အခန်း (၂၁၇-၂၁၈)

အခန်း ၂၁၇ - သူမကို ငါကာကွယ်ပေးမယ်..... ခင်ဗျားမှာ ဘာကန့်ကွက်စရာရှိလဲ.....

ယွမ်ယီလန်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် မဲမှောင်နေသည်။

သူသည် အလွန်ပင် အခြေအနေပျက်နေပြီး ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ အနီရောင်ဝတ်စုံမှာလည်း အဝတ်စုတ်တစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ပုံစံမှာ အထက်လမ်းဂိုဏ်း ဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မျိုး မရှိတော့ပေ..........။

ယွမ်ယီလန်၏ အကြည့်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်းဂိုဏ်းများမှ ဆရာကြီးများကို ကြည့်ကာ နာကျင်ခံစားရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ....."

"မိစ္ဆာကောင်က ခင်ဗျားတို့ မျက်စိရှေ့တင် ရှိနေတာတောင် ဘာလို့ အားလုံးက လျစ်လျူရှုထားကြတာလဲ..... ခင်ဗျားတို့အားလုံးက မိစ္ဆာနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား.........."

ယွမ်ယီလန်သည် တရားမျှတသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေဟန် ဆောင်ထားသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်နေပြီး သူ၏စကားလုံးများမှာလည်း အနစ်နာခံရန် မကြောက်သော အထက်လမ်းဂိုဏ်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ တရားမျှတမှုအတွက် အော်ဟစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်ကြမည်နည်း..........

သူတို့အားလုံးမှာ ယွမ်ယီလန်၏ အကြောင်းကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် လုံးဝကို လူယုတ်မာတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မောက်မာရန် တမင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သူထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသောအခါ...

သူက တရားမျှတမှုဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် သူတို့ကို ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားပေးချင်နေသည်.....

ဟဲဟဲ.....

သူက သူတို့အားလုံးကို တကယ်ပဲ လူအတွေလို့ ထင်နေတာလား.....

ဂျိချန်းဖန်သည် ယွမ်ယီလန်၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည်။

သူ၏ အနောက်တွင်မူ...

လှပသော အမျိုးသမီး၏ ဝတ်စုံဖြူမှာ လွင့်ပျံနေပြီး နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံနွယ်များမှာ ပခုံးပေါ်သို့ ဝဲကျနေသည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အာရုံမစိုက်တော့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ သိပေသည်...

သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးက သူမအတွက် အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည်ဆိုသည်ကိုပင်။

ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများတွင် ထူးခြားသော ကြည်နူးမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်...ဂျိချန်းဖန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

သူမ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါကြောင့်ကိုး.....

ဒါကြောင့် သူက သူမကို အမြဲတမ်း နှစ်သိမ့်ပေးကာ ဘာမှ မစိုးရိမ်ဖို့ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ပိုင်သည် စိုးရိမ်မှုအားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ သူမသည် သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ငေးကြည့်နေမိပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်...။

ယခု...

သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးတွင်သာ နေချင်တော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျိချန်းဖန် တစ်ဦးတည်းသာ သူမကို စိတ်အေးချမ်းမှု ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

...

မလှမ်းမကမ်းတွင်...

လူအုပ်ထဲရှိ လုရွယ်ချီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ဂရန်းမာစတာ ရွယ်ယွဲ့၏ ဘေးတွင် ကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများက ဂျိချန်းဖန်နှင့် ဘေးရှိ ရှောင်ပိုင်တို့ကို ကြည့်နေသည်...။

ဘာကြောင့်ရယ်မသိ...

သူမ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ရှောင်ပိုင်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအကြည့်ထဲရှိ စိတ်အေးချမ်းမှု၊ နူးညံ့မှုနှင့် တောင့်တမှုတို့မှာ... အလွန်ပင် ရင်းနှီးလွန်းနေသည်။ သူမ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်သည့် ပုံစံမျိုးပင် မဟုတ်ပါလား.....

လုရွယ်ချီ၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။

အမှန်ပင်...

ဤ ကိုးမြီးနတ်မြေခွေးသည်လည်း ဂျိချန်းဖန်အပေါ် ဖော်ပြရခက်သော ရည်ရွယ်ချက်အချို့ ရှိနေပုံရသည်...။

သူမ သိသားပဲ။

ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကြားမှာ စစ်မှန်တဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုတာ ဘယ်မှာရှိမှာလဲ.....

အထူးသဖြင့် ဂျိချန်းဖန်လိုမျိုး ထူးချွန်လွန်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးနဲ့ တွေ့တဲ့အခါပေါ့။

စစ်မှန်တဲ့ သူငယ်ချင်းလား.....

ပါးစပ်ကပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုရင်တော့ ပိုမှန်လိမ့်မယ်.....

လုရွယ်ချီသည် စိတ်ထဲမှ အသာအယာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စူလိုက်ပြီး မျက်ခုံးအစုံကို ကြုတ်ကာ ဂျိချန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ ရှိနေသည်...။

ဟွန့်.....

...

...

ဤအခိုက်အတန့်တွင်...

ယွမ်ယီလန်သည် သရုပ်ဆောင်နေဆဲပင်။

သူသည် တရားမျှတမှုနှင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းသော ကိုယ်နေဟန်ထားကို ယူထားပြီး အထက်လမ်းဂိုဏ်း စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆရာကြီးများကို လူယုတ်မာများသဖွယ် နာကျင်စွာ ကြည့်နေသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းသာ တရားမျှတသူ ဖြစ်နေသည့်အလား...

၎င်းမှာ... တကယ့်ကို လူပြက်တစ်ယောက်လိုပင်။

"အောမိတော်ဖော"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်သည် တကယ်ပင် ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို စိလိုက်ပြီး တရားစာကို ရွတ်ဆိုကာ မတတ်သာဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာရင်း ပြောလိုက်၏။

" ဒကာကြီး ယွမ်........."

"ခင်ဗျားက အပေါ်ယံတွေကို အရမ်းစွဲလန်းနေတာပဲ.....”

"ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကောင်းကင်ဘုံအထိ ရောက်နေပြီ၊ သူက ခင်ဗျားပြောသလို လူမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..... ဒီမြေခွေးမိစ္ဆာ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့..."

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ အနောက်ရှိ ရှောင်ပိုင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း၏ ကျောင်းထိုင်တစ်ဦးအနေဖြင့် နက်ရှိုင်းသော ဗုဒ္ဓတရားတော်များ ရှိသည့်အလျောက် ရှောင်ပိုင်ထံမှ မည်သည့် သွေးညှီနံ့ သို့မဟုတ် မကောင်းဆိုးရွား အငွေ့အသက်ကိုမှ သူ ရှာမတွေ့ပေ.....

"ဒကာကြီး ယွမ်ပဲ မှားသွားတာ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်က ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ဂျိချန်းဖန်အပေါ် စေတနာပြလိုသော ရည်ရွယ်ချက်လည်း ရှိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်းသည် မြက်ပင်ကျေးရွာမှ မိဘမဲ့ကလေး ဖြစ်သူ ဂျိချန်းဖန်အပေါ် ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာအကြွေး တင်ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား...။

ယခု ဂျိချန်းဖန်သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း၏ အနာဂတ်အတွက် သဘာဝကျစွာပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး ဂျိချန်းဖန်နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်...။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်းဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း ဂျိချန်းဖန်ကို မပြစ်မှားလိုကြပေ။ သူတို့အားလုံးသည် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်၏ စကားကို ထောက်ခံလိုက်ကြပြီး ဂူသခင် ယွမ်ပဲ မှားသွားတာ မဟုတ်ဘူးလားဟု မေးလိုက်ကြသည်.....

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့်...

ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အိုးမည်းသုတ်ထားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး တရားမျှတမှုအတွက် အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ခင်ဗျားတို့အားလုံးက မိစ္ဆာသတ္တဝါနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး..... ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ..."

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို အထင်မှားခဲ့တာပဲ....."

ယွမ်ယီလန်မှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသည်။

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

သူသည် တိုက်ပွဲတွင် မနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် တရားမျှတမှုဟူသော အကြောင်းပြချက်ကိုသာ အားကိုးနိုင်တော့သည် မဟုတ်ပါလား.....

သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသဖြင့် လှည့်ထွက်ကာ သူ၏ လှံဦးကို ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ အခြား တောင်ထိပ်သခင်များထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ဖြစ်သူ တောက်ရွှမ်းထံသို့ပင်...

"ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း.....”

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ရှိနေတာကို တွေးကြည့်ရင် တကယ့်ကို ကောင်းကင်အောက်မှာ အထက်လမ်းဂိုဏ်းတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်လို့ ဆိုထိုက်ပါတယ်။ အခုတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က မိစ္ဆာနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာတောင် ခင်ဗျားတို့က ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးလား....."

ယွမ်ယီလန်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း၏ ပါးစပ်မှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားရသည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်...

ပွဲကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေခဲ့သော ဂျိချန်းဖန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

သူသည် လက်ထဲတွင် ကျူးရှန်းဓားကို ကိုင်စွဲထားပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ မတ်မတ်ရှိကာ အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ယွမ်ယီလန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဂူသခင် ယွမ်.....”

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်က မိစ္ဆာ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူက ဆုံးဖြတ်စရာ မလိုပါဘူး.....”

"ခင်ဗျားကသာ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေကို ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင်..."

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်မိရင်လည်း အပြစ်မတင်ပါနဲ့....."

စကားအဆုံးတွင်...

ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ထိုမျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။

စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောရလျှင်...

ရှောင်ပိုင်..... သူမကို ငါကာကွယ်ပေးမယ်.....

ခင်ဗျားမှာ ဘာကန့်ကွက်စရာရှိလဲ.....

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ...

ယွမ်ယီလန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှ ဆက်ပြောရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူက မကျေနပ်သေးပေ...။

ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာ ရှိသေးသည်။

သူသည် အားမာန်အပြည့်၊ ရည်မှန်းချက်အပြည့်ဖြင့် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လောကတွင် သူ့ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သူ ရှိနှင့်နေပြီဟု အပြောခံလိုက်ရသည်.....။

ယခုလည်း ဖန်ရှန်းဂူကို ကျူးကျော်ခဲ့သူမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ ဖန်ရှန်းဂူ၏ အဖိုးတန်ရတနာ ဖြစ်သော နတ်မီးမှန်မှာလည်း ထိုသူ့ထံတွင် ရှိနေနိုင်သည်...။

သူ ဘယ်လိုလုပ် ကျေနပ်နိုင်မည်နည်း.....

ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းသည် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စကားပြောရန် ပြင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟုတ်သည်။

နတ်မီးမှန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူကော အဲဒီ နက်နဲသော မီးမှန်ကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ..... ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်မှာပါ.....

အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက ခိုးယူခဲ့တာ၊ လုယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။

ကျွန်တော်တို့မှာ သန့်ရှင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတယ်။

ထို့အပြင်...

ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းသည် မိစ္ဆာများနှင့် မည်သည့်အခါမျှ ပူးပေါင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ.....

ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက်...

ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း၏ စိတ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည်လင်သွားတော့သည်။

ယွမ်ယီလန်သည် မကျေမနပ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်အထိ ညစ်ပတ်ပြီး အကျင့်ပျက်တဲ့ နေရာမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး..... ဟွမ့်..... ခင်ဗျားတို့နဲ့ ပေါင်းသင်းရတာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အရှက်ရစရာပဲ....."

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့်...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တောင်ထိပ်သခင်များမှာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း၏ နှလုံးသားမှာလည်း လေးလံသွား၏။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများစွာ ရှိနေသည်။

ယွမ်ယီလန်က သူတို့ကို ဆက်လက် စွပ်စွဲနေသည်ကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုထားနိုင်မည်နည်း.....

သို့သော် သူတို့ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်...

ဂျိချန်းဖန်က ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။ သူပြောလိုက်သော နောက်ထပ် စကားလုံးများမှာ ယွမ်ယီလန်ကို ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားစေတော့သည်...။

"ဂူသခင် ယွမ်... ဘာလို့ ဒီလိုပြောရတာလဲ....."

"ဘယ်သူက မိစ္ဆာတွေနဲ့ တကယ် ပူးပေါင်းနေတာလဲဆိုတာ ဂူသခင် ယွမ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေမှာပါ" ဟု ဂျိချန်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခတ်သွားကြတော့သည်...။

အခန်း ၂၁၈ - ပြတ်သားရက်စက်မှု..... အနှိုင်းမဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း.....

ဂျိချန်းဖန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ယွမ်ယီလန်ထံသို့ အကြည့်များ လွှဲလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်လိုသည့် အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ယွမ်ယီလန်သည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားရသည်။

သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် "မင်းပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ.........." ဟု မေးလိုက်၏။

"ကြားတဲ့အတိုင်းပါပဲ.....”

ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ယွမ်ယီလန်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်ပြီး "ဖန်ရှန်းဂူမှာ အကြီးအကဲ လွီရွှမ် ဆိုတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ရှိတယ် မဟုတ်လား....." ဟု ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်.....”

ယွမ်ယီလန်က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ လွီရွှမ်သည် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖန်ရှန်းဂူ၏ တတိယမြောက် အရေးအပါဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကို တစ်လောကလုံး သိထားသဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သူ မသိသည်မှာ ဂျိချန်းဖန်က ဘာကြောင့် ဤအကြောင်းကို ပြောရသနည်း..... သူ တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလော..........

ဤသို့ တွေးလိုက်မိပြီးနောက် ယွမ်ယီလန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။

ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် တောင်ဘက်နယ်စပ်ကို တစ်ခေါက်သွားတုန်းက ထူးထူးဆန်းဆန်းပဲ 'အကြီးအကဲ လွီရွှမ်' လို့ အမည်ရတဲ့ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်.... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ သူက တောင်ဘက်နယ်စပ် အရိုင်းအစိုင်း တွေနဲ့ ကုန်သွယ်နေပြီး 'သားရဲနတ်ဘုရား' တစ်ပါးကို ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတာကို ကြားခဲ့ရတယ်..." ဟု ပြောလိုက်၏။

သူ၏ စကားလုံးများမှာ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဟုတ်ပေသည်။

ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရားမှာ သူပင် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ..... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူက သူ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း.....

ယွမ်ယီလန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားသည်။

သို့သော် သူ့ကို ပို၍ ရှော့ရစေသည်မှာ ဂျိချန်းဖန်သည် အကြီးအကဲ လွီရွှမ်နှင့် တောင်ဘက်နယ်စပ် အရိုင်းအစိုင်းများ၏ ဆက်ဆံမှုကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်.....

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။

သားရဲနတ်ဘုရား..... သူတို့ ထိုအကြောင်းကို သိပ်မကြားဖူးသော်လည်း ထိုအမည်မှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးပုံ ရသည်...။

ခဏမျှ လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ယွမ်ယီလန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ ဘယ်လို ရှင်းပြမည်ကို သူတို့ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ယွမ်ယီလန်၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ သူသည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။ "ဘာ..... တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ အရိုင်းအစိုင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ရှိတယ် ဟုတ်လား..... ကျွန်တော် ပြန်ရောက်သွားတာနဲ့ လောကကြီးကို ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင် အဲဒီလူကို ရှာဖွေပြီး အရေးယူပါ့မယ်..."

စကားအဆုံးတွင် သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး " ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိ ပြောတဲ့ အကြီးအကဲ လွီရွှမ် ဆိုတာကတော့... တစ်ယောက်ယောက်က သူ့နာမည်ကို အသုံးချပြီး ဟန်ဆောင်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ အကြီးအကဲ လွီရွှမ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ပါ၊ သူက ကျင့်ကြံမှု နက်နဲပြီး အထက်လမ်းဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက ဒေါက်တိုင်တစ်ယောက်ပါ..."

"သူက အရိုင်းအစိုင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လုပ်မှာလဲ....."

"တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို တမင် သံသယဝင်အောင် လုပ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်....."

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့သည် အကြည့်များကို ဂျိချန်းဖန်ထံသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။ သူ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောဦးမည်လား..... ဥပမာအားဖြင့် သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုခု ပြနိုင်မလား.....

သို့သော် ဘယ်သူ သိမည်နည်း..........

ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယွမ်ယီလန်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်ကာ "ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် မြင်တာ မှားသွားတာ ဖြစ်မှာပါ..." ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ အမူအရာများမှာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်သွားကြသည်။

မှားသွားတာ ဟုတ်လား..... ထိုက်ကျင်းအဆင့် ဆရာကြီးတစ်ယောက်က အမြင်မှားတာမျိုး ရှိနိုင်ပါ့မလား.....

ဒါက...

ခဏမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ယွမ်ယီလန်သည် အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဆက်လက်၍ ဘာမှမပြောတော့ပေ။ သံသယမျိုးစေ့မှာ စိုက်ပျိုးပြီးသား ဖြစ်နေသဖြင့် ဆက်ပြောနေလည်း အပိုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်...။

ယွမ်ယီလန်သည် မှောင်မိုက်သော မျက်နှာဖြင့် တောက်ရွှမ်းကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ တောက်ရွှမ်း... တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ ကျွန်တော် ပြန်ပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့် ကိစ္စတွေ ရှိနေပါသေးတယ်။ ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါဦး.....”

"ကောင်းပြီ.....”

တောက်ရွှမ်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ဂူသခင် ယွမ်... ဂရုစိုက်ပြီး သွားပါဦး" ဟု ပြောလိုက်၏။

ယနေ့ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကြောင့် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း နှင့် ဖန်ရှန်းဂူ တို့မှာ လုံးဝကို ဆက်ဆံရေး ပျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်သနည်း.....

ပျက်လည်း ပျက်ပါစေပေါ့။

အကယ်၍ ဖန်ရှန်းဂူသာ တောင်ဘက်နယ်စပ် အရိုင်းအစိုင်းများနှင့် တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းနေသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပါက သူ၏ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက အရေးမယူသေးသည်မှာပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

"ခဏနေဦး.....”

ယွမ်ယီလန် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဂျိချန်းဖန်က ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ယွမ်ယီလန်၏ ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။

သူသည် မှောင်မိုက်သော မျက်နှာဖြင့် ဂျိချန်းဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိမှာ နောက်ထပ် ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိသေးလို့လဲ....." ဟု မေးလိုက်၏။

ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယွီချင်းခန်းမကို ညွှန်ပြကာ "ဂူသခင် ယွမ်... ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ တပည့်ကို ခေါ်မသွားသေးဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

သူသည် အနောက်ရှိ ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်များကို လှည့်ကြည့်ကာ "မင်းတို့ရဲ့ စီနီယာအကိုကို ဘာလို့ အပြင်ကို ခေါ်မလာသေးတာလဲ.........." ဟု ငေါက်လိုက်၏။

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်နှစ်ဦးမှာ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ယွီချင်းခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် အရိုးများ ကြေမွနေသော လီရွှန်ကို တွဲကူကာ ထွက်လာကြတော့သည်...။

ဓားဆန္ဒ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် လီရွှန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးများစွာမှာ ကြေမွနေပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာလည်း မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားရရာ တကယ့်ကို သနားစဖွယ် မြင်ကွင်းပင်။

"ဆရာ..." လီရွှန်သည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ယွမ်ယီလန်ထံသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ဟမ့်....."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူသည် စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိမှာ နောက်ထပ် ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိသေးလို့လဲ....." ဟု ထပ်မံမေးလိုက်၏။

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ညွှန်ကြားစရာတော့ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဂူသခင် ယွမ်ရဲ့ တပည့်က တကယ့်ကို အသုံးမကျလွန်းနေတာပဲ။ ကျွန်တော်ကပဲ ခင်ဗျားအတွက် သူ့ကို အနည်းငယ်လောက် ပညာပေးလိုက်ရင်ကော....." ဟု ပြောလိုက်၏။

စကားအဆုံးတွင် သူသည် လက်ညှိုးကို တိုက်ရိုက် ထိုးပြလိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ပြင်းထန်လှသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုမှာ 'နားကို အုပ်ထားဖို့တောင် အချိန်မရလောက်အောင် မြန်ဆန်သော လျှပ်စီးအလား' လီရွှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"အားးးးး.........."

စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျိချန်းဖန်၏ ဓားဆန္ဒသည် လီရွှန်၏ စွမ်းအင်ပင်လယ်နှင့် သွေးကြောများကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ကျင့်ကြံမှုမရှိသော၊ ကျင့်ကြံ၍လည်း မရတော့သော သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကြောင့် ရောက်ရှိနေသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ယွမ်ယီလန်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ကာ "မင်း... မင်းက တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတာပဲ....." ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အားးးးး..."

လီရွှန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျလျက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ အကြည့်များ လွှဲလိုက်ကြပြီး ဂျိချန်းဖန်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သူသည် ဤမျှအထိ ရက်စက်ပြတ်သားစွာ လုပ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဂျိချန်းဖန်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် လက်များကို နောက်ပစ်ကာ တာအိုဝတ်စုံ လွင့်ပျံလျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ကို စော်ကားတာဟာ သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ပဲ.........."

စကားအဆုံးတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားရသည်။

သူတို့ရှေ့မှ ဂိုဏ်းချုပ် ငယ်လေးသည် သူတို့ အလိုရှိသလို နှိမ်ချ၍ ရသော ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြတော့သည်။ သူ၏ လမ်းစဉ်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း မဟုတ်ပါလား...။

လျိုပေါ်တောင်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ရှန်ချင်းအဆင့် ဆရာကြီး နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သည်.....

အထက်လမ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း စစ်ပွဲတွင် တွမ်းမူ အဘိုးကြီးကို သတ်ခဲ့သည်.....

ထို့နောက် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် လေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ယွီရန်ကျီကိုလည်း သတ်ခဲ့သေးသည်.....

ဤကဲ့သို့သော စံချိန်မျိုး.....

သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း.....

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မည်သူမှ ဂျိချန်းဖန်ကို ဂျူနီယာလေးတစ်ဦးအဖြစ် မဆက်ဆံရဲကြတော့ပေ။

ဒါက ဂျူနီယာလေးလား..... ဒါက တကယ့်ကို ပြတ်သားရက်စက်ပြီး အနှိုင်းမဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်ပါလား.....

ထို့အပြင်... အကယ်၍သာ အထက်လမ်းဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထောက်ထားခြင်း မရှိပါက လီရွှန်ကို ဤမျှရိုးရှင်းသော ကျင့်ကြံမှု ဖျက်ဆီးခြင်းမျိုးသာ လုပ်မည်ဟု ထင်နေကြသလော..........

သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်မှာပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ....."

ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မှောင်မိုက်နေသည်။ သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ သူ၏ တပည့်များကို ဦးဆောင်၍ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်...။

ခဏချင်းမှာပင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ထုံထျန်းတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ အခြား အထက်လမ်းဂိုဏ်းမှ လူများမှာ ထွက်မသွားကြပေ။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းချုပ် အသစ်ဖြစ်သူ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ရင်းနှီးမှု ပိုမိုရရှိရန်အတွက် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် ဆက်လက် ရှိနေကြသည်...။

အနည်းဆုံးတော့ မိတ်ဆက်ထားနိုင်လျှင် ကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။

စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများအပြီးတွင် သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်၏ အစွမ်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။