ရှေ့ထွက်လာသော လျူရှင်းရှန်း

"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ။"

ထောင့်တစ်နေရာတွင် နေရာယူထားသော လျိုရှီချန်းသည် အကြီးအကဲ ချီယန်ဆီသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦး အပြုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

အစကတည်းက သူ့တွင် ယုံကြည်ချက် မရှိခဲ့ဘဲ မဟာမိတ်ဂိုဏ်း၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကိုသာ ဖြည့်ဆည်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း နှင့် ပိုမို ထိတွေ့ဆက်ဆံလာရသည်နှင့်အမျှ၊ တစ်နေ့တွင် ဤရတနာနယ်မြေ၌ သူ၏ နေရာကို တည်ငြိမ်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်လေးတစ်ခု သူ့ရင်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ဤမျှော်လင့်ချက်သည် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြည့်ဝလာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကြည့်ရှုနေသူများကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေလောက်အောင် အံ့မခန်း မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

"အစကတော့ ငါ အရှက်ကွဲရတော့မယ်လို့ ထင်နေတာ" ဟု နန်ယန်၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်သော ယွင်ရှောင်စံအိမ် နှင့် ရွှမ်ဟိုင်ခန်းမမှ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူများ က ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

၎င်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူတို့၏ယခင် မျှော်လင့်ထားမှုများထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့၏။

၎င်းက သူတို့၏ ကျောများကို အလိုအလျောက် မတ်မတ်ထားမိစေပြီး၊ ဆက်နွှယ်မှုအရ ဂုဏ်ယူနေပုံပေါ်စေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ယန်ရှန်းချင်း သည် တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ၊ အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်းအနေဖြင့် တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်ကို ဒုက္ခပေးရန် ဦးဆောင်စရာ မလိုအပ်တော့ပေ။

နန်ယန်ဂိုဏ်း သည် အနည်းငယ် အနားရနိုင်ပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းသည် ဤလက်အောက်ခံများအတွက် သဘာဝကျကျ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ၊ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးနှင့်အတူ သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ထိုနေရာတွင်၊ ကြီးမြတ်ခမ်းနားသော အရိပ်ခြောက်ခုသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် ရပ်တည်နေကြပြီး၊ ရှန်းယီကို ဝန်းရံကာ ကာကွယ်ပေးထားသည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။

ယနေ့ကျင်းပသော သားတော်ခုနစ်ပါး ညီလာခံကြီး သည် နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွက် ခေါ်ယူကျင်းပခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အဓိကနှင့် သာမည ရည်ရွယ်ချက်များမှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှသည်။

ယခုအခါ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ခြောက်ဦးထံမှ အင်ပါယာ အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။ ၎င်းသည် ဤကိစ္စကို အပြောင်းအလဲလုပ်ရန် နေရာမကျန်တော့ဘဲ ပြတ်သားစွာအဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ရွှေရောင် စကားလုံးများပင် ဖြစ်သည်။

အရိပ်ခြောက်ခုသည် အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး၊ တစ်ဦးစီ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများကို မြင်တွေ့နေရ၏။

သို့သော် သူတို့ ဘာမှ ထပ်မပြောကြတော့ပေ။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ သည် ရှန်းယီကို ငုံ့ကြည့်ကာ တီးတိုး သတိပေးလိုက်သည်၊

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံကို လဲဝတ်လိုက်ပါ။"

ဤလူငယ်သည် အတွေ့အကြုံ နုနယ်ပြီး အရာများစွာကို ထည့်မစဉ်းစားထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သာမန်နေ့များတွင် သူ ဘာဝတ်ဝတ် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ ယနေ့သည် မတူညီပေ။

အနည်းဆုံးတော့၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် သူ မည်သည့်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ကြောင်း သိရန် လိုအပ်၏။

လူတိုင်းက အာရုံစိုက်ထားကြပြီး ရှည်လျားသော လှေကားထစ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

တစ်ဖက်လူသည် ထိုအဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး၊ ယနေ့မှစ၍ သူသည် နန်ယန်၏ ဂိုဏ်းချုပ် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဤကဲ့သို့ တင်းမာနေသော အခိုက်အတန့်တွင်၊ရှန်းယီသည် ထိုဝတ်ရုံကို ထုတ်ယူခြင်း မရှိဘဲ၊ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ တည်ငြိမ်သော်လည်း တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စကားတစ်ခွန်းသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတစ်ခွင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ငါက ဂိုဏ်းချုပ်လား"

ရှန်းယီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေပြီး၊ စိန်ခေါ်ခြင်း သို့မဟုတ် မေးခွန်းထုတ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အမှန်တကယ် သိချင်စိတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

အခြားသူများအားလုံး မှင်သက်သွားကြ၏။

နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံများသာမက၊ မသေမျိုးဂိုဏ်း အသီးသီးမှ လီချင်းဖုန်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ အထောက်တော်များစွာ၏ မျက်လုံးများတွင်ပင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေကြ၏။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင်၊ အဘယ်ကြောင့် သူသည် ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော မေးခွန်းမျိုးကို ရုတ်တရက် မေးရသနည်း။

သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံ၏ လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြီးဆုံးသွားပါက၊ သူသည် အမှန်တကယ် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလား။ အခြား အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူစရာ ရှိနိုင်သေး၍လော။

တာအိုကလေးငယ် ခြောက်ဦးသည်လည်း အေးခဲသွားကြပြီး၊ ရှန်းယီ ဘာလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မသိကြပေ။

ကောင်းကင်ယံရှိ အရိပ်များသာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ ဤမေးခွန်း၏ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများကို တွေးတောနေကြသည်။

မကြာမီ၊ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "မင်းဆိုတာ သဘာဝကျကျဟုတ်ပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ။"

အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

သူသည် လူမိုက်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ကိစ္စအများစုတွင်၊ အကြောင်းပြချက်ဆိုသည်မှာ အင်အားဖြင့် ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေ၏ တရားဝင် ပိုင်ဆိုင်မှုသည် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များနှင့် သက်ဆိုင်သင့်သည်။

သို့သော် ဤအကြောင်းပြချက်ကို အင်အားဖြင့် အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ခဲ့ပေ။

စီနီယာရွှမ်ချင်းကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်ခြေလှမ်းထားသူအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ရှင်းလင်းစွာ လုံလောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

တစ်နည်းဆိုရသော်၊ ဤ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက အလိုရှိသရွေ့၊ သူတို့သည် ဤရတနာနယ်မြေကို အချိန်မရွေး သိမ်းယူသွားနိုင်သည် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို ၎င်းအတွင်း၌ ထာဝရချိတ်ပိတ်ထားနိုင်သည်။

သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မည်သို့ပင် ကြံစည်ထားပါစေ၊အပေါ်ယံတွင်မူ၊ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွက် စိန်ခေါ်မှုများပြားသော ရှင်သန်ရေး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားပေးဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ကောင်းမွန်သော သဘောထားတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ရှန်းယီသည်လည်း သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကာ ထိုအစမ်းသပ်ခံရမှုများဆိုသည်ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

သို့သော် စမ်းသပ်မှုသည် အပြန်အလှန် သာဖြစ်လေ၏။။

ယခုအခါ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းဘက်မှ သူတို့၏ ကတိကဝတ်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည့် အချိန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ထိုင်လျက်ပင်၊ သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင်၊ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ခေါက်ထုတ်လိုက်သည်။

စာအိတ်သည် ထွက်ပေါ်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိ စားပွဲရှည်ကြီးပေါ်သို့ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ ဖြူစင်ပြီး ချောမောသော မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အေးစက်သွား၏။

ရှေးဟောင်းရေတွင်းများကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသော သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီး မည်းနက်သော မျက်လုံးများသည် စားပွဲနောက်ရှိ ပုံရိပ်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။

ငြင်းဆန်၍မရသော လေသံပါရှိသည့် သူ၏အသံသည် စကားလုံးနှစ်ခွန်းကို ညင်သာစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

"ထွက်ခဲ့။"

သူ၏ အသံ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ၊ လူတိုင်း၏ အကြည့်သည် စားပွဲရှည်၏ နောက်ကွယ်သို့ စုဆုံသွားကြသည်။

စုဟုန်ရှို့၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံရပြီးနောက် သူ၏နေရာတွင် လိမ္မာစွာ နေထိုင်နေခဲ့သော လျူရှင်းရှန်းသည် အလွန်နီးကပ်နေသော စာအိတ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမော့လာခဲ့၏။

စာအိတ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများကို အလိုအလျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။

"ဒါက ဘာလဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ဖမ်းယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း၊ လျူရှင်းရှန်းသည် ထိုလက်ကောက်ဝတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဘာသဘောလဲ" ထိုအကြီးအကဲသည် အံ့သြတကြီးဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အကြီးအကဲလျူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူက "မင်းနဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"..."

သူ၏ စကားကြောင့်၊ ရင်ပြင်ပေါ်တွင်ဖြစ်စေ ကောင်းကင်ယံကြားတွင်ဖြစ်စေ၊ လူတိုင်းသည် လေထုထဲရှိ ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။

တာအိုကလေးငယ်များ၏ တန်းစီနေရာတွင်၊ အခြားသူများ လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးပေ။

တစ်စုံတစ်ရာကို ခန့်မှန်းမိသကဲ့သို့ စုဟုန်ရှို့သည်လည်း အေးစက်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သူမ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်မှာ ယခင်ကဲ့သို့ပင် တိကျနေဆဲဖြစ်သည်။

လျူရှင်းရှန်းသည် ထိုစာအိတ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။