နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် နဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား

(တာဆိုစစ်သည်တော်ကို အင်္ဂလိပ်မှာက dao soldier လို့ရေးထားပါတယ် အဲ့တာကြောင့် ဘာသာပြန်သူလည်း လက်သရမ်းပြီး မပြင်ရဲဘူးဖြစ်နေလို့ပါ)

သွေးနံ့သင်းသင်းလေးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

အကြီးအကဲလျူ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပုံရပြီး၊ အေးစက်သောလေပြေတစ်ချက် ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသောအခါမှသာ ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ပြိုင်နက်တုန်လှုပ်သွားကြကာ ခြေဖဝါးမှ ငယ်ထိပ်အထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သူတို့သည် အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြ၏။

ရှန်းယီသည် ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေသည်။

သူ၏အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း သေမတတ် တိတ်ဆိတ်နေမှုထဲတွင် ကျင့်ကြံသူတိုင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားနိုင်ရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။

ပါးလွှာသော စာလွှာမှာ အထက်ရှိ စားပွဲရှည်ကြီးထဲသို့ တည့်မတ်စွာ စိုက်ဝင်နေ၏။

လျူရှင်းရှန် ကျဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်ပင် ထိုစာလွှာကို ဖွင့်မဖတ်ရသေးပေ။

သို့သော် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသလားဟု မည်သူမျှမေးခွန်းမထုတ်ဝံ့ကြပေ။

လျူရှင်းရှန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော တုံ့ပြန်မှုက သူ၏ အပြစ်ရှိသော စိတ်ကို အတည်ပြုပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရုံသာမက၊ လက်ရှိ ရှန်းယီ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့်လည်း ပါသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ စကားများသည် ရွှေလို အဖိုးတန်သည်ဟု ယူဆရသည်... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် လျူရှင်းရှန် အမှန်တကယ်မတရားခံရလျှင်ပင် ယနေ့တွင် အခြားဂိုဏ်းချုပ်ခြောက်ဦးမှ ဝင်မပြောသရွေ့ မည်သူကမျှ သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ရှေ့ထွက်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ၊ ဤကိစ္စသည် ယခု ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲလျူသည် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူများထဲတွင် ပါဝင်ပြီး၊ တာအိုကလေးငယ်အချို့နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ခြောက်ဦးတို့၏ အောက်တွင်သာ ရှိသည်။

သူ၏ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းမှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ သူ၏ သေဆုံးမှုက တောင်ပိုင်းဟုန်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသင့်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ မည်သည့် ဂယက်မျှ မထစေဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။

သူ ကျဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျင့်ကြံသူများသည် သူ သေဆုံးသွားပုံ ဖြစ်စဉ်ကို ပို၍ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

လျူရှင်းရှန်သည် မှန်ကန်သော အခြေအနေတွင် မရှိလျှင်ပင်၊ သူသည် မြို့နှစ်မြို့ကိုသာ ဖွင့်လှစ်ထားနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်... မည်သို့ဆိုစေ သူသည် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ရိုသေလေးစားအပ်သော အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ ခြေတစ်ချက်ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထစေနိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခွန်အားကြီးသူ၏ အသေခံတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စုဟုန်ရှို့ သို့မဟုတ် ဝေ့ယွမ်ကျိုးပင်လျှင် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ အနည်းငယ် ပေါ့ဆမိသည်နှင့် အမှားအယွင်းများ ဖြစ်သွားနိုင်ခြေရှိသည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မြှောက်လိုက်၏။ တာအိုနန်းတော်ကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း မရှိ၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၏ မသေမျိုးမြို့တံခါးများကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ သူသည် ဖြည်းညင်းစွာနှင့် သက်သောင့်သက်သာပင် ဖိချလိုက်သည်။

လျူရှင်းရှန်၏ လှိုင်းထန်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသော ပုံရိပ်သည် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ရွှံ့နွားတစ်ကောင်အလား၊ မည်သည့် လှိုင်းဂယက်ကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ဘဲ အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားခဲ့သည်။

အလွန်ရိုးရှင်းစွာ နှိမ်နှင်းနိုင်ခဲ့သည်ပါလား။

ဤသည်မှာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်သင့်သော နည်းလမ်း မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

အစပိုင်းတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသော တာအိုကလေးငယ်များသည် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ ထို့နောက် လှေကားထစ်ရှည်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ဆီသို့ သတိထားကာ တစ်ပြိုင်နက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

“…”

ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ မျက်လုံးသည် နှစ်ချက်မျှ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုအတွက် နာမည်ကြီးသူတစ်ဦးအတွက် ဤအသေးအဖွဲ အပြောင်းအလဲလေးမှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

သူသည် ရှန်းယီ၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကို သတိပြုမိသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်မှောက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းအတွက် သူ၏ ခံစားချက်များသည် အခြားသော တာအိုကလေးငယ်များနှင့် သိပ်ကွာခြားမှု မရှိပေ။

ဤသည်မှာ ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတို့ဖြင့် ရှင်းပြနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

ရှေးဟောင်းစာအုပ်များတွင် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မသေမျိုး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဆိုသော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ဒဏ္ဍာရီများမှာ အဆုံးတွင်တော့ အမှားများသာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှာ တစ်နှစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ယခုအခါ သူ၏ ရွယ်တူများကို ချေမှုန်းနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤအရာမှာ အလွန်ပင် စစ်မှန်နေ၏။

မသေမျိုး ဝင်စားခြင်းမှလွဲ၍ ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် အခြား မည်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုမျှ မတွေးတတ်တော့ပေ။

သူ ယခုလေးတင် ပြုလုပ်ခဲ့သော လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာပင် မသေမျိုး၏ နည်းလမ်းနှင့် တူနေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက မြို့သုံးမြို့ ဖွင့်လှစ်နိုင်သော၊ အစွမ်းအစရှိသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်သူ လျူရှင်းရှန်ကို ဤမျှ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ထိုသူမှာ ခုတ်ထစ်ခံရမည့် ငါးတစ်ကောင်မျှမဟုတ်ပေ။

သူ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့လာမိသည်။

ထိုအချိန်က သူ၏ ညီမဖြစ်သူသည် အနည်းငယ် ပို၍အစွမ်းထက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအတွက် ပြဿနာများကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးခဲ့ကာ သူ့ကို အသိမပေးဘဲ၊ ပြုပြင်ရန် အခွင့်အရေး မချန်ထားခဲ့ပါက... ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိတ်လှောင်ခြင်းနှင့် အကျယ်ချုပ်ချထားခြင်းဟူသော ရိုးရှင်းသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဝေ့ယွမ်ကျိုး၏ ဘေးတွင်

စုဟုန်ရှို့သည် လက်များကို ချထားလျက် ရပ်နေပြီး လျူရှင်းရှန် ကျဆုံးသွားသည့် နေရာသို့ သူမ၏ မျက်လုံးများက တင်းကျပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ မျက်စိမှိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင့်ကျက်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အလေးအနက်ထားမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အနံ့ခံမိသည့်အလား သူမ၏ နှာခေါင်းဝများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား၏။

၎င်းမှာ ဓား၏ အနံ့ဖြစ်သည်။ သူမ မသိသော ဓားခန္ဓာတစ်မျိုးမျိုးနှင့် တူနေသည်။

ထိုအရာများအပြင်... တာအိုစစ်သည်တော် လည်း ရှိသေးသည်။

သူမ မမှားပါက ၎င်းမှာ ဟုန်မုန့်ကောင်းကင်စစ်သည်တော် သာ ဖြစ်ရမည်။

လျူရှင်းရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြေမွသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ထိုမှေးမှိန်သော အရှိန်အဝါ အရိပ်အယောင်များသည် ခဏတာမျှသာ ပေါ်လာသော်လည်း စုဟုန်ရှို့က ထက်မြက်စွာ ရိပ်မိခဲ့၏။

၎င်းမှာ လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း အရာများစွာ ရောယှက်နေခဲ့သည်။

လျူရှင်းရှန် သေဆုံးရခြင်းမှာ မတရားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

စုဟုန်ရှို့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။ ဤအရာများကို သိမြင်နိုင်သည့်အတွက် သူမ ဂုဏ်ယူမနေဘဲ ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်သော အကြည့်တွင် ပို၍ပင် အလေးအနက်ထားမှုနှင့် ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုတို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ နားလည်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ၊ သူ၏ စွမ်းရည်များကို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း တွေ့ရှိရလေလေဖြစ်သည်။

ယခင်က ရှန်းယီသည် စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် သူမ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် မည်သည့်အချိန်တွင် အစွမ်းထက်လာမည်ကို သူမ တွေးတောခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ မည်သို့ အနိုင်ယူရမည်၊ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည် ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။

သူမ တတိယမြောက် မြို့တော်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်လျှင်ပင် နိုင်ပါမည်လော။

ဤအတွေးပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုဟုန်ရှို့မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့၏။

စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ အစောပိုင်းက လျူရှင်းရှန်ကို ရင်ဆိုင်စဉ်က သူမအနေဖြင့် အစွမ်းကုန် တစ်ချက်တည်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်လျှင် သူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်နိုင်မည်ဟု တွေးခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ရှန်းယီကြောင့် သူမကိုယ်သူမ သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

"ရင်ဆိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ"

စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရွှေ့လိုက်သည်။ သူမ ဆက်၍ စောင့်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် သူမကို ရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့သာ တွန်းပို့မည်ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲမတိုင်မီကြောက်ရွံ့ကာ သူမ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ထိခိုက်စေမည်။

"ဘာလို့ သူတို့ ရုတ်တရက်ကြီး... တိုက်ခိုက်ကြတာလဲ..."

ပေါင်ဟွား နတ်သမီးသည် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူထံသို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူမသည် စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမ၏ အသက်အရွယ်မှာ အလွန်ငယ်ရွယ်လွန်းပြီး အတွေ့အကြုံလည်း နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤကိစ္စတွင် ရှန်းယီ ပါဝင်နေသဖြင့် သူမကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“…”

တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘွားအိုကြီးသည် ပေါင်ဟွား နတ်သမီးဘက်သို့ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းပြလိုက်ပြီး သူမ၏ တပည့်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသော မနာလိုမှုအကြည့်မှာမူ အလွန်ပင် စစ်မှန်နေခဲ့၏။