အခန်း (၃၁-၃၃)
Vol. 3 Ch. 31-33
အခန်း ၃၁ - ဦးလေးမြင်း ရှိနေတယ်... ဘယ်သူက အတင့်ရဲချင်နေတာလဲ
စားသောက်ဆိုင်ရှိ ကျော့ရှင်းသော သီးသန့်ခန်းအတွင်း၌...
“အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တစ်သိုက်ပဲ...”
ရီယွင်သည် သူ၏တူကို ချလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အမြင်သေးသည့် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေခဲ့သည်။
ဤ ယုတ်မာလှသော ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း...
သူတို့လေ့ကျင့်သည့် ပေါင်းစပ်ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်မှာ လွန်စွာ ယုတ်ညံ့လှပြီး အမျိုးသားများထံမှ စွမ်းအင်ကို လုယူပြီး အမျိုးသမီးများအတွက် ဖြည့်တင်းသည့် နည်းစနစ်သာ ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မလေး ကျိုးမန်ရင်သည် ကျွင်းမော့ရှောင်အပေါ် တက်မက်နေသည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုး ရှိနေရခြင်းမှာ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းပြီး ဖိုဓာတ်ပြည့်ဝလှသည့် နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးမှာ ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများအတွက် လက်မလွှတ်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။
“တောက်... တောက်...”
ရီယွင်သည် စားပွဲခုံကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရင်း လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်အဆင့် တိုးတက်မှုကို တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်နေခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူတို့က သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းနှင့် ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း နှစ်ခုစလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဒုတိယအကြိမ် ထိုးထွင်းတိုးတက်မှုကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ အဆုံးသတ်တွင် သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သောက်သုံးခဲ့သည့် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျားနဂါးဆေးလုံးမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ အာနိသင်များ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ပြင် နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးဖြင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားသော သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း သက်တူရွယ်တူများထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အလားအလာမှာ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်မလာသေးချေ။ ယနေ့ ရင်ဆိုင်နေရသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲမှာ သူတို့အား ကြီးမားသော ဖိအားများအောက်တွင် ထိုးထွင်းတိုးတက်စေနိုင်မည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။
ရီယွင်သည် ရလဒ်ကို မြင်တွေ့ရရန် မျှော်လင့်နေခဲ့၏။
တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများကို စောင့်ကြည့်နေရင်း ထိုလူငယ်နှစ်ဦးမှာ အခက်တွေ့နေသော်လည်း သူတို့၏ ထူးကဲသော ရွေ့လျားမှုကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြု၍ နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖန်တီးနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လှည့်ပတ်နေကြပြီး တိုက်ခိုက်မှုမျိုးစုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းနေကြသည်။
သူက မျက်ခုံးများကို တွန့်လိုက်မိသည်။
‘ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်က ရင်းနှီးပုံမရဘူး... ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ...’
သူတို့၏ ငယ်ရွယ်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်... တစ်ယောက်က အသက် ၁၆ သို့မဟုတ် ၁၇ နှစ်၊ ကျန်တစ်ယောက်က ၁၅ သို့မဟုတ် ၁၆ နှစ်မျှသာ ရှိသေး၏။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ တကယ့်ကို ချီးကျူးစရာပင်။ ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ အရင်းအမြစ်များဖြင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ရသည့် ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း သူတော်စင်မလေးသည်ပင် အသက် ၂၀ ရောက်မှ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ရှေ့က ဤလူငယ်နှစ်ဦး၏ ပါရမီမှာ သူတို့ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မလေးထက်ပင် လျော့နည်းခြင်း မရှိချေ။ နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီး၏ အမြင်မှာ အလွန်ပင် ထက်ရှလှသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိမြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ သူတော်စင်မလေးကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤမျှများပြားသော မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို တစ်ဦးတည်းနှင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ကျိုးမန်ရင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များကို ခံစားနေရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထပ်မံ၍ တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။
ကျိုးမန်ရင်က မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကို ခံစားနေရသဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
“မယ်မယ်ကြီး... အဲ့ဒီလူငယ်လေးကို ဖမ်းပြီး ဒီတိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုက်ပါတော့...”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး...”
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးက ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မောက်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးအနေနှင့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၅ ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးရခြင်းမှာ သိန်းငှက်တစ်ကောင်က ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆွဲရသကဲ့သို့ပင် သူအတွက် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပါလား။
သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင်...
“ဘုန်း...”
ရုတ်တရက် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူအား ယိုင်နဲ့သွားစေခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။
“မယ်မယ်ကြီး... ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
ကျိုးမန်ရင်မှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး လဲကျလာသည့် အမျိုးသမီးကို အမြန်ပင် ဖေးမလိုက်သည်။
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ တင်းတင်းပိတ်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ သတိလစ်ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”
ပိုင်ယွိဖုန်းက အနားသို့ ရောက်လာပြီး နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၂ ရှိသော ဤကျင့်ကြံသူကြီး သတိလစ်သွားသည်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။
ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ စောစောက အကြီးအကဲလျူ၏ အခြေအနေနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။
‘ဖြစ်နိုင်တာက ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက်ယောက်က ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းက ဒီနတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် သန်မာသူကို တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်လိုက်တာလား...’
ပိုင်ယွိဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိရှိရှိ စူးစမ်းကြည့်သော်လည်း မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးကို ဤမျှ ထူးထူးခြားခြား သတိလစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်မှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကူယွဲ့မင်းဆက်အတွင်း၌ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် သန်မာသူများကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေသူများမှာပင် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဓားသူတော်စင်သူအိုကြီး တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
ရင်ပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာ၌...
သာမန်ဆန်လှသော မြင်းနက်ကြီးသည် သူ၏ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ တိုးညင်းစွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ ပြင်းထန်သော လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
‘နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်လောက်ကလေး သန်မာရုံနဲ့ ငါ့သခင်ရဲ့ ဆက်ခံသူတွေကို လုပ်ကြံရဲတယ်ပေါ့လေ... ငါလို ဦးလေးမြင်း တစ်ယောက်လုံး ဒီမှာ စောင့်ရှောက်နေတာကို မမြင်ကြဘူးလား။ သခင်လေးနှစ်ယောက်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတဲ့သူဟာ ငါ့ကို စော်ကားတာပဲ။ ဟွန့်... ငါလို ဦးလေးမြင်းကြီးတစ်ယောက်လုံး ဒီမှာ ရှိနေတာကို ဘယ်သူက အတင့်ရဲချင်နေတာလဲ...’
မြင်းနက်ကြီးက နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တားဆီးပေးခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏လက်ထဲတွင် မြစိမ်းရောင် သစ်သီးတစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူက လက်ချောင်းကို တစ်ချက် တောက်လိုက်သည့်အခါ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ထို မြစိမ်းရောင် သစ်သီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် မြင်းနက်ကြီး၏ နားထဲသို့ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
“မင်း တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်...”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သ...”
သူ နောက်ဆုံးစကားလုံးကို မပြောရသေးခင်မှာပင် သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ သစ်သီးတစ်လုံး ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဤသစ်သီးမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ထူးကဲနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ထိုအရှိန်အဝါများ ယိုစိမ့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ပင် သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ချက်ချင်း မျိုချလိုက်တော့သည်။
ဤ မြစိမ်းရောင်သစ်သီးကို စားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုကို ရရှိလိုက်ပုံရသည်။
မြင်းနက်ကြီးမှာ သူ၏ရင်ထဲက ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ကို သူ၏ခွာနှင့် အသာအယာ ရှပ်လိုက်မိသည်။
‘သခင်က ငါ့ကို နတ်ဘုရားအဆင့်သစ်သီး ပေးလိုက်တာပဲ... ငါ့ကို အဆင့်တစ်ခု တက်လှမ်းစေခဲ့ပြီ... ဒီခံစားချက်က... တကယ့်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလှတယ်...’
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးကို နေရာချထားပေးပြီးနောက် ကျိုးမန်ရင်သည် သူ၏ ရတနာဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီး ဘာကြောင့် သတိလစ်သွားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဤတိုက်ပွဲကို ဆက်လက်၍ ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်တော့ချေ။ သူအနေနှင့် ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်လေးကို ဖမ်းဆီးပြီး ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရမည်။
“ဂျူနီယာမောင်လေး... ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းက သူတော်စင်မလေးက နင့်ဆီကို လာနေပြီ... သတိထားဦး...”
လော့လီက ဘေးမှနေ၍ တိုးညင်းစွာ သတိပေးလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မ... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် တောင့်ခံနိုင်ပါတယ်...”
ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ကျိုးမန်ရင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ယခုအခါ သူသည် တိုက်ပွဲ၏ ဖိအားများ ပိုမိုပြင်းထန်လာရန်သာ မျှော်လင့်နေမိသည်။ ဖိအားများ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ၊ ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။ ဖိအားကြီးလေလေ၊ ကျားနဂါးဆေးလုံး၏ အာနိသင်မှာ ပိုမို လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လေလေ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်တာက... သူ နောက်ထပ် အဆင့်ငယ်တစ်ခုကိုပင် ထိုးထွင်းသွားနိုင်ပေသည်။
မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၉ ရှိ သန်မာသူ ကျိုးမန်ရင် ပါဝင်လာခြင်းနှင့်အတူ တိုက်ပွဲမှာ ချက်ချင်းပင် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလာခဲ့သည်။
ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မလေးအနေနှင့် ကျိုးမန်ရင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ယခုအခါ ကျွင်းမော့ရှောင် တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။
ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ပြင်းထန်လှသော ဓားအလင်းတန်း တိုက်ခိုက်မှုများကို အန္တရာယ်ကြားမှ ရှောင်တိမ်းနေရပြီး ဓားချက်အချို့ပင် ထိမှန်ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဧကရာဇ်အဆင့်ဝတ်စုံမှာ အဆင့်လျှော့ချခံထားရသဖြင့် ကျိုးမန်ရင်၏ ထက်ရှလှသော ဓားချီများက ၎င်းကို ထိုးထွင်းသွားပြီး သူ့အား ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။
ကျွင်းမော့ရှောင်၏ မျက်နှာမှာ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်နှင့် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြဘဲ ကျိုးမန်ရင်နှင့် ဆက်လက်၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။
သူသည် ထိုးထွင်းတိုးတက်ရန် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အထူးသဖြင့် ဓားချက်အချို့ ထိမှန်ပြီးနောက် ဖိအားမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ထိုးထွင်းလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
ကျိုးမန်ရင်က ကျွင်းမော့ရှောင်အပေါ် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အာရုံစိုက်နေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ လော့လီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
လော့လီသည်လည်း ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူသည်လည်း ဒဏ်ရာများ ရရှိလာခဲ့ပြီး သွေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်များကို အားကိုး၍ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။
“မောင်လေး... ဘာလို့ အခုထိ ခေါင်းမာပြီး ခုခံနေရတာလဲ... အမြန်ဆုံး အရှုံးပေးပြီး မမနဲ့အတူ ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းကို လိုက်ခဲ့ပါ... ငါက မင်းကို ငါ့ရဲ့ ကြင်ယာတော်အဖြစ် ထားပေးပါ့မယ်...”
ကျိုးမန်ရင်က ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ ရတနာဓားဖြင့် ထက်ရှပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော အလင်းတန်းများကို ဖန်တီးကာ မြူဆွယ်နိုင်သော ရယ်မောသံများကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဓာတ်ကို ယိမ်းယိုင်သွားစေနိုင်သည့် သဘာဝမြူဆွယ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။
သို့သော် ကျွင်းမော့ရှောင်မှာမူ မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ ဓားနှလုံးသားမှာ ကြည်လင်ပြီး ပြတ်သားလှသည်။ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ယုတ်ညံ့သည့် နည်းစနစ်များအပေါ် သဘာဝအတိုင်း ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။
တိုက်ပွဲမှာ နောက်ထပ် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”
ပြင်းထန်သည့် အသံနှစ်ခုနှင့်အတူ ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့သည် ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ကျင့်ကြံအဆင့်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့ကြသည်။
ကျွင်းမော့ရှောင်သည် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၆ သို့ ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့သလို လော့လီသည်လည်း မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၃ သို့ ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့သည်။
ထိုခဏချင်းမှာပင် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဓားချီများမှာ အလွန်ပင် ထက်ရှနေပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ သက်တံတစ်ခုကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသည်။ သူတို့သည် ပင်လယ်ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လှသော ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်မှုကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။
အခန်း ၃၁ ပြီးပါပြီ။
အခန်း ၃၂ - သွေးသန်ရဲရဲတိုက်ပွဲ အဆုံးသတ်ကာ သန်မာသော ရန်သူ တစ်ဖန်ပေါ်လာခြင်း
သူတို့သည် အဆင့်ငယ်တစ်ခုကိုသာ ထိုးထွင်းတိုးတက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာမူ အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာက ကျိုးမန်ရင်နှင့် အခြားသူများကို လုံးဝ အလစ်အငိုက်မိသွားစေခဲ့သည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ...”
“သူတို့က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ထိုးထွင်းသွားရတာလဲ...”
ပိုင်ယွိဖုန်းသည် သူ၏ဓားကို မြေပြင်ထဲသို့ ဒေါသတကြီး ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာတင် ဤလူနှစ်ယောက်မှာ နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤလောကရှိ သဘာဝတရားကြီးက ထူးဆန်းလှသည်။
ကူယွဲ့မင်းဆက်အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့် ပါရမီရှင်မျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ ကြီးပြင်းလာခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကူယွဲ့မင်းဆက်၏ ထိပ်သီးဆယ်ဂိုဏ်းမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ကြရပေလိမ့်မည်။
“ဘာ... သူတို့က နှစ်ကြိမ်တောင် ထိုးထွင်းသွားတာလား...”
ကျိုးမန်ရင်မှာ မှင်တက်မိသွားခဲ့သည်။ ပိုင်ယွိဖုန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ရင်ထဲက ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
သူတို့က အရင်က တစ်ကြိမ် ထိုးထွင်းခဲ့ဖူးသည် ဟုတ်လား။ ဒါဆို ဒါက ဒုတိယအကြိမ်ပေါ့။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်းမှာတင် အဆင့်နှစ်ဆင့် ဆက်တိုက် ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခြင်းဆိုသည်မှာ လုံးဝကို မကြားဖူးသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်က ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသူတော်စင်ကြီးသည်ပင် တစ်ကြိမ်တည်းသော တိုက်ပွဲအတွင်း နှစ်ကြိမ်ထိုးထွင်းခြင်းအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးချေ။ ဤအကြောင်းကို တွေးမိလေလေ၊ ကျိုးမန်ရင်၏ ရင်ထဲ၌ စိတ်ဆန္ဒများ ပိုမိုပြင်းပြလာလေလေ ဖြစ်သည်။
‘တကယ်လို့ ငါသာ ဒီလူငယ်လေးကို ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ခြေနင်းတုံးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဘယ်လောက်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မလဲ မသိဘူး...’
ဤသို့တွေးလိုက်ရင်း ကျိုးမန်ရင်သည် ကျွင်းမော့ရှောင်အပေါ် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း တပည့်အားလုံးကိုလည်း တိုက်ပွဲအတွင်း ပါဝင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
တိုက်ပွဲမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
ဓားချီလှိုင်းများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပျံသန်းနေကြသည်။ ဓားအလင်းတန်းမှာ ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းခွဲ၏ ရင်ပြင်မျက်နှာပြင်မှာလည်း ဖရိုဖရဲ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တံတိုင်းများမှာလည်း တဘုန်းဘုန်း အသံနှင့်အတူ ပြိုလဲကုန်ကြသည်။
ကျိုးမန်ရင်နှင့် ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုများ ရှိနေသော်လည်း လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ သူတို့၏ နယ်ပယ်များ မြင့်တက်သွားပြီးနောက် ဤတိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တိုက်ပွဲဝင်လေလေ၊ ပို၍ တက်ကြွလာလေလေ ဖြစ်ပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေကာ မောပန်းသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိချေ။
ကျိုးမန်ရင်နှင့် အခြားသူများမှာ တိတ်တဆိတ် အံ့ဩနေမိကြသည်။
‘ဒီလူနှစ်ယောက်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံမျိုး ရှိနေရတာလဲ... သူတို့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ စွမ်းအင်တွေက ကုန်ခမ်းသွားတယ်လို့ကို မရှိဘူး...’
“အင့်...”
ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် နိုးလာခဲ့သည်။ သူ၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ အနီရောင်လည်ဆွဲမှာ အဆက်မပြတ် တောက်ပနေခဲ့ပြီး သူက သူအား နိုးလာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဘယ်သူက ငါ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ...”
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးသည် အလျင်အမြန်ပင် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသော်လည်း နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူတော်စင်မလေး၏ အစောင့်အရှောက်ဖြစ်သည့်အလျောက် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ သို့သော် သူသည် လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ သူ၏နယ်ပယ်ကို နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၂ အဖြစ် အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားလေ့ရှိသည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး အမူအရာမှာ ခန့်ညားထည်ဝါနေကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။
စားသောက်ဆိုင်ရှိ သီးသန့်ခန်းအတွင်း၌...
ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
‘ဟဲဟဲ... မြေခွေးမြီးကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ထွက်လာပြီပဲ... ဒီ ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းက မြေခွေးအိုမကြီးက အတော်လေး ဖုံးကွယ်နေနိုင်ပေမဲ့ ငါလို စစ်မှန်တဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ နတ်ဘုရားမျက်စိကနေ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး လွတ်နိုင်မှာလဲ...’
ရီယွင်သည် စားပွဲကို လက်ဖြင့် အသာအယာ တောက်လိုက်သည်။ မြင်းနက်ကြီးက သူ၏ခွာနှင့် မြေပြင်ကို အသာအယာ နင်းလိုက်သည်။
“ခွပ်...”
ရင်ပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် သာမန်ဆန်လှသော အသံတိုးတိုးလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးအတွက်မူ ထိုအသံမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားမိုးခြိမ်းသံကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
“ဘုန်း...”
သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လန်သွားကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ သတိလစ်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ဘေးမှ တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေသည့် ပိုင်ယွိဖုန်းမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
‘ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဒီအနားမှာ ပုန်းကွယ်နေတာပဲ...’
ထိုသူက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် သန်မာသူနှစ်ဦးကို အတင်းအဓမ္မ သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းကို တွေးမိသည့်အခါ သူသည် သူ၏ဂိုဏ်းတူညီငယ်အချို့ကို တိတ်တဆိတ် အချက်ပြလိုက်ပြီး သူတို့သည် လှည့်ထွက်ကာ နောက်ဖေးတံခါးမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။
“ခွပ်...”
မြင်းနက်ကြီးသည် သူ၏ခွာနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် အသာအယာ နင်းလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပိုင်ယွိဖုန်းနှင့် အပေါင်းအပါများအားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားကြတော့သည်။
ရင်ပြင်ထက်၌...
တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုအပြီးတွင် ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့မှာ အနည်းငယ် အသာစီးရလာခဲ့သည်။ အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် တပည့်များမှာ ဒဏ်ရာများ ရရှိလာကြပြီး တိုက်ပွဲမှ အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ တဖြည်းဖြည်းချင်း မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်များမှာလည်း ဒဏ်ရာများ ရရှိကုန်ကြပြီး ထပ်မံတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။
ကျိုးမန်ရင်သည် အချိန်ကြာလာလေလေ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ နည်းပါးလာလေလေ ဖြစ်သဖြင့် ပို၍ အံ့ဩနေမိသည်။
ထိုသို့ သူ အာရုံအနည်းငယ် လွတ်သွားသည့် ခဏမှာပင် ထက်ရှလှသော ဓားချီတစ်ခုမှာ သူထံသို့ ဦးတည်ကာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့တွင် ကောင်းကင်အဆင့် ဝတ်စုံရှိနေသဖြင့် ဤပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျိုးမန်ရင် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခြင်းနှင့်အတူ အခြားမူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်များအပေါ် ကျရောက်လာသော ဖိအားများမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ကျွင်းမော့ရှောင်က အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့် တစ်ဆယ်ကျော်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စဉ်သွားခဲ့ပြန်သည်။
တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းပြန်လှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“စီနီယာအစ်မ... ကျွန်တော် ကူညီမယ်...”
ကျွင်းမော့ရှောင်သည် လော့လီထံသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးဝင်သွားသည်။ သူနှင့် သူ၏စီနီယာအစ်မတို့ ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည့်အခါ ပြိုင်ဘက်များကို အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ထပ် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...
ရင်ပြင်ထက်တွင် ရပ်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။ ကျိုးမန်ရင်နှင့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြပြီး သွေးချင်းချင်းနီအောင် တိုက်ခိုက်နေကြရကာ ဆက်လက်တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။
ကျိုးမန်ရင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးလှသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ သူတို့ဘက်က ရှုံးလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အခြေအနေမှာ အရှုံးဘက်သို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် တိုက်ပွဲမှ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို ရင်ဘတ်ပေါ်၌ ကန့်လန့်ဖြတ် ထားလိုက်သည်။
“ငါက ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မလေးပဲ... မင်းတို့ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး...”
ကျိုးမန်ရင်က တုန်ရီနေသောအသံနှင့် ပြောလိုက်သည်။
လော့လီသည် သွေးများ စီးကျနေသည့် အနှိုင်းမဲ့ရွှေနဂါးဓားကို ကိုင်ထားရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ... မင်းတို့ကျတော့ ငါတို့ကို သတ်ခွင့်ရှိပြီး၊ ငါတို့ကျတော့ မင်းတို့ကို မသတ်ရဘူးလား...”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက သူ၏ဓားနှင့် ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွင်းမော့ရှောင်ကလည်း အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ကျန်ရှိနေသည့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။
ကျိုးမန်ရင်သည် လော့လီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သော်လည်း ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ဓားအလင်းတန်းကလည်း သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အလျင်အမြန်ပင် နောက်ဆုတ်လိုက်ရ၏။ ဆက်လက်ပြီး သုံးဦးသား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ကျိုးမန်ရင်မှာ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဓားဒဏ်ရာ ဆယ်ချက်ကျော် ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သွေးအိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားတော့သည်။
“ဂျူနီယာမောင်လေး... ငါတို့ နိုင်ပြီ...”
လော့လီသည် ဓားကို ကိုင်ထားရင်း ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ရန်သူတစ်ယောက်မျှ မကျန်တော့သည်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေခဲ့သည်။
“ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ...”
ကျွင်းမော့ရှောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ယနေ့ သူသည် သွေးချင်းချင်းနီအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားနှလုံးသားမှာ ပိုမိုကြည်လင်လာသည်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မှာကြားချက်ကို မမေ့နဲ့ဦး... ငါတို့ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေအားလုံးကို သိမ်းယူရမယ်...”
လော့လီက ပြုံးလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စတင် အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။
“ကောင်းပါပြီ...”
ကျွင်းမော့ရှောင်ကလည်း သဘောတူလိုက်ပြီး အရင်းအမြစ်များကို စတင်သိမ်းဆည်းတော့သည်။
“မင်းတို့တွေ... လွန်လွန်းတယ်...”
ကျိုးမန်ရင်သည် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် အားယူထလိုက်သည်။ ဓားပြများကဲ့သို့ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းနေသည့် ထိုနှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူက မျက်ရည်များကြားမှ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ဘေးက နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာလည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ သတိရလာခဲ့ပြန်သည်။ သူက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ ဆိုးဝါးစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းနှင့် ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ... အကုန်လုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီပင်။
သူသည် ကျိုးမန်ရင်ထံသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။
“သခင်မလေး... အဆင်ပြေရဲ့လား...”
“ကျွန်မ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ မယ်မယ်ကြီး... သူတို့ကို အမြန်ဆုံး သတ်ပေးပါ...”
ကျိုးမန်ရင်က ဖြူလျော်နေသော မျက်နှာနှင့် ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ သခင်မလေး... ကျွန်မ သခင်မလေးအတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးပါ့မယ်...”
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာ လှည့်လိုက်ရာ သူထံမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ပါလား...”
လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“ဘုန်း...”
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် တိုးညင်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ချိပ်ပိတ်ထားသည့် တစ်ခုခု ကျိုးပျက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
သူတို့သည် မူလပင်လယ်နယ်ပယ်မှနေ၍ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း ၃၂ ပြီးပါပြီ။
အခန်း ၃၃ - ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ သန်မာသူ
“ဘိုးဘေးကြီး... ဘိုးဘေးကြီးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချိပ်ပိတ်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်တာပဲ...”
လော့လီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပထမ၌ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဂါရဝတရားကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သော နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်စိမ့်ဝင်လာခဲ့သဖြင့် လော့လီမှာ အနှိုင်းမဲ့သော ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရှိသော ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဂျူနီယာမောင်လေး ကျွင်းမော့ရှောင်သည်လည်း နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိသော ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ယခင် ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်ကပင် သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလိုက်ပါက နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ရှိသော ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ အထွတ်အထိပ်ဘိုးဘေးကိုပင် အသက်လုထွက်ပြေးရအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့မှာ နောက်ထပ် အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့်စီ ထပ်မံတိုးတက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ရှိသော ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးသည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အိုမင်းရော်ရွဲနေသော မျက်နှာမှာ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်သွားသနည်းဆိုလျှင် မျက်နှာပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများပင် တင်းရင်းသွားဟန် ရှိသည်။
“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ဒေါသတကြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး အဆင့် ၉ မှ အဆင့် ၂ သို့ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့က ဤလူငယ်နှစ်ဦးမှာ သူ့ထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်ကြသည်။ သူတို့က နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုစာလုံးကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
“ဂျူနီယာမောင်လေး... ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းက ဒီ မြေခွေးအိုမကြီးက တကယ့်ဘေးဒုက္ခပဲ... သူက လူပေါင်းများစွာကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာ... သူ့ကို သတ်ပစ်ကြမယ်...”
လော့လီသည် သွေးချင်းချင်းနီနေသော သူ၏ ရတနာဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
“သတ်စမ်း...”
ကျွင်းမော့ရှောင်သည်လည်း အေးစက်သော အမူအရာနှင့် ဓားကို မြှောက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။
“မင်းတို့ လူမိုက်နှစ်ယောက်... ငါ့ရဲ့ ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အများကြီးကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ... ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေကို ဖြတ်ပြီး ငါ့တပည့်တွေအတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်...”
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ခက်ထန်နေပြီး သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ဓားကို ကိုင်ဆွဲလျက် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏ အတွေးမှားသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
‘မူလက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၉ နဲ့ဆိုရင် ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ချေမှုန်းပြီး အမြန်ဆုံး သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ... အဆုံးသတ်မှာတော့ ဒီလူငယ်တစ်ယောက်က နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်က အဆင့် ၃ ပဲ ရှိတာလေ။ သူတို့က ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ပါဘူး...’
သို့သော် သူ၏ ဓားအလင်းတန်းမှာ သူတို့နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကြေမွသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုလူငယ်နှင့် မိန်းကလေးတို့၏ ပူးပေါင်းဓားသိုင်းပညာမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။
တိုက်ကွက်အချို့ ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး ခုခံရန်ပင် ခဲယဉ်းနေခဲ့သည်။
‘ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ...’
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာ သူ၏ရင်ထဲတွင် ညည်းညူနေမိပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်နေကာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရင်း အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေခဲ့သည်။
‘ငါ လွတ်လမ်းရှာမှ ဖြစ်မယ်... ကျိုးမန်ရင်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ သူ့ကို ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ခေါ်ထုတ်သွားရမယ်...’
လော့လီသည် နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီး၏ အကြံအစည်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူသည် ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
“ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတာလား...”
ကျွင်းမော့ရှောင်က လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူသည်လည်း နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးကို ဒေါသတကြီး စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
သူ၏ ထွက်ပြေးမည့်လမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာ လော့လီကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။
‘ဒီ ပါးနပ်တဲ့ ကလေးမလေးက ငါ့ရဲ့ လှည့်ကွက်ကို ရိပ်မိသွားတာပဲ...’
သူသည် စိတ်ကို တင်းထားပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။
နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူကြီး သုံးဦးသည် သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းခွဲအတွင်း၌ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အဆောက်အအုံများစွာမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။
နောက်ထပ် တိုက်ကွက် တစ်ဆယ်ကျော် ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာ ဓားချက်တစ်ခု ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ကျွင်းမော့ရှောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုက သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဓားကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းမှာလည်း ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
“ရှူး...”
အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ၏ ခြေသလုံးထဲသို့ ထိုးစိုက်သွားခဲ့ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ လော့လီ၏ တိုက်ခိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်။
နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဓားချက်ထိမှန်သွားခဲ့သဖြင့် ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ စတင်စိုးမိုးလာခဲ့သည်။
“ရှူး... ရှူး...”
ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့သည် သူတို့၏ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုမိုပြင်းထန်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ကြသည်။ ဓားအလင်းတန်း လှိုင်းများစွာ လွှမ်းမိုးသွားပြီးနောက် ယခုအခါ ဒဏ်ရာသစ် ခုနစ်ချက်၊ ရှစ်ချက်ခန့် ရရှိထားသော နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
လော့လီက အနားသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီး၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
ကျွင်းမော့ရှောင်ကလည်း ဟန်ချက်ညီညီပင် အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သိမ်းယူလိုက်သည်။
“ဂျူနီယာမောင်လေး... ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ရန်သူအားလုံးကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီ...”
လော့လီက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော သူ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။
“စီနီယာအစ်မ... ရင်ပြင်ထဲမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားပေမဲ့ မသေသေးတဲ့သူတွေ ကျန်ပါသေးတယ်...”
ကျွင်းမော့ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။
“သွားပြီး အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်...”
လော့လီက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ယနေ့တိုက်ပွဲမှာ သတ်သူနှင့် အသတ်ခံရသူဟူသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိတို့အနေဖြင့် အခုအချိန်တွင် စိတ်နူးညံ့နေ၍ မဖြစ်တော့ပေ။
ထိုနှစ်ယောက်သည် ရင်ပြင်အတွင်းသို့ လျှောက်သွားကြပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသည့် တပည့်များကို စတင်သုတ်သင်တော့သည်။
သူတို့သည် ကျိုးမန်ရင်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း သူတော်စင်မလေး ကျိုးမန်ရင်မှာ လော့လီကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အမူအရာနှင့် ကြည့်ကာ အသည်းအသန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။
“အစ်မ... ကျွန်မ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို အစ်မကို ပေးပါ့မယ်... တကယ်လို့ အဲ့ဒါက မလုံလောက်သေးရင်လည်း ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းကနေ အစ်မ လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ပြောပေးပါ့မယ်...”
“ဟာဟ...”
လော့လီက လှောင်ရယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ချယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်းလွှာများ ပွင့်ဟသွားပြီး ပုလဲလုံးလေးများကဲ့သို့ ဖြူစင်လှသော သွားတန်းလေးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ငါက ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတိုက်ထဲက အရာအားလုံးကို လိုချင်တာ... မင်းက သူတော်စင်မလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အဲ့ဒီကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်မှာလား...”
လော့လီက ရုတ်တရက် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
ကျိုးမန်ရင်မှာ ရုတ်တရက် စကားလုံးများ ပျောက်ရှကာ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
“ရှူး...”
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ကျွင်းမော့ရှောင်သည် သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ကျိုးမန်ရင်အား ငရဲဘုံသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်လိုက်တော့သည်။
“ဂျူနီယာမောင်လေး... မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး ပြတ်သားတာပဲ... ဟွမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်အထိ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အလှလေးကို မင်းက ဒီအတိုင်း သတ်ပစ်လိုက်တာလား...”
လော့လီက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ရင်း သူ၏ ပန်းရောင်လျှာလေးကို အသာအယာ တစ်လစ်ထုတ်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
ဂျူနီယာမောင်လေး ကျွင်းမော့ရှောင်တစ်ယောက် ဤမျှအထိ ပြတ်သားပြီး လျင်မြန်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ကျွင်းမော့ရှောင်သည် သူ၏ဓားပေါ်က သွေးစိမ်းများကို သုတ်လိုက်ပြီး သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီယုတ်မာတဲ့ မိန်းမက ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းပြီး သူကျင့်ကြံဖို့ ခြေနင်းတုံးအဖြစ် အသုံးပြုချင်တာလေ... ကျွန်တော်က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အသက်ချန်ပေးနိုင်မှာလဲ...”
“မှန်တာပေါ့... သူ့ကို လုံးဝ အရှင်မထားသင့်ဘူး...”
လော့လီက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
ကြည်လင်ပြီး ဟိန်းထွက်နေသော အသံတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် လွင့်ပျံကျဆင်းလာခဲ့သည်။
“ဒီလောက် သေးငယ်လှတဲ့ ကူယွဲ့မင်းဆက်မှာ ဒီလောက်အထိ ကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း မျိုးဆက်လေးနှစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ...”
“ဘယ်သူလဲ...”
လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ဗီဇအတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
တိမ်တိုက်များ၏ အထက်တွင် ဝေဝါးလှသော အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဝဲပျံနေခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် ထို အဖြူရောင်ပုံရိပ်သည် တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူတို့ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဧရာမ နတ်ဘုရားကြိုးကြာကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားကြိုးကြာကြီးပေါ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက် ၄၀ ခန့်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါရှိပြီး ကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အဆင့်မြင့်သန်မာသူတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။
‘ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်က သန်မာသူတစ်ယောက်လား...’
အမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ လော့လီ၏ မျက်ဝန်းအိမ်မှာ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။
‘ဒါက ကူယွဲ့မင်းဆက်က သန်မာသူတစ်ယောက်တော့ လုံးဝ မဟုတ်တာ သေချာတယ်...’
အမျိုးသား၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အခါ ကျွင်းမော့ရှောင်သည်လည်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ကြီးမားသောရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ တည်ကြည်သော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ကလေးတို့... မင်းတို့က ဘယ်ဂိုဏ်း၊ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကလဲ...”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် နတ်ဘုရားသားရဲကြိုးကြာပေါ်မှ ခန့်ညားစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အား ကြည့်လေလေ၊ ပို၍ ကျေနပ်မိလေလေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အစောပိုင်းက သူသည် ကူးယွမ်မြို့ကို ဝေးလံသောနေရာမှ ဖြတ်ကျော်သွားစဉ်အတွင်း နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည့် ဤလူငယ်နှစ်ဦးကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ သိသိသာသာ နိမ့်ကျနေသော်လည်း ထိုနှစ်ဦးမှာ နို့ထိန်းမယ်မယ်ကြီးကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
အထူးတလည် ပြောနေစရာ မလိုတော့လောက်အောင်ပင် ဤလူငယ်နှင့် မိန်းကလေးမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ အလားအလာများရှိသည့် ရှားပါးလှသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းမှ ထိပ်သီးပါရမီရှင် တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်နေသေးသည်။
“ကျွန်မတို့က နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကပါ...”
လော့လီက လက်သီးလက်ဝါးဆုပ်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် မော့နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဟုတ်လား...”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါပြကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“သိပ်ပြီး နာမည်မကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုပဲကိုး... မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ပါရမီတွေ ရှိကြတယ်... အဲ့ဒီအစား ငါ့ရဲ့ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းကို ဘာလို့ ဝင်မလာကြတာလဲ...”
အခန်း ၃၃ ပြီးပါပြီ။