ထန်ထျန်း၏ ဩဇာအာဏာ

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် ထန်ထျန်းမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားမိသည်။

ထျန်းချီတောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လော့ရှီးမှတစ်ပါး သူက အခြား မည်သည့် မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာနှင့်မျှ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ပြောရလျှင် ဤနေရာတွင် သူက လူစိမ်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော် ဦးဆောင်လာသော မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ အချို့ကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ထန်ထျန်း ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။

ဤလူများမှာ ကျန့်ဟွမ်းတောင်မှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ နောက်တွင် လိုက်ပါလာသူများမှာလည်း ကျန့်ဟွမ်းတောင်နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိသည့် အင်အားစုများမှ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူမှာ ရှန်းယန် ဟု အမည်ရပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အင်မော်တယ်အရှင် နှောင်းပိုင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တွမ့်ချင်းကို အသာလေး ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။

ရှန်းယန်က လူအုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ သူ့ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ တွမ့်ချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ရှန်းယန်... မင်းက ထန်ထျန်းအတွက် ရှေ့ထွက်ရပ်တည်ပေးမလို့လား"

ရှန်းယန်က ဖော်ဖော်ရွေရွေ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း မျက်စိကန်းနေတာလား၊ ဒါတောင် မမြင်ဘူးလား"

"ငါ့ကို အတည်ပြုချက် ထပ်တောင်းနေဖို့ လိုသေးလို့လား"

တွမ့်ချင်း၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ အေးစက်သွားတော့သည်။ ကျန့်ဟွမ်းတောင်မှ လူများက လူအများရှေ့တွင် ထန်ထျန်းဘက်မှ ဗြောင်ကျကျ ရပ်တည်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ထန်ထျန်းနှင့် ကျန့်ဟွမ်းတောင်ကြားတွင် ပတ်သက်မှု အနည်းငယ် ရှိသည်ကို သူ သိထားသော်လည်း ရှန်းယွမ် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းပြီး မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင် မူလအင်အားစုများ၏ ကန့်သတ်မှုကို ခံရခြင်း မရှိတော့ဘဲ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို ငြင်းပယ်ပိုင်ခွင့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းယန်က ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်။

ထန်ထျန်းနှင့် ကျန့်ဟွမ်းတောင်၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"သူက မျက်စိကန်းနေရုံတင် မကဘူး၊ ဦးနှောက်လည်း သိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်"

"သူက ထျန်းချီတောင်မှာ သခင်လေးထန်အတွက် မိတ်ဆွေ မရှိဘူးလို့ ထင်နေပုံပဲ"

စကားအဆုံးတွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦး ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာသည်။

သူ၏ နောက်တွင်လည်း အခြားသော မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ အများအပြား ပါဝင်လာသည်။

ထန်ထျန်း လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ကိုလည်း မှတ်မိသွားသည်။

ဒါကတော့ မိုမိသားစုရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင် မိုရှန်းဟွာ ပင် ဖြစ်သည်။

မိုရှန်းဟွာ၏ နောက်တွင်မူ မိုမိသားစုနှင့် ရင်းနှီးသော အင်အားစုများမှ လူများနှင့် ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ မိတ်ဖက်များ ပါဝင်လာကြသည်။

သူတို့၏ လူဦးရေမှာ ကျန့်ဟွမ်းတောင် အုပ်စုထက် မနည်းပေ။ နှစ်ဖက်ပေါင်းလိုက်လျှင် လူပေါင်း ၄၀ ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါတောင် မပြီးသေးပေ။

"ရောက်ရောက်ချင်း ဒီလောက် စည်ကားနေတာ တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"

"ဒါဆိုရင် ငါလည်း လာပြီး အားဖြည့်ပေးရတာပေါ့"

စကားအဆုံးတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာသည်။

သူသည်လည်း ထန်ထျန်း၏ ဘက်တွင် ရပ်တည်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက သူ့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။

လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်၏ တပည့် ယွီကျိရုံ ပင် ဖြစ်သည်။

ယွီကျိရုံသည်လည်း လူအများအပြားကို ခေါ်လာခဲ့သည်။ အားလုံးမှာ လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင် အဆက်အနွယ်မှ မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့အားလုံး စုပေါင်းကာ တွမ့်ချင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူ ရောက်လာပြီးနောက်တွင်မူ ထန်ထျန်းဘက်မှ လူဦးရေမှာ ၅၀ ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ရာ မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲ ဝင်ရောက်သူ စုစုပေါင်း၏ ထက်ဝက်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လူအင်အားနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ တွမ့်ချင်းမှာ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ ဒေါသနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ အတင်းအကျပ် ပြန်လည် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကာ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်များ စီးကျလာတော့သည်။

သူ့ရှေ့မှ လူများထဲတွင် သူနှင့် အဆင့်တူများစွာ ပါဝင်သလို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသူများလည်း ရှိနေသည်။

ရှန်းယန်နှင့် မိုရှန်းဟွာတို့မှာမူ သူ့ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်ကြသည်။

အကယ်၍ တကယ်သာ လက်ပါကြမည်ဆိုလျှင် သူ အသက်ရှင် နိုင်ခြေ လုံးဝ မရှိပေ။

ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းက ဘယ်လို အစွမ်းနဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေကို သူ့ရှေ့မှာ ရပ်တည်ပေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

တွမ့်ချင်းမှာ မည်သို့မျှ စဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒီလူတွေ ဒီလို တိုက်ရိုက် ရှေ့ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

တကယ်ဆိုရင် တွမ့်ချင်းကို ဒီအတိုင်း ရှင်းပစ်ချင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူက ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ အောက်တွင် လူပေါင်း ၅၀ ကျော် ရပ်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများက စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ လူနှစ်ဦးထံသို့ ကျရောက်နေသည်။

ဤပုံရိပ်က ကြည့်ရသည်မှာ ဗီလိန်တစ်ယောက်၏ ပုံစံနှင့် ပို၍ တူနေတော့သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ ဂရုမစိုက်ပေ။ တွမ့်ချင်းဆိုသည်မှာ အရေးမပါသော လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ရာ ယနေ့ မရှင်းနိုင်လျှင်လည်း နောက်မှတွေ့မှ ရှင်းလည်း မနောက်ကျပေ။

အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး အတင်းအကျပ် တောင့်ခံနေရသော တွမ့်ချင်းကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တွမ့်ချင်း"

"စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော် ပြိုလဲသွားတာကို ငါ့အပေါ်မှာ ပုံချထားတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်"

"ပုံချချင်လည်း ချလိုက်ပါ၊ ငါလည်း မင်းတို့ကို လိုက်ပြီး ရှင်းပြနေဖို့ အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောချင်တာက ငါ့ကို ရန်စချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို ခံယူဖို့ ပြင်ထားကြ"

"မင်းတို့ တကယ် ပြင်ဆင်ပြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် ငါက အချိန်မရွေး ကြိုဆိုနေမှာပါ"

ထန်ထျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ တွမ့်ချင်း၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့် စကားမျှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ထန်ထျန်းသည်လည်း ဤနေရာတွင် ဆက်လက် အချိန်ဖြုန်းရန် စိတ်မပါတော့သဖြင့် ကျောက်တုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှန်းယန်၊ မိုရှန်းဟွာ၊ ယွီကျိရုံတို့နှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤလူများ ဗြောင်ကျကျ ရှေ့ထွက်လာကြခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

မိတ်ဆွေ များ ထားရှိခြင်းက အကျိုးကျေးဇူး ရှိသည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။ အကယ်၍ သူသာ သာမန် အင်မော်တယ်ဘုရင် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါက ယနေ့ ဤမိတ်ဆွေ များကပင် သူ့အတွက် ဤပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းယန်တို့ သုံးဦးက ပြုံးကာ ကိစ္စမရှိကြောင်း ပြောကြပြီး မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲ ပြီးဆုံးသည့်တိုင်အောင် ထန်ထျန်း၏ နောက်ကွယ်မှ အမြဲတမ်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ပေးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့က ရင်းနှီးစွာ စကားပြောဖြစ်ကြပြီး တွမ့်ချင်းကိုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

ထန်ထျန်း ပြောသကဲ့သို့ပင် ဤအဆင့်တွင် တွမ့်ချင်းမှာ အရေးမပါသော လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် အားလုံးမှာ လူစုခွဲကာ ရှန်းယွမ်ပင်လယ် စမ်းသပ်ပွဲ စတင်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ကိုယ်လုံး သေးသေးလေးတစ်ခု ထန်ထျန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။

ဒါကတော့ လော့ရှီး ပင် ဖြစ်သည်။

"အယ်... ပွဲက ပြီးသွားပြီလား"

သူမက ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ "မင်း ဆိုလိုတာက တွမ့်ချင်းနဲ့ ငါ့ကြားက ပဋိပက္ခ ဆိုရင်တော့... ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ပဲ ပြီးသွားပြီ"

လော့ရှီး၏ ပုခုံးများမှာ လျော့ ကျသွားပြီး "ဟာ... ကျွန်မ သတင်းရရချင်း ချက်ချင်း ပြေးလာတာကို၊ ဒါတောင် မမီဘူးလား"

"ရှင်တို့ကလည်း အရမ်းမြန်တာပဲ"

"ကျွန်မက ရှောင်းယောင် မိသားစုက လူတွေကို ခေါ်ပြီး ရှင့်အတွက် လူအင်အား ပြမလို့ဟာကို"

ထန်ထျန်းမှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။

ရှောင်းယောင် မိသားစုမှ လူများမှာလည်း မနည်းပေ။ သူတို့ကိုသာ ထပ်ပေါင်းလိုက်လျှင် မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ အများစုမှာ သူ့ဘက်တွင် ရပ်တည်နေကြသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မူလက မည်သူ့ကိုမျှ မသိဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ နေရာအနှံ့ မိတ်ဆွေ များ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဒါဟာ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစု ရှိခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အခြေအနေကို သိသွားပြီးနောက် လော့ရှီးက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ထောင့်တွင် ရပ်နေသော တွမ့်ချင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူရဲဘောကြောင်လိုက်တာ"

ထို့နောက် သူမက လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ရွှမ်ကျန်း ရောက်ပြီလား"

ထန်ထျန်းက ခရမ်းနုရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦးကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး "ဟိုမှာ ရှိတယ် မဟုတ်လား"

ရွှမ်ကျန်းမှာ မဟာအကြီးအကဲ၏ အဆက်အနွယ်မှ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူ ဖြစ်သလို မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ အားလုံးထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်း အမြင့်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်အရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ဖြင့် အားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသူ ဖြစ်သည်။

သူက မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ ဖြစ်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်ဟု ကြားသိရပြီး ယခုအကြိမ် မြင့်မြတ် သားတော် စမ်းသပ်ပွဲတွင် နေရာတစ်ခု ရရှိရန် သေချာသလောက် ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ် နတ်ဘုရား သားတော် နေရာ အတွက်လည်း ထန်ထျန်း၏ အဓိက ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"သူနဲ့ ရှန်းယန်က အမြဲတမ်း မတည့်ကြဘူး၊ ရှန်းယန်က အခု ရှင့်ဘက်က ရပ်တည်နေတော့ သူ ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးမှာကို သတိထားနော်"

လော့ရှီးက ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက "အင်း" ဟု ဆိုကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် အဆင်သင့်ရှိကြောင်း ပြလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်ကပင် သူ့ကို ရွှမ်ကျန်းအား ဒုက္ခပေးရန် တိုက်တွန်းခဲ့သေးသည်။

အဲဒီကျမှပဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။

ခဏမျှ ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မဟာအကြီးအကဲ၊ ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင် အစရှိသော ထျန်းချီတောင်မှ လူကြီးလူကောင်းများ အားလုံး ဝမ့်ရှန်း စင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုအကြိမ် စမ်းသပ်ပွဲကို ဦးဆောင်သူမှာ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် စမ်းသပ်ပွဲကို တိုက်ရိုက် စတင်လိုက်သည်။

ရှေ့ရှိ မြူထူများမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားပြီး ကျယ်ဝန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါကတော့ တားမြစ်ရုပ်တုကြီး၏ ဘယ်ဘက်လက် ပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက အထက်သို့ လှန်ထားကာ အနည်းငယ် ဖြန့်ထားသော ထိုလက်ဖဝါးပြင်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဆွဲထားသော လနတ်သမီး ကျောက်စိမ်း လေးမှာ ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင် တစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်ကိုမူ သူ သတိမပြုမိလိုက်ပေ။