အခန်း (၃၁၉-၃၂၀)
Vol. 32 Ch. 319-320
အခန်း (၃၁၉) ကောင်းကင်မိစ္ဆာဖြစ်ခြင်း
မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ မိစ္ဆာအမြုတေစွမ်းအား ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် နဂါးမျိုးနွယ်သို့ ပြောင်းလဲရန် စတင်ကြိုးစားခဲ့သည်။
မည်သည့်ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ နောက်တစ်ခဏ၌ မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ဧရာမ ရွှေရောင်မိစ္ဆာနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
မိစ္ဆာနဂါး၏ အကြေးခွံများမှာ ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး တောက်လောင်နေသော နေမင်းနှစ်စင်းကဲ့သို့ ၎င်း၏မျက်လုံးများမှ ပူပြင်းလှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။
နဂါးနတ်ဘုရားစစ်သည်ကြီး၏ အစစ်အမှန်အသွင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါ ရှိပေသည်.........
မုန့်ဝမ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ နဂါးလက်သည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဂူအတွင်း၌ အကြိမ်အနည်းငယ် ဝဲပျံကြည့်ခဲ့သည်။ သူမသည် မိစ္ဆာနဂါး၏အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး ခွန်အားမှာလည်း ထူးကဲစွာ အစွမ်းထက်ကြောင်း၊ သူမ၏ကိုယ်တွင်းမှ ကျယ်ပြောလှသော နဂါးအရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
မုန့်ဝမ်သည် လူသားအသွင်သို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ငါ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ၊ ဒီမိစ္ဆာသင်္ချိုင်း ကနေ ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ.......”
မုန့်ဝမ်သည် ပထမဦးစွာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ရုပ်သွင်ကို ဖုံးကွယ်ကာ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြွက်နတ်ဘုရားစစ်သည်ကြီး၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းရည်ဖြစ်သော “ခြေရာဖျောက် အရိပ်”ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ အရိပ်များအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိစ္ဆာပေါင်းစုံ သင်္ချိုင်း၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် မိစ္ဆာပေါင်းစုံ သင်္ချိုင်း၏ ပြင်ပရှိ ထွက်ပေါက်တစ်ခု၌။ ဟေးဖုန်း နှင့် အစွမ်းထက် မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စစ်သည်တစ်စုမှာ ထိုနေရာတွင် သုံးနှစ်တိတိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မည်သူမျှ မပေါ့ဆရဲကြပေ။
“လူကြီးမင်း ဟေးဖုန်း၊ အဲ့ဒီလူသားကျင့်ကြံသူက မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲဆိုတာ သေချာရဲ့လား.........” မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
ဟေးဖုန်းက သူ့ကို အေးစက်စွာတစ်ချက်ကြည့်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင်က မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းရဲ့ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားဖို့ အမိန့်ပေးထားတာ၊ အဲ့ဒီလူသားကျင့်ကြံသူက လုံးဝ ထွက်မပြေးနိုင်ပါဘူး......... ငါတို့က သူ ငါတို့ထောင်ချောက်ထဲ လမ်းလျှောက်ဝင်လာတဲ့အထိ ဒီမှာ စောင့်နေဖို့ပဲ လိုတယ်.......”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ.........” မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်က ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်ထူးလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုခဏမှာပင် မိစ္ဆာပေါင်းစုံ သင်္ချိုင်း၏ ထွက်ပေါက်၌ လှိုင်းတွန့်လေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
“တစ်ယောက်ယောက် ထွက်လာပြီ.........”
ဟေးဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတစ်ချက် လက်ခနဲ ပေါ်သွားပြီး သူက ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည် ......... “တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ကြ.........”
မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်များအားလုံး သူတို့၏ မှော်လက်နက်များကို ထုတ်ဖော်ကာ အသင့်ပြင်ထားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းအတွင်းမှ ထွက်လာသော ပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။
ထိုသူမှာ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အမွေးပွ နားရွက်လေးတစ်စုံ ရှိနေကာ ရွှေရောင်ကျောက်မျက်များကဲ့သို့ သူမ၏မျက်သူငယ်အိမ်များမှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် သူမသည် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
“ဒါ... ဒါ ဘယ်သူလဲ.........” မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်တစ်ဦးက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဟေးဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် သံသယများ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင် များ ထွက်ပေါ်နေရမည်ဟု သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ သို့သော် ရှေ့မှအမျိုးသမီးမှာမူ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
“အဲ့ဒီလူသားကျင့်ကြံသူအပြင် မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းထဲမှာ တခြားမိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ဝင်တွေ ရှိနေသေးတာလား.........” ဟေးဖုန်းက သူ့ဘာသာ စဉ်းစားနေမိသည်။
ဟေးဖုန်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားသော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်တစ်ဦး ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာသည်။ သူသည် ငွေရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်နေသည့် လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊ လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ......... မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းထဲကနေ ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ.........” ထိုစစ်သည်၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာ ပါဝင်နေသည်။
မုန့်ဝမ်က သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ချက် လက်ခနဲ ပေါ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူမက ခပ်အေးအေး လေသံဖြင့် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်ပါ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်တရားကျင့်နေခဲ့တာ၊ ဒီနေ့မှ အပြင်ထွက်လာတာ။ ဘာလဲ... မင်းတို့က ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်ကိုတောင် မမှတ်မိကြတော့ဘူးလား.........”
“ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်.........” ထိုစစ်သည်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်၏ စကားကို မယုံတစ်ဝက် ယုံတစ်ဝက်ဖြစ်နေပုံရသည်။
ဟေးဖုန်းကလည်း ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး မုန့်ဝမ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
“ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်ဆိုတာ ငါတို့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နယ်မြေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာလှပြီ။ မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ဘယ်လို သက်သေပြမလဲ.........”
မုန့်ဝမ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။
“သက်သေပြရမယ်......... ငါ သက်သေပြရလောက်အောင် မင်းတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိလို့လား.........”
စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ ဘေးပတ်လည်မှ မိစ္ဆာစွမ်းအင် များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော နဂါးအရှိန်အဝါမှာ လွင့်ထွက်သွားရာ ထိုနေရာရှိ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်များမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ကြရသည်။
“ဒါ... ဒါ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ.........” မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် လူအုပ်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ ဧရာမ ရွှေရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအသွင်ပဲ.........” ဟေးဖုန်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
မုန့်ဝမ်သည် လူသားအသွင်သို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည် ......... “ကဲ... မင်းတို့မှာ တခြားမေးစရာ ရှိသေးလား.........”
ငွေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် စစ်သည်မှာ မုန့်ဝမ်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သိသိသာသာ ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခါးညွှတ်၍ လက်သီးဆုပ်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုင်းပျမှုအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ လက်အောက်က မိစ္ဆာစစ်သည်ကြီး တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဂျင်ကျားပါ၊ မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်း ထွက်ပေါက်ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ အမိန့်ပေးခံထားရတာပါ.......”
မုန့်ဝမ်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်သည် ......... “ဒါဆိုရင်လည်း ငါ သွားတော့မယ်.......”
ဂျင်ကျားက တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ......... “နေပါဦး.......”
မုန့်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏လေသံမှာ စိတ်မရှည်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ နဂါးအရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို အားကောင်းလာသည်။
“ဘာရှိသေးလို့လဲ.........”
မုန့်ဝမ် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျင်ကျားက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်မိစ္ဆာ လူကြီးမင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လျှော့ပါ။ ကျွန်တော်က တမင်တကာ ပိတ်ပင်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အမိန့်ထုတ်ထားတာရှိပါတယ်၊ မိစ္ဆာသင်္ချိုင်းထဲကနေ ထွက်လာတဲ့သူတိုင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်ဆေးဖို့အတွက် မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်ကို သွားရမှာပါ ဒီအရာကလည်း လူသားကျင့်ကြံသူ ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ထဲကို ခိုးမဝင်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်တာပါ.......”
သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီး လေးစားစွာ ဆက်ပြောသည် .........
“လူကြီးမင်းက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည် ဖြစ်နေတာကြောင့် အဆင့်အတန်းက မြင့်မြတ်လှပါတယ်။ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်မင်းမြတ်သာ လူကြီးမင်း ရှိနေမှန်း သိရင် သေချာပေါက် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ပါပေးပါ၊ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင် လူကြီးမင်းကို ကြိုဆိုနိုင်အောင်လို့ပါ.......”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမ ငြင်းပယ်လိုက်လျှင် ဤမိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ သံသယကို သေချာပေါက် ဖြစ်စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ သဘောတူပြီး မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်သို့ လိုက်သွားလျှင်လည်း အန္တရာယ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်နေမည်ကို သူမ သိထားသည်။
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က အမိန့်ပေးထားမှတော့ ငါ မင်းတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက မိစ္ဆာသင်္ချိုင်း ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တရားကျင့်နေခဲ့တာဆိုတော့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နယ်မြေရဲ့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေကို သိပ်မသိဘူး။ မင်း ငါ့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြရမယ်.......”
မုန့်ဝမ် သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျင်ကျားသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။
“စိတ်ချပါ လူကြီးမင်း၊ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ကျွန်တော် အားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးပါ့မယ်.......”
ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဟေးဖုန်းမှာမူ မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်ထားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက ဂျင်ကျားအနားသို့ တိုးသွားပြီး တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်း ဂျင်ကျား၊ ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ငါတို့ မသိဘူးလေ၊ ပိုပြီး သတိထားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား.........”
ဂျင်ကျားက သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။
“ဟေးဖုန်း၊ မင်း အများကြီး တွေးနေတာပဲ။ သူက စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအသွင်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်မှတော့ သူ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည် ဖြစ်တာ သေချာပါတယ်။ ငါတို့က ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည် တစ်ယောက်ကို စော်ကားမိတယ်ဆိုတာ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်မင်းမြတ် သိသွားရင် မင်းနဲ့ ငါ နှစ်ယောက်လုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်.......”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟေးဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲမှ သံသယများမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။ မုန့်ဝမ်သည် ဤအရာအားလုံးကို မြင်နေရပြီး စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့နေသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြပေ။
သူမက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည် ......... “ဒါဆိုရင်လည်း ထွက်ကြတာပေါ့.......”
ဂျင်ကျားက အလျင်အမြန် ပြန်ထူးလိုက်သည် ......... “ဟုတ်ကဲ့ပါ လူကြီးမင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ.......”
ထိုသို့ပြောပြီး သူက လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်များကို လမ်းဖယ်ပေးရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်အတွက် သူကိုယ်တိုင် လမ်းပြပေးခဲ့သည်။ မုန့်ဝမ်သည် ဂျင်ကျား၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားစဉ် သူမ၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်နေပြီး စိတ်ထဲမှ လျှို့ဝှက် တွက်ချက်နေခဲ့သည်။
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်သို့ သွားမည့် ဤခရီးမှာ ကြီးမားသော အန္တရာယ် ရှိသည်။ သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှုမှာ ဂျင်ကျားကို ခေတ္တခဏ လှည့်စားနိုင်ရုံသာ ရှိသေးပြီး၊ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်သို့ ရောက်လျှင် မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က သူမကို သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားပေလိမ့်မည်......... သူမ ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်း ရှာရမည်။
ဂျင်ကျားနှင့် အခြားသူများ မုန့်ဝမ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မိစ္ဆာသင်္ချိုင်း၏ ထွက်ပေါက်၌ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အခန်း (၃၂၀) ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း
ထို့နောက်တွင် ထွက်ပေါက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ သိသိသာသာပင် လူသားမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။
“သူပဲ........ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူ........”
ဟေးဖုန်း ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဂျင်ကျား ကလည်း ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ “မြန်မြန်........ သူ့ကို တားကြ........”
မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စစ်သည်တစ်စုလုံး သူတို့၏ မှော်လက်နက်များကို အသုံးပြုကာ “မုန့်ဝမ်” နောက်သို့ ရူးသွပ်စွာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။
ထို “မုန့်ဝမ်” မှာ ဒဏ်ရာရထားပုံရပြီး သူမ၏ အရှိန်မှာ မမြန်လှပေ။ သို့သော် သူမ၏ လက်ထဲရှိ တာအိုလက်နက်ကို အားကိုးကာ အခြားသူများကို အလွယ်တကူပင် နောက်ချန်ထားခဲ့သည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ ဂျင်ကျားသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ မုန့်ဝမ်ကို လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
“မြင့်မြတ်လှတဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာလူကြီးမင်း၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူကို အရင်ဖမ်းပြီးမှ လူကြီးမင်းကို မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်အထိ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်........”
မုန့်ဝမ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။
“သာမန် လူသား နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က မင်းတို့ကို ဒီလောက်အထိ အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့။ တကယ့်ကို အသုံးမကျတာပဲ............”
ဂျင်ကျား၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွားသော်လည်း ပြန်မပြောရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ခုလို ဆုံးမထောက်ပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းပြပါ့မယ်........”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ “မုန့်ဝမ်” နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။
ဟေးဖုန်းသည် မထွက်ခွာမီ မုန့်ဝမ်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ အမြဲ ခံစားနေရသော်လည်း အခြေအနေမှာ အလွန် အရေးကြီးနေသဖြင့် အများကြီး မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘဲ ဂျင်ကျားနှင့် အခြားသူများနောက်သို့သာ လိုက်သွားခဲ့သည်။
လူအားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် ........ “အရူးအုပ်စုပဲ............”
သူမ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိပ်မည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ “လူသားမုန့်ဝမ်” သွားရာလမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
အမှန်စင်စစ် ထို “လူသားမုန့်ဝမ်” မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ပွား ဖြစ်သော “ဝူကျိဝေ” ပင် ဖြစ်သည်။ “ဝူကျိဝေ” သည်လည်း လူသားမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိထားသဖြင့် မူလကိုယ်ထည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေသည်။
“ဝူကျိဝေ” ပေါ်လာခြင်းက ဂျင်ကျားနှင့် အခြားသူများ၏ အာရုံကို အောင်မြင်စွာ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူမသည် မိစ္ဆာသင်္ချိုင်း မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
“မုန့်ဝမ်” (ကိုယ်ပွား) ၌ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိသော်လည်း၊ ဝူကျိဝေ ချန်ထားခဲ့သော တာအိုလက်နက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ သူမ၏ အရှိန်မှာ အံ့မခန်း ဖြစ်သွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာစစ်သည်ကြီးများအတွက် သူမကို မှီရန် အတော်လေး ကြိုးစားရပေလိမ့်မည်။
အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာခန့် ကြာပြီးနောက် ဂျင်ကျားနှင့် အခြားသူများမှာ “မုန့်ဝမ်” (ကိုယ်ပွား) ကို နောက်ဆုံးတွင် မှီသွားကြသည်။ ထွက်ပြေးရန် လမ်းမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကိုယ်ပွားသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လူအားလုံးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“လူသားကျင့်ကြံသူ၊ လက်နက်ချတာ ပိုမကောင်းဘူးလား........”
ဂျင်ကျားက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မုန့်ဝမ်” (ကိုယ်ပွား) က လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“မင်းတို့ တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား........”
စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး၊ သူမ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာကာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
“ဘုန်း...............”
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်များမှာ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ ဂျင်ကျားနှင့် ဟေးဖုန်းတို့မှာလည်း နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး........ ငါတို့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီ........”
ဟေးဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဂျင်ကျား၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ........ “တောက်........ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ငါတို့ကို အာရုံလွှဲဖို့ ကိုယ်ပွား ကို သုံးသွားတာပဲ........”
သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မိစ္ဆာသင်္ချိုင်း ထွက်ပေါက်ရှိရာဘက်သို့ အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
“တောက်........ အဲ့ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်က...”
ဂျင်ကျား၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး၊ ကျားကို တောင်ပေါ်မှ မျှားထုတ်သည့် အကွက် တွင် သူ မိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။
ဟေးဖုန်းကလည်း သဘောပေါက်သွားပြီး ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည် ........
“ဒီလူသားကျင့်ကြံသူ ပေါ်လာတဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်၊ လူကြီးမင်း ဂျင်ကျား... အဲ့ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်မှာ ပြဿနာ ရှိနေတာ သေချာပြီ........”
ဂျင်ကျားသည် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ အရိုးသံများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ “လာ.... လိုက်ခဲ့........ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဖမ်းရမယ်........”
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီသော နေရာသို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ပေ။ သူမသည် မြင့်မားသော ကမ်းပါးယံတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ မိစ္ဆာသင်္ချိုင်းရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။
“ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့အတွက် ဒီအကြွေးကို ငါ မှတ်ထားမယ်............”
သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်အတွင်း၌ လေထုမှာ အလွန်ပင် လေးလံနေသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်သည် သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည်။
သူ၏ အကြည့်မှာ ဓားသွားကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသော ဂျင်ကျားနှင့် ဟေးဖုန်းတို့ကို ကြည့်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ပြောတော့ အဲ့ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်က လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှု ဖြစ်နေတယ်ပေါ့........”
ဂျင်ကျား၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး သူ၏ နဖူးကို မြေပြင်နှင့် ကပ်ကာ အက်ရှရှ အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်မျိုး အသုံးမကျလို့ပါ။ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ မိသွားပါတယ်........ သူ... သူက စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအသွင်ကိုတောင် ပြောင်းလဲနိုင်တာကြောင့် ကျွန်တော်မျိုးတောင် လှည့်စားခံလိုက်ရပါတယ်........”
“အသုံးမကျတာ........”
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က သူ၏ ပလ္လင်လက်ရန်းကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။
ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော ဟေးဖုန်းမှာ မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“မင်းမြတ်... အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်း ထူးဆန်းပါတယ်။ သူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအသွင်ကိုလည်း ပြောင်းနိုင်တာကြောင့် ခွဲခြားဖို့ တကယ့်ကို ခက်ခဲလှပါတယ်........”
“ခွဲခြားဖို့ ခက်တယ် ဟုတ်လား........”
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းတို့က ငါ့အတွက် ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ........”
စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် လက်ကို မြှောက်၍ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် တစ်ခုက ဟေးဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ခဏချင်းမှာပင် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။
“ဗြိ........”
ဟေးဖုန်းမှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စတစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျကာ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော ဂျင်ကျားမှာ ဝိညာဉ်လွင့်စင်မတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး အသက်ချမ်းသာပေးရန် အလျင်အမြန် ဦးချ တောင်းပန်တော့သည်။
“အရှင်မင်းမြတ်... အသက်ချမ်းသာပေးပါ........ ကျွန်တော်မျိုး အမှားကို ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်၊ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူကို သေသည်အထိ လိုက်ဖမ်းပါ့မယ်........”
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဂျင်ကျား... မင်းက မိစ္ဆာစစ်သည်ကြီး ဆယ့်နှစ်ပါးထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိထားတာတောင်၊ လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို မဖမ်းနိုင်ဘဲ ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်တွေရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတင် လွတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်ပေါ့............”
“ပြောစမ်း... မင်းကို ငါ ဘယ်လို အပြစ်ပေးသင့်သလဲ........”
ဂျင်ကျား၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး သွားကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ........
“ကျွန်တော်မျိုး ဘယ်လို အပြစ်ပေးမှုကိုမဆို ခံယူဖို့ အသင့်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးကို အမှား ပြန်ပြင်ခွင့် တစ်ကြိမ်လောက်ပဲ ပေးသနားတော်မူပါ........”
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာစွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုက ဂျင်ကျား၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။
“ဘုန်း........”
ဂျင်ကျားသည် သွေးတစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်ရပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြိုးပြတ်နေသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားသည်။ သူသည် အားယူကာ ထထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း မကျေနပ်သည့် အမူအရာကိုမူ လုံးဝ မပြရဲပေ။
“ဒါက မင်းရဲ့ အသုံးမကျမှုအတွက် အပြစ်ပေးတာပဲ............”
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ........ “နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ကျရှုံးဦးမယ်ဆိုရင်တော့ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်ကို ပြန်လာစရာ မလိုတော့ဘူး............”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ........ အခုလိုအသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးတဲ့အတွက် အရှင်မင်းမြတ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်........”
ဂျင်ကျားသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အောင့်အည်း သည်းခံကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းလိုက်သည်။
မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ နဂါးအသွင်ကိုလည်း ပြောင်းနိုင်ပြီး ဂျင်ကျားကိုတောင် လှည့်စားနိုင်တယ်ဆိုတော့... သူ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေကို သုံးသွားတာလဲ........”
ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အရှင်မင်းမြတ်... လူသားမျိုးနွယ်တွေက အရမ်း ပါးနပ်ကြပါတယ်။ သူက ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အတင်းအဓမ္မ ခိုးယူဖို့အတွက် ကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခုကို သုံးခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်တာကြောင့် သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်ပါတယ်........”
အခြား အကြီးအကဲ တစ်ဦးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည် ........ “အရှင်မင်းမြတ်... အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ရဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား စစ်သည်ကြီးဆယ့်နှစ်ပါးရဲ့ အမွေအနှစ် ကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့ပါတယ်။ အကယ်၍ သူသာ အမွေအနှစ် အပြည့်အစုံကို ရသွားခဲ့ရင် အကျိုးဆက်က ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် ကြီးမားပါလိမ့်မယ်........”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား စစ်သည်ကြီးဆယ့်နှစ်ပါးရဲ့ အမွေအနှစ်... အဆုံးရှုံးမခံနိုင်တာတော့ အမှန်ပဲ............”
လူငယ် မိစ္ဆာစစ်သည်ကြီး တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည် ........ “အရှင်မင်းမြတ်... အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ပေမဲ့ သူက လူသားပဲလေ။ သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးစက်က ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ သူ အမွေအနှစ်ကို ရသွားရင်တောင် အဲ့ဒီ စွမ်းအားတွေကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး............”