အခန်း (၂၀၉-၂၁၀)

အခန်း ၂၀၉ - ရာထူးဆက်ခံခြင်း

အချိန်တွေက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

တစ်လခန့် အချိန်ကာလမှာ ထိုသို့ပင် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးဆက်ခံပွဲ အခမ်းအနားမှာ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ အထက်လမ်းဂိုဏ်းများ မှာလည်း တက်ရောက်ရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ မိစ္ဆာဂိုဏ်း ၏ အုပ်စုအချို့မှာလည်း အခွင့်အရေးကို ချောင်းမြောင်းနေကြလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်...

သတင်းများအရ...

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း မှ ဂျိချန်းဖန်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ကျင်းအဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သည် ထိုက်ကျင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးရှိသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလားဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းသည် နတ်ဘုရားဒေသတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ များပြားလှစွာသော အထက်လမ်းဘက်တော်သားများသည် ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီး ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သို့ လာရောက်ကြသည်။

တစ်ချက်မှာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ရာထူးဆက်ခံပွဲကို မျက်မြင်တွေ့ရှိရန်ဖြစ်ပြီး... နောက်တစ်ချက်မှာမူ ဂျိချန်းဖန်သည် တကယ်ပင် ထိုက်ကျင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို အတည်ပြုရန် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒေါင်...... ဒေါင်...... ဒေါင်......"

ခေါင်းလောင်းသံများသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု မှ တပည့်များအားလုံးသည် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တောင်ထိပ်သခင်များနှင့် ဂရန်းမာစတာများ၏ အနောက်မှနေ၍ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ဆီသို့ လိုက်ပါလာကြသည်။ ဤပွဲသည် အမှန်တကယ်ပင် ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးဆက်ခံပွဲ ဖြစ်ပေသည်............။

လုံးဝ လက်လွတ်မခံသင့်သည့် အခမ်းအနားကြီး ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် များပြားလှသော တပည့်များနှင့် ပြင်ပဧည့်သည်များသည် ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ပေါ်တွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြရာ လူချင်းပုခုံးချင်း တိုက်မိလုနီးပါးပင် စည်ကားနေတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤရာထူးဆက်ခံပွဲမှာ နေ့တစ်ဝက်စာခန့်သာ အချိန်ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ... ဤမျှလောက် များပြားသော လူအုပ်ကြီး ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ပေါ်တွင် စုဝေးနေခြင်းက မည်သို့သော ပြဿနာများ ဖြစ်လာစေမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

...

ယွင်ဟိုင်ရင်ပြင်။

ဤနေရာသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်ထိပ်အသီးသီးမှ ထူးချွန်သော တပည့်များ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အခမ်းအနားကို စောင့်ကြည့်ရန် ကြိုတင်ရောက်ရှိနေသော အခြားသော အထက်လမ်းစဥ်ဘက်တော်သားများ လည်း ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားစမြည်ပြောဆိုခြင်း၊ အတွေးအခေါ်များ နှီးနှောဖလှယ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြရာ အကြီးစား တာအိုနှီးနှောဖလှယ်ပွဲတစ်ခုပမာပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

လုရွယ်ချီနှင့် ကျန့်လင်းအာတို့မှာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့်များဖြစ်သည့်အတွက် ဤနေရာတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျင့်ပင်အာ ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ရွှမ်ချာဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုသော အဆင့်အတန်းမှာ တောင်ထိပ်သခင်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လုရွယ်ချီနှင့် ကျန့်လင်းအာတို့ကို ယွင်ဟိုင်ရင်ပြင် မှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် ခန်းမကြီးတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်...

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်ထိပ်သခင်များသည်လည်း ဤနေရာတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း ရဲ့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်နဲ့ သူ့တပည့်တွေ ရောက်ပြီလား......"

"ရောက်ပါပြီ......"

"ဂျူနီယာညီလေး ကျန့်... ငါ့ကိုယ်စား ဆရာတော် ပူဟုန်ကို သွားရောက်ကြိုဆိုပေးပါဦး..."

"ဖန်ရှန်းဂူ က လူတွေရော......"

"မရောက်သေးဘူးလား......"

"မလောပါနဲ့......”

"ရာထူးဆက်ခံပွဲက နောက်ထပ် နာရီဝက်နေမှ တရားဝင်စမှာပါ......”

ခန်းမထဲရှိ တောင်ထိပ်သခင်များသည် အချင်းချင်း စကားပြောနေကြသည်။ တာဝန်ယူထားသည့် တောက်ရွှမ်းမှာမူ အရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ စီစဉ်ပေးနေလေသည်။

ကျင့်ပင်အာ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဂျူနီယာတူမလေး ကျင့် ရောက်ပြီလား...... အမြန်ပဲ ထိုင်ပါဦး......”

"ရွယ်ချီနဲ့ လင်းအာတို့လည်း ထိုင်စရာနေရာ ရှာထိုင်ကြပေါ့......”

တောက်ရွှမ်းက ကြင်နာတတ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားတော့ လုရွယ်ချီနှင့် ကျန်လူများက တောက်ရွှမ်းကို အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာဦးလေး......”

အမျိုးသမီး သုံးဦးစလုံးသည် ထိုင်ခုံများတွင် အတူတူ ထိုင်လိုက်ကြလေသည်။ ကျန့်ပူယီနှင့် ဇနီးသည်တို့မှာ ကျန့်လင်းအာ ရောက်လာသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း ဘာမှမပြောကြပေ။

တောက်ရွှမ်းအား အရာအားလုံး စီစဉ်ရာတွင် ကူညီပေးရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်နေကြလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံမည့်သူမှာ သူတို့၏ တပည့်ရင်း မဟုတ်ပါလား။

ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့သည်လည်း လုရွယ်ချီ ရောက်လာသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်ထားသည်။ သူမထံမှ အလွန်အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"ဂျူနီယာညီလေး ကျန့်......”

"ကျန်တဲ့ ဧည့်ခံရေးတာဝန်တွေကို မင်းကိုပဲ လွှဲခဲ့မယ်......”

"ငါကတော့ အနောက်ဘက်ကိုသွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန် ဘယ်လိုတွေ ပြင်ဆင်နေလဲဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်......”

တောက်ရွှမ်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားတော့ ကျန့်ပူယီက အမြန်မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအကို... ထားခဲ့လိုက်ပါ..... ကျွန်တော်နဲ့ တစ်ခြားညီအစ်ကိုတွေ အရာအားလုံးကို အကောင်းဆုံး စီစဉ်ထားပါ့မယ်......”

"ကောင်းပြီ......”

တောက်ရွှမ်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူသည် လိုအပ်သော ညွှန်ကြားချက်များအားလုံး ပေးပြီးသားဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသော ကိစ္စရပ်များမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤရာထူးဆက်ခံပွဲ၏ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလော။

သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် တခြားသော အရာများလည်း ရှိနေသေးသည်။

ခန်းမထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် တောက်ရွှမ်းသည် ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်း ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်...

ဂျိချန်းဖန်သည် ဝမ်ကျန့်ယီ၊ ချန်စုန့်တို့နှင့်အတူ သေရည်သောက်ရင်း စကားကောင်းနေကြလေသည်။

"မင်းတို့ သုံးယောက်ကတော့..."

"ငါကတော့ အရှေ့ရော အနောက်ရော အလုပ်ရှုပ်နေတာ၊ မင်းတို့ သုံးယောက်ကတော့ ဒီမှာ သေရည်သောက်နေကြတယ်ပေါ့......"

တောက်ရွှမ်းက စိတ်ဆိုးချင်ယောင် ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်က ပြုံး၍ မတ်တတ်ရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး " ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာဦးလေး... ကျွန်တော်က အပြင်မှာ လူလုံးပြဖို့ အဆင်မပြေသေးလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တောက်ရွှမ်းက ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဖန်ရှန်းဂူ က လူတွေ အခုထိ မရောက်သေးဘူး။ သူတို့က အကြံဆိုးတွေနဲ့ လာတာများလား......"

ဂျိချန်းဖန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ "တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က ဒီနတ်ဘုရားဒေသကို ဘယ်လောက်တောင် ဝေးတာလဲ...... သူတို့ ဒီကို အပြေးအလွှား လာရတာ မလွယ်လှပါဘူး။ အကြံဆိုးတွေနဲ့ ဆိုတာကတော့..."

"ဟီးဟီး......"

"သူတို့ မလာမှာကိုပဲ ငါ စိုးရိမ်နေတာ......”

စကားအဆုံးတွင်... ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားလေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် နောက်ဆုံးတွင် အင်အားကိုသာ အလေးထားလေသည်။ အမှန်တရား ဆိုသည်မှာလား...... သူ၏ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တွင် အမှန်တရားဟူသည် လိုလေသေးမရှိ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

ဤထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင်... ဖန်ရှန်းဂူ က လူတွေကို ကြီးလေးသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်စေရမည် ဖြစ်၏။

တောက်ရွှမ်းက အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး စဉ်းစားကာ မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီ မိတ်ဆွေ ကိုးမြှီး (ရှောင်ပိုင်) အတွက်ရော ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲ...... သူမကို ရှေ့ထွက် လူလုံးပြခိုင်းမှာလား......"

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သည် ဖန်ရှန်းဂူ နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ပိုင် လူလုံးပြသည်ဖြစ်စေ၊ မပြသည်ဖြစ်စေ ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

ဂျိချန်းဖန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"လူလုံးပြမှာပေါ့...... ဘာလို့ မပြရမှာလဲ...... သူမက ငါတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ဂရန်းမာစတာ တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီလို အရေးကြီးလှတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးဆက်ခံပွဲမှာ သူမကို လူလုံးမပြခိုင်းစရာ အကြောင်းမရှိဘူး......”

ဒါကို ကြားတော့... တောက်ရွှမ်း ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။

တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်ရာ တွန့်ဆုတ်နေရန် မလိုတော့ပေ။ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခြင်းက မိမိကိုသာ အားနည်းချက် ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်မည့်အစား...ဦးအောင် လက်ဦးမှုယူလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်............ လက်ဦးမှု ရယူခြင်းက ရန်သူကို အငိုက်မိသွားစေနိုင်သည်။

ဝမ်ကျန့်ယီနှင့် ချန်စုန့်တို့မှာ ဘေးတွင် ထိုင်နေကြပြီး ဘာမှမပြောကြပေ။ သူတို့နှစ်ဦးကို လူအများကြားတွင် တွေ့ရခဲသော်လည်း တကယ်တမ်း တိုက်ပွဲဖြစ်လာလျှင်မူ...

တစ်ဦးက ထိုက်ကျင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးက ရှန်ကျင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဖြစ်လေသည်။

ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရုံနှင့်ပင် ဖန်ရှန်းဂူ က လူတွေကို ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပြေးရအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ဂျိချန်းဖန်နှင့် တောက်ရွှမ်းတို့သည် သူတို့၏ မဟာဗျူဟာ အသေးစိတ်များကို အတော်ကြာအောင် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်း မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတော့သည်။

ထို့နောက် ယွီချင်းခန်းမ ၏ အနောက်ဘက်ဆောင်သို့ သွားရောက် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြသည်။

တစ်နာရီ အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

ဖန်ရှန်းဂူ မှ လူများသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သို့ အချိန်ကိုက်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ယွမ်ယီလန်သည် ဖန်ရှန်းဂူ မှ ထူးချွန်သော တပည့်တစ်အုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တောင်ခြေသို့ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင်... သူသည် သတင်းအချက်အလက်များစွာကို စုဆောင်းခဲ့လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ သိရှိထားသော အချက်အလက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အရာအတော်များများကိုလည်း ခန့်မှန်းတွက်ချက်ထားခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့်...

တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ဟုန်လူဓားနတ်ဘုရား သည် ဗဟိုပြင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်မှာပင် ရှန်ကျင်း အထွတ်အထိပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပြသခဲ့လေသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ကိုးနှစ်တိုင်တိုင် လျှို့ဝှက်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဖန်ရှန်းဂူ တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသော အခါတွင်မူ...

သူသည် ထိုက်ကျင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

အတိအကျဆိုရလျှင် ဟုန်လူဓားနတ်ဘုရား ပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်ဝန်းကျင်၌ပင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း မှ ဂျိချန်းဖန်သည်လည်း ထိုက်ကျင်းအဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဂျိချန်းဖန်၏ တည်ရှိမှုနှင့် ပတ်သက်၍... ယွမ်ယီလန်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေမိသည်။

ကောလာဟလများအရ သူသည် အသက် ၁၂ နှစ်တွင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ၁၄ နှစ်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက်မှာပင် ထိုက်ကျင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဤသည်မှာ ဒုတိယမြောက် ရှီရဲ ပေါ်ထွက်လာခြင်း မဟုတ်ပါလော............

ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းနေသည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်း ရာချီအောင် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ထိုက်ကျင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တွင် ထိုက်ကျင်းအဆင့် မာစတာ နှစ်ဦးတောင် ရှိနေပြီဟု ကြားရသောအခါ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ချမ်းသာနိုင်ပါ့မည်နည်း......

သို့သော် ထိုအရာက အရေးမကြီးပေ။

ဤခရီးစဉ်၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုအချက် မဟုတ်ပေ။

ယွမ်ယီလန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် လက်သွားသည်။ သူသည် ဟုန်လူဓားနတ်ဘုရား ၏ တကယ့်အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းမိပုံ ရလေသည်။

ဤ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သို့ လာရောက်သည့် ခရီးစဉ်မှာ... အခမ်းအနားကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက်သာမကဘဲ ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို တောင်းဆိုရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်............

ဟုန်လူဓားနတ်ဘုရား သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုဖြစ်သော ရွှမ်ချာဂိုဏ်း နှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆက်ဆံရေး ရှိနေကြောင်း သူ ကြားသိထားသည် ......ထို့ပြင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သည် မိစ္ဆာမြေခွေး နှစ်ကောင်ကို လက်ခံထားကြောင်းလည်း သူ ထပ်မံသိထားသည်။

ဟီးဟီး......

...

...

အခန်း ၂၁၀ - ယွမ်ယီလန် အပြစ်ရှာခြင်း...... ရာထူးဆက်ခံပွဲမတိုင်မီ မုန်တိုင်း......

ထုံထျန်းတောင်ထိပ်၊ ယွင်ဟိုင်ရင်ပြင်။

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်ထိပ်အသီးသီးမှ ထူးချွန်သော တပည့်များနှင့် အထက်လမ်းဂိုဏ်းများ မှ ရောက်ရှိနေကြသော တပည့်များမှာ ဤနေရာတွင် စုရုံးစောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

"အောမိတောဖော..."

"စီနီယာအကို စုန့်... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်......”

ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း မှ ဖာရှန်းသည် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးများကို ဦးဆောင်ကာ စုန့်တာရင် ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ချိန်က ချီမြစ်သို့ အတူတူ ခရီးထွက်ခဲ့ဖူးသည့် သံယောဇဉ် ရှိခဲ့ဖူးကြသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဖာရှန်းက စုန့်တာရင်ကို လာရောက်နှုတ်ဆက်ရခြင်းမှာ စုန့်တာရင်၏ ဘေးတွင် လူအများအပြား စုဝေးနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ကျူးတောင်ထိပ် မှ လူများအပြင် ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ် မှ ဝမ်မင်၊ ဖုန်းဟွေတောင်ထိပ်မှ ကျင်းရှူးရှူး နှင့် လုံရှိုးတောင်ထိပ်မှ လင်းကျန့်ယွီ တို့မှာလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြလေသည်။

"ဂျူနီယာညီလေး ကျင်း၊ ဂျူနီယာညီလေး လင်း၊ စီနီယာအစ်မ ဝမ်မင်......”

ဖာရှန်းက သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ လိုက်လံနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

စုန့်တာရင်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အခြားလူများနှင့်အတူ ဖာရှန်း၏ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

သို့သော် လင်းကျန့်ယွီမှာမူ အေးစက်သော အမူအရာကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။ သူသည် ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း မှ လူများအပေါ် အမြင်ကောင်း မရှိပေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဖာရှန်းသည်လည်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း သည် လင်းကျန့်ယွီအပေါ် အကြွေးတင်နေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်...။

"ဝူး......"

ထိုစဉ်မှာပင်။

ရင်ပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာရာ လူတိုင်းက အမြန်ပင် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် မှ တပည့်တစ်ဦးက ဖန်ရှန်းဂူ မှ လူများကို ဦးဆောင်ကာ လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏...။

ဖန်ရှန်းဂူ ကို ဦးဆောင်လာသော အဘိုးအိုမှာ အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ခံစားရရုံမျှသာရှိသော ထူးခြားသည့် အငွေ့အသက် များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းကာ အနီရောင်အလင်းတန်းမှာလည်း အနှိုင်းမဲ့နေလေသည်။

"အမိတာဘ..."

"တပည့်တော်က စီနီယာဦးလေး ယွမ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ......”

ဖာရှန်းသည် ယွမ်ယီလန် ထံသို့ အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များသည်လည်း မပေါ့ဆရဲကြဘဲ ယွမ်ယီလန် ကို တညီတညွတ်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

"အင်း......” ယွမ်ယီလန် က တည်ငြိမ်စွာပင် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

သူသည် ဘေးနားရှိ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် တပည့်ကို ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေး လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ဘာလဲ...... ငါကိုယ်တိုင် ငါ့တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ကို လာခဲ့တာ၊ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း က တပည့်တစ်ယောက်ကိုပဲ ငါ့ကို ကြိုဆိုဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား............"

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ယွမ်ယီလန် ၏ အနောက်တွင် ရပ်နေသော လီရွှန်မှာမူ ခေါင်းကို မော့ကာ သူ၏ရှေ့မှ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များကို မောက်မာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်...။

အရင်တုန်းက ဂျိချန်းဖန်က သူ့ကို ဘယ်လောက်တောင် အရှက်ခွဲခဲ့သနည်း...... ယနေ့တွင်မူ သူ မောက်မာပြရတော့မည်...... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်...... သူ့တွင် ထိုက်ကျင်းအဆင့် ဆရာရှိသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်......

စုန့်တာရင်နှင့် ကျန်သော ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များသည် ပြစ်တင်ပြောဆိုနေသော ယွမ်ယီလန် ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ သိသိသာသာပင် ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းနှင့် လာခြင်းမဟုတ်ပေ......

လက်ရှိတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များထဲ၌ စုန့်တာရင်သည် ဝါအကြီးဆုံးဖြစ်သဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ စကားပြောရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

"စီနီယာဦးလေး ယွမ်... ထုံထျန်းတောင်ထိပ် က စီနီယာအကို တစ်ယောက်က ယွီချင်းခန်းမ ကို သတင်းသွားပို့နေပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသကို လျှော့ပါဦး စီနီယာဦးလေး..."

စုန့်တာရင်မှာ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေလိုက်ရသည်။

ဒါကို ကြားတော့ ယွမ်ယီလန် ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မိုက်သွားသည်။ သူက စုန့်တာရင်ကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်၏။ "ဒေါသကို လျှော့ရမယ်...... မင်းက ငါက မင်းတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ကို အကြောင်းမဲ့ အပြစ်ရှာနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား............"

"ဒါ... ဒါကတော့..." စုန့်တာရင်မှာ မျက်နှာ ပျက်သွားရသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်........

တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။

"ဂူသခင် ယွမ် အနေနဲ့ ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ အကဲဆတ်နေရတာလဲ......"

စကားအဆုံးတွင် လူတိုင်းမှာ ဝတုတ်တုတ် ပုံရိပ်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရှုး......"

တိုက်ကျူးတောင်ထိပ် ၏ တောင်ထိပ်သခင် ကျန့်ပူယီ သည် စုန့်တာရင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ဆိုးချင်ယောင်ဆောင်ကာ စုန့်တာရင်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

"မိုက်မဲတဲ့ တပည့်......"

"မင်းက ဒီနေရာမှာ စကားပြောဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ............"

"အမြန် အနောက်ကို ဆုတ်စမ်း......"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ......" စုန့်တာရင်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။ သူသည် လူအုပ်ထဲသို့ အမြန်ပင် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

"ဟမ့်......" ကျန့်ပူယီ က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် စုန့်တာရင်ကို စိတ်ဆိုးနေခြင်းလား သို့မဟုတ် ဂျူနီယာလေးကို အနိုင်ကျင့်နေသော ယွမ်ယီလန် ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေခြင်းလား ဆိုသည်မှာမူ မသေချာပေ...။

သူသည် သူ၏ရှေ့မှ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုကို လှည့်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဂူသခင် ယွမ်... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လာကြိုတာကော ခင်ဗျားကို ကျေနပ်စေနိုင်ရဲ့လား............"

သူသည် ယွမ်ယီလန် ၏ အစောက အပြစ်ရှာမှုများကို ကောင်းစွာ ကြားသိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ဒါကို ကြားတော့ ယွမ်ယီလန် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူသည် ရှေ့မှ လူဝကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက် များကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း......"

ကျန့်ပူယီ သည်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ လေးလံသော အငွေ့အသက် များကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဒုန်း......"

ထို အငွေ့အသက် နှစ်ခုမှာ ခဏတာမျှသာ ထိတွေ့လိုက်ကြသော်လည်း ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုအလား ကွဲလွင့်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂျူနီယာများသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက် နှစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာများ ဖြူလျော့ကာ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမိကြလေသည်...။

"ဟင်း......" ယွမ်ယီလန် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျန့်ပူယီ ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိ၏။

ရှန်ကျင်း နယ်ပယ်လား...... ဒါမှမဟုတ် ထိုက်ကျင်း နယ်ပယ်လား......

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း သည် တကယ့်ကို အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှပေသည်......

ယွမ်ယီလန် ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။

"မိတ်ဆွေ ကျန့် ကိုယ်တိုင် လာကြိုတာကတော့ ငါ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာကြီးပါပဲ......"

ယွမ်ယီလန် က သရော်သလို ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားတော့ ကျန့်ပူယီ ကလည်း အေးစက်စက် ပြုံးလျက် ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ဂူသခင် ယွမ် က အားနာတတ်လွန်းပါတယ်၊ ကြွပါ......"

သူက အနည်းငယ် လှည့်၍ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။

"ကြွပါ......"

ယွမ်ယီလန် ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ရှေ့သို့ ဦးဆောင်ကာ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ထိုနေရာ၌ မျက်နှာဖြူလျော့နေသော ဂျူနီယာတစ်အုပ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ စုန့်တာရင်၊ ဖာရှန်း နှင့် ကျန်လူများမှာ ထွက်ခွာသွားသော ယွမ်ယီလန် နှင့် ကျန့်ပူယီ တို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေကြလေသည်။

"ငါ ကြားတာတော့ ဂူသခင် ယွမ် ဟာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကျင့်ကြံပြီးနောက်မှာ ထိုက်ကျင်း နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ရတဲ့ အဆုံးစွန်နယ်ပယ် ကို ရောက်သွားပြီတဲ့၊ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ..."

အထက်လမ်းဘက်တော်သား တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြ၏။ အကဲခတ်တတ်သူများမှာမူ ကျန့်ပူယီ ၏ တည်ငြိမ်သော ပုံစံကို သတိထားမိကြပြီး ဤ တိုက်ကျူးတောင်ထိပ် ၏ သခင်မှာလည်း အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှကြောင်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယခု မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေသည်ကို တွေးတောနေကြတော့သည်။

"ရှုး......"

ထိုစဉ်မှာပင်။ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားသည်။

ထုံထျန်းတောင်ထိပ် တပည့်တစ်ဦးမှာ မြေပြင်အနီးမှနေ၍ ဓားပျံစီးကာ ရောက်ရှိလာလေသည်။

"ဂျူနီယာညီလေး... ညီမလေးတို့......"

"ရာထူးဆက်ခံပွဲ အခမ်းအနား တရားဝင် စတင်ပါပြီ......"

"အခမ်းအနားကို စောင့်ကြည့်ဖို့အတွက် ယွီချင်းခန်းမ ဆီကို စနစ်တကျ ကြွရောက်ပေးကြပါ......"

ကြည်လင်သော အသံမှာ ယွင်ဟိုင်ရင်ပြင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လူအများမှာ စတင်ဆွေးနွေးကြပြီး သက်တန့်တံတား ကို စနစ်တကျ ဖြတ်ကျော်ကာ ရှေ့ရှိ ယွီချင်းခန်းမ ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။

ယွီချင်းခန်းမ ထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ...

အဓိက အထက်လမ်းဂိုဏ်း များမှ ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု သခင်များ၊ ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း ၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၊ ဖန်ရှန်းဂူ ၏ ဂူသခင် နှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းငယ်များမှ လူများမှာလည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ရှန်ကျင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသရွေ့ နေရာတစ်ခုစီ ရရှိကြလေသည်...။

မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင်မူ...

တောက်ရွှမ်းနှင့် ကျန့်ပူယီ တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တောက်ရွှမ်းသည် အစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သိရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထုတ်ဖော်မပြသေးပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရာထူးဆက်ခံပွဲမှာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပေသည်...။

ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန် ရာထူးတက်ပြီးမှသာ... ဖန်ရှန်းဂူ က လူတွေကို သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ခိုင်းမည် ဖြစ်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွမ်ယီလန် သည် ယခုအချိန်တွင် ဘာမှမပြောသေးဘဲ မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ရာထူးဆက်ခံပွဲမှာ အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သူလည်း နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုသည် ပြဿနာရှာရန် သင့်တော်သော အချိန်မဟုတ်ပေ။

အငြင်းပွားမှုများ အားလုံးကို... ရာထူးဆက်ခံပွဲ ပြီးမှသာ ဆွေးနွေးကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

လီရွှန်မှာမူ ယွမ်ယီလန် ၏ အနောက်တွင် ရပ်နေရင်း မလှမ်းမကမ်းရှိ နေရာတစ်ခုသို့ တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အမျိုးသမီး သုံးဦးမှာ ယှဉ်တွဲ၍ ထိုင်နေကြလေသည်...။

သူတို့မှာ လုရွယ်ချီနှင့် ကျန်မိန်းကလေး နှစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်၍ မကြည့်ရဲတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အထက်လမ်း ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိနေပြီး လုရွယ်ချီတို့မှာလည်း သူတို့ကြားတွင် ထိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်...။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုရွယ်ချီဖြစ်စေ၊ ကျင့်ပင်အာ ဖြစ်စေ၊ ကျန့်လင်းအာ ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးမှာ ရှန်ကျင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ မဟုတ်ပါလော။

အမျိုးသမီး သုံးဦးမှာ ယှဉ်တွဲထိုင်နေကြရာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းပင် ရရှိစေသည်။

အကြောင်းမှာမူ... သူတို့၏ ရုပ်ရည်၊ သူတို့၏ အပြုအမူ (သို့မဟုတ်) သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းမှာ ယွီချင်းခန်းမ တစ်ခုလုံးရှိ ရွယ်တူများထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်များ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်...။

"မိတ်ဆွေတို့......"

ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော တောက်ရွှမ်းသည် ပြုံးလျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်း ကျွမ်းကျင်သူများဘက်သို့ လက်အုပ်ချီ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အလုပ်များနေတဲ့ ကြားထဲကနေ အခမ်းအနားကို လာရောက်အားပေးကြတဲ့ မိတ်ဆွေအားလုံးကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ်...... ကျွန်တော် တောက်ရွှမ်း အနေနဲ့ တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်......"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်း ကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း အမြန်ပင် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း ၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း က အားနာတတ်လွန်းပါတယ်၊ အထက်လမ်းစဉ်ရဲ့ ဒေါက်တိုင်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ရာထူးဆက်ခံပွဲလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့ လာရောက်ကူညီပေးရမှာပေါ့..."

"ကောင်းပါပြီ......"

တောက်ရွှမ်းက ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ လူအများ ပြန်လည် ထိုင်မိသည်အထိ ခဏစောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ရာထူးဆက်ခံပွဲ အခမ်းအနားကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပါပြီ......"

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်း တပည့်များမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး အချင်းချင်း တိုးတိုးလေး ပြောဆိုရင်း ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ခဏခဏ လှည့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

"ရှုး......"

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်။

ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းဝင်လာခဲ့လေသည်။

ထိုလူငယ်မှာ အနက်ရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောစပ်ထားသော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ခါးတွင်မူ နဂါးသတ်ဓား နှင့် အမှောင်ဆီးနှင်းဓား နှစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ မတ်မတ်ရှိပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မီးရှူးတိုင်ပမာ တောက်ပနေကာ ထက်မြက်သော ဓားဆန္ဒ များမှာလည်း အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်...။