နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် နဂါးနန်းတော်၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ၃

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ မြွေနှင့်တူသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

တန်ဖိုးကြီး ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ၎င်း၏ လျှာနှစ်ခွကို တဖျပ်ဖျပ် ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လုပ်နေ၏။

ထောင်လိုက်ဖြစ်နေသော မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ အေးစက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အသံမှာလည်း ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် "သူတို့ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်တော့ မျက်နှာသာ ပေးလိုက်ဦးမယ်"

နဂါးနန်းတော်အနေဖြင့် အတော်လေး သေချာနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရေနေမျိုးနွယ်စုများကို ကျူးကျော်သည့်ကိစ္စမှာ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ကင်းကွာ၍မရပေ။

သို့သော် အဆုံးတွင်တော့ မည်သည့်သက်သေမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံကို နှောင့်ယှက်ရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...အားလုံးက ယနေ့တွင်သာ အဆုံးသတ်သွားတော့မည်လော

နဂါးနန်းတော် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ကိုင်ဆောင်လာခဲ့သည့် ၎င်း၏ ယခုခရီးစဉ်မှာ၊ ပဉ္စမမင်းသားနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် လေးဦးတို့အတွက် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု တောင်းဆိုရန် ဖြစ်သည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးသည် အချိန်ဆွဲရန်အတွက် မဟာညီလာခံကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုနေခြင်းမှာ ၎င်း၏အမြင်တွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ တောင်ပိုင်းဟုန် တစ်ခွင်လုံးက သူတို့၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ မည်သို့သော စိတ်နေသဘောထားရှိကြောင်း သိကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတည်း လျစ်လျူရှုလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ်လာခဲ့လျှင် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ အရှင်သခင်တစ်ဦးကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါဖြင့် တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုရန်သာ ရှိသည်။

ဘာမှမအောင်မြင်ဘဲ ပြန်သွားရမည့်အဖြစ်ကို သူတို့ မည်သို့ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

၎င်း၏နောက်ကွယ်မှ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးကလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် "သူတို့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုမျိုး ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် လုပ်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း သိချင်နေပြီ"

သေဆုံးသွားသော ရေနေမျိုးနွယ်စုမှ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသည့် စစ်သည်တော် အမြောက်အမြား၏ အသက်များကို စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့် ဖျောက်ပစ်၍ မရနိုင်ပေ။

အင်အားမသုံးမီ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခြင်း ဟူသည့်အတိုင်း၊ နဂါးနန်းတော်မှ ပေးအပ်သည့် ထွက်ပေါက်ကို တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးက မယူခဲ့ပါက၊ သူတို့တွင်လည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အခြားနည်းလမ်းများ ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဆိုးစစ်သူကြီးများ၏ အမြင်တွင်မူ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ အလွန်ကောင်းသော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်မှာ အာဏာရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အနောက်ဘက် နဂါးနန်းတော်ကလည်း အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမည်ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက ပြီးဆုံးသွားသော သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာညီလာခံကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ တောင်ပိုင်းဟုန်ရှိ အင်အားစုအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုများ ဤနေရာတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

သားတော်ခုနစ်ပါးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အမြစ်ပြတ်မချေမှုန်းနိုင်လျှင်ပင်၊ နဂါးနန်းတော် နှစ်ခု၏ ပေါင်းစပ်အင်အားဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ ဤကျင့်ကြံသူများကို အပြင်းအထန် အားနည်းသွားအောင် လုပ်နိုင်သလို၊ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း အကြီးအကျယ် ညှိုးနွမ်းစေနိုင်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများကိုလည်းပြိုကွဲပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး၊ နောင်နှစ်ပေါင်း သောင်းချီတိုင်အောင် နာလန်မထူနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ပေ၏။

ကျားတစ်ကောင်သည် မိမိ၏အနားတွင် အခြားသူများကို အေးအေးဆေးဆေး အနားယူခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးသည် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း၊ အမြဲတမ်း အထင်သေး၍မရသောအင်အားကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် နဂါးနန်းတော်မှ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော စစ်သည်တော်များကို လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေစေခဲ့သည်။

"မင်းတို့က စည်းမျဉ်းအတိုင်း မကစားဘူးဆိုရင်တော့၊ တစ်စုံတစ်ရာ ရှင်းလင်းချက် ပေးရလိမ့်မယ်" ဟု အခြားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးတစ်ဦးက ပြောလိုက်ကာ၊ သက်တံ့ခုနစ်စင်း ဆုံစည်းရာ ဦးတည်ချက်သို့ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဘယ်လို ရှင်းလင်းချက်မျိုးကို လိုချင်တာလဲ"

ထိုစဉ်မှာပင် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ အသံသြသြတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး အလိုအလျောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် အခြားဦးတည်ချက်တစ်ခုမှ လှောင်ပြောင်သော စကားသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းလား... မင်းတို့က အဲ့ဒါကို စည်းမျဉ်းလို့ ခေါ်တာလား"

“…”

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ မြွေသတ္တဝါမှာ သူ၏ လက်သည်းများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်၏။ အသက်တစ်ရှိုက်စာအတွင်းမှာပင် သူ၏ ကျောပြင်၌ ချွေးများ စိုရွှဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်တွင် အိမ်ရှေ့မင်းသားက အလွန်ယုံကြည်ရသော နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးကြီး တစ်ဦးဖြစ်သည့်တိုင်၊ တစ်စုံတစ်ဦး အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခိုက်တွင်မူ၊ ထိုအေးစက်သော မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

ထိုသူသုံးဦး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသောခံ့ညားထည်ဝါသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော နဂါးဦးချိုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ ထက်မြက်သော မေးရိုးများပေါ်ရှိ ထူထပ်လှသော မုတ်ဆိတ်မွှေးများကကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပို၍ပင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများမှာလည်း အပြာရောင်အုတ်ခဲများကဲ့သို့ ကျစ်လျစ်မာကျောနေသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးမှာ မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် တူနေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှေရောင် အကြေးခွံကြမ်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၏။

ဒီအတိုင်း ရပ်နေရုံမျှဖြင့်ပင် ထိုပုံရိပ်မှာ အဆုံးမရှိသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လူကို အသက်ရှူပင် မဝနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။

မြွေခေါင်းဆောင်မှာ အခြားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြန်၏။

ထပ်တူ ခံ့ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာလည်း ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာနေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေညိုရောင်ဖြစ်ပြီး၊ ခြေလက်အင်္ဂါများမှာ ၎င်း၏ အခွံအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော သစ်ပင်ကြီးများအလား ထူထဲလှသည်။

အရေပြားမှာပင် ကြမ်းတမ်းသောကျောက်တုံးကြီးများနှင့် တူနေပြီး၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာပေါ်တွင်မူ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေ၏။

မျှော်လင့်မထားသော ဤဧည့်သည်နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

သူတို့ ထုတ်လွှတ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများကြောင့်သာမက၊ သူတို့၏ ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်များမှာ နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ သက်သန်ခဲ့ပုံရသော်လည်း ခွန်အားစွမ်းပကားမှာမူ လုံးဝ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။

"ဘယ်ကထွက်လာတဲ့ အဘိုးကြီးတွေလဲ..."

မြွေခေါင်းဆောင်မှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး အလိုအလျောက် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ၊ ဤမျှကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့သည့် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ဦး သည် အနည်းဆုံးတော့ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ခွန်အားရှိသင့်သည်။

သို့သော် ဤနတ်ဆိုးနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သိသိသာသာ မြင့်မားမနေသော်လည်း၊ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝအရသာ ဆုံးဖြတ်မည်ဆိုပါက ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပုံရသည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော သွေးမျိုးဆက်မှာ... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် မြွေခေါင်းဆောင်ကို အိမ်ရှေ့မင်းသားထက်ပင် ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးနေခဲ့သည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူမို့လို့ နဂါးနန်းတော်ရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်ရတာလဲ" မြွေခေါင်းဆောင်က တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားရင်း မေးလိုက်၏။

ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးကြီးနှစ်ဦး မဖြေကြားနိုင်မီမှာပင်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးမှာ မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား နဂါးဝါ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူ ပိုကြည့်လေလေ၊ ရင်းနှီးလေလေ ဖြစ်နေပြီး အဆုံးတွင်တော့ သူကိုယ်တိုင်ပင် ခဲယဉ်းစွာ ယုံကြည်ရသည့် စကားလုံးများကို ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ရှစ်စန်း... သခင်လေး ရှစ်စန်းလား"

“…”

ခယ်စစ်စန်း ဘေးတစောင်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်၏။ သူ၏ ထက်မြက်သော နဂါးလက်သည်း ငါးခုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကားထွက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေသော နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲသို့ ဆွဲတင်ကာ သူ၏ အနားသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

ခယ်စစ်စန်း၏ နဂါးလက်သည်းမှာ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏ ဦးခေါင်းကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အထက်သို့ မြှောက်ထားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို အရှေ့နန်းတော်သခင်လို့ ခေါ်သင့်တာ... နောက်ဘဝကျရင်တော့ ပိုပြီး သတိထားဦးပေါ့"

စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင်၊ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ ခယ်ရှစ်စန်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကြေမွသွားတော့သည်။ စေးကပ်သော သွေးစများနှင့် အသားစများမှာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ တစက်စက်ကျဆင်းလာပြီး ၎င်းတို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခါထုတ်ပစ်လိုက်၏။

"မင်း"

အခြား နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မှင်တက်သွားကာ၊ ထို့နောက် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဘေးဘက်သို့ အတင်း ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်မီမှာပင်၊ ၎င်း၏ အမြင်အာရုံမှာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

ဝုန်း

ဝူကျွင်း က နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးကို သူ၏ ပုခုံးဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းကို ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်သို့ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားအောင် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ မျှော်လင့်မထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခွန်အားကြောင့် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏ အရိုးများမှာ ကြေမွသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အသားစပုံကြီးအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။