စောင့်ဆိုင်းခြင်း၏ တာဝန်

လွန်ခဲ့သော အချိန်က ဝမ့်ယွဲ့လှိုဏ်ဂူ တွင် လနတ်သမီးနှင့် တွေ့ခဲ့ပြီးကတည်းက ကြောင်ကလေးသည် ထန်ထျန်း၏ ထူးဆန်းသော ဥနေရာလွတ်ထဲမှ တစ်ခါမျှ ပြန်မထွက်လာခဲ့တော့ပေ။

ဤအတောအတွင်း ၎င်းက စားသောက်ကြီးထွားရုံသာမက ကမ္ဘာသစ်ကို ပြုပြင်ဖန်တီးသည့် ကိစ္စများကိုလည်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သော အကြိမ် နေလအင်မော်တယ်နန်းတော် တွင် ထန်ထျန်းနှင့် ကြောင်ကလေးတို့ စကားပြောခဲ့ပြီးနောက် ၎င်း၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်း ကိုလည်း အထိုက်အလျောက် နားလည်ခဲ့ရသည်။

ကြောင်ကလေးက သဘာဝအလျောက် ပေါ်လာသည့် ဝိညာဉ်မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘာဝအကြွင်းအကျန် တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ ကမ္ဘာဉီးဝိညာဉ်အဖြစ် ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ သခင်နှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်ဉာဏ်များကို အပြည့်အဝ မရရှိသေးသော်လည်း သေချာသည်မှာ ၎င်း၏ သခင်က ဤကမ္ဘာလောက၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နေသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။

ထို့ကြောင့် ကြောင်ကလေး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထန်ထျန်း အံ့သြသွားမိသည်။

၎င်းသခင်၏ အော်ရာ ဟုတ်လား

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာတွင် တားမြစ်ကျောပြင် နှင့် စိမ်းနုရောင် အင်္ကျီဝတ် အမျိုးသမီးသာ ရှိသည်။

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော်လည်း တားမြစ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ "ချစ်သူ" ဟု ယူဆရသူဖြစ်ရာ သာမန်လူတော့ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သို့ဆိုလျှင် သူမက ကြောင်ကလေး၏ သခင် ဖြစ်နေမလား

ထိုသို့တွေးတောရင်း ထန်ထျန်းက ကြောင်ကလေးကို နေရာလွတ်ထဲမှ အပြင်သို့ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေး၏ ပုံစံမှာ ယခင်ကအတိုင်း မပြောင်းလဲသေးပေ။

သို့သော် အပြင်သို့ ရောက်လာသည်နှင့် ၎င်း၏ တောက်ပသော မျက်လုံးအစုံက ရှေ့မှ အမျိုးသမီးထံသို့ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

၎င်း၏ မျက်နှာတွင် လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် သံယောဇဉ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ရှေ့မှ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ခြေသည်းကလေးများကို လေထဲတွင် ယောင်ယမ်းကာ ဆုပ်ကိုင်နေမိသည်။

မျက်ရည်စ နှစ်သွယ်မှာ ကြောင်ကလေး၏ မျက်လုံးထောင့်မှ စီးကျလာခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက ကြောင်ကလေး၏ ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ အမြဲတမ်း ပူပင်ကြောင့်ကြမဲ့ပြီး သတ္တိခဲကြီး ဖြစ်နေတတ်သော ၎င်းက ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်ပင် အားငယ်ပြီး အကူအညီမဲ့နေပုံရသည်။

ကာကွယ်ပေးရန် လိုအပ်နေသည်။

ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ခိုးချလိုက်မိသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူ ထင်ထားသည်က မှန်နေပုံရသည်။

ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြောင်ကလေးကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "သူမက မင်းရဲ့ သခင် လား"

ကြောင်ကလေးက မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ်..."

"ငါ သူမ နောက်ကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်ကာလတွေပတ်လုံး လိုက်ခဲ့တာ... သူမရဲ့ အနံ့ကို ငါ ဘဝပေါင်း တစ်ရာ ပြန်လည်ဝင်စားရင်တောင် မေ့မှာမဟုတ်ဘူး..."

အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် ထန်ထျန်းက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချကာ ကြောင်ကလေး၏ ကျောပေါ်မှ နူးညံ့သော အမွေးများကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

မှတ်ဉာဏ် မမှားဘူးဆိုရင် ကြောင်ကလေးရဲ့ သခင်က မရှိတော့ပေ။

သူ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ကြောင်ကလေးအတွက် ကိုယ်ပိုင်အချိန်နှင့် နေရာလွတ်ကို ချန်ထားပေးလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင်က ထိုသို့ပင် ယှဉ်တွဲရပ်ကာ ရှေ့မှ လူရိပ်နှစ်ခုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ကြာမြင့်စွာ ကြည့်ပြီးနောက် ကြောင်ကလေးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းက သခင်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီပုံရိပ်ကို မမြင်ခင်အထိတော့ ငါ မျှော်လင့်ချက်လေး တစ်ခု ထားခဲ့သေးတယ်... သခင်က အသက်ရှင်နေဦးမလားဆိုပြီးတော့ပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."

"သူမ တကယ်ပဲ ထွက်ခွာသွားပြီဆိုတာ ငါ အတည်ပြုနိုင်ပါပြီ..."

ထန်ထျန်း ခေတ္တစဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ"

ကြောင်ကလေးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါကာ "ငါ့ သခင်က ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ"

"သူမ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်အသား မှန်သမျှက သူမ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ကိုယ်စားပြုတဲ့ တစ်မူထူးခြားတဲ့ အရာတွေဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး"

"ငါက သူမနဲ့ ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်ထားတာ... ဒါကြောင့် ဒီအမှတ်အသားတွေကတစ်ဆင့် သူမ ရှိနေသေးလား၊ မရှိတော့ဘူးလားဆိုတာ ငါ ခံစားလို့ရတယ်..."

"ပြီးတော့ ခုနတင်ပဲ ငါ့ မှာ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပိုပြီး နိုးထလာခဲ့တယ်"

"ငါ့ တာဝန် က ဘာလဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ငါ သိသွားပြီ"

"ငါ စောင့်ဆိုင်းနေရတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာလည်း နောက်ဆုံးတော့ သိသွားပြီ"

ထန်ထျန်း ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားသည်။

ကြောင်ကလေး၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ ချိပ်ပိတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်ပြီး လုပ်ခဲ့သူမှာ ၎င်း၏ သခင်ဖြစ်ရန် ရာခိုင်နှုန်း များသည်။

ကြောင်ကလေး ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ မှတ်ဉာဏ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ချိပ်ပိတ်မှု ပြေလျော့လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သော အကြိမ် နေလအင်မော်တယ်နန်းတော်တွင် ထန်ထျန်းနှင့် စကားပြောစဉ်က ၎င်းသည် မှတ်ဉာဏ် အများစုကို ရရှိခဲ့ပြီး အရေးကြီးသော အချက်အလက် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အားလုံး နိုးထလာပြီလော

"ဒါဆို... အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

ထန်ထျန်း မေးလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေးက ခြေသည်းကလေးကို မြှောက်ကာ ရှေ့မှ မတ်တပ်ရပ်နေသော ကျောပြင်ကို ညွှန်ပြပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူပဲ"

ထန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

တကယ်ပဲ တားမြစ်ရုပ်တုကြီးလား

အကယ်၍ တားမြစ်ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ကြောင်ကလေး၏ သခင်က ချစ်သူများ ဖြစ်ကြသည်ဆိုလျှင် ဤရလဒ်က အတော်လေး ယုတ္တိရှိသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ အခြေအနေက ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

ထန်ထျန်း မေးလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ထပ်ချကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောပြတော့သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ပြဿနာအချို့ ရှိနေပုံရတယ်"

"အတိအကျ ပြောရရင် ကမ္ဘာကြီးက တဖြည်းဖြည်း သေဆုံးခြင်းဆီကို ဦးတည်နေသလိုပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ သခင်က အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားမှာကို မလိုလားဘူး၊ သက်ရှိအားလုံး ဘာမှမသိဘဲ ပျက်စီးသွားမှာကိုလည်း မကြည့်ရက်ဘူး"

"ဒါကြောင့် သူမက ဒီကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့နဲ့ အသက်ပြန်သွင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်"

"အတိအကျ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာတော့ ငါ သိပ်မသိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သူမလိုပဲ ကမ္ဘာကြီး အသစ်တစ်ဖန် ဖြစ်တည်ဖို့အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်စု ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ သိတယ်"

"ဥပမာ... အဲဒီလူမျိုးပေါ့"

ကြောင်ကလေးက တားမြစ်ကျောပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းက ဆက်ပြောသည်။ "ဒီလမ်းစဉ်က အရမ်းခက်ခဲတယ်... ငါ့ သခင်တို့လို ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတဲ့သူတွေတောင် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်လေး ရဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အခက်အခဲ တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်"

"အခြား လူတစ်စု ပေါ်လာတာပဲ"

"သူတို့ကလည်း ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတဲ့သူတွေပဲ၊ ကမ္ဘာကြီး သေဆုံးတော့မယ့် အမှန်တရားကိုလည်း သိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ သခင်တို့ရဲ့ လမ်းစဉ်နဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ"

"သူတို့က ဒီသေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို မကယ်တင်ချင်ဘူး၊ သက်ရှိတွေရဲ့ အသက်ရှင်သန်မှုကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒီလို ရှားရှားပါးပါး အခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ကိုယ်ကျိုးရှာဖို့နဲ့ ထာဝရရှင်သန်နိုင်ဖို့ပဲ စဉ်းစားကြတာ"

"ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ပဋိပက္ခက ရှောင်လွှဲလို့မရဘဲ ဖြစ်လာခဲ့တယ်"

"ငါ့သခင်က သူတို့နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... နှစ်ဖက်စလုံးက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက အနိုင်ရတယ်ဆိုတာကို အပြတ်အသတ် မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ဘူး"

"ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးမယ့် အရှိန်ကလည်း ပိုမြန်လာတယ်... ဒီလိုသာ ဆက်ပြီး တင်းမာနေမယ်ဆိုရင် လုံးဝ အချိန်မီတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါ့ သခင်နဲ့ တခြား အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ပေါင်းပြီးတော့ တကယ့်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်ကြီး တစ်ခုကို လုပ်ခဲ့ကြတယ်"

"ဒီအစီအစဉ်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးက အကြီးအကျယ် ပေးဆပ်ခဲ့ရတယ်... အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ် အတော်များများ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်၊ ကောင်းကင်ကြီးတောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အပိုင်းအစ တော်တော်များများက ပင်မကမ္ဘာ ကနေ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရတယ်"

"တစ်ဖက်ရန်သူတွေကတော့ လုံးဝနီးပါး ချေမှုန်းခံလိုက်ရတယ်... သူတို့ထဲက အစွမ်းအထက်ဆုံး တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်... ငါ့ သခင်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင် သူ့ကို အပြတ်အသတ် သတ်ပစ်ဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

"လောကသားတွေက သူ့ကို မဟာ ကောင်းကင်အရှင် လို့ ခေါ်ကြတယ်"

"နောက်ဆုံးမှာ ငါ့ သခင်နဲ့ အဲဒီလူ (တားမြစ်ပုဂ္ဂိုလ်) တို့က နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားမိခဲ့တယ်... အဲဒါကတော့ အသက်နဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကို အရင်းအနှီးပြုပြီး မဟာ ကောင်းကင်အရှင်ကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်တာပဲ၊ ပြီးတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ရှိနေတဲ့ ရုပ်တုတွေကို သုံးပြီး သူ့ကို ပင်မကမ္ဘာထဲမှာပဲ လုံးဝ ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်တယ်"

"မဟာ ကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ အဖွဲ့ကိုတော့ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ သခင်တို့ဘက်ကလည်း မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သင့်တော်တဲ့ အချိန်တစ်ခု ရောက်လာမယ့်အထိ ခဏလောက် ပုန်းအောင်း နေခဲ့ရပြီးမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်"

ကြောင်ကလေးက တားမြစ်ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ စောင့်ဆိုင်းနေတာက ဒီအချိန်ကိုပဲ... သူ ပြန်လာမယ့်အချိန်ကိုပဲ"

"ငါက သူ့ကို ကူညီပြီးတော့ ရပ်တန့်နေတဲ့ အစီအစဉ်ကို ပြန်စရမယ်၊ သက်ရှိအားလုံးကို ကယ်တင်ရမယ်၊ ကမ္ဘာကြီးကို သေဆုံးခြင်း ဘေးကနေ ကာကွယ်ရမယ်"

"ဒါဟာ ငါ့ ရဲ့ တာဝန် ပဲ"

ကြောင်ကလေးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။