အခန်း (၃၇-၃၉)

အခန်း ၃၇ - အားပြိုင်မှု

“ဟားဟားဟား... နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အကြွင်းအကျန်လေး နှစ်ယောက်ပါလား... မင်းတို့တွေ ဘေးဒုက္ခပေါင်းစုံကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာပြီး ကျင့်ကြံမှုတွေတောင် ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာတာကို ငါတကယ် အံ့ဩမိတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ကံကောင်းမှုတွေက ဒီနေ့တော့ ကုန်ဆုံးသွားပြီ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် သူ၏ကျောပြင်မှ ဘုရင်အဆင့်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်စဉ် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်စပြုလာသည်။ သူကိုင်ဆောင်ထားသော ဓားသွားမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး အေးစိမ့်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ၏။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ထိုဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်ခြည်းပင် လေးလံလာခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၏ အပူချိန်မှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး ဓားဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်ဖွယ် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စိတ်ဓာတ်ရေးရာ အထိမ်းအမှတ် ကျေက်တိုင်ကြီးဖြစ်ပြီး တပည့်အားလုံး၏ မျက်စိထဲတွင်မူ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ရီယွင်သည် ရထားလုံးအတွင်း၌ ထိုင်နေပြီး ဖြစ်ပျက်သမျှကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေ၏။ ဤ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ဓားတာအို၌ ရရှိထားသော အောင်မြင်မှုမှာ တကယ့်ကို အသိအမှတ်ပြုလောက်ပေသည်။ ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့အတွက်မူ ဤတိုက်ပွဲမှာ သေချာပေါက် ခက်ခဲပင်ပန်းမည့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်မှုတစ်မျိုးလည်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ၌ အချိန်အတော်ကြာ တစ်ဆို့နေခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး မိမိတို့ကိုယ်မိမိ လေ့ကျင့်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်တိုးတက်ရန်အတွက် သေချာပေါက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

“ဒီ မိစ္ဆာအိုကြီး... ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စတွေအားလုံးက မင်းလက်ချက်ပဲပေါ့...”

ကျွင်းမော့ရှောင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ တံထွေး တစ်ချက် ထွေးထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အကြွင်းအကျန်လေးတွေက ငါ့ကို ဆဲရဲတယ်ပေါ့လေ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ဒေါသအမျက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ဓားဖြင့် ကျွင်းမော့ရှောင်ထံသို့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားချီမှာ ကမ္ဘာကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်လောက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ တစ်ချက်မျှ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ဓားဆွဲထုတ်သည့် အရှိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။ အကယ်၍ သူသည် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော သန်မာသူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပါက သူ၏ဓားကိုပင် ဆွဲထုတ်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျွင်းမော့ရှောင်သည် သူ၏ဓားဖြင့် အလောတကြီးပင် ပြန်လည်ခုခံလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားနှစ်စင်းမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြသည်။ ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ကြီးမားလှသော ခွန်အားကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုခွန်အားကို လျော့ပါးသွားစေရန် လေထဲ၌ ပုံရိပ်ယောင်အချို့အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအချို့ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။

“မောင်လေး... အဆင်ပြေရဲ့လား...”

လော့လီက အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျွင်းမော့ရှောင်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်မ... ဒီအဘိုးကြီးက တကယ့်ကို သန်မာတာပဲ... ကျွန်တော်တို့ သေချာ ဂရုစိုက်မှဖြစ်မယ်...”

လော့လီက တည်ကြည်သောအမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ ကျွင်းမော့ရှောင်ထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပို၍ အားနည်းသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံယူလိုက်ရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော အထွတ်အထိပ်ပညာမှာ ဓားသိုင်းမဟုတ်ဘဲ ရွေ့လျားမှုသိုင်းပညာများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်း ကျွမ်းကျင်မှုမှာ နဂါးနတ်ဘုရား ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်ထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“ငါ့ဆရာက ထင်တဲ့အတိုင်း တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ... အဲ့ဒီလူငယ်က တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် သွေးအန်သွားပြီ...”

ကျောက်ဝူကျိသည် ကျွင်းမော့ရှောင် ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။ မိမိ၏ဆရာဖြစ်သော ဓားသူတော်စင်ကြီးသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကပင် ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာအတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ...”

“ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် အဲ့ဒီလူငယ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်...”

“တကယ့်ကို သန်မာတာပဲ...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်ဖွယ် အကြည့်များ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာမူ သူ၏ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွား၏။ သူသည် ထိုဓားချက်တွင် သူ၏ခွန်အား တစ်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ စိတ်ကူးထားခဲ့သည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ ထိုတိုက်ကွက်သည် ထိုလူငယ်ကို လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေရမည် ဖြစ်သော်လည်း အခုတော့ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့သည်။

ဆက်လက်ပြီး ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်း တက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အေးစိမ့်သော ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခုက လေထုကို ထိုးခွဲပြီး ထပ်မံ၍ ပြေးထွက်သွားသည်။

“ရှူး... ရှူး...”

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ အစကတည်းက သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသဖြင့် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူတို့သည် နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို နှိုးဆွလိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင် ဆယ်ခုကျော်ခန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီး ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ဓားသိုင်းမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော မြစ်တစ်စင်းအလား ထိုနှစ်ဦးကို မရပ်မနား တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သုံးဦးသားမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဆယ်ကြိမ်ကျော်ခန့်အပြီးတွင် လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ ဒဏ်ရာများ အသီးသီး ရရှိခဲ့ကြပြီး သွေးအနည်းငယ်ပင် အန်ခဲ့ကြရသည်။

ရီယွင်သည် တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေကာ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း မရှိပေ။ ထို့နောက် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ တောက်လိုက်သည်။

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်စုံများနှင့် ဓားများပေါ်က အရှိန်အဝါများမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော ရတနာများ၏ ထူးကဲနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်နေသော ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရယူလိုစိတ်များဖြင့် ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားဓားတစ်စင်းကို ရရှိရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်တနေခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ သူ လိုက်လံနှောင့်ယှက်နေခဲ့ရသော နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အကြွင်းအကျန်များက ယနေ့တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားဓား နှစ်စင်းကို သူ့ထံသို့ လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာလည်း အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားခဲ့ကြသည်။ ဘိုးဘေးကြီးက သူတို့အတွက် ချိပ်ပိတ်မှုတွေကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော ဝတ်စုံများနှင့် ဓားများကို အသုံးပြုနိုင်လိုက်သည့်အတွက် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

“ရွှီ... ရွှီ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ရင်ထဲ၌ လောဘစိတ်များ တောက်လောင်နေခဲ့ပြီး ထိုဓားများကို သိမ်းယူရန်အတွက် အသည်းအသန် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။ ဓားအလင်းတန်းများသည် လေထဲ၌ မြည်ဟည်းလျက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားခဲ့သည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရပြီး ဓားအလင်းတန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံများ၏ အကာအကွယ် ရှိနေသော်လည်း ကြီးမားလှသော ခွန်အားကြောင့် သူတို့မှာ သွေးများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေခဲ့ကြရသည်။

အခန်း ၃၇ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၃၈ - မင်းတို့ အနိုင်မတိုက်နိုင်ရင်တောင် ဘိုးဘေး ရှိသေးတယ်

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ရတနာများကို သိမ်းပိုက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် ခဏတာအတွင်း ဓားအလင်းတန်းများသည် မိုးရေစက်များအလား တလေဟာကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဓားချီပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့သည် မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြားမှ လှေငယ်နှစ်စင်းကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ခုခံနေရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်မှာ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားနိုင်သည့် စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သူတို့သည် ဘေးအန္တရာယ်များကြားမှ အကြိမ်တိုင်း သီသီလေး လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဒဏ်ရာများ ရရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း ထိုအရာများသည် ပြင်းထန်လှသော ဓားအလင်းတန်းများကို တားဆီးရန်အတွက် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ဘုရင်အဆင့် အဆင့်မြင့်ဓားမှာ ထိုနှစ်ဦးကို ထိမှန်သွားတတ်သည်။ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် သန်မာသူတစ်ဦး၏ သေစေနိုင်သော စွမ်းအားများ စိမ့်ဝင်နေသည့် ထိုဓားသည် သူတို့၏ ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံများကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ တိုက်ပွဲကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုရဲတင်းလာခဲ့ပြီး လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့မှာမူ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရသူများအလား ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုကာ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတိုင်းကို သီကာပွတ်ကာ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့ကြသည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ ထိုနှစ်ဦးအပေါ်သို့ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသော ဖိအားများကို ပေးနေခဲ့သည်။

အချိန်တိုင်းမှာ သူတို့အတွက် သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းပင် ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှ ပေါ့လျော့မိလိုက်ပါက အသက်ဆုံးရှုံးသည်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ အတိုင်းအဆမဲ့ သန်မာသော အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဓားနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်အားလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သောအကြည့်များ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာ၏ နံပါတ်တစ် ဓားသူတော်စင်ကြီး၊ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ သန်မာသူကြီးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာလှသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကျောက်ဝူကျိသည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သာယာသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

“ငါ့ဆရာကတော့ အပြတ်ရှင်းနေပြီပဲ... ဒီကလေးနှစ်ယောက်ကို အတော်လေး ဖိနှိပ်နေတာ... သူတို့ သိပ်ပြီး တောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

သူသည် တိတ်တဆိတ် တွေးနေမိသည်။

ရထားလုံးအတွင်း၌…

ရီယွင်သည် တိုက်ပွဲကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဤဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ခွန်အားအပေါ် အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သူတစ်ဦးမှာ သေချာပေါက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များ ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျင့်ကြံလာခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ခိုင်မာမှု မရှိသေးပေ။ သူတို့သည် အချိန်အတော်များများကို ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ကြရသည်။ တစ်လတာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့မှာ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်များကိုသာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စစ်မှန်သော သန်မာသူတစ်ဦးနှင့် မရင်ဆိုင်ရသေးပေ။

စစ်မှန်သော သန်မာသူဆိုသည်မှာ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကဲ့သို့ မိမိနယ်ပယ်အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး မိမိထက် မြင့်မားသော နယ်ပယ်က သူများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသူကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုနှစ်ဦးသည် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ နောင်လာမည့် ကျင့်ကြံမှုအတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်သို့ ထိုးထွင်းတိုးတက်ရန်မှာမူ ထင်သလောက် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤတိုက်ပွဲမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ရီယွင်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ရှည်လှသည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်နှင့် လော့လီတို့မှာ ယခုအခါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး သွေးချင်းချင်းနီနေကြသော်လည်း သူသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရရုံနှင့် ဘာမှ မဖြစ်ပေ။ ယခင်က ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေခဲ့ပြီး အရပ်ရပ်၌ ပြဿနာရှာခဲ့သော သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သန်မာသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဒဏ်ရာရခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒဏ်ရာများသည် လူတစ်ယောက်ကို လျင်မြန်စွာ သန်မာလာစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရီယွင်သည် သူ၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်နှင့်အတူ သူ၏ဂိုဏ်းမှ ဤတပည့်နှစ်ဦးအပေါ်တွင် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိနေခဲ့သည်။

နောင်အနာဂတ် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့ကသာ ထိန်းသိမ်းရပေလိမ့်မည်။ သူသည် ပြင်ပလောကကြီးသို့ သွားရောက်စူးစမ်းချင်ပြီး ပိုမိုသန်မာသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ချင်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်လအတွင်း ရီယွင်သည်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုတွင် နောက်ကျမကျန်ခဲ့ပေ။ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေး၏ ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားများမှာ အကျိုးသက်ရောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် သန်မာလှသော်လည်း ရီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာမူ ဆက်လက်၍ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ နောင် လအနည်းငယ်အတွင်း နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကြံ့ခိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိနေရတာလဲ... ဓားချက် ဆယ်ချက်ကျော် ထိမှန်ထားတာတောင် မတ်တတ်ရပ်နေနိုင်တုန်းပဲ...”

ရင်ပြင်၏ အထက်၌…

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ရက်စက်လှသော တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အကြွင်းအကျန် နှစ်ဦးမှာ ယခုအခါ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ပုံရိပ်များအလား ဖြစ်နေကြသည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည်လည်း သူ၏ရင်ထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း စိတ်ပျက်လာခဲ့သည်။

“အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာလောက် ကြာသွားတာတောင် သူတို့ကို လုံးဝ အနိုင်မတိုက်နိုင်သေးဘူးပဲ... အထူးသဖြင့် ငါ့ရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် သုံးခဲ့ပေမဲ့ အဲ့ဒီလူငယ် ကျွင်းမော့ရှောင်ကို သတ်လို့မရသေးဘူး... ငါ ဒီလူငယ်ကို တကယ် သတ်ချင်တာ... နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွက်ဆိုရင်တော့ ဒီမိန်းကလေးတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေရင် လုံလောက်ပြီ... ဒီနေ့တော့ ဒီမိန်းကလေးကို အသက်လုတိုက်ပွဲဝင်ခိုင်းပြီး တောင်ပေါ်ကနေ တွားသွားပြီး ဆင်းခိုင်းလိုက်မယ်... အဲ့ဒီနောက်မှ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွက် တပည့်တွေကို ဆက်ပြီး ပျိုးထောင်ခိုင်းရမယ်... သူတို့ကို နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ပြီး ရုန်းကန်ခိုင်းလိုက်ဦးမယ်... တပည့်အသစ်တွေ ထပ်ပေါ်လာတဲ့အခါကျမှ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ၂၉၈ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ လော့လီကို ငါသတ်ပစ်မယ်... ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပြီးမြောက်ဖို့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုတောင် မလိုတော့ဘူး...”

“ငါ့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက ငါ့ကို ကတိပေးထားကြတယ်... တကယ်လို့ ငါ ဒီတာဝန်ကို ပြီးအောင်လုပ်နိုင်ရင် ငါ့ကို ဧကရာဇ်အဆင့် အဆင့်မြင့်ဓားသိုင်းပညာနဲ့ ဆုချမယ်တဲ့... နောက်ပြီး ငါ ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အထိ ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးမယ်တဲ့... ဒီအခြေအနေတွေက တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းသလို ငါ့အတွက်လည်း လုပ်ရတာ အတော်လေး လွယ်ကူပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက လျှို့ဝှက်ထားဖို့ တောင်းဆိုထားတာကြောင့် ငါက ချင်းဓားဂိုဏ်းက အထွတ်အထိပ်ဘိုးဘေးကိုတောင် ဒီတာဝန်အတွက် ကြားခံလူအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ရသေးတယ်...”

“ရှူး...”

“ရှူး...”

နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့ပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လော့လီက သူ့အား ကူညီရန် အလောတကြီး ပြေးသွားလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးက သူ၏ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လော့လီမှာ တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။

ဤဓားချက်မှာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီမိန်းကလေးကို လုံးဝ အသေမခံနိုင်ဘူး... မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ တာဝန်က ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်...”

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ကျွင်းမော့ရှောင်သည် သူ၏ ရွေ့လျားမှုသိုင်းကို အသက်သွင်းကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့၏ အကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်သဖြင့် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားသိုင်းပညာကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဤဓားသိုင်း အုပ်စုမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုသန်မာလှသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲက သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်အကာအကွယ်ကြားမှ အတင်းအဓမ္မ ထွက်လာခဲ့ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး ပေါ့လျော့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

“မောင်လေး...”

လော့လီက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့အား ကယ်တင်ရန်အတွက် ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လော့လီကို ထိမှန်သွားစေခဲ့သည်။

လော့လီမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ လွင့်စဉ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

“ဒါက... ဆရာ မကြာခင်ကမှ နားလည်သွားတဲ့ ဓားသိုင်းအသစ်လား...”

ဘေးမှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော ကျောက်ဝူကျိသည် ဤဓားသိုင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရယူလိုစိတ်များဖြင့် ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။

“ဒီတိုက်ပွဲပြီးရင် ဆရာ့ဆီကနေ ဒီဓားသိုင်းကို သင်ယူဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်...”

ကျွင်းမော့ရှောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာ ဆယ်ချက်ကျော်ခန့် ရှိနေကာ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေခဲ့သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ မတ်တတ်ရပ်ကာ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်တွင် ရုတ်တရက် သူ၏ ပုခုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အသာအယာ ထိလိုက်ပြီး သူ၏ နားထဲတွင် နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီနေ့ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ကြတယ်...”

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျွင်းမော့ရှောင်က သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘိုးဘေးကြီးမှာ တစ်နည်းနည်းနှင့် သူ၏ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော် ဘိုးဘေးကြီးကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိပြီ... ကျွန်တော် ဒီအဘိုးကြီးကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး...”

ကျွင်းမော့ရှောင်က စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

“ရှုံးနိမ့်သွားတာက ရှက်စရာမဟုတ်ပါဘူး... နောက်ပြီး မင်းမှာ ငါလို ဘိုးဘေးတစ်ယောက်လုံး ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား...”

ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ရှေ့တွင် နေရာယူလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့လီသည်လည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် မတ်တတ်ရပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ခန့်ညားလှသော ဘိုးဘေးကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

“ဘိုးဘေးကြီးက ကိုယ်တိုင် လက်ပါတော့မှာပဲ...”

သူသည် အံ့ဩဝမ်းသာသွား၏။

သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ဘေးနား၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်မှာ ကျုံ့သွားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဤချောမောခန့်ညားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူလှသော လူငယ်၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း သန်မာသူတစ်ယောက်များလား...”

“ဒီကို လာခဲ့စမ်း...”

ရီယွင်က ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးထံသို့ သူ၏လက်ဖြင့် အသာအယာ အချက်ပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ လှုပ်ရှားလာပြီး ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်မှ ကြွလာကာ ရီယွင်ထံသို့ လွင့်မျောသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်လဲ...”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

အခန်း ၃၈ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၃၉ - ငရဲတံခါးပွင့်ခြင်းနှင့် ထာဝရနှိပ်စက်ခြင်း

နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ အသက်ရှင်ခဲ့သော ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် သူ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ယခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အခိုက်အတန့်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

လူသားလောကသို့ ခေတ္တဆင်းသက်လာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ခန့်ညားလှသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က သူ့အား အသာအယာ ထိလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီး စက္ကူရုပ်လေးတစ်ရုပ်အလား လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း တပည့်များသည်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ထိန်းချုပ်မရဘဲ လွင့်မျောနေသည့် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကို မျက်လုံးအစုံ ပြူးကြည့်ရင်း မှင်တက်မိနေကြသည်။ အနီးနားရှိ ကျောက်ဝူကျိမှာမူ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာသည် ဗရုတ်ဗရက် ဖြတ်ပြေးနေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူလှသော ဤအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် အဘယ်သူနည်း။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဆရာ့ကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သနည်း။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ထိန်းချုပ်မရသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရီယွင်၏ တစ်လံခန့်အကွာတွင် နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး ချွေးများ တရဟော စီးကျနေခဲ့ကာ သူ၏နှလုံးသားမှာလည်း ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ငါက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ...”

ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလျက် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့် ထူးကဲနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါကိုမျှ ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိသော်လည်း ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာမူ ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ခံစားနေကြရသည်။ သူတို့သည် ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံးက ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသည်။

ရီယွင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

“အဲ့ဒါက ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ...”

လော့လီသည် အနားသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာခဲ့ပြီး ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဟာ ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ၁၃ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးပဲ...”

“၁၃ ဆက်မြောက် ဟုတ်လား...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လော့လီ၏ မျိုးဆက်အရ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံမှုမှာ ၂၉၈ ဆက်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ ၁၃ ဆက်မြောက်အထိ ပြန်ရေတွက်မည်ဆိုလျှင် အချိန်ကာလမှာ မည်မျှအထိ ကြာမြင့်သွားမည်နည်း။ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီတောင် ရှိနိုင်ပေသည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍သာ အသက်ရှင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ၁၃ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်၏ သက်တမ်းကို မည်သို့မျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

သူသည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအကြောင်းကို သိပ်ပြီး မသိရှိလှပေ။ စင်စစ်အားဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီသည့် ကာလအတွင်း ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုလုံး၏ သမိုင်းကြောင်းမှာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး သိရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ သူသည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်း တိုးတက်မှုများကိုသာ အနည်းငယ် သိရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်း၌ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ဆုတ်ယုတ်နေသည့် သာမန်ဂိုဏ်းလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ဘယ်သူက မင်းကို ခိုင်းတာလဲ...”

လော့လီသည် သူ၏လက်ထဲက ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ရင်ထဲက နာကျည်းမှုများကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ရင်း ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား... ငါ မပြောနိုင်ဘူး... မင်း ငါ့ကို သတ်ရင်တောင် ငါ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူ ပြောပြနိုင်ပါမည်လော။ ဤကိစ္စတွင် ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းကြီးများပင် ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကျိုးဆက်များမှာ များစွာ ကြီးမားလှပေသည်။ အကယ်၍ သတင်းအစအန အနည်းငယ်မျှ ပေါက်ကြားသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားရုံသာမက ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာတစ်ခုလုံးပင် လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“မင်း မပြောချင်ဘူးဆိုမှတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သိအောင်လုပ်ရသေးတာပေါ့...”

ဘေးနားမှ ရီယွင်က သူ၏မျက်ခုံးကို အသာအယာ ပင့်လိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် အိပ်ပျော်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ငိုက်ကျသွားခဲ့သည်။ ရီယွင်သည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူသည် သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားနေသည့် အမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... အဲ့ဒါ ဘယ်သူလဲ...”

ရီယွင်၏ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသည့် ကျွင်းမော့ရှောင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်ရဲ့ ရှန်ဟန်ဂိုဏ်းပဲ...”

ရီယွင်က သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကျွင်းမော့ရှောင်ကို အမှန်တရားအားလုံးကို မပြောပြခဲ့ပေ။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှန်ဟန်ဂိုဏ်းမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်ရန် ညွှန်ကြားချက်မှာ အထက်လူကြီးများ၏ အထက်က ပုဂ္ဂိုလ်များထံမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း မတော်တဆ ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

အဆင့်နှစ်ဆင့် ပြန်ရေတွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာမှာ ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်။ ထာဝရနယ်ပယ်၏ အောက်တွင် ကောင်းကင်အဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းများသည် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် အထွတ်အထိပ် အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ထာဝရနယ်ပယ်ရှိသော ဂိုဏ်းများက ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်လျှင် ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းများ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဧရာမ ကောင်းကင်အဆင့်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုက သေးငယ်လှသော သာမန်အဆင့်ရှိသည့် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် လိုက်လံနှောင့်ယှက်နေခဲ့သည်ဆိုလျှင် ထိုကိစ္စတွင် မည်မျှအထိ ကြီးမားသော အငြိုးအတေးနှင့် နာကျည်းမှုများ ပါဝင်နေမည်နည်း။ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ၂၅၀ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုကို စော်ကားမိခဲ့ပုံရသည်။

ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း ရီယွင်၌ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုဆိုလျှင်တောင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။ သူ၏မျက်စိထဲတွင်မူ သူတို့သည် ပုရွက်ဆိတ်များအလား အရေးမပါကြပေ။

“ဒါဆိုရင် အဲ့ဒါက ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်ပေါ့...”

ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ဝေခွဲမရသော မျက်နှာထားနှင့်အတူ မိမိဘာသာ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်၏ ဤ ရှန်ဟန်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို ဘာမှမသိရှိလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွင်းမော့ရှောင်သည် ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာ၏ အပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မလှမ်းဖူးခဲ့သောကြောင့်ပင်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ရီယွင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီး မှင်တက်မိနေသော ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ပုခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။

လော့လီက အနားသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ ကျွန်မတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်မကြီး စုဝမ်ယီရဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုခုများ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလား...”

ရီယွင်သည် ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှာဖွေကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါပြကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“စုဝမ်ယီက ပျောက်ဆုံးနေတာပဲ...”

“ပျောက်ဆုံးနေတာ ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် စီနီယာအစ်မကြီး မသေသေးဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပေါ့...”

လော့လီ၏ အလွန်လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သူ၏ စီနီယာအစ်မကြီးသည် သူ့ကိုရော၊ သူတို့၏ အငယ်ဆုံး ဂျူနီယာမောင်လေးကိုပါ ကာကွယ်ရန်အတွက် လိုက်လံနှောင့်ယှက်သူများကို အဝေးသို့ မျှားခေါ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ ကံကြမ္မာကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။ သို့သော် သူ၏ စီနီယာအစ်မကြီး၏ ထိုစဉ်က ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ၌သာ ရှိသေးသည်။

သူသည် လော့လီထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ စင်စစ်အားဖြင့် သူသည် ချီစုစည်းမှုနယ်ပယ်၏ အခြေခံအကျဆုံး အဆင့်မှာသာ ရှိသေးသည့် လူငယ်ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လော့လီမှာ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်နေခဲ့ရ၏။ မည်သည့်သတင်းမျှ မရရှိခဲ့သော သူ၏ စီနီယာအစ်မကြီးသည် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီလော။

ရီယွင်က စဉ်းစားနေမိသည်။ ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ စုဝမ်ယီသည် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရစဉ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အဖြူရောင် မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်းသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ့အား လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများက ရှာဖွေရန် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသော်လည်း သူ၏ သဲလွန်စကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း ရီယွင်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာက ငါတို့ရဲ့ ကိစ္စတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီ... စုဝမ်ယီကို သွားရှာကြရအောင်...”

“သိပ်ကောင်းတာပေါ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး...”

လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ဆရာ... ကျွန်တော် ဆရာ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်...”

ကျောက်ဝူကျိသည် သူ၏မျက်နှာတွင် နာကျည်းမှုများနှင့်အတူ သူ၏ဓားကို မြှောက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

“ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အကုန်နားထောင်စမ်း... ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးဟာ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ကြံမှုကို ခံလိုက်ရပြီ... အားလုံး တက်ပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း...”

ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်အသစ်အနေနှင့် ကျောက်ဝူကျိမှာ များစွာသော အရှိန်အဝါရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း တပည့်များစွာကို ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွသွားစေခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ရီယွင်က အေးစက်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ သူတို့အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နေရာတင် မှင်တက်မိသွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ဓားများမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။ ကျင့်ကြံမှုအမြင့်ဆုံး ဖြစ်သော ကျောက်ဝူကျိပင်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားခဲ့ပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ဓားမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီးသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးချင်းချင်းနီလာခဲ့ပြီး ပေါက်ထွက်တော့မတတ် ဖြစ်နေကာ သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။

“စီနီယာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို အသက်ချမ်းသာပေးလို့ ရမလား... ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်နဲ့ပဲ အစားထိုးပြီး ပေးဆပ်ပါ့မယ်...”

သူသည် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဒူးများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ မြည်အောင် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

“ဟဲဟဲ... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ... မင်း ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာကို နှိပ်စက်နေခဲ့တုန်းက ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိဘူးလား...”

ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လေထု၏ အပူချိန်မှာလည်း ကျဆင်းသွားပုံရသည်။ ထို့နောက် သူက မြေပြင်သို့ သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် ညွှန်လိုက်သည်။

“ပွင့်စမ်း...”

“ဘုန်း...”

မြေကြီးမှာ စတင်တုန်ခါလာကာ ကျယ်လောင်လှသော မည်ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အဆောက်အဦးအားလုံးမှာ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပြိုလဲကုန်ကြပြီး မြေပြင်မှာလည်း ရုတ်တရက် ကျွံကျသွားခဲ့သည်။ အလွန်ကျယ်ပြောပြီး မည်းမှောင်နေသည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို ရုတ်ခြည်းပင် ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

ဓားသူတော်စင်ဟောင်းကြီး အပါအဝင် ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း တပည့်အားလုံးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် တွင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။ ရီယွင်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများမှာမူ အနက်ရောင်ရထားလုံးနှင့်အတူ ထိုချောက်ကြီး၏ အထက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ ဝဲပျံနေခဲ့ကြသည်။

“ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဟာ ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး နှိပ်စက်ခဲ့တာပဲ... ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ဟာ ငရဲဘုံမှာ ထာဝရ နှိပ်စက်ခံရမှာဖြစ်ပြီး ငရဲရဲ့ ဒုက္ခတွေကို ခံစားရမှာဖြစ်သလို ဘယ်တော့မှလည်း လူပြန်မဖြစ်စေရဘူး...”

ရီယွင်၏ အေးစက်သော အသံမှာ မိုးနှင့်မြေကြား၌ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ ထိုမည်းမှောင်နေသည့် ချောက်ကမ္ဘာကြီးအတွင်းမှ အေးစိမ့်သော လေကြမ်းများမှာ ဟိန်းဟောက်နေခဲ့ကြပြီး တစ္ဆေစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အမျိုးမျိုးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများမှာလည်း လွင့်ပျံလာခဲ့တော့သည်။

အခန်း ၃၉ ပြီးပါပြီ။