းကတော့ အများကြီး လိုသေးတယ်.....” ဘိုးဘေးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပယ်ချလိုက်သည် ..... “မင်း ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ကို ရောက်မှ အဲဒါကို ပြောကြတာပေါ့.....”

မုန့်ဝမ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူမသည် ယခုအခါ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်’ နဝမဆင့်သို့ ရောက်နေသည်ဆိုသော်လည်း ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ ဆိုသည်မှာ လူတိုင်း ကျော်ဖြတ်နိုင်သော အဆင့် မဟုတ်ပေ။

“ဒါပေမဲ့...” ဘိုးဘေးက စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည် ..... “မင်း တကယ် လေ့ကျင့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး.....”

မုန့်ဝမ် ဝမ်းသာအားရဖြင့် မေးလိုက်သည် ..... “ဘယ်လို နည်းလမ်းလဲဟင်.....”

“ပျက်စီးသွားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွေကို ရှာပြီး အစအနတွေကနေ စပြီး သန့်စင်ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းက အရမ်းနှေးတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖောက်ပြီး စုပ်ယူကျင့်ကြံတာက ပိုကောင်းတယ်.....” ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသို့ အစအနများမှ သန့်စင်ခြင်းမှာ ထိရောက်မှု များစွာ လျော့နည်းစေသည်။

ခေတ္တ ရှင်းပြပြီးနောက် ဘိုးဘေးက မုန့်ဝမ်အား ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ၏ ဒုတိယပုံစံကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

“ဒုတိယတိုက်ကွက်ကို ‘သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း’ လို့ ခေါ်တယ်....... ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်အားလုံးကို လက်သည်းတွေဆီ စုစည်းပြီး အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ရမယ်၊ အဲဒါမှ ‘တာအိုလက်နက်’ တစ်ခုလို ခိုင်မာလာမှာ.....”

“တာအိုလက်နက်.....” မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာသည် ..... “တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တာလား.....”

“ဒါပေါ့... အဆင့်မြှင့်တင်တုန်းက မင်းရဲ့ ‘ဒန်ထျန်’ နဲ့ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ အပါအဝင် တစ်ကိုယ်လုံးကို မိစ္ဆာစွမ်းအင်နဲ့ ငါ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးခဲ့တာလေ.... မင်း ဘာမှ မသိလိုက်ဘူးမလား.....”

ဘိုးဘေး၏ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အသံကို ကြားရသဖြင့် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကို အမြန် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန့်စင်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မူလ နှလုံးသွေးပင်လျှင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်ဖြင့် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ဘဲ ..... “ဘိုးဘေး... ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်တုန်းက ကျွန်မကို...”

“မင်းရဲ့ သဘောထားကို မေးရမယ် ဟုတ်လား.....” ဘိုးဘေးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် ..... “မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ မပြောင်းလဲပစ်ရင် ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ရဲ့ ဒုတိယပုံစံကို လေ့ကျင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ နားလည်လား.....”

“နားလည်ပါပြီ.....” မုန့်ဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဘိုးဘေးမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဘိုး‌ဘေးပီပီ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အလွန် အာဏာရှင်ဆန်လှသည်။

သူမသည် ဘိုးဘေးနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ဘယ်သောအခါမှ အပေါ်စီးမရဘဲ အမြဲတမ်း အနိမ့်ဘက်မှ ရှိနေရသည်။

“ကဲ... နားလည်ပြီဆိုရင် ‘သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း’ ကို စပြီး လေ့ကျင့်ရအောင်။ အာရုံစိုက်ထား၊ ငါ တစ်ခါပဲ ပြမယ်.....”

မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အာရုံနှစ်မြှုပ်လိုက်ရာ ဝေဝါးသော လက်သည်းပုံသဏ္ဌာန် အရာဝတ္ထု တစ်စုံ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤနက်မှောင်သော လက်သည်းပုံရိပ်မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ၏ သန့်စင်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို အားကောင်းလာသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အသေးစိတ်ကအစ မှတ်သားရင်း အာရုံစိုက် ကြည့်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သရုပ်ပြမှု ပြီးဆုံးသွားပြီး မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိပြီး ဘိုးဘေး ပြသခဲ့သည့်အတိုင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို လက်ဖဝါးဆီသို့ စုစည်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ အဆင်မပြေခဲ့ပေ။ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ အကြောများတစ်လျှောက် ရိုင်းစိုင်းသော မြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေပြီး သူမ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားသည်။

“ဘုန်း.....” ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အသားနှင့် အရိုးများ အက်ကွဲသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ပူထူထုံကျင်သွားတော့သည်။

မုန့်ဝမ်သည် ဒဏ်ရာကို ဖိထားရင်း ပြန်လည် ကုသပြီးနောက် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြိုးစားပြန်သည်။

“ဘုန်း.....” ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး သူမ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အားမလျှော့ဘဲ မိစ္ဆာစွမ်းအင် စီးဆင်းမည့် လမ်းကြောင်းကိုသာ အမြဲ ပြုပြင်နေခဲ့သည်။

အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ပြုပြင်မှုများမှတစ်ဆင့် သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပိုမို ရင်းနှီးလာပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင်လည်း ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ရှုံးနိမ့်မှုများပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်သည် အကြောများအတွင်း ထူးခြားသော နိယာမများအတိုင်း လည်ပတ်လာနိုင်ခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်များသည် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။

ဤခံစားချက်မှာ အလွန် အံ့ဩစရာကောင်းလှသဖြင့် လူကို မသိစိတ်မှ နစ်မွန်းသွားစေသည်။

မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ လက်အရိုးများ အကြိမ်ကြိမ် ကျိုးပြီး ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ပိုမို ပျော့ပျောင်းကာ သန်မာလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ကျင့်ကြံရသော တာအိုဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ကမူ ကြမ်းတမ်းပြီး အာဏာရှင်ဆန်လှသည်။

ကြမ်းတမ်းသော သမုဒ္ဒရာရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မုန့်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှင်းလင်းသော နားလည်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အခန်း (၃၀၈) ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်နှင့် တစ်ကျော့ပြန်တိုက်ပွဲ

လူအများ ခေါ်ဝေါ်နေကြသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် ဆိုသည်မှာ စကြဝဠာအတွင်းရှိ စွမ်းအင် အားလုံး ရောထွေးမှုမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အကြမ်းပတန်းဆန်ပြီး ထိန်းချုပ်ရခက်သော သဘာဝကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများစု၏ မုန်းတီးခြင်းကို ခံရလေ့ရှိသည်။

သို့သော်လည်း မိစ္ဆာစွမ်းအင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်အတွင်း မုန့်ဝမ်သည် နက်နဲသည့် အမှန်တရားကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။

လောကကြီးကို ကြည့်လျှင် ရှုပ်ထွေးမှုသည်လည်း ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို နားမလည်သူတို့မှာ မိမိကိုယ့်တိုင်ကြောင့် ပျက်စီးရသော်လည်း ၎င်းကို ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သူမှာမူ လောကအနှံ့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားကို အသုံးချရုံတင်မကဘဲ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးရှိ အတားအဆီးအားလုံးကို ချိုးဖောက်ရန်အတွက်ပါ အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ဆက်လက် လှုံ့ဆော်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းစေခဲ့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးချပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် သန့်စင်ခြင်းကို ပြီးဆုံးသွားသည်။

သူမသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်များမှ တိုးတက်လာသော ခွန်အားနှင့် စွမ်းအားကို ခံစားရင်း ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာများကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ဟမ့်... ကောင်မလေး၊ ဘယ်လိုလဲ........ ငါဖန်တီးထားတဲ့ ကျင့်စဉ်က အံ့ဩစရာ မကောင်းဘူးလား........”

တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ........ “စီနီယာ... ဒီကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို ထူးခြားလှပါတယ်…. စီနီယာရဲ့ သင်ကြားပြသမှုတွေအတွက် အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ရိုသေစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန် ကျေနပ်သွားသည် ........ “အသိတရားရှိတာ ကောင်းတယ်........”

“မင်းက ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းကို တတ်မြောက်သွားပြီဆိုတော့ သံပူတုန်း နာနာရိုက်ဆိုသလိုပဲ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်စမ်း........”

မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ခုနက သန့်စင်မှုအတွင်း လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူ၍ မိစ္ဆာစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် သူမ၏ လက်ဖဝါးရှိ မှော်စာလုံးများမှာ ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် လည်ပတ်လာသည်။

မှော်စာလုံးများ လည်ပတ်သည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော စွမ်းအင်များသည် မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

၎င်းနောက် ထိုစွမ်းအင်များမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မုန့်ဝမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပြည့်လျှံသွားစေသည်။

ထိုအရာမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ဖြည့်တင်းရမည့် အဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပေသည်။

တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးက အရာအားလုံးကို အမှန်တကယ် ကြိုတင် စဉ်းစားပေးထားခဲ့ခြင်းပင်။

မုန့်ဝမ်သည် အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိကာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း သူမ၏ လက်ဖဝါးများဆီသို့ စီးဆင်းစေခဲ့သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်၏ လက်များသည် ပိုမို ပျော့ပျောင်းကာ သန်မာလာပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုမို တိကျလာခဲ့သည်။

သုံးလ ကြာပြီးနောက်...

မုန့်ဝမ်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ မဲနက်နေကာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ သူမ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးလေးကို လှည့်ပတ် စီးဆင်းနေသည်။

သူမ၏ လက်ဖဝါးကြားတွင် နက်မှောင်သော အလင်းတန်းလေးများမှာ မိစ္ဆာဓားနှစ်စင်းကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါ ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ဟူး……”

မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

ထိုနက်မှောင်လှသော မျက်ဝန်းအိမ်များထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန်ပင် အန္တရာယ်ရှိလှသည်။

သူမသည် လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်ကာ လက်ချောင်းများကို စုကြည့်လိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ခိုင်မာသော ထိတွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“အောင်မြင်ပြီ........”

သုံးလကြာ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုအပြီးတွင် သူမ၏ လက်များမှာ အဆင့်နိမ့် တာအိုမှော်လက်နက် တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက်ကြာအောင် သန့်စင်ထားတာတောင် ဒီခွန်အားက မဆိုးဘူးလို့ ပြောရမှာပဲ........”

တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ လေသံမှာ မာနကြီးဟန် ပါဝင်နေသည် ........ “ကဲ... မင်းရဲ့ ရလဒ်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ........”

“စီနီယာ ဆိုလိုတာက...”

မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အနည်းငယ် ရိပ်မိလိုက်သည်။

“ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါက ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူကို လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် ခေါ်လိုက်........”

တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ စကားမှာ ငြင်းဆန်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ယခင်တစ်ခါကကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ယခုတစ်ခါတွင် မုန့်ဝမ်သည် တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး လာမည့် တိုက်ပွဲကို အလွန် စောင့်မျှော်နေသည်။

မကြာမီမှာပင် ပြာလွင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပြင်းထန်သောအရှိန်အဝါရှိသည့် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူ အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယခင်တစ်ခါက မုန့်ဝမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ‘လီဖုန်း’ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယခင်တစ်ခါနှင့် မတူဘဲ ယခုအခါတွင် သူသည် မုန့်ဝမ်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး ဖော်ရွေသော အမူအရာပင် ပြသလာသည်။

“ညီမမုန့်... မင်းကတော့ အမြဲအံဩဖို့ကောင်းနေတော့တာပဲ........ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ........”

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း ဝူကျိဝေသည် မုန့်ဝမ်ကို မည်မျှ အလေးထားသည်ကို အားလုံးက သတိပြုမိနေကြသဖြင့် လူတိုင်းက သူမကို မနာလို ဖြစ်နေကြသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မုန့်ဝမ်ကို အထင်သေးနေသေးသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ပေါ်တင် မပြရဲပေ။

“စီနီယာ လီ... လာရောက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်........”

မုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဧည့်သည်ကို အေးစက်စက် အရှိန်အဝါဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

“ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါတို့အားလုံးက သခင်မလေးအတွက် လုပ်ဆောင်နေကြတာပဲ........”

သူ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်၏ လက်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူက စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါကော သခင်မလေးက မင်းကို ဘယ်လို အံ့ဩစရာ ကျင့်စဉ်တွေ သင်ပေးလိုက်တာလဲ........”

မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လှည့်ကွက်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည် ........ “မကြာခင် မြင်ရတော့မှာပါ...စီနီယာအကို.....”

စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီဖုန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားများနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို သူ၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်း ကြေးမုံမှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ပြင်လိုက်သည်။

နက်မှောင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်များသည် သူ၏ ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ချိတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့သည်။

ထိုလက်များသည် အနက်ရှိုင်းဆုံး အမှောင်ထုထဲမှ ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ အေးစက်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေထုပင်လျှင် ဖိအားကြောင့် အသံမြည်နေတော့သည်။

“ဒါက……”

လီဖုန်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်မှာ ကျုံ့သွားသည်။ ထိုလက်များ၏ မာကြောမှုမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ အဆင့်နိမ့် တာအိုမှော်လက်နက်ကြေးမုံထက်ပင် ပို၍ မာကြောနေသေးသည်။

“ဘုန်း........”

မုန့်ဝမ်၏ သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းသည် ရှေးဟောင်းကြေးမုံနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံအစား ကြောက်စရာကောင်းသော ‘ခရက်’ဟူသောအက်ကွဲတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

လီဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ဆီသို့ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြေးမုံပေါ်တွင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ................”

လီဖုန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီရှေးဟောင်းကြေးမုံက တာအိုမှော်လက်နက်လေ။ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ လက်နဲ့ ထိလိုက်တာတင် ပျက်စီးသွားတယ် ဟုတ်လား........

သို့သော် မုန့်ဝမ်က သူ၏ အံ့ဩမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

တိုက်ကွက်တစ်ခု အောင်မြင်သွားပြီးနောက် သူမသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လေသည်။ သူမ၏ လက်များသည် ပုံရိပ်ယောင်များစွာဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

တိုက်ကွက်တိုင်းတွင် ပြင်းထန်သောစွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး လီဖုန်း၏ အရေးကြီးသော အဓိကအစိတ်အပိုင်းများကို ဦးတည်နေသည်။

လီဖုန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ကြေးမုံထဲသို့ ပုံအောထည့်သွင်းကာ မုန့်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် ခုခံနေရသည်။

သို့သော် သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားအောက်တွင် ကြေးမုံပေါ်မှ အက်ကြောင်းများမှာ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး လုံးဝ ပျက်စီးတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

“ခရက်.....ခွမ်း......”

နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဝမ်၏ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုအောက်၌ ရှေးဟောင်းကြေးမုံမှာ စူးရှသော အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

တာအိုမှော်လက်နက် ၏ အကာအကွယ် မရှိတော့သော လီဖုန်းသည် မုန့်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လုံးဝ အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်သွားရသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးလဲ...........”

လီဖုန်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

သူသည် ထိုလက်သည်းများ၏ အေးစက်သော ထိတွေ့မှုကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သေခြင်းတရားထက်ပင် ပိုမို အေးစက်သော မိစ္ဆာဆန္ဒ ဖြစ်သည်။

မုန့်ဝမ်က ပြန်မဖြေဘဲ နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ တွန့်လိုက်သည်။

သူမသည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအင် အားလုံးကို လက်ဖဝါးဆီသို့ ပုံအော ထည့်လိုက်သည်။

မူလက မှင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော လက်များသည် ယခုအခါ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုမည့် တွင်းနက်ကြီးနှစ်ခုကဲ့သို့ ပိုမို နက်မှောင်လာပြီး လူကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် လေးစားခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူမသည် လက်ကို မြှောက်ကာ အကာအကွယ်မဲ့နေသော လီဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲကုတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်သေးပေ။