အခန်း (၃၄-၃၆)

အခန်း ၃၄ - နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်... မင်းတို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး

“နာမည်မရှိဘူး ဟုတ်လား...”

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းခန့်က နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် အထင်ရှားဆုံးသော ပြိုင်ဘက်ကင်းဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တည်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟင်...”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ထိုလူငယ်နှင့် မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် အထင်အမြင်သေးသလို ပြောလိုက်သည်။

“ကလေးတို့... ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်... ငါက ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်ရဲ့ အဓိကအင်အားစု သုံးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းက လာတာ... ငါတို့က ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းပဲ...”

‘ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းတဲ့လား...’

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

“အားနာပါတယ် စီနီယာ... ကျွန်မတို့က ဘယ်ဂိုဏ်းကိုမှ ဝင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး... စီနီယာရဲ့ စေတနာကိုတော့... ကျွန်မတို့ နားလည်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

လော့လီသည် သူ၏ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ ဆွံ့အသွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် အနည်းငယ် ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။ ဤလူငယ်နှစ်ယောက်မှာ ဤမျှအထိ ခေါင်းမာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

စကားပုံရှိသကဲ့သို့ပင်... ‘ဆိုးဝါးလှသော မြေရိုင်းများက ခေါင်းမာသော လူရိုင်းများကို မွေးထုတ်ပေးသည်’မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလူငယ်နှစ်ဦးမှာ ရှားပါးလှသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို လက်လွတ်ခံလိုက်ရမည်ဆိုပါက တကယ့်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။

“မင်းတို့က ငယ်သေးတော့ ပြင်ပလောကအကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး... ငါနဲ့အတူ ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး တကယ့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုး တည်ရှိမှုလဲဆိုတာကို သွားကြည့်ကြတာပေါ့...”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော မြင့်မြတ်သည့် အရှိန်အဝါမျိုးနှင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လော့လီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

‘ဒီကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်က သန်မာသူက ငါတို့ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား...’

သူက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“စီနီယာ... လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိကြတာပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့...”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

‘ဒီကလေးမလေးတွေက တကယ့်ကို စေတနာကို နားမလည်တာပဲ... စေတနာနဲ့ ကမ်းလှမ်းတာကို သူတို့က စော်ကားနေကြတာပဲ...’

“မင်းတို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်...”

သူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့ထံသို့ ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်နှင့် ရုတ်တရက် လှမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်၌ သူ၏လက်မှာ သံမှိုနှင့် အနှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသော နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ၏လက်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏လက်ကို အမြန်ပင် ပြန်ရုပ်လိုက်ရသည်။

တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံတစ်ခုမှာ အရပ်ရပ်မှ ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

“ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တပည့်တွေဟာ မင်းတို့ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းက လာပြီး စော်ကားလို့ရတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး...”

“ဘယ်သူလဲ...”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏နောက်သို့ အမြန်ပင် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ရင်ပြင် အဝင်ဝမှနေ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ဝင်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ ချောမောကျော့ရှင်းလှပြီး နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများနှင့် လွင့်ပျံနေသော ဆံနွယ်အနက်ရောင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်နှင့်ပင် တစ်ဖက်လူထံမှ မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဝါကိုမျှ အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ထိုလူငယ်မှာ သာမန်လူတစ်ဦးနှင့်သာ တူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး...”

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ ဘိုးဘေးကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားကြပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ရီယွင်က သူ၏လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုနှစ်ယောက်မှာ နေရာ၌ပင် ပြန်လည် မတ်တတ်ရပ်လျက် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူသည် ထိုသုံးယောက်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့က ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ချီထျန်းဓားဂိုဏ်း... မင်းတို့က ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာလား...”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ စိတ်ထဲ၌ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး သူသည် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့ကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့မိသည်။ ရီယွင်၏ မျက်လုံးများထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည့် ကြီးမားလှသော ထိတ်လန့်မှုကို သူ အာရုံခံမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ငါ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီပဲ... ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်၊ ငါ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို လုံးဝ အာရုံမခံနိုင်ဘူး...’

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။ သူသည် အမြန်ပင် လက်သီးလက်ဝါးဆုပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည့် ရိုသေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“စီနီယာ... ကျွန်တော်က နောက်ပြောင်လိုက်တာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့...”

“ဘေးဆိုးဆိုတာ ပါးစပ်ကနေ လာတာပဲ... အခုတော့ နောက်ကျသွားပြီ...”

ရီယွင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကြည်လင်သော ချီဓာတ်တစ်မျှင်ကို တောက်ထုတ်လိုက်သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အမျိုးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားသည့် မျက်နှာထားနှင့်အတူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ ထိုကြည်လင်သော ချီဓာတ်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူသည် မိုးပြာရောင်မီးခိုးတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဧရာမ အဖြူရောင် နတ်ဘုရားကြိုးကြာကြီးသည်လည်း ဤကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထိုလူနှင့် သားရဲကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရီယွင်က သူ၏ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီချီထျန်းဓားဂိုဏ်းက ဘာလဲ... ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းဆိုရုံနဲ့ ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရှေ့မှာ ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းဝံ့တာလား...”

ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ကျောက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ မှင်တက်မိကာ ဘိုးဘေးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

“...”

ဘိုးဘေးကြီး အမှန်တကယ် လက်ထိလက်ရောက် တိုက်ခိုက်သည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြည်လင်သော ချီဓာတ်တစ်မျှင်မျှနှင့်ပင် ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ သန်မာသူတစ်ဦးကို ပြာနှင့် မီးခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

‘ဒီစစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်က သန်မာသူက တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ...’

တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းမှာဖြစ်စေ၊ ဝှိုက်ယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှာဖြစ်စေ ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ဘိုးဘေးကြီးက လေတစ်ချက်မှုတ်ရုံဖြင့် လူပေါင်းထောင်ချီကို သုတ်သင်ခဲ့သည်ကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ အကယ်၍ သူ မြင်တွေ့ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် ယခုထက်ပင် ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ထိတ်လန့်သွားပေလိမ့်မည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ကျင့်ကြံဆင့်တွေ ထိုးထွင်းတိုးတက်ခဲ့ကြပြီး အဆင့်နှစ်ဆင့်စီ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြတာပဲ မဆိုးပါဘူး...”

ရီယွင်၏ အကြည့်မှာ လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ ဘိုးဘေးကြီး...”

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ဘိုးဘေးကြီး၏ အနက်ရောင်ရထားလုံးကို ယူမလာခဲ့ကြလျှင် သူတို့၏ တိုးတက်မှုမှာ ဤမျှလောက် ချောမွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းအတွင်းမှာပင် အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့်စီကို ဆက်တိုက် ထိုးထွင်းတိုးတက်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းဆောင်ချက်မျိုး ကူယွဲ့မင်းဆက်အတွင်း၌ တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပေါ်ဖူးခဲ့ချေ။

“အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံး သိမ်းပြီးပြီလား...”

ရီယွင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အကုန်လုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်မတို့ အခု ထွက်ခွာလို့ ရပါပြီ...”

လော့လီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ရင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် ရထားလုံးထဲကို အရင်ဝင်နှင့်ကြ။ ငါ မင်းတို့အတွက် ဆေးစိမ်ဖို့ ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်...”

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ရီယွင်သည် သူ၏အင်္ကျီလက်မောင်းကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ အင်္ကျီလက်မောင်းကြားမှ နူးညံ့သော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ထိုခဏချင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလောင်းများနှင့် အဆောက်အအုံများမှာ မိုးပြာရောင်မီးခိုးတန်းများအဖြစ် အရည်ပျော်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ ဗီဇအတိုင်း တံတွေးကို မျိုချလိုက်မိသည်။

‘ဘိုးဘေးကြီးက ဘယ်လိုမျိုး နတ်ဘုရားအတတ်တွေကို အသုံးပြုနေတာလဲ... တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ...’

ကူးယွမ်မြို့ရှိ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုလုံးသည် ထိုနူးညံ့သော လေပြေကြောင့် ခဏချင်းမှာပင် အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးမှာ ယခုအခါ လုံးဝ တလင်းပြင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနူးညံ့သော လေပြေမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသကဲ့သို့ ခဏတာ မှင်တက်မိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“...”

ထို့နောက် အမြင်အာရုံမှာ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး သူတို့သည် မြို့ပြင်က လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ ဘိုးဘေးကြီး၏ ထူးကဲလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကြောင့် လုံးဝ ထိတ်လန့်အံ့ဩနေမိကြသည်။

မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။

ရီယွင်က တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကူးယွမ်မြို့ရှိ လူတိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ မှင်တက်မိနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်သည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့သည် သီးခြားအခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် ရေပူများဖြင့် ပြည့်နေသည့် ဧရာမ သစ်သားရေချိုးကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အဖြူရောင် ရေနွေးငွေ့များမှာ အထက်သို့ လွင့်ပျံနေပြီး စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည့် ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရေထဲတွင် နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေး၏ အရှိန်အဝါကို အမှန်တကယ် ခံစားနေရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဒီကနေ့တိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက ဒဏ်ရာတွေ အတော်လေး ရခဲ့ကြတယ်... ဆေးစိမ်ပြီး ကောင်းကောင်း အနားယူကြဦး...”

“ဘိုးဘေးကြီး... ဒီဆေးစိမ်တဲ့ ရေထဲမှာ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေး ပါတာလား...”

လော့လီက တုန်ရီနေသော အသံနှင့် မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က နိမ့်ပါးနေသေးတယ်။ ငါ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေး တစ်စက်မပြည့်တဲ့ ပမာဏကို ရေချိုးကန် နှစ်ကန်စာ ခွဲပေးထားတာ။ ဒီဆေးစိမ်တဲ့ရေထဲမှာ မိုးမြေရတနာ အမျိုးပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး ပါဝင်သေးတယ်။ ဒါတွေကို ကောင်းကောင်း စုပ်ယူကြ... နောက်ထပ် အဆင့်ငယ်တစ်ခုကို ထိုးထွင်းနိုင်ဖို့ ကြိုးစားကြ... ပြီးတော့ ဒါက နောင်အနာဂတ်မှာ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးကို စုပ်ယူနိုင်ဖို့အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ချပေးရာလည်း ရောက်လိမ့်မယ်...”

ရီယွင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး...”

လော့လီမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ၏ ရင်မှာ တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ ဤဆေးစိမ်သည့် ရေထဲတွင် ဘိုးဘေးကြီးက သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ဝံ့သည့် မရေမတွက်နိုင်သော မိုးမြေရတနာများကို ထည့်ပေးထားသည်ကို သူ သိနေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ ဝတ်စုံများကို အမြန်ပင် ချွတ်လိုက်ပြီး သစ်သားရေချိုးကန်ထဲသို့ ဆင်းလိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သဖြင့် လော့လီမှာ ဗီဇအတိုင်း သာယာကြည်နူးစွာဖြင့် တိုးညင်းစွာ ညည်းညူလိုက်မိသည်။

တကယ့်ကို သက်သောင့်သက်သာရှိလှပေသည်။

သူသည် သူ၏ ကုန်ခမ်းနေသော စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်တင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကျန်းမာလာခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျွင်းမော့ရှောင်မှာလည်း ထပ်တူပင် ခံစားနေရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဤအရာသည် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိနေကြသည်။ သူတို့သည် အမြန်ပင် တရားထိုင်လိုက်ကြပြီး ဆေးစိမ်သည့်ရေထဲက စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်လိုက်ကြတော့သည်။

အနက်ရောင်ရထားလုံးမှာ လမ်းမကြီးအတိုင်း ခရီးနှင်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရထားလုံးကို မောင်းနှင်မည့်သူ မရှိချေ။ ရီယွင်သည် ရထားလုံးအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ဦးတည်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ရထားလုံးမှာလည်း နတ်ဘုရားရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သီးသန့် ဟင်းလင်းပြင် ရှိနေခဲ့သည်။ ရီယွင်သည် ၎င်းကို သီးခြား ဟင်းလင်းပြင်ငယ် ဆယ်ခုကျော်ခန့် ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူတို့အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

သုံးရက် ကြာပြီးနောက်...

ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ငယ် နှစ်ခုမှနေ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်သည် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့ ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့သည်။

လော့လီသည် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၄ သို့ ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုးထွင်းတိုးတက်နိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃၄ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၃၅ - ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာခြင်း

ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း...

ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပင်မဆောင်အတွင်း၌...

ဂိုဏ်းချုပ် ကျောက်ဝူကျိသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ငေးကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ညိုမှောင်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်လအတွင်း ကူယွဲ့မင်းဆက်၏ ထိပ်သီးအင်အားစု ဆယ်ဂိုဏ်းမှာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ လူငယ် မောင်နှမနှစ်ဦး၏ စိန်ခေါ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုစီရှိ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်အားလုံးကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ အနိုင်ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုဂိုဏ်း၏ ရတနာတိုက်အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို သိမ်းယူမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်မူ သူတို့၏ ဦးခေါင်းနှင့် လက်များကို ပေးအပ်မည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသည်။

ပထမဆုံး စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်မှာ အဆင့် ခုနစ် ရှိသော သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့် ၂၀၀ ခန့် ရှိသည်။ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်း၌ တပည့်အင်အား အမြောက်အများရှိသဖြင့် အနိုင်ရရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤလူငယ်မောင်နှမမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာကြောင်း သက်သေပြခဲ့ကြသည်။ အစပိုင်းတွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထိုးထွင်းတိုးတက်သွားခဲ့ကြပြီး အရှုံးမှနေ၍ အနိုင်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ကြသည်။

တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်း တပည့်အားလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်က သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒေါသအမျက်ထွက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီး ၁၂ ဦးခန့်မှာ ထိုလူငယ်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်စေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် မထင်မှတ်ဘဲ ထိုလူငယ်နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးများဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ပွဲတွင် သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းမှ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူအားလုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်က ကူယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဒုတိယမြောက် စိန်ခေါ်ခံရသည့် ဂိုဏ်းမှာ နေဝင်ချိန်ဓားဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းထံမှ သင်ခန်းစာယူကာ နေဝင်ချိန်ဓားဂိုဏ်းမှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများကို စေလွှတ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်အားလုံးကို စုပေါင်း၍ ထိုနှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည်လည်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ကြပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ရတနာတိုက်အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ပေးအပ်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ဤလူငယ်နှစ်ဦးမှာ စည်းကမ်းချက်များကို လိုက်နာခဲ့ကြပြီး နေဝင်ချိန်ဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ သွေးချောင်းစီးအောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းမျိုး မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပေ။

ထို့နောက်တွင် အဆိပ်ဂိုဏ်း၊ ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၊ စိန်လက်သီးဂိုဏ်းနှင့် ရွှေလင်းယုန်ဂိုဏ်းတို့သည်လည်း ထပ်တူညီသော စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ခြွင်းချက်မရှိဘဲ ဤ အင်အားကြီးဂိုဏ်းများမှ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်အားလုံးမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြရသည်။

“သူတို့က ကူယွဲ့မင်းဆက်ရဲ့ ထိပ်သီးအင်အားစု ဆယ်ဂိုဏ်းလုံးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စိန်ခေါ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ...”

ကျောက်ဝူကျိသည် မိမိ၏စိတ်ထဲ၌ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည့် စိုးရိမ်မှုများနှင့်အတူ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိပ်သီးအင်အားစု သုံးဂိုဏ်းမှာ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၊ အနှစ်သာရသုံးပါးဂိုဏ်းနှင့် ရွှေလင်းယုန်ဂိုဏ်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အနှစ်သာရသုံးပါးဂိုဏ်းနှင့် ရွှေလင်းယုန်ဂိုဏ်းတို့ ပူးပေါင်းလျှင်တောင် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကျောက်ဝူကျိမှာ စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။ သူတို့၏ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင် မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ ပါရမီရှင်တပည့်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတို့က ခုနစ်စင်ကြယ်ဓားဗျူဟာကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ဤတပည့် ၃၀၀ မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ဝူကျိ...”

ပင်မဆောင်အတွင်း၌ အိုမင်းသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။ အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရုတ်ခြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ဝူကျိက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှုများ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဆရာ... ဆရာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီပဲ...”

သူ့ရှေ့က အဘိုးအိုမှာ ကျောက်ဝူကျိ၏ လေးစားရသော ဆရာပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ယခင်ဓားသူတော်စင်ကြီး ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဝူကျိမှာမူ လက်ရှိဓားသူတော်စင် ဖြစ်သည်။ ဓားသူတော်စင်အဟောင်းနှင့် အသစ်တို့မှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ခန့် မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ပြန်လည်ဆုံတွေ့မှုမှာ ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“မှန်တယ်...”

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် အဖိုးတန်ဓားတစ်စင်းကို လွယ်ထားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ထူးကဲနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ကျောက်ဝူကျိမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ဆရာမှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် သန်မာသူတစ်ဦးအဖြစ် ထိုးထွင်းတိုးတက်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ။ ဤသည်မှာ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွက် တကယ့်ကို ကောင်းချီးတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဝူကျိ... ဘာတွေများ စိုးရိမ်နေရတာလဲ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးက သူ၏ချစ်တပည့်ကို ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူယွဲ့မင်းဆက်၏ ထိပ်သီးအင်အားစုအဖြစ် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ဒုတိယနှင့် တတိယအဆင့်ရှိ ဂိုဏ်းနှစ်ခု ပူးပေါင်းထားသည်ထက်ပင် သန်မာလှသည်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စဉ်းစားမည်ဆိုပါက ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာတွင် ထိုင်နေသူတစ်ဦးမှာ ဤမျှအထိ စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။ အကယ်၍ အပြင်ဘက်က ကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခုခုက ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်လျှင်ပေါ့။ သို့သော် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင်လည်း နောက်ခံအင်အား ရှိနေခဲ့သည်၊ သူတို့ကို ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းက ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဝူကျိသည် စားပွဲပေါ်က လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာ အချို့ကို ယူကာ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။ သူတို့ကို ဖတ်ပြီးနောက် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ မျက်နှာမှာ ခက်ထန်သွားခဲ့သည်။ သူက လက်ချောင်းကို တစ်ချက် တောက်လိုက်သည့်အခါ လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာများမှာ ခဏချင်းမှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“လွန်လွန်းလှချည်လား... ငါတို့ရဲ့ ကူယွဲ့မင်းဆက်မှာ တားဆီးမယ့်သူ မရှိဘူးအထင်နဲ့ လာပြီး ရမ်းကားနေကြတာပဲ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ ဒေါသအမျက်ထွက်နေခဲ့သည်။

“ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ...”

ကျောက်ဝူကျိက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ဒီ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ ပြောလိုက်သည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

“ငါ့ရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို အရင်ဆုံး ရင်ဆိုင်ခိုင်းလိုက်... တကယ်လို့ ငါတို့တပည့်တွေ အနိုင်ရခဲ့ရင် အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို အစအနမကျန်အောင် သုတ်သင်ပစ်မယ်... တကယ်လို့ သူတို့ ရှုံးခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် လက်နက်ထုတ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွင်းမှာတင် သူတို့ကို သတ်ပစ်မယ်... ဒါက တခြား ဂိုဏ်းကြီးတွေအတွက်ပါ ကလဲ့စားချေပေးရာ ရောက်လိမ့်မယ်...”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ...”

ကျောက်ဝူကျိမှာ ချက်ချင်းပင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားခဲ့ပြီး သူ၏ရင်ထဲက ဖိအားများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုလူငယ်နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ချိပ်ပိတ်မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်လျှင်သော်မှ အမြင့်ဆုံးအနေဖြင့် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် သန်မာသူဖြစ်သည့် သူ၏ဆရာနှင့် ဘယ်လိုမှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကပင် သူ၏ဆရာမှာ နယ်ပယ်တူ ကျင့်ကြံသူများကြား၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ချိန်က နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် သန်မာသူ ၁၀ ဦးကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အားလုံးကို တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ ဤအချက်က ကူယွဲ့မင်းဆက်၏ နံပါတ်တစ် ဓားသူတော်စင်ကြီးမှာ ထိုစဉ်က မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ခဲ့သည်ကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ဆရာမှာ လောကရေးရာများမှ အနားယူခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်သို့ ထိုးထွင်းတိုးတက်ရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကြာပြီးနောက်တွင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တံခါးဝအပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်ရထားလုံးတစ်စီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ ရထားလုံး၏ ရှေ့တွင် ထိုင်နေကြသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကို တစ်လတိုင်အောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့၏ အမူအရာတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မတ်မတ်ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အဆုံးမရှိ ထက်ရှလှသော ဓားဆန္ဒများကို ဆောင်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော ထူးကဲနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

“လော့လီ... ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တံခါးရှေ့တော့ ရောက်ပြီ... ဘယ်လိုလဲ... အဲ့ဒီ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား...”

ရထားလုံးအတွင်းမှ ရီယွင်၏ ရယ်မောသံမှာ ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် ယုံကြည်ချက် ရှိပါတယ်...”

လော့လီက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်များနှင့်အတူ တောက်ပနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွင်းမော့ရှောင်မှာလည်း ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ ရီယွင်သည် ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို အဆက်မပြတ် ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့သဖြင့် ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင် ထပ်မံ၍ မတိုးတက်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ တန်းတူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူတို့၏ ချိပ်ပိတ်မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်မည်ဆိုလျှင် လော့လီမှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ကျွင်းမော့ရှောင်မှာမူ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ရီယွင်၏ တစ်လတာ အထူးလေ့ကျင့်ပေးမှု၏ ရလဒ်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းမှ စတင်ကာ အဆင့်အလိုက် ထိပ်သီးအင်အားစု ဆယ်ဂိုဏ်းကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြိုင်ဘက်များမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သည်။ လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ သူ့အား စိတ်ပျက်စေခြင်း မရှိဘဲ နှစ်ဦးစလုံးမှာ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ရီယွင်သည် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အသာအယာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် သန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ရီယွင်က သူ၏စိတ်ထဲ၌ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ ဤဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ဓားတာအို၌ အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်မှုအချို့ ရှိနေခဲ့သည်ပင်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ က ကူယွဲ့မင်းဆက်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော နေရာမျိုးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့သူအဖြစ် သူသည် ထိုက်တန်လှပေသည်။

ရီယွင်က သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ရထားလုံးကို အသာအယာ တောက်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ရထားလုံးမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တံခါးဝရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်နေသည့် တပည့်နှစ်ဦးမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် ရထားလုံးမှာ အရှိန်နှင့် ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ပင်မဆောင်ရှေ့က ဧရာမရင်ပြင်ထက်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

“ဘယ်သူလဲ...”

ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ တပည့်တစ်ဦးက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝေးလံသော ရင်ပြင်ထက်တွင် ရပ်ထားသည့် အနက်ရောင်ရထားလုံးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်မိသွားခဲ့သည်။ သတင်းစကားအချို့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

အခန်း ၃၅ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၃၆ - ကလဲ့စားချေခြင်းနှင့် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးအား ဓားဦးချိန်ခြင်း

လွန်ခဲ့သော တစ်လအတွင်း ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာ၏ ထိပ်သီးအင်အားစု ရှစ်ဂိုဏ်းစလုံးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ် မောင်နှမနှစ်ဦး၏ စိန်ခေါ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းမှာ ပထမဆုံး အထိနာခဲ့သည့် ဂိုဏ်းဖြစ်သည်။ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းမှ သန်မာသူများသည် အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်နှိမ်နင်းခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံး အသတ်ခံခဲ့ရကာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာလည်း ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်တွင် ထိုလူငယ်မောင်နှမသည် အခြားသော ဂိုဏ်းကြီးများကို ဆက်လက်စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ်မျှ ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထိုဂိုဏ်းကြီးများသည် သူတို့၏ ရတနာတိုက်အတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ပေးအပ်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းမှုများကိုသာ ကြိတ်မှိတ်ခံစားခဲ့ကြရသည်။

ထိုလူငယ်မောင်နှမမှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သန်မာသူကြီးများ ဖြစ်နေကြသဖြင့် မည်သူမျှ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သည်ကို မသိရဘဲ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့ကြကာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ်အဆင့်ကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် ဟိုးဟိုးကျော်သွားခဲ့သည်။

ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တပည့်များအနေနှင့် သူတို့သည်လည်း ထိုသတင်းကို ကြားသိထားကြသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည်လည်း ထိုကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယနေ့တွင် သူတို့သည်လည်း ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်မောင်နှမ၏ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။

---

တောင်တံခါးဝ၌…

တပည့်နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။ သူတို့မှာ အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ၌သာ ရှိနေကြသဖြင့် ဤတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အနက်ရောင်ရထားလုံးကိုသာ စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုစဉ် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် လူငယ်မောင်နှမမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ ရထားလုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မတ်မတ်ရပ်နေကြသည်။

“ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း... ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ကြစမ်း...”

---

ပင်မဆောင်အတွင်း၌...

အသင့်ပြင်ထားပြီးသားဖြစ်သော ကျောက်ဝူကျိနှင့် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ပင်မဆောင်၏ တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်များမှာ ကျွင်းမော့ရှောင်အပေါ်သို့ ပထမဆုံး ကျရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ လုံးဝမယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ထိုလူငယ်နှင့် မစိမ်းလှပေ။

သူသည် ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ဘေးက အလွန်လှပသော မိန်းကလေးငယ်ကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်များမှာ ချက်ချင်းပင် ခက်ထန်သွားခဲ့သည်။

“ဒီနှစ်ယောက်က နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အကြွင်းအကျန်တွေ မဟုတ်ဘူးလား... သူတို့က ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ထူးခြားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရခဲ့လို့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာရတာလဲ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာကာစသာ ရှိသေးသဖြင့် ဝမ်ပေါင်ဂေဟာထံမှ သတင်းများကို မရရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့ကို မှတ်မိသွားသည့်အခါ သူ၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ များစွာ ကြီးမားလှသည်။

ချီစုစည်းမှုနယ်ပယ်က တပည့်လေး နှစ်ဦးမှာ မထင်မှတ်ဘဲ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ရှိသော ကျင့်ကြံသူကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သတင်းအစီရင်ခံစာများသာ တိကျမည်ဆိုလျှင် ထိုနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှုကို ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တကယ့်အဆင့်မှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ရှိသော သန်မာသူကြီးများ ဖြစ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် အမျိုးမျိုးသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို စဉ်းစားနေရင်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ဝေ့ဝဲနေခဲ့သည်။

နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ယခင်ကတည်းက ဆုတ်ယုတ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်တစ်ခုထက်တစ်ခု ပို၍ အားနည်းလာခဲ့သည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် သူ၏ ရာထူးသက်တမ်း တစ်လျှောက်တွင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် အဆက်ဆက်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ထိုဂိုဏ်းအကြောင်းကို အစအဆုံး သိရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလှသဖြင့် ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာရှိ ဂိုဏ်းများအကြားတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်၌ပင် မပါဝင်နိုင်ခဲ့ပေ။

“သူတို့တွေ မတော်တဆ မိုးမြေရတနာတစ်ခုခုကို စားသုံးခဲ့ကြတာလား... ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်းသန်မာသူတစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြတာလား...”

သူသည် တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းနေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အထက်လူကြီးများ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည့်အခါ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးအနေနှင့် ထိုလူငယ်နှစ်ဦးကို လုံးဝ အလွတ်မပေးနိုင်ကြောင်း သေချာသွားသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်သစ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ဆိုရမည့် ထိုမိန်းကလေးကိုမူ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားသင့်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တစ်ဝက်ခန့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလိုက်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ၂၉၈ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်မျှသာ ရှိသေးသည်။ မိမိ၏ တာဝန်မှာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူများအား နှိပ်စက်ရန်သာမက ထိုဂိုဏ်းကို ၃၀၀ ဆက်မြောက်အထိ ရောက်ရှိစေရန် စောင့်ကြည့်ပေးရန်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှသာ သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်မှ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး ထမ်းဆောင်နေရသော လျှို့ဝှက်တာဝန်ပင် ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုတာဝန်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ထင်မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူ့၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ၊ သူ၏အထက်လူကြီးများက ဤသည်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသည့် နေရာက ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အလိုဆန္ဒဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏အထက်လူကြီးများမှာ ဂိုဏ်းကြီးများမှ ဖြစ်ကြသည်။

“သူတို့ထက် အဆင့်နှစ်ဆင့် ပိုမြင့်တယ်ဆိုရင်... အဲ့ဒီကိစ္စရပ်အားလုံးကို နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတာဟာ ကောင်းကင်အဆင့်ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလား... ကောင်းကင်အဆင့်ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု... အဲ့ဒီလိုမျိုး အဖွဲ့အစည်းက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတဲ့ အင်အားစုကြီးပဲ... အဲ့ဒီဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်... အရေးမပါလှတဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် လိုက်နှောင့်ယှက်ခံရအောင် ဘယ်လိုမျိုး အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကိုများ စော်ကားခဲ့မိလို့လဲ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ ထပ်မံ၍ မတွေးရဲတော့ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုနဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အကြွင်းအကျန် နှစ်ဦးမှာ ယခုအခါ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

“သူတို့ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ သေချာပေါက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်ကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“စီနီယာအစ်မ... အဲ့ဒီလူက ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား...”

နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် သူအိုကြီးကို ကြည့်ကာ ကျွင်းမော့ရှောင်က တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မှန်တယ်... ဒီအကောင်စုတ်ကြီးပဲ...”

လော့လီက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤလူရမ်းကားကြီးမှာ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဝင်များသည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့တော့ သူ့ကို သတ်ပြီး ငါတို့အတွက် သွေးကြွေးပြန်ယူရမယ်...”

ကျွင်းမော့ရှောင်က သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူထံမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“လာကြစမ်း...”

ကျောက်ဝူကျိက သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ကို ရဲတင်းလှချည်လား... ငါတို့ရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို စက္ကူကျားလို့ ထင်နေတာလား...”

ကျောက်ဝူကျိက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

သူပြောဆိုပြီးသည်နှင့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်များသည်လည်း အထူးစီစဉ်ထားသော စစ်ဗျူဟာအတိုင်း စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ခုနစ်စင်ကြယ်ဓားဗျူဟာမှာ ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။

လော့လီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျောက်ဝူကျိ... မင်းလို အားနည်းတဲ့သူက ဒီမှာ လာပြီး ဟန်ကိုယ့်ဖို့ မလုပ်နဲ့တော့... ဒီတစ်ခါ ငါတို့လာတာဟာ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကို တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်ဖို့ပဲ... မင်းကတော့ ဘေးမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး သွားနားနေလိုက်စမ်းပါ...”

“ဘာ... ဒီနှစ်ယောက်က ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်က ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်ချင်တာတဲ့လား...”

ဓားဗျူဟာ ခင်းကျင်းထားသည့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် တပည့်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ဝူကျိသည်လည်း မှင်တက်မိသွားခဲ့သည်။

“ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့လောက်အောင်ကိုပဲ မောက်မာသွားကြပြီလား...”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူတို့အတွင်းမှ ချိပ်တံဆိပ်တစ်ခု ကျိုးပျက်သွားသည့် အသံမှာ ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်လှသည့် ထူးကဲနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ၌ ရှိနေသော ကျောက်ဝူကျိပင်လျှင် သူ၏ရင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

“ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး... မင်းလို လူယုတ်မာကြီးက နောက်ကွယ်ကနေ ပုန်းအောင်းပြီး ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို နှစ်ပေါင်းတစ်ရာနီးပါး နှိပ်စက်ခဲ့တာပဲ... ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ကလဲ့စားချေဖို့ လာခဲ့ပြီ...”

လော့လီက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ အနှိုင်းမဲ့ရွှေနဂါးဓားကို မြှောက်လိုက်ကာ ဓားဦးမှာ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများကြောင့် နီမြန်းနေသည်။

“သူတို့က ချိပ်ပိတ်မှုကို ဖောက်ထွက်လိုက်ကြတာလား...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤလူငယ်နှစ်ဦးမှာ တကယ့်ကို အရည်အချင်းရှိကြသည်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်စီတိုင်းသည်ပင်လျှင် မိမိ၏ တိုက်ရိုက်တပည့် ကျောက်ဝူကျိထက် ပိုမို၍ သန်မာနေကြသည်။ သို့သော် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်သာ ဖြစ်သည်။ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ဦး ပူးပေါင်းလျှင်ပင် ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ လူတစ်ယောက်ကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

‘အင်းလေ ငါက နှစ်ပေါင်း သုံးရာနီးပါးတိုင်အောင် ဓားတာအိုထဲမှာ နစ်မြုပ်နေခဲ့တဲ့ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးပဲ... ငါ့ရဲ့ ဓားတာအို ကျွမ်းကျင်မှုက ကမ္ဘာကို တုန်ခါစေနိုင်တယ်... ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်မှာတောင်မှ ငါ့နယ်ပယ်ထဲက လူအနည်းငယ်ကပဲ ငါ့ကို အနိုင်တိုက်နိုင်လိမ့်မယ်...’

သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် အားတင်းလိုက်ပြီး သဘောကျစွာ ရယ်လိုက်သည်။

အခန်း ၃၆ ပြီးပါပြီ။