ကြောင်ကလေး၏ သခင်
Vol. 47 Ch. 497
"ဟူး..."
ရွှမ်ကျန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှူထုတ်လိုက်သည်။
ရှန်းယွမ်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဖိအားများမှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းလှပေသည်။
မူလကမူ သူသည် ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် သမိုင်းတစ်လျှောက် ဒုတိယမြောက် လူဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးပုံရသည်။
ပဉ္စမမြောက် လှေကားထစ်မှာတင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမအဆင့်၏ ဖိအားမှာ သူ့ကို ရွှံ့ညွန်ထဲ နစ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် ခဏမျှ အနားယူကာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ဤအခြေအနေအရဆိုလျှင် သူ၏ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်မှာ ဆဋ္ဌမမြောက် လှေကားထစ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အချိန်က အကန့်အသတ် ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး သတ္တမမြောက် လှေကားထစ်သို့ တက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ကံကောင်းခြင်းများကို ရယူရန် အချိန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။
ယခုအကြိမ် မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များထဲတွင် သူက သူ့ကိုယ်သူ အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိသည်။
သူကိုယ်တိုင်ပင် ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိသာ တက်နိုင်သည်ဆိုပါက အခြားသူများမှာ ပဉ္စမအဆင့်မှာတင် အဆုံးသတ်သွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဟု သတ်မှတ်၍ရသော ရှန်းယန်၊ မိုရှန်းဟွာနှင့် ယွီကျိရုံ သုံးဦးစလုံးမှာ သူ့ကို မမီကြပေ။
လော့ရှီးမှာ ပါရမီ အလွန်ကောင်းသော်လည်း ငယ်ရွယ်လွန်းသေးသည့်အပြင် အင်မော်တယ်အရှင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခါစသာ ရှိသေးသဖြင့် ထည့်တွက်နေစရာ မလိုပေ။
ထန်ထျန်းနှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ...
ရွှမ်ကျန်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ဤလူကို ဘာကြောင့် သတိရမိသည်လဲ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိပေ။
အင်မော်တယ်ဘုရင် အဆင့်မျှသာ ရှိသူက ရှန်းယွမ်ပင်လယ်၏ အလယ်ဗဟိုအထိ ရောက်လာနိုင်သည်မှာပင် အတော်လေး ထူးခြားလှပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွမ်စင်မြင့်ကို တက်လှမ်းဖို့လား
ဟာသလုပ်မနေပါနှင့်။ သူ မည်မျှပင် ထူးခြားပါစေ၊ ဤအရာကိုတော့ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ရွှမ်ကျန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး ဆဋ္ဌမမြောက် လှေကားထစ်သို့ တက်လှမ်းရန် နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ လူရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
ဘယ်သူလဲ
ဘယ်သူက သူ့ကို ဒီလောက်မြန်မြန် လိုက်မီလာတာလဲ
ရွှမ်ကျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်းယန်တို့ထဲမှ ဘယ်သူဖြစ်မလဲဟု သူ သိချင်နေမိသည်။
သို့သော် ရောက်လာသူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ကြောင်အကာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။
ချောမောသော လူငယ်လေးတစ်ဦးမှာ စတုတ္ထမြောက် လှေကားထစ်မှ တက်လာပြီး သူ့ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေသည်။
ထိုသူမှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရပေသည်။
ထိုသူကား ထန်ထျန်း ပင် ဖြစ်သည်။
"မင်း... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ရွှမ်ကျန်း၏ မျက်နှာမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ မြင်နေရသည်ကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေပုံရသည်။
ထန်ထျန်းကမူ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အို... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ဒီမှာ ခင်ဗျားနဲ့ ဆုံမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"
ထို့နောက် သူက ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး ရွှမ်ကျန်း၏ ဘေးနားရှိ ဆဋ္ဌမမြောက် လှေကားထစ်ကို ပုခုံးမှီကာ သူ့ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ကျန်း၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်တင်းသွားခဲ့သည်။
"မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"
ထန်ထျန်းမှာ စေတနာနှင့် လာခြင်းမဟုတ်သည်ကို သူ ခံစားမိပေသည်။
ထန်ထျန်းက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားကို မေးခွန်းတစ်ခုပဲ မေးချင်လို့ပါ"
"စောစောက ရှန်းယွမ်ပင်လယ်ထဲကို စဝင်တုန်းက အားလုံး ပြဿနာဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်"
"ခင်ဗျားက ရှေ့ထွက်ပြီး သူတို့ကို တားဆီးပေးခဲ့လို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင်တော့ တကယ့်ကို ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားမှာ"
ရွှမ်ကျန်း အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ ထန်ထျန်းက ဘာကြောင့် ဤကိစ္စကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောရသလဲ သူ မသိပေ။
သို့သော် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ငါက မဟာအကြီးအကဲရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်သလို မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ တွေထဲမှာ ခွန်အားအကြီးဆုံးသူပဲ"
"ဒါကြောင့် စည်းမျဉ်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ညီကိုတပည့်တွေကို စွမ်းအားကြီး သူတွေရဲ့ နှိပ်စက်မှုကနေ ကာကွယ်ပေးဖို့က ငါ့တာဝန်ပဲ"
စကားနှစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူက သူ့ သရုပ်မှန် နှင့် အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သလို ထန်ထျန်းတို့ အဖွဲ့ကိုလည်း ဗီလိန်များအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ဤအင်အားအကြီးဆုံး မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ မှာ ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ခုတည်းကိုသာ သိသူမဟုတ်ပုံရပေ။
နားထောင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဪ... ဒီလိုကိုး"
"စီနီယာအစ်ကို ရွှမ်ကျန်းရဲ့ တာဝန်သိစိတ်က တကယ့်ကို လေးစားစရာပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ နားမလည်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ ခင်ဗျားက စည်းမျဉ်းကို တကယ်ပဲ ထိန်းသိမ်းချင်တာဆိုရင် ဟိုလူတွေ ကျွန်တော့်ကို စ လှောင်ပြောင်နေတုန်းက ဘာလို့ ရှေ့ထွက်မတားတာလဲ"
"တကယ်တော့ သူတို့က ပြဿနာကို အရင်ဆုံး စတင်ခဲ့တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးလား"
ထန်ထျန်းက အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်သည်။
ရွှမ်ကျန်း ချက်ချင်းပင် စကားအစ်သွားတော့သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ ဘာကြောင့်ပါနည်း
ရှန်းယန်တို့က အခြားတပည့်တွေကို ဖိအားပေးတာက နှိပ်စက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဟိုလူတွေက ထန်ထျန်းကို စကားနဲ့ လှောင်ပြောင်တာကကျတော့ နှိပ်စက်ခြင်း မဟုတ်ဘူးလား
နှိပ်စက်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်၊ သူက လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့် လျစ်လျူရှုခဲ့သနည်း
အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထန်ထျန်းအပေါ် ရန်လိုသော စိတ်ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။
ဤခေတ်ကာလက သူ၏ ခေတ်ဖြစ်သင့်သော်လည်း ထန်ထျန်း ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဂုဏ်သရေ အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
ထန်ထျန်း ပြသခဲ့သော ဩဇာအာဏာမှာ သူ ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
ဒါကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မနာလိုစိတ် မဖြစ်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း
သို့သော် ဤသို့ဆိုလျှင် သူက စည်းမျဉ်းကို ထိန်းသိမ်းသူအဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ ဟန်ဆောင်နေရန် မည်သို့ အရည်အချင်း ရှိပါဦးမည်နည်း
ရွှမ်ကျန်း၏ မျက်နှာမှာ နီတစ်လှည့် ပြာ တစ်လှည့် ဖြစ်သွားကာ ဤကိစ္စကို မည်သို့ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။
ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အပေါ် ရန်လိုနေတာကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားဆီ ကျွန်တော် လာတောင် မလာပါဘူး"
"ဒါပေမဲ့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားကို ပြောပြချင်တာ တစ်ခုရှိတယ်"
"လူဆိုတာ တစ်ခါတလေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်ပြီး အထင်မကြီးသင့်ဘူး"
"ခင်ဗျားကတော့ တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပြီး အားနည်းသူတွေကို ကူညီတယ်လို့ ထင်နေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ကျိုးအတ္တကြောင့်သာ ဖြစ်တယ်"
"ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ တွေထဲမှာ ခွန်အားအကြီးဆုံးလို့ ထင်နေသလိုမျိုးပေါ့"
ထို့နောက် သူက ရှန်းယွမ်စင်မြင့်၏ ထိပ်ဆုံးကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အပေါ်မှာ စောင့်နေမယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဆဋ္ဌမမြောက် လှေကားထစ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လိုက်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သတ္တမအဆင့်သို့ ထပ်မံ တက်သွားသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ပင်။
ထန်ထျန်း၏ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရွှမ်ကျန်းမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြောင်အကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်မိသည်။ မူလက သူ အပိုင်တက်နိုင်မည်ဟု ယူဆထားသော ဆဋ္ဌမမြောက် လှေကားထစ်မှာ ယခုအခါ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ကြောက်ရွံ့စိတ်မှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း အမြစ်တွယ်လာတော့သည်။
......
ရွှမ်ကျန်းကို ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းမှာ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားခဲ့သည်။
ခုနက ကိစ္စမှာ ကြားဖြတ် ကိစ္စ လေးတစ်ခုမျှသာ။ ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်အား ပေးထားသော ကတိကို တည်စေရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ထဲမှ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြရန်သာ ဖြစ်သည်။
သူက ဤကဲ့သို့ ကြားထဲမှ ဝင်ပြီး လူကောင်းဟန်ဆောင်သူများကို မနှစ်သက်ပေ။
ရွှမ်ကျန်းမှာ ပဉ္စမမြောက် လှေကားထစ်တွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းလည်း သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှန်းယွမ်စင်မြင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ တိုက်ရိုက် တက်လိုက်သည်။
ရှန်းယွမ်စင်မြင့်၏ ထိပ်တွင် ရပ်လိုက်သည်နှင့် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော တာအိုအော်ရာ များက ချက်ချင်း ကျရောက်လာသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယွမ်ပင်လယ် တစ်ခုလုံး၏ ပုံရိပ်မှာ ထန်ထျန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤပင်လယ် တည်ရှိရာနေရာမှာ တားမြစ်ရုပ်တုကြီး၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါး အလယ်တည့်တည့်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် ရှန်းယွမ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ အားလုံးကိုလည်း သူ မြင်တွေ့နေရသည်။ အများစုမှာ နေရာယူကာ ကျင့်ကြံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်းယန်တို့ အဖွဲ့သာလျှင် ဆက်လက် တက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မိုရှန်းဟွာ ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်ကြောင်း ထန်ထျန်း တွေ့သွားသည်။ ရှန်းယွမ်စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ပြီးနောက် သူက နိယာမစွမ်းအား အချို့ကို အမှန်တကယ်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။
သူက ကံကောင်းခြင်းစွမ်းအားများကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သလို နိယာမဖိအားများကိုလည်း စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
ထန်ထျန်းက နိယာမများကို အသုံးပြုကာ ကံကောင်းခြင်းစွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ကျန့်ဟွမ်းတောင်၊ မိုမိသားစု၊ လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင် အဆက်အနွယ်နှင့် ရှောင်းယောင်မိသားစုတို့နှင့် ပတ်သက်သော တပည့်များရှိရာသို့ စုစည်းပေးလိုက်သည်။
ချမ်းသာလာလျှင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မမေ့အပ်ပေ။
ထန်ထျန်းမှာ ကျေးဇူးသိတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူတို့က သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးခဲ့ကြသဖြင့် သူကလည်း သူတို့အတွက် အကျိုးအမြတ်များ ဖန်တီးပေးလိုပေသည်။
သေချာသည်မှာ ထန်ထျန်းမှာ ရန်ငြိုးကိုလည်း ပြန်ဆပ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။
စောစောက သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာ များထံမှ ကံကောင်းခြင်းစွမ်းအား ထက်ဝက်ခန့်ကို သူ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နိယာမဖိအားများကို ပို၍ တိုးမြှင့်ပေးလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့က "စကားကြောင့် ဒုက္ခရောက်တတ်သည်" ဟူသော သင်ခန်းစာကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ထန်ထျန်းက စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ထိုနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ နိယာမဝဲကယက် ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ကိုယ်တိုင် လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိပြီး ရှင်းမနေချင်တော့ပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကို သူလုပ်တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်သလို ရှန်းယွမ်ပင်လယ်ထဲမှာ ပိတ်မိသွားတယ်ဆိုတာလည်း ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်ပါလား။
ထိုအရာအားလုံး ပြီးဆုံးပြီးနောက် ထန်ထျန်းက အသက်ကို ခပ်ဖွဖွ ရှူလိုက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို တရားဝင် စတင်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် အဆုံးမဲ့သော ကံကောင်းခြင်းစွမ်းအားများနှင့်အတူ ကြီးမားသော နိယာမစွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ လှိမ့်ဝင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် အင်မော်တယ်အရှင်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ရန် အစွန်းအနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထူးခြားဆန်းပြားသော တာအိုလှိုင်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထန်ထျန်း၏ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ရင်းနှီးနေသော ကျောပြင်တစ်ခုက သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ရှန်လင်သန့်စင်မှု တုန်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထို တားမြစ်ကျောပြင် ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ အခြားသော လူရိပ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
၎င်းမှာ စိမ်းနုရောင် အင်္ကျီဝတ်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲလွင့်နေပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အလွန်ပင် လှပကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး တားမြစ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘေးတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူမ၏ နူးညံ့လှပသော လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ တားမြစ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း ကြောင်အသွားခဲ့သည်။
သူ ထင်ထားတာ တကယ်ပဲ မှန်နေတာလား
တားမြစ်ရုပ်တုကြီးရဲ့ ဒီအမူအရာက တကယ်ပဲ သူချစ်ရတဲ့သူကို ဖိတ်ခေါ်နေတာလား
ထန်ထျန်း ငေးမောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ထန်ထျန်း... ငါ့ကို အပြင်ထုတ်ပေးပါ..."
"ငါ သခင်ရဲ့ အော်ရာကို ခံစားနေရတယ်..."
၎င်းမှာ ကြောင်ကလေး၏ အသံ ဖြစ်ပေသည်။