မြို့တော်နှစ်ခု ဆက်တိုက်ပွင့်လာခြင်းနှင့် သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံ ၄

"မင်းရဲ့ဝတ်ရုံကို ချွတ်ပြီး မင်းရဲ့ အမှားကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်စမ်း၊ ငါ ထပ်ပြောချင်စိတ် မရှိဘူး။"

အကြီးအကဲ ချီယန်က သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ဖိအားသည် ထိုအပြင်စည်း အကြီးအကဲကို ခန်းမဆောင်ကြီး အပြင်ဘက်သို့ အင်အားပြင်းစွာ လွင့်စင်သွားစေသည်။

"ညီအစ်ကို ယန်... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့။"

ယွင်ရှောင်စံအိမ် နှင့် ရွှမ်ဟိုင်ခန်းမတို့မှ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသည် စကားမဆိုကြချေ။

ရွှမ်ယွဲ့မြို့တော် မှ ယင်ချီကျန်း သာလျှင် သူ့ကို အသာအယာ ဆွဲတားလိုက်၏။

သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၏ အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ လက်အောက်ခံများမှာ အဆုံးတွင် လက်အောက်ခံများသာ ဖြစ်ပေသည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အမြင်တွင်၊ သူတို့သည် အပြင်စည်း အကြီးအကဲများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အရေးပါကောင်း အရေးပါပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ကိစ္စရပ်များစွာကို တိတ်တဆိတ် မျှမျှတတ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အာဏာကို လူသိရှင်ကြား စိန်ခေါ်ရန်မူ မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်ပြုခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ ကျောက်စိမ်းဖြူ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးက ကြီးကြပ်နေသည့်အတွက်၊ ရိုင်းစိုင်းစွာ စကားပြောဆိုသူများကို သူတို့က သဘာဝကျကျပင် ဆုံးမကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယန်ရှန်းချင်း၏ လုပ်ရပ်သည် စည်းကျော်နေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ကျန်ရှိနေသော သုံးဦးသည်လည်း အခြားတစ်ယောက်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် မရှိဘဲ ပြုမူနေသည်ကို သိပ်နားမလည်နိုင်ကြပေ။

အထူးသဖြင့် သူတို့သည် လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြသော်လည်း... သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံဖူးပုံ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"..."

ယန်ရှန်းချင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆုတ်ခွာသွားလေ၏။

သူသည် ခန်းမအတွင်း၌ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယီ၏ တည်နေရာကို သိရှိသူ တစ်ဦးတည်းသော သူဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ရှန်းယီ ပြန်မလာသေးသည့် အချက်ကြောင့် အထိတ်လန့်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

တစ်စုံတစ်ခု အမှန်တကယ် မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ ထင်သည်။

သို့သော် ယန်ရှန်းချင်းတွင် မည်သူ့ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံရန် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။

တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ သံတမန်သည် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ လတ်တလောတွင် သားတော်ခုနစ်ပါး စုဝေးပွဲကြီးကို မျက်နှာသာ ပေးထားရုံသာ ဖြစ်သည်။

ယန်ရှန်းချင်းသည် မည်သူ့ကို ယုံကြည်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်ဖြင့် ကျူးလွန်ခဲ့သော ရေနေမျိုးနွယ်စုသတ်ဖြတ်ခံရမှု ကိစ္စကို သူ ပေါက်ကြားစေလိုက်ပါက၊ ၎င်းသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းဆီသို့ ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မည် ဆိုသည်ကိုသာ သူ သိထားသည်။

အကြီးအကဲ ချီယန်၏ လုပ်ရပ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကို အထင်အရှား သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သားတော်ခုနစ်ပါး စုဝေးပွဲကြီးကို ကျင်းပခြင်းသည်... ယခုမှစ၍ ထိုလူငယ် ဒေသခံသည် အမှန်တကယ်ပင် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာပြီဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်၏။

ယခင် အပြင်စည်း အကြီးအကဲသည် သူ၏ ဝတ်ရုံချွတ်ခံရခြင်း မတိုင်မီ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယီဟူသော စကားလုံး သုံးလုံးကိုပင် မပြောခဲ့ချေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂိုဏ်းချုပ်၏ နာမည်ကို တပ်၍ လူသိရှင်ကြား စော်ကားရဲပါက၊ သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်းကို ရုပ်သိမ်းခံရခြင်းသည် အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်သွားပေမည်။

ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် တီးတိုးရေရွတ်သံများဆီသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

လျိုရှီချန်း နှင့် အကြီးအကဲ ချီယန်တို့ အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို အခြားတစ်ဦးက မြင်တွေ့နေရသည်။

"..."

အမှန်တကယ်တော့ ဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန် အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အမြင်တွင်၊ ရှန်းယီနှင့် ရေနေမျိုးနွယ်စု အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်တို့သည် ဆက်စပ်နေပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ၎င်းကို ထုတ်ဖော်မပြောရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဤကိစ္စရပ်များကို အနည်းဆုံး တကယ့် အာဏာရှိသူ၊ တာအိုကလေးငယ် တစ်ဦးက ဖြေရှင်းရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင် ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မရှိသလို၊ ကျန်ရှိနေသောဂိုဏ်းချုပ် ခြောက်ဦးသည်လည်း ရှေ့ထွက်လာမည့်ပုံ မပေါ်ချေ။

ထို့ကြောင့်၊ သားတော်ခုနစ်ပါးသည် မည်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမျှ မချမှတ်မီ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယီ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်လေ၏။

သူ အမှန်တကယ် ပြန်လာနိုင်မည်ဟု ယူဆရလျှင်ပေါ့လေ...

"စီနီယာ... ခဏလောက် အပြင်ထွက်ခဲ့ပေးလို့ ရမလား။"

ယန်ရှန်းချင်းသည် သူ၏ အနောက်မှ အနည်းငယ် ကလေးဆန်သော အသံတစ်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ လူငယ်ရုပ်သွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူလေး ဖြစ်နေမှန်း သူ သိလိုက်ရသည်... သူ၏ နာမည်မှာ လီချင်းဖုန်း ဟု ထင်ရသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ပါးသော်လည်း၊ နန်ယန်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏ ကိစ္စအဝဝကို သူက ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေသည်ဟု ကြားသိရရာ၊ ၎င်းက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အလွန် ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

ယန်ရှန်းချင်းသည် သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန် ခြေလှမ်းများဖြင့် လိုက်ပါသွားခဲ့၏။

သို့သော် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ လီချင်းဖုန်းသည် စကားများများစားစား မပြောခဲ့ချေ။

ထိုအစား၊ သူ့ကို အတွင်းစည်းရှိ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယန်ရှန်းချင်း၏ မျက်လုံးအိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

ပန်းပင်များအကြားတွင် နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ကိုင်းခြောက်များအလား ညှိုးနွမ်းနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

စီနီယာ ရွှမ်ချင်း သည် အတော်လေး လူသိများသော်လည်း၊ ယန်မိသားစုသည်လည်း နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သောကြောင့် ဤမျှ လွယ်လွယ်ဖြင့် ထိတ်လန့်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

သူ့ကို အမှန်တကယ် လန့်ဖျပ်သွားစေသည်မှာ ရွှမ်ချင်း၏မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အဘွားအိုပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင်၊ တစ်ချိန်က ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သော ခမ်းနားမှု အရိပ်အယောင်များကို သူ ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ယခုလတ်တလောတွင် နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးကာ ပြုံးရွှင်နေပြီး၊ တုတ်ကောက်ကို မှီထားစဉ် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေ၏။

ဖော်ရွေပုံရသော ဤအဘွားအိုသည် ယန်ရှန်းချင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ထွက်ကျမတတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

လတ်တလော သတင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ သူမ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိရန် သူ၏အဖို့ လွယ်ကူလှပေ၏။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ၏ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ပေါင်ဟွား ဂိုဏ်းချုပ်ပင်။

"ကျွန်မကို ဒီကို ခေါ်ထုတ်လာတာ အလကား စကားစမြည်ပြောဖို့ သက်သက်ပဲလား။"

အဘွားအိုက ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်၏။ ထိုသစ်သားရုပ်ထု၏ ရှေ့တွင်၊ နောက်ပြောင်လိုသောအသွင်အပြင်ကို ရှားရှားပါးပါး ပြသနေစဉ်၊ နေရာနှင့် မလိုက်ဖက်သလို၊ ထူးဆန်းသလို မခံစားရစေရန် သူမ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

"အသိဟောင်း အနေနဲ့ ပြန်ပြောင်းသတိရရုံလေးပါ"

ရွှမ်ချင်းက ဘေးတိုက် အကဲခတ်ကြည့်ရင်း နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လား။"

အဘွားအိုက ခေါင်းငုံ့ကာ နှုတ်ခမ်းကို ပို၍ ကျယ်ပြန့်စွာပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကလူကျီစယ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ "ကျွန်မတို့က အသိဟောင်းတွေဆိုတော့ ကျွန်မနာမည်က ဘယ်သူလဲ။"

"အင်း"

ရွှမ်ချင်းသည် ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားပြီး၊ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း၊ ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ အဘွားအိုသည် သူ့ကို အခက်တွေ့စေရန် ရည်ရွယ်ပုံ မရချေ။ သူမသည် ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း တိုးလာပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ သစ်ရွက်များကို ညင်သာစွာ ခါချပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်မဆီကို အချိန်မရွေး လာလို့ရပါတယ်... ဒါပေမယ့် ကျွန်မကိုတော့ မလိမ်နဲ့နော် ဟုတ်ပြီလား။ ရွှမ်ချင်းက လူတွေကို ဘယ်တော့မှ မလိမ်တတ်ဘူးလေ။"

ရွှမ်ချင်းတွင် လိမ်ညာတတ်သော အကျင့်မရှိကြောင်း ဂိုဏ်းချုပ် ပေါင်ဟွား သိထားသည်။

သို့သော် သူက လိမ်ညာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည်၊ ထိုကိစ္စရပ်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေနိုင်လောက်အောင် လေးနက်ကြီးမားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့တိုင်အောင် ဂိုဏ်းချုပ် ပေါင်ဟွားသည် ထပ်မံ မေးမြန်းခြင်း မရှိဘဲ ကူညီပေးရန် လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူခဲ့သည်။

ရွှမ်ချင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ အထင်မလွဲပါနဲ့။ ကျွန်မက ပြဿနာမရှိဘဲ ကူညီပေးရုံပါ"

ဂိုဏ်းချုပ် ပေါင်ဟွားသည် ပခုံးပေါ်မှနေ၍ အမြန် ဝေ့ကြည့်ကာဂရုမစိုက်ဟန် ဆောင်လိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးမှာမူ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ချေ။

ထို့နောက် သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည် "အဲဒီတုန်းက ကျွန်မကို ကယ်ခဲ့တုန်းကလည်း ရှင်ဒီလိုမျိုးပဲလေ... ဒါကြောင့် ကျွန်မအပေါ်မှာလည်း အားနာမနေပါနဲ့။"

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊ သူမ၏ ပုံရိပ်သည် ထိုနေရာမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"..."

ရွှမ်ချင်းသည် နောက်တစ်ဖန် တွေးတောခြင်းထဲသို့ နစ်မွန်းသွားပြန်ပြီး၊ မကြာမီမှာပင် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ သတိပေးချက်များ ရှိနေသည့်တိုင်အောင်၊ အဆိုပါ အချိန်က အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သူ အမှန်တကယ် မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော်၊ကူညီလိုသော ဂိုဏ်းချုပ် ပေါင်ဟွား၏ ဆန္ဒက သူ့ကို ယုံကြည်မှုအနည်းငယ် ပိုရစေခဲ့သည်။

ထိုအတွေးကို စိတ်ထဲစွဲမှတ်လျက်၊ ရွှမ်ချင်းသည် လှည့်ကာ အဝေးတွင် မှင်တက်နေသော ယန်ရှန်းချင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"နောက်တစ်ကြိမ် အတည်ပြုကြရအောင်၊ အဲဒါက ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ မဟုတ်လား။"

လီချင်းဖုန်းသည် သူ့ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌ ယန်ရှန်းချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယန်ရှန်းချင်း တစ်စုံတစ်ရာ သိထားကြောင်း သေချာသွားသည်အထိပင် ဖြစ်သည်