ရှေ့ထွက်လာသည့် လျူရှင်းရှန်း

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတေယ်ခုနစ်ပါး အကြားတွင် အသန်မာဆုံးသူကို ရွေးချယ်ပါဆိုလျှင် အငြင်းပွားစရာများစွာ ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အမာနဆုံးသူကို ရွေးချယ်ပါဆိုလျှင်မူ ၎င်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ စုဟုန်ရှို့ ပင် ဖြစ်ပေမည်။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဓားတာအိုကလေးငယ် သည် လက်ယှက်လျက် တိမ်တိုက်များအကြားတွင် ရပ်နေပြီး၊ ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များ၏ အထက်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ ထက်ရှသော မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး၊ သူမ၏ အကြည့်မှာ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းသက်တန့်တံတား ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျရောက်သွား၏။

"ဟူး..."

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မသိရသော်လည်း၊ စုဟုန်ရှို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလွှာကို ဟဟကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သို့တိုင်အောင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကိုမူ အပြည့်အဝ မဖြေဖျောက်နိုင်သေးချေ။

သူမ၏ မာနသည် သူမကိုယ်တိုင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သောလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း လမ်းစဉ်၏ ပြည့်စုံလုနီးပါး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ပြည့်စုံလုနီးပါးသာ ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ...

သူမ၏ အရှေ့တွင် နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြဖြစ်သူ လီရွှမ်ချင်းရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ကိုးခုမြောက်အလွှာတွင်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းကင်နန်းတော်ကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သည်။

သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ စုဟုန်ရှို့သည် အလွှာတစ်ခု လိုအပ်နေသေး၏။

သို့သော်လည်း လီရွှမ်ချင်းသည် လွန်ခဲ့သော ခေတ်ဟောင်းမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ယခုခေတ်မှာ သူ၏ခေတ် မဟုတ်တော့ချေ။ ထိုကမ္ဘာကျော်ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များပင်လျှင် အချိန်မြစ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကြောင့် သူမ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလုနီးပါးဖြစ်သော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင် သက်တန့်တံတားသည် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှမပြဘဲ သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

စုဟုန်ရှို့သည် ခေတ္တမျှ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သတိပြန်မကပ်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ထိုသို့သော အမူအရာမျိုးပြသနေသူမှာ သူမတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ချေ။

ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် ခရမ်းရောင်သက်တန့်၏ အံ့မခန်း အရှိန်အဝါအောက်တွင်နစ်မွန်းနေကြပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ရုန်းမထွက်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

"မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ရုတ်တရက်၊သူမ၏ ဘေးရှိ ချောမောလှပသော မိန်းကလေးမှာ အခြားသူများနှင့် ကွာခြားနေသည်ကို စုဟုန်ရှို့ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောရလျှင်၊ ထိုမိန်းကလေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရ ဤနေရာတွင်ထိုင်ရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီသလို၊ စုယွိရှန်း နှင့် စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် အတူထိုင်ရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေးတွင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဆရာတစ်ဦး ရှိနေပြီး ပေါင်ဟွားဂိုဏ်း၏ အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ တာအိုကလေးငယ် တစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အခြားသူများက ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်သက်တန့်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း၊ ပေါင်ဟွား နတ်သမီးတစ်ဦးတည်းသာလျှင် လှေကားထစ်၏ အထက်မှ ပုံရိပ်ကို ငေးမောကြည့်နေသည်။

"ဘာမှ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး..."

ပေါင်ဟွား နတ်သမီးသည် သူမအနေဖြင့် ဤမျှ တည်ကြည်လေးနက်သော နေရာမျိုးသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မေ့လျော့သွားပုံရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို အလိုအလျောက် ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးအိမ်များမှာ ပို၍ ပြူးကျယ်လာပြီး အသက်ရှူသံများမှာလည်း သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာ၏။

သူမ တမ်းတနေခဲ့သော လူငယ်လေးကို ရှာတွေ့သွားပုံရပေသည်။

သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသား အောက်ခြေရှိ အတွေးများကိုမူ သူမက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆိုနေမိသည်။

သူတို့သည် မျက်နှာချင်း တူညီနေကြသော်လည်း၊ ပေါင်ဟွားနတ်သမီး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထိုလူငယ်လေးမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ၅ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို အာရုံစိုက်ခဲ့ရသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်၏ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကို အထက်မှနေ၍ လျစ်လျူရှုကာ အုပ်ချုပ်နေသူ တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည့် သူမ၏ ဆရာပင်လျှင် သူ့ဘေးနားရှိ အောက်ဘက်နေရာတွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

"သူက ဘယ်သူလဲ။ မဟုတ်ဘူး... နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်သူလဲ။"

ပေါင်ဟွား နတ်သမီးသည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ စကားလုံးများမှာမူ အနည်းငယ်ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်နေဆဲပင်။

...

စူးဟုန်ရှိုးသည် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ရိုင်းစိုင်းရာ မရောက်စေရန်အတွက် ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ထိုအမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

"ရှန်းယီ။"

ဤရင်းနှီးနေသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်၊

ပေါင်ဟွား နတ်သမီးသည် သူမ၏ လက်စများကို ရုတ်တရက် တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။

ထိုလေလွင့်ကျင့်ကြံသူများက လူငယ်လေးကို စီနီယာ ရှန်းဟု ခေါ်ဆိုနေကြသည်ကို သူမ အမှန်တကယ် ကြားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် စီနီယာ ဟူသော အသုံးအနှုန်း၏ အလေးချိန်မှာ သူမ မော့ကြည့်ရမည့် အဆင့်အထိ ဤမျှလေးလံလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။

သူမ မည်မျှပင် ကြိုးစားရှာဖွေပါစေ၊ မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

မင်းက မင်းရှေ့က မြေပြင်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေရင်၊ ကောင်းကင်ပေါ်က နန်ယန်ကို ဘယ်လိုလုပ်မြင်နိုင်မှာလဲ။

သို့သော်... ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက အဘယ်ကြောင့် ပေါင်ဟွားဂိုဏ်းသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ပြီး ဆေးလုံးများ တောင်းခံခဲ့ရသနည်း။

သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် အင်ပါရီယာအမိန့်တော်ပင် မလိုအပ်ချေ။ သူက အလိုရှိကြောင်းစကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်လျှင် ပေါင်ဟွားဂိုဏ်းက ဆေးလုံးများကို အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို သူက ငါ့ကို တစ်ချိန်လုံး နောက်ပြောင်နေခဲ့တာပေါ့။"

ပေါင်ဟွား နတ်သမီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ၄ ဆိုသည်မှာ... ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

၎င်းမှာ ရှန်းယီသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့အဖို့ ထိုနေ့က အဖြစ်အပျက်များမှာ ကလေးကစားစရာထက် မပိုခဲ့ချေ။

သူမသည် လူသားလောကအတွင်း လှည့်လည်သွားလာလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဂိုဏ်းမှ ထွက်ပြေးခဲ့သော်လည်း၊ အဆုံးတွင် အခြားတစ်ဦး၏ လှည့်လည်သွားလာမှုတွင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

ရှန်းယီ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူမ၏ အမည်ကိုပင် မမေးမြန်းခဲ့သည်မှာလည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

မသေမျိုးတစ်ဦး လူသားလောကထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ကောင်းမှုပြုသည်ဖြစ်စေ၊မကောင်းမှုကို နှိမ်နင်းသည်ဖြစ်စေ၊ လမ်းဘေးရှိ ရွာသူတစ်ဦးကို အဘယ်ကြောင့် အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်နေပါမည်နည်း။

"သူ့ရဲ့ အခြေအနေက အနည်းငယ် ထူးခြားတယ်၊ မင်း အများကြီး တွေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

စုဟုန်ရှို့က တစ်စုံတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိပုံရသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းယီ၏ လှည့်လည်သွားလာတတ်သောအလေ့အထကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ ပေါင်ဟွားဂိုဏ်းမှ မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းမှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။

အများအားဖြင့်တော့ ထိုမိန်းကလေးက တစ်စုံတစ်ခုကို အထင်လွဲနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပေါင်ဟွားဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားသောအားဖြင့်၊ သူမသည် ရှားရှားပါးပါးပင် နူးညံ့စွာဖြင့် သတိပေးလိုက်၏။ "စုဝေးပွဲကြီး ပြီးသွားရင်၊ ငါ မင်းကို အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြပေးမယ်။"

"ကောင်းပါပြီ။"

ပေါင်ဟွား နတ်သမီးသည် အသာအယာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး ရှန်းယီ၏ မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာရော၊ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ပါ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ... အမှန်တကယ်တော့ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသည့်အတွက် ပြောင်းလဲသွားပါက ပို၍ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

သူသည် မည်သည့် ခန့်ညားထည်ဝါမှုမျိုးကိုမျှ တမင်တကာ ထုတ်ဖော်ပြသရန် ကြိုးစားနေခြင်း မရှိချေ။

သူက ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရုံသာ လိုအပ်ပြီး၊ လူများသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက်စိုက်ကြည့်ရန်ပင် စော်ကားရာရောက်သည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

ခရမ်းရောင်စွမ်းအင် သက်တန့်တံတား၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကျန်ရှိနေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ တည်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံထားသူများ ဖြစ်ကြပြီး အရိုအသေပေးခြင်းများ ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိထူးဆန်းမှုများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လျက် သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံကို ဆက်လက် ကျင်းပကြသည်။

အမှန်စင်စစ်၊ လူအတော်များများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ရှိနေကြ၏။

တာအိုကလေးငယ်အသီးသီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရှိဆုံး အုပ်စုဖြစ်ပြီး၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေများကို မူလက မက်မောခဲ့ကြသော တပည့်ရင်းများနှင့် အကြီးအကဲများမှာမူ ရုတ်တရက်ဆိုသလို လက်လျှော့သွားကြသည်။

တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် သူ၏ ရာထူးနှင့် မလိုက်ဖက်သောအခါ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စားဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်းယီ၏ အောင်မြင်မှုများသည် အခြားသော တာအိုကလေးငယ်များနှင့် တန်းတူဖြစ်နေသည်၊ သို့မဟုတ် သာလွန်နေသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သောကြောင့် နန်ယန်ရတနာနယ်မြေသည် သဘာဝကျကျပင် သူ့ထံ၌ ရှိသင့်သောအရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။